KAMP SNOOPY
Duiken of niet duiken.
Wat 'n schot.
Ik ben een prachtige berggeit.
Bij haar lijkt het makkelijk.
Wat een stuiterbaarheid, sir.
De laatste bij het platform is een rottend ei.
- Wat is er? - Ik vind mijn opblaaseend niet.
- Maar je hebt zwembandjes. - Niet om mee te zwemmen.
Voor mijn theekransje aan het meer.
Meer thee voor ons dan maar.
Wat doen we nu?
- Eens zien wie er het best kan duiken. - Goed idee.
We gaan ervoor.
Het is aan jou.
Ja.
Ik wacht tot het water kalmer wordt.
Het is toch kalm?
Je kan niet voorzichtig genoeg zijn. En denk jij ook dat dat een donderwolk is?
Ik wil je niet afjagen, maar ik ben bijna droog.
Dat was een rare duik.
Iedereen weet dat bommetjes de beste zijn.
Ja, ik ben zeker niet meer droog nu.
Prachtig bommetje, sir.
Lief dat je niemand voor schut zette door een betere duik te doen.
Ik wou iemand anders de kans geven om uit te blinken.
Wat is er zo leuk aan duiken?
Dat was een mooie duik. Kan je me leren hoe dat moet?
Dat beschouw ik als een ja. Wanneer starten we, coach?
Eerste werk morgenvroeg. Begrepen.
Ik ben geen expert, maar...
...heb je om te duiken...
...meestal geen...
...water nodig?
Ik wil niet moeilijk doen, maar we staan hier al een halfuur zo.
Ik had niet verwacht dat ik moest rekenen.
Daar gaan we.
Ik kan het gewoon niet.
Hopelijk denk je niet dat je een slechte coach bent.
Is alles oké, sir?
Je stuitert niet meer zoals vroeger. Misschien word je van zwemmen blijer?
Misschien kan je een elegante duik voor ons voordoen?
Ik kan het niet aan.
Wat is er zo speciaal aan duiken? Je bent ondersteboven onderweg naar het water.
Wat is daar zo leuk aan?
Ik zal het maar uitleggen. Het begon allemaal vorige zomer.
M'n pa en ik gingen m'n neven bezoeken. Ze hadden een zwembad.
Papa, kijk me duiken.
Maar ik dook niet.
Ik landde op m'n buik. Niet alleen m'n gezicht zag rood.
Voor de rest van de zomer noemde iedereen mij Kreeftenbuikje.
En sindsdien, hoe graag ik het ook wil, kan ik gewoon niet meer duiken.
Het is oké. Iedereen is ergens bang van.
Ik ben bang van pudding.
Het is heerlijk, maar ik vertrouw geen voedsel dat wiebelt.
Ik ben bang om te douchen sinds ik die spin zag.
Ik ben bang dat mensen me te charmant vinden.
Wat? Dat is een echte angst.
Ik ben bang van...
...tja, alles eigenlijk.
Ik weet hoe 't voelt om teleurgesteld te zijn.
Maar opgeven voelt vaak nog slechter aan. Angst mag je niet tegenhouden.
- Het lukt je. - Je kan het.
- Zet 'm op. - Kom op.
Pepermunt Patty.
Het is gelukt.
Hé. Daar is mijn opblaaseend.
Ben jij een Beagle-scout?
Communicatie.
Als Beagle-scout moet je goed zijn in non-verbale communicatie.
Jezelf uitdrukken zonder woorden.
Je hond zwaait naar ons vanaf dat eiland.
O, ja?
Dag, Snoopy.
Eén vorm van non-verbale communicatie is morsecode.
Een code met korte punten en lange strepen om letters te spellen.
Punt, punt, punt. Streep, streep, streep. Punt, punt, punt.
- Ik wist niet dat jij morsecode kende. - Ja, ik weet wat het is.
O, jee.
Hij maakt er gelukkig wel een lichtshow van.
Snoopy, we snappen er niets van.
Een andere vorm is semafoor. Communicatie vanop afstand met vlaggen.
Is dat een soort pilates of zoiets?
Als alles mislukt...
...kan je nog Hints proberen.
Hints. Twee woorden.
Eerste woord. Eten?
Lunch misschien?
Tweede woord.
Horloge? O, tijd.
Het is lunchtijd en hij wil dat we hem van dat eiland halen.
Zeg dat toch gewoon.
Mag ik erbij, Snoopy?
Wat lees je?
'Een Beagle-scout voelt zich thuis in de natuur...
...en de vrede en de kalmte van de grote wildernis.'
Hoorde je dat?
Slecht weer, slechte vrienden.
En ik dacht dat kamp stom was toen het nog niet regende.
Op een dagje regen kan je knutselen en je eigen zon creëren.
Ik heb niet genoeg gele kleurtjes.
Dat was figuurlijk bedoeld. In dit geval is mijn zon een potloodhouder.
Ben je beter in knutselen dan in metaforen?
Sally. Zullen we vriendschapsbandjes maken?
Als ik maar niet aan de regen denk.
Er is geen groter teken van vriendschap dan samen potloodhouders maken.
Oké. Maar als je potloden over de tafel rollen, kom dan niet klagen.
Je krijgt de bouwbadge als je een schuilplaats kan bouwen in de natuur.
Wat denk jij? Goude draad of rode?
- Beide. - Goed idee.
Wat is er?
Gewoon, visgraatknopen zien er beter uit dan vlechten.
Ja, eigenlijk wel.
Is alles wel oké?
- Steek jij er parels in? - Mag dat niet?
Nee. Da's oké. Doe maar.
Wat?
Je knoopt niet vast genoeg. Vriendschapsbandjes moeten stevig zijn.
Ik vind dat vriendschapsbandjes flexibel en kleurrijk moeten zijn.
Juist, ja. Tja, meningen verschillen zeker?
Of niet.
Een goede schuilplaats is meer dan een plek tegen de regen.
Het is iets waar je trots op kan zijn.
- Je ademt in m'n nek. - Ik wil kijken of je het juist doet.
Hoe kan dat als je in m'n nek ademt?
Nog parels? Ik kan het niet aan.
Waar zijn we mee bezig? Kettingen? Gebruik tenminste glitter.
Iedereen weet toch dat je nooit glitter op een armband doet?
Da's rommelig. Wat is daar vriendelijk aan?
Ik verpest mijn bandje tenminste niet.
Als je mijn bandje niet wil, maak er dan zelf een.
Doe ik.
- Misschien... - Zit.
Linus, zeg eens tegen Sally, waar ik niet meer mee spreek...
...dat ze de schaar geeft.
Linus, zeg eens tegen Naomi, waar ik niet meer mee spreek...
...dat de schaar al aan haar kant ligt.
Linus, zeg tegen Sally, waar ik niet meer mee spreek...
- ...dat ik niet... - Wil iemand wisselen?
Nee.
Alsjeblieft.
En hier is nog een armbandje voor een echte vriend.
Kijk wat Linus doet door jouw stomme parels.
Ik denk eerder dat hij verblind werd door al die glitter.
En nu is het genoeg.
Er is geen foute manier om een vriendschapsbandje te maken.
En het is het zeker niet waard om er een vriendschap voor op te offeren.
Ik heb nog één armbandje. Maar ik kan het beter gewoon in de vuilbak gooien.
Dat zou zonde zijn. Het is een mooi armbandje.
Het jouwe ook. Het parelwerk is prachtig.
Hou hem dan maar, als je wil.
Ooit al een groene potloodhouder gezien?
Ik zou m'n potlood nooit in zoiets lelijks steken.
Mee eens.
De bouwbadge draait niet om een schuilplaats, maar om samenwerken.
Dat is waar het voor de Beagle-scout om draait.
Eindelijk vrij.
Hé, Linus. Vang.
Chips.
NAAR DE PEANUTSSTRIP VAN CHARLES M. SCHULZ
Vertaling: Muriel Bouillon
BEDANKT, SPARKY. ALTIJD IN ONS HART.