Dzień dobry.
Co za przyjemny dźwięk.
„Dzisiaj zmiana Usaka”.
Oczywiście.
Usak.
„Usak, wybierz osobę, z którą chcesz pracować”.
Dobrze.
Momencik.
Nie wszyscy tu są, prawda?
TAEHEON, ALAN I KAZUTO SĄ NIEOBECNI
Dobrze.
- Pomożesz mi w pracy? - Chętnie.
Cieszę się.
Wiedziałem, że dzisiaj moja kolej.
Wiedziałem już wcześniej, że chcę wybrać Kazuto.
PIERWSZA NOC
Po pierwszym zapoznaniu widzę, że Kazuto jest w moim typie.
Jego wygląd i aura.
Jest nieco tajemniczy.
To czyni go atrakcyjnym.
Już się w nim zadurzyłem.
KATUTO I USAK NIE WIDZIELI SIĘ OD KILKU DNI ZE WZGLĘDU NA ICH PRACĘ
ZNÓW NIE MÓGŁ WYBRAĆ KAZUTO
Kazuto wpadł mu w oko.
Pierwsze słyszę.
To uczucie musi zakwitnąć.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziękujemy za przyjście.
- Poproszę trzy ciastka. - Trzy ciastka.
- Przepraszamy za zwłokę. - Przepraszamy za zwłokę.
Latte jest oznaczone literą L.
Dziękujemy.
Proszę uważać, jest gorąca.
W porządku?
DZIENNY UTARG 8200 JENÓW
Jak życie ci się w tym domu?
W domu?
Chcę być sobą…
Tak.
Wciąż się przyzwyczajam.
- Nie możesz się zrelaksować? - Wszyscy mają tam różne charaktery.
Tak.
Muszę dostosować się do reszty.
Rozumiem.
Czasem myślę sobie: „Nie, nie powinienem tego robić”.
Nie jestem…
taki, jak na scenie.
To życie osobiste.
Tak, jesteś zupełnie inny.
- Ale na co dzień? - Tak.
Jestem zwyczajnym facetem.
Nieco wstydliwym.
Jesteś wstydliwy?
Tak myślę.
Przeciętny facet.
Nigdy nie otworzyłem się przed innymi.
Nie jestem w tym doświadczony.
Mam nadzieję,
że zdołam tu wyrazić swoje prawdziwe uczucia.
Boi się, że może zostać skrzywdzony.
Good morning.
Dobra.
Morning.
Hej.
Jest oziębły.
Ale dlaczego?
Co się stało?
Dai zaczyna to wyczuwać.
Shun jest jakiś nieswój.
Coś jest nie tak, ale nie chce powiedzieć co.
Takie milczenie może być bolesne.
Bardzo!
Bolesne!
To nie jest typowa reakcja, kiedy słuchasz serca.
- Powinien go po prostu przytulić. - Właśnie.
Ta pozycja…
Ale kosz.
Jest jak trup.
- Dzień dobry! - Jesteś!
Już się bałem, że nie wrócisz.
Witaj z powrotem.
- Miło cię poznać. - Nawzajem.
- Jestem Alan. - Miło mi.
Nie mogłem się doczekać.
Boże, mam kłopoty. Najbardziej mi się spodobał.
Jego twarz, charakter, wszystko.
Dzięki ci, Boże!
- No proszę. - Nieźle!
Jest popularny.
Bardzo.
Ale jesteś wielki.
- Jak tam? - Dobrze.
Miło cię poznać.
„Dzisiaj zmiana Alana”.
W coffee trucku? Tak!
- Co to? - Co.
„Wyraźcie, czy chcecie pracować z Alanem”.
Co?
„Jeśli będzie kilku kandydatów, Alan musi wybrać jednego”.
- Ochotnicy? - To nowość.
Wiecie już?
Okej.
Dobrze.
- Mamy podnieść rękę? - Na znak Alana.
Dobrze.
Raz, dwa, trzy, teraz!
Co? Dobrze, ty.
Ale szybko.
Pomożesz mi w pracy?
Chętnie.
A my co?
Dobrze.
Dobrej zabawy.
Jasne.
Ty jesteś Horan?
- Alan. - Alan!
Horan?
- To ja. - Pomyliła imię.
Mój ojciec jest pół-Włochem, pół-Brazylijczykiem.
Rozumiem.
- A matka pół-Japonką, pół-Brazylijką. - Aha!
Urodziłem i wychowałem się w Brazylii, ale jestem też Japończykiem.
Zaczynasz wyglądać jak moja mama.
Reszta gotuje.
Możemy się zrelaksować.
Zrelaksować?
Co lubisz robić?
Co lubię robić?
Chodzę do łaźni.
Do łaźni?
Albo do sauny czy łaźni skalnej.
Chodzę tam, gdy mam wolne.
- Rozumiem. - Tak.
Długo siedzisz w saunie?
Nie zawsze.
Rozumiem.
Usak jest taki nudny w rozmowie.
Zaczął od: „Co lubisz robić?”.
- „Długo siedzisz w saunie?” - To słodkie.
Po to idzie się do sauny.
- Nie lubisz jakiegoś jedzenia? - Ja?
Już nie.
W dzieciństwie byłem wybredny.
Wyrosłeś z tego?
Tak.
Pewnie go znudziłem.
Ciekawe, co myślał.
Martwiłem się, że emanuję negatywną energią.
Nie każdy jest dobrym rozmówcą.
Po prostu wyraź siebie.
Na scenie jest okazem męskości.
Ale dziś wręcz przeciwnie. Jest taki spokojny.
Było miło.
Nie zrozumcie mnie źle, ale dla mnie to zaleta.
Usak to facet z innej ligi.
Nie wiem, czy mam prawo się nim interesować.
Czuję, że nie dorastam mu do pięt.
Kazuto czci Usaka jak boga, ale kiedy rozmawiali,
zobaczył, że jest przystępny.
To dla niego plus.
Dobry kontrast.
Dla Kazuto tak.
Alan też interesuje się Kazuto.
Będzie zamieszanie.
- Kazuto przyciąga facetów. - Widzę dlaczego.
Jest zrównoważonym facetem.
- I potrafi gotować. - Tak!
Dobrze mieć jakieś zajęcie.
Miło zobaczyć go po pracy.
Zawsze witają go brawami.
„Witaj z powrotem!”
Miłość może być jak kiszonki.
Musi się długo fermentować.
Poezja!
Patrzcie.
Jaka radość.
Niesamowite.
Ale słodziak.
On nie podlewa roślin, tylko bawi się tą wodą.
To nic. Wszystko okej.
Gotowi, start!
Super.
Kto był pierwszy?
Chcę o czymś porozmawiać.
Nasz dzienny budżet na posiłki to jakieś 6000 jenów.
A Usak potrzebuje kurczaka do shake’ów.
Ten kurczak wciąż sprawia problemy.
Afera drobiowa!
Odkładamy 1000 jenów wyłącznie na jego kurczaka.
Ale kiedy byliśmy dziś na zakupach…
Patrz, dwa kilo.
Ale kosztuje 1560 jenów…
Niedrogi.
Umówiliśmy się, że musi być tańszy niż tysiąc jenów.
Kupił kwa kilo kurczaka za 1600 jenów.
Wydaliśmy dziś siedem tysięcy…
Ponad siedem tysięcy.
Ponad siedem, tak?
Zebrałem się na odwagę, ale totalnie mnie zignorował.
Nie byłem zachwycony.
Chcę usłyszeć wasze opinie.
Co mogę powiedzieć?
Przepraszam, że nie trzymałem się budżetu.
Ostatnio…
wydawałem na kurczaka nieco więcej.
Myślałem, że nie macie z tym problemu.
Więc kupowałem nieco droższego kurczaka.
To dla ciebie takie ważne, żeby spożywać dwa kilo dziennie?
To wydaje się śmieszne, ale dla nich to poważna sprawa.
To ważna część jego zawodu.
Ważna.
- Zmniejszę ilość. - Co?
Mniej kurczaka.
Przepraszam, nie chcę się narzucać,
ale może moglibyśmy dodać kurczaka…
Do dziennych posiłków?
I…
- Wszyscy mamy go jeść? - Wtedy…
jeśli coś zostanie, mógłbym dodać to do smoothie.
To tylko moja opinia,
ale myślę, że ten kurczak pozwala mu utrzymać formę do pracy.
Sprzedajemy jedno latte za 500 jenów.
A kawa z drippera…
Możemy naprawdę pomóc Usakowi w pracy.
Okej. Więc?
Jeśli możemy pokryć koszty kurczaka z naszych utargów,
to byłby miły gest.
Okej.
To najlepszy pomysł.
Idealnie.
Też tak myślę.
To motywuje mnie do cięższej pracy w kawiarni.
Jeśli wszyscy się zgadzają, to postanowione.
Wyszukam przepisy na niedrogie dania z kurczaka.
- Kazuto! - Ale słodziak!
- Zakochałam się! - Kazuto!
Wszyscy go uwielbiają.
Przepraszam za dziś.
- Drobiazg. - Byłem bezmyślny.
Nie przejmuj się.
Doceniam to, że zabrałeś głos.
A tam.
Cieszę się, że inni nie mieli z tym problemu.
Nie przemyślałem tego.
Okej.
Zaczynam się zastanawiać, czy w ogóle jestem tu komuś potrzebny.
Sprawiłem im kłopot.
Nieprawda.
Kurczak jest kłopotem, nie ty.
„Dzisiaj zmiana Usaka”.
„Podnieście rękę, jeśli chcecie pracować z Usakiem”.
Okej, odliczam.
Trzy, two, one…
zero.
Nikt. A, tutaj jesteście.
Pomyślałem, że mu się nie podobam.
Kazuto nie podniósł ręki.
Nawet nie chce pogadać.
Nie podobam mu się.
Przykro mi.
Dobrze.
- Pomożesz mi w pracy? - Chętnie.
- Tutaj? - Tak.
- Muszą zakasać rękawy. - Tak.
Do roboty.
Tak.
Dobrze.
Patrz!
Niesamowite.
Super!
Wielka grupa!
Do dzieła!
Mogę zrobić zdjęcie.
Wszyscy na nim będziecie.
Trzy, dwa, jeden!
Tak!
Idealne oświetlenie!
Zapraszamy do nas na kawę i sok.
Jesteśmy tutaj!
- Dzień dobry. - Proszę kawę.
Robi się.
- Najszybciej będzie mała mrożona. - To wezmę małą mrożoną.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Świetnie.
- Co? - Niemożliwe.
Może zabrakło im rąk do pracy.
Wyczułem, że byłeś dziś nieco przybity.
Jakbyś miał dużo na głowie.
Cały czas myślę, że nie pasuję w Green Roomie.
Zdaje mi się,
że jesteś typem osoby,
która bardzo przejmuje się zdaniem innych.
Naprawdę zważasz na to,
jak twoje słowa wpływają na innych.
Mam nadzieję,
że zdajesz sobie sprawę, że jesteś naprawdę dobrym człowiekiem.
Wszyscy uważają, że jesteś czarujący.
Mimo wszystko…
jeśli ja się nie zmienię,
to nie zmieni się też moje otoczenie.
Twoje słowa dają mi do myślenia.
Dziękuję.
Absolutnie. Ja tobie też dziękuję.
Alan jest super.
Cieszę się, że dodają tak sobie otuchy.
Jest wspaniały.
Możemy się wiele nauczyć, patrząc, jak słucha i wspiera innych.
Jest bardzo pomocny.
Z tym kurczakiem też.
Faktycznie, mogą zarobić dodatkową kasę na kurczaka.
Myśli i głową, i sercem.
To był świetny pomysł.
A Dai odważył się poruszyć ten trudny temat.
To też było ważne.
Racja.
Zastanawiam się, co myśli Kazuto.
- Prawda? - Nie podniósł ręki.
Racja.
Nie wiem, co do kogokolwiek czuje.
Jest tajemniczy.
Ma swoje smoothie.
Z kurczakiem.
Wszystko okej, Shun?
Shun.
Shun!
Co?
Kurczak…
Do shake’a?
Robisz go dzisiaj, Usak?
Dobre?
Tak.
Na spokojnie.
Porysuję sobie.
Sam nie wiem.
Nie rozumiem Shuna.
Dzisiaj ignorował mnie bez powodu.
Chciałbym spędzić z nim więcej czasu na osobności.
W oczywisty sposób wyrażam swoje uczucia.
Nie rozumiem uczuć Shuna.
Jestem trochę zmęczony.
Shunowi naprawdę się to nie podoba.
Trudny facet.
Sam powiedział, że chce, żeby Dai wyraził, jak bardzo go lubi.
- Faktycznie. - Prawda?
Zdaje się, że mówi i robi co innego,
ale on sam tak nie uważa.
Tak.
Ale reszcie trudno go zrozumieć.
Ja też go nie rozumiem.
Inni mogliby się bardziej starać,
ale Dai jest beztroskim hedonistą.
Może sobie po prostu darować.
Nic nie poradzimy.
Ale chciałabym, żeby Dai potrafił się z nim dogadać.
Racja.
„Dzisiaj zmiana Kazuto”.
- Kogo wybierze? - Zobaczmy.
- Czekajcie. - Kogo?
„Podnieście rękę, jeśli chcecie pracować z Kazuto”.
Na mój znak, tak?
Gotowi, start!
Tyle rąk! Tak się cieszę!
Tyle rąk.
Co zrobić?
Kogo wybierze?
- Co? - Shun?
To moja pierwsza zmiana z Shunem.
- Pomożesz mi w pracy? - Chętnie.
Baw się dobrze.
Tak.
Nie wybrałem któregoś z was, bo pracowaliście już wczoraj.
Usak i ja.
- Jak miło. - Tak.
Ale mogłeś nas wybrać.
To miły gest.
Tak.
Zdziwiłem się, gdy podniosłeś rękę.
Nie mogłem uwierzyć.
Trochę żal mi Daia.
On nie podniósł ręki.
Jak wam idzie?
Nic nie idzie.
Nic?
No, wprawdzie byliśmy na randce.
I jak?
Nie za dobrze.
Zdawało się inaczej.
Jest między wami chemia.
- Tak myślisz? - Owszem.
Poważnie?
Ja tak nie myślę.
Nie?
To mnie martwi.
Dai mnie pociąga,
ale ma za dużo energii.
Ja jestem spokojniejszy.
To prawda.
Więc czasem…
to mnie przerasta.
Rozumiem.
Więc o to chodzi.
Gdyby znów była szansa na randkę,
kogo byś wybrał?
Nie jestem pewien.
Nie?
Ale to przyjemne!
Byłeś na randce z Shunem, prawda?
Tak.
- Możemy o tym pogadać? - Pewnie.
Wcześniej zawsze potrafiłem zrozumieć osoby,
z którymi się spotykałem.
To dla ciebie nowość?
Jestem zakłopotany.
- Rozumiem. - Tak.
To nowe doświadczenie.
Tak. Często nie mogę go zrozumieć.
Jesteście przyjaciółmi?
- Rodzeństwem. - Ach!
Zdaje się, że dobrze się dogadujecie.
Owszem.
Proszę, małe mrożone latte.
I jeszcze jedno.
- Dziękujemy. - Proszę.
- Dziękujemy. - Do zobaczenia.
- Trzymajcie się. - Powodzenia.
- Sporo ludzi. - Świetnie.
Duża rodzina.
Owszem.
Fajna rodzinka.
Tak.
Wciąż myślę o Shunie i Kazuto.
- O którymś myślisz częściej? - Tak.
Powiesz nam?
Powiedz.
Interesuje mnie Kazuto.
Tak.
Ja po prostu bym mu powiedział.
Teraz wiem, że i Alan jest nim zainteresowany.
Czuję się onieśmielony.
Myślę, że Alan jest bardziej rozrywkowym facetem.
O nie!
Nieprawda.
Nigdy nie wiadomo, co kogo przyciągnie.
Wciąż nie miałem okazji z nim pogadać.
Trudno mi znaleźć odpowiednią sytuację.
Próbowaliśmy zgadnąć, kim jesteś zainteresowany.
Myślałem, że Usakiem.
Ale wczoraj nie podniosłeś ręki.
Może się w kimś zadurzyłem.
Naprawdę?
- Czyli… - W kim?
- W Shunie? - Shun?
- Zróbmy kolację. - Dobrze.
Dobrze.
- Co? - Co jest?
Co się stało?
Nie wiem.
W saunie świeci się światło.
Hej, stary!
Witaj z powrotem.
Witajcie.
- Jesteśmy. - Witajcie.
Witajcie z powrotem.
- Alan, mogę cię prosić? - Okej.
- Co? - Co jest?
Kazuto…
Co się dzieje?
Poczekajcie chwilę.
Poczekamy.
Bariści mają co robić, nie?
To dla mnie?
Możesz podać tam.
Usak martwi się tym, co między nimi jest.
Kurczę…
- Wiem, że cię zaskoczyłem. - Żaden problem.
Wali mi serce.
- Dlaczego? - Czekaj.
WRACAMY MOŻEMY POROZMAWIAĆ NA OSOBNOŚCI?
Co?
Co to znaczy?
To będzie ekscytujące.
- Świetnie! - Super!
Ale się cieszę!
Chciałem dziś z tobą popracować,
ale to byłby dwa dni z rzędu.
I chciałem też popracować z Shunem.
Następnym razem…
Chciałbym popracować z tobą.
Tak myślę.
Tak…
- Następnym razem. - Cieszę się.
Wiesz…
Ja czuję to samo.
Teraz wiem, że nie jestem sam.
Trochę…
Nie, bardzo mi ulżyło.
Tak.
Zobacz.
Kazuto gada z Alanem?
We dwoje.
- Mogę cię uściskać? Na uspokojenie. - Dobrze.
Poważnie, dziękuję.
Kazuto gada z Alanem.
Ale emocje.
Trzeba podjąć inicjatywę, żeby wygrać.
Racja.
- Absolutnie. - Tak.
Trzeba podjąć inicjatywę.
- Witaj z powrotem. - Zimno na zewnątrz?
Zimno.
Idę do łazienki.
- Dobra robota dziś. - Dzięki.
- Zimno? - Tobie na pewno.
- Nie, tylko… - To nic…
O co chodzi?
- Chciałem ci coś powiedzieć. - Tak.
Spośród mieszkańców Green Roomu…
Jak to ująć?
Jesteś…
w moim typie.
Co?
Tak czuję.
Niemożliwe.
Pewnie, że tak.
- Nie okłamałbym cię. - Poważnie?
Jestem w szoku.
Kiedy zjawiłem się w tym domu,
od razu to poczułem.
Ale następnego dnia pojechałeś do pracy.
A potem ja musiałem pojechać.
- Przegapiliśmy się. - Tak.
Więc trudno było znaleźć czas.
Chciałem się do ciebie zbliżyć.
Tak myślę.
Mózg mi się zawiesił.
Nie proszę cię teraz o żadną odpowiedź.
Chciałem ci tylko powiedzieć, jak to wygląda dla mnie.
Ale w przyszłości
może chciałbyś pójść na randkę?
Jeśli będzie okazja,
wybiorę ciebie.
Chcę pójść z tobą na randkę.
- To wszystko. - Niewiarygodne.
To wszystko.
Tak się cieszę.
Nie mogę uwierzyć.
Pewnie, że się cieszę, ale teraz, gdy wiem, co on czuje,
zastanawiam się, jak to wpłynie na moje uczucia.
Chciałbym poznać go lepiej.
Ale fajnie!
- Ale zwrot akcji! - A więc to tak!
Ale się dzieje!
Alan nie może siedzieć z założonymi rękami.
Wszyscy używają form grzecznościowych, zwracając się do Usaka.
- To może… - Zwiększyć dystans.
- Właśnie. - Postawić mur.
To oczywiście też kwestia szacunku.
Kazuto i Alan są bardziej szczerzy.
Reszta zwraca się do Usaka Usak-san.
Tylko Alan tego nie robi.
Alan dawał Usakowi rady, a teraz jest jego rywalem.
- Racja! - Ale drama!
No tak.
Właśnie.
I przyjaciele, i rywale.
Mieliście okazję dziś pogadać?
Tak, w drodze.
Dużo gadaliście?
Powiedział, że się zadurzył.
- Kto? - Kazuto.
Nie powiedziałem tak.
- Powiedziałeś. - Nie!
Zarumienił się.
Shun, ty paplo!
Papla!
O nie!
Tylko żartowałem.
Na pewno?
- Niczego nie powiedział. - Poważnie.
Ale nie można tak się w kimś zadurzyć z dnia na dzień.
Nigdy nie zakochałem się od pierwszego wejrzenia.
Kiedy ktoś mówi mi o takiej miłości,
nie potrafię tego zrozumieć.
Kiedy poznałem Kazuto, poczułem iskrę.
To było coś.
Aż podskoczyło mi serce.
To mógł być pierwszy raz.
- Powiedział to przy wszystkich. - Odważnie.
Może chciał ostrzec konkurencję.
Tak myślę.
Dobrze to zrzucić z serca.
Wolę być bezpośredni.
- Podjąłeś dziś inicjatywę? - Tak.
Pogadałem z Kazuto.
Z Kazuto? Dziś?
Tak.
Co mu powiedziałeś?
Powiedziałem mu…
że zrobił na mnie dobre wrażenie.
Jeśli będzie szansa na kolejną randkę,
wybiorę go.
Tak powiedziałeś?
- Nieźle. - Dzisiaj.
To stało się tak szybko.
Kurczę!
Możemy zrobić diagram.
Kto kogo lubi.
Mamy tu coś.
- Wszystko narysuje. - To tylko domysły.
Trzeba to podkreślić.
Idę do ubikacji.
Co?
Poczekaj.
Coś się stało?
Ja też lubię Kazuto.
Co?
Serio?
Zmiana uczuć?
Moje uczucia do Shuna nie rozwinęły się.
Kiedy obserwowałem codzienne interakcje Shuna i Daia,
próbowałem wyobrazić sobie związek z Shunem
i zrozumiałem, że nie potrafiłbym z nim być.
A kiedy Alan publicznie wyznał swoje uczucia wobec Kazuto,
poczułem, że nie chcę, żeby ktoś mi go odebrał.
Zdziwiło mnie to uczucie.
Zrozumiałem, że może to on podoba mi się najbardziej.
A potem…
Usak powiedział, co czuje.
Obaj podjęli inicjatywę.
Jeśli jutro będzie kolejna randka…
Będziesz miał kłopoty.
Ciekawe, co będzie.
Jutro…
Może tak?
Pokażę wam później.
KAZUTO, CHCĘ Z TOBĄ POROZMAWIAĆ WYJDŹ NA TARAS
Kazuto ma urwanie głowy.
Ma co robić.
- Hej, Ryota. - Dziękuję, że przyszedłeś.
Zimno, co?
- Tak, przepraszam. - To nic.
Chciałem ci powiedzieć,
co do ciebie czuję.
Więc…
Bardzo cię lubię.
Nie wiem, czy można nazwać to miłością.
Coraz bardziej mi się podobasz.
Dlatego chciałbym…
spędzić z tobą więcej czasu.
- Poważnie? - Tak.
Jesteś taki uroczy.
Dzisiaj zrozumiałem, co do ciebie czuję.
To wszystko.
Poważnie?
Dziękuję. To wymagało odwagi.
Dużej odwagi.
Zdziwiłeś mnie.
Nie pomyślałbym, że możesz tak czuć.
Nie pokazywałem tego.
Kurczę!
Zaskoczyłeś mnie.
Naprawdę.
Jestem w szoku…
Chciałbym pójść z tobą na randkę.
Tak czuję.
Dziękuję, że mi o tym powiedziałeś.
Piękny księżyc.
Dziękuję, Ryota.
Dziękuję.
- Do jutra. - Tak, do jutra.
- Dobranoc. - Dziękuję.
To już trzeci. Musi zmierzyć się z Alanem i Usakiem.
Silna konkurencja.
Bardzo silna.
Każdy wyraził swoje uczucia w inny sposób.
Spodobało mi się to.
Słuszna uwaga.
To było niepodobne do Ryoty.
Tak.
To mnie przerasta.
Jesteś w moim typie.
Kiedy poznałem Kazuto, poczułem iskrę.
Bardzo cię lubię.
Nie mogę tego znieść.
Kazuto też jest w trudnej pozycji.
Bardzo trudnej.
- Przeczytam na głos. - Śmiało.
„Dzień dobry”.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Kawiarnia będzie dziś nieczynna.
A utarg?
- I… - Randka z nocowaniem?
- Co? - Wypaplałem.
Co?
„Randka z nocowaniem, tylko we dwoje”.
- Randka z nocowaniem? - Co?
Z nocowaniem? To nowość.
Kurczę!
- Boże! - Ale niespodzianka.
„Zapiszcie imię osoby, z którą chcielibyście pójść.
Uczucie musi być odwzajemnione”.
Przed Kazuto trudna decyzja.
Co zrobi?
Myślę, że Shun i tak wybierze Daia.
Też tak myślę.
Chcę iść na randkę.
- A ty? - Oczywiście.
- Szaleństwo. - Absolutnie.
Ale jazda!
Tak.
Każdy już się zdecydował?
- Tak? - Tak.
Wszyscy?
Muszą się przygotować.
- Na noc. - No tak.
To okazja, żeby spędzić dużo czasu z osobą, która się nam podoba.
Jestem na to gotowy.
- Zobaczymy. - Cieszę się.
Chcę pójść dziś na randkę
i spędzić z kimś na spokojnie trochę czasu, zanim zaśniemy.
Chcę powiedzieć o swoich uczuciach.
Chcę, żebyśmy oboje poznali siebie lepiej.
Jeśli będę miał dziś taką okazję,
będę szczęśliwy.
Kto przeczyta?
Kiepsko radzę sobie z kanji, ale…
Spróbujesz?
Może będziesz musiał mi pomóc.
„Oto pary, które pójdą na randkę z nocowaniem”.
Pierwsza para to…
Kazuto i…
- Kazuto. - I?
- Kto? - No kto?
PIERWSZA PARA KAZUTO I ??
Napisy: Filip Bernard Karbowiak