1
00:00:11,500 --> 00:00:13,500
วันนี้เป็นวันสำคัญ

2
00:00:13,583 --> 00:00:14,833
เรามีแขกมา

3
00:00:14,916 --> 00:00:16,041
ไม่ใช่แขกธรรมดา

4
00:00:16,125 --> 00:00:20,125
แขกคนสำคัญที่สุดเท่าที่เคยมาเยือนโรงแรมไหนๆ
ไม่ว่าจะตอนนี้หรือเมื่อไหร่

5
00:00:20,208 --> 00:00:22,083
เพราะงั้นผมถึงต้องขอให้พวกคุณซ่อนตัว

6
00:00:22,166 --> 00:00:23,958
มีคำถามไหม พอลจอมแทง

7
00:00:24,041 --> 00:00:26,250
- ไม่
- ไม่ คุณไม่ใช่พอลจอมแทงเหรอ

8
00:00:26,333 --> 00:00:29,583
ไม่ ผมไม่อยากซ่อนตัว ผมภูมิใจที่ผมน่ากลัว

9
00:00:29,666 --> 00:00:32,375
- ก็ควรภูมิใจ แต่…
- ผมก็จะไม่ซ่อนตัว

10
00:00:32,458 --> 00:00:33,416
ภูมิใจในความเป็นผี

11
00:00:33,500 --> 00:00:35,625
พวกคุณกำลังทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องอื่น

12
00:00:35,708 --> 00:00:37,708
เราเกลียดสิ่งที่เราทำ แต่เรารักสิ่งที่เราเป็น

13
00:00:37,791 --> 00:00:39,416
ก็ได้ บอกมาเลยว่าต้องการอะไร

14
00:00:39,500 --> 00:00:42,583
เปิดทีวีทุกเครื่องเสียงดังสุด
หนึ่งเดือน เปลี่ยนช่องได้ไม่จำกัด

15
00:00:42,666 --> 00:00:45,666
เสียงเบาปานกลาง สองสัปดาห์
เปลี่ยนช่องได้วันละครั้ง

16
00:00:45,750 --> 00:00:48,333
- ไว้เจอกัน
- บอกเพื่อนๆ ด้วย

17
00:00:56,833 --> 00:00:57,916
ไง ทุกคน

18
00:00:58,000 --> 00:01:00,166
บ้านใหม่ของพี่คือโรงแรมเหรอ

19
00:01:00,250 --> 00:01:01,791
ขอต้อนรับสู่อันเดอร์เวล

20
00:01:01,875 --> 00:01:05,333
เพิ่งรู้ชื่อนี้ตอนที่ฉันกำจัดวัชพืชออกจากป้าย

21
00:01:05,416 --> 00:01:08,041
ฉันเจอบูทหลายคู่ด้วย เบ็น ใส่เบอร์เก้าใช่ไหม

22
00:01:08,125 --> 00:01:10,166
- เขาอยากใส่อยู่
- ผมใส่เบอร์สามขนาดใหญ่

23
00:01:10,250 --> 00:01:12,500
เดี๋ยวก็โตแล้วใส่ได้เองแหละ เข้ามาเลย

24
00:01:13,791 --> 00:01:15,458
แม่มั่นใจว่ามันดีกว่าที่เห็น

25
00:01:15,541 --> 00:01:18,250
- อ้อ บันไดขั้นแรกพังอยู่นะ
- แม่!

26
00:01:18,750 --> 00:01:20,208
ขั้นที่สองก็พังเหมือนกัน

27
00:01:48,916 --> 00:01:52,666
(โรงแรมผีป่วน)

28
00:01:57,708 --> 00:01:59,458
มันสวยดีนะ ใช่ไหม

29
00:01:59,958 --> 00:02:01,166
ระวังนั่นนะ

30
00:02:01,250 --> 00:02:03,541
มี 30 ห้อง… เท่าที่ฉันรู้

31
00:02:03,625 --> 00:02:08,333
มีลิฟต์ที่ขังฉันไว้แค่สองครั้ง
และก็ดูเหมือนว่ามีสระว่ายน้ำด้วย

32
00:02:08,416 --> 00:02:11,583
- ทำไมถึง "ดูเหมือนว่า"
- ฉันหามันไม่เจอ แต่ได้กลิ่น

33
00:02:11,666 --> 00:02:13,583
เดี๋ยว เอสเธอร์อยู่ไหน เอสเธอร์!

34
00:02:13,666 --> 00:02:14,666
เราเข้ามาข้างในแล้ว

35
00:02:14,750 --> 00:02:17,125
มีแซนด์วิชเนยถั่วอยู่ที่ระเบียง

36
00:02:17,208 --> 00:02:20,375
รู้แล้ว นั่นเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์ที่ฉันทำอยู่

37
00:02:20,458 --> 00:02:22,500
โปรเจกต์แซนด์วิชเนยถั่ว

38
00:02:22,583 --> 00:02:24,666
ดีใจมากเลยที่ได้เจอพวกเธอ

39
00:02:24,750 --> 00:02:28,541
เบ็น ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอนาย นาย…
สูงเท่ากันเลยนะ

40
00:02:28,625 --> 00:02:30,833
ผมเลยวัยที่จะสูงพรวดพราดมานานแล้ว

41
00:02:30,916 --> 00:02:33,875
- แล้วเอสเธอร์ยังชอบขนมอยู่ไหม
- มีใครไม่ชอบบ้างล่ะ

42
00:02:33,958 --> 00:02:35,583
ลุงซื้อที่นี่ได้ไง ลุงรวยเหรอ

43
00:02:35,666 --> 00:02:39,041
เอาเป็นว่าการพนันมันคุ้มค่าที่จะเสี่ยงเสมอ

44
00:02:39,125 --> 00:02:40,500
- เจ๋ง
- เจ๋งมาก

45
00:02:40,583 --> 00:02:41,833
ไม่เจ๋ง

46
00:02:41,916 --> 00:02:46,166
- แม่ ผมเห็นหน้าผู้ชายในกองไฟ
- บางครั้งเตาผิงนั่นก็เป็นแบบนั้น

47
00:02:46,250 --> 00:02:49,708
พูดตามตรงนะ ที่นี่ไม่พร้อมรับแขกเท่าไหร่

48
00:02:49,791 --> 00:02:51,291
แต่แม่นายโทรมา…

49
00:02:51,375 --> 00:02:54,541
บอกว่าเราอยากช่วยพี่ซ่อมโรงแรม

50
00:02:54,625 --> 00:02:57,916
- เรามากันแล้ว ไปเดินดูรอบๆ กันไหม
- เธอจะพาเดินดูรอบๆ ยังไง

51
00:02:58,000 --> 00:03:00,958
อ๋อ ฉันเป็นคนพา ฉันจะพยายามเต็มที่แล้วกัน

52
00:03:01,041 --> 00:03:04,666
ยังพยายามทำความเข้าใจที่นี่อยู่
ไม่มีใครแพ้ค้างคาวใช่ไหม

53
00:03:15,250 --> 00:03:17,125
คิดว่าฉันโกรธเรื่องนี้เหรอ

54
00:03:17,208 --> 00:03:18,458
วันนี้วันไปโรงเรียน

55
00:03:18,541 --> 00:03:20,291
ฉันชอบถูกกักขัง

56
00:03:25,000 --> 00:03:26,875
นี่คือห้องครัว

57
00:03:26,958 --> 00:03:28,916
โห เตาแก๊ส สวยดี

58
00:03:29,000 --> 00:03:31,625
เนธาน ทำไมมีโซ่ตรวนอยู่ในครัวเยอะเลยล่ะ

59
00:03:31,708 --> 00:03:34,541
ไม่แน่ใจ โรงแรมถูกทิ้งร้างมานานแล้ว

60
00:03:34,625 --> 00:03:39,125
เหมือนทุกคนจะหนีไปตอนกลางคืน
หรือไม่ก็หายตัวไปตอนกลางคืน

61
00:03:39,208 --> 00:03:40,750
รอนจะมาถึงเมื่อไหร่

62
00:03:40,833 --> 00:03:44,166
เขาอาจจะไม่มา ตอนนี้เขางานยุ่งมากน่ะ

63
00:03:44,250 --> 00:03:48,041
- เธอเลยมาโดยที่ไม่มีเขาเหรอ
- เด็กๆ ออกไปข้างนอกสิ

64
00:03:48,666 --> 00:03:49,583
ออกไปทำอะไร

65
00:03:49,666 --> 00:03:53,208
เด็กสมัยนี้ไม่ออกไปข้างนอกกันเฉยๆ แล้ว
เราต้องมีเป้าหมายมากกว่านี้

66
00:03:53,291 --> 00:03:56,625
ถ้างั้นอยากช่วยฉันวางแผน
สร้างสวนเขาวงกตใหม่ไหม

67
00:03:56,708 --> 00:03:59,916
ฉันเริ่มแล้วแหละ
แต่ต้องการความช่วยเหลือจากหลานๆ

68
00:04:00,000 --> 00:04:03,625
ผมไม่เชื่อเรื่องเขาวงกต ชีวิตปกติก็สับสนพอแล้ว

69
00:04:03,708 --> 00:04:04,625
ลองดูหน่อยแล้วกัน

70
00:04:05,125 --> 00:04:06,958
- อย่าพูดถึงรอนสิ
- ทำไมล่ะ

71
00:04:07,041 --> 00:04:08,375
- ห้ามพูด
- เขาเป็นสามีเธอ

72
00:04:08,458 --> 00:04:10,250
- ฉันรู้
- และเป็นพ่อของเบ็นกับเอสเธอร์

73
00:04:10,333 --> 00:04:12,833
- ฉันรู้ว่าเขาเป็นพ่อ
- เขาเป็นพ่อของพวกเขาใช่ไหม

74
00:04:12,916 --> 00:04:14,458
- ปีเตอร์ โปโคโน
- ใครนะ

75
00:04:14,541 --> 00:04:17,166
จากโรงเรียนมัธยมปลาย
เธอนอกใจรอนไปคบกับปีเตอร์เหรอ

76
00:04:17,250 --> 00:04:20,708
- เขาเป็นพ่อเบ็นเหรอ
- พระเจ้า ฉันกับรอนพักความสัมพันธ์กันอยู่

77
00:04:20,791 --> 00:04:24,333
มันไม่เวิร์กมาสักพักแล้ว
นักบำบัดแนะนำให้เราห่างกันสักพัก

78
00:04:24,416 --> 00:04:26,166
ฉันถึงได้โทรมาขอพักอยู่กับพี่

79
00:04:26,250 --> 00:04:28,166
ถึงว่าทำไมถึงตัดผมหน้าม้า

80
00:04:28,250 --> 00:04:30,083
อะไรนะ ฉันตัดทรงนี้มาตั้งหลายเดือนแล้ว

81
00:04:30,166 --> 00:04:32,875
มันเป็นการตัดสินใจที่น่าตกใจนะ
มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง

82
00:04:32,958 --> 00:04:34,833
ไม่มีใครรู้ เพราะงั้นอย่าบอกเด็กๆ นะ

83
00:04:34,916 --> 00:04:37,666
เดี๋ยวนะ ฉันเป็นคนแรกที่เธอบอกเหรอ

84
00:04:37,750 --> 00:04:40,750
- อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย
- นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ

85
00:04:40,833 --> 00:04:43,375
- อะไร
- ฉันหมายถึงเราแทบไม่ได้คุยกันเลย

86
00:04:43,458 --> 00:04:45,958
แล้วดูเธอตอนนี้สิ มาเล่าความลับให้ฉันฟัง

87
00:04:46,041 --> 00:04:47,708
ฉันแค่บอกให้พี่รู้ที่มาที่ไป

88
00:04:47,791 --> 00:04:50,416
ที่มาที่ไปที่ฉันต้องรู้
เพื่อเยียวยาหัวใจที่แตกสลายของเธอ

89
00:04:50,500 --> 00:04:51,458
กอดกันหน่อยไหม

90
00:04:51,541 --> 00:04:52,458
ไว้ทีหลังแล้วกัน

91
00:04:52,541 --> 00:04:56,208
เธอจะต้องดีใจที่มาที่นี่ ฉันรับรองได้เลย

92
00:04:59,833 --> 00:05:01,625
เด็กๆ เนธาน

93
00:05:01,708 --> 00:05:02,541
แอบาดอน

94
00:05:06,750 --> 00:05:10,375
โอเค ข้อแรกคือ
ลุงเนธานทำสวนเขาวงกตที่ไม่มีทางออก

95
00:05:10,458 --> 00:05:13,541
แล้วฉันก็มั่นใจว่าพุ่มไม้ที่เขาปลูกเป็นไม้เลื้อยพิษ

96
00:05:13,625 --> 00:05:15,541
พี่อยากอยู่กับใครหลังการหย่า

97
00:05:15,625 --> 00:05:16,708
เดี๋ยว การหย่าอะไร

98
00:05:16,791 --> 00:05:20,291
ถามจริง เบ็น
พี่คิดว่าทำไมเรามาที่นี่แต่พ่อไม่มาด้วย

99
00:05:20,375 --> 00:05:23,750
เพราะเขาออกไปทำงานหนัก
ตอนที่คนอื่นนอนกันอยู่ไง

100
00:05:24,625 --> 00:05:27,291
แม่ให้เวลาเขาเก็บของย้ายออกไป

101
00:05:27,375 --> 00:05:29,875
หนูรู้ว่าแม่เขียนในไดอารีว่าพักความสัมพันธ์

102
00:05:29,958 --> 00:05:32,875
แต่การที่แม่หาอะพาร์ตเมนต์ใหม่
มันบ่งบอกว่าเลิกกันแล้ว

103
00:05:32,958 --> 00:05:34,000
พ่อแม่เราเหรอ

104
00:05:34,083 --> 00:05:35,708
คุณนายร็อกกับคุณ…

105
00:05:36,375 --> 00:05:37,541
หนูอาจไปอยู่กับพ่อ

106
00:05:37,625 --> 00:05:41,041
เอสเธอร์ ช่วยด้วย มีอะไรจับฉันไว้ไม่รู้
และมันก็ไม่อ่อนโยนเลย

107
00:05:41,125 --> 00:05:44,125
เรียกร้องความสนใจ
เด็กที่พ่อแม่กำลังจะหย่ากันชัดๆ

108
00:05:44,208 --> 00:05:46,666
มันกำลังบิดเท้าฉันออกจากขา

109
00:05:46,750 --> 00:05:49,166
เบ็น มันก็แค่รากไม้ชัดๆ

110
00:05:52,125 --> 00:05:55,125
- รากไม้เอารองเท้าฉันไป
- มันไม่ใช่รากไม้แน่ๆ เบ็น

111
00:05:55,208 --> 00:05:56,750
เดี๋ยวนะ เธอจะตามมันไปเหรอ

112
00:05:56,833 --> 00:05:57,916
มันเอาหนังสือของฉันไป

113
00:05:58,000 --> 00:06:01,958
หนีไปอยู่ในโลกแฟนตาซีของแมว
คือวิธีเดียวที่หนูจะรับมือกับการหย่าได้

114
00:06:02,041 --> 00:06:03,708
ฉันยังอยากคุยเรื่องนั้นอยู่

115
00:06:05,000 --> 00:06:07,541
พระเจ้าช่วย

116
00:06:14,833 --> 00:06:16,500
- อีกแล้วเหรอ
- ขอโทษ

117
00:06:16,583 --> 00:06:19,125
- รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
- กับอะไร

118
00:06:20,500 --> 00:06:22,833
แต่นแต๊น! ห้องที่ดีที่สุดในโรงแรม

119
00:06:22,916 --> 00:06:26,416
ไม่ต้องห่วง เตียงเข็นอาจจะเก่า แต่แข็งแรงนะ

120
00:06:27,083 --> 00:06:30,083
ขอโทษนะ ทำไมเราต้องนอนบนเตียงเข็น
ในห้องที่ไม่มีหน้าต่างด้วย

121
00:06:30,166 --> 00:06:32,750
- เราพักในห้องนอนสักห้องไม่ได้เหรอ
- ฉันคงไม่แนะนำ

122
00:06:32,833 --> 00:06:35,791
แต่ถ้าเธออยากได้หน้าต่าง แต่นแต๊น!

123
00:06:35,875 --> 00:06:39,416
พี่จะพูดว่า "แต่นแต๊น"
เพื่อทำให้เรื่องแย่ๆ ดูน่าอัศจรรย์ไม่ได้

124
00:06:39,500 --> 00:06:42,625
- ก็แค่สุดสัปดาห์เดียว
- เธอจะอยู่แค่สุดสัปดาห์เดียวเหรอ

125
00:06:42,708 --> 00:06:44,666
- รอนจะย้ายออกเหรอ
- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น

126
00:06:44,750 --> 00:06:46,000
- งั้นเธอจะย้ายออก
- เปล่า

127
00:06:46,083 --> 00:06:48,750
ดีแล้ว อย่าย้ายลูกๆ ไปอยู่ที่อื่นตอนเปิดเทอม

128
00:06:48,833 --> 00:06:50,833
- ฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้
- ตอนนี้หรือไม่คุยเลย

129
00:06:50,916 --> 00:06:53,000
เนธาน ฉันแค่ต้องเอาของออกจากกระเป๋า

130
00:06:53,083 --> 00:06:54,666
ถ้าอยากให้ช่วย…

131
00:06:58,166 --> 00:06:59,291
มีใครอยู่ไหม

132
00:06:59,375 --> 00:07:02,583
แล้วมีใครรู้ไหมว่าทำไมป่าของเราถึงใหญ่ขึ้น

133
00:07:04,208 --> 00:07:05,083
หือ

134
00:07:08,791 --> 00:07:10,500
โอ้!

135
00:07:12,250 --> 00:07:14,083
ช่างเถอะ เดี๋ยวเราก็รู้เอง

136
00:07:18,166 --> 00:07:21,458
- เอสเธอร์ ฉันต้องกลับไปเอารองเท้าคู่ใหม่
- ดูสิ

137
00:07:22,500 --> 00:07:25,750
ชาร์ปพอว์รอดจากการตกลงไปในหุบเหวเหรอ

138
00:07:25,833 --> 00:07:28,625
ฉันยังอ่านไม่ถึงตอนนี้เลย

139
00:07:28,708 --> 00:07:32,541
ถ้าเธอโกรธเรื่องนั้น
เธอไม่ควรอ่านตอนต่อไปแน่นอน

140
00:07:36,916 --> 00:07:38,125
โอ้โฮ

141
00:07:38,625 --> 00:07:39,958
อะไรเนี่ย

142
00:07:41,125 --> 00:07:42,875
หนูจะบอกให้ว่ามันกำลังจะเป็นอะไร

143
00:07:42,958 --> 00:07:45,958
หลุมศพของคนที่ไม่ควรยุ่งกับฉัน

144
00:07:46,541 --> 00:07:47,500
ไง

145
00:07:47,583 --> 00:07:49,791
แค่อยากรู้ว่าพวกคุณอยู่ไหน

146
00:07:50,375 --> 00:07:52,333
สองวันแล้วนี่นะ ก็เลย…

147
00:07:57,833 --> 00:07:59,916
ขอโทษนะ ฉันผิดเอง

148
00:08:01,875 --> 00:08:04,291
- เนธาน นี่มันอะไร
- เรื่องขำๆ น่ะ

149
00:08:04,375 --> 00:08:07,083
ห้องพักครึ่งหนึ่งในโรงแรมมีประตูคุก

150
00:08:07,166 --> 00:08:10,833
แต่ฉันอยากให้แขกของฉัน
ได้สัมผัสประสบการณ์ "มาและไปตามใจชอบ"

151
00:08:10,916 --> 00:08:13,375
พี่คิดจะบริหารโรงแรมนี้จริงๆ เหรอ

152
00:08:13,458 --> 00:08:15,083
ฉันไม่คิดจะเดินเล่นอยู่ในนี้หรอกนะ

153
00:08:15,166 --> 00:08:17,750
เนธาน พี่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโรงแรมเลย

154
00:08:17,833 --> 00:08:20,875
อีกอย่าง พี่เพิ่งบอกฉันว่าไม่มีห้องพักที่ใช้ได้

155
00:08:20,958 --> 00:08:24,500
มันถึงได้ดีมากไงที่เธอจะช่วยฉันซ่อมมัน

156
00:08:24,583 --> 00:08:26,000
อะไร ใครบอกว่าฉันจะทำแบบนั้น

157
00:08:26,083 --> 00:08:28,041
เธอไง ตอนเธอเดินเข้ามา

158
00:08:28,125 --> 00:08:29,916
ไม่เอาน่า นั่นมันโกหกชัดๆ

159
00:08:30,000 --> 00:08:32,083
ฉันรู้ และตอนนี้มันจะเป็นจริง

160
00:08:32,166 --> 00:08:33,541
ไปทำงานกันเถอะ

161
00:08:34,416 --> 00:08:36,000
หวัดดี ครอบครัว

162
00:08:36,083 --> 00:08:38,125
เนธาน นี่ดึกแล้วนะ

163
00:08:38,208 --> 00:08:40,333
ไม่ดึก แต่นอนต่อเถอะ

164
00:08:42,458 --> 00:08:44,166
- เกิดอะไรขึ้น
- นี่มันอะไรกัน

165
00:08:44,250 --> 00:08:45,250
พวกเธอก็ไม่รู้เหรอ

166
00:08:45,333 --> 00:08:48,083
ไม่รู้ ฉันตื่นจากงีบหลับ แล้วก็มีต้นไม้เต็มห้องฉัน

167
00:08:48,166 --> 00:08:49,333
เธอได้งีบหลับด้วยเหรอ

168
00:08:49,416 --> 00:08:50,458
ดีจังเลย

169
00:08:50,541 --> 00:08:51,458
- แม่!
- เด็กๆ

170
00:08:51,541 --> 00:08:54,291
- เลิกดันมันกลับเข้าไปซะที
- ก็ฉันชอบแบบนี้นี่

171
00:08:54,375 --> 00:08:58,291
ทุกคนต้องพูดเบาๆ นี่ไม่ใช่แค่ป่าดำ

172
00:08:58,375 --> 00:09:00,333
มีบางอย่างอยู่ในนั้น

173
00:09:00,416 --> 00:09:03,083
เดี๋ยวนะ ป่าดำเหรอ แม่อาจรู้ว่ามันคืออะไร

174
00:09:05,500 --> 00:09:06,458
ทุกคน

175
00:09:06,541 --> 00:09:07,750
เรามีแขก

176
00:09:13,041 --> 00:09:15,375
อย่างน้อยพวกมันก็ยังไม่รู้จักหน้าต่าง

177
00:09:16,500 --> 00:09:17,750
วิ่ง!

178
00:09:21,333 --> 00:09:23,583
โอเค ฉันรู้สึกว่าพอเธอเหลาไม้

179
00:09:23,666 --> 00:09:26,250
เธอต้องหยุด ถอยออกมามองภาพรวม
แล้วคิดทบทวนเรื่อง…

180
00:09:26,333 --> 00:09:27,666
ชู่ มีคนมา

181
00:09:32,708 --> 00:09:36,750
ก็แค่เด็กคนนึง
ทำไมแต่งตัวเหมือนคนยุค 1700 เลยล่ะ

182
00:09:36,833 --> 00:09:39,041
ฉันว่าเป็นช่วงปลายยุค 1600 นะ

183
00:09:39,125 --> 00:09:41,583
ลืมไม้ไปซะ ฉันมีแผน

184
00:09:46,666 --> 00:09:48,750
หวัดดี ปีนเก่งจัง

185
00:09:50,000 --> 00:09:54,000
โอ้ ไม่เป็นไรนะเพื่อน
ฉันชื่อเอสเธอร์ นายชื่ออะไร

186
00:09:55,208 --> 00:09:56,375
ขี้อายเหรอ

187
00:09:56,458 --> 00:09:58,333
นี่ ชอบขนมไหม

188
00:10:01,166 --> 00:10:03,208
ฉันมีเยอะเลย

189
00:10:11,500 --> 00:10:12,416
เอาเลย!

190
00:10:21,333 --> 00:10:22,166
โอเค สงบศึก

191
00:10:25,916 --> 00:10:28,166
เอาละ มาดูกันว่ามีอะไรบ้าง

192
00:10:31,291 --> 00:10:32,291
โอเค

193
00:10:34,500 --> 00:10:35,708
โอเค

194
00:10:45,041 --> 00:10:48,083
- พี่พูดถูก
- เรื่องผมหน้าม้าน่ะเหรอ เดี๋ยวมันก็ยาว

195
00:10:48,166 --> 00:10:50,458
อะไร ไม่ใช่ เรื่องไม่มีห้องที่ใช้ได้น่ะ

196
00:10:50,541 --> 00:10:53,916
และฉันก็เจอแผ่นกระดาษที่น่ากังวล
ในลิ้นชักเคาน์เตอร์ต้อนรับด้วย

197
00:10:54,000 --> 00:10:56,166
"กฎการบำรุงรักษาและดำรงสภาพทรัพย์สิน"

198
00:10:56,250 --> 00:10:58,500
"ระวังลมตะวันออกที่พัดมาจากตะวันตก"

199
00:10:58,583 --> 00:11:01,708
"อย่ากดกระดิ่งอันที่สาม
ไม่งั้นคุณจะทำให้ทะเลโกรธ"

200
00:11:01,791 --> 00:11:04,333
"ให้เกียรติยามรักษาความปลอดภัย
เพื่อให้พีทพึงพอใจ"

201
00:11:04,416 --> 00:11:06,000
ฟังดูเป็นมาตรฐานนะ

202
00:11:06,083 --> 00:11:08,333
ฉันจะพูดตรงๆ เลยนะ ที่นี่มันหายนะชัดๆ

203
00:11:08,416 --> 00:11:11,875
แต่เราอาจซ่อนปัญหาได้มากพอ
จนไม่มีใครสังเกตเห็น

204
00:11:11,958 --> 00:11:13,666
เราพูดถึงโรงแรมอยู่ใช่ไหม

205
00:11:13,750 --> 00:11:16,083
- หรือเธอกับรอน
- เอาจริงๆ ฉันก็ไม่แน่ใจ

206
00:11:19,125 --> 00:11:19,958
ฉันว่าแล้ว

207
00:11:20,041 --> 00:11:21,541
"ถ้าคุณเรียกที่นี่ว่าบ้าน

208
00:11:21,625 --> 00:11:24,166
จุดโคมแดงเพื่อป้องกันป่าดำ"

209
00:11:24,250 --> 00:11:26,166
ใครเห็นโคมไฟแดงบ้าง

210
00:11:26,250 --> 00:11:27,458
ผมชอบคบเพลิงมากกว่า

211
00:11:27,541 --> 00:11:29,125
กำลังมาทางซ้ายของเธอ

212
00:11:29,208 --> 00:11:30,500
ขอโทษ ซ้ายของฉัน

213
00:11:30,583 --> 00:11:32,833
อ้อ ตอนนี้ก็ทางซ้ายของเธอด้วย

214
00:11:32,916 --> 00:11:34,125
แบบนี้ช่วยได้ไหม

215
00:11:35,750 --> 00:11:36,625
โห!

216
00:11:36,708 --> 00:11:39,875
- ทุกคน โคมไฟแดงล่ะ
- ผมเห็นโคมไฟสีแดงเข้ม

217
00:11:39,958 --> 00:11:41,916
เราต้องไปแล้วทุกคน

218
00:11:45,875 --> 00:11:48,708
นายเป็นปีศาจจริงๆ เหรอ
แบบปีศาจของจริงเลยเหรอ

219
00:11:48,791 --> 00:11:50,750
ปีศาจจริงๆ ตัวใหญ่กว่านี้ ฉันเป็นครึ่งปีศาจ

220
00:11:50,833 --> 00:11:53,541
ชั้นสาม มีพลังลาวาเต็มพิกัด เป็นอมตะบางส่วน

221
00:11:53,625 --> 00:11:57,208
- แล้วก็มีร่มสองคัน
- เจ๋งมาก เบ็น เจ๋งนะว่าไหม

222
00:11:58,666 --> 00:12:00,791
- ฉันนึกว่าฉันฆ่าคน
- พี่ไม่ได้ฆ่า

223
00:12:00,875 --> 00:12:04,625
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันทำอะไรได้บ้าง
ฉันมีด้านมืดอยู่ในตัว

224
00:12:04,708 --> 00:12:06,625
พระเจ้า นี่เป็นเพราะพ่อแม่หย่ากันเหรอ

225
00:12:06,708 --> 00:12:09,375
ยังไงก็เถอะ นายทำหนังสือของฉันพัง

226
00:12:09,458 --> 00:12:12,250
ฉันต้องให้นายใช้พลังปีศาจซ่อมมัน

227
00:12:12,333 --> 00:12:15,458
ฉันไร้พลังชั่วคราว แต่เพราะเธอแบ่งขนมให้ฉัน

228
00:12:15,541 --> 00:12:16,875
ฉันติดหนี้บุญคุณเธอ

229
00:12:16,958 --> 00:12:18,208
ฉันทำให้มันถูกต้องได้

230
00:12:18,291 --> 00:12:21,125
แต่มันจะเป็นการเดินทางที่อันตราย
ไปยังที่ที่ฉันไม่กล้าไปคนเดียว

231
00:12:22,416 --> 00:12:23,791
เดี๋ยวนะ โรงแรมเหรอ

232
00:12:23,875 --> 00:12:25,416
มันเป็นที่แห่งความชั่วร้าย

233
00:12:25,500 --> 00:12:29,500
คนตัวสูงๆ ที่หนวดบังปากเขาไว้
พยายามล่อฉันเข้าไปที่นั่นนานมาแล้ว แต่…

234
00:12:29,583 --> 00:12:30,708
โอเค ไปกันเถอะ

235
00:12:32,208 --> 00:12:34,083
แม่นายเจ๋งมาก

236
00:12:35,916 --> 00:12:38,208
โอเค เราต้องมีห้องพักที่ใช้ได้สักห้อง

237
00:12:38,291 --> 00:12:41,125
จากที่ฉันเห็น มีห้องนี้กับห้องที่มีเหยี่ยวอยู่

238
00:12:41,208 --> 00:12:43,833
นั่นเฮนรี่ มันหวงถิ่นมาก

239
00:12:43,916 --> 00:12:46,541
แต่ถ้ามันไป พอสซัมก็จะกลับมาอีก

240
00:12:46,625 --> 00:12:49,583
ฉันจะปิดบังรอยข่วน พี่ไปหาดูว่านั่นมันกลิ่นอะไร

241
00:12:49,666 --> 00:12:52,000
เกิดอะไรขึ้นกับเธอกับรอนเหรอ

242
00:12:52,083 --> 00:12:54,291
- ไม่อยากพูดถึงมัน
- เข้าใจได้

243
00:12:56,083 --> 00:12:58,416
การพักความสัมพันธ์
เป็นความคิดของเธอหรือของเขา

244
00:12:58,500 --> 00:12:59,333
ของฉัน

245
00:12:59,416 --> 00:13:01,500
เขาจะอยากพักความสัมพันธ์กับฉันทำไม

246
00:13:01,583 --> 00:13:03,250
งั้นก็ไม่ใช่ความเห็นพ้องต้องกันเหรอ

247
00:13:03,333 --> 00:13:04,500
ใช่สิ

248
00:13:04,583 --> 00:13:06,416
คือมันจะเป็นแบบนั้น

249
00:13:06,500 --> 00:13:09,625
ฉันอยู่ข้างเธอนะ ฉันไม่เคยชอบรอน

250
00:13:09,708 --> 00:13:13,833
ไม่ใช่แค่เพราะฉันเสียเงินเก็บทั้งหมด
ไปกับการลงทุนธุรกิจสไลเดอร์ของเขา

251
00:13:13,916 --> 00:13:17,916
เดี๋ยวนะ พี่ไม่ชอบรอนเหรอ
พี่พูดสุนทรพจน์ซึ้งๆ ในงานแต่งเรานะ

252
00:13:18,000 --> 00:13:21,208
ก่อนที่เขาจะขึ้นไปแรป
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นไอเดียธุรกิจของเขา

253
00:13:21,291 --> 00:13:25,833
เขาแรปว่า "รักเธอตลอดไป"
คล้องจองกับ "ร้านเช่าตัวตลกใบ้"

254
00:13:25,916 --> 00:13:26,916
โธ่

255
00:13:27,916 --> 00:13:29,875
แล้วทำไมเธอถึงอยากพักความสัมพันธ์

256
00:13:29,958 --> 00:13:31,416
มันไม่ใช่แค่เรื่องเดียว

257
00:13:31,500 --> 00:13:35,541
เขาให้คนเช่าห้องพักแขก
คนที่บอกว่าถ้าพวกนั้นเจอเขา เขาตายแน่

258
00:13:35,625 --> 00:13:39,000
แล้วเขาก็ทำรถขายอาหารหาย
ตอนนี้เขาขายเบอร์เกอร์จากครัวเรา

259
00:13:39,083 --> 00:13:41,833
เขาขับเอทีวีเพราะใบขับขี่โดนยึด

260
00:13:41,916 --> 00:13:42,750
โอ้!

261
00:13:43,250 --> 00:13:46,583
เขาไม่เคยจำวันเกิดของเราได้
เขาลืมเอสเธอร์ไว้ที่ห้างบ่อยมาก

262
00:13:46,666 --> 00:13:50,500
อาทิตย์ที่แล้วเขาทำโรงรถระเบิด
ตอนพยายามคิดค้นเครื่องดื่มชูกำลังติดไฟได้

263
00:13:51,250 --> 00:13:53,000
พูดเรื่องฉันพอแล้ว แล้วพี่เป็นไงบ้าง

264
00:13:53,083 --> 00:13:55,500
เธอก็รู้ ฉันไม่มีปัญหา

265
00:13:56,458 --> 00:13:58,250
เฟอร์นิเจอร์หายไปไหนหมด

266
00:13:58,333 --> 00:14:00,416
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

267
00:14:03,500 --> 00:14:04,875
ทางสะดวก

268
00:14:06,083 --> 00:14:08,541
- นายจะซ่อมหนังสือฉันยังไง
- ฉันไม่จำเป็นต้องซ่อม

269
00:14:08,625 --> 00:14:14,625
จากที่เคยมีหนังสือเล่มเดียว ฉันให้เธอ… ห้าเล่ม

270
00:14:14,708 --> 00:14:17,041
เพื่อน ฉันไม่อยากได้หนังสือใหม่

271
00:14:17,125 --> 00:14:19,208
ฉันอยากให้หนังสือฉันมีกระดาษทุกหน้าเหมือนเดิม

272
00:14:19,291 --> 00:14:21,125
คนในนรกก็อยากได้ทราย

273
00:14:21,625 --> 00:14:23,958
เรามีการทรมานแบบหนึ่ง
ทรายช่วยให้เจ็บน้อยลง

274
00:14:24,041 --> 00:14:26,208
ทุบแผ่นไม้เพิ่มอีกแผ่นได้ไหม

275
00:14:26,291 --> 00:14:28,291
เราตัวเท่ากัน หาทางเองสิ

276
00:14:28,375 --> 00:14:30,500
สะโพกฉันเหมือนเด็กผู้ชายที่โตกว่า

277
00:14:32,083 --> 00:14:34,833
เอสเธอร์ ทางสะดวกยังไงเหรอ

278
00:14:37,958 --> 00:14:40,666
เราแบ่งกันสามคนได้ แต่ฉันขอซี่โครง

279
00:14:43,333 --> 00:14:45,416
นี่หนังสือเวทมนตร์

280
00:14:45,500 --> 00:14:46,333
ดูนี่สิ

281
00:14:46,416 --> 00:14:50,625
เวทมนตร์แห่งการหวนคืน
เพื่อให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม

282
00:14:50,708 --> 00:14:51,541
นี่ของจริงเหรอ

283
00:14:51,625 --> 00:14:54,708
จริงเหมือนสวนกระดูกสันหลังมนุษย์
ในนรกขุมที่สี่นั่นแหละ

284
00:14:55,208 --> 00:14:58,625
หนังสือเล่มนั้นมีพลังมืด
แต่มีน้อยคนนักที่จะอ่านสัญลักษณ์ซับซ้อนได้

285
00:14:58,708 --> 00:15:02,291
เส้นผม เศษเล็บ หยดเลือด เปลือกหอยทาก

286
00:15:02,375 --> 00:15:04,333
จริงๆ นะ แม่นายโคตรเจ๋ง

287
00:15:04,416 --> 00:15:05,833
มันอยู่ในนี้

288
00:15:09,708 --> 00:15:12,500
- แขนขาดอีกข้างแล้วเหรอ
- มันหลวมๆ อยู่แล้ว

289
00:15:12,583 --> 00:15:14,708
นี่คือห้องที่เราซ่อมเมื่อหลายปีก่อน

290
00:15:14,791 --> 00:15:16,833
โห เธอจำได้ด้วย

291
00:15:16,916 --> 00:15:18,791
หมายถึงไม่มีโคมไฟอยู่ในนี้

292
00:15:18,875 --> 00:15:22,875
ถ้าผลักประตูเข้าไปก็ไม่มี
แต่ถ้าดึงประตูออกมาก็จะเจออีกห้อง

293
00:15:22,958 --> 00:15:24,333
โคมไฟอยู่นั่นไง

294
00:15:26,416 --> 00:15:27,750
เดี๋ยว แอบาดอนอยู่ไหน

295
00:15:27,833 --> 00:15:28,916
อยู่นี่!

296
00:15:34,500 --> 00:15:36,791
- มันแตกตั้งแต่ตอนผมมาถึงแล้ว
- ทีนี้ยังไงต่อ

297
00:15:36,875 --> 00:15:39,000
เราอาจประกอบมันเข้าด้วยกันได้

298
00:15:39,708 --> 00:15:42,208
ใช่ เราอาจจะทำได้

299
00:15:48,083 --> 00:15:49,958
โอเค ห้องดูดี

300
00:15:50,041 --> 00:15:53,375
ทางเดินไปห้องก็ดูปกติ และล็อบบี้ก็ดู…

301
00:15:54,541 --> 00:15:55,625
สวยมาก

302
00:15:55,708 --> 00:15:57,333
อะไร มีขี้ค้างคาวติดผมฉันเหรอ

303
00:15:57,416 --> 00:16:00,750
เปล่า ฉันแค่เพิ่งรู้ว่าที่นี่อาจจะไปได้สวย

304
00:16:00,833 --> 00:16:03,125
พี่คงต้องการคนช่วย แต่ฉันเห็นแล้วละ

305
00:16:03,208 --> 00:16:05,208
งั้นเธอเริ่มวันจันทร์ได้ไหม

306
00:16:05,291 --> 00:16:07,291
- โอเค ฉันไม่ได้หมายถึงฉัน
- ทำไมล่ะ

307
00:16:07,375 --> 00:16:09,750
เธอเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ไปแล้วครั้งนึง

308
00:16:09,833 --> 00:16:11,875
อาจถึงเวลาทำอะไรทำตามใจตัวเองแล้วละ

309
00:16:11,958 --> 00:16:13,833
ใช่ ก็คงงั้น

310
00:16:14,333 --> 00:16:15,416
รู้ไหมอะไร

311
00:16:16,625 --> 00:16:18,000
เรามีแขกคนแรกแล้ว

312
00:16:18,083 --> 00:16:20,666
พระเจ้า นั่นไม่ใช่เสียงเครื่องรถยนต์

313
00:16:21,666 --> 00:16:24,583
- รอน
- ขอโทษนะ ผมผิดเอง

314
00:16:24,666 --> 00:16:27,875
ผมมั่นใจว่าคุณบอกผมแล้ว
ว่าคุณจะมาเยี่ยมเนธาน แต่ผมลืม

315
00:16:27,958 --> 00:16:30,458
ดูที่นี่สิ สวยจัง

316
00:16:30,541 --> 00:16:33,958
ว่าแต่ ผมเจอคนซื้อ
ท่อสไลเดอร์ที่ขายไม่ออกแล้วนะ

317
00:16:34,041 --> 00:16:37,250
ผมรู้ว่ามันห้าปีแล้ว
แต่ผมจะคืนเงินให้คุณพร้อมดอกเบี้ย

318
00:16:37,333 --> 00:16:39,875
- ผมไม่รับคำปฏิเสธนะ
- ผมไม่ได้ปฏิเสธ

319
00:16:39,958 --> 00:16:43,666
ต้องอย่างนี้สิ เยี่ยมไปเลย
ดูสิ… นั่นกระจกสีเหรอ

320
00:16:43,750 --> 00:16:47,375
ต้องบอกเลยว่าคุณรับมือกับการแยกกันอยู่ได้ดีมาก

321
00:16:47,458 --> 00:16:49,041
- แยกกันอยู่อะไรเหรอ
- อะไรนะ

322
00:16:49,125 --> 00:16:51,083
รอน เดี๋ยว คุณหาฉันเจอได้ไง

323
00:16:51,166 --> 00:16:52,541
เนธานบอกผม

324
00:16:52,625 --> 00:16:55,583
- แยกกันอยู่อะไรเหรอ
- ทำไมพี่ถึงบอกเขาว่าฉันอยู่ที่นี่

325
00:16:55,666 --> 00:16:57,541
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นความลับ

326
00:16:57,625 --> 00:17:00,916
- ทำไมเขาไม่รู้ว่าเธอแยกกันอยู่
- เดี๋ยว เราแยกกันอยู่เหรอ

327
00:17:01,000 --> 00:17:03,833
ที่จริง ตอนฉันบอกว่าเราแยกกันอยู่

328
00:17:03,916 --> 00:17:06,708
ฉันหมายถึงฉัน และฉันยังไม่ได้บอกรอน

329
00:17:06,791 --> 00:17:09,083
- คุณจะทิ้งผมเหรอ
- ฉันไม่รู้ ก็อาจจะ

330
00:17:09,166 --> 00:17:11,833
ฉันอยากใช้เวลาคิด คุณก็ทำงั้นได้

331
00:17:11,916 --> 00:17:16,083
- ผมไม่ต้องคิด เราเกิดมาเพื่อกันและกัน
- คุณตัดสินใจเองไม่ได้

332
00:17:16,166 --> 00:17:19,416
- คุณชอบเวลาผมตัดสินใจ
- ฉันเกลียดสุดๆ เลย

333
00:17:19,500 --> 00:17:22,375
เอาละ ฉันไม่นับว่าเขาเป็นแขกคนแรกของเรา

334
00:17:24,333 --> 00:17:25,375
ทุกคนพร้อมไหม

335
00:17:25,458 --> 00:17:26,416
มีเทปกาวไหม

336
00:17:26,500 --> 00:17:27,833
เอาเทปกาวแปะหนังสือไว้สิ

337
00:17:27,916 --> 00:17:31,416
ไม่ได้อยู่ใต้ท้องฟ้าไม้เก่าๆ แบบนี้นานแล้ว

338
00:17:31,500 --> 00:17:32,583
เริ่มกันเลย

339
00:17:32,666 --> 00:17:34,375
"กาลเวลา จงย้อนกลับไป"

340
00:17:34,458 --> 00:17:37,875
"ราตรี จงเงียบสงัด ให้ทุกสิ่งกลับไป…"

341
00:17:37,958 --> 00:17:39,541
เป็นเช่นเดิม

342
00:17:39,625 --> 00:17:41,208
สิ่งที่แตกสลาย

343
00:17:41,291 --> 00:17:45,375
"จงกลับสู่สภาพเดิม เช่นที่เจ้าเคยเป็น"

344
00:17:45,458 --> 00:17:47,708
ตามที่ข้าประสงค์

345
00:17:47,791 --> 00:17:50,583
"ด้วยคำกล่าวของข้า"

346
00:17:50,666 --> 00:17:51,541
"จงเป็นไปตามนั้น"

347
00:17:52,541 --> 00:17:53,791
จงเป็นไปตามนั้น!

348
00:17:57,791 --> 00:18:00,875
- คุณออกจากบ้านมาโดยที่ไม่บอกผม
- คุณเองก็ออกตลอด

349
00:18:00,958 --> 00:18:03,375
ปีที่แล้วคุณออกทะเลไปสองสัปดาห์

350
00:18:03,458 --> 00:18:05,000
พวกทวงหนี้ไม่ใช้เรือ

351
00:18:05,083 --> 00:18:06,916
ฉันต้องไปช่วยพี่ชายแล้ว

352
00:18:08,750 --> 00:18:10,750
ขอโทษนะถ้าพี่ได้ยินอะไร

353
00:18:10,833 --> 00:18:12,375
กระจกนั่นเลือดไหลเหรอ

354
00:18:12,458 --> 00:18:13,333
เปล่า

355
00:18:13,416 --> 00:18:15,625
นี่มัน… ปรอทน่ะ

356
00:18:15,708 --> 00:18:18,250
ฉันควรบอกเขา
แต่ฉันรู้ว่าเขาจะโน้มน้าวไม่ให้ฉันมา

357
00:18:18,333 --> 00:18:21,708
เขาทำแบบนั้นตลอด เขาคือเหตุผล
ที่ฉันไม่ได้ตัดผมหน้าม้ามาสิบปี

358
00:18:22,291 --> 00:18:24,250
แล้วเธอคิดว่าผมหน้าม้า…

359
00:18:24,333 --> 00:18:26,625
ฉันรู้ว่ามันไม่เวิร์ก นั่นไม่ใช่ประเด็น

360
00:18:27,125 --> 00:18:28,250
ฉันไม่รู้จะทำยังไง

361
00:18:29,458 --> 00:18:30,458
ฉันไม่เชื่อเธอหรอก

362
00:18:31,750 --> 00:18:32,666
หมายความว่าไง

363
00:18:32,750 --> 00:18:35,750
ฉันรู้ว่าตอนโตมาเราห่างเหินกัน
แต่เธอยังคงเป็นน้องสาวฉัน

364
00:18:35,833 --> 00:18:37,416
เธอวางแผนไว้เสมอ

365
00:18:37,500 --> 00:18:41,166
ตอนอนุบาล เธอจัดซ้อมหนีไฟ
ก่อนที่โรงเรียนจะจัดซะอีก

366
00:18:41,250 --> 00:18:43,666
- และมันก็ดีกว่า
- ของโรงเรียนไม่มีระบบบัดดี้

367
00:18:43,750 --> 00:18:45,708
ฉันรู้ว่าเธอรู้ว่าเธอต้องการอะไร

368
00:18:45,791 --> 00:18:48,791
อย่าให้คำพูดหวานๆ ของรอนมาทำให้ไขว้เขว

369
00:18:51,958 --> 00:18:52,875
โอเค

370
00:18:53,375 --> 00:18:54,708
เดี๋ยวฉันมา

371
00:18:56,958 --> 00:19:00,583
- ฉันไม่เห็นวิธีจุดมันเลย
- อาจจะต้องเอาเทียนมาเอง

372
00:19:00,666 --> 00:19:04,083
ข้อดีคือสิ่งกีดขวางของผมกันปีศาจออกไปได้

373
00:19:05,625 --> 00:19:09,291
"หากเจ้าเรียกที่นี่ว่าบ้าน
จงให้อาหารโคมไฟสีแดง"

374
00:19:09,375 --> 00:19:11,750
- โคมไฟต้องการเลือด
- ใครๆ ก็ต้องการไม่ใช่เหรอ

375
00:19:11,833 --> 00:19:14,000
วันนี้เราให้เลือดยังไม่พอหรือไง

376
00:19:14,500 --> 00:19:17,666
อยากฉีกเนื้อพี่ชายฉันเหรอ ต้องผ่าน…

377
00:19:29,958 --> 00:19:31,916
พวกเธอพาทอโมธีเข้ามาข้างใน

378
00:19:32,000 --> 00:19:35,041
ฉันดึงเขาออกจากหลุมที่เขาอยู่มาหลายเดือนแล้ว

379
00:19:35,125 --> 00:19:37,458
แต่ทุกครั้ง เขากัดฉันแล้ววิ่งหนี

380
00:19:37,541 --> 00:19:40,250
- เดี๋ยว นายชื่อทอโมธีเหรอ
- ฉันมีหลายชื่อ

381
00:19:40,333 --> 00:19:42,708
- หนึ่งในนั้นคือทอโมธีเหรอ
- ไม่ใช่

382
00:19:42,791 --> 00:19:45,375
- ฉันต้องเรียกเขาว่าอะไรสักอย่าง
- ลุงเลือกทอโมธีเหรอ

383
00:19:45,458 --> 00:19:49,833
- ผมชื่อแอบาดอน
- แอบาดอน นายเป็นแขกคนแรกของโรงแรมฉัน

384
00:19:49,916 --> 00:19:53,500
และในฐานะแขก ยินดีต้อนรับสู่…
เขาเข้าช่องระบายอากาศไปแล้ว

385
00:19:56,916 --> 00:19:58,583
แล้วเป็นไงบ้างกับ…

386
00:19:58,666 --> 00:19:59,791
ดีมากเลย

387
00:20:00,666 --> 00:20:02,875
- พ่อ!
- แม่บอกว่าพ่อมาไม่ได้

388
00:20:02,958 --> 00:20:05,875
ไม่หรอก แม่โกหกเพื่อเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ

389
00:20:05,958 --> 00:20:07,708
งั้นพ่อแม่ก็ไม่ได้จะหย่ากันเหรอ

390
00:20:07,791 --> 00:20:10,416
เบ็น ต่อให้พ่ออยากหย่า
แม่ของลูกก็คงไม่ยอมให้พ่อหย่าหรอก

391
00:20:10,500 --> 00:20:12,333
แคธี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ

392
00:20:12,416 --> 00:20:13,666
แล้วทำไมรอนถึงเปียกล่ะ

393
00:20:13,750 --> 00:20:17,000
- ฉันให้โอกาสเขาอีกครั้ง
- เขาพูดโน้มน้าวไม่ให้เธอหย่าเหรอ

394
00:20:17,083 --> 00:20:18,875
เปล่า ฉันเป็นคนพูดต่างหาก

395
00:20:18,958 --> 00:20:23,541
แล้วเขาก็ขับเอทีวีลงทะเลสาบ
เพื่อพิสูจน์ว่าเขาพร้อมที่จะเปลี่ยน

396
00:20:23,625 --> 00:20:25,791
แล้วเรื่องบริหารโรงแรมร่วมกันล่ะ

397
00:20:25,875 --> 00:20:28,875
มันเป็นความคิดบ้าๆ มาตลอด ไม่มีฉันพี่ก็ทำได้

398
00:20:28,958 --> 00:20:32,958
ค่อยๆ ทำไปทีละห้อง
แล้วก็เอารถเอทีวีขึ้นจากทะเลสาบด้วย

399
00:20:33,041 --> 00:20:34,500
แคทเธอรีน

400
00:20:34,583 --> 00:20:35,750
ไปกันเถอะ

401
00:20:36,250 --> 00:20:38,208
ฉันกับรอนมีเรื่องต้องคุยกันอีก

402
00:20:38,291 --> 00:20:41,333
และห้องเดียวที่พี่มีอยู่ที่นี่ก็มีเตียงเป็นเตียงเข็น

403
00:20:41,416 --> 00:20:44,291
กับห้องพักแขกห้องนึงที่สะอาดเกือบหมด

404
00:20:44,791 --> 00:20:46,375
ขอบคุณนะที่อยู่เคียงข้างฉัน

405
00:20:53,125 --> 00:20:54,958
โรงแรมนี้ดีจริงๆ

406
00:20:56,916 --> 00:20:58,125
ฉันไม่ได้คิดมากนะ

407
00:20:58,208 --> 00:21:00,500
เราเคยสูงเท่ากัน แต่ตอนนี้ฉันเตี้ยกว่า

408
00:21:00,583 --> 00:21:03,666
บางทีสักวัน
การเตี้ยกว่าฉันหนึ่งนิ้วอาจช่วยชีวิตพี่ได้

409
00:21:03,750 --> 00:21:05,208
มันจะช่วยได้ยังไง…

410
00:21:05,291 --> 00:21:06,458
เธอลืมหนังสือเล่มหนาๆ นี่

411
00:21:06,541 --> 00:21:08,625
เก็บไว้เหอะ ฉันมีงานอดิเรกใหม่แล้ว

412
00:21:09,875 --> 00:21:11,291
ไว้เจอกันใหม่

413
00:21:12,333 --> 00:21:13,666
ฟังนะ นายตัวเล็ก

414
00:21:13,750 --> 00:21:16,958
นายอาจเป็นฝ่ายโจมตีก่อน
แต่ฉันจะเป็นฝ่ายโจมตีทีหลัง

415
00:21:17,041 --> 00:21:20,208
ต่อให้มันต้องใช้เวลานับพันปีก็ตาม

416
00:21:21,458 --> 00:21:22,458
โอเค

417
00:21:24,416 --> 00:21:25,250
ใครน่ะ

418
00:21:25,333 --> 00:21:27,708
อ๋อ เด็กซนแถวๆ นี้น่ะ

419
00:21:28,416 --> 00:21:30,083
ว่าแต่ ฉันรู้ความลับของพี่แล้วนะ

420
00:21:31,625 --> 00:21:33,500
พี่ให้เพื่อนๆ พักในโรงแรม

421
00:21:33,583 --> 00:21:35,958
ผู้ชายที่ใส่เสื้อกั๊ก ผู้หญิงที่ใส่หน้ากากหมาป่า

422
00:21:36,041 --> 00:21:38,500
ไม่ต้องบอกให้พวกเขาหลบฉันก็ได้

423
00:21:38,583 --> 00:21:40,958
ฉันดีใจที่พี่ไม่ได้อยู่คนเดียว

424
00:21:41,583 --> 00:21:42,750
แคทเธอรีน!

425
00:21:42,833 --> 00:21:46,333
เร็วเข้า มันเริ่มมืดแล้ว
ผมเอาไฟหน้ารถไปจำนำไว้

426
00:21:48,375 --> 00:21:49,875
นี่ แคธี่

427
00:21:51,625 --> 00:21:53,208
ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอมา

428
00:21:57,625 --> 00:21:58,958
- บายครับ ลุงเนธาน
- บาย!

429
00:21:59,041 --> 00:22:01,291
ไว้เจอกัน พวก โชคดีนะกับหน้าต่างของคุณ

430
00:23:25,083 --> 00:23:26,458
ข้างนอกเรียบร้อยดี

431
00:23:26,958 --> 00:23:28,333
นายไม่มีแขนจะทำอะไรได้

432
00:23:28,416 --> 00:23:30,666
ฉันกังวลมากกว่า
ว่าแขนของฉันจะทำยังไงถ้าไม่มีฉัน

433
00:23:30,750 --> 00:23:32,458
ตอนนี้ฉันก็กังวลเรื่องนั้นเหมือนกัน

434
00:23:32,541 --> 00:23:36,000
ดูเหมือนป่าดำเวทมนตร์
ไม่ได้ทำอะไรเสียหายถาวร

435
00:23:36,083 --> 00:23:37,666
เราเคยเห็นแย่กว่านี้เยอะ

436
00:23:37,750 --> 00:23:40,250
เลือดเธอใช้ได้ผลกับโคมไฟ

437
00:23:40,333 --> 00:23:42,625
แสดงว่าเธอเรียกที่นี่ว่าบ้าน

438
00:23:44,041 --> 00:23:45,500
คงงั้นมั้ง

439
00:24:01,708 --> 00:24:04,708
เนธาน ฉันก็ดีใจที่เรามา

440
00:24:05,208 --> 00:24:07,708
- มันไปที่โรงเก็บของ
- ฉันทิ้งเครื่องมือไว้ในนั้น

441
00:24:07,791 --> 00:24:10,708
อย่าให้มันหยิบมีดได้นะ นั่นแขนบ้าๆ ของฉัน

442
00:24:44,708 --> 00:24:45,625
คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง