1
00:00:11,345 --> 00:00:12,387
ลูกไม่เป็นไรนะ

2
00:00:13,514 --> 00:00:15,098
เรื่องมันเศร้าน่ะ

3
00:00:16,058 --> 00:00:17,142
รูดอล์ฟน่ะเหรอ

4
00:00:17,226 --> 00:00:21,730
ก็ทุกคนเอาแต่ล้อมันเรื่องจมูก
แค่มันไม่เหมือนตัวอื่นแล้วจะยังไง

5
00:00:21,813 --> 00:00:25,901
แล้วซานต้าก็กันมันออกจากทีม
อย่างกับว่าตัวเองดีเด่นักแหละ

6
00:00:25,984 --> 00:00:27,778
เป็นแค่ไอ้อ้วนแท้ๆ

7
00:00:29,488 --> 00:00:31,114
นี่ มานี่

8
00:00:34,117 --> 00:00:36,745
- ไง วันขอบคุณพระเจ้าเป็นไงบ้าง
- ก็ดี

9
00:00:36,828 --> 00:00:39,831
"ก็ดี" เหรอ คุณยึดอาชีพนักเขียนนะ
เกร็ก พยายามกว่านี้หน่อย

10
00:00:39,915 --> 00:00:41,250
ดีใจที่ได้เจอนะ วอลต์

11
00:00:41,959 --> 00:00:44,711
ก็ดีเลย ผมได้อยู่กับเคที่

12
00:00:44,795 --> 00:00:48,549
ติดอยู่เรื่องเดียวคือ
มีบางอย่างกวนใจเคที่

13
00:00:48,632 --> 00:00:52,135
แต่เจ้าตัวไม่ยอมบอกว่าเรื่องอะไร
แถมเธอเองก็ดูเศร้าๆ

14
00:00:52,219 --> 00:00:54,596
ชอบวิปครีมก้นแก้วชะมัด

15
00:00:54,680 --> 00:00:57,516
- หนึ่งสัปดาห์กินกี่แก้วเนี่ย
- มันไม่ใช่ปัญหาของคุณ

16
00:00:57,599 --> 00:01:00,185
นี่เป็นปัญหาของผม
ปัญหาที่ผมไม่คิดจะแก้

17
00:01:00,269 --> 00:01:02,062
ขอบอกอะไรหน่อยนะ เกร็ก

18
00:01:02,646 --> 00:01:04,772
คริสเทิลกลับมาแล้ว
เผื่อว่าอยากแวะไปทักทาย

19
00:01:05,357 --> 00:01:06,692
เธอเป็นยังไงบ้าง

20
00:01:06,775 --> 00:01:09,278
เอางี้ดีกว่า
ไว้ผมค่อยไปคุยกับเธอทีหลัง

21
00:01:09,361 --> 00:01:10,445
- ขอบคุณ วอลต์
- ยินดี

22
00:01:11,029 --> 00:01:13,574
- หลบหน้าฉันอยู่เหรอ
- อ้าว ว่าไง

23
00:01:13,657 --> 00:01:15,534
เปล่า ที่จริงว่าจะไปหาอยู่พอดี

24
00:01:15,617 --> 00:01:17,411
เราไม่ต้องแกล้งญาติดีกันก็ได้ เกร็ก

25
00:01:17,911 --> 00:01:20,706
อันที่จริง ฉันคิดกติการ่วมกันมาแล้ว

26
00:01:20,789 --> 00:01:23,542
เพื่อให้เราผ่านแปดวันสุดท้าย
ในฐานะเพื่อนร่วมงานไปได้

27
00:01:23,625 --> 00:01:24,876
โอเค

28
00:01:24,960 --> 00:01:26,837
ห้ามใส่กางเกงสีกากีรัดติ้วในออฟฟิศ

29
00:01:26,920 --> 00:01:28,547
หรือกางเกงลำลองเน้นเป้า

30
00:01:28,630 --> 00:01:31,049
โอเค กฎข้อนี้
น่าจะหมายถึงผมมากกว่าคุณ

31
00:01:31,133 --> 00:01:33,509
- ฉันก็จะทำเหมือนกัน
- โอเค ก็ได้

32
00:01:33,594 --> 00:01:35,554
ห้ามทำตัวเป็นพระเอกให้ฉันเคลิ้ม

33
00:01:35,637 --> 00:01:37,639
ผมก็จะทำดีกับคุณอยู่ดี

34
00:01:39,473 --> 00:01:43,353
โอเค ห้ามยิ้ม
หรือเผยลิ้นให้เห็นในออฟฟิศ

35
00:01:43,437 --> 00:01:45,396
- เรื่องนี้สำคัญกับฉันมาก
- ได้เลย

36
00:01:45,479 --> 00:01:47,816
ห้ามยิ้ม แต่ผมก็ไม่เคย
แลบลิ้นในออฟฟิศอยู่แล้ว

37
00:01:47,899 --> 00:01:49,651
แค่คุณอ้าปาก ฉันก็เห็นลิ้นคุณแล้ว

38
00:01:49,735 --> 00:01:52,821
โอเค งั้นผมจะ... ได้เลย

39
00:01:52,904 --> 00:01:55,782
ฉันจะไปแล้วนะ
แล้วก็อย่าใช้สายตาแทะโลมฉันล่ะ

40
00:01:55,866 --> 00:01:57,116
ผมจะพยายาม

41
00:02:01,121 --> 00:02:03,123
- คุณทำอยู่
- ก็ทำนองนั้น

42
00:02:18,930 --> 00:02:21,058
(รูสเตอร์)

43
00:02:29,316 --> 00:02:34,404
ทุกคนคงจำกันได้ ว่าชื่อวิชานี้คือ
ศิลปะแห่งหนังสือที่วางไม่ลง

44
00:02:34,488 --> 00:02:37,616
ดังนั้น คำแนะนำหลายๆ อย่าง
ที่พวกเธอจะได้รับ

45
00:02:37,699 --> 00:02:39,951
จึงเน้นไปที่บทแรก
เพื่อดึงดูดความสนใจคนอ่าน

46
00:02:40,035 --> 00:02:42,537
ฉันเขียนหนังสือชื่อ "บุปผากลางตม"

47
00:02:42,621 --> 00:02:46,958
ในหนังสือ รูสเตอร์ได้รับจดหมาย
จากถ่านไฟเก่า เขียนมาว่า

48
00:02:47,459 --> 00:02:51,338
"การปล่อยคุณไป
คือสิ่งที่ฉันทำพลาดมหันต์"

49
00:02:51,922 --> 00:02:55,801
"แต่ถ้าคุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้
ฉันก็คงตายไปแล้ว"

50
00:02:55,884 --> 00:02:58,804
- คิดว่าไง
- จารย์ ใครเป็นคนเขียนเหรอ

51
00:02:58,887 --> 00:03:01,640
นั่นสิ แถมไม่เขียนให้จบ
ไม่อธิบายให้รู้เรื่อง

52
00:03:02,224 --> 00:03:04,059
เธออาจตกอยู่ในอันตรายก็ได้

53
00:03:04,142 --> 00:03:07,479
แต่ยังมีเวลาซื้อแสตมป์
แล้วส่งไปรษณีย์เนี่ยนะ

54
00:03:08,063 --> 00:03:10,649
ไม่สิ พวกคนแก่ๆ
ก็มีแสตมป์กันอยู่แล้วทั้งนั้น

55
00:03:10,732 --> 00:03:12,317
แล้วแสตมป์มันไม่ดีตรงไหน

56
00:03:12,401 --> 00:03:14,820
ถ้าได้อ่านก็จะรู้ว่ามันเข้าใจได้
หนังสือดีเลยแหละ

57
00:03:14,903 --> 00:03:18,281
ทอมมี่ บอกไม่ถูกเลย
ว่าฉันดีใจแค่ไหน

58
00:03:18,365 --> 00:03:20,534
ที่เธอกลับมาร่วม
ออกความเห็นในชั้นเรียน

59
00:03:21,076 --> 00:03:22,911
ทีฉันออกความเห็น
คุณไม่เห็นพูดอะไรเลย

60
00:03:22,994 --> 00:03:25,497
รู้อยู่แล้ว เอานี่ไป

61
00:03:26,123 --> 00:03:28,875
เอลบ วันนี้พอแค่นี้ก่อน

62
00:03:28,959 --> 00:03:31,878
กลับไปแก้กันมาด้วยล่ะ นี่ของเธอ

63
00:03:33,630 --> 00:03:35,382
ดูนี่สิ ยาแก้สมาธิสั้น
คู่กับเครื่องดื่มชูกำลัง

64
00:03:35,465 --> 00:03:37,216
- ได้ผลทุกทีไป
- ได้ผลทุกที

65
00:03:37,300 --> 00:03:39,094
- แล้วเจอกัน เกริก
- เจอกัน

66
00:03:42,139 --> 00:03:43,305
เราดีกันแล้วใช่ไหม

67
00:03:43,390 --> 00:03:47,519
ผมให้เด็กเอกจิตวิทยา
ช่วยให้นึกภาพคุณโดยไม่มีอวัยวะเพศ

68
00:03:48,019 --> 00:03:51,189
ด้านหน้าโล่งโจ้ง ไร้ขน

69
00:03:51,898 --> 00:03:55,527
โอเค ฉันก็อยากช่วยให้เธอ
กลับมาตามบทเรียนวิชาอื่นๆ ทัน

70
00:03:56,153 --> 00:03:57,279
ครับ มันจำเป็นกับผมนี่นา

71
00:03:57,863 --> 00:03:59,614
ออฟฟิศฉัน บ่ายสามโมงตรงนะ

72
00:04:00,198 --> 00:04:01,658
- ได้ครับ
- ได้เลย

73
00:04:01,742 --> 00:04:04,619
นี่ของเธอ ไปจัดการมาด้วยล่ะ

74
00:04:07,414 --> 00:04:09,166
(ไปค้นคว้าเพิ่มเติม)

75
00:04:16,339 --> 00:04:18,884
ฉันชอบเสื้อตัวนี้จริงๆ ขอบใจนะ

76
00:04:18,966 --> 00:04:21,928
นีโอพรีนช่วยเพิ่มอุณหภูมิ
แกนกลางลำตัวขึ้น 12 เปอร์เซ็นต์

77
00:04:22,012 --> 00:04:25,348
- แถมช่วยเน้นกล้ามแขนคุณด้วย
- ฉันจะใส่ไปกินมื้อเย็น

78
00:04:25,432 --> 00:04:29,394
เรื่องไบโอเทก้าคืบหน้าบ้างไหม
ใกล้ตัดสินใจได้หรือยัง

79
00:04:29,478 --> 00:04:31,146
ย้ายไปนิวยอร์กมันไม่ง่ายนะ

80
00:04:31,229 --> 00:04:35,233
อาร์ชี่ก็แสดงให้เห็นแล้วว่า
เขาดูทุ่มเทกับลูกมากขึ้น

81
00:04:35,317 --> 00:04:38,028
ถึงขั้นรวบรวมรายชื่อ
แนวผู้ดีอังกฤษเว่อร์ๆ ไว้ตั้งชื่อลูก

82
00:04:38,111 --> 00:04:40,405
แต่ตัวฉันเองก็ไม่อยาก
ให้ลูกชื่อโรบินหรอก

83
00:04:40,489 --> 00:04:41,531
ใครจะไปอยาก

84
00:04:41,615 --> 00:04:43,200
แต่ถ้าเขาไม่พร้อมจะทุ่มเท

85
00:04:43,283 --> 00:04:46,161
ฉันก็ควรตอบตกลงรับงาน
แล้วย้ายไปใช่ไหม

86
00:04:46,286 --> 00:04:48,538
จะว่าอะไรไหมถ้าฉันอ้างคำพูด
ธีโอดอร์ รูสเวลต์

87
00:04:48,622 --> 00:04:51,457
- เลี่ยงได้ก็เลี่ยงดีกว่า
- ก็ได้

88
00:04:52,125 --> 00:04:54,795
จากนี้ชีวิตเธอ
จะเต็มไปด้วยบททดสอบ ซันนี่

89
00:04:54,878 --> 00:04:57,422
หูตาต้องไว
คอยสังเกตว่าโลกบอกอะไรเรา

90
00:04:57,506 --> 00:04:58,673
ก็จะรู้คำตอบได้เอง

91
00:04:59,716 --> 00:05:01,009
ขอบคุณค่ะ

92
00:05:01,092 --> 00:05:02,719
"เชื่อว่าทำได้
ก็สำเร็จไปครึ่งทางแล้ว"

93
00:05:02,803 --> 00:05:04,930
หาช่องมาอ้างคำพูดจนได้สินะ

94
00:05:05,013 --> 00:05:06,681
ก็มันอดไม่ได้นี่นา

95
00:05:08,517 --> 00:05:12,479
แล้วไหงพวกเรา
ใส่หมวกบัคเก็ตลายเดียวกัน

96
00:05:12,562 --> 00:05:13,939
นี่แหละแนวทางของเรา

97
00:05:14,022 --> 00:05:15,941
เราจะเป็นแก๊งบัคเก็ตบอย

98
00:05:16,775 --> 00:05:18,777
- ไม่เอาด้วยว่ะ
- เกือบหลงกลแล้ว ไอ้นมหมู

99
00:05:18,860 --> 00:05:20,320
- นายจะเป็นนมหมูตลอดไป
- ทุกคน

100
00:05:20,403 --> 00:05:21,696
- เกริก
- รูสเตอร์

101
00:05:21,780 --> 00:05:22,864
- ไงครับ
- ว่าไง

102
00:05:22,948 --> 00:05:24,908
เห็นทอมมี่บ้างไหม

103
00:05:24,991 --> 00:05:27,118
เรานัดกันไว้ที่ออฟฟิศฉัน
แต่เขาไม่ยักมา

104
00:05:27,202 --> 00:05:29,037
- ไม่เห็น
- ตอนเรียนเศรษฐศาสตร์ก็ไม่อยู่

105
00:05:29,120 --> 00:05:30,622
หลบไปนั่งเศร้าที่ไหนหรือเปล่า

106
00:05:30,705 --> 00:05:33,291
เพราะหมอนี่ไม่ชวนเขา
เข้าแก๊งบัคเก็ตบอย

107
00:05:33,375 --> 00:05:36,878
- ไปตายซะ
- ขอด้วยคนสิ บัคเก็ตบอย

108
00:05:36,962 --> 00:05:39,631
- คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
- ไม่รู้หรอก

109
00:05:39,714 --> 00:05:42,050
ไปนะหนุ่มๆ นมหมูซู่ซ่า

110
00:05:42,133 --> 00:05:44,803
วอลต์ ได้ข้อความแล้ว
ฉันจะไม่ตั้งหน่วยเฉพาะกิจ

111
00:05:44,886 --> 00:05:46,638
เพื่อหาตัวคนขโมยมาสคอตโรงเรียน

112
00:05:46,721 --> 00:05:49,850
ฝันไปเถอะ ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ
เดี๋ยวเขาก็โทรมาอีก ขอโทษที

113
00:05:49,933 --> 00:05:52,769
ไม่เป็นไรเลย ฉันชอบครู
ในโหมดนางพญาแบบนี้

114
00:05:52,853 --> 00:05:54,312
ขอบใจ โทรได้โทรไป

115
00:05:54,396 --> 00:05:57,816
ครูอยากคุยเรื่องบทกวี
"เจาะไข่แดง" ที่เธอแต่งหน่อยน่ะ

116
00:05:57,899 --> 00:06:01,278
อาจารย์รู้ใช่ไหมว่าฉันคือคนเจาะ
ส่วนอีไลคือไข่แดง

117
00:06:01,361 --> 00:06:03,613
ไม่ต้องป่าวประกาศก็ได้
ว่าก่อนหน้านี้ฉันเป็นหนุ่มซิง

118
00:06:03,697 --> 00:06:06,616
นายคือแรงบันดาลใจของฉัน ทูนหัว
แต่ช่วยรอนอกห้องก่อน

119
00:06:07,701 --> 00:06:09,244
ครูชอบบทกวีนี้

120
00:06:09,327 --> 00:06:13,373
เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเขียนอะไร
ที่ให้ความรู้สึกว่ามาจากชีวิตจริง

121
00:06:13,456 --> 00:06:14,624
เช็ดโด้ ขอบคุณค่ะ

122
00:06:14,708 --> 00:06:17,127
งานชิ้นนี้มีสิทธิ์ได้ลงวารสารวิพากษ์

123
00:06:17,210 --> 00:06:20,672
ครูเลยวงไว้สองสามจุด เผื่อว่าเธอ

124
00:06:20,755 --> 00:06:22,507
อยากดันงานชิ้นนี้ไปให้ไกลกว่าเดิม

125
00:06:22,591 --> 00:06:25,093
เผยด้านที่เปราะบางให้มากขึ้น
คิดว่าไง

126
00:06:25,844 --> 00:06:28,555
ฉันจะพี้ยาแบบซอยโดสให้ลืมโลก
แล้วลองดูแล้วกัน

127
00:06:28,638 --> 00:06:30,515
ไม่ต้องบอกละเอียดขนาดนั้นก็ได้

128
00:06:30,599 --> 00:06:33,935
ฉันตื่นเต้นน่ะที่มีลูกศิษย์อนาคตไกล

129
00:06:34,019 --> 00:06:36,229
- อีวามีพรสวรรค์จริงๆ
- ใช่เลย

130
00:06:36,313 --> 00:06:39,441
อย่าไปให้ท้ายเธอมากนักล่ะ
คนนี้ฉันจองแล้ว

131
00:06:39,524 --> 00:06:42,152
โลกนี้มีนักเขียนนิยายตั้งเยอะแยะ

132
00:06:42,235 --> 00:06:44,321
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

133
00:06:44,404 --> 00:06:46,781
ที่ทำขนาดนั้นเพราะผมมาที่นี่ไง

134
00:06:46,865 --> 00:06:48,617
เวลามีกวีมา พวกเขาทำยังไงรู้ไหม

135
00:06:48,700 --> 00:06:50,327
ทุกคนคลั่งจนสติหลุดกันเลยหรือไง

136
00:06:52,871 --> 00:06:56,041
- ไม่ตลกนะยะ
- ดูทำหน้าเข้า โกรธจริงนี่นา

137
00:06:59,002 --> 00:07:01,004
- นี่ เกร็ก
- อ้าว ว่าไง

138
00:07:01,087 --> 00:07:03,924
เข้าไปนะ แต่จะเปิดประตูทิ้งไว้
เพื่อความปลอดภัยของทั้งสองฝ่าย

139
00:07:04,007 --> 00:07:08,887
ผมรู้ว่าเมื่อกี้มันดูแปลกๆ
แต่ผมไม่ได้จะเช็กสะดือตัวเองนะ

140
00:07:08,970 --> 00:07:13,099
ไม่เป็นไรค่ะ ดีเสียอีกที่ได้เห็นว่า
คุณทุกข์ใจจนเป็นปมแค่ไหน

141
00:07:13,183 --> 00:07:15,435
- ใช่ ขอบคุณ
- แต่ฉันต้องให้คุณช่วย

142
00:07:15,518 --> 00:07:17,020
เกิดอะไรขึ้น

143
00:07:18,063 --> 00:07:21,483
- ทอมมี่บอกว่าจะลาออกจากที่นี่
- ไม่นะ ไม่

144
00:07:21,566 --> 00:07:23,818
ฉันโกรธสุดๆ
นี่เป็นโอกาสทองของเขาแท้ๆ

145
00:07:23,902 --> 00:07:26,738
- ผมไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก
- โอเค

146
00:07:26,821 --> 00:07:28,323
ขอให้ผมเข้าไปจัดการได้ไหม

147
00:07:28,406 --> 00:07:30,075
ได้สิ ถ้าจำเป็นก็ทุบเขาได้เลย

148
00:07:30,158 --> 00:07:33,745
- ผมไม่ทุบตีเขาหรอกน่า
- ฉันรักเขา แต่บางครั้งก็เกลียด

149
00:07:33,828 --> 00:07:34,871
แน่นอน

150
00:07:34,955 --> 00:07:38,375
- ตอนเกิดเขาหนักตั้ง 14 ปอนด์
- บ้าน่า ดูไม่รู้เลยนะเนี่ย

151
00:07:39,668 --> 00:07:43,171
- ขอบคุณ
- โอเค คริสตัล...

152
00:07:44,839 --> 00:07:46,132
ผมจัดการเอง

153
00:07:47,425 --> 00:07:49,719
- อย่าทำแบบนี้
- อะไร

154
00:07:50,428 --> 00:07:51,888
อย่าทำให้ฉันหลงเสน่ห์คุณอีก

155
00:07:51,972 --> 00:07:54,391
ผมไม่ได้จะทำแบบนั้น
แค่อยากช่วยลูกชายคุณ

156
00:07:54,474 --> 00:07:57,268
ผมแค่อยากช่วยลูกชายคุณแค่นั้นเอง

157
00:07:59,145 --> 00:08:00,981
- ขอบคุณ เกร็ก
- ยินดีครับ

158
00:08:01,064 --> 00:08:05,694
ใช่ ยูโกสลาเวียแยกตัวจากโซเวียต
และในชั้นเรียนวันนี้

159
00:08:05,777 --> 00:08:08,655
เรามีเรื่องจดหมายปลอม
แถมยังมีชาวกรีกมาร่วมสมทบ

160
00:08:08,738 --> 00:08:11,032
ให้ตายสิ ผิวเข้มๆ นี่ล่ะชอบนัก

161
00:08:12,200 --> 00:08:14,202
ห้ามจดลงไปนะ ขอริบไว้เลยดีกว่า

162
00:08:14,828 --> 00:08:16,997
เยี่ยม โอเค เอาล่ะ ถามไวตอบไว

163
00:08:17,080 --> 00:08:19,749
อะไรล่ะที่ทำให้
คู่นี้ผิดใจกัน ว่าไง ลิฟ

164
00:08:19,832 --> 00:08:23,545
ตีโตแข็งข้อต่อสตาลินที่จะเข้ามา
ควบคุมนโยบายของยูโกสลาเวีย

165
00:08:23,628 --> 00:08:25,672
ยอดเยี่ยมเหมือนเคย ขอบคุณ

166
00:08:25,755 --> 00:08:27,007
กลับมาปังแล้วย่ะ

167
00:08:27,090 --> 00:08:29,092
เย็นไว้นะ อย่าเพิ่งถอดเสื้อ

168
00:08:29,175 --> 00:08:31,886
- อย่างน้อยเขาก็รู้ชื่อฉัน
- ชื่อฉันเขาก็รู้

169
00:08:31,970 --> 00:08:34,889
ได้เห็นแรงต้านที่มากขึ้น
ทั่วทั้งสหภาพโซเวียตที่เหลือ

170
00:08:34,972 --> 00:08:35,974
ว่าไง ลิฟ

171
00:08:36,057 --> 00:08:39,269
คือเฮทเธอร์นางบอกว่า
แรงกดดันทางเศรษฐกิจจากตะวันตก

172
00:08:39,352 --> 00:08:40,979
ก็มีส่วนทำให้เกิดการแยกตัว

173
00:08:41,563 --> 00:08:43,188
เยี่ยมมาก เฮทเธอร์ ขอบคุณ

174
00:08:43,273 --> 00:08:44,566
เยี่ยมมาก เฮทเธอร์

175
00:08:45,608 --> 00:08:46,735
อีนังนี่

176
00:08:48,528 --> 00:08:51,865
สาวๆ คิดเสียว่านี่เป็นบ้านตัวเอง

177
00:08:52,657 --> 00:08:55,368
ว้าว วันนี้ดูอารมณ์ดี
ออกนอกหน้าเลยนะ

178
00:08:55,452 --> 00:08:57,037
ไม่ใช่ง่ายๆ เลยนะนั่น

179
00:08:57,120 --> 00:09:00,874
ต้องบอกเลยว่าพักหลังมานี้
การสอนของผมเข้าขั้นเอกอุ

180
00:09:01,875 --> 00:09:05,003
"แม่ที่ดีก็วิตกเป็น" อะไรน่ะ

181
00:09:05,086 --> 00:09:07,630
ก็แค่คู่มือเลี้ยงลูกที่ฉันอ่าน

182
00:09:07,714 --> 00:09:10,300
90 เปอร์เซ็นต์ของคุณแม่มือใหม่
มักคิดเรื่องแปลกๆ ไปเองในหัว

183
00:09:10,383 --> 00:09:13,219
- เคยได้ยินนะ
- ใช่ แบบถ้าลูกฉันป่วยล่ะ

184
00:09:13,303 --> 00:09:15,055
- ถ้าฉันทำลูกหล่นล่ะ
- เกิดขึ้นได้

185
00:09:15,138 --> 00:09:16,973
ถ้าลูกคิดว่าเส้นผมฉันสวยกว่า

186
00:09:17,057 --> 00:09:18,308
เลยโกนหัวฉันกลางดึกล่ะ

187
00:09:18,391 --> 00:09:19,476
เป็นไปได้มาก

188
00:09:19,559 --> 00:09:22,062
ให้ตายสิ ฮอร์โมนคุณ
พลุ่งพล่านน่าดูเลยนะนั่น

189
00:09:23,188 --> 00:09:26,941
อย่างคุณไม่น่าสังเกตเห็น
ความเปลี่ยนแปลงด้านอารมณ์หรอก

190
00:09:27,025 --> 00:09:28,151
เธอพูดถูก

191
00:09:28,234 --> 00:09:31,154
แต่ฉันซื้อคู่มือเลี้ยงลูกมอนเตสซอรี่
ให้ได้นะ ถ้าอยากอ่านด้วยกัน

192
00:09:31,237 --> 00:09:32,238
บ้าบอ

193
00:09:33,156 --> 00:09:37,118
การเลี้ยงลูกมันอยู่ใน
สัญชาตญาณเราอยู่แล้ว

194
00:09:37,202 --> 00:09:39,746
คุณไม่ต้องห่วง
เรื่องผมเป็นพ่อคนหรอก

195
00:09:39,829 --> 00:09:42,624
แต่ละวันของผมก็หมดไป
กับการเคี่ยวเข็ญเด็กรุ่นใหม่

196
00:09:42,707 --> 00:09:44,751
บังเอิญจังเลยนะ
เพราะฉันเพิ่งแอบส่อง

197
00:09:44,834 --> 00:09:48,463
รีวิวที่ลูกศิษย์เขียนถึงคุณในเน็ต
ไม่ได้จะหาเรื่องหรอกนะ

198
00:09:48,546 --> 00:09:49,589
อันนี้ตลกมาก

199
00:09:49,672 --> 00:09:53,009
"ศาสตราจารย์เบตส์โคตรอวดดี
แถมหมกมุ่นกับตัวเองขั้นสุด"

200
00:09:53,093 --> 00:09:55,136
ผมไม่คิดว่า
"การอวดดี" เป็นข้อเสีย

201
00:09:56,012 --> 00:09:57,764
"ศาสตราจารย์เบตส์
รับคำวิจารณ์ไม่เป็น"

202
00:09:57,847 --> 00:09:59,307
"งอนง่ายแถมขี้แถชอบแก้ตัว"

203
00:09:59,390 --> 00:10:01,935
ไร้สาระ ผมไม่ได้แก้ตัวเลยสักนิด

204
00:10:02,018 --> 00:10:04,521
ใครมันว่างมานั่งเขียน...
โอเค ที่พูดไปนี่เป๊ะเลย

205
00:10:04,604 --> 00:10:07,607
โอเค ก็ดีนี่ ดีใจที่มีคำติชมกลับมา

206
00:10:07,690 --> 00:10:11,194
อันนี้ทีเด็ด "ศาสตราจารย์เบตส์
คือที่สุดของไอ้งั่งแห่งลัดโลว์"

207
00:10:11,277 --> 00:10:14,405
- เขียนไว้แบบนั้นเลยเหรอ
- เปล่า ฉันแค่อยากร่วมวงด่าเฉยๆ

208
00:10:14,489 --> 00:10:17,367
- ทอมมี่ นั่งลงก่อนเถอะ
- อย่ามายุ่งกับผม ผมต้องทำงาน

209
00:10:17,450 --> 00:10:20,912
- เฮ้ ว่าไง รูสเตอร์
- ไง นั่งลงก่อนเถอะ

210
00:10:23,123 --> 00:10:26,584
จะทำอะไรของเธอ
ลาออกไปกลางคันแบบนี้ไม่ได้นะ

211
00:10:26,668 --> 00:10:28,128
- เดี๋ยว อะไรนะ
- อย่าทำแบบนั้นสิ

212
00:10:28,211 --> 00:10:31,422
ทำไมล่ะ คือที่ผมเข้าเรียน
มหาวิทยาลัยก็เพราะแม่บังคับ

213
00:10:31,506 --> 00:10:34,384
- ผมเองก็ใช่ว่าจะเรียนดี
- แหงล่ะ

214
00:10:34,467 --> 00:10:36,636
ไม่เอาน่า มหาวิทยาลัย
สำคัญแค่นั้นเองเหรอ

215
00:10:36,719 --> 00:10:37,846
คิดว่านะ

216
00:10:37,929 --> 00:10:39,639
พ่อผมบอกว่าเกรดคือทุกอย่าง

217
00:10:39,722 --> 00:10:42,350
พ่อฉันเพิ่งแต่งกับสาว
ที่แก่กว่าฉันแค่สองปี

218
00:10:42,433 --> 00:10:44,352
เธอเซ็กซี่สุดๆ เล่นเอาฉันสับสน

219
00:10:44,435 --> 00:10:46,563
- แต่ก็จะจัดอยู่ดีสิท่า
- ในหนังโป๊ก็ทำกันนี่

220
00:10:46,646 --> 00:10:48,606
ทุกคน เรื่องพวกนี้สำคัญมากเลยนะ

221
00:10:48,690 --> 00:10:51,025
แต่เราจะไปคุยกันต่อที่ฝั่งนี้แล้วกัน

222
00:10:51,109 --> 00:10:52,694
ฝากยินดีกับคุณพ่อด้วยแล้วกัน

223
00:10:52,777 --> 00:10:55,238
- ขอบคุณ เกริก
- มาสิ มาคุยกัน

224
00:10:55,864 --> 00:11:01,161
- คุณเองก็ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย
- ไม่ได้เรียน เลยเสียดายอยู่แบบนี้

225
00:11:02,996 --> 00:11:08,459
สมัยเด็กๆ ฉันไม่มีความสุขเลย
เป็นพวกหัวเดียวกระเทียมลีบ

226
00:11:08,960 --> 00:11:10,295
ทุกวันนี้ก็ยังเป็น

227
00:11:12,046 --> 00:11:16,634
แต่ฉันเห็นเธอในมหาวิทยาลัย
มีเพื่อนๆ ล้อมหน้าล้อมหลัง

228
00:11:17,385 --> 00:11:19,387
ฉันอยากมีแบบนั้นบ้าง
ตอนอายุเท่าเธอ

229
00:11:20,555 --> 00:11:23,725
ไอ้พวกข้างหลังเธอมันงี่เง่าสิ้นดี

230
00:11:23,808 --> 00:11:25,393
แต่ก็เป็นเพื่อนซี้ของเธอ

231
00:11:27,187 --> 00:11:28,980
อย่าปล่อยมือจากพวกเขา

232
00:11:31,191 --> 00:11:34,402
ผมอยู่ที่นี่ ยังไงก็ได้เจอกัน
เรายังไปไหนมาไหนด้วยกันใช่ไหม

233
00:11:34,485 --> 00:11:36,154
- แหงสิ
- ซี้กันตลอดไป

234
00:11:36,237 --> 00:11:37,864
- ไม่ช่วยเลย
- ไม่ต้องห่วง

235
00:11:37,947 --> 00:11:40,408
ผมไม่เป็นเด็กเสิร์ฟ
ไปตลอดชีวิตหรอก

236
00:11:40,491 --> 00:11:42,452
มีตั้งหลายอย่างที่ผมทำได้

237
00:11:44,162 --> 00:11:46,164
ผมน่ะอยากเป็นตำรวจ
มาแต่ไหนแต่ไร

238
00:11:46,247 --> 00:11:47,624
- อย่างเท่เลย
- ขอโทษนะครับ

239
00:11:47,707 --> 00:11:50,376
ทุกคนช่วยตั้งใจฟังผมสักครู่

240
00:11:50,460 --> 00:11:54,172
กำลังไล่ย้อนรอยตัวเองอยู่
เมื่อวานผมมาที่นี่

241
00:11:54,839 --> 00:11:56,341
มีใครเห็นปืนผมไหม

242
00:11:56,841 --> 00:11:59,677
ลองดูใต้โต๊ะ ลองดูใต้เก้าอี้

243
00:11:59,761 --> 00:12:01,304
แก้บทกวีไปถึงไหนแล้ว

244
00:12:03,556 --> 00:12:04,599
ไม่ถึงไหนเลย

245
00:12:04,682 --> 00:12:07,018
- ต้องการเวลาเพิ่มเหรอ
- เปล่าหรอกค่ะ

246
00:12:07,101 --> 00:12:09,771
แค่ฉันลองดำดิ่ง
ไปแตะจุดที่เปราะบางแล้ว

247
00:12:11,564 --> 00:12:13,024
ฉันไม่ชอบอย่างแรง

248
00:12:13,107 --> 00:12:18,363
รู้สึกเหมือนเปลือยตัวเองล่อนจ้อน
ซึ่งไม่ใช่ล่อนจ้อนแบบที่ฉันชอบเท่าไร

249
00:12:18,446 --> 00:12:23,076
การใส่ตัวตนลงในงานอาจจะน่ากลัว
แต่นั่นแหละคือวิถีของศิลปิน

250
00:12:23,159 --> 00:12:26,579
ก็นั่นแหละประเด็น คือฉันไม่ใช่ศิลปิน

251
00:12:26,663 --> 00:12:28,206
ฉันเรียนบริหารธุรกิจ

252
00:12:28,289 --> 00:12:30,166
ฉันต้องรับปากพ่อว่าจะเป็น

253
00:12:30,250 --> 00:12:32,168
ไม่เซียนสายการเงินสุดมั่น
ก็ไอ้ขี้เก๊กสายคริปโต

254
00:12:32,752 --> 00:12:36,422
เขียนบทกวีก็สนุกดี
แต่ก็แค่ที่ชุบชูใจชั่วคราว

255
00:12:36,506 --> 00:12:38,549
คงไม่ฝากชีวิตไว้กับวงการนี้

256
00:12:43,221 --> 00:12:47,976
ตอนนี้ทอมมี่เลยไปนั่งรถสายตรวจ
เพื่อดูว่าอยากเป็นตำรวจจริงไหม

257
00:12:48,059 --> 00:12:49,477
บ้าบอชะมัดเลยเนอะ

258
00:12:49,560 --> 00:12:52,146
ขอโทษนะ นั่นใช่เด็ก
ที่บางทีก็มาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านพ่อ

259
00:12:52,230 --> 00:12:53,773
ที่พ่อแอบอยากได้เป็นลูกหรือเปล่า

260
00:12:53,856 --> 00:12:55,525
นี่ลูก ไม่เอาน่า ไม่ได้แอบสักหน่อย

261
00:12:57,652 --> 00:13:01,990
เป็นอะไรหรือเปล่า
ช่วงนี้ลูกดูซึมๆ ไปนะ

262
00:13:03,700 --> 00:13:04,909
นี่ไม่ต้องทำหน้าที่โค้ชเหรอ

263
00:13:05,994 --> 00:13:09,998
รู้สึกเหมือนลูกเริ่มซึมๆ
ตอนเช้าหลังปาร์ตี้ของวอลต์

264
00:13:10,081 --> 00:13:12,750
ตอนที่เห็นลูกถือกาแฟมาสองแก้ว

265
00:13:12,834 --> 00:13:16,337
ในวงการของพ่อ
นั่นเรียกว่าร่องรอยเงื่อนงำ

266
00:13:16,421 --> 00:13:19,132
พ่อว่าพ่อรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

267
00:13:20,008 --> 00:13:21,467
รู้แล้วเหรอ

268
00:13:22,343 --> 00:13:24,137
ลูกคบใครคนใหม่แล้ว

269
00:13:25,096 --> 00:13:27,015
แต่รู้สึกผิดกับเรื่องนั้นเพราะอาร์ชี่

270
00:13:28,850 --> 00:13:30,768
โอ้โฮ เป๊ะเลย

271
00:13:30,852 --> 00:13:34,439
ก็พ่อเป็นนักเขียนนิยายสืบสวน
สายบู๊จิกกัดกันไปมาแบบโบ๊ะบ๊ะนี่

272
00:13:34,522 --> 00:13:35,565
ก็จริง

273
00:13:36,149 --> 00:13:37,984
ใครกันล่ะ เขาอยู่ที่นี่เหรอ

274
00:13:38,651 --> 00:13:39,652
ใช่

275
00:13:40,611 --> 00:13:42,071
- จริงเหรอ ไหนล่ะ
- ใช่

276
00:13:44,407 --> 00:13:46,951
ตรงนั้นไง ฮันเตอร์
คนที่ทำงานที่บาร์

277
00:13:47,035 --> 00:13:49,037
- อ๋อ อ้าวเหรอ พ่อชอบเขานะ
- ค่ะ

278
00:13:49,120 --> 00:13:52,332
- เขาไม่งกถั่วเลย
- หนูถึงได้หลงเสน่ห์เขาไง

279
00:13:53,790 --> 00:13:56,586
- ทำไมไม่ไปนั่งกับเขาล่ะ
- ไม่ล่ะ นั่งห่างๆ ดีกว่า

280
00:13:56,669 --> 00:13:58,838
ลูกไม่ต้องห่วงความรู้สึกอาร์ชี่หรอก

281
00:13:58,921 --> 00:14:00,840
- ค่ะ
- ใส่ใจความรู้สึกตัวเองเถอะ

282
00:14:01,466 --> 00:14:03,760
- โอเค
- ถามเขาว่า...

283
00:14:03,843 --> 00:14:05,887
ไม่ดีกว่า
พ่อจะบอกให้ถามว่ามีถั่วไหม

284
00:14:05,970 --> 00:14:08,723
หนูไม่ถามหรอก
หนูจะไปนั่งกับเขาให้พ่อเลิกตื๊อ

285
00:14:08,806 --> 00:14:10,183
- จ้ะ รักลูกนะ
- รักพ่อค่ะ

286
00:14:10,266 --> 00:14:12,143
เอาหน่อยโว้ย เอาหน่อย

287
00:14:12,226 --> 00:14:14,270
ไปโว้ย ไถให้มันไวๆ หน่อย

288
00:14:15,229 --> 00:14:17,774
- รู้ใช่ไหมว่านี่แค่อุ่นเครื่อง
- รู้สิ ผมก็เหมือนกัน

289
00:14:19,025 --> 00:14:20,026
ฆ่ามัน

290
00:14:20,109 --> 00:14:21,527
- ไง
- ไง

291
00:14:21,611 --> 00:14:25,323
เล่นมันเลย เอาให้เละ
เอาให้มันตุยไปเลย

292
00:14:25,406 --> 00:14:27,241
พวกนาย ตั้งใจกันหน่อย

293
00:14:27,325 --> 00:14:29,577
ฉันขอซบไหล่คุณหน่อยนะ

294
00:14:30,161 --> 00:14:32,080
- แต่ผมมาเดตนะ
- เธอไม่ว่าหรอก

295
00:14:37,919 --> 00:14:40,588
ยอดเยี่ยม มาสคอตกลับมาแล้ว

296
00:14:45,134 --> 00:14:46,552
ลัดโลว์สู้ๆ

297
00:14:50,765 --> 00:14:54,477
- นั่นไม่ใช่คนของเรา
- ใครก็ได้หยุดหมอนั่นที นี่

298
00:14:55,645 --> 00:14:57,397
เออ จริงด้วย ผมเป็นตำรวจ

299
00:14:57,480 --> 00:14:59,649
ฝากเบียร์ก่อนนะ เดี๋ยวกลับมาเอา

300
00:14:59,732 --> 00:15:02,693
ผมเป็นตำรวจ ผมจัดการเอง

301
00:15:02,777 --> 00:15:04,112
เฮ้ย

302
00:15:10,243 --> 00:15:11,327
- สวัสดี ไง
- ไง

303
00:15:11,411 --> 00:15:12,495
อรุณสวัสดิ์

304
00:15:13,704 --> 00:15:15,248
- ไม่เจอกันนานนะ
- ใช่

305
00:15:16,707 --> 00:15:18,709
วันขอบคุณพระเจ้าที่วิสคอนซินเป็นไง

306
00:15:18,793 --> 00:15:19,919
น่าสนใจดี

307
00:15:20,545 --> 00:15:24,715
คือครอบครัวของซันนี่อินกับ
เกมอิเล็กทรอนิกส์ที่เรียกว่าไซมอน

308
00:15:24,799 --> 00:15:28,177
- มันมีไฟกะพริบ
- ฉันรู้จักเกมไซมอน ใครๆ ก็รู้

309
00:15:28,261 --> 00:15:29,637
โอเค แต่ผมไม่รู้

310
00:15:30,680 --> 00:15:33,182
เล่นเอาทุกคน
ผลัดกันตะโกนใส่หน้าผม

311
00:15:33,724 --> 00:15:35,518
ดีนี่ ดีใจที่ทำให้คุณขำได้

312
00:15:36,102 --> 00:15:38,563
ฉันอยากขอบคุณที่ทำให้ฉัน
เสพติดครัวซองต์

313
00:15:38,646 --> 00:15:39,856
ใช่ๆ

314
00:15:39,939 --> 00:15:41,482
อย่างกับพ่อค้าเฮโรอีนแน่ะ

315
00:15:41,566 --> 00:15:43,484
ก็อย่างที่เขาว่ากัน
ครั้งแรกแจกฟรีไปก่อน

316
00:15:43,568 --> 00:15:45,361
- ใช่ไหมล่ะ
- ใช่

317
00:15:45,862 --> 00:15:47,488
พอติดแล้วก็ปล่อยให้ของขาด

318
00:15:49,657 --> 00:15:52,160
- เคที่...
- อย่าบอกว่าจะให้เวลาหนึ่งพันวัน

319
00:15:52,243 --> 00:15:54,745
เพื่อตัดสินใจ
แล้วสุดท้ายก็ให้เวลาแค่สองวันสิ

320
00:15:55,455 --> 00:15:57,915
จริงไหม แบบนั้นไม่ยุติธรรมเลย
แล้วนี่ฉันก็มาเศร้าให้คุณเห็น

321
00:15:57,999 --> 00:16:00,042
ทั้งที่แค่อยากมาซื้อครัวซองต์สามชิ้น

322
00:16:00,126 --> 00:16:03,087
- เดี๋ยวนี้ฉันกินสามชิ้น ฉันมันตะกละ
- อย่าร้องเลย ที่รัก

323
00:16:03,171 --> 00:16:05,381
อย่ามาเรียกฉันว่าที่รัก
แล้วอย่ามาห้ามฉันร้องด้วย

324
00:16:05,465 --> 00:16:08,342
ถ้าอยากร้องฉันก็จะร้อง
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากร้องหรอก

325
00:16:08,426 --> 00:16:10,386
แค่มันหยุดร้องไม่ได้

326
00:16:10,470 --> 00:16:12,138
- ขอบคุณ
- โอเค

327
00:16:12,221 --> 00:16:14,056
ขอให้ดีกับซันนี่กว่าฉันแล้วกัน

328
00:16:23,691 --> 00:16:25,026
ว่าไง ทำอะไรกันอยู่เหรอ

329
00:16:26,277 --> 00:16:27,320
งานตำรวจน่ะ

330
00:16:27,403 --> 00:16:30,114
เขาแนะนำให้ผมรู้จักวงครีด

331
00:16:31,365 --> 00:16:33,659
ลงจากรถมาคุยกันก่อนได้ไหม

332
00:16:38,623 --> 00:16:41,876
แล้วเป็นยังไงกันบ้าง
แจกใบสั่งไปเยอะเลยสิท่า

333
00:16:41,959 --> 00:16:43,711
ที่จริงก็เปล่าเลย

334
00:16:43,794 --> 00:16:47,089
รถยังหยุดรอกันตรงสี่แยกอยู่ดี
ทั้งที่เราปิดไฟจราจรไปแล้ว

335
00:16:47,173 --> 00:16:49,217
แย่หน่อยนะ เดี๋ยว อะไรนะ

336
00:16:49,300 --> 00:16:52,261
แค่อยากทำอะไรมันๆ
ให้เจ้าเด็กนี่ดูบ้าง

337
00:16:52,762 --> 00:16:56,015
แต่อาชญากรรมเดียวที่มี
ในเมืองนี้คือชุดมาสคอตถูกขโมย

338
00:16:56,098 --> 00:16:59,352
นี่ ผมสนุกจะตายไป
เขาสอนผมใช้ปืนเรดาร์ด้วยนะ

339
00:16:59,435 --> 00:17:02,063
- ใช่แล้ว ใช่
- ผมวิ่งได้แปดไมล์ต่อชั่วโมง

340
00:17:02,146 --> 00:17:03,439
- น่าไปลงแข่งกรีฑา
- จริงแท้แน่นอน

341
00:17:03,523 --> 00:17:04,732
แบบนั้นไม่เรียกว่าเร็ว

342
00:17:04,815 --> 00:17:08,486
แถมเรื่องนี้พูดไปก็เฝือ
แต่พวกเขาให้โดนัทเราฟรีด้วยนะ

343
00:17:08,569 --> 00:17:12,073
- คิดว่าเขาจะให้ผมเพิ่มอีกไหม
- มีทางเดียวที่จะรู้ได้ ไอ้เสือ

344
00:17:13,616 --> 00:17:14,951
ทอมมี่

345
00:17:16,702 --> 00:17:20,080
เจ้าหน้าที่ทอมมี่
นามสกุลอะไรไม่ทราบ

346
00:17:20,164 --> 00:17:22,875
แม่เขาอยากให้เรียน
ให้จบมหาวิทยาลัยนะ

347
00:17:22,959 --> 00:17:27,797
โอเค แม่อยากให้ผมกลับไปเยี่ยมแม่
กับแฟนสาวของแม่ แต่ไม่มีทางหรอก

348
00:17:27,880 --> 00:17:32,134
เกร็ก ถ้าเด็กมันใจรัก
คุณกับผมเป็นใครถึงจะไปขัดขวาง

349
00:17:32,218 --> 00:17:35,012
ไม่ได้จะให้ไปบวชนะ
คุณน่ะเลิกยุ่งได้แล้ว

350
00:17:35,096 --> 00:17:38,307
ปล่อยให้เขาเรียนให้จบ
คุณก็กลับไปเยี่ยมแม่ซะบ้าง

351
00:17:38,391 --> 00:17:42,395
ขอพูดให้ชัด ที่ไม่ไปเยี่ยม
ไม่ใช่เพราะแม่มีแฟนเป็นผู้หญิง

352
00:17:42,478 --> 00:17:47,233
แต่เพราะแฟนแม่คือชารอน
ที่นิสัยเสียสุดกู่

353
00:17:47,316 --> 00:17:51,821
ทอมมี่โตแล้ว เขาตัดสินใจเองได้

354
00:17:51,904 --> 00:17:54,282
เหมือนกับผม เหมือนกับชารอน

355
00:17:56,367 --> 00:17:57,660
คุณบังคับผมเองนะ

356
00:17:57,743 --> 00:18:02,415
ไม่ จะมาใช้บัตรออกจากคุกฟรี
เอาตอนนี้เนี่ยนะ

357
00:18:02,498 --> 00:18:04,500
เรื่องนี้สำคัญต่อผมขนาดนั้นเลย

358
00:18:04,584 --> 00:18:07,128
ผมถึงขั้นยอมให้
ของไร้ความหมายนั่นกับคุณ

359
00:18:07,753 --> 00:18:09,672
- เกลซหนึ่งโหล
- เยี่ยมเลย

360
00:18:09,755 --> 00:18:12,133
- ในถุงนั่นอะไร
- อ๋อ ปืนคุณไง

361
00:18:12,216 --> 00:18:14,260
ใช่ เห็นว่าคราวก่อนคุณลืมไว้ในร้าน

362
00:18:14,343 --> 00:18:16,679
ก็ลืมจริง ปืนฉันจริงด้วย

363
00:18:16,762 --> 00:18:22,810
เจ้าหน้าที่ดอนนี่บอกว่า
งานตำรวจก็มีข้อเสียด้วยเหมือนกัน

364
00:18:24,812 --> 00:18:28,107
ใช่ ก็จริง มีจริงๆ นั่นแหละ

365
00:18:28,190 --> 00:18:32,153
ทอมมี่ การเป็นตำรวจนี่มันห่วย
อย่างห่วยเลย

366
00:18:32,236 --> 00:18:34,238
ก็ไหนเมื่อกี้บอกว่าเจ๋งสุดๆ

367
00:18:34,322 --> 00:18:37,825
ฉันโกหกเธอ ทอมมี่
เพราะฉันชอบหลอกเด็ก

368
00:18:37,908 --> 00:18:39,285
ตำรวจก็แบบนี้แหละ

369
00:18:39,869 --> 00:18:41,746
ไปจากที่นี่กันเถอะ ให้เธอขับ

370
00:18:42,788 --> 00:18:45,625
- ไม่ ทอมมี่ หยุดเลย คืนกุญแจมา
- อะไร

371
00:18:45,708 --> 00:18:47,501
ฉันขับเอง เธอเอานี่ไป

372
00:18:47,585 --> 00:18:48,669
- เอาโดนัทไป
- ฉันเก็บปืนให้เอง

373
00:18:48,753 --> 00:18:50,338
ฉันจัดการเอง พระเจ้า

374
00:18:56,260 --> 00:19:00,890
- อีวา เราไปหาที่คุยกันหน่อยไหม
- ได้สิ

375
00:19:00,973 --> 00:19:03,434
อย่าเพิ่ง ใส่กางเกงก่อน

376
00:19:05,645 --> 00:19:06,771
จริงด้วย โทษทีค่ะ

377
00:19:13,486 --> 00:19:15,821
ผมยังไม่เห็นข้อเสีย
ของการเป็นตำรวจเลย

378
00:19:18,616 --> 00:19:24,372
ฝึกอบรมก็ไม่นาน
สวัสดิการดี มีรถขับ

379
00:19:24,455 --> 00:19:26,415
ใช่ แรกๆ ก็แบบนั้นแหละ

380
00:19:26,916 --> 00:19:29,126
ความตื่นเต้นมันพลุ่งพล่าน
ได้กุมอำนาจ

381
00:19:29,794 --> 00:19:33,005
เรียกให้วินซ์ มาร์ติเนลลี่จอดก็ยังได้

382
00:19:33,089 --> 00:19:36,092
ไอ้คนที่มันทำตัวนิสัยเสียใส่เธอ
ตอนมัธยมปลาย เรียกได้ทุกเมื่อเลย

383
00:19:36,175 --> 00:19:40,179
ปรากฏว่าเธอเรียกให้เขาจอด
สัปดาห์ละสองสามครั้ง

384
00:19:41,222 --> 00:19:43,099
เพื่อที่เธอจะได้รู้สึกอะไรบางอย่าง

385
00:19:43,683 --> 00:19:46,435
แล้วก็โดนผู้กองตะคอกด่า
เล็งจะกินหัวเธอ

386
00:19:46,519 --> 00:19:49,647
บอกเธอว่าหมอนั่นจะฟ้อง
และเขาอาจเป็นฝ่ายถูก

387
00:19:50,648 --> 00:19:54,026
เธอคิดว่าตำรวจคนอื่นๆ
ที่สถานีจะเข้าข้างเธอ แต่เปล่าเลย

388
00:19:54,110 --> 00:19:56,654
พวกเขาวางแผน
จะไปเที่ยวฟ็อกซ์วูดส์

389
00:19:57,530 --> 00:19:58,572
โดยไม่มีเธอ

390
00:20:00,533 --> 00:20:02,076
แล้วทุกคนก็ไปกัน

391
00:20:03,703 --> 00:20:08,290
ถึงขั้นพาชารอนไปด้วย
ไปรู้จักกันตอนไหนก็ไม่รู้

392
00:20:08,374 --> 00:20:10,376
ฉันว่าที่ดอนนี่พยายามจะบอก

393
00:20:10,459 --> 00:20:12,420
คือเธอต้องเก็บเรื่องนี้ไปคิดให้ถี่ถ้วน

394
00:20:12,503 --> 00:20:16,632
ใช่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันก็แค่งาน

395
00:20:16,716 --> 00:20:18,968
- ไม่ได้น่าตื่นเต้นอะไร
- ถูกต้อง ใช่เลย

396
00:20:21,512 --> 00:20:23,597
เดี๋ยวก่อน เปิดไฟทีครับ

397
00:20:31,105 --> 00:20:32,398
อย่าทำให้ไก่ตื่น

398
00:20:33,899 --> 00:20:36,777
- ผมจะวิ่งตามไป
- เขาไปแล้ว

399
00:20:36,861 --> 00:20:38,154
นี่ตำรวจ

400
00:20:39,363 --> 00:20:41,824
ตามไปสิ เด็กคุณนะ ไปเลย

401
00:20:42,658 --> 00:20:43,701
กุญแจอยู่ไหน

402
00:20:46,162 --> 00:20:47,830
เฮ้ย นี่ตำรวจ

403
00:20:56,172 --> 00:20:57,256
หยุดนะ

404
00:20:57,840 --> 00:20:58,841
หยุด

405
00:20:59,717 --> 00:21:01,385
เลิกหนีได้แล้ว

406
00:21:01,469 --> 00:21:02,762
ไอ้แม่...

407
00:21:02,845 --> 00:21:04,054
ทอมมี่

408
00:21:05,723 --> 00:21:07,308
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณ

409
00:21:09,435 --> 00:21:13,898
ครูรู้สึกผิดหวังมากเลยนะ
ตอนที่เธอบอกว่าจะไม่เป็นศิลปิน

410
00:21:13,981 --> 00:21:16,776
- ฉันผิดเอง ดีว่า
- เพราะอะไรรู้ไหม

411
00:21:17,943 --> 00:21:19,528
เพราะเธอเป็นศิลปินอยู่แล้ว

412
00:21:20,321 --> 00:21:23,324
อย่าเข้าใจผิดล่ะ
ครูจะไม่โทรไปบอกพ่อเธอหรอกว่า

413
00:21:23,407 --> 00:21:25,284
"อย่าให้เธอไปทำงาน
ที่โกลด์แมน แซคส์"

414
00:21:25,367 --> 00:21:28,245
- "ให้เป็นกวีข้างถนนดีกว่า"
- ใช่ พ่อคงไม่ยอมหรอก

415
00:21:29,413 --> 00:21:32,041
เฮ้ย หยุดนะ นี่คำสั่งเจ้าพนักงาน

416
00:21:34,376 --> 00:21:38,506
โอเค ฟังนะ เธอบอกว่าบทกวี
ช่วยให้มีความสุข แค่นั้นก็พอแล้ว

417
00:21:38,589 --> 00:21:42,635
เพราะฉันรู้ว่าเวลามีเรื่องลำบากใจ
ก็ใช้ศิลปะเป็นที่พักใจได้เสมอ

418
00:21:44,637 --> 00:21:48,265
ยังไงก็เถอะ
ฉันแค่อยากเอาเล่มตัวอย่างให้ดู

419
00:21:52,269 --> 00:21:53,437
ทอมมี่

420
00:21:54,021 --> 00:21:55,940
เปิดไปหน้า 20

421
00:21:58,484 --> 00:21:59,610
("เจาะไข่แดง"
โดย อีวา ซัง)

422
00:21:59,693 --> 00:22:02,655
แต่ครูจะไม่ให้ตีพิมพ์จริงๆ หรอก
ถ้าเธอไม่ต้องการ

423
00:22:04,573 --> 00:22:06,450
ไม่นะ ฉัน...

424
00:22:07,952 --> 00:22:09,787
ฉันอยากให้ตีพิมพ์

425
00:22:11,664 --> 00:22:15,751
"ดีว่า" ครูชอบนะ
ต่อไปช่วยเรียกครูแบบนั้นได้ไหม

426
00:22:15,835 --> 00:22:17,378
ได้ตลอดไปเลย ดีว่า

427
00:22:17,962 --> 00:22:20,714
เตรียมโดนลงทัณฑ์ได้เลย เฮ้ย

428
00:22:24,260 --> 00:22:25,302
เอาไปกิน

429
00:22:27,179 --> 00:22:29,431
ไงล่ะ แปดไมล์ต่อชั่วโมงโว้ย

430
00:22:31,684 --> 00:22:34,979
นมหมูเหรอ อะไรกันวะ
ทำบ้าอะไรของนาย

431
00:22:36,480 --> 00:22:39,441
หัวก็โตยังวิ่งเร็วขนาดนั้นได้ยังไง

432
00:22:39,525 --> 00:22:41,151
ผมหรือเขา

433
00:22:41,235 --> 00:22:45,698
ฉันไม่อยากเป็นนมหมูแล้ว
ฉันนึกว่าเรื่องนี้จะเปลี่ยนชีวิตฉัน

434
00:22:45,781 --> 00:22:48,742
เพื่อน คนจะพูดกันว่า
"ไอ้นมหมูมันขโมยชุดมาสคอต"

435
00:22:50,828 --> 00:22:51,829
บรรลัยแล้ว

436
00:22:52,454 --> 00:22:54,832
ฟังนะ ฉันจะเลิกเรียกนายว่านมหมู

437
00:22:54,915 --> 00:22:57,167
- รูสเตอร์
- ได้ ฉันจะพยายาม

438
00:22:58,669 --> 00:23:00,880
- ให้ตายสิ ฉันซวยแล้ว
- ฉันช่วยเอง

439
00:23:00,963 --> 00:23:02,590
- นายรีบเผ่น ไปสิ
- โอเค

440
00:23:04,592 --> 00:23:07,261
- เฮ้
- ไง เจอกุญแจจนได้

441
00:23:07,344 --> 00:23:09,847
มันเสียบคาไว้อยู่ รถไม่ได้ดับเครื่อง

442
00:23:09,930 --> 00:23:12,892
- ได้หัวมาแล้ว มันวิ่งหนีไปทางนั้น
- ใช่

443
00:23:13,392 --> 00:23:15,477
- แน่ใจนะ
- ไปทางนั้นเลย

444
00:23:15,561 --> 00:23:18,188
เกลียดนักต้องถอยรถกลับ

445
00:23:18,272 --> 00:23:20,733
- หลังว่างนะ
- ทางสะดวก ไปโลด

446
00:23:20,816 --> 00:23:22,568
- เห็นแน่นะ
- เห็น ไปได้เลย

447
00:23:26,989 --> 00:23:29,950
- นี่คุณอ่านจริงๆ เหรอ
- จริงสิ

448
00:23:30,034 --> 00:23:31,285
ผมรู้ว่าคุณอยากให้อ่าน

449
00:23:31,368 --> 00:23:36,165
ฟังนะ ไม่ว่าจะได้ลูกชายหรือลูกสาว
เราก็รับมือได้สบายมาก

450
00:23:36,248 --> 00:23:37,333
พวกเราไหวอยู่แล้ว

451
00:23:41,712 --> 00:23:44,840
- ฉันได้งานที่ไบโอเทก้า
- อะไรนะ

452
00:23:45,841 --> 00:23:48,135
- ใช่ เงินเดือนดีด้วย
- สุดยอดเลย

453
00:23:48,218 --> 00:23:50,679
พวกเขาอยากให้ฉันเริ่มงาน
ที่นิวยอร์กเดือนมกราคม

454
00:23:52,222 --> 00:23:53,807
แต่นั่นไม่ใช่ที่ที่ผมอยู่

455
00:23:55,726 --> 00:23:56,894
ฉันจะไม่รับงานนี้

456
00:23:59,605 --> 00:24:02,566
- อ่านแค่นี้พอแล้ว
- ทำไมล่ะ ผมกำลังเรียนรู้...

457
00:24:03,192 --> 00:24:06,153
เข้าใจแล้วว่าทำไม
แบบนี้สนุกกว่าเยอะเลย

458
00:24:06,779 --> 00:24:09,782
"พลาดมหันต์
ตกลงรับงานไปเลยนะ"

459
00:24:11,742 --> 00:24:16,038
ผมคงเป็นตำรวจที่ไม่ได้เรื่อง
คงปล่อยทุกคนหนีไป

460
00:24:16,789 --> 00:24:20,918
เธอก็แค่เป็นเพื่อนที่ดีของนม...
ของเจ.ดี.น่ะ ว้าว

461
00:24:21,001 --> 00:24:23,003
ติดปากแล้วคงแก้ยากน่าดู

462
00:24:23,087 --> 00:24:26,423
ไม่ต้องเลิกเรียกเขาว่านมหมูก็ได้
แค่อย่าเรียกต่อหน้าก็พอ

463
00:24:26,507 --> 00:24:29,134
โอเค ขอถอนคำพูดที่ว่าเป็นเพื่อนที่ดี

464
00:24:32,721 --> 00:24:36,266
ฉันไม่อยากพูดซ้ำซาก
เรื่องมหาวิทยาลัย

465
00:24:36,934 --> 00:24:38,060
มันไม่เหมาะกับผมเลย

466
00:24:38,143 --> 00:24:41,814
ให้กัดฟันเรียนไปก็ได้อยู่หรอก

467
00:24:41,897 --> 00:24:43,857
คงจบมาได้แบบคาบเส้น

468
00:24:44,817 --> 00:24:46,110
เพื่ออะไรกัน

469
00:24:46,193 --> 00:24:50,072
ผมชอบอยู่อย่างเดียวคือการเขียน
แต่ขนาดชอบยังทำได้ไม่ดีเลย

470
00:24:50,155 --> 00:24:53,075
- พูดเรื่องอะไรของเธอ
- ที่ผมเขียนส่งไปไง

471
00:24:53,742 --> 00:24:55,452
โดนวงกลับมาแดงเถือก

472
00:24:55,536 --> 00:24:57,621
แดงอย่างกับหน้าผมก่อนรักษาสิว

473
00:24:57,705 --> 00:25:01,291
งานสปูนเนอร์นี่ขาวสะอาด
มีแค่ติ๊กถูกหราเลย

474
00:25:01,375 --> 00:25:03,085
คืองานของสปูนเนอร์น่ะ...

475
00:25:04,003 --> 00:25:07,172
อย่าเอาไปบอกเขาก็แล้วกัน
แต่สปูนเนอร์จะไม่เป็นนักเขียน

476
00:25:07,256 --> 00:25:10,926
ผมรู้น่า เขาจะไปบริหาร
บริษัทน้ำมันของพ่อ

477
00:25:11,010 --> 00:25:13,095
- อาจไปจิ้มกับแม่เลี้ยงตัวเองด้วย
- ทอมมี่

478
00:25:13,178 --> 00:25:17,266
ที่งานเธอแดงทั้งแผ่น
เพราะฉันคิดว่าเธอมีศักยภาพ

479
00:25:18,809 --> 00:25:21,437
คุณก็แค่พูดไปเรื่อย
เพราะไม่อยากให้ผมลาออก

480
00:25:25,607 --> 00:25:29,653
"เบอร์นีซจ้องลงมายังเขา
ที่นอนแผ่อยู่กับพื้น"

481
00:25:31,739 --> 00:25:36,702
"เลือดของเขาเอ่อล้นพ้นจากเงา
แล้วเธอก็หัวเราะ"

482
00:25:37,244 --> 00:25:40,372
"เย็นเยียบ เฉียบขาด 'ฮ่า'"

483
00:25:42,708 --> 00:25:44,752
- เรื่องที่ผมเขียนส่งนี่
- ใช่ ฉันรู้

484
00:25:44,835 --> 00:25:48,005
ฉันมันถนัดจำประโยคดีๆ อยู่แล้ว

485
00:25:48,630 --> 00:25:50,090
ถ้าฉันเป็นคนเขียนประโยคนั้นก็ดีสิ

486
00:25:50,758 --> 00:25:52,259
- จริงเหรอ
- จริง

487
00:25:53,969 --> 00:25:55,220
แปลว่าผมเขียนเก่ง

488
00:25:55,304 --> 00:26:00,726
ตอนนี้ยัง แต่ถ้าฝึกต่ออีกหน่อย
ก็คงเขียนเก่งใช้ได้เลยล่ะ

489
00:26:06,940 --> 00:26:07,983
ราตรีสวัสดิ์

490
00:26:09,651 --> 00:26:11,028
ผมไม่น่าเห็นไอ้จ้อนคุณเลย

491
00:26:12,029 --> 00:26:14,573
ฉันก็หวังอย่างนั้น ทอมมี่ เหมือนกัน

492
00:26:19,286 --> 00:26:20,496
"ขอบคุณค่ะ"

493
00:26:42,184 --> 00:26:44,812
ไงครับ เป็นอะไรหรือเปล่า

494
00:26:44,895 --> 00:26:47,231
เป็นสิ แยมฉันหมดแล้ว

495
00:26:48,232 --> 00:26:50,818
- ไม่ได้ลาออกไปแล้วเหรอเรา
- ผมเปลี่ยนใจน่ะครับ

496
00:26:51,401 --> 00:26:52,402
เลือกได้ดี

497
00:26:52,986 --> 00:26:56,281
ท่าทางครูเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ
พ่อครูน่ะสุดยอดเลยนะ

498
00:26:56,865 --> 00:26:58,826
ดี แต่ก็ไม่ใช่พ่อเธออยู่ดี

499
00:26:58,909 --> 00:27:01,995
เรื่องนั้นผมรู้
แต่ก็อยากได้เขาเป็นพ่อ

500
00:27:02,955 --> 00:27:04,706
พ่อแท้ๆ ไม่สนใจไยดีผมเลย

501
00:27:06,458 --> 00:27:08,418
ครูโชคดีมากนะครับ

502
00:27:08,502 --> 00:27:10,087
เธอไปได้แล้วล่ะ

503
00:27:10,170 --> 00:27:12,005
- นั่นสินะ ครับ
- ใช่

504
00:27:25,644 --> 00:27:28,147
- ว่าไง ลูกรัก ไง
- สวัสดีค่ะ

505
00:27:28,230 --> 00:27:31,400
แวะมาก็ดีแล้ว พ่อมีอะไรจะให้

506
00:27:35,779 --> 00:27:37,072
- จริงเหรอ
- ใช่

507
00:27:37,156 --> 00:27:38,740
คุณพระช่วย

508
00:27:38,824 --> 00:27:42,035
- พ่อคะ
- มีหมวกกันน็อกให้ด้วย

509
00:27:42,536 --> 00:27:44,246
- ต้องใส่หมวกด้วยนะ
- ได้เลย

510
00:27:44,913 --> 00:27:46,623
เจ๋งมากเลย

511
00:27:49,459 --> 00:27:50,836
มีอะไรเหรอ

512
00:27:58,844 --> 00:28:00,262
หนูมีอะไรจะบอก

513
00:28:03,849 --> 00:28:04,933
คือว่า...