Sevgili, tatlı küçük Markiz'im...
Yeğenimden haber mi istiyorsun,
yoksa bahsinizden mi?
Madam de Tourvel mektuplarına cevap vermeyince,
Valmont, olağanüstü bir tesadüf eseri,
Dalbert et Contini'nin dükkânında onunla
-karşılaşmaya karar vermişti. -Bu o.
Gizli ateşli açıklamalarından birini planlamıştı...
Affedersiniz.
-Ama avı kaçtı. -Affedersiniz.
-Hem de o daha ağzını açamadan. -Madam?
Başarısızlık söylentileri Paris'te yayıldı,
düşmanlarını sevindirdi
ve korkarım ki itibarı bundan sağ çıkamayacak.
Memnun olmalısınız.
Tourvel karşı koymakta.
Zafer sizindir.
Yakında gururlu Vikont'umuz başarısızlığını
kabullenmek zorunda kalacak.
Cécile!
Bölmek istememiştim.
Zavallı Valmont'tan daha çok kötü haber.
-Sevinçli görünüyorsunuz. -Daha da mutlu olmalıyım.
Tourvel'in gururu dayanılmaz ama aynı zamanda...
-Valmont başarılı mı olsun? -Benim şartlarımla olursa.
Sizce ondan hoşlanıyor mu?
Bu kadın adamlardan hoşlanıyor.
Bununla ilgileneceğim.
Markiz. Ne güzel bir tesadüf.
Sizinle konuşmalıyım. Davetimi reddetmenizden korktum.
Daha önce evinize geldim.
Sizi izliyordum.
-Samimisiniz sanıyordum. -Öyleydim.
Sizin adanmışlığınız bende yok Madam.
Ama belli bir şekilde yetiştirildim.
Ve Tanrı...
Tanrı benim için ara sıra bir eş olmaya devam ediyor.
Yani Madam,
yanımda olacağınıza güvenebilir miyim?
Bana bu iyiliği yapın
ve kocanıza hep reddettiğim şeyi vereyim.
Neyi?
İtirafımı.
Bir de ekleyeyim, bu konuda hiç övünmeden,
Valmont talihsizlere karşı hep bonkör davranır.
Sizi sıkıyor muyum Madam?
Tam aksine...
Ama yalnız ve kız kıza olduğumuzdan
bana onun
başka özelliklerinden bahsedeceksiniz sanmıştım.
O gerçekten de sevgililerin en harikası mı?
Sizi şaşırtacağımı düşünmezdim!
Umarım mahsuru yoktur.
Oyunu sizin gibi oynamak istiyorum.
"Oyunum" mu?
Siz ve kabilenizin diğer üyeleri böyle yaşamayı seçmediniz mi?
Oynamayı.
Ama bu oyunun bir sınırı var,
hatta bir kuralı olduğunu bile söyleyebilirim.
Bir kural, sadece tek bir kural.
Buyurun.
Yenilgiyi kabul etmek.
Ama çok keyifli bir yenilgi,
çünkü her şey kendi arzunuza teslim olmakla ilgili.
Arkadaşınız Valmont'a direnmenin
benim için bir mücadele olduğunu düşündüğünüzden...
Siz Tanrı'nın yozlaşmaya karşı son savunma hattısınız.
Sonsuza dek azize, Madam de Tourvel.
Sizce bir gün
bu asil karakteri oynamaktan yorulur musunuz ?
Peki ya siz o tacı takmaktan sıkılmadınız mı, Prenses Libertin?
Statüm birkaç hoş haz sunuyor.
-Size inanmıyorum. -Çünkü hazza inanmıyorsunuz.
Çünkü ben güce inanmıyorum.
Güzelliğiniz müthiş ama geçici bir silah.
Birkaç mücadele kazandırabilir ama savaşı kaybedersiniz.
Çok mutluyum! Önemli olan konularda hemfikiriz.
Gizli bir savaş yaşanmakta.
Siz bir azize. Ben bir fahişe.
Zırh ve maskelerimiz erkekleri daha iyi manipüle etmek için.
İnsanlığa dair umutsuz bir bakış açısı.
Tam tersine, yanılıyorsunuz.
Çağımı seviyorum, benimsiyorum ve tamamen fethetmek istiyorum.
Ama ne bekliyorsunuz?
İnancımı kaybedersem Valmont'a gideceğimi mi?
Siz de...
Delicesine sevme ve sevilmeye ihtiyaç duyanlardansınız.
Ve kocanız artık size yetmiyorsa
Valmont nasıl sizi alıp ortaya çıkaracağını bilir...
Kendinizi Tanrı'yı sevdiğinizden çok seviyorsunuz Madam.
Ve yasak deneyimlere ihtiyacınız var.
Ben de kendim olmadan önce sizin gibiydim.
Ve size söylüyorum, arzularınıza teslim olmak
kendinize giden anahtarı size sunacaktır.
Pardon.
Sorunuza cevabım biraz uzun oldu.
Sorum mu?
"O gerçekten de sevgililerin en harikası mı?"
Mösyö Kont Gercourt, Madam.
-Madam. -Ne tatlı bir sürpriz, sevgili Kont
-Barış adına geliyorum. -Barış mı?
Bir Pax Libertina.
Tartışmalarımızdan yoruldum
ve dostluğumuzu özlüyorum.
Artık beni görmeye hiç gelmiyorsunuz
ve evim siz olmadan çok boş.
Ne kadar abarttınız.
Ama devam edin, çok hoş.
Versay'da herkes ne diyor, biliyor musunuz?
-Kralın sıkıldığını. -Öyle mi? Ne kadar üzücü.
Söylentiye göre saraydan ayrılıp şehre gitmek istiyormuş.
Ama tek başıma hiçbir şey yapamam.
Yardımınıza ihtiyacım var.
Eskisi gibi size hizmet etmeme izin verin.
Harika şeyler yapmadık mı? Paris emrimizdeydi.
Kim olduğumuzu, kim olduğunuzu hatırlamanızı isterim.
Sırlarını bilmediğimiz güçlü bir figür yoktu.
-Bunu sonsuza dek mahvettiniz. -Hayır,
hâlâ zaman var.
Keşke Paris'in altın günlerini geri getirsek.
Evet...
Fakat...
Pax Libertina'ya bağlılığınızın samimi olduğundan emin olmalıyım.
Sözünüze güvenemem, bir jeste, daha doğrusu fedakârlığa ihtiyacım var.
Küçük himayenizi, Markiz de Merteuil'i unutun.
İnsanlar onun kibrinden ve tahakküm kurma zevkinden bıktı.
Ondan uzaklaşmazsanız size yardım edemem.
Benden tek istediğiniz buydu.
Isabelle benim kızım gibi!
Kazanamaz.
Nefret onu delirtmiş.
Yakında yaptığı iğrenç işler Saray'a duyurulacak.
Onu şimdi durdurmazsak,
Versay fanatiklerinin eline düşecek.
Onu bize saldırmak için bir fırsat olarak kullanacaklar.
Ve bu da son olacak, Madam.
Büyük gayretle uğruna savaştığımız özgürlüğün sonu.
-Düzenbaz. -Ne?
Beni duydunuz!
Bana özgürlükten bahsetmeye nasıl cüret edersiniz!
Hissediyorsunuz, değil mi? Rüzgâr tersine döndü.
Ona her zarar vermeye çalıştığınızda,
Isabelle sizi küçük düşürdü ve yakında tamamen yenecek...
Yeter artık!
Nasıl cüret edersin?
Seninle saygıyla konuşmak için zaman ve emek harcıyorum.
Bana seni incitmek zorunda bırakma.
Hayır! Hayır!
Koku, tenin...
Barışı sağlamanın tek bir yolu var.
Girin!
Arabanız hazır, Madam.
Pekâlâ. Mösyö Kont'la işim bitti.
Madam.
Mösyö Şövalye Danceny'yi hatırlıyor musunuz?
Matmazel Volanges'ın genç nişanlısı.
Nişanlısı mı? Henüz resmi bir şey yok.
Zavallı çocuğun kendi enstrümanı bile yok
ve bir seçmeye hazırlanması gerekiyor.
Onu bu gece burada prova yapmaya davet ettiğimi tamamen unutmuşum.
Umarım aldırmazsınız.
Teşekkür ederim.
Çok yorgunum, uyuyacağım ama lütfen kalın.
Ben de yukarı çıkıyorum.
İyi geceler, Madam.
Ondan hoşlandınız mı?
Madam, bu gece buraya gelmeyi sadece arkadaşlığımızdan kabul ettim.
Ne arkadaşlığı?
Biz ortağız, sevgili Şövalye.
İlk günümüzden beri böyle.
Size para, bana da cazibeniz lazım.
En önemli şeyi unutuyorsunuz Madam,
-Cécile hayatıma girdi. -Cécile mi? Evet, biliyorum.
Yarın onu ölümüne sevmenin sevincini yeniden yaşayacaksınız.
Emin olun, bana partner ve dostunuz olarak güvenebileceksiniz.
Ama bu geceye gelince...
Madam de Tourvel'in kapısını çalacaksınız.
Şüphelerinizi açıklayacaksınız.
Ve sizde yarattığı o derin kafa karışıklığını.
Cécile'i unuttuğunuz için kendinizden nasıl nefret ettiğinizi.
Bırakın sizinle konuşsun,
Tanrı'ya ya da başka bir çocukça şeye yönelmeniz gerektiğini açıklasın.
Onu tekrar tekrar dinleyin...
Uzun bir süre...
Sadece kendiniz olun. Mükemmel.
Onun odasında olduğunuz sürece her şey mümkün.
Ve inanıyorum ki, şafak sökmeden önce o sizin olacak.
Unutmayın Şövalye, bana yardım ederek Cécile'e de yardım ediyorsunuz.
Ben olmasam, Cécile çoktan Gercourt'un karısı olurdu!
Yüreğinizin iyiliğiyle hareket ettiniz, teşekkür ederim.
Her zaman yaptığım gibi davrandım, çünkü yapmam gereken buydu.
Hadi ama, bu kadın çok çekici
ve çok daha az keyifli bir iyilik isteyebilirdim.
Hadi!
Cécile'e ihanet etmektense onu kaybetmeyi yeğlerim.
İstediğinizi yapın.
Sevgili Markiz...
Sessizliğiniz en büyük korkularımı doğruluyor.
Âşık olduğunuzu sanmıştım ama yanılmışım.
En şiddetli zehir olan gururun avısınız.
Tek odak noktanız Gercourt olmalı.
Savunmanızı hazırlamalıyız,
ama siz dikkatinizi hiç önemi olmayan Tourvel'e harcıyorsunuz.
Hepsi gururdan, kibirden, oyun oynuyorsunuz, Madam,
hem de savaşmanız gerekirken.
Artık ne siz ne de Valmont kontrolde değilsiniz,
ikinizin de kendi kurduğunuz labirentte kaybolduğunuzu görüyorum.
Madam.
Nasılsınız?
Artık oynamak istemiyorum.
Kazandınız.
Ve sorun değil.
Sizi tanıyamıyorum.
Valmont sizi baştan çıkarabileceğine benimle bahse girdi.
Ve ben de bu bahsin bedeliyim.
Anlamıyorum.
Yani beni istiyorsa, bu sizi sevdiği için.
Beni sevmek mi? Gerçekten bu kadar kör müsünüz?
Beni hiç sevmedi. Ama sizi seviyor.
Haksızlık ama durum bu.
Libertinlik sadece oyun mu sizce?
Valmont için değil. Artık değil.
Hayat felsefesi, onun hapishanesi ve cehennemi oldu.
Dünyadan saklanıyor, şu anki hâlinden,
zayıf ve âşık hâlinden utanıyor.
Bu yüzden sırf duygularını gizlemek için
bu saçma iddiaya girdi.
Onu sevmemeyi seçebilirsiniz Madam
ama lütfen, görmediğinizi iddia etmeyin.
Rosemonde'um, koruyucu meleğim, unutmuşum,
manipülasyon sanatı, gerçeği düzgün kullanmadan bir işe yaramaz.
Ne yaptığımı biliyorum.
İşte bu yüzden Madam de Tourvel'e yeğeniniz ile
aramızdaki iddiayı anlatma riskini aldım.
Ve böylece ona, sonsuza dek yenilmez kalacağına dair
o çılgın yanılsamayı aktarmayı başardım...
Valmont'un ona olan mutlak aşkı.
"Evinden çıktığında
gözleri sadece hoş şeylere çarpar,
içeri girdiğinde daha da tatlı şeyler bulur,
her yerde gönlünün hoşuna giden şeyleri görür
ve bu ruh, kendini sevmeye karşı bu kadar duyarsızdır..."
Ama yaratıldığı şey olmayı kabul edebilmesi için,
diğer pek çok sıradan varlık gibi,
sevildiğine inanması gerekiyordu.
Evime muzaffer bir kadın aldım.
Desteksiz, pusulasız, ve en korkunç virüslerden olan
kendini kaybetme korkusuyla tüketilmiş
bir kadın olarak uğurladım.
Sizi tekrar görmek harika.
Danceny'nin sizi endişelendirdiğini duydum.
Onu çok seviyorum.
Matmazel Cécile de Volanges.
Onu unutun.
-Pardon? -Şövalyeniz.
Onu unutun.
Ona bedeninizi verin ya da ne zaman isterseniz onun bedenini kullanın.
Aklınızı bir saniye daha meşgul etmesin.
Danceny bir çocuk.
Siz...
Sen bir kadınsın...
Matmazel Cécile de Volanges.
Sizi çok seviyorum Madam.
Keşke minnettarlığımı göstermenin bir yolunu bulabilsem.
Belki bir gün.
Ne?
Size nefreti gördüğüm hiçbir şeye benzemiyor.
Gercourt'un mu? Bu umurumda değil.
Bana ne yapabilir ki?
İnan bana, kraldan kellenizi isteyebilir.
Isabelle.
Yarın sabah ilk iş olarak kocanıza yazmalısınız.
Onu çok özlediğini söyle ve bir an önce dönmesi için yalvar.
Ona, daha doğrusu korumasına ihtiyacınız var.
Dönerse elimdekiler gider.
Sürgününüz kısa sürecek.
Geleceğini güvenceye alacak.
Benim geleceğimi mi, sizinki mi, Madam?
Kendimi korumama izin verilmiyor mu?
Barışı özleyen bir yaşa geldim.
İtibarım için çok savaştım, parçalanmasına izin vermeyeceğim.
Kendinizi duyamıyor musunuz?
Saçmalık bu, Madam.
Kaybedeceksiniz diye özgürlüğümü feda mı edeyim?
Bu korkaklığın tam da tanımı değil mi?
Artık sizi tanıyamıyorum. İlk sizdiniz.
Felsefe bizi artık kurtaramayacak!
Özgürlüğümden vazgeçmeyeceğim, duydunuz mu?
Asla!
Madam...
Lütfen...
Isabelle bana her şeyi anlattı.
Bahsiniz.
Bir şey saklamak istemiyorum.
Saygılarımla, Madam Markiz.
Acınızda yanınızdayız, Madam.
Tüm alay acınızı paylaşıyor, Madam.
Kocanız hepimiz için bir örnek ve bir ışıktı.
Ne oldu?
Son ana kadar, muhteşem kocanız...
Bir örnek. Ve hepimiz için bir ışık.
Nasıl öldü?
Korkunç ve şiddetli çatışmaların öncesinde, düşman birlikleri
Livingstone kıyılarında toplanırken, sayıca az olmamıza rağmen
İngiliz saldırısını durdurmamızı sağlayacak
bir savaş planı oluşturmuştu.
Hazırlıkta mı?
Kocanız hepimiz için bir örnek ve ışıktı, Madam.
Madam de Rosemonde'u çağırın.
Bu tabloyu duvardan indirin ve başka bir yere asın.
Acım çok büyük.
-Belki zamanla... -Evet, Madam.
Madam, sizi tekrar gördüğüme sevindim.
Kocanız Marki'nin haberini yeni duydum.
Tek tesellim, hepimiz için bir örnek ve ışık olması.
Elbette.
Mösyö, o alçağın yasını tutuyormuşum gibi davrandırtmayın.
Size bir bakayım.
Başarı size yakışıyor.
Anlatın bakalım.
Dün gece, evimin eşiğinden daha yeni girmişken,
zaferimin tadını çıkarmak için öyle sabırsız ve kaçışını görmekten
öyle korkuyordum ki, avımı hızla, bir iki kısa lokmada yiyip bitirdim.
Acele ettiğim için hemen pişman oldum, çünkü zevk geçtikten sonra
Tourvel'in utanca kapılacağından
ve kaybolacağından emindim.
Ama öyle olmadı.
Odamdaki yangın, gecenin karanlığında saatlerce devam etti.
Daha birkaç saat önce hâlâ kollarımdaydı.
Sanki Madam de Tourvel sonsuz sevgi için yaratılmış gibiydi.
Yani onu seviyor musun?
O gece onu bir iblis gibi sevdim.
Ama sizi düşünmeyi hiç bırakmadım.
Oradaydınız, her yerde, her zaman.
Neler oluyor Madam?
Bitmedi.
"İşte bu yüzden, Madam, bu gece bir daha asla yaşanamaz.
Size en iyisini diliyorum.
Bunu hak ediyorsunuz.
Bu anıyı her zaman saklayacağım."
Hayır. Hayır, Vikont.
Bu ölümsüz anıların hikâyesi.
Zavallıcık, umutlanmaya devam edecektir.
Hayır, onu bu acıdan kurtarmalısınız.
Âşık olduğuna inandırdım, benim hatam!
Ama ne diyebilirim, bu saçmalığa çok ihtiyacı vardı.
Yazın!
"Sende sevdiğim şey saflığındı.
Hayal kırıklığına uğrattın.
Hoşça kal."
İtiraf edin. Onu sadece direndiği için sevdiniz.
Öyleyse yazın.
Pekâlâ. İmzalayın.
Bu mektubu Madam de Tourvel'e gönderin.
-Kıyafetlerini çıkar. -Neyiniz var sizin?
Önce uzun uzun bakmak istiyorum. Vücudunuzu izlemek istiyorum.
Boşalmanızı izlemeden önce.
O çılgın küçük bahsi çoktan aşmış olmalıyız, değil mi?
Ben kazansaydım, bir manastıra kapanır mıydınız?
Ne olursa olsun, Madam, siz kaybettiniz, ben kazandım.
Siz kazanmadınız. Ben de kaybetmedim.
Madam de Tourvel'i fetheden benim.
Hoşuna gitti, değil mi?
Bunu duyduğuma çok sevindim.
Siz benim arkadaşımsınız.
Size tekrar yardım etmek için elimden gelen her şeyi yapacağım.
Söz verdiniz, Madam. Hiç onurunuz yok mu?
Söz mü?
Geçmiş bana sözlere ve vaatlere karşı dikkatli olmayı öğretti.
Her şey intikam için miydi?
Birlikte yaşadığımız onca şeyden sonra...
...her şey bunun için miydi?
Bu aşağılanma. Bu zulüm.
İnanmıyorum.
Zavallı Madam de Tourvel gibisin.
Bir şeye inanıyorsunuz, sonra başka bir şeye, sonra başka bir şeye.
Aslında bir hayalperestsiniz.
Hadi ama Sébastien, bu sadece bir oyundu.
Gidip onu bulmalısınız.
Mektubunu asla affetmeyeceğinden korkmuyorsan tabii.
"Son uyanışımda korkum o kadar güçlüydü ki,
uyandığımda üstesinden gelemedim.
Ne yaptığımı bilmeden kendimi yataktan aşağı attım.
Gecenin gölgelerinde bir çocuk gibi korkuyla
odanın içinde dolaşmaya başladım,
etrafım hayaletlerle çevrili sanıyordum
ve kulaklarım hâlâ o duygusuzca duymadığım
o hüzünlü sesten uğulduyordu.
Alacakaranlık nesneleri aydınlatmaya başladığında,
sıkıntılı hayal gücüm onları dönüştürüyordu.
Korkum iki katına çıktı ve karar verme yeteneğimi kaybettim.
Kapımı zorlukla bulduktan sonra odamdan kaçtım..."
Lütfen içeri buyurun.
Mareşal Castelet'yi tanıyor musunuz?
-Madam. -Mösyö.
Arkadaşım yakında Kral Adalet Konseyi'ne terfi edecek.
Size çok şey borçluyum, Mösyö.
Bildiğiniz gibi Fransa Krallığı İngiltere değil.
Güç her zaman nihayetinde kralın elindeymiş gibi görünür.
Vikont'un Madam de Tourvel üzerindeki "zafer" haberi
Versay'a çoktan yayılmış durumda
ve dindar fanatikler öfkeli,
Kral'ın huzurunu bozacak şekilde şikâyet ediyorlar.
Valmont kamuoyu önünde cezalandırılmalı.
-Yeğenimin bir suçu yok. -Elbette, Vikont zeki bir adam.
Hatalarını gizleyip tanıkların sessiz kaldığından
emin olmak için elinden geleni yapmıştır. Bu sefer hariç.
-Yalan söylüyorsunuz. -Hayır.
Korkarım bu konu sizi de ilgilendiriyor.
Vikont ile Isabelle Dassonville'in evliliğinden bahsediyorum.
Markiz de Merteuil olan kadın.
Davayı Yargıç de Tourvel yürüttü.
Uyarmalıyım, Madam, sizi doğrudan suçlayan kanıtlarımız var.
Ancak, mahkemeyle görüşmeyi kabul ederseniz,
sizin için sonuç doğurmayacağından emin olabilirim.
Ama eğer yapmazsanız,
aşağılanır ve sürgüne gönderilirsiniz. Yeğeninize ise...
Mösyö.
Eski dostluğumuz adına...
Endişelenmeyin,
yeğeninizin bu süreçten, statüsüne uygun bir rahatlık sağlanacağı
her şeyin yapılacağı bir hapishanede aylarca inzivaya çekilmesi gibi,
üstesinden gelebileceği bir acıyla
çıkacağı mütevazı ve gizli bir
yargı süreci düşünüyoruz.
O sırada Marki de Merteuil'la evlenen Isabelle'in
çok eşlilikten suçlu olduğu
ve bu asil birlikteliğin
bir aldatmacadan ibaret olduğu ortaya çıkacaktır.
Isabelle, Markiz unvanını ve tüm mal varlığını kaybedecektir.
En azından zavallı Marki de Merteuil'in artık
bu düşüşe tanık olamayacağı için sevinebiliriz.
Yeğenime ve canım dostuma ihanet etmemi istiyorsun.
Senden hiçbir şey istemiyorum.
Burada size sunduğumuz şey...
Değerli arkadaşınızın prestijini feda edin.
Birkaç ay önce tanımadığınız bir kadın.
Aynı amaç uğruna...
Durumunuzu ve yeğeninizin hayatını kurtarmak için.
Atınızın adı ne?
-César. -Çok güzel.
Sevgili Cécile, çok güzelsin.
Isabelle?
Beni Madam Markiz gönderdi.
Tercüme: Iyuno