1
00:00:13,980 --> 00:00:18,551
(โจบุ อายุ 26 ปี
นักการตลาดบริษัทผลิตสินค้า)

2
00:00:18,618 --> 00:00:20,754
(แทฮอน อายุ 35 ปี
ดีไซเนอร์)

3
00:00:23,390 --> 00:00:25,425
- อึดอัดเลย
- จะไม่เป็นไรเหรอ

4
00:00:36,970 --> 00:00:38,772
- เดี๋ยวสิ
- จะไม่คุยกันเลยเหรอ

5
00:00:38,838 --> 00:00:40,440
แบบนี้ก็ได้เหรอ

6
00:00:42,375 --> 00:00:43,977
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

7
00:00:44,477 --> 00:00:46,212
ถึงจะปิดไฟแล้ว แต่คุยกันได้ไหม

8
00:00:46,279 --> 00:00:48,415
ไม่อยากให้วันนี้จบแบบนี้

9
00:00:49,182 --> 00:00:51,518
- งั้นก็คุยมาสิ
- อืม

10
00:00:52,485 --> 00:00:54,621
ที่คุยกันเรื่องคัมเอาต์น่ะ

11
00:00:56,022 --> 00:00:59,926
พูดตรงๆ ว่ามันทำให้รู้สึกอึดอัดมาก

12
00:00:59,993 --> 00:01:05,098
ฟังไปนานๆ แล้วมันไม่สบายใจ
ก็เลยแค่อยากออกไปสูดอากาศข้างนอก

13
00:01:06,266 --> 00:01:08,701
สถานการณ์ของผมมันไม่เหมือนของทุกคน

14
00:01:09,836 --> 00:01:15,341
พ่อแม่จะไม่พูดอะไรว่าไม่โอเค
เรื่องที่เป็นเกย์เลยสักคำแน่นอน

15
00:01:16,443 --> 00:01:18,378
พอฟังเรื่องของทุกคนแล้ว

16
00:01:18,445 --> 00:01:22,515
รู้สึกว่าต่อให้พูดอะไรก็คงดูไม่รับผิดชอบไปหมด

17
00:01:24,117 --> 00:01:25,285
เป็นแบบนั้นเหรอ

18
00:01:26,853 --> 00:01:27,687
ใช่

19
00:01:28,855 --> 00:01:31,157
งั้นก็น่าจะพูดตั้งแต่ตอนนั้นเลยสิ

20
00:01:31,658 --> 00:01:32,492
ขอโทษนะ

21
00:01:33,326 --> 00:01:37,831
ความสัมพันธ์ของเรา มันไม่เหมือนคู่อื่นๆ นะ

22
00:01:37,897 --> 00:01:38,731
อืม

23
00:01:39,699 --> 00:01:43,536
เพราะงั้นถึงอยากให้พูดเรื่องพวกนี้มา

24
00:01:43,603 --> 00:01:46,372
อยากให้บอกความรู้สึกออกมาเป็นคำพูด

25
00:01:46,439 --> 00:01:48,007
ไม่งั้นก็ไม่มีทางรู้

26
00:01:48,708 --> 00:01:51,778
ขอโทษนะ ทั้งที่อุตส่าห์ตามมา
แต่กลับพูดตอนนั้นเลยไม่ได้

27
00:01:54,114 --> 00:01:56,082
- แบบนี้ดีแล้ว
- โจบุก็ด้วย

28
00:01:56,149 --> 00:01:58,218
ใช่ ตอนเช้าพวกเขาจะเป็นยังไงนะ

29
00:02:02,589 --> 00:02:04,324
- อ๊ะ!
- หืม!

30
00:02:04,891 --> 00:02:07,060
- เอ๊ะ!
- อะไรน่ะ

31
00:02:07,560 --> 00:02:09,129
- จูบกันนี่
- อะไรเนี่ย

32
00:02:09,195 --> 00:02:11,197
อะไรกันเนี่ย

33
00:02:11,264 --> 00:02:12,932
- เนอะ!
- นี่!

34
00:02:12,999 --> 00:02:16,069
ยิ่งทะเลาะกันก็ยิ่งร้อนแรงนี่นาแบบนี้

35
00:02:18,538 --> 00:02:19,839
อรุณสวัสดิ์

36
00:02:26,346 --> 00:02:29,115
ถ้าจะบอกว่ามีอะไรที่ยังค้างคาอยู่ก็คงเป็น

37
00:02:30,016 --> 00:02:31,985
การที่ยังไม่ได้ยินความรู้สึกของแทฮอนเลย

38
00:02:32,719 --> 00:02:34,954
อืม หวังว่าเขาจะพูดอะไรสักหน่อย

39
00:02:35,622 --> 00:02:38,158
แล้วผมก็อยากออกจากนี่ไปด้วยกันกับเขา

40
00:02:38,658 --> 00:02:40,727
ถึงแม้เราจะออกจากกรีนรูมแล้ว

41
00:02:42,095 --> 00:02:45,365
ยังมีอีกหลายอย่างที่ผมไม่รู้และอยากรู้

42
00:02:45,865 --> 00:02:47,934
อยากคุยกันเยอะๆ อยากเจอกันอีก

43
00:02:48,902 --> 00:02:52,405
ผมถึงอยากออกไปจากที่นี่กับเขา

44
00:03:59,372 --> 00:04:02,375
(The Boyfriend: รถกาแฟเร่หารัก)

45
00:04:06,546 --> 00:04:09,549
(ต่อไปทุกคนจะไปรับประทานมื้อค่ำ
เพื่อจบทริปซัปโปโร)

46
00:04:09,849 --> 00:04:12,285
- ทุกคนจะแต่งตัวจัดเต็มเลยใช่ไหม
- ดีจังเลย

47
00:04:12,352 --> 00:04:13,486
- น่ารัก
- ชอบจัง

48
00:04:13,553 --> 00:04:14,854
ชอบโมเมนต์แบบนี้

49
00:04:41,614 --> 00:04:43,349
- โอ้!
- ว้าย!

50
00:04:43,416 --> 00:04:46,085
หล่อมาก! ทุกคนน่ารักหมดเลย!

51
00:04:46,152 --> 00:04:47,787
เท่มากอะ

52
00:04:52,158 --> 00:04:53,693
ทริปสุดท้ายของพวกเรา

53
00:04:54,727 --> 00:04:55,995
คืนสุดท้ายของเรา

54
00:04:56,863 --> 00:04:57,964
ชนแก้ว

55
00:04:58,031 --> 00:04:59,165
ชนแก้ว!

56
00:05:00,767 --> 00:05:01,901
- ชนแก้ว!
- ชนแก้ว!

57
00:05:01,968 --> 00:05:03,069
ชนแก้ว!

58
00:05:05,038 --> 00:05:06,973
- เอ๊ะ! หรือว่า…
- ฮะ อะไร

59
00:05:07,040 --> 00:05:08,574
- คิดว่าใช่นะ
- โอ๊ะ!

60
00:05:08,641 --> 00:05:09,575
มากันแล้ว!

61
00:05:11,010 --> 00:05:13,313
ควรต้องสนุกนะ แต่ก็รู้สึกเศร้านิดๆ

62
00:05:14,814 --> 00:05:15,682
- โว้ว!
- หืม!

63
00:05:16,249 --> 00:05:17,450
(อิซายะ อายุ 32 ปี
พนักงานขายไอที)

64
00:05:17,517 --> 00:05:18,985
(วิลเลียม อายุ 34 ปี
ผู้จัดการโครงการบริษัทไอที)

65
00:05:19,052 --> 00:05:20,620
คิดถึงจังเลย

66
00:05:21,120 --> 00:05:23,389
- ไม่เจอกันนานเลย
- ไม่ได้เจอกันนานเลย

67
00:05:23,456 --> 00:05:24,724
- สบายดีไหม
- ว้าว

68
00:05:25,224 --> 00:05:28,127
- คิดถึงเหมือนกัน อิซายะ
- คิดถึงนะ

69
00:05:28,194 --> 00:05:29,762
เย่!

70
00:05:31,964 --> 00:05:33,333
ไม่เจอกันนานเลย

71
00:05:33,833 --> 00:05:35,335
ดูดีมากเลย

72
00:05:38,371 --> 00:05:40,173
- นานเกินไปแล้ว
- ไง!

73
00:05:41,741 --> 00:05:43,509
ไม่เจอกันนานมาก

74
00:05:43,576 --> 00:05:45,578
ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

75
00:05:46,079 --> 00:05:47,080
เขามาแล้ว!

76
00:05:47,146 --> 00:05:49,349
- ก็ต้องมาสิ
- คาซึ!

77
00:05:54,987 --> 00:05:56,889
ทำไมคราวนี้ทุกคนหัวเราะล่ะ

78
00:05:58,591 --> 00:05:59,625
มาแล้วครับ

79
00:06:01,094 --> 00:06:02,829
โอ๊ย คิดถึงจังเลย!

80
00:06:02,895 --> 00:06:04,263
กลับมาแล้ว

81
00:06:04,330 --> 00:06:06,499
- กลับมาแล้วนะ
- นี่มันฮาเกินไปแล้ว

82
00:06:06,566 --> 00:06:07,900
ฮาตรงไหน หืม

83
00:06:07,967 --> 00:06:10,937
- อยากรู้จังว่าเรื่องคาซึยูกิเป็นยังไงบ้าง
- ฉันก็ด้วย

84
00:06:11,003 --> 00:06:13,106
- อยู่กันครบแล้วนะ
- ใช่แล้ว

85
00:06:13,172 --> 00:06:14,707
ต้องพูดว่า "กลับมาแล้วนะ"

86
00:06:14,774 --> 00:06:15,675
กลับมาแล้วครับ

87
00:06:15,742 --> 00:06:17,276
ไม่สิ ไม่ๆ

88
00:06:17,844 --> 00:06:19,612
โอเค งั้นก็ชนแก้ว!

89
00:06:19,679 --> 00:06:23,049
ชนแก้ว! ไม่เจอกันนานเลย

90
00:06:25,251 --> 00:06:27,286
- เย่!
- สมควรต้องปรบมือ

91
00:06:27,787 --> 00:06:29,055
ดีใจเนอะ

92
00:06:30,123 --> 00:06:31,891
สองคนนี้ไม่ได้ทะเลาะกันใช่ไหม

93
00:06:31,958 --> 00:06:34,227
- ทะเลาะกันอยู่นะ
- นึกแล้วเชียว

94
00:06:34,293 --> 00:06:36,763
จริงด้วยเหรอ นึกแล้ว

95
00:06:36,829 --> 00:06:38,931
- อย่างที่คิดไว้เลย
- ดูออกเลย

96
00:06:39,432 --> 00:06:42,935
เรายังต้องคุยกันตลอดแหละ
คือไม่จบจนกว่าเขาจะพอใจ

97
00:06:43,002 --> 00:06:44,670
- ถูกต้อง
- ทุกคนเข้าใจใช่ไหม

98
00:06:44,737 --> 00:06:45,571
เข้าใจๆ

99
00:06:45,638 --> 00:06:48,708
- ว่าแล้วว่ายังต้องถกกันต่อ
- อย่างที่คิดไว้จริงๆ

100
00:06:48,775 --> 00:06:49,609
เคยเห็นแล้ว

101
00:06:49,675 --> 00:06:51,611
พอคิดว่าคุยจบแล้วก็เลยพูดว่าง่วง

102
00:06:51,677 --> 00:06:54,580
เขาก็จะโกรธแบบ
"ง่วงได้ไง ทำไมทำหน้าแบบนั้น"

103
00:06:54,647 --> 00:06:56,416
คงนึกออกใช่ไหม

104
00:06:56,482 --> 00:06:58,618
- เพราะเราอยู่ด้วยกันตลอด
- จริงเหรอ

105
00:06:58,684 --> 00:07:00,386
อืม 24 ชั่วโมงเลย

106
00:07:01,320 --> 00:07:02,755
แต่เราเข้ากันได้ดีมากนะ

107
00:07:02,822 --> 00:07:05,091
ดูออก สองคนยังเหมือนเดิมเลย

108
00:07:05,158 --> 00:07:06,492
- ดีจัง
- เข้ากันได้ดี

109
00:07:07,059 --> 00:07:08,394
จะไปสเปนแล้วไม่กลับมาเหรอ

110
00:07:08,461 --> 00:07:12,532
จะลองไปสักสามเดือนก่อน
แล้วถ้าไปได้ก็ค่อยไปออสเตรเลียต่อ

111
00:07:12,598 --> 00:07:13,433
อืม

112
00:07:13,499 --> 00:07:14,333
แต่ว่า…

113
00:07:14,400 --> 00:07:16,335
- ฟังดูดีนะ
- เยี่ยมเลย ใช่

114
00:07:16,402 --> 00:07:18,104
แล้วคาซึยูกิล่ะ

115
00:07:18,171 --> 00:07:19,305
นั่นสิ อยากรู้มากเลย

116
00:07:19,372 --> 00:07:20,706
อยากรู้ อยากรู้

117
00:07:21,274 --> 00:07:23,176
ผมไปหาเขามา

118
00:07:23,242 --> 00:07:29,081
แล้วบอกว่าอยากเดินต่อไปด้วยกันอีกครั้ง

119
00:07:29,148 --> 00:07:32,852
แล้วเขาก็พูดว่า
"ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

120
00:07:32,919 --> 00:07:34,654
- จริงเหรอ
- ว้าว

121
00:07:34,720 --> 00:07:36,522
เขารู้สึกแบบเดียวกันเป๊ะเลย

122
00:07:36,589 --> 00:07:38,057
- หมายความว่าไง
- แปลว่า…

123
00:07:38,124 --> 00:07:38,958
แบบนี้แปลว่า…

124
00:07:39,025 --> 00:07:41,661
เราตัดสินใจร่วมทางด้วยกันอีกครั้ง

125
00:07:41,727 --> 00:07:44,330
- โอ้!
- ยินดีด้วย

126
00:07:44,397 --> 00:07:47,366
- ว้าว วิเศษเลย
- เยี่ยมมาก

127
00:07:47,433 --> 00:07:48,401
- สุดยอด
- ต้องงี้สิ

128
00:07:48,468 --> 00:07:49,302
ดีจริงๆ เลย

129
00:07:49,368 --> 00:07:51,971
- ยินดีด้วยจริงๆ นะ
- น้ำตาจะไหลเลย

130
00:07:52,038 --> 00:07:56,642
เขาบอกว่าตอนนั้นมันน่าจะดีต่อเราทั้งคู่
ที่จะสงบจิตสงบใจ

131
00:07:56,709 --> 00:08:00,947
ทบทวนเรื่องที่ผ่านมาแล้วก็คิดถึงอนาคตด้วย

132
00:08:02,415 --> 00:08:05,384
- ไชโย!
- ไชโย!

133
00:08:05,451 --> 00:08:07,386
แด่การเดินหน้าต่อจาก 15 ปี

134
00:08:07,453 --> 00:08:08,754
- ดีใจด้วยจริงๆ
- ยินดีด้วย

135
00:08:08,821 --> 00:08:10,923
- ยินดีด้วย คาซึยูกิ
- แอบเป็นห่วงอยู่ตลอดเลย

136
00:08:10,990 --> 00:08:13,159
- ดูจะไปได้ดีเลยนะ
- อืม ดีเลย

137
00:08:14,126 --> 00:08:17,029
แต่พอกลับไปแล้ว ก็แอบคิดถึงมากเลยนะ

138
00:08:18,431 --> 00:08:22,602
เลยตื่นเต้นมากที่จะได้มาวันนี้
ได้มาเจอทุกคนอีกครั้ง

139
00:08:23,102 --> 00:08:24,403
จริง คิดเหมือนกันเลย

140
00:08:24,470 --> 00:08:27,773
พูดตรงๆ ว่าไม่คิดว่าจะสนิทกับทุกคนได้ขนาดนี้

141
00:08:27,840 --> 00:08:28,674
ใช่เลย

142
00:08:28,741 --> 00:08:32,645
ตอนเข้ามาแรกๆ ยังคิดอยู่เลยว่าจะโอเคไหมนะ

143
00:08:32,712 --> 00:08:37,583
ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะรู้สึก
ไม่อยากจากทุกคนไปขนาดนี้

144
00:08:46,692 --> 00:08:48,494
ไหนๆ ก็เหลือกันอีกแค่สองวันแล้ว

145
00:08:48,561 --> 00:08:51,564
เลยอยากฟังทุกคนพูดว่า
อะไรที่เจอที่นี่ที่ทำให้รู้สึกมีความสุข

146
00:08:51,631 --> 00:08:55,067
ส่วนตัวผมคือการที่ได้ทบทวนตัวเองอยู่แล้ว

147
00:08:55,134 --> 00:08:58,104
แล้วก็ทำให้ได้กลับไปร่วมทางกับแฟนเก่า
ทั้งหมดก็เพราะทุกคนจริงๆ

148
00:08:58,170 --> 00:09:00,106
เลยรู้สึกว่ามาที่นี่ไม่ผิดเลย

149
00:09:00,606 --> 00:09:06,279
ตอนที่มาที่กรีนรูม แล้วได้เจอทุกคนครั้งแรก

150
00:09:07,079 --> 00:09:10,249
ตอนนั้นไม่รู้เลยจริงๆ
ว่าทุกคนมาที่นี่ด้วยความรู้สึกแบบไหน

151
00:09:10,750 --> 00:09:15,655
แต่พอได้ฟังทุกคน
เปิดใจเล่าความรู้สึกของตัวเองออกมา

152
00:09:16,789 --> 00:09:22,795
ได้ฟังเรื่องราว ความคิด
และประสบการณ์ที่แต่ละคนเคยผ่านมา

153
00:09:24,163 --> 00:09:29,001
ก็รู้สึกว่าเรากำลังกลายเป็นเพื่อนกัน
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ไม่ได้สัมผัสมานานมาก

154
00:09:29,869 --> 00:09:34,640
แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังค่อยๆ
สร้างความทรงจำร่วมกับทุกคนขึ้นมา

155
00:09:36,175 --> 00:09:40,513
เลยรู้สึกจากใจว่าการมาที่นี่ดีจริงๆ

156
00:09:41,013 --> 00:09:43,215
แล้วในระหว่างนั้น

157
00:09:44,417 --> 00:09:47,353
ก็ได้เจอคนที่ตัวเองรักด้วย

158
00:09:49,021 --> 00:09:53,693
ถึงตอนนี้ก็ยังแอบคิดอยู่ว่า
ตัวเองโชคดีขนาดนี้ได้จริงเหรอ

159
00:09:55,461 --> 00:09:57,096
แต่ดีใจที่ได้มาจริงๆ

160
00:09:58,097 --> 00:10:01,500
หวังว่าต่อจากนี้ก็ยังได้เป็นเพื่อนกับทุกคนตลอดไป

161
00:10:06,205 --> 00:10:08,608
- แล้วโจบุล่ะ
- อืม

162
00:10:09,508 --> 00:10:14,547
คือหลังจากที่เลิกกับแฟนเก่า

163
00:10:15,214 --> 00:10:19,785
มันเป็นช่วงที่เรียกได้ว่า

164
00:10:20,286 --> 00:10:24,757
หนักที่สุดช่วงหนึ่งในชีวิตเลยก็ว่าได้
แล้วก็รู้สึกหดหู่มาก

165
00:10:24,824 --> 00:10:30,529
หลังจากนั้นพูดตรงๆ ว่า
ตัวเองก็เลิกพบปะเจอหน้าใคร

166
00:10:31,564 --> 00:10:35,067
และก็ไม่พยายามยอมให้ใครรู้จักตัวเองด้วย

167
00:10:35,868 --> 00:10:40,106
แต่เพราะอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง
เลยตัดสินใจมาที่นี่

168
00:10:40,606 --> 00:10:45,077
แล้วพอได้คุย ได้ใช้เวลากับทุกคนไปเรื่อยๆ

169
00:10:45,144 --> 00:10:46,646
ก็เป็นไปเอง

170
00:10:48,381 --> 00:10:49,215
อืม

171
00:10:49,915 --> 00:10:53,619
เริ่มรู้สึกว่าอยากรู้จักใครบางคนให้มากกว่านี้

172
00:10:57,757 --> 00:11:01,293
เป็นครั้งแรกจริงๆ ในรอบนานมาก

173
00:11:03,529 --> 00:11:06,799
ที่รู้สึกว่าอยากรู้จักคนคนนี้ให้มากขึ้น

174
00:11:07,433 --> 00:11:10,670
กับอยากให้เขาได้รู้จักผมให้มากขึ้นด้วย

175
00:11:12,505 --> 00:11:14,106
ความรักกับคนก่อนหน้า

176
00:11:14,840 --> 00:11:16,509
ผมจะไม่มีวันลืมมันตลอดชีวิต

177
00:11:17,209 --> 00:11:18,744
มันเป็นความทรงจำที่ดีมาก

178
00:11:22,181 --> 00:11:24,717
แต่มันเป็นอดีตไปแล้ว

179
00:11:24,784 --> 00:11:26,886
ถึงตอนนี้ก็ยังคิดว่ามันเป็นความทรงจำที่ดี

180
00:11:26,952 --> 00:11:32,358
แต่ตอนนี้อยากสร้างความทรงจำใหม่ที่ดีๆ
กับคนใหม่ จากใจจริง

181
00:11:32,858 --> 00:11:36,062
ซึ่งทั้งหมดนี้ก็เพราะได้พูดคุยกับทั้งเก้าคน

182
00:11:37,063 --> 00:11:42,201
เพราะสองเดือนนี้
ที่เราได้หัวเราะ ร้องไห้ และสนุกไปด้วยกัน

183
00:11:42,268 --> 00:11:45,037
เลยอยากขอบคุณทุกคนจริงๆ

184
00:11:45,638 --> 00:11:46,605
วิเศษมาก

185
00:11:47,440 --> 00:11:49,642
- ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงนะ
- นั่นสิ

186
00:11:56,816 --> 00:11:58,784
- ซากุระ
- ซากุระ

187
00:12:00,152 --> 00:12:01,153
อ้าว บานแล้วนี่

188
00:12:01,220 --> 00:12:02,755
- สวยจังเลย
- สวยมาก

189
00:12:02,822 --> 00:12:04,590
- เย่!
- ฤดูใบไม้ผลิแล้ว

190
00:12:04,657 --> 00:12:07,827
- ฤดูกาลเปลี่ยนแล้วสินะ
- ใช่ หิมะละลายแล้ว

191
00:12:07,893 --> 00:12:09,895
ซากุระก็บานแล้ว

192
00:12:09,962 --> 00:12:13,466
อิซาวิล คาซึยูกิ พวกเรามีของขวัญให้

193
00:12:13,532 --> 00:12:17,303
แนวคิดคือตอนที่พวกเราเข้ามาเหมือนดอกตูม
แล้วพอจบการเดินทางก็ผลิบานเป็นดอกไม้

194
00:12:17,369 --> 00:12:19,772
- โอ้!
- น่ารัก น่ารักสุดๆ เลย

195
00:12:19,839 --> 00:12:22,174
- น่ารักมาก
- ว้าว

196
00:12:25,911 --> 00:12:27,246
- ลาแล้วนะ
- อืม

197
00:12:27,313 --> 00:12:28,547
- แล้วเจอกัน
- อืม

198
00:12:28,614 --> 00:12:29,715
- ลาละนะ
- แล้วเจอกัน

199
00:12:29,782 --> 00:12:30,816
- แล้วเจอกัน
- ไปนะ

200
00:12:30,883 --> 00:12:32,718
- บ๊ายบาย ไว้เจอกันเร็วๆ นี้นะ
- อืม

201
00:12:32,785 --> 00:12:34,453
- โชคดีนะ
- ไปก่อนนะ

202
00:12:34,520 --> 00:12:36,689
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

203
00:12:59,345 --> 00:13:01,347
โอ้…

204
00:13:01,413 --> 00:13:02,882
เป็นมื้อค่ำที่ดีมากๆ

205
00:13:02,948 --> 00:13:05,584
ดีมากจริงๆ ด้วย

206
00:13:05,651 --> 00:13:07,853
วิลเลียมกับอิซายะก็มา

207
00:13:07,920 --> 00:13:10,589
- คาซึเองก็มาด้วย ดีใจมากเลย
- อืม…

208
00:13:10,656 --> 00:13:17,229
เรื่องความรักของคาซึที่กลับมาสานต่อ
มันสุดยอดมากเลยนะ

209
00:13:17,296 --> 00:13:22,668
- ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นไปได้
- คิดว่ามีแต่ในนิยายเนอะ

210
00:13:22,735 --> 00:13:25,004
- แต่มันมีจริงด้วยนะ
- เกิดขึ้นแล้วจริงๆ

211
00:13:25,070 --> 00:13:27,439
แสดงว่า 15 ปีนั้นต้องเป็นช่วงเวลาที่ดีมากจริงๆ

212
00:13:27,506 --> 00:13:31,610
ใช่ ตอนนั้นที่เขามากรีนรูม
ก็เพราะอยากจะผ่านมันไปให้ได้

213
00:13:31,677 --> 00:13:34,446
เขาเขียนไดอารี่เพื่อทบทวนความสัมพันธ์นั้น

214
00:13:34,513 --> 00:13:37,183
ค่อยๆ นึกทุกเรื่องราว
ค่อยๆ จัดระเบียบความคิด

215
00:13:37,249 --> 00:13:39,084
แล้วกลับไปหาคนรักเก่า
นี่มันพล็อตหนังชัดๆ

216
00:13:39,151 --> 00:13:43,756
การได้ผ่านขั้นตอนที่ละเอียดขนาดนั้น
ถ้าไม่ได้มาร่วมรายการก็คงไม่มีโอกาสทำ

217
00:13:43,823 --> 00:13:45,024
เพราะติดงาน ติดโน่นนี่

218
00:13:45,090 --> 00:13:49,028
ใช่ เขาเผชิญหน้ากับตัวเอง
แล้วหาคำตอบได้จากข้างใน

219
00:13:49,094 --> 00:13:52,131
- มันต้องเป็นช่วงเวลาที่ดีมากจริงๆ นะ
- งดงามมาก

220
00:13:52,198 --> 00:13:55,501
ส่วนอิซายะกับวิลเลียม
ก็ยังคงคุยปรึกษากันเหมือนเดิม

221
00:13:56,235 --> 00:13:59,171
- ยังประชุมกันประจำอยู่
- ยังทำอยู่ ใช่

222
00:13:59,238 --> 00:14:01,307
คบกันแล้วก็ยังต้องทำอยู่ใช่ไหม

223
00:14:01,373 --> 00:14:04,610
- ใช่ค่ะ การประชุมนี่มันไม่มีที่สิ้นสุด
- ไม่สิ้นสุดเหรอ

224
00:14:04,677 --> 00:14:06,745
ต้องจัดประชุมกันทุกวัน

225
00:14:06,812 --> 00:14:09,515
เพื่อปรับเข้าหากันเพื่ออนาคตที่ดีกว่า

226
00:14:09,582 --> 00:14:12,618
- คือถ้าพอถึงจุดหนึ่งแล้ว ก็…
- ก็พอแล้วไหม

227
00:14:12,685 --> 00:14:15,154
ก็เหมือนตอนปีนเขา พอคิดว่าลูกนี้ใช่แล้ว

228
00:14:15,221 --> 00:14:17,556
ก็มักจะเจอภูเขาลูกใหญ่กว่าอยู่ถัดไป

229
00:14:17,623 --> 00:14:21,026
- แบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ
- แล้วแบบนี้จะได้พักเมื่อไหร่ล่ะ

230
00:14:21,093 --> 00:14:24,196
แต่วิลเลียมพูดว่าเขาได้เจอคนที่เขารัก

231
00:14:24,263 --> 00:14:25,497
เขาพูดจริงๆ

232
00:14:25,564 --> 00:14:29,368
สองคนนี้คงพลังใกล้กันในการถกเรื่องพวกนี้

233
00:14:29,435 --> 00:14:32,238
แต่โจบุก็ถึงกับน้ำตาคลอเลยเนอะ

234
00:14:32,304 --> 00:14:34,240
ไม่รู้ว่ามันจะส่งไปถึงแทฮอนไหม

235
00:14:34,306 --> 00:14:36,775
- อยากรู้จังว่าแทฮอนคิดอะไรอยู่
- ใช่

236
00:14:41,914 --> 00:14:47,853
(กำลังรออยู่ข้างนอก ที่หน้าป้ายกรีนรูม)

237
00:14:55,194 --> 00:14:56,962
- โอ๊ะ มาแล้ว
- อืม

238
00:14:58,464 --> 00:15:01,934
ไปเดินระลึกความหลัง
ที่แถวทะเลสาบอะคังกันไหม

239
00:15:02,001 --> 00:15:04,203
ไปเดินเล่นกันไหม

240
00:15:04,703 --> 00:15:05,804
เอาสิ

241
00:15:12,211 --> 00:15:14,713
(กรีนรูม)

242
00:15:16,582 --> 00:15:18,050
คิดถึงตอนนั้นเนอะ

243
00:15:19,251 --> 00:15:20,319
นั่นสิ

244
00:15:20,386 --> 00:15:22,521
- จำเดตแรกของเราได้ไหม
- ได้

245
00:15:22,588 --> 00:15:25,758
วันนั้นหิมะตกหนักมาก
ตรงนี้น้ำแข็งเต็มไปหมดเลย

246
00:15:25,824 --> 00:15:28,928
- ตรงนี้ลื่นสุดๆ
- เผลอลื่นล้มเลย

247
00:15:29,762 --> 00:15:31,363
- ดูเปลี่ยนไปมากเลย
- ใช่

248
00:15:31,430 --> 00:15:33,232
แล้วเราก็ซื้อ…

249
00:15:36,869 --> 00:15:38,237
ของขวัญให้กันและกัน

250
00:15:38,304 --> 00:15:39,672
คิดถึงจริงๆ

251
00:15:44,109 --> 00:15:45,611
โอ๊ะ ตรงนี้

252
00:15:46,979 --> 00:15:47,813
คิดถึงเนอะ

253
00:15:47,880 --> 00:15:52,451
วันแรกของการทำรถขายกาแฟ
เรามาเปิดร้านตรงนี้

254
00:15:52,952 --> 00:15:55,654
- หนาวมากเนอะ
- วันนั้นหนาวสุดๆ

255
00:15:57,323 --> 00:16:00,359
- เป็นวันที่เลือกหูเว่ย
- วันที่ผมถูกเลือก

256
00:16:00,426 --> 00:16:03,963
เช้าวันนั้นตื่นเต้นมากๆ
แล้วมันก็เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

257
00:16:05,597 --> 00:16:06,966
แต่ก็สนุกมากนะ

258
00:16:07,032 --> 00:16:08,701
- คิดถึงตอนนั้นจัง
- เนอะ

259
00:16:08,767 --> 00:16:12,404
สองคนนี้ต้องใช้เวลาสองเดือนเต็ม
กว่าจะมาถึงจุดนี้นะ

260
00:16:14,139 --> 00:16:15,541
มันรู้สึกเหมือน…

261
00:16:17,743 --> 00:16:19,678
เป็นคนละที่กับวันนั้นเลย

262
00:16:19,745 --> 00:16:23,849
ใช่ ความรู้สึกก็ไม่เหมือนเดิม วิวก็ไม่เหมือนเดิม

263
00:16:26,919 --> 00:16:33,258
ไม่คิดเลยว่าหูเว่ยจะมาที่กรีนรูม

264
00:16:35,127 --> 00:16:36,328
ตกใจมากเลย

265
00:16:36,895 --> 00:16:39,832
ถ้าวันนั้นเราไม่ได้เจอกัน
เราจะมีวันได้เจอกันอีกไหมนะ

266
00:16:43,002 --> 00:16:44,036
ไม่รู้เหมือนกัน

267
00:16:44,536 --> 00:16:47,573
ชีวิตของพวกเราคงเปลี่ยนไปเลยก็ได้

268
00:16:48,874 --> 00:16:51,043
คิดแล้วมันก็แปลกดีเนอะ

269
00:16:52,177 --> 00:16:53,946
ชีวิตคนเรานี่น่ะ

270
00:17:03,889 --> 00:17:05,657
ไปนั่งข้างนั้นเถอะ

271
00:17:06,625 --> 00:17:08,427
มาคุยกันหน่อยดีกว่า

272
00:17:10,029 --> 00:17:12,898
เอาละ มืดจังเลย

273
00:17:17,436 --> 00:17:19,772
เป็นยังไงบ้าง
พอมองย้อนกลับไปสองเดือนที่ผ่านมา

274
00:17:24,910 --> 00:17:26,178
คิดหนักเลยเหรอ

275
00:17:27,646 --> 00:17:29,281
- ไม่รู้สิ โทษที
- เอ๊ะ!

276
00:17:29,915 --> 00:17:33,285
ส่วนตัวผมรู้จักกับหูเว่ย

277
00:17:35,387 --> 00:17:38,957
ก่อนจะมาที่กรีนรูม

278
00:17:39,458 --> 00:17:41,960
แต่คิดว่าได้มารู้จักกับหูเว่ยตัวจริง

279
00:17:42,027 --> 00:17:44,963
ก็ตอนที่เลือกหูเว่ยมาขายกาแฟด้วยกัน

280
00:17:46,231 --> 00:17:51,637
ผมคิดว่าเราได้พบกันจริงๆ

281
00:17:51,703 --> 00:17:58,243
คือชั่วขณะนั้นที่พลิกป้ายชื่อหูเว่ย

282
00:17:58,744 --> 00:18:02,881
ที่เราได้มาเจอกันแบบนี้ มันคงเป็นโชคชะตา

283
00:18:03,515 --> 00:18:09,321
คิดแบบนั้นตั้งแต่วันแรกที่หูเว่ยโผล่มาเลย

284
00:18:09,822 --> 00:18:13,659
แล้วเราก็ไปนิเซโกะกันใช่ไหม

285
00:18:14,560 --> 00:18:17,629
คิดว่าเป็นตั้งแต่ตอนนั้น
ที่ความรู้สึกที่มีกับหูเว่ยเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ

286
00:18:19,565 --> 00:18:20,599
หึงเหรอ

287
00:18:20,666 --> 00:18:24,069
ทั้งหึง ทั้งไม่อยากให้ใครมาแย่งหูเว่ยไป

288
00:18:24,636 --> 00:18:26,572
อ๋อ…

289
00:18:27,439 --> 00:18:30,509
"อ๋อ… อ๋อ…" ใช่

290
00:18:31,043 --> 00:18:34,346
ตอนที่เราไปขายกาแฟครั้งที่สอง

291
00:18:34,413 --> 00:18:37,449
แล้วผมบอกว่ายังหาคำตอบไม่ได้

292
00:18:37,983 --> 00:18:40,085
ผมก็คิดว่า "เดี๋ยวนะ"

293
00:18:41,153 --> 00:18:44,490
แล้วก็รู้สึกว่าถ้าโบมิไปเลือกคนอื่น ผมคงเสียใจ

294
00:18:46,225 --> 00:18:48,727
พอรู้สึกว่าจะต้องเสียใจ

295
00:18:49,228 --> 00:18:50,329
ก็เลยคิดว่า

296
00:18:51,196 --> 00:18:54,466
"นี่เราชอบเขาเหรอ ชอบเขาเหรอ"

297
00:18:57,002 --> 00:19:00,973
เพราะงั้นตอนที่กลับไปคันไซไปปฐมนิเทศ

298
00:19:01,673 --> 00:19:04,276
ก็คิดว่าต้องทำอะไรโบมิถึงจะดีใจ

299
00:19:05,177 --> 00:19:09,114
ถึงได้คิดขึ้นมาว่าอยากทำแก้วมักให้

300
00:19:09,181 --> 00:19:10,949
ตอนได้รับ ดีใจมากจริงๆ นะ

301
00:19:11,016 --> 00:19:14,586
แบบ "แต่นแต๊น" เซอร์ไพรส์เลย

302
00:19:15,087 --> 00:19:18,991
ซาบซึ้งมากจริงๆ ที่หูเว่ยทำให้แบบนั้นน่ะ

303
00:19:20,726 --> 00:19:23,061
ตอนนั้นมีความสุขมากๆ

304
00:19:23,128 --> 00:19:28,634
มันเป็นความทรงจำล้ำค่าตลอดชีวิต

305
00:19:32,337 --> 00:19:38,177
ตอนที่หูเว่ยเล่าเรื่องไปเปิดเผยกับที่บ้าน

306
00:19:38,243 --> 00:19:40,646
แล้วเราก็คุยกันเรื่องพวกนั้น

307
00:19:42,648 --> 00:19:48,353
มันทำให้รู้สึกว่าอยากอยู่เคียงข้างหูเว่ย

308
00:19:49,588 --> 00:19:50,756
แล้วก็…

309
00:19:51,657 --> 00:19:54,259
ต่อจากนี้เราก็ต้องออกจากกรีนรูมแล้ว

310
00:19:54,760 --> 00:19:57,162
คงไม่ได้เจอกันทุกวันเหมือนตอนนี้

311
00:19:58,463 --> 00:20:01,500
อาจมีบางวันที่หงุดหงิดกันบ้าง

312
00:20:02,000 --> 00:20:05,204
แต่หลังจากเราอยู่ด้วยกันมาสองเดือนแบบนี้

313
00:20:06,071 --> 00:20:12,477
เผชิญหน้ากัน คุยกัน สร้างความทรงจำร่วมกัน

314
00:20:15,447 --> 00:20:18,684
ก็รู้สึกว่าเราน่าจะผ่านทุกอย่างไปได้

315
00:20:20,686 --> 00:20:23,922
เพราะงั้นตอนที่แช่เท้าแล้วหูเว่ยถามว่า

316
00:20:23,989 --> 00:20:28,560
"โบมิอยากมีความรักแบบไหน"

317
00:20:29,094 --> 00:20:34,533
แล้วก็บอกว่า
กลัวว่าจะทำไม่ได้ตามที่ผมคาดหวังใช่ไหม

318
00:20:36,301 --> 00:20:40,072
แต่เรื่องนั้นน่ะ หูเว่ยไม่ต้องกลัวเลย

319
00:20:40,138 --> 00:20:42,107
ขอแค่มีหูเว่ย…

320
00:20:45,010 --> 00:20:48,814
อยู่เคียงข้างก็มีความสุขแล้ว

321
00:20:51,617 --> 00:20:52,684
เพราะงั้น…

322
00:20:55,587 --> 00:20:56,755
หูเว่ยจะ…

323
00:20:59,324 --> 00:21:01,760
เป็นแฟนคนแรก…

324
00:21:04,363 --> 00:21:05,764
ให้ได้ไหม

325
00:21:11,036 --> 00:21:12,704
ผมก็อยากถามอย่างนั้นอยู่พอดี

326
00:21:19,845 --> 00:21:20,946
คือ…

327
00:21:23,415 --> 00:21:25,017
พูดสิ! ตอบมาสักที

328
00:21:25,083 --> 00:21:26,752
จะร้องไห้แล้ว จริงๆ นะ

329
00:21:30,455 --> 00:21:32,257
อืม พวกเรามาคบกันเถอะ

330
00:21:34,159 --> 00:21:37,195
คือ ต่อจากนี้…

331
00:21:41,199 --> 00:21:45,604
อาจมีหลายเรื่องเกิดขึ้น
แต่ก็อยากผ่านมันไปด้วยกันกับโบมิ

332
00:21:50,542 --> 00:21:53,078
แย่แล้ว จะร้องไห้ แป๊บนึงนะ

333
00:22:00,018 --> 00:22:03,221
ไม่รู้ทำไม หยุดร้องไม่ได้เลย น้ำตาแห่งความสุข

334
00:22:05,857 --> 00:22:07,159
ฝากตัวด้วยนะ

335
00:22:27,479 --> 00:22:29,381
หนาวจัง กลับกันเลยไหม

336
00:22:29,448 --> 00:22:30,849
หนาวใช่ไหมล่ะ

337
00:22:33,251 --> 00:22:34,486
หนาว

338
00:22:49,167 --> 00:22:50,335
จับมือกัน

339
00:24:32,137 --> 00:24:36,208
(เจ อาร์ หู เอชไอ ทีโอ บี แท)

340
00:24:41,480 --> 00:24:42,647
สนุกมากเลยเนอะ

341
00:24:42,714 --> 00:24:44,049
อืม

342
00:24:47,686 --> 00:24:49,955
รู้สึกสั้นมากเลย

343
00:24:50,021 --> 00:24:54,726
มันสนุกมากจนเผลอแป๊บเดียว
สองเดือนก็ผ่านไปแล้ว

344
00:24:54,793 --> 00:24:57,295
ใช่ ได้สร้างความทรงจำที่ไม่มีวันลืม

345
00:24:57,362 --> 00:25:00,031
ต่อให้ตายก็ไม่ลืม

346
00:25:00,532 --> 00:25:04,469
ดีใจและมีความสุขจริงๆ ขอบคุณทุกคนนะ

347
00:25:05,303 --> 00:25:07,739
อย่างที่ทุกคนรู้

348
00:25:08,240 --> 00:25:11,943
ผมกลับมาใช้ชีวิตที่กรีนรูมเป็นครั้งที่สอง

349
00:25:12,010 --> 00:25:17,148
ตอนแรกก็กลัวมากว่าจะทุกคนจะยอมรับไหม

350
00:25:18,049 --> 00:25:23,421
แต่ห้าสัปดาห์ที่นี่
มันมีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมาก  และ…

351
00:25:23,922 --> 00:25:24,956
อืม

352
00:25:25,757 --> 00:25:31,496
รู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วเป็นสองเท่า
กว่าจะรู้ตัวอีกที

353
00:25:31,563 --> 00:25:34,799
ตัวเองก็ค่อยๆ กลมกลืนไปกับกรีนรูมอีกครั้งแล้ว

354
00:25:34,866 --> 00:25:38,203
ผมได้พบตัวเองในแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อน

355
00:25:38,270 --> 00:25:42,974
จากสิ่งที่ได้เรียนรู้จากทุกคน

356
00:25:43,041 --> 00:25:45,644
และสามารถเผชิญหน้า
กับความรู้สึกของตัวเองได้ด้วย

357
00:25:51,182 --> 00:25:52,484
รักทุกคนมากนะ

358
00:25:57,489 --> 00:26:00,959
ผมมีเรื่องจะบอกทุกคนสักหน่อย

359
00:26:02,160 --> 00:26:05,330
เมื่อวานนี้หูเว่ยกับผม

360
00:26:06,598 --> 00:26:09,167
ได้ไปเดินย้อนความทรงจำด้วยกัน

361
00:26:10,168 --> 00:26:12,571
แล้วก็ การได้เจอหูเว่ย…

362
00:26:23,181 --> 00:26:25,784
ตั้งแต่วันแรกที่เราขับรถกาแฟไปขายด้วยกัน

363
00:26:27,953 --> 00:26:32,023
เมื่อเวลาผ่านไป
หูเว่ยก็เริ่มจริงจังกับผมเหมือนกัน

364
00:26:33,258 --> 00:26:37,429
ผมไม่เคยมีใคร
ที่ผมถ่ายทอดความรู้สึกอย่างจริงจัง

365
00:26:37,495 --> 00:26:41,232
แล้วเขาก็ตอบกลับมาอย่างจริงจังขนาดนี้มาก่อน

366
00:26:42,334 --> 00:26:48,039
ผมรู้สึกว่าถ้าเป็นคนนี้
ผมน่าจะเดินไปด้วยกันตลอดชีวิตได้

367
00:26:49,374 --> 00:26:53,445
เมื่อวานผมเลยบอกความรู้สึกของตัวเองไปตรงๆ

368
00:26:54,045 --> 00:26:55,413
แล้วเราก็ตกลงคบกันครับ

369
00:26:55,480 --> 00:26:57,148
- หืม
- เอ๊ะ

370
00:26:57,215 --> 00:26:59,150
- จริงเหรอ
- ยินดีด้วย

371
00:27:01,820 --> 00:27:04,723
ไม่ทันเอะใจเลย แต่ดีใจด้วยนะ

372
00:27:04,789 --> 00:27:11,363
เมื่อวานโบมิบอกความรู้สึกกับผม
และผมก็อยากเผชิญหน้ากับมัน

373
00:27:11,863 --> 00:27:14,165
ที่ผมรู้สึกแบบนั้นก็เพราะว่า…

374
00:27:14,799 --> 00:27:17,002
ตอนที่เราไปเที่ยวซัปโปโร

375
00:27:17,502 --> 00:27:22,741
คำพูดที่โบมิพูด มันติดอยู่ในใจมาก

376
00:27:23,742 --> 00:27:28,980
เขาบอกว่า "ผมตื่นเต้นกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น
หลังจากออกจากที่นี่มากกว่า"

377
00:27:29,481 --> 00:27:34,285
เขาบอกว่า "ผมคิดว่าจุดเริ่มต้นจริงๆ
มันเริ่มจากตรงนี้แหละ"

378
00:27:35,387 --> 00:27:37,355
นั่นคือคำพูดที่ผมอยากได้ยินที่สุด

379
00:27:38,957 --> 00:27:42,060
ต่อจากนี้คงมีหลายเรื่องที่เราสะดุดบ้าง

380
00:27:42,560 --> 00:27:44,095
แต่ถึงอย่างนั้น

381
00:27:44,829 --> 00:27:47,399
ก็หวังว่าตัวเองจะเป็นที่พึ่งให้เขาได้บ้าง

382
00:27:49,567 --> 00:27:50,769
เพราะงั้น…

383
00:27:52,671 --> 00:27:57,542
สำหรับผม โบมิเป็นคนที่พิเศษมากๆ
และในขณะเดียวกัน

384
00:27:57,609 --> 00:28:04,049
ทุกคนที่นี่ก็น่ารัก
เป็นคนที่ผมรักและผูกพันด้วยจริงๆ

385
00:28:04,883 --> 00:28:08,486
ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

386
00:28:09,521 --> 00:28:12,023
ก็อยากให้เราช่วยเหลือกัน

387
00:28:12,090 --> 00:28:15,860
และคิดว่านี่แหละจุดเริ่มต้น

388
00:28:16,361 --> 00:28:18,830
ก็เลยอยากจะ…

389
00:28:20,799 --> 00:28:22,500
ขอบคุณทุกคนจากใจจริง

390
00:28:27,972 --> 00:28:29,674
เราจะไปกันแล้วนะ

391
00:28:31,743 --> 00:28:32,744
อืม

392
00:28:35,213 --> 00:28:36,381
แทฮอนด้วยนะ

393
00:28:36,448 --> 00:28:37,816
ทำได้ดีมาก

394
00:28:38,883 --> 00:28:40,719
ขอให้มีความสุขด้วยกันนะ

395
00:28:41,219 --> 00:28:42,587
จะร้องไห้แล้ว

396
00:28:44,989 --> 00:28:46,691
ขอบใจนะ ฮิโรยะ

397
00:28:47,826 --> 00:28:49,627
เพราะหูเว่ยเลย ถึงได้สนุกมาก

398
00:28:49,694 --> 00:28:52,263
อืม คือว่า

399
00:28:52,330 --> 00:28:55,433
ตอนที่มาสารภาพความรู้สึกน่ะ ดีใจจริงๆ นะ

400
00:28:56,434 --> 00:28:57,969
จะเป็นกำลังใจให้นะ

401
00:28:58,036 --> 00:28:59,804
- เป็นกำลังใจให้เหมือนกัน
- รักนะ

402
00:29:00,705 --> 00:29:02,507
- ขอบคุณนะ
- ขอบคุณ

403
00:29:05,577 --> 00:29:07,846
- ขอบคุณแทฮอนด้วยนะ
- ขอบคุณ

404
00:29:08,346 --> 00:29:10,014
ภูมิใจในตัวคุณจริงๆ

405
00:29:12,016 --> 00:29:13,585
จะคอยเป็นกำลังใจให้นะ

406
00:29:13,651 --> 00:29:16,421
มีอะไรก็ปรึกษาได้ตลอดนะ
ผมเองถ้ามีอะไรก็จะปรึกษาเหมือนกัน

407
00:29:17,088 --> 00:29:18,723
- ไว้เจอกันใหม่นะ
- ขอบคุณ

408
00:29:18,790 --> 00:29:20,258
- ดูแลตัวเองด้วยนะ
- อืม

409
00:29:22,727 --> 00:29:24,062
- แก๊งสุดแซ่บ
- แก๊งสุดแซ่บ

410
00:29:24,129 --> 00:29:25,997
- สุดแซ่บ
- สุดแซ่บ

411
00:29:26,064 --> 00:29:27,265
จริงๆ นะ…

412
00:29:30,668 --> 00:29:32,637
- ไว้รวมตัวแก๊งสุดแซ่บกันอีกนะ
- เอาสิ

413
00:29:32,704 --> 00:29:34,906
- ยินดีด้วย ดีใจด้วยนะ
- อืม ขอบคุณ

414
00:29:34,973 --> 00:29:37,208
- ขอบคุณมาก
- เป็นกำลังใจให้นะ

415
00:29:38,309 --> 00:29:39,611
ขอบคุณครับ

416
00:29:41,412 --> 00:29:45,583
เอาจริงๆ นะ
ไม่เคยหัวเราะเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย

417
00:29:45,650 --> 00:29:47,986
โทโมอากิทำให้มีความสุขมากจริงๆ

418
00:29:50,822 --> 00:29:53,057
ดีใจด้วยนะ

419
00:29:55,360 --> 00:29:56,294
ดีใจด้วย

420
00:29:56,361 --> 00:29:57,729
- ขอบคุณ
- ยินดีด้วย

421
00:29:58,997 --> 00:29:59,831
ไว้เจอกันนะ

422
00:29:59,898 --> 00:30:01,800
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

423
00:30:12,177 --> 00:30:14,279
แบบนี้ไม่ดีต่อหัวใจเลยเนอะ

424
00:30:25,690 --> 00:30:26,925
แล้วเจอกันนะ

425
00:30:30,495 --> 00:30:31,696
จับมือกันไหม

426
00:30:40,538 --> 00:30:41,873
- โอ๊ย…
- ดีจังเลย

427
00:30:41,940 --> 00:30:43,842
- เยี่ยมไปเลย
- มันแบบ…

428
00:30:43,908 --> 00:30:45,009
ดีมากจริงๆ ค่ะ

429
00:30:45,076 --> 00:30:47,612
ทุกคนสร้างความสัมพันธ์ที่ดีมากเลยนะ

430
00:30:48,112 --> 00:30:51,249
แต่การที่โบมิกับหูเว่ย
ได้ไปย้อนความทรงจำด้วยกันแบบนั้น

431
00:30:51,316 --> 00:30:53,985
ไม่ยักรู้ชีวิตเรา
จะมีช่วงเวลาหรูหราแบบนี้ได้ด้วย

432
00:30:54,052 --> 00:30:55,053
เนอะ

433
00:30:55,119 --> 00:30:58,756
เราเลยได้ย้อนกลับไปดูไปด้วย
มีหลายอย่างเกิดขึ้นเยอะจริงๆ นะ

434
00:30:58,823 --> 00:31:00,592
- อย่างตอนจับหู
- จับหู

435
00:31:00,658 --> 00:31:03,661
- เยี่ยมไปเลย
- ดีมากจริงๆ ชอบมากๆ เลย

436
00:31:03,728 --> 00:31:06,764
- เหมือนว่านั่นเป็นจุดเริ่มต้นนะ
- ตอนนั้นคือจุดเปลี่ยนเลย

437
00:31:06,831 --> 00:31:09,167
"มันทำให้รู้สึกว่าอยากอยู่เคียงข้างหูเว่ย"

438
00:31:09,234 --> 00:31:12,070
โอ๊ย! เป็นประโยคที่ดีมากจริงๆ

439
00:31:12,136 --> 00:31:14,038
โดนเลย

440
00:31:14,105 --> 00:31:15,874
"ผมก็อยากถามอย่างนั้นอยู่พอดี"

441
00:31:15,940 --> 00:31:17,475
นี่คือความรักสินะ

442
00:31:18,610 --> 00:31:21,179
คุณพี่ยังจำได้ไหม นี่แหละคือความรัก

443
00:31:21,246 --> 00:31:24,549
จำได้ไหมเหรอ รู้จักรึเปล่าก่อนเหอะ

444
00:31:25,116 --> 00:31:27,719
- ความรักคืออะไรน่ะ
- แบบนี้นี่เอง

445
00:31:33,157 --> 00:31:36,594
ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้าขอเป็นคนต่อไป

446
00:31:36,661 --> 00:31:40,999
ที่จะออกจากกรีนรูม
ด้วยหัวใจที่เข้มแข็งและสดใสครับ

447
00:31:41,065 --> 00:31:41,900
เหรอ

448
00:31:41,966 --> 00:31:44,002
ที่ผ่านมาในชีวิต

449
00:31:44,702 --> 00:31:48,573
ผมกลัวการเจ็บปวดมาก

450
00:31:48,640 --> 00:31:52,110
ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนหรือความรัก

451
00:31:52,610 --> 00:31:56,814
ผมไม่อยากถูกใครเกลียดเลยจริงๆ

452
00:31:57,782 --> 00:31:59,417
เพราะอย่างนั้นก็เลย

453
00:31:59,484 --> 00:32:04,589
ใช้ชีวิตโดยพยายาม
ไม่เข้าไปผูกพันกับใครมากเกินไป

454
00:32:05,089 --> 00:32:08,259
แต่พอมาอยู่ที่นี่

455
00:32:08,326 --> 00:32:11,696
ผมได้รู้ว่าทุกคนต่างก็มีความเจ็บปวด

456
00:32:11,763 --> 00:32:14,599
มีเรื่องราวของตัวเอง

457
00:32:14,666 --> 00:32:17,435
เลยได้รับกำลังใจอย่างมาก

458
00:32:17,502 --> 00:32:19,771
ถ้าไม่ได้มาที่นี่

459
00:32:20,872 --> 00:32:24,509
ผมคงไม่มีวันคิดจะคัมเอาต์

460
00:32:25,376 --> 00:32:26,611
เพราะได้มาที่นี่

461
00:32:26,678 --> 00:32:33,251
ผมจึงสามารถเขียนจดหมายถึงพ่อแม่ได้

462
00:32:34,018 --> 00:32:38,656
บางทีจดหมายฉบับนี้ของผม

463
00:32:39,457 --> 00:32:41,125
จะสามารถ

464
00:32:42,226 --> 00:32:45,930
เป็นความหวังหรือกำลังใจให้ใครบางคนได้

465
00:32:45,997 --> 00:32:51,102
อาจกินเวลาหน่อย
แต่ช่วยอดทนฟังผมอ่านด้วยนะ

466
00:32:52,804 --> 00:32:54,205
ตั้งใจฟังกัน

467
00:33:00,244 --> 00:33:04,449
"ถึง พ่อกับแม่
ขอโทษด้วยที่เขียนจดหมายมาอย่างกะทันหัน

468
00:33:04,949 --> 00:33:09,554
วันนี้ผมหยิบปากกาขึ้นมา
เพราะมีเรื่องหนึ่งที่อยากบอกพ่อกับแม่ให้ได้

469
00:33:10,121 --> 00:33:11,556
ผมเป็นเกย์

470
00:33:11,622 --> 00:33:14,692
เป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชายด้วยกัน

471
00:33:15,193 --> 00:33:19,664
เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของใคร
และไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรเป็นตัวกระตุ้น

472
00:33:19,731 --> 00:33:22,400
มันเป็นเพียงความรู้สึกธรรมชาติ

473
00:33:22,467 --> 00:33:25,403
เหมือนอย่างที่พ่อรักแม่

474
00:33:26,037 --> 00:33:29,273
เพียงแต่คนที่ผมรักบังเอิญเป็นเพศเดียวกับผม

475
00:33:29,774 --> 00:33:33,011
สำหรับผม มันก็เท่านั้นเอง

476
00:33:33,978 --> 00:33:38,249
ผมรู้ตัวว่าตัวเองเป็นเกย์มาตั้งแต่เด็ก

477
00:33:38,750 --> 00:33:40,418
แต่พ่อกับแม่มักจะพูดเสมอว่า

478
00:33:40,485 --> 00:33:46,724
ขอแค่โทโมอากิแข็งแรงและปกติก็พอแล้ว

479
00:33:47,892 --> 00:33:53,297
ผมรู้สึกผิดมาตลอดที่ตัวเอง
ไม่อาจเป็น 'ปกติ' อย่างที่พ่อแม่พูด

480
00:33:53,965 --> 00:33:57,435
และผมก็ใช้ชีวิตมาโดยเชื่อว่าการไม่พูดอะไรเลย

481
00:33:57,502 --> 00:34:01,172
คือการทำให้ครอบครัวมีความสุข

482
00:34:02,573 --> 00:34:07,111
แต่เมื่อผมโตขึ้น ทุกครั้งที่กลับบ้าน

483
00:34:07,178 --> 00:34:10,815
ผมเห็นแผ่นหลังของพ่อแม่ที่ดูเล็กลงเรื่อยๆ

484
00:34:10,882 --> 00:34:17,455
ผมเริ่มคิดว่าเวลาที่ครอบครัวเรามีร่วมกัน
อาจเหลือไม่มากแล้ว

485
00:34:17,955 --> 00:34:23,361
ผมจึงถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า
การปิดบังต่อไปนั้นมันถูกต้องหรือไม่

486
00:34:23,428 --> 00:34:27,932
และสุดท้ายผมก็ตัดสินใจบอกว่าผมเป็นเกย์

487
00:34:29,500 --> 00:34:33,004
การบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่
ที่สละชีวิตเพื่อเลี้ยงดูผมมา

488
00:34:33,071 --> 00:34:35,940
ทำให้ผมรู้สึกว่าเป็นลูกอกตัญญู

489
00:34:36,007 --> 00:34:41,579
และแค่คิดว่าอาจไม่ได้รับการให้อภัย
ผมก็กลัวจนแทบทนไม่ไหว

490
00:34:41,646 --> 00:34:45,516
แต่แล้ว ผมได้พบกับเพื่อนอีกเก้าคน

491
00:34:45,583 --> 00:34:50,955
ทั้งอายุ สัญชาติ และพื้นเพต่างกันหมด

492
00:34:51,456 --> 00:34:55,359
เราหัวเราะและร้องไห้ด้วยกัน
แบ่งปันเรื่องราวมากมาย

493
00:34:55,426 --> 00:34:58,696
และได้เรียนรู้ เติบโตไปพร้อมกัน

494
00:35:00,465 --> 00:35:05,336
ถ้าไม่ได้พบกับเพื่อนกลุ่มนี้
ผมคงหนีความจริงไปตลอดชีวิต

495
00:35:05,837 --> 00:35:09,207
และคงไม่มีวันเขียนจดหมายฉบับนี้

496
00:35:12,610 --> 00:35:16,747
พ่อครับ ตั้งแต่ผมยังเด็ก พ่อทำงานหนักมาตลอด

497
00:35:16,814 --> 00:35:19,851
พ่อออกจากบ้านแต่เช้ากลับดึกทุกวัน

498
00:35:19,917 --> 00:35:25,056
พ่อเข้มงวด และดูโกรธอยู่เสมอ
ตอนเด็กๆ ผมเคยไม่ชอบพ่อมาก

499
00:35:25,556 --> 00:35:29,594
แต่เมื่อผมโตขึ้น
ได้ออกไปทำงานทุกวันเหมือนพ่อ

500
00:35:30,228 --> 00:35:34,165
ผมถึงได้เข้าใจ
ความแข็งแกร่งและความยิ่งใหญ่ของพ่อ

501
00:35:34,232 --> 00:35:37,001
ตอนนี้ผมเคารพพ่อจากใจจริง

502
00:35:38,102 --> 00:35:42,340
แม่ครับ ผมรักแม่ที่อ่อนโยนเสมอมา

503
00:35:42,406 --> 00:35:46,744
ผมพยายามอย่างดีที่สุด
ที่จะอ่อนโยนกับคนอื่นให้ได้เหมือนแม่

504
00:35:47,445 --> 00:35:51,816
ขอบคุณที่ให้กำเนิดผม
และเลี้ยงดูผมมาด้วยความรักมากมาย

505
00:35:52,450 --> 00:35:55,686
แม้ว่าความสุขของผม
อาจแตกต่างจากคนทั่วไปเล็กน้อย

506
00:35:55,753 --> 00:35:58,356
แต่ผมอยากให้พ่อแม่ได้รู้จัก
'ความสุขปกติ' ในแบบของผม

507
00:35:58,990 --> 00:36:01,726
และถ้าเป็นไปได้ หากพ่อแม่ให้อภัยผม

508
00:36:01,792 --> 00:36:05,296
ผมอยากใช้ชีวิตเดินไปด้วยกันอีกครั้ง
ในฐานะครอบครัว

509
00:36:07,031 --> 00:36:10,301
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งเสมอมา
จาก โทโมอากิ"

510
00:36:15,139 --> 00:36:16,574
พวกเขาต้องเข้าใจแน่นอน

511
00:36:18,075 --> 00:36:21,279
- ขอบคุณนะ ขอโทษด้วยที่ใช้เวลานาน
- ไม่เป็นไรเลย

512
00:36:22,146 --> 00:36:23,881
ขอบคุณที่อ่านให้ฟังนะ

513
00:36:24,382 --> 00:36:25,416
ขอบคุณ

514
00:36:33,624 --> 00:36:36,027
ก่อนจะไป ขอกอดหน่อยได้ไหม

515
00:36:37,995 --> 00:36:39,397
ขอบคุณนะ

516
00:36:42,300 --> 00:36:46,237
โทโมอากิเป็นคนร่าเริงที่สุดเลย
ทำให้ทุกคนยิ้มได้ตลอด

517
00:36:46,304 --> 00:36:47,605
ขอบคุณ

518
00:36:47,672 --> 00:36:48,706
ขอบคุณนะ

519
00:36:48,773 --> 00:36:50,641
- สู้ต่อไปนะ
- อืม

520
00:36:51,442 --> 00:36:54,212
- ริวคิไหวนะ สู้ๆ นะ
- ไหวครับ

521
00:36:54,712 --> 00:36:56,847
- มาคัมเอาต์ให้ได้ด้วยกันนะ
- อืม

522
00:36:56,914 --> 00:36:58,516
- ริวคิก็ด้วยนะ
- อืม

523
00:36:59,016 --> 00:37:00,218
- ขอบคุณ
- ขอบคุณ

524
00:37:00,284 --> 00:37:01,986
ถึงจะลำบากแต่ก็…

525
00:37:02,486 --> 00:37:03,888
ผมโอเค

526
00:37:03,955 --> 00:37:05,323
โทโมอากิ

527
00:37:06,824 --> 00:37:08,025
ขอบคุณนะ

528
00:37:08,526 --> 00:37:11,229
ขอบคุณที่เลือกผมไปขายกาแฟด้วยกันนะ

529
00:37:11,295 --> 00:37:13,197
- ขอโทษจริงๆ นะ
- ไม่ๆ

530
00:37:13,264 --> 00:37:14,565
ขอบคุณนะ

531
00:37:15,466 --> 00:37:17,368
- สู้ๆ นะ
- สู้ๆ

532
00:37:17,435 --> 00:37:19,437
- ขอบคุณ
- ขอบคุณ

533
00:37:23,541 --> 00:37:25,276
อย่าลืมผมล่ะ

534
00:37:25,343 --> 00:37:27,178
ก็อยากลืมอยู่ แต่ลืมไม่ลง

535
00:37:28,646 --> 00:37:30,314
ถ้าลืมละก็ จะตามไปถึงบ้านเลย

536
00:37:31,582 --> 00:37:32,850
บ๊ายบาย

537
00:37:35,419 --> 00:37:36,754
อ๊ะ ชนอะไรเข้า

538
00:37:36,821 --> 00:37:39,557
เสียงดังจนวินาทีสุดท้ายจริงๆ

539
00:37:47,832 --> 00:37:50,901
- ซึ้งไม่ไหวแล้ว
- จดหมายยอดเยี่ยมจริงๆ

540
00:37:50,968 --> 00:37:52,803
โดยเฉพาะตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาใหม่ๆ น่ะ

541
00:37:52,870 --> 00:37:56,607
- เขาอ่อนไหวมาก
- แต่ตอนนี้กลายเป็นตัวฮาประจำกลุ่มไปแล้ว

542
00:37:56,674 --> 00:37:57,575
เนอะ

543
00:37:57,642 --> 00:37:59,410
กลายเป็นคนที่เขียนจดหมายแบบนั้นได้

544
00:37:59,477 --> 00:38:01,879
- สีหน้าเขาดูดีมาก
- นี่แหละที่สำคัญ

545
00:38:01,946 --> 00:38:04,715
ไม่ว่าจะเป็นการเขียนจดหมาย
หรือพูดออกมาเป็นคำพูด

546
00:38:04,782 --> 00:38:08,552
การถ่ายทอดความรู้สึก
หรือคำขอบคุณให้ได้ มันสำคัญจริงๆ

547
00:38:08,619 --> 00:38:10,054
สำคัญจริงๆ

548
00:38:12,123 --> 00:38:13,124
งั้น…

549
00:38:15,259 --> 00:38:16,594
จะไปแล้วครับ

550
00:38:18,462 --> 00:38:19,997
เหตุผลที่ผมมาที่นี่

551
00:38:20,498 --> 00:38:24,402
เพราะความรักครั้งก่อนมันเจ็บมาก

552
00:38:24,468 --> 00:38:27,271
ผมไม่สามารถเชื่อใจใครได้อีก

553
00:38:27,772 --> 00:38:30,741
และก้าวต่อไปกับความรักครั้งใหม่ไม่ได้

554
00:38:31,242 --> 00:38:34,779
แต่พอมาอยู่ที่นี่ ได้เห็นอิซายะกับวิลเลียม

555
00:38:34,845 --> 00:38:37,982
ค่อยๆ หล่อเลี้ยงความรักด้วยกัน

556
00:38:38,916 --> 00:38:41,218
ได้ฟังทุกคนพูดเรื่องคนที่ตัวเองชอบ

557
00:38:41,285 --> 00:38:45,323
เรื่องอุปสรรคที่ตัวเองเจอ
และมุมมองด้านความรักของแต่ละคน

558
00:38:45,890 --> 00:38:48,492
ถึงผมจะไม่ได้มีความรักที่นี่

559
00:38:48,559 --> 00:38:52,063
แต่ผมก็ได้รู้ว่าโลกนี้ไม่ได้มีแต่คนแย่ๆ

560
00:38:52,129 --> 00:38:55,966
ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ หลังได้มาเจอทุกคนที่นี่

561
00:38:56,534 --> 00:38:57,501
ดีแล้ว

562
00:38:57,568 --> 00:39:00,671
ผมคิดว่าผมสามารถ
ก้าวไปสู่ความรักครั้งต่อไปได้แล้ว

563
00:39:00,738 --> 00:39:01,939
ดีแล้วๆ

564
00:39:02,006 --> 00:39:05,943
- เพราะงั้นเรื่องความรัก ผมโอเคแล้ว
- ดีแล้ว

565
00:39:07,011 --> 00:39:08,813
ส่วนเรื่องการคัมเอาต์…

566
00:39:10,214 --> 00:39:13,484
ตอนแรกผมไม่อยากพูดต่อหน้าทุกคนเลย

567
00:39:14,352 --> 00:39:16,520
ผมคิดว่าพูดไปก็คงไม่มีประโยชน์

568
00:39:17,188 --> 00:39:21,859
แต่พอได้ไปขายกาแฟกับโจบุ
ก็เริ่มคิดว่าอยากลองพูดดู

569
00:39:23,894 --> 00:39:28,165
พอได้พูด ก็ได้รู้ว่ามีคนอื่นที่กำลังทุกข์ใจเหมือนกัน

570
00:39:28,666 --> 00:39:32,603
แล้วพอคุณแม่ของโจบุเอาโอเด้งมาให้

571
00:39:32,670 --> 00:39:37,174
มันทำให้ผมเห็นว่า
ต่อให้บอกไปแล้วก็ยังมีความรักอยู่

572
00:39:37,241 --> 00:39:39,710
ทั้งฮิโรยะและโจบุเป็นแบบนั้น

573
00:39:41,879 --> 00:39:44,382
เพราะงั้นถึงจะฟังแปลกๆ

574
00:39:44,448 --> 00:39:47,518
แต่ผมตื่นเต้นกับการออกไปจากที่นี่

575
00:39:48,018 --> 00:39:51,756
ผมอยากรู้ว่าพ่อจะมีปฏิกิริยายังไง

576
00:39:51,822 --> 00:39:55,493
ผมเริ่มมองการคัมเอาต์ในแง่บวกได้แล้ว

577
00:39:55,559 --> 00:39:56,560
สุดยอด

578
00:39:57,094 --> 00:40:01,599
แล้วถึงแม้ผลลัพธ์จะไม่เป็นอย่างที่หวัง

579
00:40:03,534 --> 00:40:05,603
ผมก็ยังมีทุกคนที่ผมได้รู้จักที่นี่

580
00:40:07,338 --> 00:40:08,773
ผมเลยเชื่อว่า

581
00:40:09,707 --> 00:40:14,979
สามารถพูดเรื่องตัวเองกับพ่อได้อย่างภาคภูมิใจ

582
00:40:18,649 --> 00:40:21,152
เข้มแข็งขึ้นแล้วนะ โตขึ้นมากเลย

583
00:40:21,218 --> 00:40:22,253
อืม

584
00:40:24,955 --> 00:40:26,090
จะพยายามครับ

585
00:40:29,226 --> 00:40:30,594
ขอบคุณครับ

586
00:40:30,661 --> 00:40:31,996
เป็นกำลังใจให้นะ

587
00:40:33,898 --> 00:40:35,733
น้องเล็กของเรา

588
00:40:39,203 --> 00:40:43,908
คำบอกลาคือคิดบวกมาก จนตกใจเลย

589
00:40:43,974 --> 00:40:45,009
- จริงเหรอ
- จริง

590
00:40:45,075 --> 00:40:48,846
รู้สึกว่าเปลี่ยนไป
จากตอนที่เข้ามาแรกๆ เลยจริงๆ

591
00:40:49,814 --> 00:40:50,648
อืม

592
00:40:50,714 --> 00:40:52,316
ไว้จะมาอัปเดตให้ฟังนะ

593
00:40:52,383 --> 00:40:55,953
- อย่าลืมถามเรื่องชีวิตรักของฉันด้วยล่ะ
- ครับ แน่นอนอยู่แล้ว

594
00:40:56,020 --> 00:40:57,988
- แล้วเจอกัน
- ดูแลตัวเองด้วย

595
00:40:58,055 --> 00:40:59,089
เอ๊ะ

596
00:41:00,391 --> 00:41:02,793
- ไม่อยากไปเลย
- "ไม่อยากไปเลย"

597
00:41:02,860 --> 00:41:04,528
โชคดีนะ ริว

598
00:41:05,296 --> 00:41:07,164
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

599
00:41:09,233 --> 00:41:10,167
รักนะ

600
00:41:10,234 --> 00:41:11,869
- น่ารักจัง
- น่ารักจังเลย

601
00:41:11,936 --> 00:41:13,204
รักเหมือนกัน

602
00:41:13,270 --> 00:41:15,039
- น่ารักจัง
- ท่าไม้ตายเลยเนี่ย

603
00:41:27,451 --> 00:41:32,623
ริวคินี่จริงๆ ยังเด็กมากเลยนะ
แล้วก็เจ็บกับความรักมาอย่างหนักมากด้วย

604
00:41:32,690 --> 00:41:39,029
สถานการณ์ครอบครัวก็เป็นส่วนหนึ่ง
ที่ทำให้เขาลังเล แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว

605
00:41:39,096 --> 00:41:44,969
การที่มีที่ให้กลับมา ถ้าอะไรๆ ไม่เป็นอย่างที่หวัง

606
00:41:45,035 --> 00:41:48,506
นั่นคือสิ่งล้ำค่าสำหรับริวคิเลย

607
00:41:48,572 --> 00:41:51,475
การที่เขาได้รับความมั่นใจที่จะบอกเรื่องตัวเอง

608
00:41:51,542 --> 00:41:54,445
คือสมบัติล้ำค่าที่สุดที่เขาได้จากกรีนรูม

609
00:41:57,014 --> 00:41:58,082
งั้นก็…

610
00:41:58,582 --> 00:42:00,217
คงถึงตาผมแล้ว

611
00:42:06,123 --> 00:42:07,157
แต่แบบว่า…

612
00:42:08,225 --> 00:42:10,094
ตอนนี้รู้สึกโล่งมากเลย

613
00:42:10,160 --> 00:42:11,629
- อืม
- อืม

614
00:42:12,763 --> 00:42:13,797
สองเดือนนี้

615
00:42:14,765 --> 00:42:17,768
รู้สึกสนุกมากจริงๆ

616
00:42:19,436 --> 00:42:25,142
ตั้งแต่ตัดสินใจมาที่นี่
แล้วเลือกจะซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง…

617
00:42:27,211 --> 00:42:30,314
ก็พยายามอย่างเต็มที่ในแบบของตัวเอง

618
00:42:31,749 --> 00:42:33,984
แล้วก็มีเพื่อนๆ ที่พร้อมจะเผชิญหน้าไปด้วยกัน

619
00:42:37,054 --> 00:42:39,256
ทำให้รู้สึกตื่นเต้นกับชีวิตที่รออยู่มาก

620
00:42:39,757 --> 00:42:41,792
ก็เลยอยากขอบคุณทุกคน

621
00:42:42,726 --> 00:42:44,995
และจากไปพร้อมรอยยิ้ม

622
00:42:46,163 --> 00:42:47,865
- สีหน้าดีมากเลย
- ใช่

623
00:42:48,499 --> 00:42:52,469
ทีนี้ก็เหลือแค่สองคนแล้วใช่ไหม

624
00:42:53,404 --> 00:42:57,575
อยากบอกว่าคอยเอาใจช่วยอยู่นะ
ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง

625
00:42:57,641 --> 00:42:59,009
ก็จะอยู่ข้างทั้งสองคนเสมอ

626
00:43:06,050 --> 00:43:07,284
เอาละ

627
00:43:11,488 --> 00:43:13,023
- ขอบคุณนะ
- ขอบคุณ

628
00:43:13,791 --> 00:43:15,626
- ผอมจัง
- เงียบเลย

629
00:43:16,660 --> 00:43:17,661
ขอบคุณนะ

630
00:43:18,696 --> 00:43:20,397
- สนุกมากเลย
- อืม

631
00:43:21,498 --> 00:43:24,168
- แล้วเจอกัน ขอบคุณ
- แล้วเจอกัน ขอบคุณ

632
00:43:24,802 --> 00:43:25,736
รักนะ

633
00:43:25,803 --> 00:43:28,138
นั่นไง เลียนแบบริวคิแล้ว

634
00:43:28,839 --> 00:43:30,174
- ขอบคุณนะ
- ขอบคุณ

635
00:43:30,674 --> 00:43:31,742
ไปนะ

636
00:43:31,809 --> 00:43:34,078
สีหน้าดูสดใสมากเลย

637
00:43:34,144 --> 00:43:36,146
สีหน้าดูดีขึ้นเยอะจริงๆ

638
00:43:44,088 --> 00:43:47,925
คิดว่าหลังจากนี้
ฮิโรยะน่าจะได้เจอคนที่ดีมากๆ แน่ๆ

639
00:43:47,992 --> 00:43:49,426
- เนอะ
- ใช่

640
00:43:49,493 --> 00:43:52,630
เขาแค่ไม่ค่อยถนัดเรื่องการแสดงความรู้สึก

641
00:43:52,696 --> 00:43:56,467
แต่จริงๆ แล้วเป็นคนที่ห่วงใยคนอื่น
ห่วงใยเพื่อนมากจริงๆ

642
00:43:56,533 --> 00:43:57,434
เป็นคนใจดี

643
00:43:57,501 --> 00:43:59,436
ฉันดีใจที่สุดท้ายความรู้สึกนี้ส่งไปถึงคนอื่น

644
00:43:59,503 --> 00:44:02,606
ประสบการณ์นี้คือความสำเร็จ
ที่ช่วยสร้างความมั่นใจให้ฮิโรยะ

645
00:44:02,673 --> 00:44:07,211
ว่าเขาจะยังสร้างความสัมพันธ์กับคนอื่นได้
แม้จะไปอยู่ในชุมชนใหม่

646
00:44:07,277 --> 00:44:09,446
ทำให้รู้สึกไม่อยากยอมแพ้
ต่อความสัมพันธ์กับผู้คน

647
00:44:09,513 --> 00:44:13,651
ทุกวันนี้นะ
ถ้ารู้สึกว่าคนไหนยุ่งยากเราก็แค่ตัดทิ้งไป

648
00:44:13,717 --> 00:44:15,386
แล้วไปอยู่ในโลกอื่น

649
00:44:15,452 --> 00:44:18,989
แต่ดูแล้วก็รู้สึกเลยว่า
การมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นมันเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ

650
00:44:30,234 --> 00:44:34,138
(โบมิ ฮิโรยะ หูเว่ย โจบุ
ริวคิ แทฮอน โทโมอากิ)

651
00:44:40,644 --> 00:44:42,613
ผมมีเรื่องอยากพูดครับ

652
00:44:43,647 --> 00:44:44,615
เชิญครับ

653
00:44:46,016 --> 00:44:48,318
โจบุเขียนจดหมายถึงผมในวันแรก

654
00:44:49,153 --> 00:44:52,456
แล้วครั้งที่สองก็เลือกผมไปขายกาแฟด้วย

655
00:44:52,956 --> 00:44:55,059
บอกตามตรงนะ ตอนแรก…

656
00:44:57,294 --> 00:44:58,729
ผมค่อนข้างระวังตัวนะ

657
00:44:59,630 --> 00:45:01,198
เราเพิ่งเจอกัน

658
00:45:01,865 --> 00:45:05,235
แต่ในจดหมายเขียนไว้ว่ารู้สึกถูกผมดึงดูด

659
00:45:05,302 --> 00:45:08,772
ก็เลยไม่แน่ใจว่าถ้าได้เห็นตัวตนอีกด้าน

660
00:45:09,406 --> 00:45:13,177
โจบุจะยังรู้สึกแบบเดิมไหม

661
00:45:13,243 --> 00:45:15,579
ผมไม่อยากทำให้โจบุผิดหวัง

662
00:45:16,980 --> 00:45:20,884
แต่ระหว่างนั้น ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่

663
00:45:21,885 --> 00:45:24,455
แต่เริ่มคิดว่าอยากกินข้าวเช้าด้วยกัน

664
00:45:25,522 --> 00:45:29,026
เวลาขายกาแฟอยู่ก็เผลอคิดว่า

665
00:45:29,526 --> 00:45:33,530
วันนี้มื้อกลางวันโจบุกินอะไร ทั้งวันทำอะไรบ้าง

666
00:45:33,597 --> 00:45:36,400
เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหม

667
00:45:37,034 --> 00:45:42,005
ยิ่งคิดมากขึ้นเรื่อยๆ
ผมพบว่าตัวเองคิดถึงโจบุ

668
00:45:43,173 --> 00:45:47,745
ทั้งที่ตอนไปขายกาแฟครั้งแรก
ตัวเองรู้สึกไม่สนุกเลย

669
00:45:48,445 --> 00:45:53,917
เลยคิดไปเองว่า
คงไม่มีทางพัฒนาความสัมพันธ์ได้แน่ๆ

670
00:45:54,418 --> 00:45:58,689
เพราะอย่างนั้นก็เลย
ไม่อยากยอมรับมันในตอนแรก

671
00:45:59,757 --> 00:46:06,430
แต่หลังจากเริ่มรู้สึกแบบนั้น ก็มีทริปซัปโปโร

672
00:46:07,765 --> 00:46:10,033
แล้วก็ตัดสินใจเลือกโจบุ นั่นก็เพราะ…

673
00:46:12,603 --> 00:46:14,605
ปล่อยไว้คนเดียวไม่ได้

674
00:46:14,671 --> 00:46:15,806
- หืม
- อืม

675
00:46:15,873 --> 00:46:18,408
รู้สึกอยากพาไปด้วยกัน

676
00:46:19,810 --> 00:46:23,847
แล้วเราก็มีเดตค้างคืนใช่ไหม

677
00:46:25,315 --> 00:46:28,719
ตอนนั้นแหละที่เริ่ม…

678
00:46:29,620 --> 00:46:34,892
ไม่แน่ใจในความสัมพันธ์ของเรามากขึ้นจริงๆ
นี่พูดตามตรงเลยนะ

679
00:46:35,392 --> 00:46:39,797
ที่จริงอยากคุยกันหลายเรื่อง
ในสภาพแวดล้อมที่ต่างออกไป

680
00:46:39,863 --> 00:46:44,902
แต่ก็ไม่เป็นไปอย่างที่หวัง

681
00:46:47,771 --> 00:46:52,876
แต่ยิ่งเราใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น

682
00:46:53,377 --> 00:46:57,848
กลับรู้สึกว่าถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกันมันทรมาน

683
00:46:57,915 --> 00:47:02,286
และรู้สึกคิดถึง

684
00:47:02,352 --> 00:47:05,789
ตอนที่กินข้าวกับทุกคน ถ้าโจบุไม่อยู่

685
00:47:06,590 --> 00:47:10,994
จะรู้สึกเหงา อยากได้กินของอร่อยด้วยกัน

686
00:47:12,262 --> 00:47:16,033
ตอนบอกว่าเจ็บหูก็รู้สึกเป็นห่วง

687
00:47:21,471 --> 00:47:23,173
พบว่าตัวเองรู้สึกแบบนั้น

688
00:47:26,410 --> 00:47:31,181
พูดตรงๆ ถ้ามีคนถามว่าเราได้คุยกันเยอะไหม

689
00:47:31,248 --> 00:47:32,749
ก็คงจะตอบไปว่าไม่เท่าไหร่

690
00:47:33,250 --> 00:47:35,118
แต่ตัวเองรู้สึกอยากรู้

691
00:47:35,819 --> 00:47:40,157
เกี่ยวกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า
และเรื่องโจบุหลังเราออกจากที่นี่

692
00:47:40,791 --> 00:47:44,127
และก็อยากให้โจบุรู้จักผมมากขึ้น

693
00:47:44,628 --> 00:47:48,665
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเราที่กรีนรูม

694
00:47:49,433 --> 00:47:53,270
แต่ผมคิดว่าจากนี้เราสามารถ

695
00:47:54,705 --> 00:47:57,441
ค่อยๆ คุยกันไปได้

696
00:47:57,941 --> 00:48:00,644
ผมรู้สึกว่าตัวเองเริ่มคิดบวกมากขึ้น

697
00:48:17,027 --> 00:48:18,028
แบบว่า…

698
00:48:18,595 --> 00:48:22,165
ผมมีนิสัยชอบพูดว่า "อาจจะ"

699
00:48:22,232 --> 00:48:23,634
อือ แต่ว่า…

700
00:48:25,535 --> 00:48:28,572
ตอนนี้อยากซื่อสัตย์กับตัวเอง

701
00:48:31,308 --> 00:48:34,044
โจบุ… คือผม…

702
00:48:35,379 --> 00:48:36,747
ชอบครับ

703
00:48:42,185 --> 00:48:45,188
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมน้ำตามันถึงไหล

704
00:48:51,361 --> 00:48:52,429
ขอบคุณ

705
00:48:56,266 --> 00:48:58,535
จริงๆ อยากบอกด้วยรอยยิ้มนะ แต่…

706
00:48:58,602 --> 00:49:00,337
- นี่
- อืม

707
00:49:02,873 --> 00:49:06,710
ผมก็ชอบแทฮอนเหมือนกัน

708
00:49:09,513 --> 00:49:10,347
อืม

709
00:49:10,414 --> 00:49:12,983
และอยากออกจากที่นี่ไปด้วยกันกับแทฮอน

710
00:49:20,991 --> 00:49:23,894
เราออกจากกรีนรูมด้วยกันนะ

711
00:49:23,961 --> 00:49:25,162
- อืม
- อืม

712
00:49:27,230 --> 00:49:28,065
อืม

713
00:49:29,132 --> 00:49:31,101
คือแบบ… ดีใจมากอะ

714
00:49:33,904 --> 00:49:40,911
ตอนนี้ที่จะได้สร้างความทรงจำดีๆ ใหม่ด้วยกัน
มันทำให้รู้สึกมีความสุขมาก

715
00:49:41,645 --> 00:49:44,047
ในที่สุดก็ได้เป็นตัวเองซะที

716
00:49:44,114 --> 00:49:46,350
หลายปีที่ผ่านมา

717
00:49:47,484 --> 00:49:51,788
ผมไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้

718
00:49:52,289 --> 00:49:56,293
แต่ตอนนี้รู้สึกมีความสุข
และมองไปข้างหน้าได้แล้ว

719
00:49:57,761 --> 00:49:58,862
ขอบคุณนะ

720
00:50:00,630 --> 00:50:01,465
ดีแล้ว

721
00:50:13,577 --> 00:50:15,045
ดีจังเลย!

722
00:50:15,112 --> 00:50:18,749
- ดีจังเลย ดีใจแทนจริงๆ
- สุดยอด!

723
00:50:20,517 --> 00:50:21,618
เอาละ

724
00:50:25,489 --> 00:50:26,857
เวลาแป๊บเดียวเอง

725
00:50:36,433 --> 00:50:38,135
เราเป็นคู่สุดท้ายสินะ

726
00:50:39,636 --> 00:50:40,971
เหงาเนอะ

727
00:50:56,253 --> 00:50:57,554
สนุกดีเนอะ

728
00:50:58,522 --> 00:51:00,190
- เนอะ
- อืม

729
00:51:06,897 --> 00:51:07,731
ระวังด้วยสิ

730
00:51:07,798 --> 00:51:09,032
เดินไปจูบไปเนี่ยนะ

731
00:51:09,099 --> 00:51:10,867
- จูบกันรัวมาก
- เดี๋ยวก็ตกน้ำหรอก

732
00:51:10,934 --> 00:51:12,169
น่ารักจัง

733
00:51:31,088 --> 00:51:32,189
(โบมิ)

734
00:51:32,255 --> 00:51:33,290
(หูเว่ย)

735
00:51:33,356 --> 00:51:34,491
(โจบุ)

736
00:51:34,558 --> 00:51:35,692
(แทฮอน)

737
00:51:35,759 --> 00:51:36,760
(ฮิโรยะ)

738
00:51:36,827 --> 00:51:37,894
(คาซึยูกิ)

739
00:51:37,961 --> 00:51:38,862
(โทโมอากิ)

740
00:51:38,929 --> 00:51:39,963
(ริวคิ)

741
00:51:40,030 --> 00:51:41,231
(วิลเลียม)

742
00:51:41,298 --> 00:51:42,466
(อิซายะ)

743
00:51:49,506 --> 00:51:51,808
(วิลเลียม อิซายะ)

744
00:51:51,875 --> 00:51:54,111
(หูเว่ย โบมิ)

745
00:51:54,177 --> 00:51:56,346
(โจบุ แท)

746
00:52:05,655 --> 00:52:09,025
(จะไม่มีวันลืมวันนี้
และความรู้สึกที่มีต่อทุกคน)

747
00:52:09,126 --> 00:52:11,361
(ลาก่อน ไว้เจอกันใหม่นะ
ฮิโรยะ)

748
00:52:24,274 --> 00:52:27,477
- เย่!
- วู้!

749
00:52:27,544 --> 00:52:28,712
สุดยอดเลย

750
00:52:28,778 --> 00:52:31,815
สุดยอดจริงๆ หัวใจฉันพองโตเลย

751
00:52:31,882 --> 00:52:33,783
นี่มันอะไรเนี่ย

752
00:52:34,284 --> 00:52:37,254
เป็นรายการที่ยอดเยี่ยมมาก

753
00:52:38,555 --> 00:52:40,390
เนื้อหาสุดยอดจริงๆ

754
00:52:40,457 --> 00:52:42,292
- ดีมากเลยใช่ไหมล่ะ
- ใช่ไง

755
00:52:42,359 --> 00:52:44,895
แทฮอนร้องไห้กับโจบุด้วย

756
00:52:44,961 --> 00:52:46,496
ฉันซึ้งมากเลย

757
00:52:46,563 --> 00:52:48,431
- ฉันด้วย
- เข้าใจเลย

758
00:52:48,498 --> 00:52:53,970
ฉันว่าที่แทฮอนร้องไห้
เป็นเพราะตอนนั้นหัวใจเขาวิ่งนำเหตุผลไปแล้ว

759
00:52:54,037 --> 00:52:56,540
- ดีจังเลย
- พูดได้ดีมากพี่สาว ถูกต้องเลย

760
00:52:56,606 --> 00:52:57,941
- พูดได้เฉียบมาก
- ไม่ แบบ…

761
00:52:58,008 --> 00:53:00,043
หัวใจวิ่งนำเหตุผลไปแล้วเหรอ

762
00:53:00,110 --> 00:53:01,545
เขาเป็นคนที่ต้องเข้าใจทุกเรื่องนี่

763
00:53:01,611 --> 00:53:04,514
แบบ "ทำไม คุณคิดอะไรอยู่
ฉันอยากรู้มากกว่านี้"

764
00:53:04,581 --> 00:53:08,485
เขาชอบรวบรวมข้อมูล เอามาคิดพิจารณา

765
00:53:08,552 --> 00:53:10,320
ก่อนจะยอมให้หัวใจเกิดความรู้สึก

766
00:53:10,387 --> 00:53:13,490
แต่ก่อนที่เขาจะใช้ตรรกะทำความเข้าใจได้

767
00:53:13,557 --> 00:53:16,126
ความรู้สึกของเขาก็เข้าครอบงำเขาแล้ว

768
00:53:16,193 --> 00:53:18,228
นี่พูดถึงตัวเองอยู่รึไง

769
00:53:18,295 --> 00:53:19,696
- โอ๊ย!
- ให้หัวใจนำพาไป

770
00:53:19,763 --> 00:53:21,131
- ใช่แล้ว
- ให้หัวใจนำไป

771
00:53:21,198 --> 00:53:23,767
- ให้หัวใจนำพาไป
- ลืมหลักฐานไปซะ

772
00:53:23,833 --> 00:53:26,770
ฉันรู้แล้วว่าสิ่งสำคัญคือให้หัวใจนำหน้าเหตุผล

773
00:53:26,836 --> 00:53:28,471
ฉันได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว

774
00:53:28,538 --> 00:53:29,372
- ใช่เนอะ
- ใช่

775
00:53:29,439 --> 00:53:30,507
ใช่แล้ว

776
00:53:30,574 --> 00:53:36,179
ในช่วงสองเดือนนี้
ทุกคนเติบโตและเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด

777
00:53:36,246 --> 00:53:39,549
สีหน้าของพวกเขาดูมั่นใจขึ้นมากจริงๆ

778
00:53:39,616 --> 00:53:42,619
ฉันเลยได้รู้ว่าคนเราเปลี่ยนแปลงได้
แม้ในเวลาแค่สองเดือน

779
00:53:42,686 --> 00:53:47,224
สำหรับบางคน นี่เป็นช่วงเวลา
ที่ช่วยผลักดันให้พวกเขากล้าคัมเอาต์

780
00:53:47,290 --> 00:53:50,460
ส่วนบางคนอย่างคาซึ
ก็ได้กลับไปสานต่อความสัมพันธ์กับคนรักเก่า

781
00:53:50,527 --> 00:53:52,128
หรือได้พบใครสักคนที่ตัวเองรัก

782
00:53:52,195 --> 00:53:56,199
ทุกคนต่างได้ผ่าน
การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ การเติบโต

783
00:53:56,266 --> 00:53:59,436
และจุดเปลี่ยนที่สำคัญตลอดสองเดือนนี้

784
00:53:59,502 --> 00:54:02,572
ซึ่งมันน่าทึ่งมากจริงๆ

785
00:54:02,639 --> 00:54:05,375
ไม่ว่าจะเป็นมิตรภาพ ความรัก

786
00:54:05,442 --> 00:54:10,747
หรือความสัมพันธ์ในรูปแบบไหน
ทุกคนต่างเผชิญหน้ากับมันอย่างจริงใจ

787
00:54:10,814 --> 00:54:14,818
ความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ
ตรงๆ นี่แหละ คือสิ่งที่ทำให้ผู้คนซาบซึ้ง

788
00:54:14,884 --> 00:54:18,188
ถ้าวันไหนหัวใจฉันติดหล่มขึ้นมา
ฉันคงจะกลับมาดูซีซั่นนี้ซ้ำอีกครั้ง

789
00:54:18,255 --> 00:54:20,657
- ใช่เลย จริงด้วย
- ฉันได้รู้แล้ว

790
00:54:20,724 --> 00:54:22,492
- ความซื่อสัตย์คือดีที่สุด
- ใช่

791
00:54:22,559 --> 00:54:24,027
- ซื่อสัตย์คือดีที่สุด
- ใช่

792
00:54:24,094 --> 00:54:26,196
แต่ต้องขอขอบคุณทุกคนมากจริงๆ นะคะ

793
00:54:26,263 --> 00:54:28,131
- ขอบคุณทุกคนมาก
- ที่มาอยู่ด้วยกัน

794
00:54:28,198 --> 00:54:30,300
ทำให้มันสนุกมากๆ เลย

795
00:54:30,367 --> 00:54:32,702
- อยู่คนเดียวคงไม่รอดแน่
- ดีจริงๆ ที่มาเจอกัน

796
00:54:33,270 --> 00:54:35,605
งั้นผมขอไปก่อนละ

797
00:54:37,941 --> 00:54:38,775
เดี๋ยวสิ

798
00:54:45,782 --> 00:54:49,219
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์