Elsku Markgreifafrú.
þú spyrð um fréttir af frænda mínum,
eða ætti ég frekar að segja, af veðmálinu ykkar.
Þar sem frú Tourvel svaraði ekki bréfunum hans,
þá ákvað Valmont að hitta á hana,
fyrir algera tilviljun,
-í tískubúð Dalbert og Contini. -Þarna er hún.
Hann hafði í hyggju eina af sínum leynilegu ástríðufullu ræðum.
Afsakið mig.
-En fórnarlambið hans flúði. -Afsakið mig.
-Áður en hann gat sagt stakt orð. -Frú?
Sögur um misheppnaða tilraunina hafa farið sem eldur í sinu yfir París,
óvinum hans til ánægju.
Ég er hrædd um að orðstír hans muni ekki lifa þetta af.
Þú hlýtur að vera ánægð.
Tourvel féll ekki fyrir honum.
Þú hefur sigrað.
Bráðum mun okkar stolti vísigreifi hafa enga kosta völ
en að viðurkenna tap sitt.
Cécile!
Ég vildi ekki trufla þig.
Þetta eru bara fleiri slæmar fréttir af Valmont.
-Þú virðist glöð. -Ég ætti að vera glaðari.
Stolt Tourvel er óbærilegt, en á sama tíma...
-Þú vilt að honum takist þetta. -Ef ég fæ að ráða öllu.
Heldurðu henni líki við hann?
Henni líkar við menn.
Ég mun sjá um málið.
Merkgreifafrú, en sú tilviljun.
Ég þarf að tala við þig en var hrædd um að þú myndir neita boði mínu.
Ég var heima hjá þér fyrir stuttu.
Ég var að fylgjast með þér áðan.
-Ég hélt að þú værir hér af alvöru. -Ég er það.
Ég er ekki jafn trúuð og þú, frú.
En ég var alin upp á ákveðinn hátt
og Guð...
Guð er enn vinur minn, af og til.
Frú.
Get ég búist þér við hlið mér?
Ef þú gerir mér þann greiða,
mun ég játa það sem ég þagði um áður.
Hvað?
Þú færð alvöru játningu mína.
Ég get sagt þér, án þess að monta mig að
Valmont hefur ávallt verið gjafmildur til þeirra sem minna mega sín.
Leiðist þér, frú?
Þvert á móti.
En fyrst við erum hér, tvær stelpur saman,
hélt ég að
þú myndir segja mér frá hinum eiginleikum hans.
Er hann virkilega besti elskhuginn sem til er?
Ég hélt ekki að ég myndi koma þér á óvart!
Ég vona að þér sé sama?
Ég vil læra að spila leikinn eins og þú.
Leikinn?
Er þetta ekki lífið sem þú og þitt fólk hafa ákveðið að lifa?
Með því að spila leiki?
Leikurinn er ekki endalaus.
Það gilda jafnvel reglur.
En það er aðeins ein regla.
Gerðu svo vel.
Þú þarft að samþykkja ósigur.
En afar unaðslegan ósigur,
því hann snýst um að gefa sig yfir á vald nautnanna.
Þar sem þú virðist halda að
það sé mér erfitt að standast Valmont, vin þinn...
Þú ert sem hin síðasta víglína Guðs gegn spilltum heimi.
Þú ert eilífðar dýrlingur, frú Tourvel.
Gæti það verið, einn daginn
að þú verðir þreytt á því að leika svo göfugt hlutverk?
Ert þú ekki þreytt á því að vera drottning þeirra frjálslyndu?
Staða mín gefur kost á nokkrum ánægjulegum fríðindum.
-Ég trúi þér ekki. -Því þú trúir ekki á unað.
Því ég trúi ekki á vald.
Fegurð þín er ómótstæðileg, en er hverfult vopn.
Þú vinnur kannski nokkrar orrustur, en aldrei stríðið sjálft.
Ég er svo glöð! Við erum sammála um meginatriðin.
Leynilegt stríð er í gangi.
Þú sem dýrlingur og ég sem hóra.
Við berum herklæðnað einungis til að geta stjórnað mönnum.
Það er frekar svartsýn afstaða til að hafa.
Þvert á móti, þú hefur rangt fyrir þér.
Ég elska þetta tímabil og ég vil upplifa það eins og það er.
En við hverju býstu?
Að ég muni missa trú mína og fara til Valmont?
Þú ert ein af þeim sem,
þarf að vera elskuð og að elska.
Og ef eiginmaður þinn dugar þér ekki lengur,
þá mun Valmont vita hvað skal gera og hvernig skal afhjúpa þig.
Þú elskar sjálfa þig meira en þú elskar Guð, frú.
Þú þarft að upplifa það sem er bannað.
Ég var eins og þú áður en að ég varð eins og ég er nú.
Ég segi þér satt að einungis með því að gefa eftir losta þínum,
muntu loks finna sjálfa þig.
Fyrirgefðu.
Svar mitt við spurningu þinni var fremur langdregið.
Við spurningu minni?
Hvort að Valmont sé besti elskhuginn sem til er.
Herra Gercourt greifi, frú.
-Frú. -En sú óvænta ánægja, kæri greifi.
-Ég kem í friði. -Í friði?
Í friðarnafni þeirra frjálslyndu.
Ég er þreyttur á því að rífast,
og ég sakna vinskapar okkar.
Þú kemur ekki lengur í heimsókn.
Það er svo tómt heima án þín.
En þær ýkjur.
En haltu áfram með þessi fögru orð.
Veistu hvað sagt er í Versölum?
-Að konungnum leiðist. -Er það? En sorglegt.
Gróusögurnar segja hann vilji fara frá kastalanum og halda í borgina.
En ég get ekkert gert einn.
Ég þarf á hjálp þinni að halda.
Lof mer að þjóna þér eins og ég gerði einu sinni.
Höfum við ekki gert merka hluti? París var okkar.
Ég vil að þú minnist þess sem við vorum og hver þú varst.
Þegar engin valdafull vera með óþekkt leyndarmál var á svæðinu.
-Þú eyðilagðir það allt að eilífu. -Nei.
Það er enn tími til að endurheimta það.
Ef við gætum endurvakið gullnu daga Parísar.
Já.
En samt...
Þá þarf ég að vera viss um hollustu þína við málstaðinn.
Ég get ekki treyst orðum þínum. Þú þarft að fórna einhverju.
Þú þarft að fórna lærlingi þínum, frú Merteuil.
Fólk er orðið þreytt á hroka hennar og þörf á því að stjórna.
Ég get ekki hjálpað þér, nema þú sleppir takinu á henni.
Þetta var það eina sem þú vildir.
Isabelle er mér sem dóttir!
Hún getur ekki sigrað.
Hatur hefur heltekið hana.
Brátt munu glæpir hennar koma í ljós.
Ef við stöðrvum hana ekki núna,
þá mun hún enda hjá ofstækismönnum Versala.
Þeir munu nota hana til að ráðast á okkur.
Og þá verður gamanið búið.
Þá hverfur frelsið sem við höfum barist fyrir svo lengi.
-Þú ert svo svikull. -Hvað sagðir þú?
Þú heyrðir í mér!
Hvernig dirfistu að tala við mig um frelsi!
Þú finnur það, er það ekki? Að vindáttin hafi breyst.
Í hvert skipti sem þú reynir að skaða hana,
Isabelle hefur niðurlægt þig, og brátt mun hún sigra þig...
Þetta er nóg!
Hvernig dirfist þú?
Ég tók mér tíma til að tala við þig með virðingu.
Ekki neyða mig til að skaða þig.
Nei!
Lyktin af þér og húðin þín...
Það er einungis ein leið til að sættast.
Gakktu inn!
Vagninn þinn bíður, frú.
Fínt er, ég er búin að funda með greifanum.
Frú.
Manstu eftir herra Chevalier Danceny?
Unnusti fröken Volanges.
Unnusti? Það er nú ekki enn formlega ákveðið.
Grey strákurinn á ekki efni á eigin hljóðfæri
og hann þarf að undirbúa tónleika.
Ég gleymdi að ég hafði boðið honum að æfa sig hér í kvöld.
Ég vona að þér sé sama.
Takk fyrir.
Ég er þreytt og ætla að fara að sofa, en vinsamlega vertu hér áfram.
Ég ætla líka að afsaka mig.
Góða nótt, frú.
Líkar þér við hana?
Frú, ég samþykkti bara að koma vegna vinskapar okkar.
Hvaða vinskapar?
Við erum samstarfsmenn, elsku Chevalier.
Frá deginum sem við kynntumst.
Þú þarft peninga og ég þarf sjarmann þinn.
Þú gleymir einu sem hefur gerst síðan þá,
-að Cécile er nú í mínu lífi. -Cécile? Já, ég veit.
Á morgun munt þú geta farið aftur og elskað hana út af lífinu.
Og þú getur treyst á mig sem félagi þinn og vin.
En í kvöld...
Þá þarft þú að banka á dyr hjá frú Tourvel.
Segja henni frá efasemdum þínum.
Að hún hafi dregið fram ringulreið í hjarta þínu.
Að þú hatar sjálfan þig fyrir að hafa gleymt Cécile.
Leyfðu henni að tala við þig.
Hún mun segja að þú þurfir að leita til Guðs eða eitthvað álíka.
Hlustaðu á orð hennar,
tímum saman.
Vertu bara þú sjálfur, fullkominn.
Svo lengi sem þú ert inni hjá henni, er allt hægt.
Ég trúi því að hún mun vera þín, áður en að sólin rís.
Mundu bara Chevalier að þú hjálpar Cécile með því að hjálpa mér.
Án mín, væri Cécile gift Gercourt!
Þú brást við því þú ert svo góðhjörtuð, ég þakka fyrir það.
Ég brást eins og vanalega, því ég þurfti þess.
Frúin er alveg hreint dásamleg.
Ég hefði getað beðið þig um verri greiða.
Áfram gakk!
Nei, frú, ég vil frekar tapa Cécile en að svíkja hana.
Eins og þér sýnist.
Elsku frú mín,
þögn þín staðfestir það sem ég hræddist mest.
Ég hélt þú værir ástfangin, en það var rangt.
Þú ert undir áhrifum versta eitri sem til er, stolti.
Þú ættir að einblína á Gercourt.
Við þurfum að herða varnir þínar,
en þú eyðir tíma í að hugsa um frú Tourvel, sem skiptir engu máli.
Allt fyrir stolt þitt og hégóma,
þegar þú ættir að vera að berjast.
Hvorki þú né Valmont eru lengur við stjórn.
Ég sé að þið eruð bæði villt í ykkar eigin völundarhúsi.
Frú.
Hvernig hefur þú það?
Ég vil ekki spila lengur.
Þú hefur unnið.
Það er í lagi.
Þú ert alveg óþekkjanleg.
Valmont gerði veðmál um að hann gæti tælt þig.
Ef honum myndi takast það, þá yrði ég verðlaunin.
Ég skil þig ekki.
Ef hann vill mig, þá er það því hann elskar þig.
Elskar mig? Ertu virkilega svo blind?
Hann elskaði mig aldrei, en hann elskar þig.
Það er ekki sanngjarnt, en samt satt.
Heldurðu að frjálslyndi sé leikur?
Það er ekki svo lengur fyrir Valmont.
Hugmyndir hans um lífið hafa orðið að prísund hans og helvíti.
Hann er í felum frá heiminum og skammast sín fyrir ástand sitt,
sem ástfanginn og veikburða maður.
Þess vegna datt honum þetta fáránlega veðmál í hug.
Til að fela raunverulegar tilfinningar sínar.
Þú getur valið að elska hann ekki,
en ekki láta sem að þú sjáir þetta ekki.
Frú Rosemonde, verndarengillinn minn, ég hafði gleymt því að
list blekkingarinnar nær stutt án þess að sannleikurinn sé nærri.
Ég veit hvað ég er að gera.
Þess vegna tók ég áhættuna á að segja frú Tourvel frá
veðmálinu milli mín og frænda þíns.
Þannig náði ég að sannfæra hana um þessa blekkingu
en án þessa hefðum við aldrei getað náð til hennar,
um að Valmont sé fallinn fyrir henni.
Þegar hún fer að heiman.
þá sér hún einungis fagra hluti,
og þegar hún kemur inn um dyrnar, finnur hún enn fegurri hluti.
Alls staðar sér hún eitthvað sem henni líkar við,
og sál hans, sem er sem ónæm fyrir ást á sjálfum sér...
En til að hún samþykki það sem hún var gerð fyrir,
þá þurfti hún eins og svo margir aðrir
að trúa því að hún sé elskuð.
Ég tók á móti stoltri konu,
en konan sem fór er ráða og stefnulaus,
og smituð af einum versta sjúkdómnum,
hræðslunni um að missa af sjálfri sér.
Það er frábært að sjá þig.
Mér var sagt að Danceny sé að valda þér áhyggjum.
Ég elska hann svo mikið.
Fröken Cécile Volanges.
Gleymdu honum.
-Afsakið? -Chevalier.
Gleymdu honum.
Gefðu honum líkama þinn eftir því sem þér hentar.
En ekki gefa honum huga þinn.
Danceny er bara strákur.
En þú...
Þú ert kona,
fröken Cécile Volanges.
Ég elska þig svo mikið, frú.
Ef ég gæti bara vitað hvernig ég gæti sýnt þér þakklæti mitt.
Kannski einn daginn.
Jæja?
Hann hatar þig meir en ég hef nokkurn tíman séð.
Gercourt? Mér er sama um hann.
Hvað getur hann gert mér?
Treystu mér, hann gæti beðið konunginn um að refsa þér.
Isabelle.
Í morgunsárið skaltu skrifa til eiginmanns þíns.
Segðu honum að þú saknir hans og viljir að hann komi til baka.
Þú þarft á honum að halda, aðallega á vernd hans að halda.
Þá myndi ég tapa öllu.
Útlegð þín yrði skammvinn en
myndi tryggja framtíð þína.
Mína eða þína framtíð, frú?
Má ég ekki vernda sjálfa mig?
Ég er á þeim aldri að ég vil frið.
Ég hef barist of lengi til að vilja freista orðspori mínu.
Heyrirðu í sjálfri þér?
Þetta er bull og vitleysa.
Á ég að hætta frelsi mínu, því þú ert hrædd um þitt?
Er það ekki skilgreiningin á hugleysi?
Ég þekki þig ekki lengur. Þú varst eitt sinn brautryðjandi.
Hugmyndafræði mun ekki bjarga okkur.
Ég mun aldrei gefa frelsi mitt frá mér!
Aldrei!
Frú.
Gakktu i bæinn.
Isabelle sagði mér allt.
Veðmálinu ykkar.
Ég vil aldrei ljúga að þér aftur.
Virðingarfyllst, markgreifafrú.
Við syrgjum með þér, frú.
Öll herdeildin samhryggist þér, frú.
Eiginmaður þinn var okkur sem leiðarljós.
Hvað gerðist?
Allt fram á síðasta dag var stórkostlegur eiginmaður þinn...
Leiðarljós fyrir okkur öll.
Hvernig dó hann?
Við undirbúning ákafs bardaga.
Óvinurinn hafði komið sér fyrir á ströndunum,
hann hafði útbúið skipulag fyrir baráttu þrátt fyrir fámenna deild,
sem gerði það að verkum að við gátum barist við þá ensku.
Við undirbúning?
Eiginmaður þinn var sem leiðarljós fyrir okkur öll.
Fáið frú Rosemonde hingað.
Fjarlægið þessa mynd.
Hún er mér of sársaukafull.
-Kannski eftir lengri tíma... -Já, frú.
Ég er svo glaður að sjá þig.
Ég var að frétta af eiginmanni þínum.
Eina huggun mín er að hann var leiðarljós fyrir okkur öll.
Auðvitað.
Ekki láta mig þykjast syrgja hann.
Lof mér að sjá þig.
Velgengni fer þér vel.
Segðu mér frá öllu saman.
Í gær þegar hún var rétt komin yfir landamörkin,
varð ég svo ákafur að njóta sigursins og við ótta að hún myndi flýja,
að ég kláraði verkið í flýti.
Ég sá um leið eftir fljótfærninni og viss um að þegar ánægjunni linni,
að skömm myndi taka yfir frú Tourvel
og fá hana til að hverfa.
En það var ekki svo.
Eldurinn brann langt fram á nótt.
Hún var í faðmi mínum þar til fyrir stuttu.
Svo virðist vera að frú Tourvel var gerð fyrir að njóta ásta.
Elskarðu hana?
Ég elskaði hana sem djöfullinn í gær.
En ég hugsaði stanslaust um þig.
Þú varst alltaf á staðnum.
Hvað er í gangi, frú?
Verkinu er ekki lokið.
Þess vegna má þessi nótt ekki nokkurn tímann endurtakast.
Ég óska þér alls hins besta.
Þú átt það skilið.
Ég mun minnast þessa að eilífu.
Nei, vísigreifi.
Þú skrifar nú um ódauðlegar minningar.
Grey konan mun líklega enn halda í vonina.
Þú þarft að gera henni þetta skýrt.
Ég sagði þú værir yfir þig ástfanginn!
Hún þurfti að heyra þá vitleysuna til að trúa mér.
Haltu áfram að skrifa!
Það sem ég elskaði við þig var sakleysið þitt.
Þú ollir mér vonbrigðum.
Bless.
Játaðu að þú elskaðir hana bara því hún stóðst þig.
Haltu áfram að skrifa.
Flott er, skrifaðu svo undir.
Sendu þetta bréf til frú Tourvel.
-Farðu úr fötunum. -Hvað er að þér?
Ég vil horfa á þig vel og lengi. Ég vil sjá líkamann þinn.
Áður en ég sá þig ná unaði.
Erum við ekki hætt með þetta veðmál?
Hefðir þú gengið í klaustur, ef ég hefði unnið?
Það skiptir engu, því ég vann.
Þú vannst ekki, og ég tapaði ekki.
Ég er sú sem fékk frú Tourvel til að lúta þér.
Þú naust þess, ekki satt?
Það er gott að heyra.
Þú ert vinur minn.
Ég mun alltaf hjálpa þér, eins mikið og ég get.
Þú lofaðir mér, frú. Átt þú þér engan heiður?
Loforð?
Fortíðin hefur kennt mér að varast loforð.
Snerist allt einungis um hefnd?
Eftir allt sem við höfum gengið í gegnum?
Var þetta allt og sumt?
Þessi niðurlæging og grimmd.
Ég trúi því ekki.
Þú ert eins og greyið frú Tourvel.
Þú ert svo auðtrúa.
Innst inni ertu draumóramaður.
Þetta var bara til gamans Sébastien.
Þú ættir að finna hana.
Nema þú sért hræddur um að hún muni ekki fyrirgefa þér bréfið?
Þegar ég vaknaði, var ótti minn svo sterkur
að hann var mér of mikið.
Ég hentist fram úr rúminu, án þess að vita hvað ég ætlaði mér.
Ég byrjaði að ganga um herbergið,
hræddur sem og barn i skjóli nætur,
sem trúir að draugar séu í hverju horni,
en heyri enn þessa kveinkandi rödd
sem var alltaf svo tilfinningaþrungin.
Þegar sólarupprás byrjar að lýsa upp daginn...
Gakktu í bæinn.
Þekkir þú Maréchal Castelet?
-Frú. -Herra.
Vinur minn fær brátt stöðuhækkun og verður dómsmálaráðherra.
Ég verð þér ætíð þakklátur, herra.
Eins og þú veist, þá er Frakkland ekki England.
Vald hefur alltaf verið í höndum konungsins.
Orð Valmont vísigreifa um sigur sinn yfir frú Tourvel
er nú þekkt saga í Versölum.
Trúarofstækisfólkið er ævareitt og
hafa kvartað nógu mikið til að hafa truflað frið konungsins.
Það þarf að refsa Valmont opinberlega.
-Frændi minn er ósnertanlegur. -Auðvitað er hann snjall maður.
Hann reyndi sitt besta til að hylja fótspor sín,
og vera viss um að enginn kjafti frá, en ekki í þetta skiptið.
-Þú lýgur. -Nei, frú.
Ég er hræddur um að þetta mál snúist líka um þig.
Þá á ég við hjónaband vísigreifans og Isabelle Dassonville.
Sem varð svo að Merteuil markgreifafrú.
Það mál var meðhöndlað af Tourvel dómara.
Ég þarf að vara þig við að við höfum gögn sem bendla þig vil málið.
Ef þú samþykkir að ræða við dómsalinn,
þá get ég gengið úr skugga um að ekkert gerist.
En ef ekki,
þá verður þú niðurlægð og neydd í útlegð en frændi þinn...
Herra.
Í ljósi vinskapar okkar...
Engar áhyggjur.
Við höfum í huga réttarhöld sem verða haldin í leyni,
svo að frændi þinn mun komst í gegnum þetta án mikils skaða,
mögulega nokkrir mánuðir í fangelsi.
þar sem allt verður gert til að vera viss um
að vel verði séð um hann.
Á sama tíma þá verður það gert skýrt að Isbelle,
þar sem hún giftist Merteuil markgreifa,
að hún sé sek um tvíkvæni,
og að þetta göfuga bandalag var ekkert nema blekking.
Isabelle mun tapa titli sínum og eigum.
Við getum að minnsta kosti gleðst yfir því að Merteuil markgreifi
þurfi ekki að horfa upp á þetta gerast.
Þið viljið að ég svíkji bæði frænda minn og kæra vinkonu.
Ég er ekki að neinu.
Það sem við erum að bjóða þér...
er að fórna sambandi þínu við kæra vinkonu þína.
Konu sem þú þekktir ekki einu sinni fyrir nokkrum mánuðum síðan.
Til þess eins að
bjarga sjálfri þér og lífi frænda þíns.
Hvað heitir hesturinn þinn?
-César. -Það er fallegt nafn.
Elsku Cécile mín, þú ert svo falleg.
Isabelle?
Markgreifafrúin sendi mig.
Þýðandi: Silja Olafsdottir