O mesafe zamana gücü veren şeydir.
O mesafe insanın değerini belirler.
O mesafe hayatımı adadığım şey.
O mesafe… 100 metre.
Hazır.
TOGASHI
Togashi, her şeyle başa çıkabilirsin!
Yok artık.
Bizimle koşmak senin için eğlenceli olmuyordur.
Kimseyle koşmak eğlenceli değil ki.
-Japonya'nın en hızlı ilkokul öğrencisi! -Hey!
Togashi, biraz gurur duymalısın.
Öyle mi?
İyi misin?
Ben… İyiyim…
Sesin ölmek üzereymişsin gibi çıkıyor.
İyiyim ben…
Değilsin, nefes nefese kaldın.
Bu benim için normal.
Normal mi?
-Sağ ol. -Önemli değil.
Sessiz olun.
Bu dün bahsettiğim yeni transfer öğrencisi.
Dün…
Dün mü?
Bu Komiya, yeni sınıf arkadaşınız.
Hadi ona dostça hoş geldiniz diyelim.
Hadi, kendini tanıt.
Memnun oldum, ben Komiya.
Seni duyamadık!
Alo! Tekrar söyle lütfen!
Çocuklar, ne dedim az önce?
Ama adını bilmeden ona hoş geldin diyemem ki.
Yeter Genta.
Bir üçgenin iç açıları toplamı 180 derecedir.
360 değildir, o yaygın hatayı yapmayın.
Paralelkenar biraz çetrefillidir, o yüzden dikkatle dinleyin.
Pekâlâ, sıradaki.
Ya kazanamazsam?
Hazırlanın.
Muazzam.
Komiya!
Hey Komiya!
Komiya!
Togashi…
Neredeyim ben?
Benim evin oralardasın.
Nehir kenarına kadar seninle yürüyeyim.
Evet, koşmayı seviyor musun?
Hayır, çok zor.
Neden koşuyorsun o zaman?
Çünkü bulanıklaşıyor.
Ne bulanıklaşıyor?
Gerçeklik.
Gerçeğin kendisinden daha acı verici bir şey yapmak beni rahatlatıyor.
Görüşürüz.
İyi de…
Koşmayı saçma bir sebep için yanlış kullanıyorsun.
Yanlış mı kullanıyorum?
Yani nasıl söyleyeyim?
Gördüğün gibi hiçbir şeyim yok.
Ne?
İnsanlarla nasıl iletişim kurulur bilmiyorum.
Sorunları nasıl çözeceğimi de bilmiyorum, o yüzden de koşup uzaklaşıyorum.
Geçici bir çözüm olsa da.
Yani sebebi benim için önemli.
Koşmanın sorunlarımı çözmediğini biliyorum.
Bence yanılıyorsun Komiya.
Ne?
Koşmak tabii ki bir şeyi çözmez
ama bir şeyi iyi biliyorum.
Neymiş o?
Bu dünyada çok basit bir kural var.
100 metreyi herkesten hızlı koşmak neredeyse tüm sorunları çözebilir.
"Neredeyse tüm sorunları" mı? Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?
Öyle işte. Çünkü bende işe yarıyor.
Yani…
Çok geç mi…
Daha hızlı koşmak için çalışmaya başlasam geç kalmış olur muyum?
O kararı sen vereceksin.
O kararı ben vereceğim.
-Hoşça kal! -Hoşça kalın efendim.
Togashi.
Hadi Kawano'nun orada oyun oynayalım.
Üzgünüm, gelemem. Bir yere gitmem lazım.
Görüşürüz.
Kahretsin. Ne sıkıcı çocuk.
Kollarını daha çok kullan!
Yeri tekmeliyormuş gibi düşün!
Daha yükseğe.
Togashi, bugün bizim eve oyun oynamaya gelsene?
Üzgünüm, bir işim var.
Ne, bugün de mi?
Yarın görüşürüz.
Bugünlerde ne oluyor buna?
İyiye gidiyorsun ama her gün koşmak zor gelmiyor mu?
İyiyim ben. Ne kadar çok koşarsam ayaklarım o kadar hafifliyor. Zevkli.
Spor Günü yaklaşıyor, bir gün ara ver.
Dinlenecek zaman yok.
Ayrıca senden daha çok şey öğrenmek istiyorum.
Dinlenmek de antrenmanın bir parçasıdır.
Bir de yeni ayakkabılar almalısın.
Evet, o konu…
İyi ki bugün sanat dersi vardı.
Şununla bağlayabilirsin…
Komiya, dur! Biraz şey oldu…
Oldu işte. Bu beni idare eder.
Pek değil. Berbat görünüyor.
Ama yine de giyebiliyorum.
Zar zor.
Ailen sana yeni ayakkabı almaz mı?
Aslında yeni bir ayakkabım olsun istiyorlar.
Ama ben bunlarla çalıştım, yarışta da bunlarla koşmak istiyorum.
Baksana, 100 metreyi kazanırsam altın madalya alıyorum, değil mi?
Ne? Evet ama madalyaları ucuzluk mağazasından alıyorlar.
O madalyayı istiyorum. Bir kere bir yarış kazanmayı çok isterim.
Kazanmayı çok isterim.
Başarabilirsin!
Erkekler 100 metre yarışı birazdan başlayacak.
O çok hızlı.
Togashi o, değil mi?
Yarışı bitirenler bu tarafa gelsin!
Togashi'yle yarışmanın ne anlamı var ki?
Bugün Spor Günü.
Togashi nerede?
Hey, yeni çocuk.
Artık daha iyi koşabiliyor musun?
Bunlarla mı koşacaksın?
Sen bilirsin.
Togashi! Bu tarafa!
Yerlerinize…
Hazır…
Geç hepsini Komiya! Hızına inan!
İşte bu!
Sırada 100 metre ödül töreni var.
Tebrikler.
Dün Japonya Ortaokullar Şampiyonası'nda
eski millî atletin oğlu Takeru Nigami erkekler 100 metrede birincilik kazandı.
Bu ikinci sınıf öğrencisinin
olağanüstü başarısı spor dünyasında büyük yankı uyandırdı…
Affedersiniz.
Selam Togashi.
Uğradığın için sağ ol.
Sorun değil.
Şuna bir baksana.
Atletizm Dergisi mi?
Bu harika bir şey Togashi.
Evet, Bay Tani bana daha önce sormuştu. Dergi için olacakmış.
Bay Nigami'yle birlikte röportaja katılacak olman harika!
Okulu bizimkinin yanında, değil mi?
Evet.
Sence ondan hızlı mısındır?
Bay Nigami benden hızlıdır.
Ben o kadar emin değilim.
Neden onunla konuşmak yerine 100 metre yarışmıyorsun?
Hayatta olmaz.
Öyle mi?
-Nigami geçen gün televizyondaydı! -Süper!
İnanılmaz hızlıydı!
Togashi, Nigami'yle mi yarışacak?
Bay Nigami bizim büyüğümüz.
Bay Nigami geldi.
Geciktim, üzgünüm.
Kalkmanıza gerek yok.
Memnun oldum Togashi. Ben Nigami.
Vay canına, o gerçekten de Nigami!
Bay Nigami diyeceksin.
Pekâlâ, başlayalım mı?
Ben hazırım efendim.
Ben de efendim.
Sen başlamak ister misin Togashi?
Tabii.
Bir bakalım…
Neden koşuyorsunuz Bay Nigami?
Tabii ki birinci olmak için.
Peki sen?
Doğuştan hızlı olduğunu fark ettiğinde mutlu olmuş muydun?
Evet.
Ama bir kez birinci olunca insan artık mutlu olmak için koşmuyor.
Sen de artık bunu biliyor olmalısın.
Hayatını o mesafeye adadıysan koşmaya devam edersin.
Seni artık yarış sonuçları yönetmeye başlar.
Çünkü "koşmak" basittir
ama oyuna ait olmak ve oyunda kalmak istiyorsan
her zaman mükemmel olmalısın.
Togashi iyi gidiyor. Sen onun hakkında ne düşünüyorsun?
Adım sayısı, dengesi, ritmi, ağırlık transferine bakınca…
O gerçekten ilkokul öğrencisi mi?
Elli kat.
Togashi, düşündüğünden elli kat daha fazla potansiyele sahipsin.
Tanrım, elli kat mı?
Teşekkür ederim.
Bakın, başlıyorlar.
Fotoğrafçı 40 metrede olacak, oradan sonra rahatlayabilirsiniz.
-Anlaşıldı. -Tamamdır.
Hazır olunca başlayabilirsiniz.
Yerlerinize…
Hazır…
Togashi mi kazandı?
Bence Nigami fotoğrafı çekildikten sonra koşmayı bıraktı.
Çok iyiydi Nigami.
Teşekkürler.
Harika fotoğraflar çektik!
Gerçekten yarışıyormuş gibi koştun. Kalp atışlarım hızlandı!
Sayende harika bir yazı olacak.
Bence yarışı kazanabilirdin.
Yani Bay Nigami yarısında bitirmeseydi.
Sanmam. Söyleneni yaptı sadece.
Belki kaybedeceği için durmuştur.
Hiç sanmam.
Bence ikiniz de tüm gücünüzle koştunuz.
En azından sen öyle koştun Togashi.
Çünkü hiç gevşeyemiyorum.
Ne zaman koşsam kendimi tutamayıp var gücümle koşuyorum.
Ve sanırım bugün Nigami'yle olmak bana bunun nedenini fark ettirdi.
Bence bir gün Zaitsu'nun ulusal rekorunu bile kırabilirsin.
O biraz fazla iddialı işte.
Togashi.
Senden bir şey isteyebilir miyim?
Nedir?
Seninle 100 metre yarışabilir miyim?
Ne, şimdi mi?
Evet. Gerçekten yarışalım.
100 metre işareti şu ağacın altı, tamam mı?
Tamam.
Tren ray bağlantısından geçerken gelen sesi duyduğumuzda başlıyoruz.
İlk seste başlayacağız, tamam mı?
İyi misin Komiya?
Evet Togashi, gevşeyebildin mi?
Hayır, sana söyledim, yapamam. Yine tüm gücümle koştum.
Çok sağ ol.
Pekâlâ, hoşça kal Togashi.
Yarın görüşürüz.
Derse biraz üzücü bir haberle başlamam gerekiyor.
Komiya dün ailevi sebeplerden dolayı
aniden taşınmak zorunda kaldı.
Tam alışmaya başlamıştı, yazık oldu.
Ona bir ara mektup yazmaya ne dersiniz?
Togashi'den ezici bir galibiyet!
İlk turdan itibaren tam güçle koşması hâlâ onun eşsiz özelliği.
MITO SHINKIN BANKASI STADYUMU
Minami Daisan Ortaokulu'ndan Sakaguchi üçüncü kulvarda.
Japonya Ortaokullar Şampiyonası 100 metre finalindeyiz.
Gözler katıldığı tüm yarışları kazanan şampiyon Togashi'de.
İki yıl önce birinci sınıf öğrencisiyken şampiyon olduğundan beri
girdiği her yarışı kazandı.
Togashi bana ulusal rekorun sahibi Zaitsu'nun
ortaokul yıllarını hatırlatıyor.
Katılıyorum. Togashi'nin ne kadar yükseleceği
atletizm çevrelerinde büyük merak konusu.
Erkekler 100 metre finali birazdan başlayacak.
Hazır.
‎-Pekâlâ! ‎-Evet!
Saha yalnızca beyzbol için değil tabii!
-Şu Togashi değil mi? -Nerede?
Emin değilim. Aoi, dursana!
Togashi! Değil mi? Sen olduğunu anlamıştım.
Evet.
Kulüp seçtin mi? Yoksa kulüplere katılmayacak mısın?
Ya da başka bir yerde mi antrenman yapıyorsun?
Özür dilerim, seni korkutmak istemedim. Demek gerçekten bu okula geldin.
Ama neden? Seçkin bir sporcu okuluna girebilirdin.
Burası eve yakın.
-Yani nedeni bu mu? -Evet.
Pardon, çok soru sordum.
Sorun yok, hoşça kal.
Bana bir iyilik yapar mısın?
Pardon, yapamam.
Ama daha söylemedim…
İçimde garip bir his var.
Tuhaf bir şey değil.
-Atletizm kulübüne… -Anlamıştım. Hoşça kal.
Bir dakika bekle. Adım Aoi Asakusa.
Ben de Togashi.
Neden atletizm kulübüne katılmıyorsun?
Şu an sadece üç üyemiz var.
Kimse atletizmle ilgilenmiyor.
İzninle.
Aoi!
JAPONYA ORTAOKULLAR ŞAMPİYONASI ERKEKLER 100 METRE FİNALİ
Günaydın.
O kim?
Togashi.
Neden saklanıyor?
Ünlü olmak zordur, bilirsin.
Pardon, sınırlı sayıda gelen çörekler bitti mi?
Bitti ama…
Al, bu sonuncusu.
Emin misiniz? Çok teşekkürler!
Ne de olsa sen şu yıldız 100 metre koşucususun, değil mi?
Evet.
Sana bir tane ayırmıştım.
Asakusa.
Adımı hatırlıyor musun? Teşekkür ederim!
Çok şanslısın, ben de o çöreklere bayılıyorum!
Al istersen.
Sorun değil, sen ye.
Ama bana onun yerine bir iyilik yapar mısın?
Nasıl bir iyilik?
-Beni koşarken görmek mi istiyorsun? -Evet.
Neden peki?
Daha hızlı koşabilmek için.
Tabii senin kadar koşamam ama kendimi geliştirmek istiyorum.
Yani biliyorum, bu pek adil değil ama…
İstediğini yaparsam beni rahat bırakacak mısın?
Söz veriyorum bırakacağım.
Ayakta başlayalım…
Çömelerek başlayalım lütfen.
Peki.
Başlıyorum.
Tamam, devam et.
Az önce ne oldu öyle?
İnanılmaz.
Gerçekten inanılmazsın.
Senin gibi üstün bir insandan bir şey öğrenmek istemek kabalıktı.
Ama yine de sağ ol.
Sorun yok.
Sevindim. İyi değilsin sanmıştım.
Kulağıma bir şeyler geldi de.
Ben yetenekli falan değilimdir. Neden bunu düşünüyorum bilmiyorum ama…
Ben gerçekten atletizmin
harika bir spor olduğunu düşünüyorum.
Sen bizden farklısın. İstediğin her şeyi yapabiliyorsundur.
O yüzden atletizmi de sevebilirsin, müthiş bir spordur.
Yanlış anlama, kulübe insan toplamıyorum.
DUYURU: ATLETİZM KULÜBÜ KAPANIYOR
Ne?
Hiç yeni üye olmamasını beklemiyordum.
Atletizmin modası geçti.
Affedersiniz.
Togashi.
Selamlar.
Kulübün kapanacağı söyleniyordu ama biz ciddiye almadık ve devam ettik.
Peki niye kapanıyor?
Kulübün açık kalması için en az beş üyeye ihtiyaç var.
Beş üye…
Yani benim katılmam da yeterli olmuyor.
Ne dedin Togashi?
Bir dakika.
Benim katılmam mı dedi o?
Evet, öyle dedi.
Sen ciddi misin?
Evet.
Ama sağlık sorunların olduğunu duymuştum.
O sadece dedikoduydu. Ben başlatmıştım.
-Ne? -Bir şey yok.
Yani sorun şu ki kulübün en az beş üyesi olması gerekiyor.
Efendim, küstahlık etmek istemem ama sonuçta kulübe katılan benim.
Bir istisna yapamaz mısınız?
Seni anlıyorum.
Ama saygı duymamız gereken formaliteler var.
Ne yapmalıyım peki?
Peki, kapanmayı erteleyeceğim ama kulüp sonuç üretmeli.
O zaman talebini yerine getirebilirim.
Anlaşıldı.
Hadi oradan!
Bir sonraki yarışma ne zaman?
Komşu okullarla bir yarışma yapılacak.
O zaman ona katılacağız.
-Ama… -Evet?
Karışık 4x200 metre bayrak yarışı var.
Bayrak yarışını atlayabiliriz, değil mi?
Ama bayrak yarışı bu yarışmadaki ana yarış.
Yani bayrak yarışını kazanan yarışmayı kazanır gibi bir şey.
Evet, birinci sınıfta ben de bu yarışa katılmıştım. Cidden müthişti.
Anladım… O bayrak yarışını kazanmak bizim için büyük avantaj olacak.
Yani bir kişiye daha ihtiyaç var.
Üç üyeniz olduğunu söylememiş miydiniz?
O üçüncü kişi geldi mi?
Yani aslında ideal bir aday olurdu ama…
-Değil mi? -Evet.
Bir saniye Togashi.
Nedir?
Seni kulübe almaktan çok memnun olurum tabii
ama…
Çözdün, değil mi? Koşmayı bırakmayı düşünüyordum.
Yani bir süredir aynı yerde takılıp kalmıştım.
Ortaokul yıllarımda pek ilerleme kaydedemedim.
Koşmaktan korkuyordum ama bırakmaktan da korkuyordum.
Ta ki dün sen koşmamı isteyene kadar.
Tekrar tüm gücümle depar atmak bana bir şey hatırlattı.
Gerçekten hızlı olduğumu.
Ben de kendime bir şans daha vermek istedim.
Yani memnun olması gereken benim. Teşekkür ederim.
Hayır, teşekkür etme. Ben sadece seni koşarken görmek istedim.
Beni kulübe alacak mısınız?
Tabii ki. Atletizm Kulübü'ne hoş geldin Togashi.
Kabul ederse bizim için mükemmel olur.
Demek o kadar iyi.
Kulübe çok nadir gelir gerçi.
Çok umutlanmayalım ama bence yarın onu bir ziyaret edelim.
Niye şimdi etmiyoruz?
Evi bu tepenin başında.
Tamam.
Kim o?
Selam, ben Asakusa.
Ne istiyorsun?
Biraz konuşabilir miyiz?
Yok artık… Bay Nigami?
Hayatta olmaz.
Böyle diyeceğini biliyordum.
Peki neden atletizm konusunda güçlü olmayan bir okuldasın?
Ben de aynı şeyi sana sorabilirim.
Şey…
Fazla çalıştım ve belimi sakatladım.
Atletizme devam edemeyince de buraya geri döndüm.
Niye buradaki kulübün üyesisin öyleyse?
Sadece kâğıt üstünde üyeyim. Kulüp seçmek zorunluydu.
Asakusa beni rahat bırakmadığı için de ismimi yazmasına izin verdim.
Sırtın hâlâ kötü mü? Koşabiliyor musun?
Kim bilir?
Neden tekrar denemiyorsun?
İlgilenmiyorum.
Emin misin?
Bakın, bu dünyada
sadece aptallar 100 metre koşusunun hayatını mahvetmesine izin verir.
Yani…
Bize ayıracak zamanın da mı yok?
Ne kadar bir zaman?
On saniye.
98, 99, 100.
Tam burası!
Tamam!
Altı aydır koşmuyorum.
İşareti sen ver Asakusa.
Tamamdır.
Söz hakkım var mı zaten?
Ne kadar hızlı olduğundan haberin yok, değil mi?
Elli kat.
Düşündüğümden elli kat daha hızlıymışım.
Yani sonuç şimdiden belli.
Hazır mısınız?
-Evet. -Hazırım.
Pekâlâ.
Yerlerinize.
Hazır.
Yok artık.
Süre?
12,13 saniye.
12 mi?
Yarışmaya sadece üç hafta kaldı.
Antrenman verimliliğini artırmak için koşu sıramızı belirlemeliyiz.
-İlk ayağı Asakusa koşacak. -Tamam.
-İkinci Shiina. -Tamam.
İlk devreyi sen koşacaksın.
Üçüncü de Togashi olacak.
Tamam.
Son ayağı da ben koşacağım.
Son ayağı Togashi koşsa daha iyi olmaz mı?
Bence de.
Bu daha akıllıca olur ama
O zamana kadar formumu yakalarım, bana güvenin.
Tamamdır.
Ayrıca aşağıdan bayrak verme yapacağım.
Aşağıdan mı?
Bayrağı düz vermeye göre zaman kazandırabilir
ama hem görüp hem de bayrak değiştirmek zor oluyor biliyorsunuz.
Ama denenebilir herhâlde.
Risklerin farkındayım.
Katsunishi'yi yenmemiz gerek!
Katsunishi mi?
Evet. Nigami'nin eski okulu.
Onları ezmek çok zevkli olacak.
Evet, dişli rakipler.
Lanet olsun, aşağıdan bayrak vermek sandığımdan zormuş.
Acele mi ettim acaba?
Sopa!
Çok hızlı.
Onlar bambaşka bir boyutta. Elimizden geleni yapalım.
-Onlara uymalıyız. -Evet.
Nigami geride kaldı. Kendini çok zorluyor diye endişeleniyorum.
Aynen.
Gerçi formunu yeniden kazanmak için kendini zorlaması gerekiyor
ama belinin durumu saatli bir bomba.
Doğru.
Sende durumlar nasıl Asakusa? Mutlu görünüyorsun.
Tabii ki mutluyum. Pek saygın Togashi ve Nigami'yle birlikte koşacağım.
Suzume, süper atletlerle bayrak yarışı koşacağız!
Düşünsene, kulüp neredeyse kapanıyordu…
Doğru, bayağı havalı bir durum bu.
Gerçi Nigami'yi hep somurturken gördüm,
Togashi de sonuçta normal biriymiş.
O yüzden pek anlam veremedim.
Nasıl biri olduğumu sanıyordun ki?
Sanırım düşündüğüm gibisin.
Kendinle çelişiyorsun.
Kulüp hâlâ kapanabilir, değil mi?
Buna izin vermem.
KARIŞIK 800 METRE BAYRAK YARIŞI
Bir şey mi unuttun?
Kendini fazla zorlamadığından emin olmak için geldim.
Yani kendine bakabildiğini biliyorum
ama uzun bir aradan sonra fazla antrenman yapmak sıkıntı olabilir.
Sen daha çok sıkıntı oluyorsun şu an.
Yarışa iki gün kaldı. Dikkat edeceğim.
Et lütfen. Ben gideyim o hâlde.
Neden buradasın?
Çok daha iyi bir okula gidebilirdin.
Baskı, değil mi?
O baskıya bağımlı hâle geldim.
Koşmak hayatım için seçeceğim en basit şeydi.
Aranan, değer verilen biri olmamın
ve yalnız kalmamamın sebebi hızlı koşabilmemdi.
Al benden de o kadar.
Ünlü bir babaya sahip olduğum için hep kazanmak zorunda oldum.
O zamanlar sana söylediğim şeyi bana babam söylemişti.
"Oyunda kalmak istiyorsan, her zaman mükemmel olmalısın."
Üzerimdeki baskı dayanılmazdı.
Vücudumun verdiği uyarıları yok saymak zorundaydım.
Kulvarda kazandığın şeyleri yine kulvarda kaybedersin.
Bundan korkuyorsan 0,01 saniyeyle bile olsa kazanman gerekir.
Geri dönebileceğimiz tek yer orası.
Togashi ve Nigami'nin koşmayı bıraktığını sanıyordum.
Bilmem.
Tüm gözler üzerlerinde.
Buradakilerin gözünde onlar dikkat çeken bir ikili.
N'aber dostum?
Uzun zaman oldu. İnzivan bitti mi Nigami?
Hâlâ yavaş mısın Onomichi?
İstediğin kadar sert yap.
O kim?
Hirokazu Onomichi. Hayatı boyunca Nigami'nin gölgesinde kaldı.
Seni duyduğumu biliyorsun, değil mi?
Bahanesi de sınıfımızın en küçüğü olması.
Benden 11 ay büyüksün. Vay be, ne yaş farkı ama!
Keşke biraz yeteneğin olsaydı, değil mi?
29 Mart'ta doğdun, değil mi?
Sen de 2 Nisan'da, değil mi?
Bugün bir münzeviye yenilmeyeceğim.
Ne yapıyorsun Onomichi?
Koç!
Yarışa odaklan.
Tabii. Üzgünüm efendim!
Demek Iwani Lisesi'ne düştün?
Günaydın efendim.
Bugün büyük gün.
Geçen üç hafta elimizden geleni yaptık.
Bu yarışma diğer okullar için prova gibi olabilir
ama bu yarışın da kendine has bir şerefi var.
Bu 800 metre…
Onlara kim olduğumuzu göstereceğiz.
Çocuk hiç fena değil.
Rakibine yakışan da bu.
Kendi iddiası.
Nigami! Sen neden oradasın?
100 metre koşacağımı ne zaman söyledim ki ben?
Anlıyorum. Odağın sadece karışık 4x200 metrede, değil mi?
Hodri meydan dostum!
Epey enerjik.
Sadece salak.
Karışık 4x200 metre bayrak yarışı birazdan başlıyor.
-İşte Togashi! -Nigami de orada.
Aynı takımdalar mı? Vay canına!
Yerlerinize.
Hazır.
Aoi!
Suzume!
Güzel.
Başardım!
Hadi bastır Iwani Lisesi.
Üzgünüm!
Hâlâ yetişebilirim!
Anlaşılan adil bir karşılaşma olacak.
Pardon ama karşılaşacağım kişi
sen değilsin!
Nigami!
Kulüp kapanmayacak mı?
Hayır. Üstelik yaz turnuvasına da katılmamız gerekiyor.
Müdür yardımcısı öyle söyledi.
Müdür yardımcısı ne alaka?
Eskiden atletizmciymiş. Hatta Katsunishi'nin koçu
onun üst sınıfındandı, değil mi?
Haklı olabilirsin.
Yine de bizim için iyi haber, değil mi?
Evet.
Tabii öyle.
Pek ikna olmadım gerçi
ama yine de koşalım.
Togashi şampiyona rekorunu kırdı.
Ulusal turnuvada da ortalığı kasıp kavuracak.
Kesin. Rakibi yok ki.
Nigami var ama.
Pek gerçekçi değil. Üçüncü geldi ve ulusala katılmaya zar zor hak kazandı.
Kyushu'dan Tsuneda peki?
İyi gidiyor ama yine de Togashi'ye rakip değil.
Togashi bir süre düşüşteydi
ama son zamanlarda kişisel rekorunu kırıyor. Tam bir canavar.
Zaitsu'nun süre rekorunu bile kırabilir.
Bu ilginç olur işte.
Az önce Kitakyushu'da biri Zaitsu'nun ulusal rekorunu egale etti!
-Yok artık! -Tsuneda mı?
Hayır, tanınmayan bir birinci sınıf öğrencisi.
Adı neymiş?
BİRİNCİ SINIF KOMI…
Böyle bir tabloyu ancak seçkin okullarda görürsün, değil mi?
Sanırım öyle.
Ben Daito Ortaokulu'ndan Numano.
Sen hangi okuldansın?
Ben Komiya. Ama okulun atletizm kulübünde değildim.
Yani atletizme şimdi mi başlıyorsun? Hem de böyle sporda güçlü bir okulda?
Evet, bu kulübe katılabilmek için kendi kendime çalışıyordum.
Öyle mi? Nerede yaşıyorsun?
Nakatsu Dağı'nda.
Tren yolculuğu tam bir işkence olmalı.
O yüzden bisikletle geliyorum.
Yok artık! Ne kadar sürüyor?
İki saat.
NISHIZAWA LİSESİ
Hazır.
Vay canına.
Tsuneda gerçek bir yetenek.
Tanıştığımıza memnun oldum. Ben Tsuneda, kulübün kaptanıyım.
Daha sadece ikinci sınıf, biliyor musun?
"Giriş testi" gözünüzü korkutabilir
ama nerede koşarsanız koşun, 100 metre 100 metredir.
Hazır.
23 numara iyi görünüyor.
Tüh, güçlü başlamıştı.
Şu birinci sınıfın başlangıcı müthişti.
Hızlı ivmelenenlerden herhâlde.
Hey Komiya!
Çok hızlıydın dostum!
Sonlara doğru yavaşladın gibi. İyi misin?
Formun biraz sarsak olmasına rağmen başlangıcın muhteşemdi.
Dengen de mükemmel.
Komiya hep ikinci yarıda hız kaybediyor, değil mi?
Aynen öyle.
Kaptan, soruları düşün.
Soruları mı? Şu yarınkileri mi?
Zaitsu'yla soru cevap yapmak aşırı havalı olacak!
O kadar büyük bir mesele değil.
Kaptan olduğum için önce ben soracağım ama herkes soru sorabilir.
Ben kesin çok gerilirim.
Daha önce söylediğim gibi, lise yıllarınız
gelecekteki kariyerinizi belirlemek için çok önemli bir dönem.
Ulusal Şampiyona'yı beş kez kazanan mezunumuz
Bay Zaitsu burada size harika bir fırsat sunuyor.
O yüzden lütfen dikkatle dinleyin.
Bay Zaitsu, lütfen sahneye buyurun.
Çok derin düşünmeyin, toplumu ciddiye almayın,
savunmacı olmayın ve kazansanız bile saldırın.
Şimdi soruları alacağım.
Benim sorum var.
Sor.
Ben Atletizm Kulübü'nün başkanı Tsuneda.
Bay Zaitsu, bugüne kadar siz… Çok sağ ol.
Bay Zaitsu, üstün derecelere sahipsiniz
ve yenilmezsiniz. Neden kendinizi zorlamaya devam ediyorsunuz?
Ben yaşayan bir varlığım. Sonunda ölecek ve bir daha doğmayacağım.
Nedeni bu.
Şey…
Çok teşekkürler.
Bir sorum daha var.
Büyük yarışlara zihinsel olarak kendinizi nasıl hazırlıyorsunuz?
Yenilgiden korkmam ve performansıma odaklanırım.
Bir de yenilgi beni çıldırtır ve sonuç elde etmek isterim.
Yani düşüncelerinizi ruh hâlinize göre mi değiştiriyorsunuz?
Hayır, ikisinden de aynı anda faydalanıyorum.
Hiçbir durumda gerilmemek için mi?
Hayır, her durumda gerilmekten keyif almak için.
Anlıyorum…
Evet, çok teşekkür ederim.
Sıradaki.
Evet.
Sen, oradaki.
Adım Komiya.
Bay Zaitsu, peki…
…mental sağlığınızı nasıl koruyorsunuz?
Ben kısa mesafe koşucusuyum ve başa çıkmam gereken bir kaygı sorunum var.
Bacağımı sakatlamıştım, iyileşti
ama en yüksek hıza çıktığımda kendi kendini yavaşlatıyor.
Bunun için bir çözümünüz var mı onu merak etmiştim.
Dürüst olmak gerekirse kaygıyla baş etmeyi bırakmalısın.
Hayat kaybetme ihtimalleriyle dolu.
Ama hayatın cazibesi de burada yatar.
Korku rahatsız edici olmamalı.
Güvende hissetmek de rahat olmamalıdır.
Kaygı kendini sınadığında ortaya çıkar.
Başarı ve para için bir şey feda edeceksen
hayatını feda et gitsin. Nasılsa bir hücre yığınından ibaretsin.
Yapmak istediğin şey tam olarak ne?
Ben… Ulusal rekoru kırmak istiyorum.
Adın neydi?
Komiya.
Vay be, şu birinci sınıf epey etkileyici.
Evet.
Bugün için teşekkürler Zaitsu.
Sana iyi davrandılar mı?
Evet.
Kahve içersin, değil mi?
Teşekkürler efendim.
Epey güçlü yetişiyor.
Kim? Tsuneda mı?
İkinci sınıf olmasına rağmen Kyushu'nun en iyisi.
Bu yıl adı ülke çapında duyulacak.
Tahmin ederim. Ama asıl cevheri fark etmek
sadece an meselesi.
Yavaşlama sorununu çözmüş gibisin.
Çözdüm.
Yine de fazla antrenman yapma. Bugünlük eve git.
Bacaklarım iyi, eve gitmeden biraz daha koşacağım.
Seni koşarken ilk gördüğümde sağ bacağını fark etmiştim.
Bay Zaitsu'nun tavsiyesi bana yardımcı oldu.
Öyle görünüyor.
Belki bunu söylememem gerek
ama atletizmi bırakmalısın.
Formunun bozulduğunun farkında mısın?
Yine de giderek hızlanıyorsun.
Bu hızda koşabilmenin tek bir nedeni var.
O da istemen!
Bu çok tehlikeli. Sınırlarını hisleriyle yok edebilen bir koşucunun duru yoktur!
Anlık bir zafer kazansalar bile iflas edene kadar koşmaya devam ederler.
Ciğerinden gelen ses muhtemelen vücudunun sana son uyarısı.
Atletizm bir gün seni öldürecek!
Anlıyorum. Ama benim gibi biri bile bir kez olsun zaferi tatmalı, değil mi?
Ne? Dediklerimi duymuyor musun?
Teşekkür ederim kaptan.
Bekle!
Aman tanrım!
Bu da kim böyle?
Tsuneda'nın rekorunu kırdı!
Komiya, elemelerde en iyi dereceyi yaptığın için tebrikler.
Hızın inanılmazdı dostum.
Finali sen ya da Tsuneda alacak.
Kahretsin, hangisini destekleyeceğim ben?
İkisini de destekle.
İyi fikir!
Seni meşgul ettik, pardon.
Sorun değil.
İzninizle.
Finalde iyi şanslar!
ULUSAL LİSE ŞAMPİYONASI ERKEKLER 100 METRE BÖLGE FİNALİ
Yerlerinize.
Hazır.
KOMIYA TSUNEDA
ULUSAL LİSE ŞAMPİYONASI
Nigami.
Selam.
Önce elemeleri geçmek lazım.
Değil mi?
Sırtımın hâlâ
dayanıyor olmasına inanamıyorum.
Elimden geleni yapacağım.
Harika.
Görüşürüz.
KOMIYA
Yerlerinize.
Hazır.
İyi depardı Nigami.
Epey yaklaştın.
Hayır, ezildim.
Güzel koşuydu.
Tebrikler Togashi. Müsabaka rekorunu kırman harika.
Rüzgârdan destek aldım ama yine de iyi hissediyorum.
Seninle son kez yarışmak isterdim. Yine de harika hissediyorum.
İyi performanstı Nigami.
Şu Komiya…
Ölümcül hızlı.
Biliyorum. Sona doğru gevşemeseydi…
Uzun zaman oldu Komiya.
Aynen.
Atletizmi bırakmamışsın.
Evet.
Son yarışımızın üstünden ne kadar geçti?
Seni yine yenmemin bir mahzuru var mı?
Sana iyi şanslar.
KAÇIŞ ROTASI GENEL GÖRÜNÜMÜ
Birinci kulvarda Matsuba var.
Kendisi Hiroshima'dan, Utsugikita Lisesi'nden.
İkinci kulvarda, Nakanishi var.
Osaka'dan, Suzuna Chuo Lisesi'nden.
Üçüncü kulvarda Shizuoka Natamame Lisesi'nden
Amagata var.
Dördüncü kulvarda Komiya var,
Kendisi Oita'dan, Nishizawa Lisesi'nden.
Ve beşinci kulvarda Togashi var.
Tokyo'dan, Iwashi Daini Lisesi'nden.
Yerlerinize.
Hazır.
Togashi, koşu stilin değişmiş.
ON YIL SONRA
Performansını göz önünde bulundurarak…
Sözleşmemizi yeniliyoruz.
Çok sevindim.
Şimdi rahatlayabilirim.
Ama Togashi, şunu söylemek zorundayım ki
kıl payı geçtiğini unutma.
Evet, elbette. Bunu dikkate alacağım kesinlikle.
Çıkayım ben.
-Bekle, bunu vermeyi unuttum. -Efendim?
Gelecek ay yapılacak. Katılırsan seviniriz.
Takım buluşması mı?
Evet, Kaido ve Kabaki de gelecek. Belki onlardan biraz tavsiye alırsın.
Onlardan tavsiye mi?
Evet. Eskisi gibi değilsin.
Geri dönüşünü sağlayacak şeyi bulabilirsin belki.
Peki.
Günaydın Kabaki.
Günaydın Togashi.
Sözleşmem yenilendi ama yine son anda oldu.
Anlıyorum.
Togashi.
Sen değişmişsin.
Ne?
Çocukken bildiğim Togashi'den çok uzaksın.
Gerçeklerle yüzleşmek gerek, değil mi?
Belki de son yılım olduğu için elimden geleni yapacağım.
Bugün pek formda değildim
ama sezon yeni başladı, yavaş yavaş toparlarım.
JAPONYA ATLETİZM ULUSAL ŞAMPİYONASI
KUSASHINO HOLDİNG ATLETİZM BULUŞMASI
Atletizm popüler olmaya devam ettikçe
bu alanda ön saflarda yarışan sporcuları destekliyoruz.
Şimdi sahneye yıldız sporcumuzu davet etmek istiyorum.
Kendisi 15 yıldır önemli kısa mesafe yarışlarında
yer alıyor.
Hadi Bay Kaido'yu dinleyelim!
Selamlar, ben Kaido.
Uzun zamandır bu işin içindeyim ama zirveye henüz ulaşmadım.
Her yıl en iyi derecemi geliştirmek için çabalıyorum.
Ama kesin olarak bildiğim bir şey var ki gerçeklik kendi kendine kaybolmuyor.
Bu yüzden Zaitsu denen bu ısrarcı gerçeklikle yüzleşme zamanı.
Benden bu kadar.
İlham verici konuşmanız için teşekkür ederiz Bay Kaido!
Gerçeklikle nasıl mı yüzleşilir?
Evet efendim.
Rekorlar kırarak gerçekliği alt etmen yeterli.
Ben de öyle düşünüyorum. Ama işte, bu inanılmaz zor.
Ne zamandan beri pısırık oldun Togashi?
Yani bugünlerde gördüğüm değer gittikçe azalıyor.
Öyle mi? Seni sadece mantıkla savuşturmak sıkıcı olsa da
sana kendi hikâyemi anlatabilirim.
Öncelikle inanılmaz yetenekli olduğumdan yüzde yüz eminim.
Doğuştan koşucuyum, özellikle de kısa mesafelerde.
Çocukken yaşadığım bölgede hiç yenilgim yoktu.
Ulusalda kıçıma tekmeyi yiyince daha hızlı olmak için çok çalıştım.
Lisedeki son yılımda ulusalda ilk zaferimin kokusunu aldım.
Sonra 15 yaşındaki Zaitsu peyda oldu. Ve o günden beri
hep onun bir adım gerisinde kaldığım
bir gerçeklikle yaşamak zorunda kaldım.
Asla kazanamayıp, "Sonsuza Dek İkincilik" ünvanını aldığım bir gerçeklik.
Her an yaşlandığım ve Komiya diye bir yeni yetmenin yükseldiği bir gerçeklik.
Gerçi artık yeni yetme değil, değil mi?
"Keşke başka bir çağda doğsaydı" sözünü duymaktan bıktım.
Bu gerçekliğin kazanmama izin vermemesi çok tuhaf.
Ama gelecek sefer yüzde yüz zafer kazanacağımdan da eminim.
Neden biliyor musun?
Hayır efendim.
Çünkü gerçeklikten kaçabilirsin.
Ne?
Zaferim gerçek dışıysa gerçeklikten kaçmalıyım.
Gerçeklikten kaçmak kendim için umudum var demektir.
Kendimden vazgeçmediğimi gösterir.
Etrafımdaki insanlar bana nasıl görüşler, fikirler, hakikatler,
aydınlanmalar sunarsa sunsun, kendime değer veririm.
Bu benim görevim, işim, yaşama nedenim ve koşma sebebimdir.
Dinle Togashi. Neden koştuğunu unutmadığın sürece gerçeklikten kaçabilirsin.
-Bay Kaido. -Selam.
-Bu Sekiguchi, aramıza yeni katıldı. -Merhaba.
Ben Sekiguchi. Sizinle tanışmak bir onur Bay Kaido.
Yani buralarda kalmayı mı düşünüyorsun?
Evet.
Geçmişimi geride bırakıp şimdiki hâlimle elimden geleni yapmak istiyorum.
Hâlâ ön planda olan Komiya hakkında ne düşünüyorsun?
Onunla tekrar yarışmak isterim.
Ve son olarak, koşmaya devam etme sebebin ne?
Sebebim mi?
Güzel soru.
Affedersiniz, Bay Togashi, değil mi?
Evet.
Memnun oldum.
Ben de.
Bu çok heyecanlı. Ben Morikawa.
Morikawa…
Son Ulusal Lise Şampiyonası'nı sen kazanmıştın.
Beni tanıyor musunuz? Çok mutlu oldum efendim!
Beni atletizme başlamaya iten sizin depar koşunuzdu!
Elinizi sıkabilir miyim efendim?
Tabii ki.
Çok teşekkür ederim!
Selam Togashi.
Bay Kaido.
O gün için teşekkürler.
Nasıl gidiyor?
Biraz daha iyiyim ve yavaş yavaş farkına varmaya başladım ki
ben kazanmak için koşmuyorum, yarıştakiler için koşuyorum. İşte koşmamın nedeni bu.
Belki de gerçeklikten kaçış biletim budur.
Öyle mi?
Herkesin kendi cevapları vardır ama ben böyle düşünüyorum.
Kendi gerçekliğini anlamadan ondan kaçamazsın.
Gözlerini açarak kaçmak ve gözlerini kapatarak durmak farklıdır.
Gördüğün gibi, gerçekliğe doğrudan bakmak korkutucudur.
Nefret ettiğin şeyleri kabul etmek zorundasın.
Ama gerçekliği değiştirecek ya da yok sayacaksan önce onunla yüzleşmelisin.
Gözlerini kapar kapamaz hareket etmeyi tamamen bırakırsın.
Kendine dikkat et Togashi.
Edeceğim.
‎JAPONYA ATLETİZM ŞAMPİYONASI ‎OSAKA 2025
Tanrım, Togashi! Togashi!
İkinci oldun ve Kabaki'yle neredeyse berabere geldin.
B standardı elemesini geçtin!
Teşekkür ederim.
Hiç beklemiyordum doğrusu.
Bence de.
Değil mi?
Bu yılın şampiyonasına girmeye artık hak kazandın.
Efsane geri dönüşün için sabırsızlanıyorum!
Elimden geleni yapacağım.
Dostum, çok heyecanlıyım!
Selam Togashi.
İyi günler.
-Nasılsın? -Fena değilim.
Hazır…
KOYAMACHO HASTANESİ
Bu kas gerginliği.
Ne?
Bu yıl yarışmamanı tavsiye ederim.
Ama bir hafta sonra Ulusal Şampiyona var.
Kas gerginliğini hafife alma.
Şimdi zorlamaya devam edersen ve kas tamamen yırtılırsa kariyerin biter.
Ama koşmam gerekiyor…
Uzun vadede senin için en iyisi altı aylık bir tedavi.
İyileşmeye odaklan. Bunun gelecek yılı var.
Ne?
Sakatlığın için üzgünüm ama yarışamazsan kontratın feshedilir.
Ciddi misiniz?
Korkarım öyle.
Bak, burada kontratta yazıyor.
Ancak Togashi, üstün hizmetlerini takdir ettiğimiz için
bundan sonra bizi atletizm antrenörü olarak desteklemeni istiyoruz.
Bu belgeyi bir oku. Şartlar senin için tamamsa…
İyi görünüyor.
Dördüncü sınıfı yenebilir miyiz artık?
Sence daha büyük adımlar daha mı iyi?
Hızımız artabilir.
-Hayır, tam tersi olur. -Ne?
Çok geniş adımlar dengeyi bozar.
Pardon, sizi böldüm, değil mi?
"Adımlar" derken ne demek istedin?
Bacakları ileri uzatmak yerine attığınız her adımda
yere basmalısınız.
Ayağımı iyice basıyorum…
Evet, aynen öyle.
Peki, hadi deneyelim.
Aynen. Sağ olun bayım.
Çok teşekkürler.
Spor Günü mü yaklaşıyor?
Evet.
O son etabı koşuyor, ben de ondan önceyim.
Dördüncü sınıfı yenmemiz lazım.
Anladım. Yani dördüncü sınıfta bir rakibiniz var.
Bakın, mağlubiyetle başa çıkmak teknikten çok daha önemlidir.
Ne?
Elinizden geleni yapsanız bile kaybedebilirsiniz ama sorun değil.
Hayatın sonu değil. Kaybetmeye hazır olursanız
bazen daha iyi performans bile sergileyebilirsiniz.
Hız her şey değildir. Sadece sakin olun.
Hayatınızı neden feda edesiniz ki…
Benim bütün hayatım…
Neyi var bunun? Gidelim hadi.
Evet.
AIDA HASTANESİ
Selam Togashi.
Nigami.
Seni bırakayım.
Beni iyi bir doktorla tanıştırdığın için sağ ol.
Ne demek. Dostum, sadece bir hafta kaldı.
Tam verimlilikle üç tane 100 metre daha koşmam gerek.
Bana lisedeki hâlimi hatırlatıyorsun.
Ölümüne korkuyordum
ama o kısacık an için
hayatımdan vazgeçebilirdim.
Farkında olmadan gelecek için yaşamaya çalışırken içten içe ölmüştüm.
Bir sonraki yarış, hayatımın 25 yılını ve şimdiyi temsil ediyor.
Yapacağım tek şey dünün devamını yaşamaksa
tüm gücümle koşma yeteneğimi şu an kaybederim.
İyi misiniz Bay Kabaki?
Sanırım fena değilim.
Bugünün elemesi yarının finali için bir ısınma gibi…
Günaydın Kabaki.
Günaydın.
Sakatlığın nasıl Togashi?
İdare ediyorum ama tamamen geçmedi.
Anlıyorum.
Sahada görüşürüz.
Aynen.
Bay Togashi senin serinde, değil mi?
-Yani finali düşünürsek… -Bu her şeyi değiştirir.
Başlıyoruz.
Kabaki kazandı! Togashi ikinci oldu!
Her zaman hazırlıklısın, değil mi?
Bay Zaitsu.
Duyduğuma göre elemeleri kolay geçmişsin.
Sen de.
Anksiyete ve mental sağlık konuştuğumuzu hatırlamak beni geçmişe götürüyor.
O konuşma bana faydalı oldu. Sayende artık net bir hedefim var.
Bir hedef, ha?
Evet.
Olasılık ve matematik, trend ve strateji. Hedefim bunların ötesindeki büyük rekor.
Gelecek yarışı kazanacağım.
Etkilendim. Bir rekor için hayatını riske attığını düşününce…
İltifat mı ettin?
Hayır, sana acıyorum.
"Yenilmeyen şampiyon" ünvanı karşılığında mücadele ruhumu kaybettim.
Ne kadar hızlı gidersem herkes o kadar geride kalıyor.
Yanıma bakıyorum, kimse yok.
Oradan bakınca gördüğüm şey son gördüğüm yerle aynı.
Berbat derecede sıkıcı.
Bize gerçek bir zafer ve sevinç kazandıran ne rekorlar ne de madalyalar.
Rakiplerimiz.
Birine karşı yarışarak kazanılan birincilik…
-O… -Benim kendi yöntemim var, sağ ol.
Evet, sanırım öyle.
Beni üzme.
Erkekler 100 metre yarı finali, birinci serideyiz.
Yerlerinize.
Buradaki favoriler Kabaki ve Togashi tabii ki.
17 yaşındaki yeni yıldız Morikawa onlarla başa çıkabilecek mi?
Togashi birinci, Kabaki ikinci oluyor.
En gençleri Morikawa onlara yakın bitirdi ama üçüncü oldu.
Zaitsu, Komiya ve Kaido… Japonya'nın şu anki en iyi üçlüsü burada.
Bu resmen final gibi.
Zaitsu son zamanlarda düşüşte gibi, o yüzden ben Komiya diyorum.
Zaitsu düşüşte değil, öyle görünüyor bence çünkü altın çağında inanılmaz hızlıydı.
Yani Zaitsu ya da Komiya kazanacak.
Evet, Zaitsu ya da Komiya alacak.
Zaitsu ya da Komiya.
-Zaitsu ya da Komiya. -Zaitsu ya da Komiya.
-Zaitsu ya da Komiya alacak, kesin!
Zaitsu ya da Komiya.
KİM ALIR? ZAITSU YA DA KOMIYA
-Zaitsu ya da Komiya. -Zaitsu ya da Komiya, kesin.
Zaitsu ya da Komiya…
Yarışta ben yok muyum?
Yarı finallerin ikinci etabı başlamak üzere!
Kaido, Zaitsu ve Komiya karşısında nasıl bir performans gösterecek?
Hazır.
Şimdi anlıyorum, gerçeklik bu, değil mi?
Pekâlâ, şimdi gerçeklikten kaçma zamanı!
Kaido kazandı, Komiya ikinci, Zaitsu beşinci oldu.
İnanılmaz! Zaitsu yarı finalde elendi!
Kaido nihayet Zaitsu'yu yendi!
Ve Japonya tarihinin ikinci en iyi süresiyle galip geldi!
Komiya.
Yine uzun zaman oldu.
Görüşemedik.
On yıl sonra ilk kez seninle koşma şansı buldum sonunda.
Evet. Hiç düşündün mü peki Togashi?
Her gün aynı mesafeyi koşmanın ne kadar boşuna olduğunu hiç düşündün mü?
Son on yıldır aklımda sadece rekor kırmak vardı.
Başka hiçbir şey düşünmedim desem yeridir.
Ama az önce rekorları umursamayan biri benim rekorumu kırdı.
Hesapsızca, trendleri düşünmeden, strateji kurmadan. Tek motivasyonu azimdi.
Tekrar rekor kırsam bile ötesinde beni ne bekleyecek?
Belki de hızlı olmanın kazandıracağı bir şey yoktur
ya da yavaş olmak bir şey kaybettirmiyordur.
Böyleyse o kısacık anın
anlamı ne?
Bu yarış neden?
Niye koşuyoruz biz?
Cevabı çok basit.
Her şeyimizi ortaya koymak için. Başka bir şeye ihtiyacımız yok.
Geriye dönüp bakıyorum da hayatım ne kadar telaşlı geçmiş.
Kaybetmekten ve yalnız kalmaktan korktum, sonra da yenilmez olduğumu düşündüm.
Sonuç olarak yenilgiden hep gözlerimi kaçırdım,
sonra korunduğuma dair tuhaf bir inanç geliştirdim.
Ama geçmişim sayesinde buradayım.
Biz insanlar sadece kalbimize tutunuruz. Aslında ait olduğumuz bir yer yoktur.
Dayanışmayı, empatiyi ve sevgiyi zihin yaratır.
Dünyadaki her şey bizi endişelendirir.
Ve nihayetinde hepimiz bir gün ölürüz.
Düşünsene, hepimiz berbat durumdayız.
Ancak bunların hiçbiri,
her şeyimizi ortaya koyarken hissettiğimiz saf mutluluğu elimizden alamaz.
Bunu sayısız kez gördüm ve bir o kadar da hissettim.
Ben ne bunu gördüm, ne de hissettim maalesef.
Bu boş oyunun çözümü yok.
Komiya, en basit kuralı unuttun sanırım.
100 metreyi herkesten hızlı koşmak her şeyi çözebilir.
Sen o inanılmaz hızını kendi başına hedefledin, buldun ve geliştirdin.
Bu boşuna mı sence?
Koşarken diğer her şey kaybolur. Dünya belirginleşir, her şey parlar.
Bunu yaşamadıysan
gel, önümüzdeki 100 metrede bunu birlikte deneyimleyelim.
Bay Zaitsu, birden yavaşladınız. Sakatlandınız mı?
Bir kaza mı oldu?
Çocuklar, bir duyurum var.
Bugünden itibaren profesyonel atletlikten emekliliğe ayrılıyorum.
Ne? Emekli oluyorum mu dediniz?
Belli bir nedeni var mı!
Baksanıza! Bay Zaitsu emekli oluyormuş!
Nedeni yenilginiz mi!
Ya da sakatlık olabilir mi?
Artık bir kısa mesafe koşucusu olmadığım için bunu açıkça söyleyebilirim.
100 metre tüm bir hayatı tek bir ana sıkıştırır.
Bir santimetre aralık veya birkaç gram fark seni yok edebilir.
Yine de
o baş döndürücü öforiyi hissederiz.
Sadece o mesafenin insana sunduğu bir zenginlik vardır.
Az önce emekli olduğunu açıklayan Bay Zaitsu'yla birlikteyiz.
-Bir dakika! -Son bir soru!
Finalde yarışacak kısa mesafe koşucularına birkaç kelime söyler misiniz?
Umut, hayal kırıklığı,
zafer, başarısızlık,
yorgunluk, tatmin,
hayal kırıklığı, başarı…
Bunları tüm diğer hislerle yaşayın.
Hepsini 100 metreye sığdırın
ve o muhteşem on saniyenin tadını çıkarın.
-Bay Zaitsu. -Bir dakika lütfen!
ALARM
OKRA OTEL
Ulusal Şampiyonanın ikinci günündeyiz. Sırada erkekler 100 metre finali var.
100 metrenin kralı Zaitsu yarı finalde elendi
ve dün şok edici bir şekilde emekliliğini açıkladı.
Atletizm tarihi değişmek üzere.
Bu gece tarihî bir ana tanıklık edeceğiz.
Erkeklerin en hızlısı kim olacak?
Ulusal Şampiyona, erkekler 100 metre finalindeyiz!
BAŞLANGIÇ SIRASINDA LÜTFEN SESSİZ OLUN
Yerlerinize.
FİNAL YARIŞI
ON SANİYE İÇİNDE
‎Hazır.
SONA ERECEK
Alt yazı çevirmeni: Eylül Erten