(75 ล้านปีก่อน)
ในห้วงอวกาศอันลึกล้ำ
ภัยร้ายกำลังใกล้เข้ามา
ติดอยู่ระหว่างวงโคจร ของดาวพฤหัสฯ และดาวอังคาร
แถบดาวเคราะห์น้อย
เศษหินอวกาศเก่าแก่กว่าหนึ่งล้านห้าแสนชิ้น
โคจรรอบดวงอาทิตย์
ล่องลอยไปไม่รู้จบ
แต่ในแค่เสี้ยวเวลาเดียวของความบังเอิญ
ดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่ง ถูกเหวี่ยงออกจากวงโคจร
และในชั่วพริบตาเดียวนั้น
หลายล้านกิโลเมตรห่างจากโลก
ส่งผลให้มันมีเส้นวิถีโคจรใหม่
มุ่งหน้าสู่ใจกลางระบบสุริยะของเรา
แต่การเดินทางของมันจะสิ้นสุดลง อย่างฉับพลันและรุนแรง
ในอุบัติภัยอันร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่ง ในประวัติศาสตร์โลก
และบทสุดท้าย
ในมหากาพย์อันยิ่งใหญ่
ของเหล่าไดโนเสาร์
(ไดโนเสาร์: กำเนิดและดับสูญ)
(บทที่สี่: ดับสูญ)
(72 ล้านปีก่อน)
(72 ล้านปีก่อน ปลายยุคครีเทเชียส)
ผ่านมาสามล้านปี
ตั้งแต่ดาวเคราะห์น้อยเริ่มต้นการเดินทางสู่โลก
และมีไดโนเสาร์ปกครองโลก
พวกมันครองผืนดิน และกำลังแผ่อำนาจเข้าสู่ผืนมหาสมุทรด้วย
ระดับน้ำทะเลที่สูงแบ่งอเมริกาเหนือเป็นสองส่วน
เกิดเป็นแนวชายฝั่งไกลสุดลูกหูลูกตา
หมู่เกาะเขตร้อนหลายร้อยเกาะ
และโอกาส
ทว่าหมู่เกาะเหล่านี้ไม่ใช่สรวงสวรรค์
แต่เป็นบ้านของนักล่าผู้น่าเกรงขาม
หนึ่งในไดโนเสาร์ที่คล่องแคล่ว และว่องไวที่สุดในสายพันธุ์ของมัน
อเมริกาเหนือคือคำตอบที่ใช่สำหรับสไปโนซอรัส
แต่ไม่ใช่ในแบบที่คุณคิด
ไม่คาดคิดเลยด้วยซ้ำ
นี่คือเฮสเปอโรนิส
มันน่าเกรงขาม แถมยังปราดเปรียวว่องไว
แต่กายภาพของมันแตกต่างสุดขั้ว จากเครือญาติร่างมหึมาแสนน่าหวาดกลัว
มันเงอะงะ
และซุ่มซ่าม
แถมมีซี่ฟันเล็กจิ๋ว
ไม่ใช่คุณสมบัติของนักล่าที่แสนดุร้าย
แต่สิ่งที่มันมีเช่นเดียวกับสไปโนซอรัส
คือมันไม่ถูกกำจัดพื้นที่แค่บนดิน
ความจริงแล้วมันคือ ไดโนเสาร์ที่เก่งที่สุดในน้ำในประวัติศาสตร์
ราวกับมันเป็นเพนกวินยุคดึกดำบรรพ์
มันสามารถว่ายน้ำออกไปกลางทะเล ยังแหล่งอาหารได้
ซึ่งก่อนหน้านั้นช่างเป็นดินแดนไกลเกินเอื้อม
นี่คือความอุดมสมบูรณ์ แห่งผืนน้ำสีฟ้าแห่งใหม่ของมัน
ใต้ทะเล เท้าใหญ่เทอะทะของมัน กลายเป็นใบพัดอันทรงพลัง
และฟันแหลมคมราวเข็มถึง 94 ซี่ ก็ช่วยให้งับกินปลาได้ง่ายดาย
แต่ถ้าเป็นเรื่องการหายใจ
มันยังคงต้องว่ายขึ้นไปรับอากาศบนผิวน้ำ
และบนผิวน้ำไม่ใช่ที่ปลอดภัยที่มันจะมัวอ้อยอิ่ง
เพราะใต้น้ำ
ยังมีอสุรกาย
ที่ใหญ่กว่าวาฬเพชฌฆาตถึงสองเท่า
โมซาซอร์
นักล่ามือวางอันดับหนึ่งแห่งท้องทะเล
เฮสเปอโรนิสต้องรีบกลับเข้าฝั่ง
แต่เจ้าโมซาซอร์ว่องไวจนน่าสะพรึงกลัว
โชคยังดีที่เจ้าเฮสเปอโรนิสคล่องตัวมากกว่า
แต่มันก็เหนื่อยล้า
ทำให้โมซาซอร์สบโอกาสสุดท้าย
เฮสเปอโรนิสคือผู้รอดชีวิตที่แท้จริง
มันออกผจญภัยในทะเล ได้ไกลกว่าที่ไดโนเสาร์ตัวไหนเคยทำได้
แต่ท้องมหาสมุทรอันตรายสุดจะหยั่งรู้ แม้แต่กับสุดยอดนักว่ายน้ำ
แม้ไดโนเสาร์จะเก่งกาจ และใช้ชีวิตได้ดีในเขตน้ำตื้น
พวกโมซาซอร์
คือเจ้าแห่งเกลียวคลื่น
ทางเหนือขึ้นไป 1,800 กม. บนแผ่นดิน
ที่นี่เป็นหนังคนละม้วน
ขับเคลื่อนด้วยสภาพอากาศคงที่และอบอุ่น
ไดโนเสาร์ยังคงกุมอำนาจโดยไร้คู่แข่ง
เหล่าซอโรพอดส์ยังเติบโตและใช้ชีวิตได้ดี ท่ามกลางหมู่ไม้สูง
อย่างที่พวกมันเป็นมาตั้งแต่แรกเริ่มยุคจูแรสซิก
แต่ที่เบื้องล่าง ก็มีการปฏิวัติเกิดขึ้น
ฮาโดรซอร์เพศเมีย
ถึงมันจะตัวเล็กจ้อย เมื่อเทียบกับเพื่อนในยุคปัจจุบัน
แต่ความจริงแล้วมันตัวใหญ่กว่าช้างเสียอีก
และมันไม่หวั่นไหวว่อกแว่กโดยยักษ์ใหญ่พวกนี้
เพราะไม่มีอะไรหยุดยั้งคุณแม่ที่กำลังทำภารกิจได้
และภารกิจนั้น
คือการหาเลี้ยงครอบครัว
ซึ่งอยู่สักที่
ข้างล่างนั่น
นานมาแล้ว บรรพบุรุษที่มีกระพุ้งแก้มของพวกมัน มีจำนวนน้อยและอยู่อย่างกระจัดกระจาย
แต่บัดนี้ฮาโดรซอร์ประสบความสำเร็จมาก ฝูงของมันแข็งแกร่งด้วยจำนวนหลายพันตัว
การรวมตัวกันของไดโนเสาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เท่าที่โลกเคยพบเห็นมา
แต่ครอบครัวของเจ้าเพศเมียนี้ ไม่ได้เดินทางไปพร้อมกับฝูง
ที่นั่นเปรียบเหมือนสถานเลี้ยงเด็กแสนปลอดภัย
สถานอนุบาลอันกว้างใหญ่สุดลูกตา ที่ดูแลเหล่าฮาโดรซอร์เด็กหลายร้อยตัว
รวมถึงลูกมันเองด้วย
ตอนอายุได้แค่หกเดือน พวกมันก็กินอย่างไม่รู้จักอิ่ม
และจะกินอะไรก็ตามที่แม่มันหามาให้
กินอะไรก็ตาม
การหาอาหารป้อนเหมือนนก จำเป็นต้องเติมอยู่บ่อยครั้ง
ทำให้เจ้าตัวแม่ต้องจากไปเพื่อหาอาหาร
และเมื่อแม่ไม่อยู่
เจ้าตัวเล็กก็จะออกมาเล่น
เมื่อกางปีก พวกมันมีขนาดเท่าเครื่องบินขับไล่
ตอนนี้เทอโรซอร์ตัวใหญ่กว่าที่เคย
และสถานเลี้ยงเด็กเป็นลานออกล่าที่สมบูรณ์แบบ
และรังที่ไร้การปกป้อง เป็นตัวเลือกที่ง่ายดายที่สุด
ถึงแม้อสุรกายสูงใหญ่ตัวนี้จะอันตรายแค่ไหน
แม่ทุกตัวจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องลูก
แต่เจ้ายักษ์ใหญ่เทอโรซอร์มุ่งมั่นหาอาหารกิน
เสียงกรีดร้องจากรัง เหมือนเสียงกระดิ่งมื้อค่ำสำหรับนักล่า
แต่เจ้าตัวน้อยไม่ได้ร้องเพียงเพราะหวาดกลัว
พวกมันร้องขอให้ช่วย
สัญชาตญาณอันดุดันเพื่อปกป้องลูกน้อยนี้
คือหลักสำคัญที่เอื้อให้ ฮาโดรซอร์ประสบความสำเร็จ
แต่ไดโนเสาร์ชนิดอื่นกำลังยกระดับ ความสามารถป้องกันตัวไปอีกขั้น
เพราะการช่วงชิงความเป็นใหญ่ ระหว่างนักล่าและเหยื่อทวีความรุนแรงขึ้น
(72 ล้านปีก่อน)
และสิ่งนี้จะก่อกำเนิดไดโนเสาร์ที่โด่งดัง และเป็นภาพจำที่สุดตลอดกาล
สิ่งนี้ใช้เวลานานมาก
นานเสียจนทวีปอเมริกาเหนือเคลื่อนตัว
ผืนแผ่นดินที่ยกตัวสูงเทียมฟ้า
(66 ล้านปีก่อน)
เทือกเขาร็อกกี
ณ ที่แห่งนี้ ตรงเชิงเขาเบื้องล่าง
ที่เหล่าไดโนเสาร์กำลังสร้างความเปลี่ยนแปลง
แพคิเคฟาโลซอรัส
พวกมันใช้กะโหลกหนาต่อสู้ฟาดฟันอย่างดุเดือด
เพื่อท้าชิงอำนาจปกครองสูงสุด
และเคียงข้างพวกมัน
คือไดโนเสาร์ที่มีเครื่องหัว น่าตรึงตาตรึงใจเสียยิ่งกว่าพวกมัน
ไทรเซราทอปส์
มันอาจดูเหมือนแรดในปัจจุบัน
แต่ขนาดตัวใหญ่กว่าถึงสองเท่า
มีอาวุธเป็นเขาที่แหลมเหมือนหอก และยาวกว่าหนึ่งเมตร
ไทรเซราทอปส์และแพคิเคฟาโลซอรัส มีอาวุธที่น่าประทับใจไม่ธรรมดา
แต่ที่แห่งนี้ก็ยังมีพวกอื่น
ที่ติดอาวุธมากกว่าและอันตรายยิ่งกว่า
แฝงตัวอยู่ในเงื้อมเงามืดมิด
เป็นนักรบติดเกราะตัวล่าสุด และทรงพลานุภาพที่สุด
ลำตัวยาวถึงหกเมตรและหวงแหนอาณาเขต
แองไคโลซอรัส แม็กนิเวรทริส
มันลาดตระเวนหาผู้บุกรุก
ที่อาจหาญมากพอ
ที่จะก้าวล้ำเขตแดนของมัน
ลำตัวที่เหมือนรถถังถูกห่อหุ้มด้วย แผงกระดูกหนาหลายสิบแผ่น
ยิ่งไปกว่านั้น
มันยังมีอาวุธใหม่แสนทรงพลัง
หางทรงกระบองที่หนักถึงครึ่งตัน
ที่มันใช้ฟาดเหวี่ยงสิ่งใดก็ตาม ที่ล่วงล้ำเข้ามาในป่านี้
มันสัมผัสได้ถึงบางอย่าง
เขตแดนของมันถูกล่วงล้ำ
จากฝีมือผู้บุกรุกที่ร้ายกาจที่สุดเท่าที่เคยมี
ไทแรนโนซอรัสเร็กซ์
แองไคโลซอรัส
ปะทะทีเร็กซ์
วิวัฒนาการที่โค่นกันไม่ลง
ใช้เวลาบ่มเพาะมานานหลายล้านปี
แต่ในศึกดวลเดือดครั้งนี้
มีสิ่งหนึ่งที่แบ่งแยกไดโนเสาร์สองตัวจากกันได้
สติปัญญา
ทีเร็กซ์เป็นหนึ่งในนักล่า ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดตลอดกาล
และเพื่อครองบัลลังก์ในการล่าเอาไว้
มันต้องกินเหยื่อมากพอๆ กับสเต๊ก 200 ชิ้นทุกวัน
แต่จนถึงตอนนี้ มันยังไม่มีอาหารตกถึงท้องสักคำ
นั่นเพราะมันมีแผนการพิเศษ สำหรับอาหารมื้อห่อกลับบ้านมื้อนี้
แต่แองไคโลซอรัสไม่ใช่อาหารเบาท้อง
ด้วยกล้ามเนื้อและกระดูกหนักหกตัน
ที่ยังแทรกด้วยหนังหนาและตะปุ่มตะป่ำ
แม้แต่กับทีเร็กซ์
ก็เล่นเอาซะหอบ
ในที่สุด
การเดินทางของมันก็จบลง
และเหตุผลที่มันทุ่มเทพยายามมากเพียงนี้
ก็คือเจ้าตัวน้อยที่หิวโหยห้าตัว
นักฆ่าที่แสนดุร้าย
ใช่
แต่ก็ยังเป็น…
แม่ผู้อุทิศตนเพื่อลูก
มันจะต้องมั่นใจ
ว่าลูกน้อยได้กินอิ่มท้อง
เพื่อให้เริ่มต้นชีวิตและเติบใหญ่ได้ราบรื่น
สิ่งที่บรรพบุรุษเก่าแก่ของพวกมัน
ทำได้แค่ฝันถึง
ย้อนกลับไปในยุคไทรแอสซิก มาราซูคัสตัวจิ๋วฟักออกมาเจอนรกบนดิน
ไดโนเสาร์รุ่นสร้างเนื้อสร้างตัวนี้
ถูกบีบบังคับให้อยู่ในเงามืด
ซ่อนตัวจากสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นใหญ่
แต่เมื่อโชคชะตาพลิกผัน
พวกมันก็พลิกวิกฤต
ให้เป็นโอกาส
และเริ่มต้นผงาดขึ้นอย่างเกรียงไกร
ตัวมหึมาขึ้น แข็งแกร่งขึ้น และน่าเกรงขามยิ่งขึ้น
ต่อมา
พวกมันคว้าชัยชนะ ไม่ใช่แค่บนบก
แต่ยังในทะเล
และบนท้องฟ้า
หลังผ่านมา 160 ล้านปี
บัดนี้ไดโนเสาร์คือผู้ปกครองแสนยิ่งใหญ่
ไม่มีอะไรบนโลกนี้ขวางทางพวกมันได้
ทว่าบางสิ่งที่ไม่ได้อยู่บนโลกนี้…
ทำได้
ถึงการเดินทางของครอบครัวนี้เพิ่งเริ่มต้น
แต่อีกการเดินทางหนึ่ง
กำลังจะพบกับจุดจบ
ดาวเคราะห์น้อยที่กำลังพุ่งเข้าหาโลก ด้วยความเร็วมากกว่าเสียงถึง 50 เท่า
มันคือชะตากรรมที่มิอาจเลี่ยงได้ในที่สุด
ดาวเคราะห์น้อยพุ่งชนลงกลางมหาสมุทร นอกชายฝั่งเม็กซิโก
แรงชนพลังมหาศาลมีอานุภาพเท่ากับ ระเบิดนิวเคลียร์พันล้านลูก
อุณหภูมิร้อนจัดถึงขั้นก้นทะเลระเหยหายไป
รวมถึงสรรพชีวิตทุกชนิดในรัศมีหลายร้อยกม.
ไกลออกไปบริเวณเชิงเทือกเขาร็อกกี
ไดโนเสาร์พวกนี้ไม่รู้เลยว่ากำลังจะเจอกับอะไร
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
ทว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดยังรออยู่อีก
กำแพงมหึมาของเศษซากการระเบิด ที่ร้อนจัดระเบิดแผ่เป็นวงกว้าง
เหล่าไดโนเสาร์ที่ติดอยู่ใต้กลุ่มเมฆมรณะ
ถูกฝังกลบ
โลกของพวกมันร้อนระอุจนลุกไหม้เป็นเปลวเพลิง
ต่อให้มีเกราะแข็งแกร่งที่สุดปานใด
ก็ป้องกันอะไรไม่ได้
เมฆฝุ่นไฟแผ่ปกคลุมทั่วโลกอย่างรวดเร็ว
ขี้เถ้าฟุ้งตลบจนหายใจไม่ออก
ซ่อนโลกทั้งใบไว้ในความมืด
ผู้รอดชีวิตเพียงหยิบมือที่รอดมาได้เมื่อใกล้หมดวัน
มิต่างจากตกนรกทั้งเป็น
ไอสำลักอย่างสิ้นหวัง
พอตกค่ำ
ยอดล้มตายของไดโนเสาร์ คือหายนะที่ประเมินไม่ได้
(สองสัปดาห์ต่อมา)
ปราศจากแสงแดดโดยสิ้นเชิง
ฤดูหนาวจากการพุ่งชนแผ่ปกคลุมไปทั่วผืนโลก
อุณหภูมิทั่วโลกลดลง 25 องศาเซลเซียส
สภาพอากาศหนาวเหน็บเกินกว่า ที่ไดโนเสาร์ชนิดไหนๆ จะทนได้
ซอโรพอดส์ยักษ์ใหญ่
สิ้นลมหายใจ
ท่ามกลางเถ้าถ่านของหมู่ไม้ ที่เลี้ยงชีพให้พวกมันสูงใหญ่
ในฝูงที่แออัดของพวกมัน
ตัวอื่นๆ ที่อยู่มาด้วยกัน
ก็ตายไปด้วยกัน
แม่ที่หวงแหนลูกก็ไม่อาจช่วยลูกน้อย
จากอุณหภูมิสุดหนาวยะเยือกไว้ได้
ความหนาวสะท้านสุดขั้วยังส่งผลกระทบ
ต่อไดโนเสาร์ที่โด่งดังที่สุด
ราชาทรราช
ก็สิ้นลมเช่นกัน
แม้แต่ไทแรนโนซอรัสเร็กซ์ผู้เกรียงไกร
ก็เอาชีวิตไม่รอด
ยุคสมัยแห่งไดโนเสาร์
ในที่สุด
ก็ถึงกาลอวสาน
แต่ในอีก 66 ล้านปีต่อมา
ไดโนเสาร์ได้ผงาดขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้
ด้วยมือของเราเอง
ปัจจุบัน ซากฟอสซิลของพวกมัน เป็นอนุสรณ์รำลึกแก่โลกที่สาบสูญ
แต่ยิ่งไปกว่านั้น
มันยังเป็นกุญแจที่ไขปริศนามากมาย ในเรื่องราวความลับของไดโนเสาร์
เราได้เข้าใจชีวิตของพวกมันลึกซึ้งกว่าที่เคย
ตั้งแต่จุดกำเนิดแรกเริ่ม
จนถึงวาระสุดท้ายของพวกมัน
และการเปิดเผยว่าในวันที่มืดมนที่สุดในโลก
ไม่ใช่ไดโนเสาร์ทุกตัวที่ตาย
บางตัวมีขนาดเล็กพอให้หาที่หลบภัยจากวันสิ้นโลก
และอยู่รอด
มาจวบจนวันนี้
ไดโนเสาร์บินได้ที่ปัจจุบันเราเรียกว่านก
และเบาะแสคำใบ้ถึงอดีตของพวกมัน ก็อยู่ซึ่งๆ หน้าต่อสายตาของเรา
การเดินทางสุดแสนมหัศจรรย์ ที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 235 ล้านปีก่อน
ยังดำเนินต่อไปเคียงข้างมนุษย์เรา
พวกมันคือสายใยสุดท้ายที่ยังเชื่อมโยง…
กับอาณาจักรที่สาบสูญ
อาณาจักรที่เคยเป็น…
ยุคสมัย
แห่งไดโนเสาร์
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์