-Hæ. -Hæ.
-Fyrirgefið að ég er sein. -Allt í góðu. Gerðu svo vel.
Ég pantaði latte fyrir þig.
-Takk. -Það er bara ekki komið.
-Hvernig var gangan hingað? -Ha?
-Hvernig var gangan? -Hví er ég að fara á taugum?
Kannski skammastu þín
fyrir að treysta mér ekki til að lifa lífi mínu.
-Líklega. -Ég ætti ekki að vera í vandræðum.
Pabbi þinn bað mig að kippa í nokkra spotta.
Áttum við ekki að súpa seyðið saman?
Þú sagðir það. Ég vildi eiginlega bara morgunmat.
Ég hef íhugað þetta mikið, íhugað hegðun mína.
Það er einfalt að segjast hafa gert þetta af ást.
Ég elska þig svo afar mikið.
Hún veit það. Haltu áfram.
En það er ekki málið.
Ég var í Flórída í nokkur ár og vorkenndi sjálfum mér.
Það er satt...
Ég er...
Ég týndist aðeins og varð einmana.
Ég taldi mér trú um að ég þyrfti að gera allt
til að forða þér frá því.
Og mér þykir það leitt.
Hvað finnst þér?
Ég hlustaði varla en þetta hljómaði einlægt.
En hann gerði þetta þar sem hann skítur aðeins á sjálfan sig
svo þú verðir ekki jafn reið.
-Ég geri það ekki. -Jú.
-Guði sé lof ferðu eftir nokkra daga. -Þú hefðir getað sleppt „Guði sé lof“.
-Ég vildi ekki. Því lífið mitt er mitt. -Ókei.
Og þú þarft að lofa að skipta þér ekki af, sama hvað ég geri.
-Ég... -Áður en þú lofar.
Ég meina hvað sem er. Ég gæti orðið háð metamfetamíni.
Það er gaman og kemur reglu á allt.
Má ég ekki segja neitt ef þú missir tennurnar?
Allt í lagi, taktu metamfetamín. Lifðu lífinu.
Hæ, Graham! Ég kem strax.
Pantaðu kaffi. Settu það á mig.
-Ég fæ mér líka beikon. -Skemmtu þér.
Tvíbókaðirðu fjölskyldukreppu?
Ó, nei. Við hjálpuðum barni okkar of mikið. Það verður í lagi.
Hæ!
Hví hélstu að þið væruð góð saman?
Ég hélt það ekki, en maður ruglast þegar einhver er svona sexí.
Já, það veit ég vel.
Er tími í dag? Eða erum við bara að slaka á?
Nei, fyrirgefið. Já.
Vonandi nutuð þið göngunnar í gegnum sögu Rússlands.
Sumir óvissir. Allt í lagi. Sum ströng andlit.
Allt í góðu. Ég gerði mitt besta.
Nú til dags hvílir allt rússneskt undir skiljanlegum hjúpi,
en við höfum rætt nokkrar athyglisverðar persónur.
Uppáhalds leiðtogar Rússlands. Komið með þá.
-Pétur mikli. -Pétur mikli.
Miklar framfarir í menntun, vísindum og menningu.
Mikill að nafni, mikill að eðlisfari. Aðrir?
-Stalín. -Athyglisvert.
Lét taka milljónir borgara af lífi, en dæmigert fyrir Ginu.
-Þakka þér. -Núna kann hann nafnið mitt.
-Já. -Litla tík.
Vitið þið hver uppáhaldið mitt er? Míkhaíl Gorbatsjov.
Ég hugsa til hans á þessum tíma árs þar sem hann sagði af sér á jóladag 1991.
Margir muna eftir Gorbý fyrir glasnost og perestrojku,
en vitið þið hverju ég dáðist mest að?
Hann var fyrsti rússneski leiðtoginn sem hafði eiginkonu sína í forgrunninum.
Gagnrýnendur héldu fram að hann elskaði hana meira en landið.
Þegar hún dó þá gaf hann út geisladiskinn Lög fyrir Raisu.
Frábær lög á honum. Hlustið á hann.
Allir hafa alltaf haldið
að Gorbatsjov vildi leysa upp Sovétríkið, en...
ég held það bara ekki.
Já, hann vissi að breytingar voru nauðsynlegar.
Ég tel hann hafa viljað að ríkið lifði af.
Ertu að gráta?
Nei.
Eigið gott frí, öllsömul.
LUDLOW HÁSKÓLI
Ef lesendum er annt um persónur ykkar þá halda þeir áfram að lesa.
Dæmi um þetta er að ég horfði á sjónvarp í gær
og þau sendu Lífið er yndislegt.
Ég elska persónuna George Bailey svo mikið að ég varð að horfa á hana alla.
-Hvað er það? -Þú ert að grínast.
„Í hvert skipti sem bjalla hringir fær engill vængi sína.“
-Er það kristin mynd? Nei, takk. -Nei, ekki kristin í sjálfri sér.
Þetta er jólamynd en... Ætli hún sé ekki svolítið kristin.
Í hvert skipti sem bjalla hringir fær engill vængi sína?
-Já. -Hvað ef þú ert í spilasal?
Já, það eru rosa margir englar.
Nei, bara einn og hann heitir Clarence.
-Clarence? Er það úr Biblíunni? -Úr Kórintubréfi.
Er þetta uppspuni? Trúarbrögð eru ekki öruggt umræðuefni.
Nei, þetta er alvöru kvikmynd, og hún yrði heimavinna
en í dag er síðasti tíminn.
Svo að því leyti verð ég að segja það
að áður en ég kom hingað þá hefði ég ekki haldið...
Fyrirgefðu „Grg“. Lokapróf í efnisfræði eftir tvær mínútur.
Já, komið ykkur. Eigið frábært frí. Og haldið áfram að skrifa.
Tommy.
-Þú ert að fara með mig. -Ég veit það.
-Þú verður að skila. -Ég veit það.
Síðasta uppkastið af kaflanum og þá stendurðu.
Um leið og ég snerti hann.
Ég hef unnið eins og svín. Ég vil að hann verði góður.
-Má ég skila í lok dagsins? -Allt í lagi.
Frábært.
Góðar fréttir. Ég stóð mig á öllum hinum námskeiðunum.
-Já. -Vel af sér vikið.
Ég negldi jafnvel tölfræði.
-Er það? -Já.
-Hvað fékkstu? -Mest sexí einkunn í heimi, 69.
Vá, komdu.
-D plús, maður. -Stoltur af þér.
Þetta er kjaftæði.
Prófessorinn í þjóðhagfræði gefur mér B.
Ég hef aldrei fengið annað en A. Hvernig er það?
-Éttu skít. -Éttu skít.
Ertu í viðskiptaháskólanum?
Eftir þrjá mánuði spyr hann um lífið mitt.
Fyrirgefðu.
Baðstu Mo um afsökun? Er allt í lagi? Ertu að deyja?
-Nei, ég bara... svaf ekki mjög vel. -Gleymdirðu næturlampanum?
Ég er bara að fást við eitt og annað. Ég þarf að fara í tíma.
Engar áhyggjur af B-inu. Ég hef heldur aldrei fengið svona lága einkunn,
en ég ímynda mér að manni finnist maður mennskari.
-Þarna er hann. -Allt í góðu.
Það er í lagi að vera meðalmaður.
-Hví andvarparðu? -Það er ekkert. Bara...
Þú og rúllukragahertoginn farið til Wisconsin
og svo fæ ég aldrei að búa með þér aftur. Ég veit ekki hvernig ég á að lifa af.
Komdu. Gefðu mér faðm.
-Þú bjargar þér. -Þú getur ekki vitað það.
-Gerum þetta. -Ókei.
Má ég kyssa þig?
Ég hata þegar þú spyrð. Það er svo neyðarlegt. Gerðu það bara.
Ég held ekki að Katie hafi fyrirgefið mér ennþá.
Feður og dætur. Þú hefðir átt að sjá svip pabba míns
þegar ég sagðist hætta í lögfræði til að verða skáld.
-Ég held ég sé með svipinn. -Sýndu mér.
-Skáld, ha? Það er svalt. -Þið andskotar eru allir eins.
-Hæ. -Hæ.
-Búinn. Vona að þér líki. -Flott.
Það vona ég líka.
-Láttu mig nú hafa það. -Auðvitað.
Þú ert bestur, Rooster!
Fyrirgefið. Slakið á.
-Hefur hann verið á bókasafni áður? -Einu sinni.
Drengurinn dáist að þér.
Hann gerir það. Eins og svo margir aðrir nemendur.
Þau eru öll svekkt yfir því að þú sért að fara, og það er pirrandi.
Ég held þú sért að ýkja, en takk. Það verður í lagi með alla.
Ekki mig, Greg.
Ég sagði þér að ég á ekki marga vini hér.
-Ég er svo ánægð að við sváfum ekki saman. -Ég heyri það oft.
Nei, ég verð skrýtin við fólk eftir kynlíf.
Og sama hvernig gengur þá vil ég að þau haldi að ég hati þau smá.
Svo hætti ég að tala við þau.
En mér líkar að tala við þig og það væri synd að þurfa að hætta.
Áttu ekki síma?
-Flott. -Frábært.
-Andskotinn. -Hvað?
Ég fékk eintak af nýju bókinni minni sem ég vildi gefa þér,
því þetta er sú fyrsta með kvenlegri aðalpersónu.
-Gefðu mér. -Bíddu.
Þetta er ekki Rooster-bók. Ég réð engu um kápumyndina.
Og...
Ókei. Hérna er hún.
Greg, hún er ekki með höfuð.
Það passaði ekki á kápuna.
-Ronni. -Hvað?
-Komdu og líttu á þetta. -Nei.
Nei, þú þarft ekki að koma.
-Hvað? -Greg er með nýja bók.
Sérðu aðrar konur hérna með svona líkama?
Ég veit ekki og ætla ekki að athuga.
-Ertu ánægð með sjálfa þig? -Já.
Hvað gerið þið í fríinu?
Lily hittir mig í New York eftir jól og við förum á Duchamp sýninguna.
-Gaman. -Kannski förum við út á lífið
og drekkum okkur í hel. Ég veit ekki.
En þið látið eins og það sé vegna Duchamp.
En við höfum kannski ekki tíma.
-Ég veit ekki hver það er. -Þú ert aðstoðarkennarinn minn.
-Ókei. -Komdu og hittu okkur.
-Það væri svo gaman. -Gjarnan.
En ég verð í London. Með Archie.
-Ókei. -Ég skil.
En ég þarf að segja það
og að þau sem mér er annt um svekkist ekki.
-Fyrirgefðu. -Við elskum þig. Gefðu okkur annan séns.
Já? Ókei. Ég og Archie verðum saman aftur.
-Nei! -Þú ert perri!
-Þið eruð ekki fyndnar. -Við erum bráðfyndnar.
-Greg, hræðileg ákvörðun að fara. -Ja...
Ég verð forseti háskólans þar til Cristle dregur lík mitt héðan.
-Ég geri það ekki. -Jú.
-Ég hringi í einhvern. -Góð rök. Hann er stór.
Ég er mjög reið við þig.
-Hví? -Nú hef ég svo háar kröfur varðandi karla.
-Jake bauð mér í kaffi. -Hann er fínn. Hann átti bara í smá vanda.
Og hann stenst kröfurnar algjörlega.
-Frábært. -Hann er góður. Mér líkar hárið hans.
Hann er með flott hár.
Þegar hann horfir á mig veit ég ekki hvort hann sé hugsi
eða langi að drepa mig.
En það er spennandi.
Bank, bank.
Afsakið, ég vil ekki eyðileggja augnablikið.
-Þú eyðileggur öll augnablik. -Ókei.
Ég þarf að bíta í nokkur súr epli í dag og get alveg eins skellt þessu í mig
og byrjað að tyggja.
Fólk hatar þig af því að þú talar svona.
Ég held að við þurfum að sættast aðeins.
-Hví myndi ég gera það? -Ja...
Hún getur ekki farið aftur til hans.
Ég trúi ekki að dóttir okkar fari aftur
til myndarlega manns síns sem hún nýtur kynlífs með.
-Getum við verið sammála einu sinni? -Við erum það.
Mér hefur alltaf fundist Archie vera hrokafullur skíthæll.
Við verðum að hringja í hana.
Varstu ekki í morgunmatnum sem þú neyddir mig í?
Mér er sama. Ég hringi.
-Hvað ertu að gera? -Bjarga þér.
-Gefðu mér símann. -Nei.
Og nei og nei og nei. Nú er hann í rassinum mínum.
Taktu hann ef þú vilt en þér líkaði það aldrei.
-Hættu nú. -Allt í lagi.
Gerðu það sem þú lofaðir að gera ekki. Því hún talar aldrei við þig aftur
og þá getur hún komið með mér á skíði um jólin.
-Viltu detta í það? -Alltaf.
Það er viðvörunarlampi.
Mamma verður svo spennt fyrir jólunum.
Við erum þarna í fimm daga og hún vill þrjár trjáklippingarveislur.
Það er of mikið. Tilbúinn að fylgja mér heim?
Við þurfum að tala saman.
-Geturðu sest? -Hví líturðu ekki á mig?
-Það er svona sem ég geri. -Gerðu það.
Ég stend þar til þú segir hvað er í gangi.
-Þú ert frábær kona, Sunny. -Ég veit það.
Og þú verður stórkostleg mamma.
Og ég ætla að verða Robin æðislegur faðir.
Það er ekki helvítis Robin.
Ég er enn giftur Katie
og mér finnst ég þurfa að berjast fyrir því.
Ég vil ekki heyra þetta. Hættu.
Fyrirgefðu.
Ég vissi að þetta gæti gerst. Ég hélt bara ekki að það myndi særa mig.
-Ég verð aldrei særð. -Þú ert mennsk.
Ég er enn að tala. Þú elskar að heyra röddina þína.
Vandinn er að ég geri það líka.
Þetta eru mistök.
Já.
Þú ert að velja ranga leið.
Ókei, tek mig saman. Búin.
Værum við ekki að eignast barn þá myndi ég segja þér að drullast.
Kannski stinga göt á dekkin þín.
En ég fer til Wisconsin á morgun
og ef þú ætlar með skaltu vera hjá mér klukkan átta.
-Ég kem ekki, elskan. -Þá er það þinn missir.
Og þú munt sjá eftir því.
Vínið er búið, svo nú er það búrbon, sem mér finnst heilbrigt og ábyrgðarfullt.
Ég drekk bara landa. Hví ertu með þetta?
Ég náði honum og nú er hann minn, eins og er hefð víkinga.
Það er ekki góð lykt hérna.
-Ja... -Fyrirgefðu, Bluey.
Þú venst henni. Ég geng í honum hérna stundum.
Þú gerðir grín af tengslum mínum við skólann
og nú elskarðu hann. Biðstu afsökunar.
Fyrirgefðu. Ég elska hann.
Hví ertu þá að fara?
-Því ég er fyrir dóttur minni. -Hættu þessu. Hættu að lifa fyrir aðra.
-Ég geri það sem gefur mér mesta hamingju. -Allir vita það.
Það má segja að ég ætti að gera það minna en þú þarft að gera það meira.
Já, ég er að reyna. Viltu smá búrbon í vínglasið þitt?
-Ég ætla að segja þetta gott. -Ókei.
Eitt þarf ég að gera áður en ég fer. Þetta hefur plagað mig.
Bíddu. Krókurinn er hérna ennþá. Þarna er hún.
Þetta er frá Fortune. Einasta myndin sem ég fann.
Ég mun elska hana að eilífu.
-Góða nótt. -Góða nótt.
Ekki snerta símann.
Ég get engu lofað þegar þú ert farin.
-Ég verð ef þú vilt. -Ég er góður. Í alvöru.
-Ertu viss? -Já. Ég er í lagi.
-Ertu viss? -Já.
-Ertu viss? -Ekki.
-Fyrirgefðu. -Ekki gera þetta.
Ég heillaðist af því að við vorum mamma og pabbi aftur. Það var indælt.
Það tók mig langan tíma að jafna mig á þér, Beth.
Kannski ættirðu þá ekki að vera erfiður við Katie
fyrir að eiga erfitt með það sama.
Ertu að þykjast hafa ætlað að kenna mér eitthvað?
Hættu nú, ég veit eiginlega aldrei hvað ég er að gera.
-Ekki ég heldur. -Það vissi ég.
Tommy, ég las ritgerðina. Þetta var frábært.
Ég ætti ekki að gera þetta en geri það samt.
Þetta var sú besta í bekknum.
Það er magnað, maður.
Ég vil spyrja hver uppáhaldshlutinn er en vil ekki virðast aumingjalegur.
Þú ættir að spyrja.
-Hver var uppáhaldshlutinn? -Aðalpersónan Boone.
Að hann klæðir seg eins og honum sé sama, en er það ekki.
Mér fannst ég þekkja hann strax.
Já, andskotinn.
En þegar hann sér myndina af sjálfum sér sem krakka þá breytist allt.
-Allt breytist. -Það er málið með góða persónu.
Þær vita þegar hverjar þær eru, hverjar þær vilja vera.
Það þarf bara eitt lítið eitthvað til að vekja þær.
Pabbi bauð okkur vagnahúsið en við ættum bara fara á Claridge's.
-Gera þetta að almennilegu fríi. -Þú ert með spínat í tönnunum.
-Ertu byrjuð að pakka? -Það er enn þarna.
Ó, já.
-Er þetta betra? -Nei.
Núna.
Ég get ekki verið með þér.
Hvað meinarðu?
Ég hef verið á mörgum fundum með kennurum.
-Þetta er sá fyrsti sem mér hefur líkað. -En ánægjulegt.
Ég vinn á Art's í kvöld. Komdu og kveddu. Ég stel frönskum fyrir þig.
-Koma Spooner og þeir? -Þeir eru farnir í frí.
Ókei, ég skal koma.
-Þá sjáumst við. -Allt í lagi.
-Katie. Þarna ertu. -Gott, þú fannst mig.
Þú getur ekki sagt þetta og hlaupið.
-Við þurfum að tala saman. -Nei.
-Jú. -Nei.
Ég vil ekki lengur vera með þér.
Því ég var með spínat í tönnunum?
Þú munt alltaf hafa það fyrir mér, myndrænt séð.
-Hvað sem þetta er þá er það brjálæði. -Fyrirgefðu, þá skal ég taka þig aftur.
Katie, hættu.
Ég elska þig. Ég er bara strákur sem stendur hér með hjartað í höndinni.
Heyrirðu í sjálfum þér? -Hjálpaðu mér þá að skilja þetta.
Sama hvað ég þarf að þú sért þá munt þú alltaf vera þú.
-Er það slæmt? -Hættu nú.
Þú hlýtur að vita að þú ert ekki frábær.
Kannski ekki. Ókei.
Það er gott að við urðum saman aftur, jafnvel bara í 36 tíma,
því þegar allt þetta var mitt val? Svo miklu skýrara.
Ég talaði við vini mína
og var hrædd um að þær yrðu svekktar því ég tók þig aftur.
-Og allir sem ég þekki myndu verða það. -Ekki Roscoe.
Ekki hundurinn Roscoe. Það er alveg rétt. En það snýst ekki um svekkelsið.
Ég var í sannleika sagt svekkt yfir sjálfri mér.
Því ég þarf ekki þig til að upplifa mig sérstaka.
Þú hefur kannski ekki frétt það en ég er rokkstjarna.
Ég rústaði lífi mínu með móður barns míns fyrir þig.
Mín mistök.
En reyndar varstu upphafið að þessu öllu, þannig að...
Veistu hvað? Nei.
Archie Bates.
Ég vona virkilega að þú finnir hamingjuna.
Það virðist virkilega vera svo.
Ég vil skilja. En það má bíða. Ég veit að hátíðarnar eru brjálaðar.
Við finnum út úr því.
Sæl, Dylan.
Ég skildi jólagjöfina þína eftir fyrir utan húsið þitt.
Gættu þess að fóðra hana.
Ég vildi bjóða þér með á Art's
en það er slökkt hjá þér, svo þú ert líklega sofandi.
Ég kíki inn í fyrramálið til að kveðja. Allt í lagi. Sjáumst.
Lífið er yndislegt, tíkin þín!
Ég sagði þér að fólki væri ekki sama.
Ég veit ekki hvað segja skal.
-Spooner, hví ertu ber að ofan? -Ég er engill.
Ég og George gerðum vængina.
-Horfðuð þið nokkuð á myndina? -Alls ekki.
-Gefið manninum bjór. -Ó, já. Svona nú. Greg.
Skál.
-Sunny? -Ég þarf lykilinn aftur.
-Sunny! -Sunny?
Hann er hérna! Fyrir Guðs náð komst hann tímanlega.
Ég gleymdi nærri því að Fred og ég settum hana á fyrri flug.
-Ha? -Hún fór fyrir löngu.
Hún er loksins frjáls.
Æ, þú virðist leiður. Þarftu mömmu þína?
Ekki? Geturðu læst þegar þú ferð? Ég þarf að fara svolítið.
Framhald fylgir.
-Ég vil ekki tala... -Ronni vill segja nokkuð.
Ég hataði hana ekki.
-Þetta hefur verið erfitt fyrir þig. -Já, takk.
Ég vildi þakka fyrir allt heita súkkulaðið.
Takk, Darren. Takk, Marta.
-Sæl, Susan. -Hæ.
-Hvernig hefurðu það? -Þarna ertu.
-Þú ilmar svo vel. -Allt í lagi.
Kærasta mömmu er mikill aðdáandi. Hún trúir ekki að ég þekki þig.
Geturðu gert myndband fyrir hana?
-Hví...? Jæja. -Éttu skít, Sharon!
-Hvernig hefurðu það? -Þú ræður ekki hvern ég þekki.
-Hæ, hvernig gengur? -Sjáðu.
Ókei, nú er nóg komið!
Ókei, einn í viðbót.
Bless.
-Í eitt skipti fyrir öll. -Í eitt skipti fyrir öll.
-Heyrðu, bless í alvöru. -Ókei.
Bless.
-Rooster. -Hæ.
Ég vildi bara þakka þér fyrir allt.
Þú breyttir virkilega lífi mínu.
Þú breyttir lífi þínu.
Reikningurinn er líka rosalegur og ég á engan pening.
-Allt í góðu. Ég sé um það. -Er það? Takk.
Hann sagðist borga fyrir allt. Gefðu mér meira.
Heyrðu, viltu segja eitthvað áður enn fólk byrjar að fara?
-Nei, alls ekki. -Ókei.
Öllsömul! Greg langar svo að segja eitthvað.
Þakka þér fyrir, Dylan.
Ókei.
Hæ. Þetta er virkilega óvænt. Ég met mikils að þið eruð hérna.
Ég er mjög heppinn...
Ég á yndislega dóttur.
-Guð. -Þarna er hún. Þetta er Katie.
-Þau vita það. -Hún er best.
Ég starfa við að skrifa sögur.
Ég er mjög, mjög góður í bjór pong.
-Það er rétt! -Sá besti.
Sum ykkar vita þetta líklega ekki en ég er frekar vandræðalegur náungi.
-Ha? -Við vitum það.
Og mér hefur aldrei fundist ég eiga heima neins staðar.
En þið létuð mig finnast ég eiga heima hér.
Og ég þakka ykkur fyrir það.
Og ég gleymi því aldrei.
Þetta þarna er besti vinur minn.
Komdu.
Ég lauk því.
Endanlega í þetta sinn.
Ókei.
Þetta er þitt líf. Þú þarft að gera það sem þú vilt gera.
-Gerðu svo vel. -Já!
Takk!
Ég er svo glaður.
-Fyrirgefðu. Ertu allt í lagi? -Já.
-Í alvöru? -Ég er í góðu lagi.
Ókei.
-Svo fallegt. -Já.
Ég mun virkilega sakna þessa staðar.
Ekki fara mín vegna.
Ha?
Ég vil ekki að þú hringir dapurlega frá Flórída á hverjum degi.
„Hæ, Katie.“
Þetta er ógnvekjandi nákvæmt.
Ég vil bara...
Ég vil ekki vera um kyrrt og flækja fyrir þér lífið.
En þú gætir líklega gert það hvaðan sem er.
Þér skjátlast ekki.
Sæll, Greg. Bíddu augnablik.
Þetta er ekki gott hljóð í símann.
Þú veist að ég gef frá mér hljóð. Hvað get ég aðstoðað við?
Hvað ef ég vil koma aftur á næstu önn?
-Væri það fáránlegt? -Nei.
Þú myndir gleðja marga hérna.
Og við fáum þá að skemmta okkur í síðasta sinn.
Hvað meinarðu?
Þau gáfu þinni fyrrverandi vinnuna mína. Hún verður nýi forseti Ludlow.
Graham var að segja mér það. Við hefjum skiptin á næstu önn.
Ég...
Er í lagi með þig?
Ég skal segja þér eitt.
Þetta er undurfallegt kvöld, Greg, og ég ætla að njóta þess.
Gleðileg jól, félagi.
Gleðileg jól, Walt.
Þýðandi: Kristjan Steinarsson