Podzielić przez 12, 1 w pamięci… Jesteśmy spłukani!
A czego nam nie brak? Miłości.
Ale jak to spłukani? Goście stale napływają cienką strużką.
Większość w ramach wyzwania. Połowa uciekła w środku nocy.
Mam nadzieję. Ich pokoje były puste.
Oto plan na zarobek.
Zburzymy wszystkie ściany
i stworzymy największe nawiedzone pole do minigolfa.
To będzie „Bu w jednym”.
Wymyślę lepszą nazwę.
Cała noc na bagnach. Ale było warto.
Spędziliście noc na bagnach?
- A to jakiś problem? - Tak!
No to nie byliśmy. Ale spójrzcie na ten relikt, który znaleźliśmy.
Dzieciaki i relikty. Co on robi?
Wysyła rzeczy do zarania dziejów.
Wysłałeś rachunek do zarania dziejów?
Spóźnimy się z płatnością.
Po co wysyłać coś do zarania dziejów?
Można to wykorzystać chyba tylko do złych celów.
A po co mi kompas pokazujący najbliższego wampira?
Pierścień narzeczonej demona?
By przekazać je odpowiednim władzom?
Bo nigdy nie wiadomo, kiedy przyda się obiekt o potężnej mocy.
Prawda, Abaddon? Abaddon?
Na dziedzińcu jest człowiek.
Wydaje się dziwny. Może to ta peleryna?
Mnie się podoba. Zawadiacka.
Zostawmy go w spokoju, to i nam da spokój.
To już bardziej niepokojące.
NAWIEDZONY BIZNES
Nic nie robią, ale mam wrażenie, że to przestępstwo.
Jest autobus!
Są dobrze zorganizowani.
Jak mogą stać tak nieruchomo?
Statystycznie jeden z nich powinienem już kichnąć.
Mam zadzwonić, jak dostanę nożem?
Cieszę się, że od trzech lat nie płacę podatków.
Gliny są do bani.
I dobrze, bo właśnie przyznałaś się do niepłacenia podatków.
Jesteśmy zdani na siebie.
Słyszymy cię, mamo. Głośno i wyraźnie.
Co słyszycie?
Twój przekaz! Jesteśmy zdani na siebie i zrobimy to, co trzeba.
To ostatnie sama dodałaś.
- Ostatnie dodałaś! - Kolejni. Ale bez peleryn.
Czy to zwykli goście?
Słuszna decyzja.
Mogę patrzeć na nieruchomych ludzi w pelerynach,
ale nie zgadzam się na odstraszanie gości.
- Ostrożnie. - Marchewka jest lepsza od kija.
Czego chcecie, głąby?
Mam się bać? Już mnie atakowano, opętano
i lata za mną duch, którego widzę tylko kątem oka.
Widzę cię.
Podsumowując, zostańcie, ile chcecie.
Mi plac es su plac.
- Ben, oddaj portfel. - Robi się.
Cześć. Przepraszam. Mówiłem, żeby na mnie zaczekali.
Zdejmijmy kaptury.
Danielle!
- Kim jesteście? - Lider Todd.
A to grupa podobnie myślących ludzi,
potrzebujących około… 40 pokoi.
Czterdziestu?
Podobnie myślący ludzie. Czyli sekta.
Na pewno nie o to mu chodzi.
Racja. Jesteśmy sektą.
Organizacją non-profit. I sprzedajemy miód.
I dajemy duże napiwki.
Jeśli chodzi o te pokoje…
Przepraszamy.
Kathy, mam doświadczenie z sektami. To się nigdy dobrze nie kończy.
- Byłeś w sekcie? - W dwunastu.
Mówię ci, nie można ufać ludziom,
którzy mają na wszystko odpowiedź i każą ci sprzedawać naczynia.
Tak, mamo, nie wygląda to dobrze.
- Cześć, jestem Lorraine. - Jest OK.
No to… może być gotówka?
Witamy w Undervale.
Dobra, ja wypuszczam pająki.
Pająki wywołują absolutny chaos, a wtedy…
Dźgam lidera w serce.
Tylko mu grozisz. Dźgnięcie w serce to zabójstwo.
Mniej fajne, ale OK.
Demonka.
Demon.
- Zawsze knują. - Zawsze knują.
Spójrz na tych gości.
- Jak w prawdziwym hotelu. - Toaleta się zapchała.
Mamy tylu gości, że nawet toaleta się zapchała.
To oczywiście świetnie, ale sekty mają swoje ukryte pobudki.
I żerują na tych słabego ducha.
No tak… A gdzie Ben?
Poślubiam swoje nadzieje, zabijam lęki, a kocham się z moimi marzeniami.
- Tak! - Mądrze.
- Też tak myślałam. - Co to za ladacznice?
Ty pewnie jesteś Annabelle. Ben miał rację. Jesteś taka ładna.
Cieszę się, że wam powiedział.
Fajny płaszcz.
To tylko na weekend. Nathan?
- Przyznaj, że to sekta! - Już przyznałem.
- Chcecie mnie zwerbować! - Raczej nie.
Zobaczmy, co ty na to!
Nathan!
A więc macie tu duchy?
Nie dziwota, granica między światami jest tu bardzo cienka.
Wiecie o duchach?
Członkowie sekty widzą różne rzeczy.
Ani śladu.
Szukajcie dalej.
Zbliża się ceremonia. Macie miejsce na imprezy?
- Nie mamy! I… - Oczywiście!
- Oprowadzę cię po południu. - Ben, nie!
- Ściągaj pelerynę! - Tylko przymierzam.
Czas się wymeldować.
Grożę dźgnięciem!
Esther, nie.
Dziecko!
- Dziecko! - Dziecko!
Mój panie!
Ale że ja czy ty?
Królu, wreszcie nas zaszczyciłeś.
Abaddon jest waszym królem?
Wiesz, że to demon w ciele chłopca?
Nie mówiłem? Jesteśmy Akolitami Abaddona.
Przybyliśmy spełnić przepowiednię.
Abaddon, masz sektę? Niech zrobią coś bez sensu.
- Może nie… - Zrób salto w tył.
Super.
Nasz zakon szukał go wiele lat.
Medium potwierdziło, że Abaddon przybrał śmiertelną formę,
ale nie wiedzieliśmy, gdzie jest, aż znaleźliśmy filmiki w sieci.
Jechaliście taki kawał, żeby czcić Abaddona?
Nie tylko, żeby go czcić. Sprowadzimy go do domu.
Do domu? Czyli do piekła?
Bez urazy, ale to jest dom Abaddona i…
Tak! Wyzwolony z pustkowia śmiertelników.
Dość już psów, szeptów i prostych przyjemności.
Wyjeżdżamy? Autobusem czy samochodem?
Ta podróż to podróż duszy, panie.
A gdy przygotowania dobiegną końca, nastąpi tutaj.
Ty jesteś zamkiem,
a my – kluczem.
Ty jesteś zamkiem, a my – kluczem.
Chyba im na to nie pozwolicie, co?
Wszyscy kochamy Abaddona…
tak jakby.
Ale jeśli płacący klienci hotelu
chcą odesłać do piekła demona pożerającego żarówki,
jak mam ich powstrzymać?
O rety. Ben, wesprzyj mnie.
Muszę podpisywać coś krwią? Podobno i tak mam jej mało.
Pa, paluszki.
Wkrótce moc 10 000 burz przejdzie przez moje szpony.
Abaddon, nie chcesz tego.
Serio? Chyba jednak tak.
Tyle rzeczy nas czeka w tym roku. Mam cię uczyć jazdy na rowerze,
a ty mnie – nastawiać cień przeciw człowiekowi.
Wybaczcie.
Abaddon musi przymierzyć szatę i koronę.
Wy mnie podnieście. Ty wydawaj odgłosy ciuchci.
Wybierz choć lepszą sektę. Oni nie zrobią nawet salta w tył!
Spójrz prawdzie w oczy.
Chyba straciliśmy Abaddona na wieki, a Bena tymczasowo.
- Pogadam znowu z Benem. - A ja zagrożę sekcie przemocą.
Oto nasza wielka sala balowa.
Bardzo ładna.
Będą nam potrzebne świece, kwiaty.
Czerwone. Uwielbiamy czerwień.
Nie ma sprawy, ale to będzie dodatkowy koszt.
I tak ich nie zabierzemy ze sobą.
Nie chcę tu powielać opinii o sektach,
ale nie skończycie martwi na podłodze?
Nie. Kiedy ceremonia się zakończy, nie będzie po nas śladu.
Jasne. Ale teraz się uśmiechasz, jakby było tu drugie dno.
Jeśli to jakiś problem, zabiorę grupę do hotelu w mieście.
Nie, w porządku. Każdego gościa pytam, czy zamierza tu umrzeć.
Jeśli to pomoże, zapłacę podwójnie.
- Podwójnie? - Akolici oddali swoje oszczędności.
Jeden z nich założył sieć pizzerii, o której na pewno słyszałaś.
- Umowa stoi. - Ciachu!
Świeczki.
Duchy z hotelu dowiedziały się o ceremonii.
- I nie są zadowolone. - Esther!
Mała, próbujesz przegonić nas z hotelu,
żeby demon mógł tu zostać?
- O to chodzi? - Co? Skąd! Nie cierpię sekt.
I wiedz, że mam swoje sposoby.
Miałem spytać o muzykę. Można tu wynająć jakiś zespół?
Ja mam zespół.
Oszalałeś, Rzeźniku?
Ciachanie to tylko hobby. Muzyka to moja pasja.
Zatrudniam was. A wszyscy mogą przyjść obejrzeć ceremonię.
Tak jest!
A to świeca wytrwałości. Jej energia niosła nas przez czas oczekiwania.
Zwykle można na nią spojrzeć dopiero w drugim roku.
Ale ty jesteś inny.
W dobry sposób?
Tak. Sprawdź, jak długo utrzymasz dłoń nad płomieniem.
Zobaczymy, czy jesteś gotów na świecę poświęcenia.
Ma sens.
Dobra, dość tego!
Ben, ja wiem, że oparzenia wydają się fajne,
ale uwierz mi, na rozmowie o pracę o nie zapytają.
Ty byłeś w różnych sektach. Ja chcę tej jednej.
To o jedną za dużo. A twoja dziewczyna?
Co Annabelle powie, gdy jakaś kobieta oparzy ci rękę?
Belle-Belle, nie masz nic przeciwko?
Nazywam się Annabelle Anastasio i zabiję prezydentkę.
Doskonale. Mamy zabezpieczenie, a to twoja świeca.
Ludzie, obudźcie się!
Czcicie Abaddona!
Gdybym nie znalazł go w lesie, wciąż siedziałby w dziurze, którą wykopał.
- Człowiek z Lasu! - Co znowu?
To ty wyzwoliłeś naszego przywódcę z mroku, jak mówiła przepowiednia.
- Człowiek z Lasu jest wspaniały. - No nie wiem…
Srebrna świeca! Trzy poziomy powyżej zielonej!
I tylko jeden poniżej złotej.
No dobrze, a jak zdobyć złotą?
Abaddon, śpisz?
- Nie śpię od 100 lat. - Przesuń się.
Jutro jest wielki dzień,
więc zrobiłam coś na pamiątkę wspólnie spędzonego czasu.
Patchwork. Każdy blok przedstawia inną naszą przygodę,
a ostatni jest pusty.
To symbol przygód, których nie będzie,
bo odejdziesz.
Mam już koc.
Hej! Próbowałam cię przekonać, żebyś został!
Czemu muszę to robić po wszystkim, co razem przeszliśmy?
Przyjaźnimy się. Przynajmniej tak myślałam.
Jesteś moją bardzo bliską znajomą.
Słucham?
Jestem nieśmiertelny. Odmierzam czas w tysiącleciach.
Nasz czas to chwila.
Chwila? Wiesz co? Baw się dobrze w piekle.
Dziękuję. Tak zamierzam.
To tylko zwyczajny koc.
A skąd mam się znać na patchworku?
- To krew? - Katherine, będę szczery.
Częściowo.
No dobra, to opłata za sprzątanie.
- Nie zabierzecie ich ze sobą. - Ty to powiedziałaś!
Nathan? Myślałam, że nie lubisz sekt.
I to bardzo.
Ale przekonałem się, że w tej sekcie wiedzą, o czym mówią.
To nie manipulacja, jeśli mają rację.
- Aha. - Wiesz, że jestem Człowiekiem z Lasu?
To ważna postać w mitologii. Numer dwa po Abaddonie.
Dali mi gościa, który nosi za mną pelerynę,
żeby wyglądało, że ją mam na sobie. Patrz.
A ja niosę świecę prowokacji.
To piąty poziom wyróżnienia.
Aż chcę osiągnąć pozostałe cztery.
Abaddon.
Wyglądasz… pięknie? Straszne?
Nie wiem, co powiedzieć.
Strasznie pięknie.
Proszę zajmować miejsca. Za chwilę zaczynamy!
Chyba czas się pożegnać.
Dzięki, że czyściłeś sobą wentylację.
Dziękuję, Katherine.
Tu są twoje kolczyki.
I wszystko jasne.
To nie pożegnanie, tylko początek nowego rozdziału.
A dla ciebie to powrót to starego rozdziału.
Do nastraszenia, kolego.
Dziękuję, Nathanie.
Będę za tobą tęsknił.
- Dziękuję, Cory. - Dobra.
Gdzie Esther?
Raczej nie przyjdzie.
Królu, już czas.
Jesteśmy Abra-Dźgadabra!
Umarliśmy z instrumentami, więc i one to duchy!
Wszystko jasne.
Jak pięknie.
Czekajcie! Jestem!
Wciąż uważam, że jesteś idiotą, bo odchodzisz, i będę strasznie tęsknić.
Ale jeśli tego chcesz, to ja również.
No i spędziłam całą noc, wyszywając nasze przygody.
Pamiętałaś, że lubię kości.
To bardzo cenny dar.
My, Akolici Abaddona,
zebraliśmy się tutaj jako sługi naszego demonicznego boga.
Za pomocą świętego ostrza Carini
i mniej świętego ostrza kuchennego
sprowadzimy Abaddona do domu.
Oto początek ostatecznej przepowiedni!
Chwila, „ostatecznej”?
Cii… Czekam na swój sygnał. To „apokalipsa”.
Co takiego?
Dziś uwolnimy naszego pana
i oczyścimy świat w ogniu apokalipsy!
On jest zamkiem.
A my – kluczem.
Zrób to.
- Todd! - Boże!
Ten sukinkot coś mi obiecał!
HOTEL UNDERVALE
To wszystko?
Wszystko? Zginął człowiek!
Myślę, że Esther chodzi o to,
że obiecano nam ceremonię sprowadzającą Abaddona do domu.
Tak, zabierzemy Abaddona do domu,
sprowadzając piekło na ziemię!
Jego dom ściągniemy do niego.
Wprowadziliście nas z błąd.
Tak!
Już nie chcę niebieskiej świecy.
W nogi!
Mówiłem, że wszystkie sekty źle się kończą!
To po co dołączyłeś do tej?
- A dlaczego dałaś im salę balową? - Zginiemy, kłócąc się?
Abaddon tam został.
To demon. Poradzi sobie.
Musimy znaleźć… bezpieczne miejsce.
Żaby, co? No proszę. Biblia w czymś się nie myliła.
Mamo?
Pamiętacie, jak bawiliśmy się w „podłoga to lawa”?
Teraz tak właśnie jest! Prawda, że fajnie?
Ten meteor leci prosto na nas!
Abaddon?
Teraz mam moce.
Pięknie, demonku!
Nie nakręcaj go. Pozwolił sekcie wywołać apokalipsę.
O niczym nie wiedziałem. Oszukali mnie! Jak Nathan, udając, że kradnie mój nos!
Jak to powstrzymać?
To niemożliwe.
Tak się zaczyna koniec czasów!
Musicie się dostosować.
W nogi!
Nic nam nie jest.
Nie mów tak!
To pułapka!
Chyba możemy przeskoczyć tę wyrwę, zanim…
Mniejsza z tym.
Na drzewo! Nathan, chodź!
Idę!
Myślałem, że wejdę na drzewo, skoro wchodzę na drabinę.
Zasady świata duchów.
Wujku!
Jest dobrze.
Ziemia wydaje się tu mocniejsza niż ta, która wpadła… do lawy!
Nathan!
Chodźcie, wspinamy się wyżej.
Mam cię.
A teraz znajdźmy drogę do…
- Mamo! - Mamo!
Chodźmy wyżej.
O rety.
Ben! Zdejmij płaszcz!
- Nie mam nic pod spodem. - Jak to?
Myślałam, że to jak płaszcz kąpielowy!
Masz plany na wieczór?
Abaddon, jeśli zależy ci na mnie, tak jak mnie zależy na tobie,
naprawisz to.
Znajdź sposób.
Demonka.
Demon.
- Zawsze… - Zawsze…
Zawsze knują.
Zaraz wracam.
Za króla!
Za Craiga i pozostałych przy stoliku 12!
Cześć, koleżko.
…w ogniu apokalipsy! On jest zamkiem.
Oszukałeś mnie!
O rety.
Coś ty zrobił?
Grozimy, że dźgniemy. Zapomniałeś?
Dziewczyna miała go zabić, żeby rozpętać apokalipsę.
Czy jeśli ty go zabijesz, nie będzie tak samo?
Możliwe.
Tak…
Cześć, koleżko.
On jest zamkiem, a my…
Nim zapytacie: gdyby zginął, odzyskałbym moce,
ale też rozpętał apokalipsę.
Zrezygnowałeś ze swoich mocy, żeby nas ocalić? Abaddon!
No, to znaczy… nie…
Nie wiedziałeś, że ratując nas, tracisz moce?
Chciałbym mieć jedno i drugie.
Raczej będzie jedno albo drugie.
Sam jesteś jedno albo drugie!
Dam radę. Uratuję was i uwolnię siebie.
Szlag by cię, Todd.
Nie!
Czy ktoś mnie słyszy? Jak zarobimy pieniądze?
Abaddon, to ważne.
Tak? Ważniejsze niż wykombinowanie, jak sekta ma mnie wyzwolić,
nie rozpętując apokalipsy, w której wszyscy zginiecie?
Uwielbiam zagadki. Powtórz to.
Przeżyłem tę historię 100 razy.
Wystarczy mu już cukru.
Dziś zasłużyliście na meteoryt.
Co z tobą? Chodzi o pluskwy? Znajdziesz więcej.
Muszę wybrać między chwałą a przyjaźnią.
A co wolisz?
- Chwałę. - Łatwizna.
- Wtedy nie jest w porządku. - Więc przyjaźń.
- Chcę chwały. - Chwała.
Chcę chwały, ale żebym czuł, że jest dobrze.
Odnoszę wrażenie, że chcesz przyjaźni.
Tylko to ci się nie podoba.
Dla jednej chwili… ja…
Chyba że… nie byłaś tylko chwilą.
Na dziedzińcu jest człowiek.
Panie.
Czy to jakaś próba?
- Dziecko. - To on!
Chwała Abaddonowi, panu…
Boże! Tylko nie palce!
No dobrze… o co chodziło?
Sekta próbująca rozpętać apokalipsę.
- To chyba dobry ruch. - Zapłaciliby za pokoje?
Mam pomysł na zarobek.
Kasujemy 50 dolców, a ludzie demolują pokój jak gwiazda rocka.
- Kto nie chce czuć się jak gwiazda? - Super!
Myślisz, że dostaniemy 50 dolarów?
Abaddon, wszystko w porządku?
Tak.
Chyba tak.
To dobrze. Powinieneś wejść.
Włożyłam Benowi pianki do kieszeni. Zaraz mu się oberwie od…
Dlaczego?
Do cholery, Jessica!
Jessica? Jessica!
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka