ระยะทางนั้น มอบพลังให้กับเวลา
ระยะทางนั้น ตัดสินคุณค่าของคน
ระยะทางนั้น เป็นสิ่งที่ผมทุ่มเททั้งชีวิตไป
ระยะทางนั้นคือ 100 เมตร
ระวัง
(โทงาชิ)
โทงาชิ นายนี่ไประดับโลกได้เลยนะ
ไม่มีทางหรอก
วิ่งกับพวกเราคงไม่สนุกแล้วนี่นา
แต่ฉันไม่เคยสนุกเวลาวิ่งกับใครเลยนะ
- เด็กประถมที่เร็วที่สุดในญี่ปุ่นไง - นี่ ระวังหน่อย
นายควรภูมิใจมากกว่านี้นะ โทงาชิ
จริงเหรอ
เป็นอะไรไหม
มะ ไม่เป็น…
แต่เหมือนนายใกล้จะตายเลย
ไม่เป็นอะไร
ไม่เป็นอะไรที่ไหน นายหายใจไม่ทันนะ
ปกติก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว
ปกติเหรอ
- ขอบใจนะ - อือ
เอาละ เงียบกันได้แล้ว
ครูบอกพวกเธอเมื่อวานใช่ไหม ว่าจะมีนักเรียนย้ายมา
คนเมื่อวานนี้นี่
เมื่อวานเหรอ
เขาชื่อโคมิยะคุง เป็นเพื่อนร่วมห้องคนใหม่
ช่วยสนิทกับเขาด้วย
แนะนำตัวได้เลยนะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ชื่อโคมิยะครับ
ไม่ค่อยได้ยินเลย!
นี่ ช่วยพูดอีกรอบได้ไหมเอ่ย
พวกเธอ ฉันเพิ่งพูดว่ายังไง
ถ้าไม่รู้ชื่อก็จะสนิทกันไม่ได้สิครับ
พอได้แล้วเก็นตะ
มุมภายในสามเหลี่ยมจะรวมได้ 180 องศา
แต่คนชอบจำผิดเป็น 360 องศา ขอให้ระวังกันด้วย
สี่เหลี่ยมด้านขนานก็ค่อนข้างยาก ช่วยตั้งใจฟังให้ดีนะ
เอาละ คนต่อไป
ให้ตายเถอะ ถ้าแพ้ทำไงดี
เข้าที่
สุดยอด
โคมิยะคุง
โทงาชิคุง
เอ๊ะ ฉันอยู่ที่ไหน
แถวบ้านฉันน่ะ
เดี๋ยวเดินไปส่งริมแม่น้ำนะ
นายชอบวิ่งเหรอ
ไม่หรอก เหนื่อยจะตาย
แล้ววิ่งทำไมล่ะ
เพราะว่ามันทำให้ลืม
ลืมอะไรเหรอ
ความเป็นจริง
เวลาทำอะไรที่เจ็บปวดกว่าความเป็นจริง มันช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
ขอตัวนะ
แต่ว่า…
นายกำลังวิ่งอย่างผิดๆ เพราะเหตุผลที่โง่เง่า
วิ่งอย่างผิดๆ เหรอ
เอ่อ ไม่สิ จะว่ายังไงดี
เพราะว่าฉันไม่มีอะไรเลยน่ะ
เอ๊ะ
ฉันไม่รู้วิธีเข้าหาคนอื่น
ไม่รู้วิธีแก้ปัญหาด้วย ฉันเลยเลือกวิ่งหนีออกมาแทน
ถึงมันจะแก้ได้แค่ชั่วคราวก็ตาม
เพราะแบบนั้น ฉันพอใจกับเหตุผลแค่นี้
ฉันรู้ว่าการวิ่งไม่ช่วยแก้ปัญหาของตัวเองหรอก
โคมิยะคุง นายเข้าใจผิดนะ
อะไรนะ
แน่นอนว่าถ้าเอาแต่วิ่งคงไม่ได้แก้ปัญหาอะไร
แต่ฉันรู้เรื่องหนึ่งมา
อะไรเหรอ
บนโลกใบนี้มีกฎง่ายๆ หนึ่งข้อ
ถ้าเราวิ่ง 100 เมตรเร็วกว่าคนอื่น เราจะแก้ปัญหาได้หมดทุกอย่าง
ได้หมดทุกอย่างเหรอ นายแน่ใจได้ยังไง
แน่ใจสิ เพราะมันได้ผลกับฉันเอง
แล้วมัน
ถ้าเริ่มตอนนี้
ถ้าฉันเพิ่งเริ่มตอนนี้ จะวิ่งเร็วขึ้นได้อีกไหมนะ
มีแค่นายที่ตัดสินใจได้นะ
การตัดสินใจของฉัน
- บ๊ายบาย - เจอกันพรุ่งนี้ครับคุณครู
โทงาชิ
ไปเล่นเกมที่บ้านคาวาโนะกัน
ขอโทษที พอดีวันนี้ฉันมีนัดแล้ว
เจอกัน
อะไรเนี่ย หมอนั่นน่าเบื่อจริง
แกว่งแขนมากกว่านี้
จินตนาการว่าถีบตัวจากพื้นสุดแรงนะ
สูงขึ้นอีก
โทงาชิ วันนี้อยากมาเล่นเกมที่บ้านฉันไหม
เอ่อ ขอโทษนะ วันนี้มีธุระต้องไปทำ
อะไรเนี่ย วันนี้ก็ด้วยเหรอ
เจอกันพรุ่งนี้นะ
ช่วงนี้เขาเป็นอะไรเนี่ย
นายวิ่งเก่งขึ้นนะ แต่วิ่งทุกวันไม่เหนื่อยบ้างเหรอ
ไม่เหนื่อยหรอก ยิ่งวิ่งเยอะเท้าฉันก็ยิ่งเบา ชอบมากเลยละ
ใกล้วันกีฬาสีแล้ว พักสักหน่อยน่าจะดีกว่า
ไม่มีเวลาให้ฉันพักหรอก
อีกอย่าง ฉันอยากให้นายสอนฉันอีก
แต่การพักก็เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกนะ
ฉันว่านายน่าจะซื้อรองเท้าใหม่นะ
อ๋อ นี่น่ะ
โชคดีที่วันนี้มีคาบศิลปะ
พอพันเทปรอบแบบนี้
เดี๋ยวสิ โคมิยะคุง ทำแบบนั้นมัน…
เรียบร้อย น่าจะใช้ได้อยู่
ไม่ได้สิ แย่สุดๆ เลยไม่ใช่หรือไง
แต่ว่ายังใส่ได้อยู่นะ
เดี๋ยวก็หลุดอีกเถอะ
จริงสิ พ่อแม่นายไม่ซื้อคู่ใหม่ให้เหรอ
ไม่นะ พวกเขาก็อยากซื้อคู่ใหม่ให้ฉัน
แต่ฉันใช้คู่นี้ฝึกตลอด เลยอยากเอาลงสนามด้วย
จริงสิ ถ้าฉันแข่งชนะวิ่ง 100 เมตร ก็จะได้เหรียญทองใช่ไหม
เอ่อ ก็ใช่นะ เหรียญจากร้านขายของ 100 เยน
อยากได้เหรียญนั้นจัง ถ้าชนะได้สักครั้งก็คงจะดีสิ
ฉันอยากลองชนะบ้างนะ
สู้เขานะ!
การแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชายจะเริ่มเร็วๆ นี้ค่ะ
วิ่งเร็วมากเลยนะเนี่ย
เด็กคนนั้นคือโทงาชิคุงสินะ
คนที่วิ่งเข้ารอบชิงมาทางนี้นะ
เราจะแข่งกับโทงาชิทำไมล่ะ
ก็วันกีฬาสีไง
โทงาชิไปไหนล่ะเนี่ย
ว่าไง เด็กใหม่
นายวิ่งเร็วขึ้นแล้วหรือไง
โห นายจะใส่คู่นั้นวิ่งจริงเหรอ
แล้วแต่เถอะ
นี่โทงาชิ มาตรงนี้สิ
เข้าที่
ระวัง
ลุกขึ้นมาโคมิยะคุง เชื่อในความเร็วนายนะ!
เยี่ยมมาก!
ต่อไป พิธีมอบเหรียญรายการวิ่ง 100 เมตรค่ะ
ยินดีด้วยนะ
เมื่อวานที่งานการแข่งขันระดับมัธยมต้น แห่งประเทศญี่ปุ่นวิ่ง 100 เมตรชาย
นิงามิ ทาเครุ ผู้เป็นลูกของอดีตสมาชิก ทีมนักวิ่งแข่งระดับชาติ ได้ชนะการแข่งขันนี้
ด้วยความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่
ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่สองนี้เอง ได้สร้างความฮือฮาให้กับโลกกีฬา…
ขออนุญาตเข้าห้องครับ
โอ้ โทงาชินี่เอง
ขอบใจที่มานะ
ไม่เป็นไรครับ
ดูนี่สิ
กรีฑารายเดือนเหรอครับ
สุดยอดเลยนะ โทงาชิคุง
อือ คุณครูทานิเขาเรียกฉันไปคุยเรื่องนิตยสารมา
ได้สัมภาษณ์กับคุณนิงามินี่ เจ๋งไปเลยนะ
โรงเรียนเขาอยู่ใกล้เราใช่ไหม
ใช่
ถ้าเทียบกันใครจะวิ่งได้เร็วกว่าเหรอ
ก็ต้องคุณนิงามิอยู่แล้วสิ
จะใช่เหรอ
แทนที่จะไปคุยกับเขาเฉยๆ ทำไมไม่ลองแข่งวิ่ง 100 เมตรไปเลยล่ะ
เอ่อ เขาไม่แข่งด้วยหรอก
คิดว่างั้นเหรอ
- คุณนิงามิออกทีวีเมื่อวันก่อนด้วยนะ - โคตรเจ๋งเลย
เขาวิ่งเร็วมากเลยละ
โทงาชิจะวิ่งแข่งกับนิงามิจริงๆ เหรอ
คุณนิงามิสิ เขาเป็นรุ่นพี่เรานะ
คุณนิงามิมาแล้วค่ะ
ขอโทษที่ให้รอนะ
โอ้ ไม่ต้องลุกมาหรอก
ยินดีที่ได้รู้จักโทงาชิคุง ฉันนิงามิ ฝากตัวด้วยนะ
ว้าว นิงามิตัวจริงเลย
ก็บอกว่าคุณนิงามิไง
ถ้าพร้อมแล้วเริ่มกันเลยดีไหมคะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
ขอให้โทงาชิคุงเริ่มถามได้เลยค่ะ
ได้ครับ
เอ่อ…
คุณนิงามิวิ่งเพื่ออะไรครับ
แน่นอนว่าเพื่อจะได้ที่หนึ่งยังไงละ
แล้วของโทงาชิคุงล่ะ
ตอนที่รู้ตัวว่าวิ่งได้เร็ว มันสนุกใช่ไหมล่ะ
ก็สนุกครับ
แต่พอได้ที่หนึ่งแล้ว นายก็ไม่ได้อยากวิ่งเอาสนุกอีก
นายน่าจะเข้าใจที่ฉันสื่อนะ
พอนายทุ่มเทชีวิตให้กับระยะทางนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นายต้องวิ่งต่อไปอีก
นายถูกผลของการแข่งตีกรอบไว้
เพราะว่า “การวิ่ง” มันง่าย
ถ้าอยากจะอยู่ต่อไป และรักษาตำแหน่งของตัวเอง
นายต้องมุ่งมั่นตลอดเวลา
โทงาชิคุงวิ่งได้ดีเลย นิงามิคุงคิดว่ายังไงเหรอ
จังหวะก้าว ความสมดุล จังหวะการเคลื่อนไหว และการถ่ายเทน้ำหนักของเขา…
แน่ใจนะว่าเขาเป็นเด็กประถม
มี 50 เท่าเลย
โทงาชิคุง ในตัวนาย มีศักยภาพอีกตั้ง 50 เท่านะ
โอ้ 50 เท่าเหรอ
เอ่อ ขอบคุณมากครับ
นี่ พวกเขาจะแข่งกันแล้วนะ
ตากล้องจะประจำที่จุด 40 เมตร ลดความเร็วหลังจากนั้นได้เลยนะคะ
- ครับ - ครับ
รบกวนด้วยนะคะ
เข้าที่
ระวัง
โทงาชิชนะเหรอ
ฉันว่าคุณนิงามิหยุดวิ่งหลังโดนถ่ายรูปนะ
นิงามิคุงวิ่งได้ดีเลยค่ะ
ขอบคุณครับ
เราได้รูปที่ดีมากเลยค่ะ
เหมือนได้เห็นคุณวิ่งแข่งจริงๆ ทำเอาหัวใจเต้นแรงเลยค่ะ
เราเขียนบทความดีๆ ได้ก็เพราะคุณนะคะ
ถ้าคุณนิงามิไม่ได้หยุดวิ่งไปก่อน
ฉันว่าโทงาชิคุงน่าจะวิ่งชนะนะ
ไม่หรอก เขาก็แค่ทำตามที่บอกไว้
แต่ที่เขาหยุดอาจจะเพราะว่า เกือบแพ้ให้โทงาชิคุงก็ได้นี่
ไม่ใช่หรอกน่า
ฉันมองออกนะว่าทั้งสองคนตั้งใจวิ่งจริงๆ
หรืออย่างน้อย โทงาชิคุงก็ตั้งใจวิ่งนะ
ก็ฉันจะออมมือไม่ได้นี่
พอได้วิ่งเมื่อไหร่ ฉันก็ทุ่มสุดตัวตลอดเลย
แล้วก็วันนี้ที่ได้เจอคุณนิงามิ ทำให้ฉันรู้เหตุผลที่ฉันวิ่ง
ฉันว่าโทงาชิคุงคงทุบสถิติระดับชาติ ของคุณซาอิสึได้ในสักวันนะ
นี่ แบบนั้นยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย
โทงาชิคุง
ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องนาย
อะไรเหรอ
ฉันขอแข่งวิ่ง 100 เมตรกับนายได้ไหม
ตอนนี้เหรอ
อือ แข่งจริงจัง
จุด 100 เมตรคือต้นไม้ต้นนั้นได้ไหม
อือ
เราจะวิ่งตอนได้ยินรถไฟวิ่งผ่าน ข้อต่อรางข้างบนนี้นะ
เสียงแรกนะ
มะ… ไม่เป็นอะไรใช่ไหม โคมิยะคุง
นี่ออมมือให้ใช่ไหม โทงาชิคุง
ไม่นะ บอกแล้วไงว่าทุ่มสุดตัวตลอดเลย
ขอบใจมากนะ
ไปก่อนนะ โทงาชิคุง
อือ เจอกันพรุ่งนี้นะ
คือว่าวันนี้ ครูมีเรื่องเศร้าที่ต้องบอกก่อนนะ
เมื่อวานนี้โคมิยะมีเรื่องเร่งด่วนต้องย้ายบ้านไป
ด้วยเหตุผลภายในครอบครัว
น่าเสียดายนะ เขาเพิ่งจะปรับตัวเข้ากับทุกคนเอง
ทุกคนอยากลองเขียนจดหมายให้เขากันไหม
คุณโทงาชิชนะไปอย่างสวยงามครับ
ทุ่มสุดตัวตั้งแต่รอบแรก คือจุดเด่นของเขาเหมือนเดิมครับ
(สนามกีฬามิโตะ ชินคิน แบงก์)
ในช่องวิ่งที่สาม ซาคากุจิ จากโรงเรียนมัธยมต้นมินามิไดซัง
การแข่งขันระดับมัธยมต้นแห่งประเทศญี่ปุ่น รอบชิงชนะเลิศวิ่ง 100 เมตรชาย
ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่คุณโทงาชิ ผู้ครองตำแหน่งผู้ชนะมาตลอดครับ
หลังจากเขาในฐานะนักเรียนมัธยมต้นปีหนึ่ง ชนะการแข่งขันเมื่อสองปีก่อน
เขายังคงเป็นผู้ชนะ ในทุกงานแข่งที่เขาลงเลยครับ
โทงาชิคุงทำผมนึกถึงสมัยมัธยมต้นของคุณซาอิสึ
ที่ครองสถิตินักวิ่งของประเทศขณะนี้ครับ
เห็นด้วยครับ คุณโทงาชิจะไปได้ไกลแค่ไหน
ได้เป็นเรื่องพูดคุยกัน ในแวดวงนักกรีฑามืออาชีพครับ
การแข่งวิ่งชาย 100 เมตรกำลังจะเริ่มขึ้นครับ
ระวัง
‎- เยี่ยมมาก! ‎- เย่!
สนามมันไม่ใช่แค่ของเบสบอลสักหน่อยนะ
- นั่นโทงาชิคุงใช่ไหม - ไหน
อืม ไม่แน่ใจนะ นี่เดี๋ยวสิอาโออิ
โทงาชิคุง ใช่จริงด้วย โทงาชิคุงนี่นา
ครับ
นี่เลือกชมรมได้หรือยัง จะไม่อยู่ชมรมไหนเลยเหรอ
หรือว่านายไปฝึกที่อื่นเหรอ
ขอโทษนะ ไม่ได้อยากทำให้ตกใจนะ นี่นายมาโรงเรียนนี้จริงๆ ด้วยเนอะ
แต่ทำไมล่ะ นายไปต่อโรงเรียน ชั้นนำของนักกีฬาได้เลยนะ
ที่นี่ใกล้บ้านดีครับ
- เหตุผลแค่นั้นเหรอ - ครับ
ขอโทษที่ถามเยอะนะ
ไม่เป็นไร ขอตัวนะครับ
เดี๋ยวสิ มีเรื่องจะขอร้องนิดนึงนะ
ไม่ครับ ขอโทษด้วย
ยังไม่ได้พูดเลยนะ
ผมรู้สึกว่าจะโดนขออะไรแปลกๆ ครับ
ไม่แปลกหรอกนะ
- สนใจเข้าชมรมกรีฑา… - นั่นไง ขอตัวครับ
เดี๋ยวก่อนสิ ฉันอาซาคุสะ อาโออิค่ะ
ผมโทงาชิครับ
รู้แล้วจ้า ทำไมไม่อยากเข้าชมรมกรีฑาเหรอ
ตอนนี้เรามีสมาชิกกันแค่สามคนเอง
มันไม่มีใครสนใจกรีฑาเลยน่ะสิ
ขอตัวครับ
อาโออิ
(การแข่งขันระดับมัธยมต้นแห่งประเทศญี่ปุ่น รอบชิงชนะเลิศวิ่ง 100 เมตรชาย)
อรุณสวัสดิ์
ใครน่ะ
โทงาชิคุง
แล้วเขาหลบทำไม
เป็นคนดังก็ลำบากนี่นา
ขอโทษนะครับ คือว่าขนมปังจำนวนจำกัด ขายหมดแล้วเหรอครับ
ก็มีอยู่นะ แต่ว่า…
นี่เลยจ้า ชิ้นสุดท้ายนะ
เอ๊ะ ได้เหรอครับ ขอบคุณมากนะครับ
ก็หนุ่มคือโทงาชิไม่ใช่เหรอ ดาวเด่นคนที่วิ่ง 100 เมตรนั่นน่ะ
ครับ
ฉันเลยเก็บเผื่อไว้ให้
โอ้ คุณอาซาคุสะ
จำชื่อได้ด้วยเหรอ ขอบคุณนะ
โชคดีจัง ฉันก็ชอบขนมปังชิ้นนั้นนะ
ผมให้นะครับ
ไม่เป็นไรๆ กินไปเถอะ
แต่ว่าช่วยอะไรหน่อยได้ไหม
- อะไรครับ - คุณน้าครับ มาหาแล้วครับผม
- อยากเห็นผมวิ่งเหรอ - ใช่
ทำไมครับ
ฉันอยากวิ่งเร็วขึ้น
ก็ไม่ได้อยากเร็วเท่านาย แค่อยากวิ่งให้เร็วกว่าเดิม
ฉันรู้นะว่ามันไม่ยุติธรรมเท่าไหร่ แต่…
ถ้าผมวิ่งให้ดูแล้ว ช่วยเลิกกวนผมได้ไหมครับ
ได้สิ สัญญาเลย
เริ่มจากท่ายืน…
ถ้าทำได้ขอเป็นท่านั่งคุกเข่านะ
ครับ
จะเริ่มนะครับ
รบกวนด้วยค่ะ
เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น
สุดยอดเลย
สุดยอด
โทงาชิคุงนี่เกินความคาดหมายเลย
ฉันก็หลงคิดว่าจะเรียนกับยอดมนุษย์ได้เนี่ย
แต่ขอบคุณมากนะ
ด้วยความยินดีครับ
แต่ดีจังเลย นึกว่านายไม่สบายหรือเป็นอะไรซะอีก
ได้ยินจากข่าวลือมา
ฉันไม่ได้มีพรสวรรค์ แต่ไม่รู้ว่าอะไรทำให้ฉันคิดไปแบบนี้นะ
เพราะฉันคิดว่ากรีฑา
เป็นกีฬาที่สุดยอดเลยนะ
โทงาชิคุงไม่เหมือนกับพวกฉัน คงทำอะไรที่ชอบได้หลายอย่างเลย
นายก็คงสนุกกับกรีฑาด้วย เป็นกีฬาที่ดีสุดๆ เลยเนอะ
เอ่อ อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้มาขอให้นายเข้าชมรม
(ประกาศปิดตัวชมรมกรีฑา)
เอ๊ะ
ไม่อยากจะเชื่อว่าไม่มีคนสมัครเข้าเลย
กรีฑาไม่เป็นที่นิยมสินะ
ขออนุญาตครับ
โทงาชิคุง
สวัสดีครับ
โดนบอกมาตั้งนานแล้ว แต่พวกเราไม่สนใจคำเตือนแล้วอยู่ต่อไป
ทำไมครับ
เราต้องมีสมาชิกชมรมห้าคน เพื่อไม่ให้ชมรมโดนยุบน่ะ
สมาชิกห้าคน
แล้วถ้าผมเข้าชมรมก็ไม่มีผลเลยสิ
โทงาชิคุง เมื่อกี้นายว่าไงนะ
ช่วยรอสักครู่ครับ
เขาพูดว่า “ผมเข้าชมรม” ใช่ไหม
ใช่เลย
แน่ใจเหรอว่าจะเข้าชมรม
ครับ
แต่ว่าครูได้ยินเรื่องปัญหาสุขภาพมา
อ๋อ แค่ข่าวลือครับ จริงๆ แล้วผมเป็นคนปล่อยเรื่องเอง
- อะไรนะ - เอ่อ ไม่มีอะไรครับ
อืม แต่ปัญหาคือสมาชิกชมรมต้องมีห้าคนขึ้นไปนะ
แต่ว่าผมเข้าชมรมเลยนะครับ ถึงจะฟังอวดดีไปหน่อย
ช่วยทำข้อยกเว้นให้พอจะได้ไหมครับ
ครูเข้าใจนะ
แต่เราต้องเคารพตามหลักการ
แล้วผมควรทำยังไงดีครับ
ก็ได้ เดี๋ยวเลื่อนวันยุบชมรมออกไป แล้วต้องให้ผลลัพธ์ที่ดีกลับมานะ
แล้วคำขอของนายจะได้สมเหตุสมผล
เข้าใจครับ
โกหกใช่ไหม
การแข่งขันครั้งต่อไปจะมีเมื่อไหร่ครับ
ก็มีกิจกรรมของโรงเรียนละแวกนี้นะ
งั้นเอางานนั้นครับ
- แต่ว่า… - มีอะไรครับ
มีวิ่งผลัดผสมระยะ 4x200 เมตร
เราไม่ต้องลงวิ่งผลัดก็ได้ใช่ไหมครับ
แต่การวิ่งผลัดเป็นการแข่งหลักของงานนั้นนะ
เลยเหมือนเป็นที่รู้กันว่า ถ้าชนะการแข่งนั้นได้ ก็ชนะที่เหลือหมดเลย
ใช่ ฉันเคยลงวิ่งผลัดตอนปีหนึ่ง วุ่นวายมากเลยละ
เข้าใจแล้วครับ ถ้าชนะการแข่งนั้น จะเป็นประโยชน์ให้เรามากเลยสินะ
เพราะฉะนั้นเราต้องการผู้ชายอีกคน
จริงสิ ไหนว่ามีสมาชิกสามคนไม่ใช่เหรอ
คนนั้นเคยมาที่ชมรมไหมครับ
เขาก็เป็นตัวเลือกที่ดีนะ แต่ว่า…
- เข้าใจใช่ไหม - อือ
โทงาชิคุง ขอเวลาเดี๋ยวนะ
ครับ
คือฉันดีใจที่นายเข้าชมรมจริงๆ นะ
แต่ว่า…
ดูออกแล้วสินะครับว่าผมตั้งใจจะเลิกวิ่งแล้ว
จริงๆ ผมคิดมาได้สักพักใหญ่แล้ว
ตลอดช่วงเวลามัธยมต้น ผมไม่ได้พัฒนาไปมากเลย
ผมกลัวที่จะวิ่งต่อ แต่ก็กลัวเกินกว่าจะเลิกไป
จนกระทั่งเมื่อวานที่คุณอาซาคุสะขอให้ผมวิ่ง
พอได้วิ่งแบบเต็มที่ ทำให้ผมนึกขึ้นมาได้อีกครับ
ผมนี่มันโคตรเร็วเลย
เลยอยากจะลองกลับมาวิ่งอีกครั้งครับ
ผมรู้สึกซาบซึ้งจากใจ ขอบคุณมากครับ
ไม่เลยๆ คือว่า ฉันแค่อยากดูโทงาชิคุงวิ่ง
ผมขอเข้าชมรมได้ไหมครับ
แน่นอน โทงาชิคุง ยินดีต้อนรับสู่ชมรมกรีฑานะ
คงจะดีนะถ้าเขายอมมาวิ่งด้วย
เขาเก่งขนาดนั้นเลยเหรอครับ
แต่เขาไม่ค่อยมาชมรมหรอกนะ
อย่าคาดหวังมาก แต่ว่าพรุ่งนี้เราไปหาเขากัน
ทำไมไม่ไปตอนนี้เลยล่ะครับ
อยู่ตรงด้านบนเนินนี้นะ
ครับ
ใครครับ
อาซาคุสะเองค่ะ
มีธุระอะไร
มาคุยกันหน่อยได้ไหม
เอ๊ะ คุณนิงามินี่
ไม่มีทาง
รู้อยู่แล้วว่าต้องพูดแบบนี้
ทำไมคุณถึงอยู่โรงเรียน ที่ไม่ใช่โรงเรียนกีฬาชั้นนำล่ะ
ฉันก็ขอถามนายเหมือนกัน
เอ่อ คือว่าผม…
ฉันวิ่งหนักมากเกินไป แล้วได้รับบาดเจ็บที่หลัง
พอวิ่งต่อไปไม่ได้ ฉันเลยย้ายกลับมาที่นี่แทน
แล้วคุณเป็นสมาชิกของชมรมได้ยังไงครับ
ก็แค่ในนาม ฉันต้องเลือกอยู่สักชมรมอยู่แล้ว
อาซาคุสะเอาแต่กวน ฉันก็เลยยอมให้ใช้ชื่อไป
หลังยังเจ็บอยู่ไหม หรือว่าพอจะวิ่งได้หรือเปล่า
ไม่รู้สิ
ทำไมไม่ลองอีกรอบล่ะ
ไม่สนใจ
แน่ใจแล้วใช่ไหม
ฟังนะ ในโลกใบนี้
มีเจ้าพวกบ้าที่ยอมให้การวิ่ง 100 เมตร ทำลายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเอง
คือว่า
พอจะมีเวลาสักหน่อยไหมครับ
นานแค่ไหนล่ะ
สิบวินาทีครับ
98, 99, 100
ตรงนี้นะ
โอเคจ้า
ฉันไม่ได้วิ่งมาตั้งครึ่งปีนะ
คุณอาซาคุสะ ช่วยให้สัญญาณด้วยครับ
ได้จ้า
ฉันปฏิเสธได้ไหมเนี่ย
นายไม่รู้ใช่ไหมว่าตัวเองวิ่งได้เร็วขนาดไหน
ห้าสิบเท่า
มากกว่าที่ผมคิด 50 เท่า
ใช่แล้ว ผลแพ้ชนะมันตัดสินอยู่แล้วนี่
ทั้งสองคนพร้อมใช่ไหม
- อือ - พร้อมครับ
งั้นเริ่มนะ
เข้าที่
ระวัง
ไม่มีทาง
เวลาเท่าไหร่
12.13 วินาที
สิบสองเหรอ
อีกสามอาทิตย์จะถึงวันงาน
เราต้องจัดลำดับคนวิ่งไว้ จะได้เพิ่มประสิทธิภาพการฝึกด้วย
- อาซาคุสะไม้ที่หนึ่ง - ค่ะ
- ชิอินะไม้ที่สอง - ค่ะ
ทั้งสองคนจะวิ่งในครึ่งแรก
โทงาชิคุงไม้ที่สาม
ครับ
แล้วฉันเป็นไม้สุดท้าย
โทงาชิคุงเป็นไม้สุดท้ายไม่ดีกว่าเหรอ
จริงด้วย
แบบนั้นเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าก็จริง
แต่พอถึงตอนนั้น ฉันจะกลับมาเต็มร้อยเอง เชื่อใจได้เลย
เข้าใจแล้ว
อีกเรื่อง ฉันอยากให้ส่งไม้แบบการตีลง
การตีลงเหรอ
ย่นเวลากว่าการดันไม้ไปข้างหน้า
แต่ว่ามันมองยากเวลาส่งไม้ต่อนี่
แต่ว่าลองก่อนก็ไม่เสียหายนะ
ฉันรู้ว่ามันมีจุดเสี่ยงมากอยู่
แต่เราจะเอาชนะคัตสึนิชิสินะ
คัตสึนิชิเหรอ
ใช่ โรงเรียนเก่าของนิงามิคุงน่ะ
ถ้าชนะได้คงสนุกน่าดูเลยครับ
ใช่ เป็นคู่ปรับที่ดีเลยละ
ไม่ไหวเลย การตีลงมันยากกว่าที่คิดนะเนี่ย
ฉันคงใจร้อนรีบส่งไปหน่อย
ไม้!
เร็วจัง
สองคนเก่งขนาดนั้นนี่นะ เราก็พยายามกัน
- มาฝึกกันต่อเนอะ - อือ
นิงามิอยู่ซ้อมต่ออีก หวังว่าเขาจะไม่ฝืนร่างกายซ้อมนะ
นั่นสินะ
เขาต้องกดดันตัวเองให้กลับมาเหมือนแต่ก่อน
แต่หลังเขาก็เหมือนระเบิด ที่พร้อมจะปะทุทุกเมื่อนะครับ
จริงด้วยนะ
วันนี้คุณอาซาคุสะดูอารมณ์ดีจังนะครับ
มีความสุขสิ เพราะฉันจะได้วิ่งกับ โทงาชิคุงและนิงามิคุงผู้ทรงเกียรติเลยนะ
สึซึเมะ เราจะได้วิ่งผลัดกับนักกีฬา ชั้นแนวหน้าเลยนะ
ทั้งที่ชมรมเราเกือบจะโดนปิดไปเอง…
พอเธอพูดแล้ว มันก็เจ๋งนั่นแหละ
ปกติฉันก็เคยเห็นแต่นิงามิคุงที่ไม่ค่อยกระตือรือร้น
กับโทงาชิคุงที่จริงๆ แล้วเป็นคนธรรมดาสามัญ
เลยลืมไปเลยว่าทั้งสองคนสุดยอดมากน่ะ
นี่คิดว่าผมเป็นคนแบบไหนกันครับ
เอ๊ะ ก็คงเหมือนที่ฉันคิดแหละ
อะไรกันครับนั่น
แต่ชมรมเรายังเสี่ยงโดนปิดใช่ไหม
ผมจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นครับ
(การวิ่งผลัดผสมระยะ 800 เมตร)
ลืมของเหรอ
แค่มาดูว่าคุณไม่ได้ฝืนซ้อมหนักเกินไปครับ
เอ่อ ผมรู้ว่าคุณนิงามิดูแลตัวเองได้นะครับ
แต่ถ้าการซ้อมมากเกินไป มันจะเป็นปัญหาในระยะยาวครับ
พูดแบบนี้ก็รู้สึกแย่สิ
อีกสองวันจะถึงวันแข่ง ฉันจะระวังนะ
ขอบคุณครับ ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
ทำไมนายถึงมาเรียนที่นี่
นายไปโรงเรียนที่ดีกว่านี้ได้นะ
แรงกดดันเหรอ
ผมพึ่งพามันมากเกินไปครับ
การวิ่งเป็นตัวเลือกที่ง่ายที่สุดในชีวิตครับ
สิ่งที่ทำให้ผมเป็นที่ต้องการ ได้รับคุณค่า
และไม่เคยโดดเดี่ยว ก็เพราะว่าผมวิ่งได้เร็วครับ
เราเหมือนกันเลยนะ
พ่อฉันเป็นนักวิ่งที่มีชื่อเสียง ฉันที่เป็นลูกก็เลยต้องชนะให้ได้ทุกรอบ
สิ่งที่ฉันบอกนายตอนนั้นก็มาจากพ่อฉันเอง
“ถ้าอยากจะอยู่ต่อไป นายต้องมุ่งมั่นตลอดเวลา”
แรงกดดันมันมากเกินไป
ฉันต้องฝืนสัญญาณเตือนที่ร่างกายส่งมา
สิ่งที่ได้จากลู่วิ่งมา ก็สูญเสียที่ลู่วิ่งได้เหมือนกัน
ถ้ารู้สึกกลัวแบบนั้น ก็ต้องพยายามชนะ ถึงจะแค่ 0.001 วินาที
มันเป็นที่เดียวที่เรากลับไปได้
นึกว่าโทงาชิกับนิงามิเลิกวิ่งกันแล้วซะอีก
ไม่รู้สิ
เหมือนทุกสายตามองมาที่เราเลย
ก็มีคู่หูแบบนั้นให้คนที่นี่มองนี่นะ
ไง
ไม่ได้เจอกันนาน เลิกหมกตัวในห้องแล้วหรือไง นิงามิ
โอโนมิจิ นายยังช้าอยู่ไหมล่ะ
ทำตัวแกร่งบังหน้าไปเถอะ
ใครเหรอครับ
เขาชื่อโอโนมิจิ ฮิโรคาสึ เดินตามหลังนิงามิคุงทั้งชีวิตน่ะ
ได้ยินนะ!
คนที่อ้างว่า “ฉันเด็กสุดในชั้นเรียน” เลยวิ่งช้ากว่าน่ะนะ
แกเกิดก่อนฉัน 11 เดือน มันมีความต่างของอายุนะ
ถ้ามีพรสวรรค์ก็คงดีสินะ
นายเกิด 29 มีนาคมใช่ไหมล่ะ
แล้วแกเกิด 2 เมษายนไง
แต่ฉันจะไม่แพ้ให้กับคนหมกตัวอย่างแกหรอก
ทำอะไรอยู่ โอโนมิจิ
โค้ชครับ
สนใจแค่การแข่งพอ
ครับ ขอโทษครับผม
นายก็เข้าโรงเรียนอิวานิเหรอ
อรุณสวัสดิ์ครับ
วันนี้วันสำคัญ
ตลอดสามสัปดาห์ เราทำกันเต็มที่แล้ว
ฉันรู้ว่างานนี้ก็เหมือนงานซ้อมของโรงเรียนอื่น
แต่งานนี้ก็มีศักดิ์ศรีในตัวมันเอง
วิ่ง 800 เมตรนี้
มาแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเรามีของกัน
ก็ไม่แย่นะครับ
สมกับเป็นคู่แข่งของเขานะ
แต่งตั้งตัวเองน่ะสิ
นี่ นิงามิ! ขึ้นไปนั่งอะไรตรงนั้นวะ
ฉันบอกตอนไหนว่าจะวิ่ง 100 เมตร
อ๋อ แกสนใจแค่ วิ่งผลัดผสม 4x200 เมตรใช่ไหมล่ะ
มาสู้กันเลยเว้ย
พลังงานเยอะจังเลยนะครับ
ก็แค่ไอ้บ้าคนหนึ่ง
การแข่งวิ่งผลัดผสม 4x200 เมตร กำลังจะเริ่มขึ้นค่ะ
- นั่นโทงาชินี่ - นิงามิก็มาด้วย
สองคนนั้นอยู่ทีมเดียวกันเหรอ สุดยอด
เข้าที่
ระวัง
อาโออิ!
สึซึเมะ!
เยี่ยม
ทำได้แล้ว
โรงเรียนอิวานิเร็วเข้าสิ
ขอโทษนะ
ยังวิ่งทันอยู่ครับ
สงสัยจะได้วิ่งไม่ห่างกันมากสินะ
ขอโทษที คนที่ฉันวิ่งแข่งด้วย
ไม่ใช่นาย!
คุณนิงามิ
ชมรมได้ไปต่อเหรอ
ใช่ เราก็ได้เข้าร่วมงานหน้าร้อนด้วยนะ
รองผู้อำนวยการเป็นคนบอกมา
ทำไมเป็นรองผู้อำนวยการล่ะ
เขาเคยเป็นนักกรีฑา แล้วก็เป็นรุ่นน้อง
ของโค้ชจากโรงเรียนคัตสึนิชิไม่ใช่เหรอ
จะว่าไปแล้วก็ใช่
ข่าวดีสำหรับพวกเราใช่ไหมครับ
อือ
ใช่เลย
ถึงจะไม่ค่อยวางใจก็เถอะ
มาวิ่งกันต่อก็แล้วกัน
โทงาชิทำลายสถิติการแข่งขันด้วยละ
เขาก็คงจะชนะในระดับชาติด้วยสิ
คงใช่ ไม่มีคู่แข่งเลยนี่นา
แล้วนิงามิเป็นยังไงบ้าง
ไม่ค่อยมีหวังหรอก เขาเข้าที่สามเอง เข้ารอบระดับชาติแบบเฉียดฉิวเลย
แล้วสึเนดะจากคิวชูล่ะ
สึเนดะเก่งก็จริง แต่ยังไม่เท่าโทงาชิ
มีช่วงที่โทงาชิหายไปก็จริง
แต่ช่วงนี้เขากลับมาทุบสถิติตัวเองเรื่อยๆ สัตว์ประหลาดเกินไปแล้ว
สงสัยได้ทุบสถิติของซาอิสึด้วย
ก็น่าสนใจอยู่นะ
มีคนจากคิตะคิวชูทำลายสถิติระดับชาติของซาอิสึ
- ไม่มีทาง - สึเนดะเหรอ
ไม่นะ ก็แค่นักเรียนปีหนึ่งคนนึงเอง
ก็แล้วชื่ออะไรเล่า
(ปีหนึ่ง โคมิ…)
คนเยอะแบบนี้มีให้เห็นแค่ในโรงเรียนชั้นนำสินะ
เอ่อ ก็คงใช่
ฉันนูมาโนะ มาจากโรงเรียนมัธยมต้นไดโตะ
นายมาจากโรงเรียนไหนเหรอ
ฉันโคมิยะ แต่ไม่เคยเข้าชมรมกรีฑาเลย
อะไรนะ นายเพิ่งจะเริ่มเล่นกรีฑาเหรอ ที่โรงเรียนชั้นนำเลยเนี่ยนะ
ใช่ ฉันฝึกด้วยตัวเองก่อนจะเข้าชมรมนี้
เหรอ แล้วนายอยู่ที่ไหนล่ะ
แถวตอนบนของภูเขานาคัตสึ
แสดงว่านายต้องต่อรถไฟหลายต่อเลยสิ
อือ ฉันเลยปั่นจักรยานแทน
เอ๊ะ ปั่นนานไหมนั่น
สองชั่วโมง
(โรงเรียนมัธยมปลายนิชิซาวะ)
ระวัง
แม่เจ้า
คุณสึเนดะนี่เก่งของแท้เลย
ยินดีที่ได้พบทุกคน ผมสึเนดะเป็นหัวหน้าชมรมครับ
รู้ไหมว่าเขาอยู่ปีสองเองนะ
ถึงสำหรับบางคน “การทดสอบเข้า” อาจจะฟังดูน่ากลัวไปบ้าง
แต่จำไว้ว่าเวลาจะไปวิ่งที่ไหน 100 เมตรก็คือ 100 เมตรครับ
ระวัง
หมายเลข 23 ใช้ได้เลย
ตอนแรกเขาเริ่มได้ดีเลย น่าเสียดาย
ปีหนึ่งคนนั้นเริ่มได้ดีสุดๆ
คงเป็นพวกระเบิดพลังแต่เริ่มสินะ
โคมิยะคุง
วิ่งโคตรเร็วเลยเพื่อน
ช่วงท้ายนายช้าลงนี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
ตอนเริ่มนายมาดีเลย ถึงท่านายจะแปลกไปหน่อย
แต่สมดุลดีมากเลย
โคมิยะคุงเสียความเร็วช่วงท้ายตลอดเลยเนอะ
ใช่ครับ
หัวหน้า คิดคำถามไว้ด้วยนะ
คำถามเหรอ อ๋อ สำหรับพรุ่งนี้สินะ
ได้พูดคุยกับคุณซาอิสึนี่เจ๋งสุดยอด
ไม่ได้ดีขนาดนั้นหรอก
ฉันเป็นหัวหน้าเลยได้ถามก่อน แต่คนอื่นๆ ก็ถามได้
แหม ฉันคงไม่กล้าถามก่อนไง
อย่างที่ฉันเคยบอกไป ชีวิตมัธยมปลาย
เป็นช่วงสำคัญที่ตัดสินเส้นทางอาชีพในอนาคต
ซึ่งเราได้รับเกียรติจากคุณซาอิสึ นักแข่งที่คว้าชัยชนะในระดับชาติถึงห้าครั้ง
และเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียน มาร่วมพูดคุยในโอกาสนี้
ฉันหวังว่าทุกคนจะตั้งใจฟังเขาให้ดี
สุดท้ายนี้ขอเชิญคุณซาอิสึขึ้นบนเวทีครับ
อย่าคิดมากเกินไป อย่ายึดติดสังคม
อย่ามัวแต่ตั้งรับ ถึงจะชนะก็โจมตีเข้าไป
มีใครจะถามอะไรไหม
ผมครับ
ถามมาเลย
ผมสึเนดะ เป็นหัวหน้าของชมรมกรีฑาครับ
คุณซาอิสึครับ จนถึงทุกวันนี้คุณยัง… โอ้ ขอบคุณครับ
คุณซาอิสึครับ จนถึงทุกวันนี้ คุณยังครองสถิติโดดเด่นไว้กับตัว
และไม่มีใครล้มสถิติคุณได้ แล้วทำไมคุณถึงยังพยายามท้าทายตัวเองอยู่ครับ
ผมเป็นสิ่งมีชีวิต เดี๋ยวตายแล้วก็ไม่ได้เกิดมาอีก
มีเหตุผลเท่านี้ครับ
เอ่อ…
ขะ… ขอบคุณมากครับ
ผมขอถามอีกข้อครับ
คุณเตรียมใจก่อนลงแข่งรายการใหญ่ยังไงครับ
ผมไม่กลัวที่จะแพ้ ผมแค่สนใจว่าตัวเองทำได้ดีไหม
ผมก็ทั้งเจ็บใจในความพ่ายแพ้ และโหยหาผลลัพธ์ครับ
คุณจะบอกว่าเปลี่ยนความคิดตามอารมณ์เหรอครับ
ไม่ครับ ผมได้ประโยชน์ จากความคิดพวกนี้ในเวลาเดียวกัน
คุณเลยไม่รู้สึกกังวลเหรอครับ
ไม่ครับ ผมเลยรู้สึกสนุก กับความกังวลที่เกิดขึ้นเสมอครับ
ครับ…
เอ่อ ขอบคุณที่ตอบคำถามครับ
ใครจะถามอีกไหม
ผมครับ
ครับ ถามมาเลย
ผมโคมิยะครับ
คุณซาอิสึ คือว่า
จัดการกับสภาพจิตใจอย่างไรครับ
คือผมเป็นนักวิ่งระยะสั้น แต่ว่ามีปัญหาเรื่องความวิตกกังวลครับ
ผมหายจากอาการบาดเจ็บที่ขาแล้ว
แต่พอเพิ่มความเร็วให้มากที่สุดเข้า ขาผมดันก้าวช้าลงแทน
ผมเลยอยากทราบว่า คุณมีวิธีจัดการในสถานการณ์นี้ไหมครับ
ในความคิดผม ไม่ควรแก้ความวิตกกังวลให้หายไปครับ
ชีวิตคนเรามีโอกาสเจอความสูญเสีย
และนั่นคือเสน่ห์ของชีวิตครับ
ความกลัวไม่ใช่เรื่องไม่ดี
ความปลอดภัยไม่ใช่เรื่องดี
ความวิตกกังวลก็เกิดจากการที่เราท้าทายตัวเอง
หากเราต้องสละบางสิ่งเพื่อเกียรติยศ
มอบชีวิตไปซะ เพราะชีวิตมันก็แค่กลุ่มก้อนเซลล์
แล้วนายอยากได้อะไรกันล่ะ
ผมอยากเป็น… นักแข่งสถิติระดับชาติครับ
นายชื่ออะไร
ผมโคมิยะครับ
โว้ว ปีหนึ่งคนนั้นสุดยอดเลย
ใช่
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ ซาอิสึ
พวกนักเรียนปฏิบัติกับนายดีไหม
ครับ
ดื่มกาแฟได้ไหม
ครับ ขอบคุณครับ
เขาเป็นตัวเก็งสินะครับ
อ๋อ สึเนดะเหรอ
เป็นแค่นักเรียนปีสองแต่เก่งที่สุดในคิวชูเลย
ปีนี้ก็คงได้เป็นที่รู้จักทั่วประเทศนะ
ครับ แต่ผมว่าต้องรอดูอีกที
ว่าใครคือเพชรตัวจริง
เหมือนนายจะแก้ปัญหาที่ทำให้นายช้าลงได้แล้วนะ
ครับ
แต่ว่าอย่าฝืนซ้อมหนักจะดีกว่า วันนี้กลับบ้านก่อนเถอะ
ขาผมยังพอไหวอยู่ เดี๋ยววิ่งอีกหน่อยแล้วค่อยกลับบ้านครับ
ตอนที่เห็นนายวิ่งครั้งแรก ฉันสังเกตเห็นขาขวานายมันผิดปกติ
คำแนะนำคุณซาอิสึช่วยเตือนสติผมครับ
นั่นสินะ
ถึงฉันไม่ควรจะพูดเรื่องนี้กับนาย
แต่ฉันว่านายควรเลิกวิ่งนะ
นายรู้ใช่ไหมว่าท่านายมันไม่สมดุลเหมือนคนอื่น
แต่นายกลับวิ่งเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ
เหตุผลเดียวที่นายวิ่งได้เร็วขนาดนั้น
ก็เพราะพลังใจของนาย!
นั่นมันอันตรายนะ นักวิ่งที่ใช้อารมณ์ แล้ววิ่งเกินขีดจำกัดตัวเองจะไม่มีวันหยุด
ถึงจะได้ชื่อเสียงเกียรติยศมาแล้ว นักวิ่งแบบนั้นก็จะวิ่งจนตัวตายเลย
ที่ร่างกายนายกระตุกแบบนั้น ก็เพื่อเตือนตัวนายเอง
เจ้ากรีฑานี่น่ะ จะฆ่านายสักวันนะ!
เข้าใจแล้วครับ แสดงว่าคนอย่างผมก็ชนะสักครั้งได้ใช่ไหมครับ
อะไรนะ ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง
ขอบคุณครับ
นี่ รอเดี๋ยวสิ
สุดยอด
เมื่อกี้มันใครล่ะเนี่ย
เขาวิ่งชนะสถิติสึเนดะด้วยละ
โคมิยะคุง ดีใจด้วยนะ ที่วิ่งเข้ารอบได้อันดับแรกเลย
วิ่งเร็วมากเลยนะ โคมิยะคุง
นายหรือสึเนดะจะได้เข้ารอบชิงกันนะ
ถ้าแบบนั้นฉันควรเชียร์ใครดีเนี่ย
เชียร์ทั้งสองคนไปเลยสิ
จริงด้วย
เอ่อ ขอโทษที่รั้งตัวนายนะ
ไม่เป็นไร
ขอตัวนะครับ
โชคดีในรอบชิงนะ
(การแข่งขันมัธยมปลายระดับประเทศ รอบชิงชนะเลิศระดับภูมิภาควิ่ง 100 เมตรชาย)
เข้าที่
ระวัง
(โคมิยะ สึเนดะ)
(การแข่งขันมัธยมปลายระดับประเทศ)
คุณนิงามิครับ
ไง
ต้องผ่านรอบคัดเลือกก่อน
นั่นสินะครับ
แต่ไม่อยากเชื่อเลย…
ว่าจนตอนนี้หลังฉันก็ยังไหวน่ะ
ฉันก็จะพยายามให้เต็มที่
ครับ
ไว้เจอกัน
ครับ
(โคมิยะ)
เข้าที่
ระวัง
นิงามิคุง วิ่งได้ดีมากนะ
อีกนิดเดียวเอง
ไม่หรอก แพ้หมดรูปเลย
วิ่งได้ดีมากครับ
โทงาชิคุง ยินดีด้วยนะ วิ่งทุบสถิติรวมเลยใช่ไหม
มันเป็นเวลาที่มีลมช่วยด้วย แต่รู้สึกดีครับ
ฉันก็อยากวิ่งแข่งกับนายเป็นครั้งสุดท้ายนะ แต่ได้เท่านี้ก็รู้สึกดีแล้วละ
วิ่งได้ดีมากครับ คุณนิงามิ
แต่โคมิยะคนนั้น
เขาเร็วมากๆ เลยนะ
ครับ ถ้าเขาไม่ได้ลดความเร็วตอนท้ายก็คง…
ไม่ได้เจอกันนานนะ โคมิยะคุง
ไม่ได้เจอกันนานเลย
นายตัดสินใจลงกรีฑาสินะ
อือ
นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้วิ่งแข่งด้วยกัน
วันนี้ฉันขอชนะนายอีกครั้งได้ไหม
อือ พยายามเข้าก็แล้วกัน
(แผนผังเส้นทางอพยพ)
ช่องวิ่งที่หนึ่ง มัตสึบะ
จากโรงเรียนมัธยมปลายอุสึงิคิตะ จังหวัดฮิโรชิมะ
ช่องวิ่งที่สอง นาคานิชิ
จากโรงเรียนมัธยมปลายสึซึนะจูโอ จังหวัดโอซากะ
ช่องวิ่งที่สาม อามากาตะ
จากโรงเรียนมัธยมปลายนาตะมาเมะ จังหวัดชิซูโอกะ
ช่องวิ่งที่สี่ โคมิยะ
โรงเรียนมัธยมปลายนิชิซาวะ จังหวัดโออิตะ
ช่องวิ่งที่ห้า โทงาชิ
โรงเรียนมัธยมปลายอิวาชิ ไดนิ จังหวัดโตเกียว
เข้าที่
ระวัง
โทงาชิคุง วิธีวิ่งนายมันเปลี่ยนไปนะ
(สิบปีผ่านไป)
ทางเราพิจารณาผลงานของคุณแล้ว…
ตัดสินใจต่อสัญญาคุณครับ
เฮ้อ โล่งอกไปที
โล่งอกเลยครับ
เอ่อ แต่ว่าผมต้องบอกคุณโทงาชินะครับ
ครั้งนี้คือผ่านฉิวเฉียดเลย เพราะฉะนั้นปีนี้ช่วยตั้งใจด้วยนะครับ
ครับ ผมจะตั้งใจแน่นอน จำไว้ขึ้นใจเลย
ขอตัวนะครับ
- เดี๋ยวก่อนครับ ผมลืมเอาใบนี้ให้คุณ - อะไรครับ
งานเดือนหน้า คุณช่วยมาร่วมด้วยนะครับ
งานกิจกรรมทีมเหรอครับ
ครับ คุณไคโดกับคาบากิคุงจะเข้าร่วมด้วย เผื่อคุณอยากได้คำแนะนำจากพวกเขาครับ
คำแนะนำเหรอครับ
ครับ คุณไม่ได้เก่งเหมือนแต่ก่อน
เผื่อจะได้รู้จุดมาปรับปรุงตัวเองครับ
ได้ครับ
คาบากิคุง อรุณสวัสดิ์นะ
คุณโทงาชิ อรุณสวัสดิ์ครับ
ฉันได้ต่อสัญญานะ แต่ก็คาบเส้นเหมือนเดิม
เหรอครับ
คุณโทงาชิครับ
คุณเปลี่ยนไปนะครับ
เอ๊ะ
คุณโทงาชิไม่เหมือนคนที่ผมเห็นตอนเด็ก
ฮ่าๆ คนเราก็ต้องเผชิญ กับความเป็นจริงใช่ไหมล่ะ
ฉันก็จะพยายามให้เหมือนเป็นปีสุดท้ายนี่ละ
วันนี้ร่างกายผมไม่ได้พร้อมเต็มที่
แต่ฤดูกาลใหม่เพิ่งจะเริ่มต้น หลังจากนี้ผมจะพยายามต่อไปครับ
(การแข่งขันกรีฑาระดับชาติแห่งประเทศญี่ปุ่น)
(บริษัทคุซาชิโนะ งานพบปะนักกรีฑา)
เนื่องจากกีฬากรีฑามีความนิยมเพิ่มขึ้น
เราจึงได้สนับสนุนนักแข่ง ที่เป็นแนวหน้าของกีฬานี้ค่ะ
ฉันขอเชิญนักแข่งดาวเด่นของเรา เขาเป็นคนที่เข้างานแข่งขัน
วิ่งระยะสั้นรายการใหญ่มาตลอด 15 ปี
ขึ้นมาบนเวทีนี้ค่ะ
รบกวนคุณไคโดด้วยนะคะ
สวัสดีครับ ผมไคโด
ผมอยู่ในเกมนี้มานานแล้ว แต่ผมก็ยังไปไม่ถึงจุดสูงสุดของผม
ผมมุ่งมั่นทำลายสถิติของตัวเองในทุกๆ ปี
ผมรู้ตัวดีว่าความเป็นจริงไม่ได้หายไปเอง
ผมเลยยึดมั่นกับความเป็นจริงที่เรียกว่าซาอิสึครับ
ผมไคโด ขอพูดไว้เท่านี้ครับ
ขอบคุณคำพูดให้กำลังใจจากคุณไคโดนะคะ
วิธีจัดการกับความเป็นจริงเหรอ
ครับ
นายแค่ต้องพยายามทุบสถิติเข้าไว้
ผมก็คิดแบบนั้น แต่ว่ามันยากมากเลยครับ
โทงาชิ นี่นายยอมแพ้แบบนี้ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย
ครับ ก็ทุกวันนี้คุณค่าในตัวผมมันค่อยๆ ลดลงนี่ครับ
งั้นเหรอ พูดเป็นเหตุเป็นผลให้นายฟัง คงใช้ไม่ได้สินะ
เดี๋ยวเล่าเรื่องฉันให้นายฟังแล้วกัน
ก่อนอื่น ฉันมั่นใจว่าตัวเองมีพรสวรรค์ขั้นเทพ
ฉันเกิดมาเพื่อเป็นนักวิ่ง โดยเฉพาะการวิ่งระยะสั้น
ตอนเด็กฉันไม่เคยแพ้ใครในภูมิภาคตัวเองเลย
แต่พอโดนโค่นที่งานแข่งระดับชาติ ฉันก็พยายามที่จะวิ่งให้เร็วกว่าเดิม
ปีสุดท้ายของมัธยมปลาย ฉันเกือบจะได้ชัยชนะระดับชาติ
แต่แล้วซาอิสึ ที่อายุ 15 ปีก็โผล่มา หลังจากนั้นเอง
ฉันก็โดนต้อนให้อยู่กับความเป็นจริง
ที่ว่าเขานำหน้าฉันหนึ่งก้าวเสมอ
ความเป็นจริงที่ฉันไม่เคยชนะ แถมได้ชื่อฉายา “ที่สองตลอดกาล”
ความเป็นจริงที่ฉันอายุมากขึ้น แล้ววัยรุ่นอย่างโคมิยะโผล่มาอีก
ไม่สิ เขาไม่ใช่วัยรุ่นแล้วนี่นะ
ฉันเบื่อที่ต้องได้ยินว่า “เสียดายที่เขาไม่ได้เกิดอีกยุค”
ก็น่าตลกนะ ความเป็นจริงแบบนี้ทำให้ฉันไม่ชนะเลย
แต่ที่ตลกมากกว่าคือฉันมั่นใจว่าจะชนะครั้งหน้า
รู้ไหมว่าทำไม
ไม่ครับ
เพราะว่าเราหนีความเป็นจริงได้
อะไรนะครับ
ถ้าชัยชนะฉันมันไม่เป็นจริง ฉันก็ต้องเอาตัวเองออกจากจุดนั้น
การหนีความเป็นจริง หมายความว่าฉันมีความหวังกับตัวเอง
มันแสดงให้เห็นว่าฉันยังไม่ยอมแพ้กับตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นความเห็น มุมมอง ข้อเท็จจริงหรือการตระหนักรู้
ที่คนรอบข้างพูดกับฉัน ฉันก็ยังให้ความสำคัญกับตัวเอง
นั่นแหละคือภารกิจของฉัน งานฉัน เหตุผลการใช้ชีวิตและวิ่งต่อไป
ฟังนะโทงาชิ นายจะหนีจากความเป็นจริงได้ ตราบใดที่นายเข้าใจว่านายวิ่งเพื่ออะไร
- คุณไคโดครับ - ครับ สวัสดีครับ
- คนนี้คือมือใหม่ของทางเราชื่อเซคิงูจิครับ - สวัสดี
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เซคิงูจิค่ะ ดีใจที่ได้พบคุณไคโดนะคะ
คุณตั้งใจจะอยู่ในวงการต่อไปใช่ไหมคะ
ครับ
ผมอยากลืมอดีตของตัวเอง แล้วพยายามให้เต็มที่กับปัจจุบันครับ
แล้วคุณมีความเห็นเกี่ยวกับคุณโคมิยะ ที่เป็นแนวหน้าบ้างไหมคะ
ครับ ผมอยากวิ่งแข่งกับเขาอีกสักครั้งครับ
คำถามสุดท้ายค่ะ คุณโทงาชิวิ่งเพื่ออะไรคะ
เพื่ออะไรเหรอครับ
นั่นสินะครับ
ขอโทษนะครับ คุณโทงาชิใช่ไหมครับ
ครับ
ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ดีใจที่ได้พบคุณนะครับ ผมโมริคาวะครับ
คุณโมริคาวะเหรอ
ที่ชนะงานแข่งมัธยมปลายระดับประเทศ ที่ผ่านมาใช่ไหม
รู้จักผมด้วยเหรอครับ ดีใจสุดๆ เลยครับ
ผมประทับใจการวิ่งของคุณโทงาชิ เลยได้เข้าวงการนี้ครับ
ผมขอจับมือจะได้ไหมครับ
อ๋อ ได้สิ
ขอบคุณมากครับ
ไง โทงาชิ
คุณไคโด
ขอบคุณสำหรับเมื่อวันก่อนนะครับ
แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ
ดีขึ้นกว่าเดิมครับ แล้วผมก็เพิ่งจะเข้าใจว่า
ผมไม่ได้วิ่งเพื่อชัยชนะ แต่วิ่งเพื่อคนที่ผ่านมาเห็น นี่คือเหตุผลของผมครับ
คงเป็นวิธีหนีความเป็นจริงของผมครับ
งั้นเหรอ
ทุกคนก็มีคำตอบเป็นของตัวเองนี่นะ แต่ฉันขอพูดความเห็นตัวเอง
ถ้าไม่รู้ว่าความเป็นจริงของนายคืออะไร นายก็จะหนีมันไม่พ้น
เปิดตาแล้ววิ่งหนีมันต่างกับปิดตาแล้วยืนนิ่ง
จ้องมองไปที่ความเป็นจริงมันน่ากลัวนี่นะ
แต่นายต้องยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเกลียด
ถ้านายอยากเปลี่ยนแปลง หรือกำจัดความเป็นจริง นายต้องเผชิญกับมันก่อน
เพราะถ้านายเผลอปิดตาไว้เมื่อไร นายก็จะหยุดเคลื่อนไหวตลอดไป
ระวังไว้ด้วยนะ โทงาชิ
ครับ
‎(การแข่งขันกรีฑาแห่งประเทศญี่ปุ่น ‎โอซาก้าปี 2025)
ว้าว คุณโทงาชิครับ คุณโทงาชิ!
คุณได้ที่สองเกือบเสมอกับคาบากิ
คุณผ่านเกณฑ์ระดับบีได้แล้วนะครับ
ขอบคุณมากครับ
พูดตามตรง เหนือความคาดหมายมากครับ
เห็นด้วยครับ
ใช่ไหมครับ
แบบนี้คุณก็มีสิทธิ์เข้าไปแข่งชิงแชมป์ปีนี้
ผมจะรอชมการกลับมาครั้งยิ่งใหญ่ของคุณครับ
ครับ จะพยายามครับ
แหม ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลยนะครับ
โอ้ คุณโทงาชิ
วันนี้ฝากตัวด้วยนะ
- ช่วงนี้เป็นไงบ้างครับ - ก็ไม่แย่หรอกนะ
เข้าที่
(โรงพยาบาลโคยามะโจ)
กล้ามเนื้อฉีกขาดครับ
เอ๊ะ
ขอแนะนำว่าปีนี้งดเข้าแข่งขันจะดีกว่าครับ
แต่ว่างานแข่งระดับชาติมันสัปดาห์หน้าเองครับ
อย่าคิดว่ากล้ามเนื้อฉีกขาดเป็นเรื่องเล็กนะครับ
ถ้าฝืนตัวเองตอนนี้ กล้ามเนื้อคุณจะฉีกขาดถาวร และไม่สามารถกลับเข้าวงการอีกเลยครับ
แต่ว่าผมต้องวิ่ง…
ผมแนะนำทำกายภาพบำบัดหกเดือน จะดีต่อตัวคุณในระยะยาวครับ
ฟื้นฟูตัวเองให้ดีก่อน ไว้ลงแข่งปีหน้าก็ไม่สายครับ
อะไรนะครับ
เสียใจเรื่องการบาดเจ็บด้วย แต่ต้องยกเลิกสัญญาถ้าคุณเข้าแข่งไม่ได้ครับ
พูดจริงเหรอครับ
ครับผม
อยู่ในส่วนของสัญญาตรงนี้ครับ
แต่ว่าเราชื่นชมการทำงานของคุณโทงาชิมาตลอด
เราเลยอยากได้คุณมาเป็นโค้ชกรีฑาแทนครับ
เชิญอ่านเอกสารตัวนี้ หากคุณพอใจ…
เมื่อกี้ใช้ได้อยู่นะ
คิดว่าจะชนะห้องสี่ได้หรือยัง
อืม… นายว่าก้าวใหญ่กว่านี้ดีไหม
แบบนั้นน่าจะวิ่งได้เร็วขึ้น
- ตรงกันข้ามมากกว่า - เอ๊ะ
ก้าวขาวิ่งกว้างเกินไปมันจะไม่สมดุลเอา
โอ้ ขอโทษด้วยนะ ฉันรบกวนใช่ไหม
“การวิ่ง” ที่คุณว่าคือแบบไหนครับ
แทนที่จะก้าวขาไปข้างหน้า ให้ออกแรงถีบพื้นแทน
ในทุกก้าวน่ะ
ถีบพื้นเหรอ
ใช่ แบบนั้นเลย
เอาละ มาลองสักรอบเถอะ
อือ ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณครับ
จะถึงวันงานกีฬาสีแล้วเหรอ
- ครับ - ครับ
เขาเป็นไม้สุดท้าย ส่วนผมอยู่ก่อนเขาครับ
เราอยากเอาชนะห้องสี่ให้ได้
งั้นเหรอ มีห้องสี่เป็นคู่แข่งสินะ
แต่ว่านะ สำคัญมากกว่าเทคนิค คือการยอมรับความพ่ายแพ้ได้
เอ่อ
ประมาณว่าพอพยายามเต็มที่ ถึงจะแพ้ก็ไม่รู้สึกเสียใจ
ชีวิตเราไม่ได้แขวนอยู่บนเส้นด้ายสักหน่อย แล้วถ้าเราเตรียมใจที่จะแพ้
ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะดีกว่าที่คาดไว้นะ
ความเร็วไม่ใช่ทุกสิ่ง ค่อยเป็นค่อยไป
ทำไมต้องสละชีวิตไป…
ชีวิตทั้งหมดของฉัน…
เขาเป็นอะไรเนี่ย ไปเหอะ
อือ
(โรงพยาบาลไอดะ)
โทงาชิคุง
คุณนิงามิ
เดี๋ยวฉันไปส่งนายให้
ขอบคุณที่แนะนำหมอมือดีให้ผมครับ
ไม่เป็นไร แต่อีกแค่หนึ่งอาทิตย์เองใช่ไหม
ผมแค่ต้องวิ่ง 100 เมตรให้เต็มที่ทั้งสามครั้ง
นายทำฉันนึกถึงตัวเองสมัยมัธยมปลายนะ
ฉันเคยกลัวแทบตาย
แต่เพื่อตอนนั้น แค่ชั่วขณะนั้น
ฉันยอมเอาชีวิตเข้าแลก
กว่าจะรู้ตัว ผมก็แค่ใช้ชีวิตไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้ครับ
การแข่งถัดไปคือชีวิตผมทั้ง 25 ปี และตัวผมในปัจจุบัน
ถ้าผมมัวใช้ชีวิตเพื่อแค่สานต่อตัวเองในเมื่อวาน
ผมคงจะวิ่งให้เต็มที่ต่อไปไม่ได้ครับ
คาบากิคุง รู้สึกยังไงบ้างคะ
ก็ไม่แย่มั้งครับ
รอบคัดเลือกวันนี้ก็เหมือนวอร์มอัป สำหรับแข่งชิงพรุ่งนี้…
คาบากิคุง อรุณสวัสดิ์นะ
อรุณสวัสดิ์ครับ
คุณโทงาชิ อาการบาดเจ็บเป็นยังไงบ้างครับ
พอถูไถไปได้ แต่ก็คงวางใจไม่ได้น่ะ
เหรอครับ
เจอกันที่ลู่วิ่งนะ
ครับ
คุณโทงาชิแข่งกลุ่มคัดเลือกเดียวกันใช่ไหมคะ
- แต่เรามาคุยเรื่องแข่งวันพรุ่งนี้… - เปลี่ยนใจแล้วครับ
น่าสนุกแล้วสิครับ
คาบากิชนะไปครับ โทงาชิได้ที่สองครับ
นายนี่เตรียมพร้อมเสมอเลยนะ
คุณซาอิสึ
ได้ยินว่าชนะรอบคัดเลือกง่ายเลย
คุณก็ด้วย
รู้สึกคิดถึงวันเก่าๆ ตอนที่นายถามเรื่อง ความวิตกกังวลกับสุขภาพจิตเลยนะ
ช่วยได้เยอะเลยครับ คุณช่วยผมตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน
เป้าหมายเหรอ
ครับ
ผมคิดอัตรา ตัวเลข แนวโน้ม และกลยุทธ์ เป้าหมายของผมคือสถิติอันยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่ง
ผมจะชนะการแข่งถัดไปครับ
ฉันประทับใจนะที่นายยอมทุ่มเทชีวิตให้กับสถิติ…
นี่ชมหรือเปล่าครับ
สงสารมากกว่า
ฉันเสียจิตวิญญาณนักสู้เพื่อฉายา “แชมเปียนไร้พ่าย”
ยิ่งเร็วมาก ทุกคนก็ยิ่งตามหลังฉัน
พอมองไปข้างๆ ไม่มีใครเหลืออีกแล้ว
อยู่ตรงนั้นมันเหมือนมองจากที่โหล่ด้วยซ้ำนะ
ไม่ท้าทายเลย
สิ่งที่ทำให้รู้สึกชนะและมีความสุข ไม่ใช่สถิติหรือเหรียญหรอก
แต่เป็นคู่แข่งต่างหาก
ที่หนึ่งที่ได้จากการแข่งกับอีกคน
- นั่นน่ะ… - ผมมีวิธีของผม ขอบคุณครับ
อืม ก็คงใช่นะ
อย่าทำให้ผิดหวังละ
รอบรองชนะเลิศวิ่ง 100 เมตรชาย กลุ่มที่หนึ่ง
เข้าที่
ขวัญใจการแข่งครั้งนี้คงไม่พ้น คาบากิและโทงาชิครับ
แล้วดาวรุ่นใหม่ โมริคาวะอายุ 17 ปี จะสู้พวกเขาได้ไหมครับ
โทงาชิอันดับที่หนึ่ง คาบากิอันดับที่สอง
โมริคาวะที่เด็กสุดทำได้สูสีเลย แต่แซงไม่พ้น เข้าอันดับที่สามไปครับ
ซาอิสึ โคมิยะ และไคโด นักวิ่งสามอันดับแรกของญี่ปุ่นอยู่กลุ่มนี้หมดเลย
เหมือนรอบชิงชนะเลิศเลยนะ
ช่วงนี้ซาอิสึเหมือนจะทำได้ไม่ค่อยดี ฉันว่าโคมิยะจะเป็นผู้ชนะไปนะ
ซาอิสึเขาดูเป็นแบบนั้นก็จริง แต่สมัยยังเก๋าเขานี่แหละไวเกินมนุษย์เลย
ช่างเถอะ คงเป็นซาอิสึหรือโคมิยะนี่ละ
จริงนะ ซาอิสึหรือโคมิยะ
ซาอิสึหรือโคมิยะ
- ซาอิสึหรือโคมิยะ - ซาอิสึหรือโคมิยะ
- ซาอิสึหรือโคมิยะ ไม่ต้องสงสัยเลย!
ซาอิสึหรือโคมิยะ
(คิดว่าใครเหรอ ซาอิสึหรือโคมิยะ)
- ซาอิสึหรือโคมิยะ - พนันว่าซาอิสึหรือโคมิยะ
ซาอิสึหรือโคมิยะ ซาอิสึหรือโคมิยะ…
ฉันไม่ได้แข่งด้วยหรือไงเนี่ย
กลุ่มที่สองของรอบรองชิงชนะเลิศ กำลังจะเริ่มต้นครับ
ไคโดจะจัดการกับซาอิสึและโคมิยะอย่างไรครับ
ระวัง
นี่คือความเป็นจริงสินะ
ตอนนี้ได้เวลาหนีความเป็นจริงแล้ว
ไคโดได้ชัยชนะไปครับ โคมิยะเข้าที่สอง ซาอิสึเข้าที่ห้าไปครับ
ไม่น่าเชื่อ ซาอิสึตกรอบรองชนะเลิศไปครับ
ไคโดเอาชนะซาอิสึได้ครับ
และเขาทำสถิติเวลาดีเป็นอันดับสอง ในวงการนักวิ่งญี่ปุ่นเลยครับ
โคมิยะคุง
ไม่ได้เจอกันนานอีกแล้วนะ
ไม่ได้เจอกันนาน
ในที่สุดฉันก็ได้วิ่งกับนายอีกในรอบสิบปี
อืม โทงาชิคุง นายเคยคิดเรื่องพวกนี้หรือเปล่า
ที่วิ่งระยะเท่าเดิมทุกๆ วันมันไร้ค่าน่ะ
ตลอดสิบปีที่ผ่านมา ฉันก็แค่อยากทุบสถิติเท่านั้น
ความจริงแล้ว ฉันไม่เคยคิดเรื่องอื่นเลย
แต่เมื่อกี้สถิติของฉัน ถูกทำลายไปโดยคนที่ไม่สนเรื่องสถิติ
ไม่ได้คำนวณ ไม่มีแนวโน้มหรือกลยุทธ์ เขาขับเคลื่อนด้วยพลังใจเท่านั้น
ถึงฉันจะทำสถิติใหม่อีก แล้วมันจะมีค่าอะไรหลังจากนั้น
บางทีวิ่งเร็วไปมันก็ไม่ได้อะไรกลับมา
แล้ววิ่งช้าไปก็ไม่เสียหายเหมือนกัน
แล้วมันคืออะไรล่ะ
ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นเพื่ออะไร
แล้วที่แข่งนี่เพื่ออะไร
เราวิ่งกันเพื่ออะไรกันแน่ล่ะ
ก็แน่นอนอยู่แล้วว่า
เพื่อให้เราทำได้เต็มที่ ไม่ต้องสนใจสิ่งอื่น
มองกลับไปชีวิตฉันมันก็บ้าน่าดูนะ
ฉันเริ่มจากการไม่อยากแพ้ และโดดเดี่ยว แล้วฉันดันคิดว่าตัวเองเร็วที่สุด
ผลที่ได้คือฉันเมินเฉยต่อการพ่ายแพ้
แล้วมีความเชื่อแปลกๆ ว่าตัวเองได้รับการปกป้อง
แต่ที่มาอยู่ตรงนี้ได้ก็เพราะอดีตของตัวเอง
มนุษย์เราเข้าถึงแค่หัวใจของตัวเอง ไม่ได้มีที่ไหนที่เราอยู่อย่างแท้จริง
จิตใจนายสร้างความสามัคคี ความเห็นอกเห็นใจ และความชื่นชอบ
ทุกอย่างบนโลกมันทำให้เรากังวล
จนท้ายที่สุดเราก็ตายลง
พอคิดได้แบบนี้ คนเรานี่ก็ไม่ได้เรื่องเลย
ช่างเถอะ แต่ที่ฉันพูดมาทั้งหมด
ไม่สามารถพรากความรู้สึกที่ดี ไปจากตัวเราที่พยายามเต็มที่หรอกนะ
ฉันเห็นมาหลายต่อหลายครั้ง ฉันยังรู้สึกเหมือนเดิมเลย
แต่ฉันไม่เคยเห็นสักครั้งในชีวิตเลยนี่สิ
สิ่งที่ไร้ค่าแบบนี้ไม่มีทางออกหรอกนะ
โคมิยะคุง ถึงนายจะลืมไปแล้ว แต่มีกฎง่ายๆ อยู่นะ
ถ้าเราวิ่ง 100 เมตรเร็วกว่าคนอื่น เราจะแก้ปัญหาได้หมดทุกอย่าง
นายเจอวิธี มุ่งมั่นไปหา และขัดเกลาความเร็วด้วยตัวเอง
นายยังคิดว่ามันไร้ค่าอีกเหรอ
ตอนที่เราวิ่ง ทุกอย่างหายไป ในโลกที่เด่นชัดเอง ทุกอย่างก็เปล่งประกาย
ถ้านายยังไม่เคยมีประสบการณ์นั้น
ในการแข่ง 100 เมตรที่จะถึง มาสัมผัสไปด้วยกันเถอะ
ทำไมคุณซาอิสึถึงลดความเร็วลง เหรอครับ หรือว่าคุณบาดเจ็บครับ
ประสบอุบัติเหตุมาเหรอครับ
ทุกคนครับ ผมมีเรื่องอยากจะประกาศครับ
ตั้งแต่วันนี้ ผมถอนตัว จากการเป็นนักกีฬามืออาชีพครับ
เอ๊ะ คุณบอกว่าถอนตัวเหรอครับ
เพราะอะไรครับ
นี่ คุณซาอิสึเขาจะถอนตัวแล้ว!
เพราะว่าคุณแพ้การแข่งเมื่อครู่เหรอครับ
หรือว่าเพราะอาการบาดเจ็บครับ
ในฐานะที่ผมไม่ใช่นักวิ่งอีกแล้ว ผมขอพูดตรงนี้เลยนะครับ
การวิ่ง 100 เมตร รวมทั้งชีวิตคุณไว้ในช่วงเวลาเดียว
จะความต่างหนึ่งเซนติเมตร หรือหลายกรัม มันทำลายคุณได้ครับ
แต่ว่า
เราถึงได้รู้สึกมีความสุขมากครับ
เป็นความรู้สึกที่มีแค่ระยะทางนั้นมอบให้เราได้
ตอนนี้เราอยู่กับคุณซาอิสึ ที่เพิ่งประกาศถอนตัวไปค่ะ
- เดี๋ยวครับ - ขออีกคำถามครับ
คุณอยากบอกอะไรกับผู้แข่งรอบชิงชนะเลิศครับ
ความหวัง ความผิดหวัง
เกียรติยศ ข้อจำกัด
ความเหนื่อย ความพอใจ
ความหงุดหงิด ความสำเร็จ
ร่วมด้วยกับอารมณ์อื่นๆ
รวบทุกอย่างไปใน 100 เมตรนั้น
แล้วซึมซาบสิบวินาทีอันแสนวิเศษนั้นไว้ครับ
- คุณซาอิสึครับ - ช่วยรอก่อนค่ะ
(เตือน)
(โรงแรมโอครา)
วันที่สองของการแข่งกรีฑาระดับชาติ รายการถัดไปวิ่ง 100 เมตรชายรอบชิงชนะเลิศ
ซาอิสึผู้เป็นราชาแห่ง 100 เมตร ได้ตกรอบในรอบชิงไปแล้วครับ
และเมื่อวานนี้ได้ประกาศ ถอนตัวจากวงการอย่างน่าตกใจครับ
ประวัติศาสตร์วงการกรีฑา กำลังจะเปลี่ยนแปลงไปครับ
ค่ำคืนนี้เราจะได้เห็น ช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ครับ
ใครจะเป็นผู้ชายที่วิ่งเร็วที่สุดกันแน่
การแข่งขันกรีฑาระดับชาติ รอบชิงชนะเลิศวิ่ง 100 เมตรชาย
(กรุณางดใช้เสียงตอนเริ่มการแข่งขัน)
เข้าที่
(การแข่งขันครั้งสุดท้าย)
(จะสิ้นสุดลง)
‎ระวัง
(ในสิบวินาที)
คำบรรยายโดย จีรันดา เรืองทัน