12 INSIDER
7 GÜN
INSIDE YENİDEN BULUŞMA
Merhaba, Inside: Yeniden Buluşma'ya hoş geldiniz.
Kaosun tadını çıkardıktan sonra
herkesi son bir kez geri getirdim.
Ben sunucunuz GK Barry.
Yarışmacılara hoş geldin deyin. AB,
Marlon, Alhan, Eddie, Ben,
Lydia, Anna, Chloe,
Indiyah, Chian, Saffron ve Impressions.
Pardon. Expressive.
Şaka yapıyorum. Expressions.
Evet!
Ara veremiyorum dostum.
Kazananla başlamak istiyorum. Eddie, tebrikler!
Eddie, Eddie!
Çok soğukkanlı. Şuna bakın.
- Nasıl hissediyorsun? - Açıkçası şaşkına döndüm.
İlk günü atlatabileceğimi bile beklemiyordum.
Rekabetçi yanım hep kazanmak ister.
- Evet. - Ama ilk gün elenmeye de razıydım.
Ama dürüst ol, sona doğru herhangi bir taktiğin var mıydı?
Taktik buldun mu?
- Açıkçası taktik, yalnız kurt olmaktı. - Güzel.
Oyunu elimden geldiğince gizlice oynadım.
Bu beni beladan uzak tutar diye düşündüm.
Ayrıca çok güçlü bir adamsın.
Sanki kimse seninle uğraşmıyor, seni kızdırmıyor.
- Kimse kötü bir şey demedi. - Kimse.
Kötü şeyler yaptım ve tepkilerin farklı olması ilginç.
- Herkese kıyasla. - Evet. Final inanılmazdı.
Marlon, sana geçelim mi?
Tabii.
Hayal kırıklığı var mı yoksa iyi misin?
- Gayet iyiyim. - Gayet iyi.
Evet, iyi hissettirdi.
Tekrarlamak gerekirse bir düğme uzağındaydı.
Evet, öyleydi.
Bu konuda iyi hissediyor musun?
İyiyim. Eddie kazanmasaydı iyi hissetmezdim.
Ama ben de onun gibi rekabetçiyim. Keşke ben kazansaydım.
Doğru adam kazandı. İşte o kadar.
Çok centilmence. Güzel.
Evde yaşamanın en zor yanı neydi?
Chian, bu soru sana
çünkü çok ağladın kraliçem.
En zor şeyi söylesene.
- Çok ağlaktım. - Çok.
Ne kadar hassas olduğumu fark etmemişim.
Oylamayla elenenlerden daha çok ağlıyordum.
O da neydi?
Bu zor.
- Ağlama. - Delisin sen.
Kimseye oy vermek istemiyorum.
Sadece… Ben pek… Tek yaptığım ağlamak.
Bu kadar zor olacağını düşünmemiştim. İçimde yok.
Hayır… Ağlıyor…
Bambaşka bir seviyedesin. Sen… Dinle.
Bu kız çok ağlıyor. Yüzme bilmem.
Teselliye giden benim. Neredeyse hayatımı kaybediyordum.
Çok utanç vericiydi ama sorun değil. Şu anda terapideyim, her şey yolunda.
En zor kısmı neydi?
Bilmiyorum.
Deneyim inanılmazdı. Zor bir şey değil.
Ama gerçekten
bir oyuncu olabileceğimi düşünmüştüm ama olamıyorum.
Bence gayet doğal çünkü yalan söyleyemem.
İnsanların yüzüne yalan söylemeye çalışırken içimi yiyip bitiren şey buydu.
Evet, çok zordu.
- Konuşmak isteyen? - Horluyor.
- Evet, bunu duymuştum. - Her gece horluyor.
- Biraz ağır geldi. - O bir makine.
- Evet. Makine. - Evet.
Expressions'ın her cümleden sonra "Oradaki çocuk" demesi.
Eve dönerken rüyama girdi.
Bunu bir kez bile söylemedim.
Öyle yani.
"Öyle yani" dedim.
- Aynı şey. - Aynı şey değil.
- Aynı şey. - Değil.
Kavga edelim mi?
Gerçekten iyi anlaşıyor muydunuz yoksa hepsi program için miydi?
- Hayır, kesinlikle anlaşıyorduk! - Yok ya!
- Şey… - Bence anlaşıyorduk.
- Ama iyi bir gruptu. - Son altılı müthişti.
Çok fenaydı.
Evet, bir de AB.
Grup sohbeti olacak mı?
Zaten bir tane var.
Sence ne kadar sürer? Bir ay olacağına bahse girerim.
- Yaklaşık bir gün. - Ben çıktım bile.
Sen çıktın bile.
Bence Eddie grup sohbetini bitiriverirdi.
Grup sohbetine yazdığını göremiyorum.
Hangi grup sohbeti?
- Siktir et. - Böylesi en iyisi.
Daha başından Chloe ona "Türkiye Dişleri" dedi.
Türkiye!
Sıradaki sponsorluk, değil mi?
İçeri girdiğinizde bir milyon sterlin vardı.
Çıkarken de 177.894 sterlin.
Öyle olmasaydı… Kaza olduğunu biliyorum.
Eddie öyle yapmasaydı yaklaşık 400.000 mi olacaktı?
Eddie ne yaptı?
- Ne yaptığını bilmiyor musun? - Ne oldu?
- Eddie, ne yaptın? - Senin kadar kötü değil.
- Ben mi? Ben masum bir adamım Eddie. - Çılgıncaydı.
Üç sterlin teklif edeceğim.
11 sterlin diyeceğim.
101 sterlin teklif etmek istiyorum.
13.000 sterlin teklif edeceğim.
20.000 sterlin teklif edeceğim.
25.751 sterlin.
149.996 sterlin.
Eddie 150.000 sterlin harcadı.
Açıkçası o an kafam çalışmadı.
Bu bir hataydı.
Neden tek alkışlayan benim? Bu çok arsızca.
Bazen yıldızlar hizalanır
ve benim kazanmam için de öyle oldu.
Bakın çocuklar, o benim paramdı, yani…
Evet!
- Doğru. - Siktir git.
Evet!
Yetmiş bin canavar.
Bence Eddie'den çok korkuyoruz
çünkü Expressions 48.000 kaybettiğinde çok öfkeliydik.
Ona bağırıp her türlü şeyi söyledik.
Suç benim de değildi.
Sonra Eddie 150.000 harcadı.
- Biz de, "Yani…" falan. - Sorun değil.
Bu yüzden ensene tokat yedin.
Enseye tokat. Değdi. En pahalı enseye tokat ama değdi.
Yani bariz suçluları saymazsak Alhan, Expressions,
dükkâna gidip en çok sipariş veren kimdi?
Ben çok fazla hasar verdim.
AB daha uzun kaldı.
İki gün oradaydın…
- İki gün, 55.000 harcadın. - Kırmızı…
- Bir kere pilav yemedim. - Görebiliyorum Kaptan Amerika.
Ben daha şişman çıktım. Paket cipsim vardı.
Açıkçası müthişti.
Seni hiçbir zaman elinde bir şey olmadan gördüğümü sanmıyorum.
Sürekli elinde bir kutu kola, çikolata, cips…
Oraya eğlenmeye gittim.
Pekâlâ. Buna değdi mi?
Hayır. Her şeyi tamamen mahvettim ama sorun yok.
Chloe, kraliçem.
Malbec sevdiğini hepimiz biliyoruz.
- Malbec. - Malbec.
- Dil engeli miydi o? - Evet.
Bir Malbec. Bu seni ayakta tuttu mu?
- Evet. %100. - Evet.
Horlaması konusunda canım, evet.
- Evet, hayal edebiliyorum. - Evet.
Başa dönelim mi? Tamam.
AB, içeri girdin. Nasıl hissettin?
İlk ya da sonuncu olmak istemedim. İlktim. Sonuncu bütün hikâyeyi kaçırıyor.
Herkes arkadaş olmuş. "Yeni geldim" falan. Biraz fena.
İlk olarak, başta içerik üretme baskısı oluyor.
Evet, sorun yoktu.
Tabii sen içeri girdiğinde
Anna'yla aranızda biraz elektrik vardı.
Beş dakika sürdü, sonra sen içeri girdin tatlım.
Seni fena aptal yerine koymuşlar.
- Mücadelelerden korkuyor musun? - Evet, biraz.
Hayvanlı bölümde örümcek, yılan, fare falan olacak mı?
- Tarantula falan mı? - Evet, hay sıçayım.
En çirkini söyleyeceksin veya üstüne tarantula koyacaksın mesela.
- Söyler misin? - Seni söyleyebilir miyim?
- Zavallı çocuk. - Çok kırıcısın.
Siktir!
Ne?
- Merhaba. - Ben Marlon.
- Ben Anna. - Memnun oldum.
- Nerelisin? - Ukrayna.
- LA'de oturuyorum. - Ukrayna mı?
Herife bak.
Ondan hoşlandın mı yoksa sohbet mi ediyordun?
Sohbet edip saklambaç oynuyordum.
Sonra o içeri girince her şey bitti. Mikrofonumu çıkarıp sesimi kestim.
Sikeyim bu işi kardeşim.
Marlon ve Ben, Amerikalılar olarak,
herkes hakkındaki ilk izlenimlerinizi merak ediyorum.
Hiçbir fikrim yoktu.
Şahsen tanıdığım tek kişi Saffron'du.
Onunla beş yıl önce tanışmıştım.
Marlon'ı gördüm. Eddie'yi gördüm. Onun dışında kimseyi tanımıyordum.
Chloe ile içeri girdim.
- Ve seni gerçekten anlayamıyordum. - Evet.
Tek kelime bile.
Bütün evin öyle 12 kişiyle dolu olacağını sanıyordum.
Dudak okuyordum.
Ya sen?
İsveç'te büyüdüm, o yüzden kendime Amerikalı diyemem.
Bir İsveçli olarak İngiltere ortamına daha yakın olduğumu hissediyorum.
Çoğunu tanıyordum ve İngiltere'den gelenlerle
içeri girmek beni rahatlattı. İyiydi.
Pekâlâ.
Abartılı bir oyun planı yapan oldu mu?
Çoğunuz hayır dedi, biliyorum ama bazılarınız yalan söylüyor gibi.
Kabullenme zamanı.
Plan yapmaya çalıştım çünkü ben bir anneyim.
"Herkese annelik yapayım" dedim. Kimse annesine oy vermez.
- Ama buraya gelince… - Tamam.
"Bunu yapamam." Yanlış bir şey yaptığımda bile
itiraf ederim, "Hakkında şöyle dedim, yaptım."
"Strateji veya oyun planı bile yapamıyorum" diyordum.
Bir baba olarak Expressions da öyle.
- Babasın. - İkizlerim var.
- Çocuklarla ilgili niye yalan söyledin? - Yalan mı? İkizlerim olduğunu söylemiştim.
İkizlerimin beş yaşında olduğunu söylemiştim.
- Doğru. - Yalan söylemedim!
Beş yıl önce Harley Caddesi'nden kız arkadaşıma meme aldım.
- Kahretsin. - Onlar aileden.
- Yani ikizler onlar. - Evet.
Seni pislik!
- Dur… - Bir dakika…
- Çocuğun yok mu? - İkizler onlar mı?
- Çocukları mı, memeleri mi? - Hayır, çocuğu yok.
Bir dakika. Expressions, şaka mı yapıyorsun?
- Meme mi diyorsunuz? - Yok artık!
- Rezalet. - O bileklik Amazon'dan.
- Acınası. - Baksana Eddie.
- Bütün bu olay. - Bu…
Hayır! Bu delilik!
- Çocuk sahibi olma konusunda bağ kurdular. - Çok fena.
Oyun planı diye buna denir!
Evet ama bekliyordum. Ortaya çıkacağını biliyordum.
Oyun planını beklemeliyim. Tabii bir Jamaikalı olarak gürültücüyüm.
- Duygusal bir öykü lazımdı. - Bir kız, bir oğlan dedin.
Bunu başka biri biliyordu.
- Kim? - Chian.
- Chian! - Bir gidin ya!
O konuşmada herkes şöyle diyordu,
"Çocuklar kaç yaşında?" Ben de, "Sormadılar, sessiz kalayım" dedim.
Yani ben…
Demek istediğin buydu. "Çocuk yok."
Ama bana doğrudan sorsaydın, mesela konuşmaya gelseydin…
- Geldim. - Geldim.
- Ne oldu?
- Bir dakika. - Ben de geldim.
Sakladım mı? Sana adları söyledim.
- Bir dakika. - Sen…
Yatak odasındaydım. Hatırlıyorum.
Son aşamalardı.
"Çocukların mı var?" dedim.
Yüzüme "Evet, var" dedin.
- Hayır! Bunu tartışmıyorum. - Dedin.
Çocuklarım var, dedim.
Diyorum ki bu konuda benimle konuşmak isteseydiniz…
- İstedik. - İstedim!
- Nerede? - Dükkân.
- Ne dedin? - Dükkânda.
Hayır, seni yönlendiren benim.
- Köşedeydik. Evet. - Köşe mi? Tanrım!
Indiyah bunu bilseydi "Annenin hayatı üstüne"
demek yerine "çocuğunun hayatı üstüne" derdi.
Evet ama onları düşünmüyorum.
Beş yaşındalar. "Evet, iki çocuğum var" diyordun.
"İkizler." Oğlan ve kız dedin.
Ben, Alhan ve Marlon, Skittles'ı bölüşüyorduk,
sen yatak odasına girdin ve ben…
"Bir çocuk gördüğünüzde çok güzel bir an…"
- Dostum, dur. Sonra… - Evet, hatırlıyorum.
"Hastanedeyken çok özel bir an
oluyormuş" dedim. Sen de…
Dostum, sen… Siktir!
Sen de "Biliyor musun?" dedin. "Uçağa atlayıp erkenden yapmalı."
- "Çünkü ağlamıyorlar." - Hayır.
Boku yemişsin.
En iyi amcayım!
Kesinlikle hayır!
Çocuklarım konusunda sana güvenmezdim. Bu delilik.
- Expressions'a güvenmez misin? - Tımarhaneye kapatılmalısın.
Çok kaypak.
- Alhan, sana da çok tuzak kuruldu. - Katılıyorum.
Sana tuzak kurmak için sence kim karpuz getirdi?
Bana tuzak için miydi?
Karpuz onaylıyorum.
Listede karpuz gördüm ve şöyle dedim, "Tam Alhan'ın yapacağı bir şey."
"Aman ya" diye düşündüm.
- Bu ne ya? Ben almadım! - Sen!
Bir şey aldım ama bunu değil.
Bu kişiyi açıklayabilirim…
- Eddie'ydi. - Eddie mi?
- O şey… - Sen…
Alhan'a karpuz tuzağını sen mi kurdun?
- Her şey yanına kalıyor. - Sanırım bir şey başlattım.
Biliyor musun? Hiçbir şey yapmadan her şeyden yırtıyorsun.
Senin çıkman delilik.
- Onu paspas olarak kullandın. - Bekle.
- Evet. Bayıldım. - Buna bayıldım.
- Bayıldım. - Kötü bir yanın var.
Alhan herkesi kandırıyordu. Ona kendi ilacından tattıralım.
Peki. Beklenmedik dostluklardan bahsedelim mi? Chloe ve Alhan.
Şunlara bakın.
Çok farklıyız. Birbirimizi seviyoruz.
- Seni seviyorum. - Ben de seni.
Günaydın!
- Işığım sensin. - Bir elmanın iki yarısı gibiyiz.
Omletimin "om"usun.
Kabul ediyorum. Premium kahve.
- "Kabul ediyorum" dedin. - Öyle denmiyor mu?
Gel. Sana bunu aldım.
- Sahiden mi? - Gerçekten.
Kaliteli kahve lütfen.
- Arkadaşlığımız üstüne yemin et. - Ayağını ovdum.
- O kadar iyi değildi. - Sonra daha iyisini yaparım.
Dışarıda arkadaşın olmak isterim.
O kadar. Sana çok değer verdim.
Lütfen bunu asla bozma.
- Asla. - En iyi takım arkadaşımsın.
- En iyi takımım sensin. - Tamam.
Kimsenin görmediği o tarafı gördün mü?
Evet, kesinlikle. Onun bir kalbi var. Buzdolabında saklıyor.
İttifaklar. Evde kimlerin ittifakı vardı?
Üçlü ittifakımız vardı, meşhur A Takımı. Lütfen A Takımı için alkış.
Dışarıdan bakınca kızlara karşı erkekler gibi.
Durum gerçekten öyle miydi?
Erkekler on kat daha fazla birlikteydi.
Kızlar arasında sürtüşmeler vardı çünkü bence
kızlar arasında çok iletişim eksikliği vardı.
Chian iki tarafı da seçemeyecek kadar iyiydi.
- Evet. - Anna havaya göre oy kullanıyordu.
Erkekler veya kızlar umurunda değildi. Aptalca bir oylamaydı.
Oy vermedim. Ama siz onu oyla elediniz
çünkü kızları tutmayan tek kız oydu.
Evet.
- Bence… - Bir süre güçlü bir ittifakımız oldu.
Bence kesinlikle…
Kızlara karşı erkekler değil. Göründüğü gibi değildi
ama sonunda öyle oldu.
Erkeklerle iyi anlaşan bazı kızlar vardı ve tam tersi.
Elemelerden konuşalım mı?
Kraliçe Lydia, önce sen elendin.
Chloe, Ben ve benim aramızda olduğunu duyar duymaz gideceğimi anladım.
Biliyordum. Duyar duymaz "Evet, gidiciyim" dedim.
Güldüğü için Alhan'a mı kızmıştın?
- Tamam. Özür diledi. - Evet.
Özür dileyince normale döndüm.
Güldüğünü görünce hayatımda kimseye olmadığım kadar
gıcık oldum.
Ama özür diledi.
Ceza da verildi.
- Evet. 20.000. - 20.000.
- Buna değer. - Buna değer.
Evet ama o, takım içindi. Sonra kendimi daha kötü hissettim.
Sonra AB vardı.
Şok ediciydi.
Bütün evde dalgalar yarattı.
Bir boka yaradığı için mutluyum. Kimse umursamasaydı üzülürdüm.
Expressions, erkeklere karşı geldin.
- Beni eledin. - Evet, yanlışlıkla.
- Yılan. - Yılan.
Yılan diyecekseniz anakonda deyin çünkü bir üst seviyesi.
- Biz… Bunu yapmayalım. - Yine de yılan.
AB elemesi evde yaşanan en kötü şeydi.
Buna geçmeden önce kısaca hatırlayalım.
Oyum AB'ye.
Çünkü aslında bu fırsata ihtiyacı yok.
Durumu ballı kaymaklı.
Pislik miyim ben? AB, kanka.
Ekranda oyları sayınca fark ettim ki…
- Bir saniye. Merhaba. - O gitmiş.
- Merhaba. - Kaçmış gitmiş.
Evet, öyle. Ona söyleyeceğim.
Evet, ondan korkmuyorum.
- "Boş konuşma" diyorlar. - Ben…
Anladın mı dostum?
Lanet olası yılan.
AB olduğunu fark ettim. Yüzümü gördün, değil mi?
Sonra bir açıklama var.
Sohbet etmeye gittik. "Kime oy verdin?" dedi.
Tek oy olduğumu biliyordum, yalan söyleyip "Anna" dedim.
- O geldiğinde… - Doğru yapalım.
- Diyeceğini de. - Tamam.
Ona "Kime oy verdin?" diye sorduk. "Anna" dedi.
- Evet. - Benim olayımdı.
- Onu ben söyledim! - Evet.
Oturma odasına gittik. Sonra "AB" yazdı.
Expressions'ı gördüm ve "AB" yazıyordu. Ona bakıp şöyle düşündüm…
- Evet. - "Ne yılan ama."
- Hepsi bu. - İlk oyunlarda, erkekler kızlara karşı.
Herkesin ne kadar iyi anlaştığı önemli değil.
Kızların AB'yi seçeceğine dair içeriden bilgi almış gibiydin.
- Hayır! - Onu elemek istedin.
- Öyle mi? - Hayır.
Anna'ya oy vereceklerini söylemedin mi? Doğru söyle.
- Anna ve Alhan'dı. - Evet.
Her şey kayıtlı.
Evet, sorun değil.
"Yolumuza çıkıyorlar. Bu nasıl iş AB?" falan.
Yeminle, gözlerimin içine baktı ve açık açık sordum.
"Kime oy verdin?" dedim.
Gözlerimin içine bakıp "Anna" dedi.
Ekranda gösteriyor, AB.
İyi bir yalancıyım demiştim. Kötü bir oyuncuyum.
- Hepsini söyledim. - Kabul ediyor.
- Sanatçı. - Artık öyle.
Belli ki bu bir oyun, değil mi?
Peki Chian, bizi terk ettin.
Ama gerçekten terk etmedin.
Zehirle mi geri döndün?
Aslında… Bunu denedim.
- Şimdi fark ettim… - Çünkü Indiyah için geri döndün.
İkna oldum çünkü izliyordum… Erkekleri, ekranı, sohbetleri.
"Evet, çok haklılar" diyordum.
9.000 sterlin mantıklı değildi.
Fondan para alıp almadığımı bilmek istediysen
sorman yeterliydi.
Ertesi sabah Alhan sordu. Beni spor salonuna çekti,
"Parayı aldın mı?" dedi.
"Hayır" dedim. Komiklik falan yapmıyorum.
Sadece 9.000'di ve mücadelelerde 30.000 yapan
ve yazı turada 50.000 kaybedenlere kıyasla
neden 9.000'i saklayayım ki?
Devam edelim. En sevdiğiniz mücadeleler hangileriydi?
Yemekli olan.
- Ne? - Evet.
- O mu? - Pasta aldım.
- O sabah dört tane kek yemiştim. - Tamam.
Of ya. Şeker komasına girmiştim. Harikaydı.
- Seninki neydi? - Yeme mücadelesi.
Gerçekte neler olduğuna bir göz atalım.
- Ucunu ye. - O penisi ağzına sok.
Boğazına kadar al o penisi!
Hey Eddie! Dur!
Evet! Sok o aleti ağzına!
- Taşakları avuçla! - Gel de kafamı bastır.
Evet!
Hayır!
Gerçekten üzgünüm.
Aman tanrım.
Asla unutmayacağım. Ölüm döşeğimde bile, cidden.
Bunu düşüneceğim.
- Gözlerimin önüne gelecek son kare. - İyi deneyimler yaşadım.
Bazı harika anılar.
- Dört çocuğum var. - Eminim.
Dört kez doğum için hastaneye gittim.
- Dünyanın En Güçlü Adamı'nı kazandım. - Doğru mu? Dört çocuğun mu var?
Bir insanın kaldırdığı en yüksek ağırlığı kaldırdım.
- Bunlar zirvedeki anılar. - Tabii ki.
Alhan'ın dana penisini gırtlağına sokması da burada.
Harikaydı.
Alhan'a geçelim.
Harcamalarından ve trollüklerinden de bir program çıkarabiliriz.
Katılıyorum.
Herkesi para harcamaya zorlamak için mi geldin?
Hayır. Hiç harcayacağımı düşünmemiştim.
- Harcadım… - Yalana bak.
Ama iyi başlamıştı.
Yükselttiğim için bana laf edip
- kendisi üç tane aldı. - Cevap vereyim.
Tamam. Özür dilerim.
Yani… Evet.
Cidden, harcadığım miktarda harcamak istememiştim.
Birkaç para cezası ve kazara satın alma vardı.
Vic'e de kıçını gösterdin.
- Evet. Çatalını. - Bunu cidden yaptı.
Çok komikti.
Yeter ki sen gül.
Evet, zor.
Evde yapacak başka bir şey
- olmadığında dükkân… - Para mı harcıyorsun?
Sadece serotonin almak için.
Açıklamalar çok kafa karıştırıcıydı.
10.000'e külçe altın mesela.
Gerçekten külçe aldın mı?
Açıkçası bu kadar para harcayacağımı düşünmemiştim.
Pişmanlığım var mı?
Sıradaki soru bu mu? Hayır, daha çok harcardım.
Genel olarak, ayartmalar konusunda çok iyiydiniz.
Ama onları almama konusunda kim zorlandı?
Aslında bir Birkin'e hayır dedim.
Onu gördün mü Chloe?
Evet, gördüm.
- Gerçek çantayı mı? - Evet, Birkin'di.
Neye benziyor?
- Birkin, gri. - Yanında mı?
Nerede? Lanet Birkin'im nerede?
Biri bana Birkin'i getirsin.
- Para. - Biri almalıydı.
- Birkin. - Teşekkürler.
- Çok güzel Chloe. - Sorun değil, değil mi?
Kuralları okuyup okumadığınızı bilmiyorum.
Ürünü satın alan kişi onun sahibidir.
- Kabul etmek isteyen var mı? - Dediğim şey.
Kim satın aldı?
Kim aldı?
Eddie, gerçek bir pisliksin.
Sorun ne?
Benim değil mi yani? Söylemeye çalıştığın bu mu?
- Senin olmadığını söylemiştim. - İçine eşyalarımı koydum bile.
- Söylemek istediğim… - İçinde kartlarım var.
- Tebrikler… - Geliyor.
- Eddie, Birkin çantan oldu. - Tanrım…
- Eşine. - Size söylemiştim.
Bu en büyük boktanlık olacak.
Birkin çantayı onaylayabilir miyim?
Kızlar, var ya,
kimin alacağına karar vermek için o piti piti bile yapabilirim.
Tanrım…
- Sen… - Zalimce.
- Birkin'i ona ver. Ağlama. - Bunu yapayım mı?
- Bunu yapamazsın. - Evet.
İçinde eşyalarım var.
Bunun senin çantan olmadığını söylemiştim.
Seni yere sermeden ona Birkin'i geri ver.
Şimdi gidiyorum.
Gördüğüm en az tehditkâr şey.
Şimdi cidden gidiyorum.
Eşyalarım var Eddie. Çantayı aç.
- Anahtarları var. - Bunu sana aldım.
- Çünkü seninle olmak çok keyifliydi. - Sağ ol.
- İnanılmaz. - Bunu aldığına inanmıyorum.
Evi mutlu bir yer yaptın.
Teşekkür ederim.
- Çok teşekkürler. - Şükürler olsun.
- Pekâlâ. Çok güzeldi. - Oscar'ım var.
Kazanandan son bir söz istiyorum.
- Küçük bir konuşma yapar mısın? - Yaşlı biri olarak
"Para gelip gider" diyorum.
Yıllar içinde öğrendim ki
deneyimler hayattaki en önemli şeydir
ve bu gerçekten güzel bir deneyim oldu.
Çoğunuz buradan
parayla çıkamadığınız için üzgünüm. Üzgünüm ama…
Ben… Gerçekten yaşlandıkça
böyle anları gerçekten takdir ediyorsun.
Minnettar oluyorsun. Bu an için müteşekkirim.
Harika, iyi ve kabullenici olduğunuz için
hepinize teşekkür ederim ve evet, umarım iletişimde kalırız.
Muhteşem.
Umarım şimdiye kadarki en aksiyon dolu sezonlardan biri olan
bu sezonu sevmişsinizdir.
Bu kadar çılgın olduğunuz için sağ olun.
İzlediğiniz için teşekkürler.
Inside'a hoş geldiniz.
Evet!
- Evin en çirkini kim? - Seni söyleyebilir miyim?
Hayır!
İntikam harikadır tatlım.
Bana bulaşma sürtük.
Tanrım.
Neyin var senin?
Hazır mısın?
Siktir!
Saçımda ne var?
Tanrım!
Düğmeye bas!
- Ona çatalımı gösterdim. - Yapamazsın.
Psikopat gibi gülüyor.
Bu Birkin.
Bu ev çok çılgın.
Bundan sonra ne olacağı hakkında hiçbir fikrin olmuyor.
Bu kostümü giyip birbiriniz hakkında daha çok şey öğrenin.
Osururken kuyruk şişti.
Chian geri geldi!
Fondip!
- Abi. - Ne?
Tanrım!
Herkese bir ziyafet!
Şarap nerede?
Alt yazı çevirmeni: Pelin Ruzgar