Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Liechtenstein to małe księstwo w Alpach
pomiędzy Austrią a Szwajcarią.
W tym pięknym miejscu zaczyna się historia królewny Áurei,
w dniu jej królewskiego chrztu.
Opowiadam prawdziwą historię.
Ale szczerze mówiąc nie była królewną.
Jej ojciec wywodzi się z rodziny królewskiej.
Widzicie? To już zaczyna brzmieć jak bajka.
Przyszła nie tylko rodzina.
Na przykład Filipe.
Był synem zaproszonych brazylijskich dyplomatów.
Nawet nie wiedział, co tam robił.
Ale miał się dowiedzieć.
Babcia chce się z nami przywitać. Tylko chwileczkę.
Dobrze.
Filipe.
Miej oko na Áureę.
Idziemy?
Cześć.
Urocze.
Szybko ją ochrzczę i zaraz oddam.
Co się stało?
Dzieciaki myślą, że każdy dorosły jest zły.
To będzie nasz mały sekret.
Dobrze?
Zatrzymać wariatkę!
- Puść mnie! - Puść moją żonę!
- Zatrzymajcie ją! - Łapcie ją!
Dorośli myślą, że dzieci są głupie.
Pomyśleć, że była moją przyjaciółką.
Ale ukradłaś jej chłopaka i zajęłaś miejsce w rodzinie królewskiej.
Filipe.
Mądry człowiek wie, kiedy nie mówić wszystkiego.
Co? Powtarzam to, co mówią inni.
Zemsta to nieokiełznana sprawiedliwość.
Co to znaczy?
Nie wiecie, z kim macie do czynienia.
Francuzka, Marie Malleville,
to bezwzględna i niebezpieczna zabójczyni na zlecenie.
Jest poszukiwana przez nas, Polizei, za wielokrotne przestępstwa.
Kim są ci ludzie?
To wszystko ona.
To królowa kamuflażu.
Dlatego nie mogliśmy jej złapać.
Jest znana jako Złe Usta.
Przed popełnianiem zbrodni
Marie zawsze zostawiała wiadomości z ogłoszeniem kolejnych śmierci.
To taka ponura obietnica.
Ale tym razem się nie wywinie.
Dzięki mojej inteligencji,
wytrwałości oraz mądrości.
Nigdy więcej jej nie widziano.
Ale przez lata jej rodzice otrzymywali dziesiątki takich listów.
W każdym
Marie powtarzała swoją makabryczną obietnicę.
WRÓCĘ, BY ZABIĆ KRÓLEWNĘ. OBIECUJĘ
Świetnie to opowiadasz, Roso.
Dzięki. Słyszałam to od dziecka.
Moi ojcowie zbierają zdjęcia, artykuły, książki...
To prawda. Jej trzej ojcowie uwielbiają tę tragedię.
Trzej? Co masz na myśli?
Po prostu...
Jest pani nowa i nie wie.
Zostałam adoptowana przez trzech braci. Mam trzech ojców.
Ale nie o tym dzisiaj.
- Traktują mnie jak królewnę. - Ze średniowiecza.
Nigdy nie dają ci nigdzie wychodzić.
- No i powiedziałam to. - Claro. Proszę.
- Mogę kontynuować? - Tak.
Trzy lata po chrzcie Áurea wpadła w pułapkę.
Marie Malleville zakradła się do pałacu i dała jej zatrutą śliwkę.
Áurea zatruła się i umarła.
To wszystko.
- Dobra robota. - Dzięki.
Dobrze. Na następnych zajęciach Clara
pokaże swoją prezentację na temat współczesnych monarchii.
Pracuję nad uroczą historią o księżniczce, której życie miało szczęśliwe zakończenie.
Lady Di.
Claro, zwariowałaś?
Lady Di zginęła w strasznym wypadku.
Nie ma mowy.
Rany. Doszłam tylko do dnia ślubu.
Cała ty...
Do zobaczenia na następnych zajęciach.
Nie zapomnijcie o zadaniu.
Wygląda na to, że każda historia miłosna jest szczęśliwa tylko do ślubu.
Nawet dla księżniczek.
Niektórzy nadal wierzą w miłość.
I w Świętego Mikołaja. A ty?
Lubię wierzyć.
Dla mnie powinien być wysoki, silny i wysportowany.
Poważnie?
Myślałam, że jest stary, ma białą brodę i czerwony strój.
Miłość. Mówię o miłości.
Nie o Świętym Mikołaju.
Wygląd może być mylący.
Czy nie tak ma działać miłość?
Pszczoła!
Co to znaczy? Opanuj się, Ano Roso. To tylko pszczoła.
Przepraszam. Mam alergię na jad pszczół...
Użyj środka odstraszającego.
Ale trzymaj fason.
To dotyczy was obu.
Obu.
Rose!
Co robimy jutro na twoje urodziny?
To, co zawsze, Claro. Nic.
Jestem wciąż zamknięta.
Jesteśmy w internacie, a nie w więzieniu.
Mówię o tym więzieniu.
Tato, co tam?
Już mówię, skarbie.
Widziałem to w telewizji.
Ktoś ukradł komórkę dziewczyny.
Jak to co? To mogłaś być ty.
Tato, wyluzuj.
Jeśli ukradną mi telefon, dowiesz się pierwszy. Obiecuję.
Obiecujesz? Ale dlaczego?
Bo jestem twoim ulubionym tatą. Tak?
Nie. Bo jako pierwszy się do mnie nie dodzwonisz.
Nie rozumiem...
Jak pogadamy, jak mi ukradną telefon?
Skradziono ci telefon?
Widzisz? Świat jest niebezpieczny.
Daj mi ten telefon, Florindo!
Skarbie, to ja, Petrônio. Co się dzieje?
Cześć, tato. Nic.
Nikt nie ukradł mojego telefonu.
Dobrze, tato. Zapomnij o tym.
Czekaj. Co powiedziałeś?
Pani Eulália mi powiedziała, prawda?
Tak. Ma 80 lat.
Była na imprezie funkowej, kiedy to się stało.
Ma 80 lat? Jak tam dotarła?
W crop topie i szortach.
Co za różnica?
Najważniejsze, żebyś nie chodziła na imprezy funkowe.
Tato, nawet nie chodzę na odpusty.
Cześć, kochanie. Tu Fausto.
Okradziono cię na imprezie funkowej?
Nie! Przestańcie, macie paranoję.
Nie mam paranoi jak tamci dwaj.
To prawda.
Oni dzwonili po siedem razy. Ty tylko sześć.
Pa.
Rany. To za dużo irytujących ojców dla jednej osoby.
- Biedactwo. - Mają paranoję.
Dlatego dorastałam, marząc o wolności.
I wylądowałaś w szkole z internatem.
I to klasztornej dla dziewcząt.
Siostro, co się dzieje?
Chłopak próbuje przeskoczyć mur szkoły.
Chłopak? Rany, tu? Jak to?
Rany. Kto to może być?
Dziwne.
Idę do swojego pokoju.
Biedactwo. Żal mi jej.
Jest jak ptak uwięziony w klatce.
Jak długo to potrwa?
Gdyby to zależało ode mnie, tylko do dziś.
Mam pewien pomysł.
Lata mijają,
a nic się nie zmienia, co?
Ale co poradzić?
Roso.
Roso!
Kim jesteś?
Kiedyś cię uwolnię, królewno.
Wyjdziesz za mnie?
Możemy razem odkrywać świat.
Wszystkiego najlepszego!
Obudź się, śpiąca królewno!
Gdzie jest jubilatka?
Cześć! Pięknie wyglądasz.
Zdmuchnij to.
Z uczuciem, Roso.
Pomyśl życzenie.
Proszę, ślicznotko.
Mam dla ciebie super prezent.
Wolność. Znasz?
Sugerujesz, żebyśmy uciekły?
Bo moi ojcowie pewnie dostaliby zawałów serca.
Musimy uciec tak, żeby nikt się nie dowiedział.
Nie wiem, w jaki sposób.
Spokojnie.
Powiedziałam im, że robimy bal przebierańców.
Tylko dla dziewczyn ze szkoły.
Nabrałam głupawych tatusiów.
- I gotowe. - Nie nazywaj ich tak.
Mam dla ciebie kolejny prezent.
Co to jest? Przebrania na bal?
Otwórz.
- Podoba ci się? - Oczywiście!
Ale piękna!
No pewnie.
Wszystkie się na nią złożyłyśmy.
Cudowna!
Jest jeszcze coś.
A co to jest?
KLUB PÓŁNOCNY DJ KOPCIUSZEK
Oszalałaś?
Skąd wziąć odwagę, żeby iść do klubu?
Boże! Nie wierzę, że tu jestem.
Lepiej uwierz. I baw się.
- Jesteśmy na koncercie DJ Kopciuszka! - Uwielbiam ją.
Bilety VIP. Liczą się znajomości.
Albo je masz, albo nie.
Nie wiedziałam, że je masz.
Ja też. Ale ktoś zostawił dwa bilety w mojej szafce.
- To słodkie. - Tak? Dla mnie dziwne.
Chodźmy!
Przepraszamy!
Dobry wieczór wszystkim!
Bardzo tęskniłam za graniem tutaj.
Gotowi na imprezę?
- Moi ojcowie. - Co?
Piszą do mnie. Co mam zrobić?
Zapomniałaś!
Byłaś na balu przebierańców i nie słyszałaś.
Zapomnij!
Jak wiecie,
zawsze zapraszam jubilatów, żeby wyszli na scenę i świętowali ze mną.
A dzisiejsza jubilatka to...
Ana Rosa Lopes!
Tutaj!
Jazda!
- Ty wariatko! Wpisałaś moje nazwisko? - Ja?
Idź. Dalej!
- To dziwne. - Dalej!
Dziwne? Zawsze zapraszam jubilatów na scenę.
Wiem. Po prostu w moim życiu nic się nie dzieje.
Więc każde wydarzenie jest dziwne.
To twoje urodziny, prawda? Jakie masz życzenie?
Jakie życzenie?
Niech to będzie wyjątkowe życzenie.
Chcę je usłyszeć. To jak?
Serio?
Dobrze.
Zaczynamy.
Chcę mieć skrzydła.
Pragnę wolności.
Chcę mieć prawo do własnego życia, żebym w końcu mogła
być szczęśliwa.
Kurde!
Myślałam, że poprosisz o piosenkę.
Boże! Przepraszam, ale wstyd!
- Przepraszam, jestem... - Dziwna?
Ale fajna.
No i...
Życzenia były wspaniałe. Mam nadzieję, że się spełnią.
Chcesz zdjęcie?
Wyszło świetnie.
- Wrzucam. - Nie!
Nie, po prostu...
To tajemnica, że tu jestem.
- Moi trzej ojcowie będą tacy... - Trzej ojcowie?
Tak. Właściwie to trzej bracia, ale...
Czekaj. Twoi bracia to twoi ojcowie?
Nie!
Moi ojcowie są braćmi.
Lepiej to zostawmy.
Wyjaśnij mi coś.
- Nie powinno cię tu być, prawda? - Tak.
To zrobimy tak.
Daj mi swój numer. Wyślę ci zdjęcie.
Proszę.
Wypowiesz życzenie?
Co do piosenki.
Dobra.
Masz Rainbow?
Boski kawałek.
Tak.
Ale w wersji DJ Kopciuszka.
Dobra.
Chodź!
Byłyście jak najlepsze przyjaciółki z dzieciństwa.
Super bliskie. Wymieniłyście się numerami telefonów.
Dziękuję bardzo za zaplanowanie ucieczki.
Było super. Świat jest wspaniały.
Obczajali cię wspaniali kolesie.
Tylu uroczych facetów.
Kilka pocałunków na idealne zakończenie wieczoru.
Ja i pocałunki?
Śnij dalej.
Zobaczysz, to przyjdzie z zaskoczenia.
Jakiś facet wyskoczy przed tobą i nigdy cię nie opuści.
Jedyne, co mnie ostatnio nie opuszcza, to mój telefon.
Halo? Książę z bajki, jesteś tam?
Biedactwo.
Rety.
- Co tam? - 25 nieodebranych połączeń od ojców.
Spoko, zadzwoń do nich jutro.
Wyłącz to!
Cześć, tato.
Jak to, gdzie jestem?
Ziewam.
Nie!
Jestem na imprezie.
Byłam na imprezie, a teraz jestem z powrotem w swoim pokoju.
Dlatego ziewam.
Co? Tak.
A gdzie miałabym być?
Dobre pytanie, młoda damo. Gdzie?
Gdzie?
Fausto, wrażliwiec, już pisał tragiczną operę.
Florindo rwał sobie perukę... znaczy włosy z głowy.
Chcieli zadzwonić na policję.
Jestem rozsądny i powstrzymałem ich.
Zadzwoniłeś do kostnicy.
To było bardzo nieodpowiedzialne.
Nie jest nieodpowiedzialna.
Nie tym tonem, Claro.
- Zawiesić cię? - Nie!
Nie, siostro. Clara chciała mnie pocieszyć.
Okłamując nas, skarbie.
Opowiadałaś nam o nieistniejącym
balu przebierańców.
Przyszliśmy dołączyć.
To widać.
Co cię tak bawi? Zostaniesz zawieszona.
Rosa nie chciała tej imprezy.
Była nieszczęśliwa.
I powiedziałam.
Nieszczęśliwa?
Dlaczego?
Dlaczego, skarbie?
A jak myślicie?
Nic nie mogę robić.
Jestem zamknięta.
- To nie tak. - Właśnie że tak.
Inne dziewczyny wychodzą, bawią się, randkują.
- Co? Randki? Nie ma mowy! - Randki? Nie ma mowy!
Widzicie?
A niby czemu się martwimy? By cię chronić.
Przed kim?
Przed kłamliwymi bachorami jak ty.
- Nie mów tak. - Nie pyskuj.
- Myślę... - Nie pyskuj.
- Co? - Może pani powiedzieć.
- Co? - Wszyscy umierają z ciekawości.
Gdzie byłaś, Roso?
Na mszy.
Co?
Na mszy, wierzcie lub nie.
Wiedziałyśmy, że nie będzie imprezy,
więc postanowiłyśmy trochę się pomodlić w kaplicy na placu.
Msza. Jasne.
Jeśli mi pani nie wierzy, może mnie zawiesić.
Świetnie.
Bo twoje kłamstwo zostało opublikowane w mediach społecznościowych klubu.
Chodźmy.
Tydzień powinien wystarczyć na refleksję.
Chodź ze mną, królewno.
Odkryjemy razem świat?
Nie odbiera. Jest na nas zła.
Musimy powiedzieć jej prawdę.
Zgadzam się.
Ma 16 lat. Nie damy rady tego ciągnąć.
A po co tyle razy opowiadaliśmy jej o królewnie Áurei?
Żeby kiedyś powiedzieć, że to ona.
Tak, ale nadal uważam, że to za wcześnie.
Za wcześnie?
Marie Malleville zniknęła lata temu.
Myśli, że zabiła Áureę zatrutą śliwką.
- Jest pewna, że jej się udało. - Może odkryć, że nie.
Jak to ukryć przed prasą?
A jeśli Rosa zechce poznać rodziców, gdy się dowie?
Nawet nie chcę o tym myśleć.
Marie zawsze spełnia swoje makabryczne obietnice.
Najgorsze jest to, że ta zła kobieta jest potężna
i ma wspólników na całym świecie.
Tak jak ona, nie mają twarzy. Nie wiemy, kim są.
Zostawmy Rosę tam, gdzie jest.
Przynajmniej nie grozi jej tam żadne niebezpieczeństwo.
CZEŚĆ, PIĘKNA!
JAK SIĘ MASZ?
Przepraszam, to chyba pomyłka.
Nie znam cię.
I mówię po portugalsku.
SUPER. UMIEM MÓWIĆ PO FRANCUSKU, ALE PISZĘ JAK POŁAMANIEC.
Połamaniec.
Pewnie Clara chce mi zrobić kawał.
Claro, jesteś straszna w każdym języku, również we własnym.
Czyj to telefon?
TROCHĘ ZE MNIE BŁAZEN.
ALE NIE JESTEM CLARĄ.
Znam cię?
NIE. ALE CHCĘ CIĘ POZNAĆ.
JESTEŚ PIĘKNA!
Hiszpańska kolonizacja obu Ameryk
zaczęła się w epoce europejskiej ekspansji morskiej
pod koniec XV wieku i była kontynuowana w wieku XVI.
Spójrzcie na mapę na tablicy.
Teren, który pokolorowałam na zielono, to hiszpański obszar kolonialny.
Czy ktoś może mi powiedzieć...
Dziwne.
Rany.
Prawda?
A może fajny chłopak próbuję cię poznać?
Spokojnie, nie tracisz rozumu.
Tylko mówisz do siebie. To nic takiego.
Wyrażam to, co myślisz.
Spokojnie.
Ulżyło mi.
A jeśli to dziwak?
Musisz się przekonać.
KRÓLEWNO. PADŁ CI TELEFON?
Możemy pogadać. Ale tylko chwilę.
W PORZĄDKU!
Hej. Ogarnij się!
Nie odpowiadaj mu.
Słuchaj swojego sumienia.
Jesteś miły, Phil.
I zabawny.
Wydajesz się idealny.
JESTEŚ IDEALNA. ZAKOCHAŁEM SIĘ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA
Nie wierzę, że to powiedział.
ZAUWAŻYŁAŚ? JUŻ JEST RANO.
FIGURY RETORYCZNE METAFORA, METONIMIA
Nie wierzę. Rainbow jest twoją ulubioną piosenką? Moją też!
Uwielbiam tę piosenkę.
Urządzimy imprezę w szkole. Będę śpiewać.
ZAŚPIEWAJ RAINBOW
To za trudne. Nie ma mowy.
ZAŚPIEWAJ MI TO, PROSZĘ.
Mam narobić sobie wstydu?
Nie ma mowy!
Mam standardy.
Twoja nauczycielka jest już w klasie.
Roso, wybrałaś piosenkę, którą będziesz śpiewać?
Tak. Zaśpiewam Rainbow.
Super!
Podoba mi się to. Uczennica z wyrazistą osobowością.
Zacznę dawać dodatkowe punkty dla takich jak ona.
Opowiedziałam ci już wszystko o sobie. Co jeszcze chcesz wiedzieć?
WSZYSTKO.
CZEGO NAJBARDZIEJ SIĘ BOISZ?
Czego się boję?
Rety...
Boję się wielu rzeczy.
Pszczoła!
Odejdź! Gdzie ona jest?
Pszczoła!
Nie okazujemy naszych lęków, tylko stawiamy im czoła.
Naucz się tego.
Nikt nie lubi przerażonych dziewczyn.
MUSI BYĆ COŚ, CZEGO SIĘ BOISZ.
Nic.
Stawiam czoła swoim lękom.
Taka już jestem.
Teraz są zajęcia tylko dla osób z zaległościami.
Możemy rozmawiać całe popołudnie bez przeszkód.
Niespodzianka!
Poznałam uroczego gościa.
Niezłe ciacho.
Rose.
Słuchasz, co mówię?
Jasne. Upiekłaś ciasto.
- Zobaczę, o co chodzi. - Oddaj mi telefon!
Muszę wiedzieć, dzięki komu moja przyjaciółka się szczerzy.
„Jesteś wyjątkowa”.
„Phil, nie znam nikogo takiego jak ty”.
Rany. Poznałaś faceta i mi nie powiedziałaś?
Jeśli moi ojcowie się dowiedzą, wyślą mnie do Tybetu.
Wybaczam ci. Opowiedz. Pokaż mi jego twarz.
Nie ma twarzy.
Nie przysłał mi zdjęcia ani nic.
- Ale to mi się podoba. - Podoba ci się? Oszalałaś? Dlaczego?
- Nie chcę kierować się wyglądem. - A jeśli to jakiś stary świr?
A jeśli to jakiś młody świr? Wtedy w porządku?
A jeśli jest psychopatą? Co zrobisz?
Uspokój się. Dobra.
Poproszę go, żeby wysłał mi selfie.
Selfie, Roso?
Mógłby wziąć dowolne zdjęcie z netu.
Zablokuj go. To koniec. Nie podoba mi się to.
Nie pozwolę ci ryzykować.
Hej, Roso. Jak się masz? To ja, Phil.
Pomyślałem, że najlepiej będzie wysłać ci filmik.
Jeśli uznasz mnie za dziwaka, to zrozumiem.
O rany!
Ale czasem warto podjąć pewne ryzyko.
Czym jest życie bez ryzyka? Niczym, prawda?
Jeszcze się nie spotkaliście?
- Nie. - Tylko SMS-y, filmiki i rozmowy telefoniczne.
A wcześniej nawet mniej.
Prawdziwa miłość pochodzi ponoć z duszy.
Usiądźmy.
Roso, poznaj tego chłopaka.
Ale jak? Kiedy? Gdzie?
A moi ojcowie?
Chętniej widzieliby mnie z pszczołą niż chłopcem.
Faktycznie.
Mam pomysł.
Zaproś go, żeby zobaczył twój występ.
To bezpieczne i publiczne miejsce. Spotkacie się później.
Co myślisz?
Na pewno? A jeśli to nie wypali?
- Boję się, że moi ojcowie się dowiedzą. - Wypali. Na pewno!
Zaufaj mi.
Zaufaj mi, Roso. To wypali.
Dziękuję.
Przyjdę zobaczyć, jak śpiewasz. Cieszę się, że mnie zaprosiłaś.
Będę tam. Obiecuję.
Proszę. Widzisz?
Obiecał, to przyjdzie. Spokojnie.
Wysłał to dziś rano, a potem zniknął.
Nie odpisał na 300 moich wiadomości.
Czy to nie dziwne?
Chłopcy są dziwni. Daj spokój.
Wciąż jest pora lunchu. Jeszcze czas.
Ma mnie już dość. O to chodzi.
Co?
Proszę mi coś powiedzieć, inspektorze.
Jest pan tego pewien?
Oczywiście.
Polizei odkryła, gdzie jest ta żmija.
Jest tu, w Brazylii.
- Panie, zlituj się! - Dobry Boże.
W Brazylii? Ale gdzie?
W tym problem. Może być wszędzie.
No tak...
To nic nie znaczy.
Albo znaczy wszystko.
A jeśli się dowie, że Rosa żyje?
Musimy zabrać ją do Liechtensteinu.
Ale Rosa musiałaby poznać prawdę.
Oczywiście. Jak moglibyśmy to ukrywać? A nasza siostra Dorotéia?
- Zgodzi się? - Tak.
Muszę iść.
Nie spieszy mi się, ale nie chcę też tracić czasu.
- Przepraszam, panowie. Dobranoc. - Odprowadzę pana.
Dziękuję. Proszę, serwetka.
- Dziękuję. - Proszę.
Nadszedł czas, ludziska.
Dziś po występie Rosy
powiemy jej całą prawdę.
Hej!
Szykujemy się na występ?
Co się stało? Co to za mina?
Może się pojawi i będziesz miała akcję usta-usta.
Nie wiem. Mam złe przeczucia.
Nie ma go tu.
Jest. Widziałam go w holu.
- Mówisz poważnie? - Tak.
- Roso, nie możesz teraz wyjść. - To się okaże.
Przepraszam.
Kochanie! Co tu robisz?
- Już prawie czas. - W porządku.
Kochanie, musimy z tobą pogadać po występie.
To poważna sprawa. I pilna.
- Cokolwiek to jest, może poczekać. - Co to za ton?
To nie czas rozwijać skrzydła, Roso.
Tego mi zawsze brakowało. Skrzydeł.
- Nie... Roso! - Kochanie!
Młoda damo!
Roso! Zaraz zaczynamy. Chodźmy na scenę.
Nie! Phil tu jest, pani Sophie.
- Możecie pomówić po występie. - Ojcowie chcą ze mną pogadać.
Coś wymyślę. A teraz idź!
Zaraz się zacznie. Wszystko szykuję.
Dobry wieczór. Witam na naszym pokazie talentów!
Bez zbędnych ceregieli, na początek wystąpi
Ana Rosa Lopes!
Brawo!
- Było bosko! - Był tam.
- Nie ma mowy! - Serio. Bardzo się stresowałam.
- Gratulacje, Vitório. - Dzięki.
BYŁO PIĘKNIE, KRÓLEWNO!
SPOTKAJMY SIĘ PRZY BOCZNYM WYJŚCIU.
MAM DLA CIEBIE PREZENT.
Spotkałaś się już z nim?
Jeszcze nie.
Nie zwlekaj zbyt długo.
Twoi ojcowie idą ci pogratulować.
- Wszystko mi później opowiedz. - Dziękuję.
- Jest! - Idą. Pa!
Roso!
Poszła do toalety. Zaraz wróci.
Podobał się wam występ?
Phil?
Jesteś tu?
Dla ciebie, moja droga Roso.
Spodoba ci się. Obiecuję.
Phil.
Zjeżdżajcie!
Pomocy!
Niech ktoś mi pomoże!
Pomocy!
Pomocy, proszę!
10 DNI PÓŹNIEJ...
Obudziła się.
Obudziła się!
Spokojnie.
Spokojnie, kochanie. Nie denerwuj się.
Długo byłaś w śpiączce.
Co się dzieje?
Musisz odpocząć. Miałaś długą podróż.
Co to za szaleństwo?
Chwileczkę.
Znam was.
Znam tę sypialnię.
Czy ja śnię?
Spokojnie, skarbie.
Wszyscy musieli uwierzyć, że naprawdę umarłaś.
To był jedyny sposób, by cię chronić.
Ale nie ma sensu dłużej cię ukrywać.
To dla ciebie najbezpieczniejsze miejsce.
Kiedy byłaś w śpiączce, przetransportowaliśmy cię awionetką.
Roso, jesteś w Liechtensteinie.
W swojej sypialni.
To jakiś żart, tato?
Uspokój się, Roso. Nie martw się.
Zrozumiesz, kim naprawdę jesteś. I kim my jesteśmy.
Moimi ojcami.
Jesteśmy twoimi wujami, braćmi twojej matki.
Matki?
Nigdy nie miałam matki.
Ty...
Ty jesteś Áureą.
Moją ukochaną córką, która w końcu wróciła do domu.
To twoje miejsce, kochanie.
To długa historia.
Kiedy byłaś...
- Kiedy byłaś małą dziewczynką... - Znam tę historię!
Całe życie ją słyszałam.
Było mi was żal, że straciliście córkę.
Ale wy ją porzuciliście!
Nie! Nigdy!
Nie mieliśmy wyboru.
- Zrobiliśmy to z miłości. - Z miłości?
To nie była miłość!
Miłość to coś innego.
Ani wy, ani ja jej nie rozumiemy.
Nie mów tak.
Wychowaliśmy cię.
- Otoczoną przez... - Kłamstwa!
Wychowano mnie w kłamstwie!
- Ależ Roso... - Chcę być sama.
- Chcieliśmy tylko... - Chcę być sama!
Roso.
Możemy porozmawiać?
Nie było dnia...
gdy nie pisałam do ciebie tych listów.
Marzyłam, że kiedyś będę mogła ci je przeczytać.
Ten dzień już nadszedł.
Roso. Kochanie!
Skarbie!
- Posłuchaj! - Czekaj!
Dopóki nie złapią Marie, nie możesz stąd odejść.
Ale chcę odejść. I chcę odzyskać swoje życie!
Twoje życie jest tutaj, skarbie.
Tutaj masz armię, która cię ochroni.
Nie potrzebuję ochrony.
Tak będzie lepiej, uwierz.
- A twoi rodzice chcą... - Wszystko w swoim czasie.
Roso! Posłuchaj, skarbie.
Nie wszystko jest więzieniem.
Stefan i Dorothea wydają bal,
by cię przedstawić rodzinie królewskiej i poddanym.
Jaki bal? Imprezę funkową? Nigdy na żadnej nie byłam.
Impreza funkowa?
Wyobrażasz sobie, jak Królowa Matka daje czadu?
Jasne!
Chodź!
- To nie jest śmieszne. - Królewski bal, kochanie.
Jak w bajkach.
Nie ma tu osoby, którą chcę zobaczyć.
Wiemy o tym.
W końcu skonfiskowaliśmy ci telefon.
- Ale nie czytaliście... - Tak.
Wszystko przeczytaliśmy.
Twój chłopak odpowiadał za twoją śpiączkę.
Phil? Nie wiedział, że mam alergię na pszczoły.
Nie? To dlaczego zostawił ci prezent pełen pszczół?
Pomyśl, Roso. I wiesz, co jeszcze?
Gdy cię znaleźliśmy,
wykorzystał to, że byłaś nieprzytomna, żeby cię pocałować.
- Zostaw moją córkę, zboczeńcu! - Zostaw ją!
- Chodź tu! - Puść mnie!
Boże, jej alergia!
- Dzięki Bogu, że przyniosłem adrenalinę! - Puść mnie!
Puść mnie!
Ale zostawił plecak, który został przekazany policji.
Wszystko zaplanował z Marie.
„Obiecuję” na kartce to dowód.
Nie! Phil by tego nie zrobił.
- Gdzie on jest? - Nie wiemy, skarbie.
Zapadłaś w śpiączkę i cię przewieźliśmy. Nie wiemy, kim naprawdę jest.
Dzwonili z Polizei. Nie zgadniecie.
Phila aresztowano w Brazylii.
Nie da się rozwiązać węzła, nie wiedząc, jak go zawiązano.
To była niezła strategia, młody człowieku.
To było do przewidzenia, że sumienie każe ci się poddać.
Poddałem się, bo jestem niewinny.
- Przyprowadziłem świadka... - Nie chcę tego słuchać!
Czas to pieniądz.
Przez te bzdury tracę jedno i drugie.
A teraz gadaj.
Kiedy zacząłeś się nią interesować?
Gdy miała jakieś dwa lata.
Filipe?
Dorośli myślą, że dzieci są głupie.
„Młody Brazylijczyk demaskuje Marie Malleville,
która w przebraniu zakonnicy
próbowała porwać córkę Dorotéi i Stefana Bellora
w dniu jej chrztu”.
Więc mówisz mi, że jesteś Filipem z opowieści?
To ja.
Phil to mój pseudonim.
Marzę, żeby zobaczyć ten las.
Razem zobaczymy świat.
Chodź!
Jestem zmęczona.
Co masz w dłoni?
Była w moim pokoju, owinięta różowym papierem z literami.
Chcesz?
Áureo?
Kochanie!
- Áureo! - Kochanie!
- Pomocy!
- Áureo! - Kochanie!
- Nie rób mi tego! - Kochanie! Obudź się!
- Pomocy! - Obudź się, kochanie!
- Nie umieraj! Nie rób tego! - Obudź się!
Dzięki tej zatrutej śliwce dokonała się zemsta.
Od dziś będziecie nieszczęśliwi na wieki.
Obiecuję.
Filipe.
Muszę z tobą porozmawiać.
- Jak to? Żyje? - Ciszej!
Tak, żyje. Mieszka w Brazylii.
Wychowali ją moi bracia i nie zna własnej historii.
Cały czas byłem smutny z jej powodu.
Filipe, obiecaj mi coś. Nie będziesz jej szukać.
Narazisz swoje i jej życie. Nikt nie może wiedzieć.
Co to było?
Ktoś tam był?
Nie sądzę. Spokojnie.
Wiedziałem, że ktoś tam był.
To na pewno ona.
Marie Malleville.
Wszystko zaplanowała. Chciała mnie wrobić.
Ciężko to przełknąć.
Przynieść panu szklankę wody?
Nie pizzę. Twoją historię.
Jasne.
Dlaczego Marie miałaby cię wrobić?
Bo zabijając Rosę i wrabiając mnie poczułaby się podwójnie pomszczona.
Obserwowała każdy mój ruch.
Czekała na odpowiedni moment.
Rany! Są niesamowite!
Chodź ze mną na więcej koncertów.
Naprawdę? Jasne. Gdzie następny?
W Brazylii!
Jasne. Będę tam.
Gdy trasa zatrzymała się w Belo Horizonte, miałem adres jej wujów.
Śledziłem jednego z nich i znalazłem szkołę Rosy.
Następnego dnia...
Co to znaczy?
Co to ma być?
- Czego chcesz? - Spokojnie, siostro.
Mów! Czego chcesz?
Spokojnie, siostro. Ja się tym zajmę.
Co chciałeś zrobić?
Chodź ze mną.
Proszę.
A więc podsumujmy.
Zakochałeś się w dziewczynie, której imienia nie znasz?
Miłość od pierwszego wejrzenia. Bywa.
Wiem, że ma trzech ojców. Fausto, Petrônio i Florindo.
Rosa!
Jest taka urocza.
Jutro ma urodziny.
Poważnie?
Mogę ją zobaczyć?
Bardzo jej pilnują.
Żal mi tej biedaczki. Żyje w zamknięciu.
Jutro jest koncert DJ Kopciuszka.
Może na niego pójdzie?
- Jak wyszła? - Z pomocą nóg.
Pogadałyśmy chwilę, dała mi swój numer i wyszła.
Masz jej numer?
Dasz mi go?
Nie. Oszalałeś?
Obiecuję, że nie powiem, skąd go mam.
I tak zaczęliśmy pisać.
Nie chciałem mówić, kim jestem, bo...
nie wiedziała, kim jest i jaka była jej historia.
Jak trafiłeś na miejsce zbrodni?
Rosa zaprosiła mnie na występ.
Byłem podekscytowany, bo chciałem w końcu...
Zabić ją swoim prezentem.
Przyznaj się. To szach-mat.
Nigdy! Tego dnia mnie okradli.
Ukradli mi plecak z dowodem osobistym, telefonem i tak dalej.
Ten plecak?
Plecak z miejsca zbrodni?
Właśnie ten.
Nie mogłem z nią pomówić.
Po występie próbowałem pomówić z Rosą.
Rosa poszła tędy.
- Idź. Powstrzymam jej ojców. - Dobra.
Proszę.
Roso!
Co się dzieje?
Zaplanowałaś to?
- Ja? - Pewnie!
Zawsze zakonnica.
Jaka zakonnica? Jestem matką przełożoną.
Nieważne! Teraz wiem, że jesteś nią.
Kim niby jestem?
Właściwie...
Ja nią jestem, Phil.
A może Filipe?
Jestem królową kamuflażu.
Nigdy nie wkładam tego samego stroju dwa razy.
Wolę być uroczą nauczycielką.
Więc to ty zaplanowałaś to wszystko, zła kobieto.
Zła Usta!
Wolę pełny pseudonim.
Obiecałam.
Obiecałam i dotrzymałam słowa.
A najlepsze, że zwalę winę na ciebie.
To na nic, mon chérri.
Już za późno.
- Roso! Kochanie! - Roso!
- Kochanie! - Co tu się stało?
Co to za chłopak?
- Zostaw moją córkę! - To nie ja!
- Nie ja! - Co zrobiłeś mojej córce?
Odpowiedz!
Puść mnie!
Ta smutna historia dała mi emocjonalną zgagę.
Emocjonalną.
Potwierdza siostra tę historię?
Czy to nie dlatego tu jestem po kilku dniach nieprzytomności?
Chłopak jest niewinny.
Spostrzegłam, że Sophie coś knuje.
Ale nie wiedziałam, że morderstwo.
Myślałam, że coś niegrzecznego.
Dlatego siostra ciągle krzywiła się na chłopaka?
Mówi się, że jak człowiek głodny, to zły.
Próbowała siostra ciastek z piekarni za rogiem?
Są wspaniałe.
Sam się nimi wypchaj.
Więc?
Wierzy mi pan, czy będę potrzebował prawnika?
ÁUREO, KOCHANA CÓRECZKO
Droga córko,
minęło pięć lat, odkąd odeszłaś.
Zawsze się wzruszam, gdy słyszę śmiech innego dziecka.
Opieram się nieznośnej pokusie, by dotrzeć do ciebie.
Nie byłabyś wtedy bezpieczna.
Jakiś znak, że jesteś szczęśliwa, wynagrodziłby mi całe cierpienie.
Nie widziałam cię już osiem lat i trzy miesiące.
Kolejny dzień nie mogę się uśmiechnąć.
Dziś kończysz 12 lat.
Kupiłam ci kolejną sukienkę. Liczę, że się wkrótce zobaczymy.
Jaki będzie twój styl?
Twoja osobowość? Twoje marzenia?
Ciekawe, czy marzysz o wolności.
Bardzo cię kocham, córko.
Czy ona nam wybaczy?
Przez całe życie groziły mi złe listy.
Dlatego nie znałam matczynej miłości.
Ale wystarczyło kilka twoich listów, bym zrozumiała, jak się myliłam.
Kochanie, mamy dla ciebie niespodziankę.
Niespodzianka!
Claro, tak za tobą tęskniłam! Cieszę się, że jesteś!
Nie przegapiłabym królewskiej imprezki.
- Będą tu jacyś samotni książęta? - Claro, uspokój się.
Dlaczego? Bo jestem z plebsu?
Lady Di też była. Zobacz, jak to się skończyło.
I jak tam niespodzianka?
Świetna.
Więc...
mam jeszcze jedną.
Ale...
w tę nie uwierzysz.
Co?
Pani Sophie?
Nie, to Marie Malleville.
Niestety uciekła.
Ale to ona za tym wszystkim stała.
Udawała moją przyjaciółkę.
Tak. Zrobiła to samo ze mną.
Byłam w szkole kulinarnej w Paryżu, kiedy ją poznałam.
Byłyśmy blisko.
Dzięki niej poznałam twojego tatę.
Ale nie miałam pojęcia, że czuła coś do niego.
Chciała tylko być częścią rodziny królewskiej.
Czyli to zazdrość.
Phil jest niewinny.
- Na to wygląda. - Mówiliście o nim okropne rzeczy.
Czekaj!
Miał swoje usta na twoich, kiedy przyszli twoi ojcowie.
To znaczy twoi wujkowie.
Nie szkodzi.
Trzeba będzie przywyknąć.
Rany. Pikantne szczegóły.
Chcę wrócić do Brazylii. Teraz!
Absolutnie nie!
- Nie jest bezpiecznie. - To do bani!
To będzie pierwsze wystąpienie całej i zdrowej Áurei.
Jej historia przykuła uwagę całego świata.
- Prawda. Był nawet film dokumentalny. - Tak.
To było trochę szalone.
Ale i tak nalegaliśmy na ten bal,
by każdy mógł się cieszyć naszym szczęściem po dziesięciu latach.
Od teraz na zawsze.
- Tak. - Na zawsze.
Bardzo się cieszymy. Niezwykle.
- Będziemy jeszcze szczęśliwsi. - Dużo szczęśliwsi.
Nigdy nie będziecie szczęśliwi!
Zepsuliście historię,
która miała być moja.
To ja miałam za niego wyjść.
To ja miałam stać się częścią rodziny królewskiej.
Ja!
Ale położę kres temu szczęściu.
I to jak.
Obiecuję.
Jesteście odpowiedzialne za kanapki.
Wy za słodycze.
A ty za napoje.
Możecie już iść. Dziękuję.
Można?
Proszę przynieść napoje.
Tak jest.
Czekamy na rozpoczęcie imprezy!
Dziś musimy być bardzo ostrożni.
Cały świat wie, że Áurea żyje. Marie Malleville też.
Nie odważyłaby się tu przyjść.
Ale teraz wiem, kim jest. Wiem, jak się bronić.
Nieprawda.
Potrzebujesz ochrony. Inspektor ma rację.
Będę tutaj.
Spokojnie. Nic jej się nie stanie.
Poważnie? Kiedy to się skończy?
Wyluzujcie.
Fałszywa Sophie tu nie przyjdzie.
Zwłaszcza, że wszyscy wiedzą, jak wygląda.
Może Rosę ktoś oszuka, ale mnie nie.
Merci, kochana.
Wolność to coś, na co trzeba zapracować.
Czas, żebym zapracowała na swoją.
Naprawdę musi pan stać pod moimi drzwiami?
Chce pan coś powiedzieć?
Nieważne. Gdzie mój tata?
Jestem, skarbie!
Rany! Pięknie wyglądasz.
Idziemy?
Kiedy nadejdzie czas, wywołam cię i będziesz mogła zejść.
Powodzenia.
Wasza Wysokość, Polizei jest gotowa na wszystko.
Chodź, kochanie.
Rodzina królewska się stresuje.
Muszę iść do toalety.
Patrzcie!
Entrez!
Przedstawię wam przyjaciółkę Rosy.
Miło mi. To zaszczyt was poznać.
To książę Arthur Jan Raul Michel Olivier Wallace Alyson Hector d'u Pier
z Liechtensteinu.
Clara.
Z Belo Horizonte.
Kochanie?
- Tak. - Dzięki.
Boże! Roso, gdzie jesteś?
Twoja mama właśnie przedstawiła mi księcia przystojniaka.
Zaraz zemdleję.
Normalnie nikogo bym nie podsłuchiwał,
ale skoro to komplement od tak uroczej młodej damy,
muszę ci podziękować.
Dziękuję.
Miło, że rozmawiasz z przyjaciółką Áurei.
Jest urocza.
Kochana rodzino.
Drodzy przyjaciele.
Nadeszła ta chwila.
Przedstawiam wam naszą córkę
Áureę Bellora.
Piękny bal, prawda, kochanie?
Bardzo piękny, mamo.
- Kochanie! Babcia chce nas przywitać. - Dobrze.
Możesz mieć oko na naszą córkę?
Umiem o siebie zadbać.
Spokojnie, Wasza Wysokość. Zostanę przy niej.
- Merci. - Merci.
Nikt nas nie rozdzieli.
Świetnie.
Excusez-moi.
- Nikt nas... - ...nie rozdzieli. Rozumiem.
Wie pan co?
Widział pan już stół z deserami?
- Idziemy? - Nie, proszę iść. Ja tu zostanę.
Przyniosę ci coś.
Świetnie.
Gdzie jest Áurea?
Ostatnio była tam.
Kto zjadł wszystkie słodycze?
Gdy ochroniarz jadł słodycze...
Stefanie!
...poszłam zabić waszego aniołka.
Áurea!
Obiecałam.
Zawsze dotrzymuję obietnic.
Więc jesteś, wiedźmo?
Jestem wiedźmą, ale mądrą.
A ty jesteś tylko głupią królewną.
Doprawdy?
Czuję się mądra i wolna.
Wolna?
Miałaś tylko dwie opcje.
Umrzeć lub spędzić życie w zamknięciu.
Wolność nie wchodziła w grę!
Mylisz się.
Właśnie wywalczyłam sobie wolność.
Ale twoja...
kończy się teraz.
Marie Malleville!
Jesteś otoczona.
Poddaj się.
Wiedźmy myślą, że każda królewna jest idiotką.
- Nic ci nie jest? - Puść mnie!
Odejdź! Puść mnie!
- Pokaż się. - Już dobrze.
- To miałam być ja! - Jesteś ranna? Nie?
Zabrałaś mi wszystko, Dorotéio.
Chcę, żebyś zawsze pamiętała,
że ty jesteś odpowiedzialna za zrujnowanie mi życia!
Ty!
A teraz pokażemy prawdziwe oblicze Marie Malleville.
Proszę już iść. Koniec imprezy!
La fête est terminée! Deminus. S'il vous plaît! Oui!
Proszę już iść!
Dziękuję za przybycie.
Oui! S'il vous plaît.
Demain.
La fête est terminée!
Napij się wody.
Byłaś w niebezpieczeństwie.
Stworzyłaś tajny plan z inspektorem?
Pani Dorotéio, nie ryzykowalibyśmy życiem małej Rosy.
Byliśmy pewni, że dziś się pojawi.
Mając to na uwadze,
spotkaliśmy się przed moim pokojem.
Wszystko gotowe.
Ten plan musi się udać.
Jestem świetnym aktorem. Byłem w kółku teatralnym.
W piątej klasie...
Dam radę.
Złapiemy tę żmiję,
jeśli gdzieś u jest.
Byłaś bardzo dzielna.
Bardzo dzielna.
A teraz jesteś wolna.
- Wolna! - Musimy to uczcić.
Ale już wcześniej uciekła. A jeśli to się powtórzy?
Nie tym razem. Idzie do więzienia o zaostrzonym rygorze.
O rany.
Tyle chaosu...
Jak wrócić do normalnego życia?
Długa, tysiącmilowa podróż
zaczyna się od pierwszego kroku.
Musimy być odważni, królewno.
Spójrz na pozytywy.
Jak w bajkach.
Czarownica pokonana, a królewna ma swojego księcia.
Jasne.
Tyle że w moim przypadku książę był oszustem.
Jaka szkoda.
Kochanie!
Chciałbym cię przedstawić komuś bardzo ważnemu dla naszej rodziny.
Áureo, to jest Filipe.
Uratował cię, gdy byłaś dzieckiem.
To gość, który ją wykorzystał, gdy była nieprzytomna.
- Wcale nie. - Co?
Wyjaśniłem to już inspektorowi.
Nie oddychała i próbowałem zrobić jej usta-usta.
Wiedziałam, że któregoś dnia cię to ocali.
- Co? - Więc to byłeś ty.
Byłeś chłopcem z moich snów.
Filipe, mam nadzieję, że zaopiekujesz się moją córką jak kiedyś.
Tato, nie potrzebuję nikogo do opieki.
Áureo! Co to za nastawienie?
Muszę z nim porozmawiać.
Pójdziesz ze mną?
Przepraszam.
Roso, spróbuj zrozumieć.
Wszystko rozumiem.
Znałeś prawdę i mi nie powiedziałeś.
Obiecałem twojej matce.
Wiesz, że to miało cię chronić.
Chronić mnie?
Świetnie mnie chroniłeś.
A raczej próbowałeś.
Gdybym ci powiedział, kim jestem...
A kim naprawdę jesteś?
Nie mów tak. To ja wysłałem ci te wiadomości.
Wysłałeś. Czas przeszły.
Dziś, w teraźniejszości,
udowodniłam wszystkim, że sama umiem o siebie zadbać.
Słyszałem o twojej odwadze.
Kiedyś mówiłaś, że stawiasz czoła swoim lękom.
A dziś pokazałaś, że stałaś się silną kobietą.
Kłamałam wtedy.
Ale teraz się zmieniłam.
Niczego się już nie boję.
Nawet miłości?
Spójrz na mnie.
Musisz mi uwierzyć.
Nigdy o tobie nie zapomniałem.
Odchodząc, zabrałaś ze sobą moje serce. Jest we mnie pustka.
Naprawdę?
Naprawdę.
Nie każda pięciolatka zostaje zaproszona do wspólnej podróży po świecie.
A zostałam zaproszona?
Tak. I się zgodziłaś.
W ogóle tego nie pamiętam.
Naprawdę?
Może pomogę ci przypomnieć sobie.
Tak?
- Jak? - Zostaniesz moją dziewczyną?
Obiecuję, że będziesz najszczęśliwszą kobietą na świecie.
I będę podróżować po świecie. Nie zapomnij o tym szczególe.
To też.
To jak?
Zgodzisz się?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz