KAMP SNOOPY
Weet je wat we moeten doen? Spookverhalen vertellen.
Klinkt leuk.
Daar hou ik van.
Ik ken geen enkel spookverhaal, Snoopy.
Misschien kunnen we een lied zingen.
Chips.
Spookverhalen vertellen dus.
Voor we beginnen, wil ik nog een marshmallow.
Alles op?
Zijn nu al al de marshmallows op?
Kampvuurverhalen.
En op dat moment besefte ze...
...dat de auto z'n lichten niet deed flitsen om haar bang te maken...
...maar dat deed om haar te waarschuwen, omdat haar...
...bandenspanning te laag was.
Dat verbruikt meer brandstof.
Uiteraard.
Niet supereng, maar stof tot nadenken.
Wat een griezelig verhaal, Franklin.
Leuk dat het eng was...
...en ging over een bezorgde burger die een goede daad verricht.
Wie nu?
Ik wil wel.
Mijn verhaal heet: 'De jongen met de vervloekte handen.'
Er was eens een jongen die graag klassieke muziek speelde.
Waarom speel je niet iets moderners, zoals rock-'n-roll?
Als iets tijdloos is, is het wel degelijk modern, eeuwig.
Hocus pocus.
Wat wil dat nu weer zeggen?
Hij deed zo z'n best, maar alles klonk verkeerd.
Zijn Beethoven was bebop.
Zijn Rachmaninoff was rock.
Zijn Mozart was ook muziek die hij niet leuk vond.
Kijk, dat noem ik nu eens muziek.
En hij heeft nooit nog Beethoven gespeeld.
Leuk dat het verhaal een held had.
- De jongen met de vervloekte handen? - De heks, natuurlijk.
Oké. Wie gaat er nu?
Ik. Ik wil nu wel.
Er was eens een meisje dat van pizza hield.
Maar ze at het alleen bij speciale gebeurtenissen, zoals haar verjaardag.
Dat jaar maakte ze een wens...
...dat ze altijd pizza kon eten.
De volgende ochtend at ze pizza als ontbijt.
Dan pizza als lunch.
Voor elke maaltijd...
...kreeg ze alleen maar pizza.
Hé, Marcie. Mag ik de helft van je broodje?
Ik krijg tegenwoordig alleen maar pizza.
Hier. Het is met smeerkaas, sir.
Dit is pizza.
Sir, is alles wel oké?
Haar pizzawens kwam uit...
...maar het was te veel van 't goede.
Dat noemt men een ironische wending, Marcie.
Ik snap het, sir. Heel ongemakkelijk.
Wie volgt?
Is het niet laat aan het worden?
- Ik wil wel. - Ik.
Kies mij.
Ze bleef het kanaal veranderen.
Maar door de vervloekte afstandsbediening was er niets op tv, behalve...
...het nieuws.
Als het universum steeds uitbreidt, dan is het logisch...
...dat het op een dag de limiet zal bereiken en dan is er maar één optie:
krimpen.
Wat dan, vraag ik je?
Wat dan?
Ligt het aan mij of lijkt de maan dichterbij dan daarnet?
Alleen jij en ik zijn nog niet geweest, Charlie Brown.
Ja. Klopt.
Ga je gang.
Dit is het angstaanjagende verhaal van een meisje bij wie alles mis ging.
Alles begon perfect normaal.
Dat leek toch zo.
Maar er was iets anders.
Eerst probeerde ze te vliegeren.
Maar een boom at die op.
Het werd alleen maar erger.
Geen enkel valentijnskaartje? Kan deze dag nog erger?
En er heeft nooit meer iemand iets van haar gehoord.
Wat vreselijk.
Vreselijk bekend, ja.
Oké, grote broer. Jouw beurt.
Nu al?
Hé, kijk die sterren eens. Ze zien er zo mooi uit.
Je stelt uit, Charlie Brown.
Jaag ons de stuipen op het lijf.
Oké. Goed, het was een nacht zoals deze nacht...
...op een plek zoals deze plek...
...met kinderen...
...die op ons leken.
En er was een...
...struik.
Niet zomaar een struik.
Een vervloekte struik die tot leven kwam en iedereen angst aanjoeg.
O, nee.
Leuk dat Charlie Brown moeite doet, maar z'n verhaal was niet eng.
Het is de vervloekte struik.
Ik weet gewoon niet hoe je een griezelverhaal vertelt.
Ben jij een Beagle-scout?
Een tent opzetten.
Het is belangrijk om te leren hoe je een tent opzet.
Weet je niet waar te beginnen, lees dan de handleiding van je tent.
Als je de handleiding hebt gelezen...
...kun je de tent opzetten.
Maar er is niets beters dan onder de sterren slapen.
Beagle Point of niets.
Postuurtje, iedereen.
Ik heb pakjes voor Pepermunt Patty, Pigpen, Franklin, Marcie.
Ik kijk naar je op, Charlie Brown.
Er is nooit post voor jou, maar toch kom je elke dag.
Tijdens de zomer is het druk in de kapperszaak van papa.
Ik heb brownies met extra chocolade.
Ik heb kokosnootkoekjes.
- Zit er iets voor mij tussen? - Waarschijnlijk niet.
Kijk eens aan. Er is post voor Charlie Brown.
Een pakje?
Ik was blij geweest met 'n saaie brief. Zelfs met 'n kaartje.
Waarom zou iemand een postkaart sturen van thuis?
- Maak je het niet open? - Ik laat de anticipatie op me inwerken.
Er kan van alles in dit pakje zitten. Koekjes, kaneelrollen, koffiekoeken.
Een gebruikt boek?
Die komt van Snoopy.
Iedereen krijgt gebak van thuis. Ik krijg een dagboek van mijn hond.
'Een vertelling van de ongelukkige reis naar Beagle Point.'
Hij heeft een goed gevoel voor dramatiek.
'Noem me Snoopy.'
O, nee.
'Het is mijn huidige missie...
...om mijn geliefde Beagle-scouts te helpen om hun badge te verdienen.
Daarom heb ik hen meegenomen op een episch en ambitieus avontuur.'
'Onze bestemming?
Beagle Point, beroemd voor zijn zonsondergangen.
Onze prijs?
De badge voor de edele kunst van het kanoën.'
'Onze reis zal moeilijk en gevaarlijk zijn.
Dus ik heb iedereen aangeraden extra sokken mee te nemen.'
'De eerste les bij het kanoën is dat we moesten peddelen als een team.'
'Hoewel een betere eerste les zou zijn: wat is een peddel?
Ondanks al deze tegenvallers, kon mijn troep al snel als een team peddelen.'
'Maar er volgen nog uitdagingen.
Peddelen is vermoeiend.'
'Het is mijn verplichting iedereen blij te houden.
Dus stelde ik een lied voor om de stemming te verblijden.'
'Nu iedereen weer blij is, roeien we verder naar Beagle Point...
...vastberaden dat er ons niets in de weg kan staan.
We kwamen een onverwachte oever tegen...
...en mijn troep moest een van de leukste onderdelen van kanoën leren.'
'Portageren.'
Wat lees je, Charlie Brown?
Snoopy's kronieken van z'n ongelukkige kano-avontuur.
We zitten nog niet bij 't ongelukkige deel.
Mogen we meeluisteren?
Je kent me. Ik hou van een zeemansavontuur.
Komen er grote zeewezens in voor, een walvis of haai of reuze-inktvis?
Nog niet.
Zonder iets groots en vissigs vind ik het niet interessant.
Ga verder, Charlie Brown.
'Ik legde m'n troep portageren uit, je boot tussen twee watermassa's dragen.
Hun enthousiasme was nauwelijks te houden.
Al snel waren we opnieuw onderweg naar Beagle Point.
Mijn troep was enthousiast, ondanks de zware last.
Want ze wisten dat ik de zwaarste last droeg:
de last van leiderschap.'
'Plots stonden we voor een splitsing...
...en wisten we niet waar we naartoe moesten.
Gelukkig hadden we een kaart.
Jammer genoeg was Olivier onze kaartman.'
'Uiteindelijk, alleen...
...en zonder enige invloed, heb ik beslist de kano achter te laten.
We gingen verder, maar kwamen uiteindelijk...
...op 'n steenworp van het fantastische Beagle Point.
Maar hoe kwamen we daar zonder boot?
Tijd om te improviseren.'
Muiterij? Ik geloof het niet.
Na alles wat we hebben gehoord, geloof ik niet dat je 't niet gelooft.
Ik geloof niet dat ze nog geen reuze-inktvis hebben gezien.
Wat? Geef toe dat het spannender zou zijn.
'M'n troep liet me in de steek, dus ik reisde alleen verder.
Zo kon ik reflecteren over wat er fout ging en hoe ik er niets aan kon doen.
Al snel kreeg ik mijn bestemming in het vizier...
...maar het noodlot draaide alles op zijn kop.'
'De stam draaide ook.
Helaas, dat ik zo dicht bij mijn bestemming moest falen.
Maar op dat moment kon ik alleen maar denken dat ik misschien...
...mijn noodlot mede had bepaald door niet te luisteren naar mijn troep...
...waar ze ook waren.'
'Eenzaam, met Beagle Point buiten bereik...
...kon ik me alleen maar afvragen: was dit 't einde?'
En? Was dat zo?
Dat was het niet.
'Ik hoorde een warm geluid.'
'We zagen de pracht van Beagle Point...
...en ik besefte dat een leider weet wanneer hij moet luisteren.
Net zoals een vriend.'
Dat was eigenlijk best goed.
Er gaat niets boven 'n goed verhaal en heerlijke brownies. Wie wil er een?
- Ik. - Ik ook.
Ik hou van brownies.
NAAR DE PEANUTSSTRIP VAN CHARLES M. SCHULZ
Vertaling: Muriel Bouillon
BEDANKT, SPARKY. ALTIJD IN ONS HART.