75 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Στα βάθη του διαστήματος
καραδοκεί κάτι απειλητικό.
Παγιδευμένη ανάμεσα στις τροχιές του Δία και του Άρη…
βρίσκεται η ζώνη των αστεροειδών.
Ενάμισι εκατομμύριο κομμάτια αρχαίων βράχων,
που γυρνούν γύρω από τον ήλιο.
Περιπλανώνται αδιάκοπα.
Αλλά σε μια στιγμή απόλυτης τυχαιότητας…
ένας αστεροειδής βγαίνει βίαια από την τροχιά του.
Μια φευγαλέα στιγμή,
εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη,
τον στέλνει σε νέα πορεία
προς το κέντρο του ηλιακού μας συστήματος.
Αλλά το ταξίδι του θα λήξει ξαφνικά και βίαια,
σε ένα από τα πιο καταστροφικά γεγονότα στην ιστορία της Γης.
Και στο τελευταίο κεφάλαιο
στην επική ιστορία
των δεινοσαύρων.
ΟΙ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: ΠΤΩΣΗ
72 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Η ΥΣΤΕΡΗ ΚΡΗΤΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Πριν από τρία εκατομμύρια χρόνια ξεκίνησε ο αστεροειδής το ταξίδι του προς τη Γη.
Και οι δεινόσαυροι κυβερνούν τον πλανήτη.
Κυριαρχούν στη στεριά και τώρα εισέρχονται και στον ωκεανό.
Η υψηλή στάθμη της θάλασσας χώρισε τη Βόρεια Αμερική στα δύο…
δημιουργώντας ατελείωτες ακτές…
εκατοντάδες τροπικά νησιά…
και ευκαιρίες.
Αλλά αυτά τα νησιά δεν είναι παράδεισος.
Είναι το σπίτι ενός τρομερού θηρευτή.
Ενός από τους πιο γρήγορους κι ευκίνητους δεινόσαυρους του είδους του.
Η απάντηση της Βόρειας Αμερικής στον σπινόσαυρο.
Απλώς όχι με τον τρόπο που νομίζετε.
Ούτε κατά διάνοια.
Αυτός είναι ο εσπερόρνις.
Είναι φοβερός. Και είναι και γρήγορος.
Αλλά είναι το αντίθετο των γιγάντιων, τρομακτικών ξαδέρφων του.
Είναι άγαρμπος.
Και άχαρος.
Κι έχει μικρούλικα δόντια.
Δεν είναι κιόλας χαρακτηριστικά ενός άγριου κυνηγού.
Αλλά αυτό που μοιράζεται με τον σπινόσαυρο
είναι ότι δεν περιορίζεται στην ξηρά.
Για την ακρίβεια, είναι ο πιο προηγμένος υδρόβιος δεινόσαυρος στην ιστορία.
Κάτι σαν προϊστορικός πιγκουίνος.
Μπορεί να κολυμπήσει στη θάλασσα για να φτάσει σε μέρη σίτισης
που πριν ήταν απρόσιτα.
Αυτή είναι η αφθονία του νέου γαλάζιου βασιλείου του.
Εδώ κάτω, τα μεγάλα άγαρμπα πόδια του γίνονται ισχυρές προπέλες.
Και τα 94 μυτερά σαν βελόνες δόντια του αρπάζουν ψάρια με ευκολία.
Αλλά χρειάζεται οξυγόνο,
και πρέπει να βγαίνει στην επιφάνεια.
Και δεν είναι ασφαλές να χαζολογάει στην επιφάνεια.
Διότι από κάτω
υπάρχουν κτήνη
διπλάσια στο μέγεθος από μια φάλαινα δολοφόνο.
Μοσάσαυροι.
Οι κορυφαίοι θηρευτές αυτών των θαλασσών.
Ο εσπερόρνις πρέπει να γυρίσει στην ακτή.
Αλλά ο μοσάσαυρος κινείται με τρομακτική ταχύτητα.
Ευτυχώς, ο εσπερόρνις είναι πιο ευκίνητος.
Αλλά έχει εξαντληθεί.
Κι αυτό δίνει στον μοσάσαυρο μία τελευταία ευκαιρία.
Ο εσπερόρνις ξέρει να επιβιώνει.
Αποτόλμησε να φτάσει πιο βαθιά στον ωκεανό από κάθε άλλο δεινόσαυρο.
Μα αυτά τα νερά είναι ύπουλα, ακόμα και για τους καλύτερους κολυμβητές.
Παρά την επιτυχία των δεινοσαύρων στα ρηχά,
οι μοσάσαυροι
κυβερνούν τα κύματα.
Χίλια τριακόσια χιλιόμετρα βόρεια, στη στεριά,
η κατάσταση διαφέρει.
Χάρη στο ζεστό, σταθερό κλίμα,
η κυριαρχία των δεινοσαύρων εδώ είναι αδιαφιλονίκητη.
Τα μεγάλα σαυρόποδα ευδοκιμούν ανάμεσα στα ψηλά δέντρα,
όπως έκαναν από τις απαρχές της Ιουρασικής περιόδου.
Αλλά από κάτω τους, υφίσταται μια επανάσταση.
Ένας θηλυκός αδρόσαυρος.
Μπορεί να φαίνεται νάνος μπροστά τους,
αλλά έχει διπλάσιο μέγεθος από ελέφαντα.
Και δεν θα την καθυστερήσουν αυτοί οι γίγαντες,
γιατί τίποτα δεν σταματά μια μητέρα με στόχο.
Κι αυτός ο στόχος
είναι να ταΐσει την οικογένειά της…
που βρίσκεται κάπου
εκεί κάτω.
Πριν από καιρό,
οι πρόγονοί τους με τα μπουκωμένα μάγουλα ήταν λίγοι και διάσπαρτοι.
Μα πλέον οι αδρόσαυροι ευδοκιμούν τόσο, που τα κοπάδια τους μετρούν χιλιάδες μέλη.
Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις δεινοσαύρων που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.
Αλλά η οικογένεια αυτού του θηλυκού δεν ταξιδεύει με το κοπάδι.
Εκεί, στον χώρο φύλαξης των μικρών της αγέλης,
στο τεράστιο βρεφοκομείο με τους εκατοντάδες νεαρούς αδρόσαυρους…
βρίσκονται και τα δικά της.
Είναι έξι μηνών κι έχουν ακόρεστη όρεξη.
Θα φάνε σχεδόν οτιδήποτε κι αν τους φέρει.
Οτιδήποτε.
Αυτός ο τρόπος ταΐσματος απαιτεί συχνούς ανεφοδιασμούς.
Κι έτσι αναγκάζεται να φεύγει συνεχώς για να βρει φαγητό.
Κι όταν λείπουν οι μαμάδες,
τα μικρά παίζουν.
Με άνοιγμα φτερών ίσο με μαχητικού αεροσκάφους,
οι πτερόσαυροι είναι τώρα μεγαλύτεροι από ποτέ.
Και οι χώροι φύλαξης των μικρών είναι ιδανικοί για κυνήγι.
Οι αφύλακτες φωλιές είναι η πιο εύκολη λεία.
Παρά την απειλή από αυτό το επιβλητικό τέρας,
οι μητέρες θα υπερασπιστούν τα μωρά τους με κάθε κόστος.
Αλλά ο γιγάντιος πτερόσαυρος είναι αποφασισμένος να τραφεί.
Οι κραυγές από τη φωλιά είναι κάλεσμα για δείπνο για τον θηρευτή.
Αλλά τα μικρά δεν κλαίνε μόνο από φόβο.
Ζητούν βοήθεια.
Αυτό το άγριο ένστικτο να προστατεύουν τα μικρά τους
είναι βασικός λόγος της αξιοσημείωτης επιτυχίας του είδους.
Άλλοι δεινόσαυροι, όμως, πάνε την άμυνα σε άλλο επίπεδο.
Η κούρσα των εξοπλισμών μεταξύ θηρευτών και θηραμάτων κλιμακώνεται.
72 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Αυτό θα οδηγήσει στην εμφάνιση των πιο εμβληματικών δεινοσαύρων.
Αυτό θα πάρει τόσο χρόνο
που η ήπειρος της Βόρειας Αμερικής θα μετατοπιστεί.
Η γη θα σηκωθεί προς τον ουρανό.
66 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Τα Βραχώδη Όρη.
Είναι εδώ, στους πρόποδες,
που οι δεινόσαυροι κάνουν τη διαφορά.
Παχυκεφαλόσαυρος.
Χρησιμοποιούν το εξωφρενικά παχύ κρανίο τους…
για να μονομαχούν για την επικράτηση.
Και δίπλα τους,
ένας δεινόσαυρος με ακόμα πιο εντυπωσιακό εξοπλισμό κεφαλής.
Ο τρικεράτοπας.
Μπορεί να μοιάζει με ρινόκερο,
αλλά έχει το διπλάσιο μέγεθος.
Και κέρατα σαν δόρατα μήκους πάνω από ένα μέτρο.
Ο τρικεράτοπας και ο παχυκεφαλόσαυρος έχουν εντυπωσιακά όπλα.
Κι όμως, εδώ υπάρχουν κάποιοι
που είναι πιο οπλισμένοι κι επικίνδυνοι.
Καλυμμένοι από το σκοτάδι,
οι πιο πρόσφατοι και καλύτεροι αρματωμένοι πολεμιστές.
Με μήκος έξι μέτρα, υπερασπίζονται άγρια την περιοχή τους.
Αγκυλόσαυρος μαγκνιβέντρις.
Περιπολεί για τυχόν εισβολείς
που θα τολμήσουν
να παραβιάσουν τα σύνορά του.
Ο κορμός του είναι καλυμμένος με δεκάδες παχιές, οστεώδεις πλάκες.
Και επιπλέον,
έχει ένα ισχυρό νέο όπλο.
Μια ουρά σαν ρόπαλο, που ζυγίζει μισό τόνο,
ικανή να τα βάλει με οτιδήποτε καραδοκεί σ' αυτά τα δάση.
Κάτι διαισθάνεται.
Τα σύνορά του όντως παραβιάστηκαν.
Από τον χειρότερο εισβολέα που μπορούσε να τύχει.
Έναν τυραννόσαυρο ρεξ.
Αγκυλόσαυρος
εναντίον Τ. ρεξ.
Ένα εξελικτικό αδιέξοδο
εκατομμυρίων ετών.
Μα σε αυτήν την κούρσα εξοπλισμών
υπάρχει ένα πράγμα που διαφοροποιεί αυτούς τους δεινόσαυρους.
Η ευφυΐα.
Ο τυραννόσαυρος ρεξ είναι ένας από τους τρομακτικότερους θηρευτές.
Για να λειτουργεί στο μέγιστο των δυνατοτήτων του,
πρέπει να τρώει το αντίστοιχο 200 μπριζόλων κάθε μέρα.
Κι όμως, μέχρι στιγμής, δεν έχει φάει ούτε μπουκιά.
Γιατί έχει ξεχωριστά σχέδια για αυτό το γεύμα.
Ο αγκυλόσαυρος, όμως, δεν είναι κάνα ελαφρύ σνακ.
Έξι τόνοι μυών και οστών,
με πληθώρα εξογκωμάτων και προεξοχών.
Ακόμα και για τον Τ. ρεξ
είναι μεγάλο ζόρι.
Επιτέλους,
έφτασε στον προορισμό της.
Και στην αιτία για όλη αυτήν την προσπάθεια.
Πέντε πεινασμένα νεογνά.
Είναι άγριος δολοφόνος,
ναι.
Μα, επίσης,
μια αφοσιωμένη μητέρα.
Θα φροντίσει
να ταϊστούν καλά τα μικρά της.
Ώστε να κάνουν το καλύτερο ξεκίνημα για τη ζωή τους.
Κάτι που οι μακρινοί πρόγονοί τους μπορούσαν μόνο να ονειρεύονται.
Πολύ πίσω στην Τριασική περίοδο,
ο μικροσκοπικός μαράσουχος εκκολαπτόταν στην κόλαση.
Αυτοί οι μελλοντικοί δεινόσαυροι
αναγκάζονταν να ζουν στις σκιές.
Να κρύβονται από τα κυρίαρχα ερπετά.
Όταν, όμως, μεσολάβησε η μοίρα…
μετέτρεψαν την καταστροφή
σε ευκαιρία…
και ξεκίνησαν τη μνημειώδη άνοδό τους.
Έγιναν μεγαλύτεροι, δυνατότεροι και πολύ πιο τρομεροί.
Με τον καιρό,
θριάμβευσαν, όχι μόνο στη στεριά,
μα και στη θάλασσα
και στον ουρανό.
Μετά από 160 εκατομμύρια χρόνια,
οι δεινόσαυροι υπερισχύουν πια τόσο πολύ,
που τίποτα στη Γη δεν μπορεί να τους σταθεί εμπόδιο.
Αλλά κάτι πέρα από τη Γη
θα το κάνει.
Διότι, ενώ το ταξίδι αυτής της οικογένειας μόλις ξεκινάει,
ένα άλλο ταξίδι
πλησιάζει στο τέλος του.
Ο αστεροειδής που κινείται ορμητικά προς τη Γη
με 50 φορές την ταχύτητα του ήχου,
καταφτάνει επιτέλους στο μοιραίο ραντεβού του.
Συντρίβεται στον ωκεανό έξω από τις ακτές του Μεξικού
με τη δύναμη ενός δισεκατομμυρίου ατομικών βομβών.
Η θερμοκρασία είναι τέτοια, που ο βυθός εξατμίζεται…
μαζί με όλα τα ζωντανά όντα σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων.
Μακριά, στους πρόποδες των Βραχωδών Ορέων,
αυτοί οι μεγάλοι δεινόσαυροι δεν έχουν ιδέα τι τους περιμένει.
Οι μεγαλύτεροι σεισμοί στην ιστορία.
Αλλά τα χειρότερα έπονται.
Ένα θεόρατο τείχος από υπερθερμασμένα συντρίμμια
εκρήγνυνται προς τα έξω.
Οι δεινόσαυροι, που παγιδεύονται κάτω από αυτό το θανατηφόρο σύννεφο,
θάβονται ζωντανοί.
Ο κόσμος τους είναι τόσο καυτός, που κυριολεκτικά τυλίγεται στις φλόγες.
Ακόμα και η πιο σκληρή πανοπλία
δεν τους προστατεύει.
Σύντομα, το σύννεφο καταπίνει ολόκληρο τον πλανήτη,
και τον πνίγει στη στάχτη.
Τον τυλίγει στο σκοτάδι.
Οι λίγοι που επιβίωσαν ως το τέλος της ημέρας
ζουν έναν εφιάλτη.
Πνίγονται μέσα στη σκοτεινιά.
Μέχρι το βράδυ,
ο αριθμός των νεκρών δεινοσαύρων είναι συντριπτικός.
ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Στερημένος από τις ακτίνες του ήλιου,
ένας συνεπαγόμενος χειμώνας απλώνεται στη Γη.
Η παγκόσμια θερμοκρασία πέφτει κατά 25 βαθμούς Κελσίου.
Υπερβολικά κρύες συνθήκες για τους περισσότερους δεινόσαυρους.
Γιγαντιαία σαυρόποδα
αναπαύονται
μέσα στις στάχτες των ίδιων δέντρων που τους έκαναν τόσο ψηλούς.
Στις πολυπληθείς αποικίες τους,
όσοι ζουν μαζί,
πεθαίνουν μαζί.
Προστατευτικές μητέρες δεν μπορούν να προφυλάξουν τα μικρά τους
από τον παγετό.
Το αδυσώπητο κρύο επηρεάζει, επίσης,
τον πιο γνωστό δεινόσαυρο απ' όλους.
Ο Βασιλιάς Τύραννος
έπεσε.
Ακόμα και ο πανίσχυρος τυραννόσαυρος ρεξ
δεν θα γλιτώσει απ' αυτό.
Η βασιλεία των δεινοσαύρων
έφτασε επιτέλους
στο τέλος της.
Αλλά 66 εκατομμύρια χρόνια μετά…
οι δεινόσαυροι κάνουν την επανεμφάνισή τους.
Αυτήν τη φορά,
χάρη σ' εμάς.
Σήμερα, τα απολιθώματά τους στέκουν ως μνημεία ενός χαμένου κόσμου.
Αλλά επιπλέον,
είναι τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν τα μυστικά της ιστορίας των δεινοσαύρων.
Πλέον, κατανοούμε τη ζωή τους καλύτερα από ποτέ.
Από τις πρώτες τους στιγμές,
μέχρι τις τελευταίες τους.
Και ανακαλύψαμε ότι κατά την πιο σκοτεινή μέρα της Γης
δεν πέθαναν όλοι οι δεινόσαυροι.
Κάποιοι ήταν αρκετά μικροί, ώστε να βρουν καταφύγιο από την αποκάλυψη.
Και επιβίωσαν
μέχρι τις μέρες μας.
Τους ιπτάμενους δεινόσαυρους τους λέμε τώρα "πουλιά".
Και τα στοιχεία για το παρελθόν τους κρύβονται σε κοινή θέα.
Το εκπληκτικό ταξίδι που ξεκίνησε πριν από 235 εκατομμύρια χρόνια
συνεχίζεται δίπλα μας.
Είναι ο τελευταίος εναπομένων κρίκος…
ενός βασιλείου χαμένου εδώ και καιρό,
που ήταν
η εποχή
των δεινοσαύρων.
Υποτιτλισμός: Πέγκυ Μπαρούνη