SNOOPY NA OBOZIE
„Tęsknota Sally”.
Dobra. Poradzę sobie.
Może zacznę liczyć owce?
Na obozie liczy się owce?
Może lepiej policzę borsuki.
Nieważne.
Zaśnięcie to tylko kwestia silnej woli.
Ja zaraz zapadnę w sen.
Zasnę teraz.
Teraz!
To się staje powoli absurdalne.
Muszę natychmiast zasnąć.
Za kilka krótkich godzin będzie już jasno.
Pobudka, moje drogie panie.
Pora przywitać kolejny piękny dzień!
Głupie łóżko.
Dzień dobry, Sally.
A co w nim takiego dobrego?
Ciężka noc?
Pamiętam pierwszy raz na obozie.
Tak tęskniłem za domem, że długo nie mogłem zmrużyć oka.
Kto powiedział, że ja tęsknię?
Nie jestem małym dzieckiem, żeby tęsknić.
To nie moja wina, że mają tu takie niewygodne łóżka.
A co? Nieprawda?
Nieprawda?
Typowa tęsknota za domem.
I to nazywają śniadaniem?
Ten sok ma tyle miąższu, że potrzebny mi jest widelec.
Sok nie powinien być aż tak gęsty.
Nie każcie mi nawet oceniać tej owsianki.
W domu zawsze jesz owsiankę.
Ale ta tutaj jest zbytnio owsiana.
To spróbuj jajecznicy.
Jest zbyt ścięta.
Nawet kura nie tknęłaby takich jajek.
Kury w ogóle jedzą jajka?
Nie przyszłam tu na dyskusje,
tylko na jakieś zjadliwe śniadanie.
Nieważne.
I nim zechcesz coś powiedzieć, ja wcale nie tęsknię za domem.
Chciałem tylko prosić o podanie masła.
Po co ludzie przyjeżdżają na obóz?
Jasne, tak, ta cała natura jest piękna,
ale przecież nigdy się nie zmienia.
W domu przynajmniej można zmienić kanał.
Ten królik już trochę przesadza.
Łapiemy! Jesteś słodki! Wyluzuj.
Nie tęsknię za domem.
Po prostu w domu wszystko jest lepsze i za tym tęsknię.
Co w tym takiego złego?
Dobra, lepiej będę wracać.
Nie chciałabym być pożarta przez antylopę.
To dziwne.
Nie przypominam sobie, żeby ta torba piszczała.
Skąd się tu wziąłeś?
Ale z ciebie zabawny ptaszek.
Jakbyś był w połowie gąsienicą.
Jak się znalazłeś w torbie?
Widocznie oboje trafiliśmy do miejsca, do którego nie pasujemy.
Może pomożemy sobie nawzajem poczuć się lepiej.
Co o tym myślisz?
To szczegółowa replika mojego pokoju w domu.
Dodałam tylko telewizor, który zawsze chciałam mieć.
Będzie ci tu na pewno o wiele wygodniej.
Tak, spodobało ci się!
Bo wszędzie jest dobrze, ale w domu najlepiej.
Co teraz porobimy?
A PSIK!
To był najfajniejszy dzień na obozie.
A to wszystko dzięki tobie, mój mały...
Ptak? Czy to jest ptak?
Znalazłam go w torbie.
Żadnych dzikich zwierząt w domku!
Ale...
Lucille ma rację, Sally.
Ten ptak, jakkolwiek dziwny, nie powinien tu być.
Dzika przyroda to jego miejsce.
Marcie i Lucy mają rację, mały kolego.
Nie pasujesz tu.
Więc chyba jest nas dwoje.
Tak między nami, jednak trochę tęsknię za domem.
Żegnaj, mały dziwny ptaszku!
A PSIK!
Ciszej tam w krzakach!
Mają tu fajne widoki, ale...
Ale w domu zawsze możesz zmienić kanał?
Dokładnie!
To twój pierwszy raz na obozie?
Tak, zgadza się.
Ale tak między nami, to chyba jednak nie dla mnie.
Nie to, że tęsknię za domem czy coś.
Jestem Naomi.
Sally.
Wiesz, jeśli coś nie sprawia ci frajdy,
może być znośne, kiedy nie sprawia ci frajdy z kimś.
To może razem ponarzekamy sobie na kolację?
Dobry plan. I tak robi się ciemno.
Nie chciałabym być pożarta przez antylopę.
No wyjęłaś mi to z ust.
PODRĘCZNIK SKAUTINGU DLA BEAGLI
„Skaut beagle musi być godny zaufania”.
Snoopy, popilnujesz przez chwilę moich lodów?
Pamiętaj, obdarzam cię zaufaniem.
Jeśli je zjesz, dowiem się o tym, bo lody znikną.
Przyda się tu jeszcze kilka kostek lodu.
Co ty wyprawiasz?
To nie jest dobry pomysł tak stać z otwartymi drzwiami zamrażarki.
Może to doprowadzić do...
zwarcia.
Mój rożek lodowy! Zniknął!
I pomyśleć, że przyniosłam ci te lody w nagrodę za przypilnowanie moich.
Zaufałam ci.
Przypominam, że dziś jest dość gorąco.
Wiadomo, że lody łatwo się topią.
Zróbmy tak. Mając po jednej gałce,
zjemy je szybciej, zanim zdążą się rozpuścić.
Nigdy wcześniej nie obserwowałam ptaków poza miastem.
Myślisz, że zobaczymy bielika?
A może rybołowa złotopiórego?
A może nawet karakarę czubatą?
Byłoby wspaniale zobaczyć karakarę czubatą.
A co powiesz na pięć żółtych maszerujących ptaków?
Uważam, że na swój sposób są niezwykłe.
„List od Rudowłosej”.
Co robisz, Charlie Brownie?
Dowiedziałem się, że Mała Ruda Dziewczynka
wybiera się na obóz po drugiej stronie jeziora!
Chcę napisać do niej list!
O! Ze wszystkich obozów na całym świecie
ta, którą kochasz, wybrała ten po drugiej stronie jeziora?
Chcę ją zaprosić na regaty kartonowych łodzi,
ale nie wiem, jakich powinienem użyć słów.
Co powiesz na coś w stylu:
„Zechcesz wziąć udział w regatach kartonowych łodzi?”.
Doskonale!
A czym tak dokładnie są te regaty kartonowych łodzi?
To obozowa tradycja.
Regaty wygrywa ta załoga,
której kartonowa łódź popłynie najdalej, nim się rozpadnie i zatonie.
Czyli zatonięcie to część planu?
Nie brzmi to zbyt „regatowo”.
Proszę. Gotowe.
Teraz muszę go tylko dostarczyć.
Jak zamierzasz to zrobić?
Nie możemy opuszczać obozu bez opieki.
Masz rację.
Ale tak się składa, że znam beagle’a, który specjalizuje się w trudnych misjach.
Co to znaczy „nie”? To przecież po drugiej stronie.
Czym jesteś tak zajęty?
Myślałem, z chcesz zdobyć odznakę, żeby ocalić oddział?
Bo chyba jest odznaka za pomoc w potrzebie?
Tutaj masz. Odznaka pomocnej łapy.
„Skaut beagle powinien zrobić wszystko, co w jego mocy,
żeby pomóc przyjacielowi w potrzebie”.
Powodzenia.
Bez presji, ale moje życie jest w twoich łapach.
Jeśli się uda, staniesz twarzą w twarz z Małą Rudą Dziewczynką.
Tylko ty i ona. Sam na sam.
Nie przemyślałem tego.
Co mam jej powiedzieć?
Ja zawsze zaczynam od „witaj”.
Już wiem. Wezmę udział w regatach kartonowych łodzi i je wygram!
I nie będę musiał niczego mówić!
Będę po prostu stał i świetnie wyglądał.
Nadal uważam, że powinieneś zacząć od „witaj”.
Jak ci idzie, Charlie?
Poczyniłem spore postępy.
Znamy chyba odmienne definicje słowa „postęp”.
To, co tu widzisz, to moja idealna, zwycięska łódź.
Wystarczy ją tylko złożyć.
Przyniosę ci więcej kartonów.
No? I co myślisz?
Na pewno jest zrobiona z kartonów.
Mam nadzieję, że Snoopy ma więcej szczęścia z moim listem.
Snoopy! Mała Ruda Dziewczynka tu przyjdzie?
Podobał się jej mój list?
Nadal trzymasz go w łapce, prawda?
Przebyłeś całą drogę wzdłuż jeziora i trafiłeś z powrotem tu?
Jak to się stało?
Snoopy, to przecież strona wyrwana z podręcznika Sally.
Teraz nigdy nie otrzyma listu.
Moja jedyna szansa, żeby zaimponować Małej Rudej Dziewczynce,
przepadła na zawsze.
I pomyśleć, że jest tak niedaleko, po drugiej stronie.
Nie martw się, Charlie.
Mam przeczucie, że ten list jeszcze trafi do Małej Rudej Dziewczynki.
Chociaż chyba nie w taki sposób, w jaki chciałeś.
Moja łódź!
Snoopy! Nie!
Kartonowe łodzie nie służą do przepływania całych jezior!
Rozpoczynamy regaty kartonowych łodzi!
Jako pierwsze wystartują Peppermint Patty i Marcie.
Snoopy, pośpiesz się!
Gdzie on się podział? Udało mu się?
Sprowadzi tu Małą Rudą Dziewczynkę?
A może już tu jest?
Opuścić statek!
W sumie to nawet mógłbyś wygrać te regaty.
Widzę Snoopy’ego!
No? Dostała mój list? Przyjdzie tu?
To list od Małej Rudej Dziewczynki?
„Drogi Charlie Br...”
Ona zna część mojego nazwiska.
A to wszystko dzięki pomocnej łapie.
Tak!
Zna część mojego nazwiska.
To najlepszy dzień w moim życiu!
TWÓRCA: CHARLES M. SCHULZ
DZIĘKUJEMY, SPARKY. NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH.