Magandang umaga.
DAI - ESTUDYANTE SHUN - ARTIST
Magandang umaga.
Ang ganda ng tunog.
"Si Usak ang papasok ngayon."
Siyempre.
Usak.
"Usak, pumili ka ng isang tao na gusto mong makatrabaho."
Sige.
Sandali lang.
May mga wala rito, di ba?
WALA SINA TAEHEON, ALAN, AT KAZUTO
Sige.
-Sana samahan mo ako. -Oo naman.
Excited ako.
Alam kong mapipili na ako na maging lider ng truck.
Nakapagdesisyon na ako na pipiliin ko si Kazuto.
UNANG GABI NIYA
Sa unang tingin, si Kazuto 'yong tipo ko.
'Yong itsura at dating niya.
Medyo misteryoso siya.
Parte 'yon ng nakakaakit sa kanya.
May gusto na ako sa kanya.
PERO ILANG ARAW NANG HINDI NAGKIKITA SINA KAZUTO AT USAK GAWA NG TRABAHO NILA
HINDI NIYA MAPIPILI SI KAZUTO NGAYON
-Gusto ni Usak si Kazuto. -Ngayon lang natin narinig 'to.
Palaguin pa natin 'yang damdamin na 'yan.
-Hello. -Hello.
Hello.
Salamat sa pagpunta.
-Tatlong cookies nga. -Tatlong cookies.
-Pasensya na sa paghihintay. -Sorry sa paghihintay.
'Yong may letrang "L" ang cafe latte.
Maraming salamat.
Ingat sa paghawak, mainit.
Ayos ka lang?
ANG KITA NGAYON 8,200 YEN
Kumusta ang buhay sa bahay?
Sa bahay?
Paano ko ba sasabihin, gusto ko maging natural na ako…
Tama.
Nangingilala pa ako.
Di ka pa rin panatag?
Kung tutuusin, maraming tipo ng tao.
Oo, mismo.
Kailangan kong makibagay, o iangkop 'yong sarili ko sa iba…
Oo, naiintindihan ko.
Minsan iniisip ko, "Ay, dapat iwasan kong gawin 'to."
Hindi ako…
'yong mailap na nasa stage.
-Hindi sa pribadong buhay ko. -Alam ko. Iba ka nga.
'Yong totoong ako?
-'Yong totoong ikaw? -Oo.
Ordinaryo lang ako
at mahiyain…
Mahiyain ka ba?
Sa tingin ko.
Pangkaraniwang tao lang ako.
Hindi ko kailanman kinuwento 'yong buhay ko sa iba.
Kulang ako sa ganoong karanasan.
Sa pagtira ko rito
sana magawa kong ipakita nang malaya 'yong nararamdaman ko.
Nakakatakot kasi baka masaktan ka.
Magandang umaga.
Sige.
TAEHEON DESIGNER GALING KOREA
ALAN IT WORKER GALING BRAZIL
Magandang umaga.
Uy.
Ha? Hindi siya namamansin.
Ba't ang sungit niya?
Oo, ano'ng nangyari?
Pero parang nakukuha na ni Dai.
Na may kakaiba sa mga reaksyon ni Shun.
Ang hirap pag di nila sinasabi sa 'yo, kasi alam mong may mali,
ang sakit pag wala lang silang imik.
Oo, sobrang sakit!
Ang sakit!
Hindi 'yan ang karaniwang reaksyon pag may nakikinig sa puso mo.
Sasabihin mo man lang, "Uy!"
-O yayakapin mo siya. -Tama.
'Tong posisyong 'to…
Matinding pagtanggi 'to. Para siyang totoong naghihingalo.
5 ARAW BAGO BUMALIK SI KAZUTO
-Magandang umaga. -Nakabalik na siya!
Akala ko di ka na babalik.
Buti nandito ka na.
-Nakilala rin kita. -Oo.
Uy, oo nga.
-Alan pala. -Masaya ako makilala ka.
Masaya akong makilala ka. Gusto ko talaga makita ka.
Diyos ko, lagot na ako. Paborito ko siya.
Gusto ko 'yong mukha niya, dating, lahat.
Parang, "Salamat, Panginoon!"
-Ayan na. -Ha? Ayos!
Sikat siya, ha.
Sobrang sikat.
Wow, ang laki mo!
-Ayos ka lang ba? Mabuti naman? -Ayos lang ako.
Masaya akong makilala ka.
Wow.
"Si Alan ang papasok ngayon."
-'Yong truck? -Oo.
Ayos!
-Ano 'to? -Ano?
"Pakisabi kung gusto mong makatrabaho si Alan."
Hala!
"Kung maraming kandidato, dapat pumili ng isa si Alan."
-Mga volunteer? -Bago 'yan.
Nakapagdesisyon na ba kayo?
Sige.
-Magtataas ba tayo ng kamay? -Dapat magbilang si Alan.
Sige, kuha ko.
Handa na? Sige.
Grabe!
Ano? E, di ikaw.
Ang bilis.
Sana samahan mo ako magtrabaho.
Oo naman.
Ano'ng gagawin natin?
Sige.
Enjoy kayo.
Oo naman.
Ikaw ba si Horan?
-Ay, ako po si Alan. -Alan.
Horan daw.
-Ha? Ako 'yon. -Nalito siya kay Alan at Horan.
'Yong tatay ko, kalahating Italian, kalahating Brazilian.
A, gano'n.
-Japanese-Brazilian 'yong nanay ko. -Gano'n ba.
Ipinanganak at lumaki ako sa Brazil, pero Japanese din ako.
Naku, parang nagiging kamukha mo ang nanay ko!
Dahil nagluluto 'yong iba ngayon,
magpahinga na lang kaya tayo?
Magpahinga?
Ano'ng mga gusto mong gawin?
Mga gusto kong gawin?
-Mahilig akong maligo. -Pampublikong paliguan?
Mga pampublikong paliguan, sauna, at bedrock bath.
Pumupunta ako madalas pag wala akong pasok.
-A, ganoon. -Oo.
Pag nasa sauna ka ba, nagtatagal ka?
May mga oras na hindi.
Sige.
Nakakabagot 'yong mga tanong ni Usak.
"Ano'ng gusto mong gawin?" ang simula niya.
-"Nagtatagal ka ba sa sauna?" -Ang cute, e.
Pag nagpunta ka sa sauna, madalas nagtatagal ka.
Mapili ka ba sa kung ano?
Ako?
Hindi na ngayon.
Mapili ako noong maliit pa ako.
Nalampasan mo na 'yon?
Oo.
Nabagot siguro siyang kausap ako.
Iniisip ko kung natuwa siya.
Nag-aalala ako na baka negatibo 'yong enerhiya ko sa kanya.
-Di lahat magaling makipag-usap. -Sabihin mo lang ang nararamdaman mo.
Pag nasa stage siya, lalaking lalaki siya.
Pero kabaligtaran talaga siya at kalmado lang.
Maganda 'yon.
Medyo mayabang 'yong tunog nito, pero dagdag puntos 'yon sa 'kin.
'Yong lalaking nasa level ni Usak…
Parang hindi ako pwede magkagusto sa kanya.
Parang hindi ako sapat.
Sinasamba ni Kazuto si Usak na parang diyos, pero nang magkausap sila,
nakita niya 'yong nakakaakit na siya.
Positibo ang dating sa kanya.
Magandang agwat.
Sa mga mata ni Kazuto.
-Tapos gusto din ni Alan si Kazuto. -Tama.
Magkakagulo 'yan.
Lapitin ng lalaki si Kazuto.
-Kita ko kung bakit patok si Kazuto. -May balanse sa buhay niya.
-At marunong siyang magluto. -Tama!
Parang ayos din maging abala.
Oo. Doble 'yong saya pag nakikita mo sila.
Pinalakpakan siya pagbalik niya.
-"Buti nandito ka na." -Totoo 'yan.
Naisip ko tuloy, baka parang binuro na pagkain 'yong pag-ibig.
Patagalan talaga ang labanan.
Ang lalim, ha.
Tingnan n'yo.
Ang saya niya magdilig ng halaman.
Ang galing nito.
Ang cute niya.
Hindi siya nagdidilig ng halaman, naglalaro siya ng tubig.
Nadidiligan pa rin, kaya ayos lang.
Humanda, sige!
Ang galing.
Sino'ng nauna?
May isang problemang gusto kong ipaalam.
6,000 yen ang budget natin ngayon para sa pagkain natin.
At gumagamit si Usak ng pitso para sa shake.
Puro problema ang dala niyang pitsong 'yan.
'Yong problema sa pitso…
May 1,000 yen na nakalaan kada araw na maipambibili niya ng manok.
Pero noong namimili kami kanina…
-Uy, dalawang kilo 'tong isang 'to. -Pero tingnan mo, 1,560 yen 'yan…
Mura na 'to.
Kahit na. Pumayag tayo na dapat 1,000 yen o mas mababa.
Iniwan niya 'yong dalawang kilo ng manok na tig-1,600 yen sa basket.
Ang gastos ngayon, 7,000… magkano?
Sobra lang sa 7,000 yen.
Sobra sa 7,000 yen? Tama.
'Yong naglakas ako ng loob na sabihin, binalewala lang talaga.
Di ko masasabing hindi ako nababahala.
Gusto ko ring marinig ang opinyon ng lahat.
A, ano bang masasabi ko?
Pasensiya na, hindi ko talaga sinunod 'yong 1,000 yen na budget.
Alam n'yo, kamakailan,
'yong halaga ng manok, sumusobra siya sa budget.
Akala ko tuloy ayos lang.
Kaya 'yong mga mamahalin 'yong binibili ko.
Ayun.
Dapat ba talaga dalawang kilo?x
Ang totoo, nakakatawa 'to, pero sa kanila, seryosong usapan 'to.
Importante kasi sa trabaho niya 'yong manok.
Importante 'yon.
-Babawasan ko na. -Ha?
'Yong manok.
Pasensiya na, baka masyadong diretsahan 'tong imumungkahi ko.
Kung magdadagdag tayo ng manok sa mga pagkain natin…
Bilang parte ng pagkain natin araw-araw?
Tapos…
Kakain lahat ng manok?
Oo, pagkatapos…
kung pwede kunin ko 'yong tira para sa smoothie ko.
Ayun.
Opinyon ko lang 'to.
Naniniwala akong mahalaga 'yong 2 kilo para sa katawan niya para sa trabaho niya.
Kung makakabenta tayo ng isang latte, 500 yen 'yon.
Kung makakabenta tayo ng isang latte at isang drip coffee…
Kung masusuportahan natin ang trabaho niya at ang mahalaga kay Usak…
Sige. Tapos?
Kung kaya natin mabili 'yong manok gamit 'yong kinita natin,
naisip ko lang na magiging ayos 'yon.
Sige.
'Yan ang pinakamagandang ideya.
Tamang-tama.
Tingin ko ayos 'yon.
Mas ginaganahan akong galingan sa coffee truck.
Kung sasang-ayon ang lahat, ayos na tayo.
Gagawa ako ng mga recipe na makakatipid tayo para makaya natin 'to.
-Hay, Kazuto. -Napakalambing niya.
-Mahuhulog ako sa kanya. -Mahal kita, Kazuto.
Lahat nahuhulog kay Kazuto.
Pasensya na kanina, Dai.
-Wala 'yon. -Hindi ako nag-iisip.
Hindi, wag mo na alalahanin.
At nagpapasalamat ako na binanggit mo 'yon.
Wala 'yon.
Buti at ako lang ang nag-alala.
Hindi talaga ako nag-iisip, alam mo 'yon?
-Oo. -Oo.
Iniisip ko na tuloy kung kailangan ba talaga ako sa bahay na 'to.
Nagkaro'n lang ng ilangan dahil sa 'kin.
-Hindi totoo 'yan. -'Yong manok 'yong problema, hindi ikaw.
"Si Usak ang papasok ngayon."
"Pakisabi kung gusto mong makatrabaho si Usak."
Sige, magbibilang ako hanggang tatlo.
Isa, dalawa, tatlo…
Tapos na.
Wala. Ay, mayro'n.
Naisip ko, "Ay, ayaw niya sa 'kin."
Lumingon ako, hindi nagtaas ng kamay si Kazuto.
Ayaw niya ring makipag-usap.
Hindi talaga siya interesado sa 'kin.
Ang lungkot lang.
Sige.
-Sana samahan mo ako. -Oo naman.
Ayos!
-Doon ba? -Oo.
-Kailangan na nilang makabenta. -Tama.
Gawin na natin 'to.
Oo.
Sige.
Uy, tingnan mo.
Ang galing.
Nakakaloka.
Ayan na ang grupo!
Magbenta na tayo!
Excuse me, ako na'ng kukuha.
Di ba mas ayos kung magkakasama kayo lahat?
One, two, three.
Sige.
May ilaw talaga sa likod.
Kung gusto n'yo ng kape at juice, nagbebenta kami dito.
Nandito kami!
-Hello. -Isang kape nga.
Isang kape, sige.
'Yong pinakamabilis, small iced coffee.
-Sige, small na lang, iced? -Iced?
-Salamat. -Salamat.
Ayos.
ANG KITA NGAYON 6,100 YEN
-Ha? -Bakit? Hindi nga.
Baka kulang sila sa tao.
Pakiramdam ko matamlay ka sa truck kanina.
Parang ang dami mong iniisip.
Di ko maiwasang isipin na baka hindi ako para sa Green Room.
Tingin ko talaga,
ikaw 'yong tipo ng taong talagang may pakialam sa iniisip ng tao tungkol sa 'yo.
Ikaw 'yong taong talagang nag-iisip
kung paano nakakaapekto 'yong salita mo sa iba.
At umaasa talaga ako
na makita mo kung gaano ka kabait.
Sabi nilang lahat, kahanga-hanga ka.
Kahit na gano'n…
kung di ako magbabago,
hindi rin magbabago 'yong paligid ko.
'Yong sinabi mo, ideya 'yon sa dapat kong gawin.
Salamat.
Wala 'yon. Salamat din.
Magaling si Alan.
Nakakatuwa na kaya niyang bigyan ng lakas 'yong iba.
Ang galing niya.
Marami tayo matututunan sa kung paano siya nakikinig at nagpapalakas ng loob ng iba.
Matututo ka nga.
'Yong sa manok din.
Totoong kaya nilang kumita ng extra para sa manok.
Praktikal 'yon at mabait.
Magandang ideya 'yon.
Nasabi rin ni Dai 'yong mahirap sabihin.
Napakahalaga rin no'n.
Tama ka.
Siya nga pala, ano kaya'ng iniisip ni Kazuto?
-Di ba? -Di siya nagtaas ng kamay.
Tama.
Di ko alam kung ano 'yong nararamdaman niya para kanino.
Ganoon siya kamisteryoso.
Iniinom na niya.
-'Yong manok niya. -Buti.
Ayos ka lang, Shun?
Shun.
Ano?
'Yong manok…
Para sa shake?
Gagawa ka no'n ngayon, Usak?
Masarap ba?
Masarap naman.
Dahan-dahan lang.
Magdo-drawing ako.
Hindi ko alam.
Hay.
Hindi ko maintindihan si Shun.
Hindi niya talaga ako pinansin ngayon nang walang dahilan.
Para akong…
Gusto ko pa siyang masolo.
Pinapahalata ko na 'yong nararamdaman ko!
Di ko maintindihan 'yong nararamdaman ni Shun.
Medyo pagod na ako.
Ayaw niya talagang hinahabol siya.
Mahirap siya.
Sabi ni Shun gusto niyang ipakita ni Dai kung gaano niya siya kagusto.
-Sinabi niya 'yon. -Tama?
Nag-iiba 'yong mga opinyon niya,
pero sa isip ni Shun, pareho lang.
Ganoon nga.
-Pero mahirap para sa iba na sumunod. -Oo.
Di ko siya maintindihan.
At pwedeng magpursigi 'yong iba,
pero si Dai medyo happy-go-lucky, gusto masaya lang.
Baka sabihin niya, "Wag na nga."
Di maiiwasan 'yan.
Pero magiging maganda kung masasabi ni Dai 'yong sitwasyon
at maayos 'yong lahat.
Totoo 'yan.
"Si Kazuto ang papasok ngayon."
-Gusto kong malaman. Sino? -Heto na.
-Teka. -Sino kaya?
"Pakisabi kung gusto mong makatrabaho si Kazuto."
Sasabihin ko ba, "Handa, sige"? Ayos lang?
Handa na? Sige.
Grabe, ang daming kamay. Sobrang saya ko.
Ang dami.
Ano'ng gagawin ko?
Sino kaya?
-Ha? -Ano? Si Shun?
Unang beses kong makakasama si Shun.
-Sana samahan mo ako. -Oo naman.
Mag-enjoy kayo.
Oo naman.
Iniwasan ko kayo piliin kasi pumasok kayo ng dalawang araw na magkasunod.
A, kami ni Usak.
-Mabait siya. -Oo.
-Pero kaya mo 'yon. -Oo.
Pero mabait siya.
Mabait s'ya.
Nagulat ako nagtaas ka ng kamay.
Naisip ko lang, "Ano?"
Pero medyo naawa ako kay Dai.
Oo.
Hindi siya nagtaas ng kamay.
Kumusta kayo ni Dai?
Walang nangyayari.
Wala?
Baka hindi wala. Nag-date kami.
Ayos naman ba?
Hindi ganoon kaayos.
Parang ayos naman kayo.
Bagay kayo.
-Tingin mo bagay kami? -Oo.
Seryoso?
Tingin ko, hindi.
Tingin mo hindi?
'Yon ang inaalala ko.
Gusto ko siya,
pero ang taas ng enerhiya ni Dai.
Medyo kalmado lang ako.
Kalmado ka nga.
Kaya minsan…
sobra na para sa 'kin.
A, ganoon.
'Yong pagkakaiba nila sa enerhiya.
Kung maulit 'yong pagpapares,
sino'ng pipiliin mo?
Hindi ako sigurado.
Hindi?
Ang sarap niyan sa pakiramdam. Grabe.
Nakipag-date ka kay Shun, tama?
Oo.
-Pwede ba natin pag-usapan? -Oo naman.
Siyempre.
Mga taong madaling basahin lang 'yong mga nakarelasyon ko dati.
-Nakakapanibago 'to? -Nakakapanibago, pero nakakalito.
-Nalilito ka. -Oo.
Bago sa 'yo 'to.
Mismo. Madalas hindi ko siya maintindihan.
Magkakaibigan ba kayo?
-Magkakapatid kami. -A, mga kapatid.
Mukhang magkakasundo kayong lahat.
Oo.
Heto'ng small iced latte.
Ito 'yong isa at isa pa.
-Salamat. -Heto na.
-Salamat. -Sa uulitin. Salamat.
-Ingat. -Sana makarami kayo.
Salamat.
-Ang daming tao. -Buti nga.
Ang laking pamilya.
Oo nga.
Ang bait na pamilya.
Oo.
Iniisip ko talaga sina Shun at Kazuto.
Mas sa isa kaysa sa isa?
Oo.
-Ba't di mo sabihin sa amin? -Oo nga.
Interesado ako kay Kazuto.
A, ganoon.
Masasabi ko lang na naaakit ako sa kanya.
Alam ko na ngayon na gusto ni Alan si Kazuto.
Hindi ko maiwasang matakot.
Hindi ko maiwasang isipin na mas masayang kasama si Alan.
Naku, hindi.
Hindi totoo 'yan.
Hindi mo alam kung ano'ng makakaapekto sa iba.
Hindi ko pa talaga siya nakakausap.
Medyo mahirap na magkaroon ng pagkakataon.
ANG KITA NGAYON 11,000 YEN
Siya nga pala.
Sinusubukan naming hulaan kung kanino ka interesado.
Akala ko si Usak.
Pero di ka nagtaas ng kamay para kay Usak kahapon.
Oo.
Parang may crush ako sa kung sino.
Totoo?
-'Yong pagkakasabi niya… -Sino?
-Si Shun? -Si Shun ba?
-Siya nga pala, magluto tayo ng hapunan. -Sige.
Sige, gawin natin.
Ha?
-Ano? -Ano'ng nangyari?
Ano'ng problema?
Hindi ko alam.
-Bukas 'yong ilaw sa sauna. -Oo.
-Uy, pare. -Uy, nandito na kayo.
Buti naman.
-Nakabalik na kami. -Buti naman.
Buti nandito na kayo.
-Uy, Alan. Pwede ka bang lumabas? -Sige.
-Ha? -Ha? Ano 'yon?
Si Kazuto…
Ano'ng nangyari?
Sandali lang, guys.
Maghihintay kami.
May gagawin 'yong kasama sa truck, 'no?
Akin ba 'to?
Pwede maghain doon.
Siyempre nag-aalala si Usak kung ano'ng nangyayari sa kanila.
Grabe.
-Sorry, alam kong biglaan. -Walang problema.
Grabe, kumakabog 'yong puso ko.
-Bakit? -Teka.
PABALIK NA KAMI PWEDE TAYO MAG-USAP?
Ha?
Ano'ng ibig sabihin noon?
Ano? Nakaka-excite 'to.
-Ang galing! -Gusto ko 'to!
Sobrang saya ko!
Gusto kong makatrabaho ka kanina,
pero dalawang magkasunod na araw na 'yon.
Gusto ko ring makatrabaho si Shun.
Kaya sa susunod…
Ayun, gusto rin kitang makatrabaho.
'Yan ang iniisip ko.
Sobrang…
-Tara sa susunod. -Oo, sobrang saya ko.
Alam mo…
Kasi ganoon din ang nararamdaman ko.
Alam ko na ngayon na pareho tayo.
Ngayon medyo… Hindi, talagang gumaan ang loob ko.
Oo.
Tingnan mo.
Ano? Nag-uusap ba sina Kazuto at Alan?
Silang dalawa lang!
Pwede kita yakapin para kumalma ako?
-Palayakap ako. -Palayakap?
Seryoso, salamat.
Nag-uusap sina Kazuto at Alan.
Nakakasabik 'yan.
'Yong kumikilos 'yong nananalo.
Totoo 'yan.
-Totoo 'yan. -Oo.
Kung sinuman ang kumilos, siya'ng panalo.
-Nandito ka na. -Nandito na ako.
Malamig sa labas?
Malamig.
-Pupunta ako sa banyo. -Oo.
-Ang galing n'yo kanina. -Salamat.
-Di ba malamig? -Nilalamig ka siguro.
-Ayos lang ako, pero… -Ayos lang sa 'kin.
Ano'ng problema?
Ano…
Bale…
-May gusto akong sabihin sa 'yo. -Oo.
Sa mga kasali sa Green Room…
Pa'no ko ba sasabihin?
Ikaw 'yong…
tipo ko.
Ano?
'Yon ang nararamdaman ko.
Hindi 'yan totoo.
Siyempre totoo 'to.
-Hindi ako magsisinungaling dito. -Seryoso?
Oo.
Nagulat ako.
Noong unang araw na pumunta ako sa bahay na 'to,
naramdaman ko na 'yon
sa unang pagkikita.
-Pero wala ka para magtrabaho kinabukasan. -Tama.
Tapos kailangan kong umalis para magtrabaho.
-Di tayo nagkita. -Oo.
Kaya ang hirap humanap ng oras para magkakilala.
Gusto kong makilala ka.
Sa tingin ko.
Huminto 'yong utak ko.
Hindi kita hinihingan ng sagot ngayon.
Gusto ko lang sabihin sa 'yo 'yong sitwasyon ko ngayon.
Pero sa hinaharap…
Tanda mo 'yong pagdi-date?
Pag naulit 'yon,
ikaw ang pipiliin ko.
Gusto kitang maka-date.
-'Yon lang naman. -Di kapani-paniwala.
'Yon lang.
Sobrang saya ko.
Di ko akalain.
Siyempre masaya ako,
pero ngayong alam ko na 'yon,
iniisip ko kung paano 'to makakaapekto sa nararamdaman ko.
Gusto ko ring makilala si Usak.
Ang ganda!
-Malaking gulo! -'Yon ba'ng nangyayari?
Pag may nangyayari, ang dami agad.
Di pwedeng manuod lang si Alan.
-Di ba? -Oo.
Napansin kong lahat magalang na kausapin si Usak.
Di ba? Hindi ba 'yon…
-May distansya. -…gumagawa ng pader?
May respeto rin siyempre.
Kaya mas prangka sina Kazuto at Alan.
Pero kay Usak, lahat parang, "Mr. Usak!"
Si Alan lang 'yong natural magsabi ng "Usak".
Pinayuhan ni Alan si Usak, pero magkaribal na sila ngayon.
Oo nga!
Ang daming drama!
Oo.
Oo, tama.
Magkaibigan sila pero magkaribal.
Nakapag-usap ba kayo kanina?
Oo, habang nagmamaneho.
Marami kayong pinag-usapan?
Sabi niya may crush siya.
-Sino? -Si Kazuto.
Hindi ko sinabi 'yan.
-Sinabi mo. -Hindi.
Namumula siya.
Shun, ang daldal mo.
Ang daldal mo!
Naku po!
Biro lang. Di n'ya sinabi.
-Hindi? -Talaga?
Hindi talaga.
Oo, seryoso ako.
Pero 'yong pagkagusto sa isang tao, di naman nangyayari sa isang araw.
Hindi ko pa nararanasan 'yong mahulog sa unang pagkikita.
Kaya tuwing sinasabi ng kaibigan ko, "Nahulog ako sa unang pagkikita."
Iisipin ko, "Ano ba?"
Pero noong makilala ko si Kazuto, para akong nakuryente.
Sabi ko, "Wow!"
Noong nakilala ko siya, tumalon 'yong puso ko.
Ito yata 'yong unang beses sa 'kin.
-Sinabi niya. -Sa harap ng iba.
Ang tapang.
-Pwede rin maging babala sa iba. -Oo.
Sa tingin ko.
Buti nasabi ko na.
Ako 'yong tipo ng lalaki na gusto ng diretsahan.
-Nagawa mo bang magtapat kanina? -Oo.
Umamin ako kay Kazuto.
Wow, ano? Kay Kazuto? Kanina?
Oo.
Ano'ng sinabi mo?
Sinabi ko kay Kazuto na…
Na siya 'yong…
maganda ang dating sa 'kin.
Tapos kung makakapili ulit tayo ng makaka-date,
pangalan niya 'yong isusulat ko.
Sinabi mo 'yan, Usak?
-Magaling. -Nangyari 'yan kanina.
Lahat sa sandaling 'yon.
Parang, "Wow!"
Pwede gumawa ng relationship chart.
-Pwede naman. -Gawin natin?
Mayroon pa tayo.
-Dino-drawing niya. -Hula lang naman 'to.
Oo, "Paalala…"
Magbabanyo ako.
Ano?
Sandali.
May problema ba?
Gusto ko na rin si Kazuto.
Ano?
Talaga?
Nagbago ang damdamin niya?
Hindi pa naman talaga lumalago 'yong nararamdaman ko para kay Shun.
Noong naobserbahan ko kung paano sila Shun at Dai sa araw-araw,
at sinubukang isipin na nakikipag-date ako kay Shun,
naisip kong di ko makita 'yong sarili ko sa isang romantikong relasyon kasama siya.
Kanina, nang inamin ni Alan sa harap natin 'yong nararamdaman niya para kay Kazuto,
di ko maiwasang isipin, ayokong kunin niya si Kazuto.
Sabi ko, "Ano 'tong pakiramdam na 'to?"
Naisip kong baka pinakainteresado ako kay Kazuto.
Pagkatapos noon…
-Sinabi niya 'yong panig niya. -Tama.
-Pumorma na silang dalawa. -Oo.
Kung magpipilian ng date bukas, delikado.
Oo, malalagot ka.
Ano kayang mangyayari?
Bukas…
Ito kaya?
Ipapakita ko 'to mamaya.
KAZUTO, GUSTO KO MAG-USAP TAYONG DALAWA HALIKA SA TERRACE
Mabenta si Kazuto.
SIGE
Abalang-abala siya.
Uy, Ryota.
Salamat sa pagpunta.
Ang lamig, di ba?
-Pasensya na, malamig. -Ayos lang.
Gusto kong sabihin sa 'yo
'yong nararamdaman ko sa 'yo ngayon.
Kaya…
Gustong-gusto kita.
Hindi ko alam kung matatawag ko 'tong pag-ibig.
Mas lalo akong nagkakagusto sa 'yo.
Kaya gusto kong magkaro'n
ng mas maraming oras na kasama ka.
-Seryoso? -Oo.
Tingin ko cute ka.
Naging malinaw 'yong nararamdaman ko para sa 'yo kanina.
'Yon lang.
Seryoso ka ba?
Salamat. Kailangan niyan ng lakas ng loob.
Maraming lakas ng loob.
Pero nagulat ako.
Hindi ko maiisip na naramdaman mo 'yon.
Hindi ko talaga pinakita.
Oo.
Wow.
Nakakagulat.
Grabe naman 'to.
Nagulat ako…
Sana makapag-date tayo. Oo, gusto kong makipag-date sa 'yo.
'Yon ang nararamdaman ko.
Salamat sa pagsasabi ng nararamdaman mo.
Oo.
Ang ganda ng buwan.
Salamat, Ryota.
Salamat.
-Kita tayo bukas. -Oo, bukas.
-Magandang gabi. -Salamat.
May tatlo. Sina Alan at Usak ang magiging karibal ni Ryota.
Mabibigat na kalaban.
-Talagang bigatin. -Oo.
'Yong paraan ng bawat isa sa kanila na magsabi ng nararamdaman,
iba-iba, gusto ko 'yon.
Oo, magandang punto 'yan.
Hindi karaniwan kay Ryota na maging ganito.
Oo.
Sobra na 'to.
Ikaw 'yong tipo ko.
Pero noong makilala ko si Kazuto, para akong nakuryente.
Gustong-gusto kita.
Hindi ko na 'to kaya.
Mahirap din para kay Kazuto.
Sobrang hirap.
-Babasahin ko nang malakas. -Sige.
"Magandang umaga."
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
"Sarado ang coffee truck ngayon."
'Yong kita natin…
-"Kayo ay…" -Sleepover date?
-Ano? -Sorry, nasabi ko na.
Ano?
"Magkakaroon kayo ng sleepover date, kayong dalawa lang."
-Sleepover date? -Ano?
Sleepover date? Bago 'yan.
Bwisit.
-Diyos ko. -Nakakagulat.
"Isulat n'yo sa papel ang pangalan ng gusto n'yo makasama."
"Pwede kayong makipag-date kung pareho kayo ng nararamdaman."
Mahirap na desisyon 'to para kay Kazuto.
Ano'ng gagawin niya?
Pakiramdam ko isusulat pa rin ni Shun si Dai.
-Tingin ko rin. -Oo.
Gusto kong makipag-date.
-Gusto mo ba? -Oo naman.
Grabe.
-Nakakaloka. -Talaga.
Ang tindi!
Oo.
Lahat ba may isusulat na pangalan?
-Oo? -Oo.
Nakapagdesisyon na lahat?
-Ha? -Dapat maghanda lahat.
-Kasi sleepover 'to. -A, ganoon.
Alam mo lang na matagal kayong magkakasama.
Kasama 'yong taong gusto mo.
Parang "Ayos!" bago pa man magsimula ang date.
-Kung matutuloy. -Parang "Sobrang saya ko!"
Kung makakapag-sleepover date ako ngayon,
at magkakaro'n ng mabagal at nakakarelax na oras na magkasama hanggang sa matulog,
gusto ko magkwento ng maraming bagay sa taong 'yon.
Gusto kong mas makilala pa nila ako,
at gusto ko rin silang mas makilala pa.
Kung magkakaro'n ako ng gano'ng oras ngayon,
matutuwa ako.
Sino'ng magbabasa?
Hindi ako magaling sa Japanese, pero…
Gusto mo subukan?
-Tulungan mo ako pag di ko mabasa, Shun. -Sige.
"Iaanunsiyo namin ang mga pares na makakapag-sleepover date."
Ang unang pares ay…
Kazuto at…
-Tama, Kazuto. -At?
-Sino 'to? -Sino?
UNANG PARES KAZUTO AT ?
Nagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano