M'n lieve, kleine markiezin.
U vroeg naar nieuws over m'n neef.
Of moet ik zeggen, over uw weddenschap?
Omdat madame de Tourvel niet reageerde op z'n brieven...
besloot Valmont om haar ergens tegen te komen.
Geheel toevallig.
In de winkel van Dalbert et Contini. -Daar is ze.
Hij had een van z'n vurige verklaringen willen afleggen...
waarin hij zo uitblinkt.
Pardon.
Maar z'n prooi was gevlucht. -Neem me niet kwalijk.
Voordat hij z'n mond kon opendoen. -Madame?
De roddels over z'n mislukkingen verspreidden zich door Parijs.
Tot groot plezier van z'n vijanden.
Ik vrees dat z'n reputatie dit niet zal overleven.
U zult wel tevreden zijn.
Tourvel verzet zich.
De overwinning is aan u.
Spoedig zal onze trotse burggraaf geen andere keuze hebben...
dan z'n nederlaag moeten toegeven.
Cécile.
U lijkt aangedaan.
Nog meer slecht nieuws over die arme Valmont.
U lijkt er blij om te zijn. -Ik zou nog blijer moeten zijn.
Tourvels trots is ondraaglijk en tegelijkertijd...
Wilt u dat Valmont slaagt? -Ja, op mijn voorwaarden.
Denkt u dat ze hem leuk vindt?
Deze vrouw houdt van mannen.
Ik regel het wel.
Markiezin, wat ontzettend toevallig.
Ik moet met u praten en ik was bang dat u m'n uitnodiging zou afslaan.
Ik ben al eerder bij u thuis geweest.
Ik keek zojuist naar u.
U leek oprecht. -Dat was ik ook.
Ik beweer niet dat ik even toegewijd ben als u...
maar ik ben op een bepaalde manier opgevoed.
En God...
God blijft voor mij zo nu en dan een partner.
Dus, madame...
kan ik op uw aanwezigheid aan m'n zijde rekenen?
Verleen me deze gunst...
en ik geef u wat uw man niet van me wist te krijgen.
Wat?
M'n bekentenis.
Ik wil niet over hem opscheppen...
maar Valmont is altijd gul geweest voor de minderbedeelden.
Verveel ik u, madame?
Integendeel.
Maar nu we alleen zijn, van vrouw tot vrouw...
had ik verwacht dat...
u me iets over z'n andere kwaliteiten zou vertellen.
Is Valmont echt de meest fantastische minnaar?
Ik had niet verwacht dat u zou schrikken.
Hopelijk vindt u het niet erg.
Ik probeer mee te doen aan uw spel.
M'n spel?
U en uw groep hebben toch besloten om zo te leven?
Al spelend.
Maar er zit wel een grens aan dit spel.
Er is zelfs een regel.
Eén regel, maar één enkele.
Gaat u zitten.
Je nederlaag kunnen aanvaarden.
Maar het is een aangename nederlaag, dat verzeker ik u.
Want het gaat om toegeven aan je eigen verlangen.
U lijkt te denken dat...
me verzetten tegen uw vriend Valmont moeilijk voor me is.
U bent Gods laatste verdedigingslinie tegen zonden.
Uwe eeuwige heiligheid, madame de Tourvel.
Zou u op een dag...
genoeg kunnen krijgen van het spelen van dit verheven karakter?
Bent u het niet zat om die kroon te dragen, Libertijnse prinses?
M'n status biedt enkele verrukkelijke geneugten.
Ik geloof u niet. -Omdat u niet in genot gelooft.
Omdat ik niet in macht geloof.
Uw schoonheid is een formidabel maar kortstondig wapen.
U kunt er enkele veldslagen mee, winnen maar...
uiteindelijk verliest u de oorlog.
Wat fijn.
We zijn het eens over wat de kern is.
Er is een verborgen oorlog gaande.
U, een heilige. Ik, een hoer.
We kiezen onze wapens en masker om...
mensen beter te kunnen manipuleren. -Wat een sombere kijk op de mens.
Integendeel, u vergist zich.
Ik hou van m'n tijdperk.
Ik omarm het.
En ik wil het volledig veroveren.
Maar wat hoopt u dan?
Dat ik me, als ik m'n geloof verlies, overgeef aan Valmont?
U bent het soort mens dat...
dolgraag wil liefhebben.
En geliefd wil worden.
En als uw man daar niet toe in staat is...
weet Valmont hoe hij dat in u tevoorschijn kan laten komen.
U houdt meer van uzelf dan van God, madame.
En u heeft ervaringen nodig die anders zijn, verboden.
Ik was net zoals u voordat ik werd wie ik nu ben.
En ik zeg u, alleen de overgave aan de lichamelijke liefde...
geeft u de sleutel tot uzelf.
Het spijt me.
M'n antwoord op uw vraag was een beetje lang.
M'n vraag?
'Is Valmont echt de meest fantastische minnaar?'
Graaf de Gercourt, madame.
Madame. -Wat een fijne verrassing, graaf.
Ik kom in vrede. -Vrede, monsieur?
Een Pax Libertina.
Ik ben ons gekibbel beu.
Ik mis de tijd dat we vrienden waren. U komt nooit meer langs.
En m'n huis lijkt zo leeg zonder u.
Wat overdrijft u weer.
Maar ga door, het is heel aangenaam.
Weet u wat ze zeggen in Versailles?
Dat de koning zich verveelt. -Is dat zo? Wat triest.
Ze zeggen ook dat hij het paleis wil verlaten om...
naar het platteland te gaan.
Maar in m'n eentje ik kan niets.
Ik heb uw hulp nodig.
Laat me u dienen zoals vroeger.
We hebben grootse dingen bereikt, u en ik. Parijs lag aan onze voeten.
Ik wil dat u zich herinnert wie we waren.
Wie u was.
We kenden alle geheimen van iedereen die machtig was.
Dat heeft u voor altijd vernietigd. -Nee.
We hebben nog tijd.
Stelt u zich voor dat we de gouden dagen van Parijs kunnen terugbrengen.
Ja.
Maar...
Ik wil zeker weten dat uw toewijding aan de Pax Libertina oprecht is.
Ik kan u niet op uw woord geloven. Ik heb een gebaar nodig.
Of liever een offer.
Vergeet uw protegé, de markiezin van Merteuil.
De mensen zijn haar arrogantie en dominantie zat.
Ik kan u niet helpen als u geen afstand van haar doet.
Dat is dus het enige wat u van me wilde.
Isabelle is als een dochter voor me.
Ze mag niet winnen.
Ze is gek geworden door de haat.
Weldra zal het hof van haar daden op de hoogte zijn.
Als we haar nu niet tegenhouden...
eindigt ze in handen van de Versailles-fanaten.
Ze zullen haar gebruiken om ons aan te vallen.
En dan is het voorbij, madame.
Die vrijheid waar we zo vurig voor gevochten hebben.
Vals. -Wat?
U hoorde me wel.
Hoe durft u tegen mij over vrijheid te praten?
U voelt het al, hè? Het tij is gekeerd.
Telkens als u haar iets wilde aandoen...
heeft Isabelle u vernederd en binnenkort zal ze u verslaan.
Zo is het wel genoeg.
Hoe durft u?
Ik neem de tijd en moeite voor een respectvol gesprek met u.
Dwing me niet u pijn te doen.
Nee. Nee.
Uw geur, uw huid...
Er is maar één manier om vrede te sluiten.
Kom binnen.
Uw rijtuig staat klaar, madame.
Goed. Monsieur de graaf en ik zijn klaar.
Madame.
Herinnert u zich monsieur de ridder Danceny nog?
Mademoiselle de Volanges' jonge verloofde.
Verloofde? Het is nog niet officieel.
De arme jongen heeft geen eigen instrument...
en moet een auditie voorbereiden.
Ik was totaal vergeten dat ik hem had uitgenodigd om te oefenen vanavond.
Hopelijk vindt u dat niet erg.
Bedankt.
Ik ben doodop, ik ga slapen, maar blijf alsjeblieft.
Ik ga ook naar boven.
Welterusten, madame.
Vind je haar leuk?
Madame, ik ben vanavond alleen gekomen uit vriendschap.
Welke vriendschap?
We zijn partners, m'n beste ridder.
Dat is al zo vanaf onze eerste dag samen.
Jij hebt geld nodig en ik heb je charmes nodig.
U vergeet het belangrijkste. Na onze ontmoeting...
is Cécile in m'n leven gekomen. -Cécile? Ja, dat weet ik.
Vanaf morgen zul je weer het geluk kennen...
om zielsveel van haar te houden.
Wees gerust, je kunt volledig op me rekenen als bondgenoot...
en als vriendin.
Maar vanavond...
ga je naar boven en klop je aan bij madame de Tourvel.
Leg haar je twijfels uit.
En ook de diepe verwarring die haar aanwezigheid in jou veroorzaakt.
Hoezeer je jezelf haat omdat je Cécile vergat.
Laat haar met je praten.
En je uitleggen dat je je tot God moet wenden...
of iets anders kinderachtigs.
Luister naar haar, steeds opnieuw.
Heel lang.
Wees gewoon jezelf.
Perfect.
Zolang je in haar kamer bent, is alles mogelijk.
En ik geloof dat ze vóór zonsopgang van jou zal zijn.
Vergeet niet ridder: Als je mij helpt, help je Cécile.
Zonder mij zou Cécile al Gercourts vrouw zijn.
U heeft gehandeld uit de goedheid van uw hart. Dank u.
Ik deed wat ik altijd doe, omdat het moest.
Vooruit, deze vrouw is echt een traktatie.
Ik had om een minder aangename gunst kunnen vragen.
Vooruit.
Nee, madame, ik raak Cécile liever kwijt dan dat ik haar bedrieg.
Doe wat u wil.
M'n liefste markiezin.
Uw stilte bevestigt m'n grootste angst.
Ik dacht dat u verliefd was, maar ik heb me vergist.
U bent ten prooi gevallen aan het meest gewelddadige gif, trots.
We moeten het over Gercourt hebben.
We moeten ons voorbereiden en uw verdediging plannen.
Maar u verspilt uw aandacht aan Tourvel, die er niet toe doet.
Uit trots en uit ijdelheid speelt u een spel, madame.
Terwijl u zou moeten vechten.
U en Valmont hebben de touwtjes niet meer in handen.
Ik zie dat jullie verdwalen in het labyrint dat jullie hebben gebouwd.
Madame?
Gaat het?
Ik wil niet meer spelen.
U heeft gewonnen.
En dat is prima.
Ik herken u niet.
Valmont heeft met me gewed dat hij u zou kunnen verleiden.
En ik ben de prijs van die weddenschap.
Ik begrijp het niet.
Dus als hij mij wil, is dat omdat hij van u houdt?
Van mij houdt? Bent u echt zo blind?
Hij heeft nooit van me gehouden. Maar hij houdt van u.
Het is oneerlijk, maar zo is het.
Denkt u dat vrijheid een spel is?
Niet voor Valmont.
Niet meer voor Valmont.
Deze levensfilosofie is...
z'n gevangenis geworden.
En z'n hel.
Hij kan niet voor de wereld erkennen hoe hij geworden is.
Verliefd en zwak.
Daarom bedacht hij deze belachelijke weddenschap.
Alleen maar om z'n gevoelens te verbergen.
U kunt ervoor kiezen z'n liefde niet te beantwoorden, madame.
Maar alstublieft.
Doet u niet alsof u het niet ziet.
M'n Rosemonde, m'n beschermengel, ik was vergeten...
dat bij het manipuleren de waarheid doelmatig moet worden ingezet.
Ik weet wat ik doe.
Daarom heb ik madame de Tourvel verteld over de weddenschap...
tussen mij en uw neef.
Zo kon ik bereiken dat dit waanidee haar geest binnensloop.
Anders zou ze voor altijd onoverwinnelijk zijn gebleven.
Valmonts onmiskenbare liefde voor haar.
'Als ze haar huis verlaat...
zien haar ogen alleen maar mooie dingen.
Als ze weer binnenkomt, ziet ze nog mooiere dingen.
Ze ziet overal wat haar hart behaagt.
En deze ziel, die zo ongevoelig was voor eigenliefde...'
Maar om haar te laten accepteren waarvoor ze gemaakt is...
moest ze, zoals zoveel middelmatige wezens...
geloven dat ze geliefd was.
Ik ontving haar als een vrouw die had gezegevierd.
Ik liet haar vertrekken als een vrouw zonder steun of kompas.
Verteerd door het meest gevreesde virus.
De angst om jezelf niet tegen te kunnen houden.
Wat fijn u weer te zien.
Ik heb gehoord dat Danceny u zorgen baart.
Ik hou zoveel van hem.
Mademoiselle Cécile de Volanges.
Vergeet hem.
Wat zegt u? -Uw ridder.
Vergeet hem.
Geef hem je lichaam of gebruik het zijne, wanneer je maar wil.
Maar laat hem je geest geen seconde langer bezighouden.
Danceny is een jongen.
Terwijl jij...
Jij bent een vrouw.
Mademoiselle Cécile de Volanges.
Ik hou zoveel van u, madame.
Kon ik maar een manier vinden om m'n dankbaarheid te tonen.
Dat komt misschien ooit nog wel.
En?
Ik heb nog nooit een man iemand zo zien haten.
Gercourt.
Die kan me niet schelen.
Wat kan hij me nou aandoen?
Hij kan de koning om uw hoofd vragen.
Isabelle.
Morgenvroeg moet u meteen naar uw man schrijven.
Zeg dat u hem enorm mist en smeek hem of hij snel wil terugkomen.
U heeft hem nodig. Of beter gezegd, z'n bescherming.
Als hij terugkomt, verlies ik alles. -Uw ballingschap zal niet lang duren.
Hij zal uw toekomst veiligstellen.
Mijn toekomst of de uwe, madame?
Mag ik mezelf niet beschermen?
Op mijn leeftijd verlang ik naar vrede.
Ik vocht te lang voor m'n reputatie. Ik laat hem nu niet ruïneren.
Hoort u niet wat u zegt?
Dat is waanzin, madame.
Moet ik m'n vrijheid opgeven uit angst hem te verliezen?
Is dat niet de definitie van lafheid?
Ik herken u niet meer.
Dan bent u de eerste.
Filosofie kan ons nu niet redden.
Ik geef m'n vrijheid nooit op, hoort u me?
Nooit.
Madame.
Kom binnen.
Isabelle heeft me alles verteld.
Over jullie weddenschap.
Ik wil nooit meer iets voor u verbergen.
Gegroet, madame de markiezin.
We delen uw verdriet, madame.
Heel het regiment deelt uw verdriet, madame.
Uw man was een voorbeeld en een licht voor ons allen.
Wat is er gebeurd?
Tot aan het einde was uw geweldige man...
Een voorbeeld en een licht voor ons allen.
Hoe is hij gestorven?
Tijdens de voorbereiding voor de vreselijke en hevige gevechten...
verzamelden de vijandelijke troepen zich op de kust van Livingstone.
Na het opstellen van een strijdplan dat ons, ondanks onze aantallen...
ons in staat zou stellen om het Britse offensief te beteugelen...
De voorbereiding?
Uw man was een voorbeeld en een licht voor ons allen, madame.
Licht madame de Rosemonde in.
Haal dit schilderij van de muur en hang het ergens anders op.
M'n verdriet is te groot.
Misschien dat na verloop van tijd... -Ja, madame.
Madame, ik ben blij u weer te zien.
Ik heb het net gehoord over uw man, de markies.
M'n enige troost is dat ik weet dat hij een voorbeeld en een licht was.
Voor ons allemaal. -Natuurlijk.
Monsieur, laat me niet doen alsof ik om die schurk rouw.
Laat me u eens bekijken.
Succes staat u goed.
Nou, vertel.
Gisteravond, toen ze net binnen was...
wilde ik zo graag genieten van m'n zege...
en was ik zo bang om haar te zien ontsnappen...
dat ik m'n prooi snel verslond met een paar korte, vraatzuchtige beten.
Ik betreurde m'n haast want zodra de pret voorbij was...
zou de schande madame de Tourvel overweldigen...
en haar voor altijd doen verdwijnen.
Maar zo ging het niet.
Het vuur bleef branden in m'n kamer, terwijl de uren verstreken.
Een paar uur geleden lag ze nog in m'n armen.
Alsof Madame de Tourvel altijd al geschapen was voor de liefde.
Dus u houdt van haar?
Gisteravond hield ik van haar als een bezetene. Maar ik bleef aan u denken.
U was er, overal, de hele tijd.
Wat is er, madame?
We zijn nog niet klaar.
En daarom madame, mag een nacht zoals deze nooit meer voorkomen.
Ik wens u het allerbeste.
U verdient het.
Ik zal deze herinnering altijd koesteren.
Nee, burggraaf.
Dit verhaal van onvergetelijke herinneringen.
Het arme ding, ze blijft vast hopen.
Nee, u moet haar uit haar lijden verlossen.
Mijn schuld, ik zei dat u dolverliefd was.
Maar wat kan ik zeggen? Ze had die onzin zo hard nodig.
Schrijf. Schrijf dan.
Wat ik zo leuk vond aan u was uw puurheid.
U heeft me teleurgesteld.
Vaarwel.
Geef het maar toe. U hield alleen van haar omdat ze weerstand bood.
Schrijf dan.
Heel goed. Onderteken het maar.
Laat deze brief naar madame de Tourvel brengen.
Kleed u uit. -Wat bezielt u?
Ik wil u eerst uitgebreid bekijken.
Ik wil uw lichaam zien.
Voordat ik u zie klaarkomen.
Die idiote weddenschap hebben we nu toch wel gehad?
Als ik had gewonnen, had u zich dan in een klooster opgesloten?
Hoe dan ook, madame, u heeft verloren en ik heb gewonnen.
U heeft niet gewonnen. En ik heb niet verloren.
Ik ben degene die madame de Tourvel heeft veroverd.
U heeft ervan genoten, hè?
Daar ben ik blij om.
U bent m'n vriend.
Ik zou alles doen om u nog eens te helpen, zoveel als ik kan.
U heeft uw woord gegeven, madame. U heeft het beloofd.
Heb ik dat beloofd?
Het verleden heeft me geleerd voorzichtig te zijn met woorden...
en met beloftes.
Dus het ging allemaal om wraak?
Na alles wat we samen hebben meegemaakt.
Ging alles daarom?
Deze vernedering.
Deze wreedheid.
Dat geloof ik niet.
U bent net zoals die arme madame de Tourvel.
U gelooft nu in het ene, dan in het andere en dan weer in iets anders.
Diep vanbinnen bent u een dromer.
Kom, Sébastien, het was maar een spelletje.
U moet haar toe gaan.
Tenzij u bang bent dat ze u nooit vergeeft voor uw brief?
'Toen ik ontwaakte, was m'n angst zo sterk...
dat ik hem niet kon overwinnen toen ik wakker werd.
Ik slingerde mezelf uit bed, niet wetend wat ik deed.
Ik begon door de kamer te dwalen.
Zo bang als een kind in de schaduw van de nacht...
denkend dat ik omringd was door geesten...
en m'n oren klonk die klaaglijke stem nog door...
waar ik nog nooit zonder emotie naar geluisterd had.
Toen de schemering de voorwerpen begon te verlichten...
pasten die zich enkel aan aan m'n verwarde fantasie.
M'n angst verdubbelde en nam m'n beoordelingsvermogen weg.
Ik kon m'n deur moeizaam vinden en vluchtte m'n kamer uit.'
Kom binnen.
Kent u maarschalk Castelet?
Madame. -Monsieur.
M'n vriend wordt rechter bij de Raad van Justitie van de koning.
Ik ben u zo veel verschuldigd, monsieur.
Zoals u weet, is Frankrijk niet Engeland.
De macht lijkt nog steeds in handen van de koning te liggen.
Het nieuws van burggraaf Valmonts zege over Madame de Tourvel...
heeft Versailles bereikt.
De religieuze fanatici zijn woedend.
Hun geklaag is zo luidruchtig dat ze de rust van de koning verstoren.
Valmont moet publiekelijk bestraft worden.
M'n neef is onberispelijk. -Uiteraard.
De burggraaf is een verstandige man.
Hij deed z'n best om z'n fouten te verbergen...
en getuigen het zwijgen op te leggen. Behalve deze keer.
U liegt. -Nee, madame.
Ik ben bang dat het u ook aangaat.
Ik heb het over het huwelijk tussen de burggraaf en Isabelle Dassonville.
De huidige markiezin de Merteuil.
Rechter de Tourvel heeft dat afgehandeld.
Ik moet u waarschuwen, madame. We hebben belastend bewijs tegen u.
Maar als u het hof wil toespreken...
kan ik ervoor zorgen dat het voor u geen gevolgen heeft.
Maar mocht dat niet zo zijn...
dan wordt u vernederd en verbannen. En wat uw neef betreft...
Monsieur.
In naam van onze oude vriendschap...
Wees gerust.
We kunnen ons een rechtszaak voorstellen...
die zo bescheiden en discreet is dat...
uw neef ervan afkomt met een straf die overkomelijk is, bijvoorbeeld...
een gevangenisstraf van enkele maanden waarbij alles wordt gedaan...
om ervoor te zorgen dat het comfort overeenkomt met z'n status.
Tegelijkertijd zal worden vastgesteld dat Isabelle...
toen ze met de markies de Merteuil trouwde...
Dat Isabelle zich schuldig heeft gemaakt aan bigamie.
En dat dit edele verbond niets anders was dan bedrog.
Isabelle zou haar titel van markiezin en al haar bezittingen verliezen.
Gelukkig hoeft de arme markies de Merteuil...
dit verval niet mee te maken.
U vraagt me om m'n neef en m'n goede vriendin te verraden.
Ik vraag u niets.
We bieden u het volgende aan.
Offer het aanzien van uw dierbare vriendin op.
Een vrouw die u enkele maanden geleden niet eens kende.
Voor één enkel doel.
Uw eigen situatie en het leven van uw neef te redden.
Hoe heet uw paard?
César. -Hij is prachtig.
M'n liefste Cécile, u bent echt beeldschoon.
Isabelle?
Madame de markiezin heeft me gestuurd.
Vertaling: Romy Buchheim Iyuno