"Di ko hahayaang mag-alala ka."
"Ipapakita ko sa' yo ang pag-aalaga."
"Pwede mo ba akong tingnan bilang romantikong partner?"
DAI (23) ESTUDYANTE SA UNIBERSIDAD
Noong dumating ka,
muntik na akong magka-crush sa 'yo.
May kasiglahan ka, pero may pagkalalaki din.
Magaling ka rin sa mga gawaing bahay.
Naisip ko, "Wow, nakakabilib siya."
Nabihag mo talaga 'yong puso ko.
Pero sa kabilang banda,
komportable rin talaga ako sa taong tulad ni Shun.
At…
Matagal na akong di nakakapag-enjoy ng komportableng katahimikan kasama ang iba.
At si Shun 'yon.
Hindi 'to tungkol sa 'yo,
pero sobrang mahalaga sa akin si Shun.
Sa puntong 'to,
wala ako sa lugar
kung saan nakikita ko 'yong sarili ko na may kasamang iba maliban kay Shun.
Salamat sa lahat para sa araw na 'to.
Ang tibay ng pagmamahal ni Dai.
-Sigurado siya sa nararamdaman niya. -Tapat at matuwid.
Pero si Ikuo rin, e…
-Ang gwapo niya. -Oo, maaliwalas ang dating.
Baka gusto ni Ikuo ng malinaw na pagtanggi.
-Kung hindi, magtataka siya. -Totoo.
Kanya-kanyang bilis ang mga tao, 'no?
Iba-iba talaga.
Bihira lang makahanap ng sasakto sa 'yo.
-Himala 'yon, e. -Tama.
"Magandang umaga."
"May tatlong araw na lang kayo para magsama-sama sa Green Room."
Tatlong araw…
"Para sa araw na 'to,
si Kazuto ang papasok."
"Kazuto, pumili ka ng isang tao na gusto mong makatrabaho."
Isang tao?
KAZUTO (27) JAPANESE FOOD CHEF
Sige.
Wala nang masyadong oras.
Hindi natin alam ang nararamdaman niya pagkatapos ng date nila ni Alan.
Gusto ko makita 'yong totoong gusto ni Kazuto.
-Pinili niya si Alan. -Si Alan.
Tara na.
Sige!
Ayos.
Mag-enjoy tayo.
RYOTA (28) MODEL AT AMO SA CAFÉ
-Mag-enjoy tayo. -Oo.
Ayan pala sila.
Sige.
-Ikaw na magmaneho. -Sige.
-Para sa inyo 'to ni Alan. -Ha?
-Ginawan ko kayo ng baon. -Wow, seryoso?
-Salamat. -Seryoso, salamat.
-Ang saya. -Galingan n'yo.
Salamat ha.
Aalis na kami.
Salamat, Ryota.
-Mamaya ulit. -Salamat.
-Kita tayo mamaya. -Mamaya ulit.
-Pinagluto sila ni Ryota ng tanghalian. -Nakakadurog ng puso.
-Nakakaantig 'tong kwentong 'to. -Sa ilalim pa ng ulan!
Maghanda na lang ng sandwich ang magagawa niya para sa crush niya.
Gusto pa rin niyang ipakita 'yong pagmamahal niya.
Sobrang sama sa pakiramdam.
Gusto kong maging masaya si Ryota.
Uy, Kazuto.
Ayos.
Di ba ako titingin sa camera?
Hindi, tumingin ka, tapos magpa-cute ka.
Sorry.
Ang cute na ginawa niya.
Ano'ng ginagawa mo?
Kung ano lang 'yong nakunan ko. Sorry.
Hello.
Isang drip coffee at latte.
Isang drip coffee at latte? Salamat po.
Heto na po 'yong small hot latte n'yo.
-Salamat. -Heto.
-'Yong drip coffee. -Sorry sa paghihintay.
Sorry sa paghihintay.
Maraming salamat po.
Salamat.
Gutom na ako.
-Inaabangan ko 'yong niluto ni Ryota. -Niluto ni Ryota.
Ang sarap.
Salamat, Ryota.
Ang bait niya.
Ilang beses ka na niyang gustong makausap.
-Kayong dalawa lang, di ba? -Oo.
Gumawa rin kami ng latte art kahapon.
Dinig ko nga 'yong mga boses n'yo kahapon.
-Dinig mo? -Oo, tumatawa ka.
Nag-enjoy ka ba?
Oo.
Ang hirap no'n.
-Ang hirap? -Ng ano?
Ng latte art? O ng nararamdaman mo?
-Alin do'n? -Alin ang mahirap?
Malamang pareho.
-Magsara na tayo? -Magsara na tayo.
May sasabihin ako sa 'yo.
May kailangan akong sabihin.
Sige.
Nag-mature ako sa maraming paraan, dahil nakilala kita.
Talagang…
'Yong pagsasabi ng iniisip ko,
hindi ko pa talaga nagagawa 'to dati.
Sobrang hirap para sa akin.
Pag nakikita kita,
na may mga iniisip ka at mga opinyon,
ipinapaliwanag mo 'yong sarili mo sa iba gamit ang mga salita…
Ang daming beses na gusto kong maging katulad mo.
Masaya ako na nagkakilala tayo.
Nagpapasalamat talaga ako.
May tatlong araw na lang tayo, kasama ngayon, bale dalawa,
at pag iniisip ko 'yong pagtatapos nito,
di ko maiwasang isipin kung ano na'ng susunod.
Matagal ko nang iniisip 'yon.
Sa isip ko, espesyal ka kumpara sa iba.
Para sa akin 'yon.
Pero wala pa rin akong malinaw na sagot
sa kung ano'ng nararamdaman ko para sa 'yo.
Pinag-iisipan ko 'yong nararamdaman ko,
at hindi pa rin ako sigurado.
Kapag napamahal na ako sa isang tao, gusto ko silang makasama lagi.
Pero kadalasan, matagal para maramdaman ko 'yon noon.
Kaya 'yong pagdedesisyon habang nasa Green Room ako,
mahirap 'to para sa akin, kaya…
Gusto ko sabihin sa 'yo kahit papa'no na nagpapasalamat ako na nakilala kita
habang nandito pa tayo.
Salamat.
-Salamat din sa 'yo. -Para sa pagsasabi ng nararamdaman mo.
Dito.
Ganito?
Sige.
Naging mas magulo 'yong sitwasyon ni Alan.
Di siya madalas nakikitaan ng pagkabalisa, pero doon, mukha siyang nag-aalala.
Unang beses ko nakita 'yang ekspresyon niyang 'yan.
At mula kay Kazuto,
parang nagpapaalam din siya.
Di niya kailangang magsalita,
pwede namang mabuo 'yong relasyon sa paglipas ng panahon.
Sa halip, sinabi niyang nakatulong sa kanya ang pagkakakilala nila.
"Salamat sa lahat." Ganoon ang tunog.
Dalawang beses siyang nag-overnight kasama si Alan,
pero di siya mapunta sa ganoong mood.
Baka ibig sabihin, di talaga mangyayari 'yon.
-Tama ka. -Posible nga.
Dalawang araw na lang, kasama ngayon.
Hay, naku.
-Tumunog. -Ayun 'yon.
-Ikaw na, Ikuo. -Ako na.
Babasahin ko nang malakas.
"Magsasara ang coffee truck ngayon."
Magsasara na tayo.
"Iaanunsyo na ang huling shift."
"Si Shun ang papasok ngayon."
"Shun, pumili ka ng isang tao na gusto mong makatrabaho."
Isang tao?
-Samahan mo naman ako. -Siyempre, gusto ko.
-Dai. -Si Dai.
Gaya ng inaasahan.
Ang ganda ang ekspresyon niya pag masaya siya.
Magaling magpakita ng emosyon si Dai. Kaakit-akit 'yon.
Wag kayo mag-away.
Oo nga, e.
-Siyempre sasabihin nila 'yon. -Ayos.
Alam na ng lahat.
Ang bilis ng panahon.
Huling araw na ngayon.
Ayos.
Ito na'ng huling shift.
Binago ka ba ng pagpunta mo rito?
Oo, 'yong intindi ko sa mga pinapahalagahan ko
naging mas madaling baguhin.
-Talaga ba? -Oo. Hinuhusgahan ko 'yong mga tao noon.
Base sa itsura nila.
Parang, "Ganito siguro 'yong taong 'yon. Ayaw kong makisalamuha."
Tama.
Dahil sa ugaling 'yon, pag may nakikilala ako…
Tinatalikuran mo 'yong mga oportunidad.
Malaking pagbabago 'yon para kay Shun.
Maganda 'yon.
Mahalaga na makipag-ugnayan sa iba't ibang tao, kahit sapilitan.
Posibleng hindi siya makalapit
sa mga taong pwede sana niyang lapitan noon.
Kaya malaking benepisyo 'to sa kanya.
Huling araw na. Grabe, di ba?
Oo.
Gusto ko tumira ng dalawang buwan pa.
Bulaga!
Sandali lang.
Ang saya ko!
-Mabubuti silang magkaibigan. -Ang rurok ng kabataan!
-Ang gandang tingnan!
Ang galing!
Gusto ko silang sorpresahin.
Maghanda tayo ng tanghalian tapos…
Magdala tayo ng sarili nating apron.
Magandang ideya 'yan!
Sige.
Gusto n'yo ba ng kape?
Gusto n'yo ng kape?
Nakakaantig naman 'to ng puso.
-Kabataan, pagkakaibigan, at pag-ibig. -Ang galing!
Ano? Tumunog 'yong tablet.
"Pupunta na kayo sa huling hapunan n'yo bilang magkakasama sa bahay."
Hapunan?
-Ito kaya 'yong… -Ang galing.
"Magbihis kayo nang maayos sa Green Room."
Ano?
-Excited na ako. -Ang saya!
-Grabe 'to. -Excited na ako.
-"Magbihis"? -Di ako sigurado.
-Nakakasabik 'to. -Kinikilabutan ako.
Nakakapangilabot!
-Magbibihis sila. -Ano? Ayos din 'yan!
-Ang galing! -Pupunta sa magandang lugar?
Wow, sobrang excited na ako!
Ang cute!
-Ang titikas nila. -Sobrang gwapo!
Ang galing!
Ang gwapo nilang lahat.
Magaling. May kanya-kanya silang istilo.
Ang ganda.
Masyado akong excited.
Uy, wow! Nakakaloka!
Pambihira!
-Cheers. -Cheers.
Ang galing nito.
Mag-toast tayo.
Para sa huling hapunan natin.
Di kapani-paniwala, 'no?
Salamat sa inyo.
-Salamat. -Cheers.
Cheers.
Ay, grabe, ang bango.
Sobrang sarap.
-Gusto ko 'to. -Diyos ko po.
-Malasa, di ba? -Oo, ang sarap talaga.
Masaya akong magkakasama tayo ngayon.
Imbes na date lang.
Masaya akong magkakasama tayo.
Mula nang magkasama tayo sa bahay, ang dami na nating mga biro na atin lang.
Kahit sino sa labas, hindi 'to maiintindihan.
-Naging private joke na natin 'yon. -Totoo 'yan.
Malamang matawa ako mag-isa pag naalala ko.
Pagbalik natin sa mundo.
Sinabi mo bang "pagbalik"?
Ibig kong sabihin, nasa sariling mundo natin tayo.
Siguro ngayon.
Di ba?
Kaya parang "babalik" tayo.
Alam kong papakalmahin ako ng mga alaala natin pagdating ng araw.
'Yong pang-araw-araw lang na bagay gaya ng paghuhugas ng pinggan, kakain,
pagsunod sa skincare routine natin, pagsasampay ng labada,
pagluluto ng hapunan, tapos kakain ulit.
Nandoon kayong lahat.
Tapos ganoon din ang gagawin ko…
Oo nga, e.
…pero wala na kayo ro'n.
Alam kong 'yong mga alaala na kasama ko kayo
ang aalalay sa akin at magpapatatag ng loob ko.
Masaya talaga ako na nagdesisyon akong pumunta rito.
Sa tuwing may umaalis o may bagong kasali,
'yong mga mukha n'yo at mga reaksyon n'yo…
Hindi tayo magkakakilala noong una,
pero ramdam kong lumalim 'yong samahan natin.
Di matatawaran 'tong karanasan kong 'to.
Di ko 'to makakalimutan.
HULING ARAW NG PAGSASAMA-SAMA
Bawat bagay sa bahay parang mahalaga.
-Lahat do'n. -Oo nga, e!
Parang bakasyon para sa mga matatanda.
Lahat mayroong pareho pero magkakaibang pinanggalingan.
Tapos magkakaiba sila ng edad.
Bihira tayo makakita ng ganitong komunidad.
-Ang ganda lang. -Sang-ayon ako.
Nakapagsabi sila ng saloobin sa isa't isa.
Magbi-BFF na sila.
-Magbi-BFF talaga! -Oo.
-'Yan pala ang itsura ng "BFF". -Ganyan ang magbi-BFF.
Tama.
-Ito na 'yon. -Ganoon pala.
Tapos ngayon ang huling araw.
Mahahanap ng bawat kasali 'yong mga "sagot" nila.
Ano kayang mangyayari?
-Naku po. -Ayokong matapos 'to.
-Gusto ko pa ng marami. -Mami-miss ko sila.
Parang totoo na ba sa 'yo?
Hindi.
Parang hindi totoo.
Rurok 'to ng kabataan ko.
Ang dami nating natutunan.
'Yong may bumababa lang sa umaga, sobrang saya ko na.
Alam n'yo 'yon?
Akala ko gusto kong mapag-isa.
Pero nalulungkot talaga ako pag naiisip kong mag-isa na naman ako.
Gusto ko lang magpasalamat sa inyong lahat.
Masaya akong nakasama ko kayo.
-Maraming salamat. -Salamat.
Kung ganoon, aalis na ako sa bahay na 'to…
Mauuna na ako.
Seryoso?
May gusto akong sabihin sa inyo.
Sa kasamaang palad, hindi ko naranasan 'yong romansa,
pero higit sa lahat, may natutunan akong mahalaga.
Ang dami kong natutunan sa inyong lahat.
Sa totoo lang,
bago ako sumali,
di ko nagawang…
sabihin sa mga magulang ko na sa mga lalaki ako interesado.
Sumali ako kasi gusto kong sabihin sa kanila,
pero nag-aalangan pa rin ako hanggang sa mangalahati na.
Inisip kong baka di ko na kailangang gawin kung di nila malaman 'tong palabas na 'to.
Magpapaikot-ikot 'yon sa utak ko.
Pero pagkatapos kong sabihin sa inyo, at pagkatapos ng pag-uusap natin,
parang nahanap ko na 'yong sagot ko.
Dahil may walong kaibigan na ako,
babalik ako para makita ang pamilya ko at sasabihin sa kanila ng may pagmamalaki.
Hindi ko kayang tingnan 'yong mga mukha n'yo kasi maiiyak ako,
pero maraming salamat.
-Salamat. -Maraming salamat.
Gusto kong…
mabuhay nang mas malakas kaysa dati.
Galingan nating lahat.
Salamat, Taeheon.
Naging masaya ako kasama ka.
Salamat.
Maiintindihan ng nanay at tatay mo pag napanood nila 'to.
Salamat, Taeheon.
Salamat.
Lagi kitang susuportahan.
Salamat, Ikuo.
Alam kong nahirapan ka.
Nandito lang ako para sa 'yo.
-Maraming salamat. -Salamat, Ryota.
Hindi ko kaya…
Salamat, Shun.
Tandaan mong kailangan maging magalang pag humihingi ka ng tulong.
Para sa Green Room Boys. Maraming salamat.
-Maraming salamat. -Maraming salamat.
-Salamat. -Ingat ka.
Kita tayo.
Maraming salamat.
Tingin ko medyo iba sila sa mga taong madalas kong tawaging kaibigan.
Pwede ko sabihin sa kanila 'yong iniisip ko nang deretso.
Nakahanap ako ng mga kaibigan na kaya kong maging tapat talaga.
Marami akong natutunan sa kanilang lahat
at talagang determinado na rin ako ngayon.
Sana magkita kami agad.
Salamat, Taeheon.
Bilang matanda, hindi tayong laging umiiyak sa harap ng lahat.
Hindi talaga.
Mami-miss natin sila.
-Di ko kaya makita silang umalis isa-isa. -Hindi.
Sasabihin ko, "Sandali lang."
Oras na rin para umalis ako.
Natagalan 'yong pagsali ko sa inyo.
Kaya siguro sinubukan kong magmukhang astig, at pilit 'yong galaw.
Pero unti-unti akong nakapagpakita ng sarili, dahil ginawa n'yo 'yon lahat.
Humingi ako ng tulong, at tinulungan n'yo ako sa mga kahinaan ko.
Sa itinagal ko rito, napaisip ako tungkol sa maraming bagay.
'Yong isang bagay na gusto ko talagang pagsikapan dito
ay pag-ibig.
'Yong masabi talaga 'yong nararamdaman ko.
Ginawa ko ang lahat para sa pag-ibig dito,
na tingin ko bibigyan ako ng mas maraming kumpiyansa sa hinaharap.
Kahit wala na ako dito, itutuloy ko ang paghahanap sa sarili ko,
at patuloy na gagawin lahat ng kaya ko.
Maraming salamat.
-Maraming salamat. -Salamat.
Galingan natin!
Gagalingan namin.
Sige.
Ikuo.
Salamat.
Kita tayo.
Galingan natin.
Ingat ka.
-Salamat sa pagseryoso sa nararamdaman ko. -Oo naman.
-Salamat, Ikuo. -Salamat.
-Salamat.
-Pagpalain sana tayong dalawa. -Oo.
Ang hirap nito.
Bale, maraming salamat.
-Salamat, Ikuo. -Salamat.
-'Yong ulo mo… -Aray.
Ayos ka lang?
-Siya si Ikuo hanggang sa huli. -Si Ikuo talaga.
Nabago talaga nito 'yong pananaw ko sa hinaharap ko.
Bago ako dumating dito, ginawa ko lang 'yong kailangan.
May parte sa akin na hindi ko pa talaga nakikilala.
Dahil sa buhay ko rito, napag-isipan ko uli
'yong sarili kong kaligayahan, kung ano'ng magagawa ko para mabuhay nang maayos.
Ako na'ng susunod na aalis.
Bago ako umalis, may gusto akong makausap na kami lang.
Sige.
Gusto kong makausap si Kazuto.
Pwede ba?
Salamat.
-Babalik ka, di ba? -Madali lang.
Ayos. Maghihintay kami.
Alam mo…
Noong isang araw, sinabi mo sa akin 'yong naramdaman mo para sa akin dito.
Noong oras na 'yon, akala ko…
naayos ko na 'yong nararamdaman ko.
Akala ko rin, 'yong pagmamahal ko sa 'yo
medyo kumalma na.
Pero noong bumalik kayo ni Alan galing sa pangalawang date n'yo,
napansin kong mas nakinig ako nang mabuti sa kwento mo kaysa kina Shun at Dai.
Malamang may nararamdaman pa rin ako para sa 'yo.
Sa tingin ko.
Kaya, oo, mayroon pa rin…
akong nararamdaman para sa'yo.
Oo.
Kung ayos lang sa 'yo,
matutuwa ako kung aalis tayo ng bahay nang sabay.
Una, salamat sa pagsasabi ng nararamdaman mo.
Oo.
Noong nakilala kita…
sa simula,
sa shift sa coffee truck 'yon.
Unang beses ko 'yon. Di pa ako nakagawa ng kape na ganoon dati.
Kaya ikaw ang nagturo sa akin ng marami.
Oo.
Pinapahalagahan kita.
Pero pagkatapos ng araw na 'yon…
sinabi mo sa akin na interesado ka sa akin.
At nagsimula akong mailang sa 'yo.
Natuwa ako,
pero dahil hindi ko talaga kinaya 'yon,
repleksyon 'yon ng totoo kong nararamdaman.
Kaya…
Hindi…
Hindi ako makakaalis na kasama ka.
Salamat sa pagsasaalang-alang ulit sa nararamdaman ko.
Salamat.
Oo.
Kita tayo.
-Salamat. -Oo.
Sa huli, iniligtas mo ako nang husto.
-Salamat. -Oo.
-Salamat, Alan. -Salamat.
Iniligtas mo rin ako.
-Salamat. -Oo.
Sunod si Kazuto.
Salamat.
-Salamat. -Wala 'yon.
-Bye! -Magkita tayo.
-Kita tayo. -Salamat.
Ingat ka.
Sa tingin ko ayos na
na nasabi ko nang maayos 'yong damdamin na mahalaga sa akin.
Natutunan ko 'yong kahalagahan ng pagiging totoo sa sarili ko,
pero mabait din sa lahat.
Gusto kong pahalagahan 'yong mga ganoong bagay.
Aalis akong walang pagsisisi.
Ryota.
-Sumugal siya. -Oo.
Kailangan niya ng lakas ng loob
para umamin sa isang tao na tinanggihan na siya dati.
Oo, sigurado ako.
'Yong ginawa ni Ryota, tanda 'yon ng personal niyang pag-unlad.
Tama.
Tahimik na tao si Ryota, pero may lakas siya sa loob.
May…
kailangan…
May gusto akong sabihin kay Dai.
Pwede ka bang lumabas kasama ko ngayon?
Sige.
E, di, paalam na.
Mami-miss ko ang mga yakap mo.
-Araw-araw tayong nagyayakapan. -Oo.
Salamat.
Sweetheart.
Para kang kuya ko.
-Masaya akong nagkakilala tayo. -Ako rin.
Salamat.
-Kita tayo. -Bye, bye.
Bye, bye.
-Bye, bye. -Ingat.
Sorry. Salamat.
-Wow. -Oo nga.
Maupo tayo.
Bumabalik 'yong mga alaala.
Nakaka-miss.
Sobra.
Pag inaalala ko…
Oo.
Napansin kong gusto mo ako,
o may nararamdaman ka para sa akin,
pero nagtaka ako kung bakit ako 'yong gusto mo.
"Ano'ng nagustuhan niya sa 'kin?"
-Tungkol sa 'yo? -Oo.
'Yong unang date natin?
Hindi ako natuwa talaga.
Ano? Hindi nga!
-Seryoso ka ba? -Oo.
-Kita ko. -Tapos…
Di ko gustong piliin ka para sa unang sleepover date.
Ang sama.
Ayoko maulit 'yong nakakainis na pakiramdam.
Ayaw ko ng ideya
na pumayag lang dahil gusto mo ako.
-Sabi ko gusto ko maging magkaibigan ulit. -Oo nga.
Gusto ko magsimula uli.
Sabi mo nga.
Tapos naging interesado ako.
-Sa kabila ng lahat? -Oo.
Mas naging madali para sa akin
na tanggapin na gusto mo ako.
Na hindi mababaw 'yong nararamdaman mo.
Tapos nagsimula akong…
kumilos tulad ng ginawa ko, spoiled at naghahanap ng lambing galing sa 'yo.
Tapos nagtalo tayo, di ba?
Oo nga.
Pag mainit ang ulo ko o nagtatampo,
nag-aalala ako na baka hindi mo ako seseryosohin.
Nagduda ako sa 'yo noong una.
Pero sa mga nakaraang pagtatalo natin…
sineseryoso mo ako.
Hindi ako sigurado hanggang ngayon
kung paano na 'yong relasyon natin pag natapos 'to.
Kaya sa isip ko…
may matitinding damdamin ako na kailangan kong sabihin sa 'yo.
Dai…
Mahal na kita.
Shun, mahal din kita.
Ngayon.
-Gusto mo na umalis? -Oo.
-Ang ganda. -Oo.
Isa pa…
-Maraming salamat. -Oo.
Gusto kitang makita agad.
Gusto kitang makita araw-araw.
Gusto ko rin, kung pwede.
Oo.
Masaya ako do'n.
Wow!
Ang saya ko!
Ang galing ni Shun.
-Oo, 'yong Shun na 'yon! -Ang galing ni Shun!
Umiiskor siya pag kailangan.
Pambihirang pagpuntos 'yong nagawa niya.
Para siyang spoiled na bata, humahagulgol at nagtatampo,
kaya para tapusin niya 'yon ng pagsasabing in love na siya…
Ang lakas ng palo ng mga salita niya.
Sa isang banda, pinaikot-ikot tayo ni Shun hanggang sa pinaiyak niya tayo.
-Oo, at minahal natin siya. -Ganoon nga!
Matanda na tayong lahat,
pero marami siguradong mga kabataang katulad ni Shun, na susubukan ka…
Oo, dahil sa insecurity.
Posibleng may kumpiyansa sila sa sarili nila,
pero nag-aalala sila kung tatanggapin sila ng iba.
-Lahat tayo may ganoon. -Mayroon nga!
Parang, "Sigurado ka ba talaga? Gusto mo ba talaga ako?"
Gusto natin makakuha ng kumpirmasyon.
Pero sa huli, takot tayong mga tao.
Na lumabas sa lungga natin o magtiwala sa iba.
Pero kung bubuksan natin 'yong puso natin, baka masaktan 'yong damdamin natin,
pero tingin ko, may maganda 'tong magiging resulta.
Totoo 'yan.
May sasabihin ako sa 'yo.
Sige lang.
Sige na.
'Yong relasyon natin…
nagsimula 'yon noong nag-overnight date tayo.
Tapos nag-picnic tayo.
Tapos nag-glamping tayo noong isang araw.
Di laging magkatugma 'yong nararamdaman natin,
pero 'yong distansya sa pagitan natin,
kumpara sa umpisa,
mas malapit na 'to sa isip ko.
Pero di tulad mo, hindi ako magaling sa pagsasabi ng nararamdaman ko
o ng pananabik ko, kasi hindi naman ako masyadong nagsasalita talaga.
Kaya siguro…
baka ma-insecure ka dahil sa akin,
o madismaya kita.
Pero napakaespesyal sa akin ng presensya mo.
Parang ayaw kong matapos 'to dito.
Sige.
Oo.
Gusto kitang makilala…
unti-unti…
sa paraan ng pagpunta sa maraming lugar at paggawa ng mga alaala nang magkasama.
Kung gusto mo…
gusto ko umalis dito na kasama ka.
Siyempre naman.
-Siyempre sabay tayong aalis. -Sige.
Hanggang sa huli,
maraming beses…
kitang inisip,
at iniisip pa rin kita, siyempre.
Pero sa pagtira natin dito…
sa bahay na ito,
'yong oras na nakasama kita rito,
ibang-iba 'yon sa isip ko
kumpara sa oras na kasama ko 'yong iba.
Gusto kong nasa tabi mo.
'Yon talaga.
Gusto pa kitang makilala.
Kung magkikita pa tayo ng maraming beses,
at 'yong nararanasan mo
tumugma sa nararanasan ko,
gusto kong makasama ka at talagang alagaan ka.
Gusto lang kitang panoorin magluto.
Umalis na'ng lahat.
Oo.
Pero kung sabay tayong aalis,
di tayo malulungkot, di ba?
Gaano ka ka-cute, ha? Seryoso.
Handa ka na?
Say cheese.
Pwede mong kunan mula diyan sa 'yo?
Ayos?
Say cheese.
Kukunin ko 'to. Kunin mo 'yan.
Ang galing no'n!
Napakaganda!
Ang lupit no'n!
Bravo! Seryoso.
-Napakahusay. -Ang galing.
Ang ganda ng kwento nina Kazuto at Alan.
Bagay na bagay sila!
-Ang cute nila! -Ang galing.
Mukhang magkabaligtad 'yong bilis ng takbo nila pagdating sa pag-ibig.
Si Alan kumakaripas, e, parang, "Mahal kita!"
Habang si Kazuto, mas mabagal.
Nakakatawa na nagkasama sila.
'Yong emosyonal na estado ng tagatanggap, kung paano mo sasabihin,
'yong tiyempo, at antas ng intensidad…
Dapat sumakto lahat 'yon.
-Himala 'yon, e. -Himala talaga, di ba?
Oo, himala nga.
-Tingin ko rin. -Di ba?
Reality show 'to tungkol sa pagde-date,
pero tungkol din ito sa personal na paglago ng bawat kasali.
Masaya akong nasaksihan natin 'to.
At 'yong pamagat na The Boyfriend,
pwedeng romantikong kapareha 'yon, pero literal din na kaibigang lalaki.
Napakaganda ng dalawang 'yon doon.
Siyempre, 'yong di magagandang parte, pwedeng magbigay ng aliw sa dating show,
pero ang gaganda talaga ng mga kwento nila.
Naglabas sila ng saloobin, at pag nasaktan sila,
'yong nakakaunawa, dinadamayan sila.
Halimbawa 'to ng kung paano tayo dapat mabuhay.
Mismo!
-Talaga lang! -Ang lalim.
Pakiramdam ko ang dami kong dapat matutunan.
Pakiramdam ko patuloy na nililinis 'yong puso ko.
Ipinakita nila sa atin kung paano talaga magkaroon ng pakialam sa kapwa.
Parang gusto ko ma-in love.
Gusto ko ng romansa!
Ay, ako rin!
Hay, nabuhay akong puno ng kasinungalingan.
-Di pa huli ang lahat. -Ayos ka pa rin.
Pag umalis ka sa studio na 'to, bagong buhay na.
-Oo. -Nagbabago ang buhay. Kalma lang.
-Ang pagbabalik. -Pwede ibalik 'yong buhay ko?
Pwede ba ako bumalik sa lipunan?
Nagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano