Είσαι καλά;
Είναι τόσο λυπητερό.
Ο Ρούντολφ;
Τον κοροϊδεύουν όλοι για τη μύτη του. Και τι έγινε που είναι διαφορετικός;
Κι ο Άι Βασίλης του λέει ότι δεν μπορεί να μπει στην ομάδα. Σιγά τον τέλειο.
Ένας χοντρός μαλάκας είναι!
Έλα δω.
-Πώς πέρασες στις Ευχαριστίες; -Καλά.
"Καλά;" Επαγγελματίας συγγραφέας είσαι, Γκρεγκ, μπορείς και καλύτερα.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Γουόλτ.
Καλά ήταν. Μείναμε εδώ με την Κέιτι.
Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι φαινόταν να την απασχολεί κάτι.
Δεν μου είπε τι. Ήταν κάπως λυπημένη.
Λατρεύω τη σαντιγί στον πάτο.
-Πόσα τέτοια πίνεις τη βδομάδα; -Δεν είναι δικό σου πρόβλημα.
Δικό μου είναι, και δεν θέλω να το διορθώσω ποτέ.
Μια μικρή προειδοποίηση, Γκρεγκ.
Η Κρίσαλ γύρισε, αν θες να της πεις ένα γεια.
Πώς είναι; Ξέρεις τι;
-Θα της μιλήσω αργότερα. Ευχαριστώ. -Ναι.
-Με αποφεύγεις; -Γεια!
Όχι. Τώρα θα ερχόμουν να σε δω.
Δεν είναι ανάγκη για τέτοια, Γκρεγκ.
Μάλιστα έφτιαξα λίστα με κανόνες
για τις τελευταίες οκτώ ημέρες μας στον ίδιο εργασιακό χώρο.
Εντάξει.
Όχι στενά παντελόνια ή γενικά, παντελόνια που τονίζουν τον καβάλο.
Αυτό αφορά πιο πολύ εμένα παρά εσένα.
-Θα το τηρώ κι εγώ. -Εντάξει.
Όχι ιπποσύνες που να με παρασέρνουν.
Θα σου φέρομαι ευγενικά πάντως.
Εντάξει. Όχι χαμόγελα και γενικά να μη φαίνεται η γλώσσα στο γραφείο.
-Είναι σημαντικό για μένα. -Εντάξει.
Δεν ξέρω αν έχω δείξει ποτέ τη γλώσσα μου.
Φαίνεται όποτε ανοίγεις το στόμα.
Εντάξει. Έγινε.
Φεύγω. Παρακαλώ μη με γδύνεις με τα μάτια σου.
Θα βάλω τα δυνατά μου.
-Το κάνεις. -Βασικά, ναι.
Όπως θα θυμάστε, το μάθημα λέγεται "Η Τέχνη του Πιασάρικου".
Οπότε δίνουμε έμφαση
στο πρώτο κεφάλαιο. Να αιχμαλωτίσουμε τον αναγνώστη.
Στο βιβλίο μου, Ο Ανθός του Βάλτου,
ο Κόκορας δέχεται ένα γράμμα από μια παλιά του σχέση.
"Το ότι σε άφησα ήταν το μεγαλύτερό μου λάθος.
Αν, όμως, διαβάζεις αυτό το γράμμα, πιθανώς είμαι νεκρή".
-Τι λέτε; -Μα ποιος γράφει γράμματα;
Και γιατί δεν δίνει πιο πολλές εξηγήσεις;
Ίσως κινδύνευε.
Αλλά βρήκε χρόνο να αγοράσει γραμματόσημο και να το ταχυδρομήσει;
Πολλοί ηλικιωμένοι έχουν ήδη γραμματόσημα.
Τι πειράζουν τα γραμματόσημα;
Αν το διαβάσετε, βγάζει νόημα. Απίθανο βιβλίο.
Τόμι, δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι
που συμμετέχεις ξανά στο μάθημα.
Δεν λέτε τίποτα όταν συμμετέχω εγώ.
Το ξέρω. Ορίστε.
Άριστα. Σχεδόν. Τελειώσαμε για σήμερα.
Κάντε τις αλλαγές που είπαμε. Δικό σου.
Δες. Διεγερτικό και καφεΐνη.
-Πιάνει πάντα. -Πάντα.
-Τα λέμε "Γκργκ". -Τα λέμε.
Είμαστε εντάξει;
Ένας φοιτητής ψυχολογίας με βοηθά να σε φαντάζομαι χωρίς αναπαραγωγικά όργανα.
Άδειο, άτριχο.
Θέλω να σε βοηθήσω να ανακάμψεις στα άλλα μαθήματα.
-Το χρειάζομαι. -Έλα στο γραφείο μου στις τρεις.
-Έγινε. -Έγινε.
Δικό σου. Πρέπει να ρίξεις δουλειά.
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ
Το λατρεύω αυτό το γιλέκο. Ευχαριστώ.
Το νεοπρένιο ανεβάζει τη θερμοκρασία κατά 12%.
-Και τονίζει και τα μπράτσα. -Θα το φόραγα σε εστιατόριο.
Κάνα νέο για την Biotecha; Αποφάσισες;
Η μετακόμιση περιπλέκει τα πράγματα.
Ο Άρτσι δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το μωρό.
Έφτιαξε μέχρι και λίστα με δηθενιάρικα αγγλικά ονόματα.
Δεν θα έλεγα το παιδί μου Ρόμπιν.
-Ούτε και κανείς. -Αλλά αν είναι να μη συμμετέχει ενεργά,
καλύτερα να δεχτώ τη δουλειά και να μετακομίσω, σωστά;
Να απαντήσω με ατάκα του Ρούζβελτ;
-Καλύτερα όχι. -Καλά.
Η ζωή σου θα είναι γεμάτη δοκιμασίες, Σάνι.
Έχε τα μάτια σου ανοιχτά, να βλέπεις τι σου λέει ο κόσμος.
Θα βγάλεις άκρη.
-Ευχαριστώ. -Αν το πιστέψεις, θα είσαι ήδη στα μισά.
Βάλατε και λίγο Ρούζβελτ μέσα.
Δεν το ελέγχω.
Γιατί φοράμε όλοι τέτοια καπέλα;
Θα είναι η φάση μας.
Θα είμαστε οι Καπελαδούρες.
-Ξέχνα το. -Θα 'θελες, Γουρουνοβύζη.
Θα 'σαι πάντα ο Γουρουνοβύζης.
-"Γκργκ"! -Κόκορα.
Έχετε δει τον Τόμι;
Είχαμε ραντεβού στο γραφείο μου, αλλά δεν ήρθε.
-Όχι. -Ούτε στο μάθημα ήρθε.
Ίσως στενοχωρήθηκε
που δεν του πρότεινε αυτός εδώ να γίνει Καπελαδούρας.
-Δεν γαμιέστε; -Δώσε, Καπελαδούρα!
-Δεν ξέρεις καν τι σημαίνει αυτό. -Όντως.
Κύριοι. Γουρουνοβυζάκη.
Έλαβα το μήνυμά σου. Δεν θα συγκροτήσω ομάδα εργασίας
για να βρεθεί ποιος έκλεψε τη μασκότ.
Μη με ξαναπάρεις.
-Θα με ξαναπάρει. Συγγνώμη. -Σιγά.
Μου αρέσει να σε βλέπω να κάνεις κουμάντο.
Ευχαριστώ. Το αγνοώ.
Ήθελα να μιλήσουμε για το ποίημά σου, το "Ξεπαρθένιασμα".
Κατάλαβες ότι εγώ ξεπαρθένιασα τον Ιλάι, έτσι;
Δεν είναι ανάγκη να μάθουν όλοι ότι ήμουν παρθένος.
Είσαι η μούσα μου, βασιλιά. Αλλά περίμενε έξω.
Το λατρεύω.
Πρώτη φορά γράφεις κάτι τόσο προσωπικό.
Ευχαριστώ.
Πιστεύω ότι θα μπορούσε να δημοσιευτεί στο Review.
Έχω μόνο επισημάνει τα σημεία
που μπορούσες να σκάψεις ακόμα πιο βαθιά.
Να γίνεις πιο ευάλωτη. Τι λες;
Μικροδοσολογία και φύγαμε.
Μη μου λες τις μεθόδους σου.
Χαίρομαι που έχω μια φοιτήτρια με τόσες προοπτικές.
-Είναι τόσο ταλαντούχα η Εύα. -Όντως.
Μην την ενθαρρύνεις πολύ. Είναι δική μου.
Μας περισσεύουν οι συγγραφείς φαντασίας.
Τι είναι αυτό εδώ;
Το έκαναν επειδή τυχαίνει να είμαι εδώ.
Ξέρεις τι γίνεται όταν έρχονται ποιητές;
Παθαίνουν όλοι την πλάκα τους;
-Δεν είσαι αστείος. -Έγινες πυρ και μανία!
-Γεια, Γκρεγκ. -Γεια.
Αφήνω ανοιχτή την πόρτα για την ασφάλεια και των δυο μας.
Θα φάνηκε παράξενο, μα δεν κοίταζα τον αφαλό μου.
Δεν πειράζει. Μου κάνει καλό να βλέπω πόσο προβληματικός είσαι.
-Είμαι. Ευχαριστώ. -Χρειάζομαι βοήθεια, όμως.
Τι συμβαίνει;
-Ο Τόμι θέλει να τα παρατήσει. -Ωχ, όχι.
Είμαι έξω φρενών. Είναι τεράστια ευκαιρία για κείνον.
-Δεν θα το επιτρέψω. -Εντάξει.
-Έχω άδεια να παρέμβω; -Και να τον χτυπήσεις, αν χρειαστεί.
-Δεν θα τον χτυπήσω. -Τον αγαπώ, αλλά και τον μισώ ενίοτε.
Λογικό.
-Γεννήθηκε κοντά 6,5 κιλά. -Απίστευτο μού ακούγεται.
-Ευχαριστώ. -Άκου με, Κρίσταλ.
Το 'χω.
-Μην το κάνεις αυτό. -Ποιο;
Μη με κάνεις να σε ερωτευτώ ξανά.
Καμία σχέση. Να βοηθήσω τον γιο σου θέλω μόνο.
Μόνο να βοηθήσω τον γιο σου.
-Ευχαριστώ, Γκρεγκ. -Παρακαλώ.
Στο σημερινό επεισόδιο, η Γιουγκοσλαβία διαχωρίζεται από την ΕΣΣΔ.
Πλαστογραφημένες επιστολές. Μέχρι και συμμετοχή των Ελλήνων.
Τα λατρεύω αυτά τα μελαμψά καθάρματα.
Μην το γράψετε αυτό. Μια στιγμή.
Ωραία. Ξεκινάμε.
Τι προκάλεσε αυτό το ερωτικό καυγαδάκι; Λιβ;
Ο Τίτο δεν άφησε τον Στάλιν να ορίζει τις πολιτικές της Γιουγκοσλαβίας.
Σωστή, όπως πάντα. Ευχαριστώ.
-Μπήκα ξανά στο κόλπο. -Χαλάρωσε. Μη γδύνεσαι κιόλας.
-Τουλάχιστον ξέρει πώς με λένε. -Κι εμένα ξέρει πώς με λένε.
...αυξημένη αντίσταση από την υπόλοιπη ΕΣΣΔ. Ναι, Λιβ.
Η Χέδερ λέει ότι η οικονομική πίεση που άσκησε η Δύση
συνεισέφερε στο σχίσμα.
Μπράβο, Χέδερ. Ευχαριστώ.
Μπράβο, Χέδερ.
Μουνόπανο.
Κυρίες. Σαν στο σπίτι σας.
Ακούγεσαι ακόμη πιο αυτάρεσκος απ' ό,τι συνήθως.
Δύσκολο επίτευγμα.
Τελευταία νιώθω ότι η διδασκαλία μου έχει φτάσει σε αριστοτεχνικό επίπεδο.
Οι Καλές Μαμάδες Κάνουν Τρομακτικές Σκέψεις. Τι είναι αυτό;
Βιβλίο για τη γονεϊκότητα.
Το 90% των νέων μητέρων έχουν παρεισφρητικές σκέψεις.
-Το έχω ακουστά. -Όπως "Κι αν αρρωστήσει το μωρό;"
-Κι αν μου πέσει; -Πιθανό.
Αν ζηλέψει τα μαλλιά μου
-και μου ξυρίσει το κεφάλι; -Πιθανότατο.
Πολλές ορμόνες διατρέχουν το σώμα σου, αγάπη μου.
Δεν αντιλαμβάνεσαι τι συμβαίνει σε συναισθηματικό επίπεδο.
Δίκιο έχει.
Σου αγόρασα βιβλίο μοντεσσοριανής αγωγής να διαβάσουμε μαζί.
Ζουζούνα μου.
Η γονεϊκότητα είναι κάτι το ενστικτώδες.
Μη φοβάσαι για το πώς θα είμαι ως πατέρας.
Όλη μέρα πλάθω νεαρά μυαλά.
Ενδιαφέρον, μόλις χάζευα τις κριτικές σου
στο Rate My Professor, δίχως λόγο και αιτία.
Αυτή εδώ έχει πλάκα.
"Ο κύριος Μπέιτς είναι υπερόπτης κι εγωκεντρικός".
Δεν εκλαμβάνω ως αρνητικό το "υπερόπτης".
"Ο κος Μπέιτς δεν αντέχει την κριτική και είναι ευερέθιστος".
Παπάρια. Καθόλου ευερέθιστος δεν είμαι.
Ποιος θα καθόταν να γράψει... Τώρα το έπιασα.
Εντάξει, λοιπόν. Αποδέχομαι την κριτική.
"Ο κύριος Μπέιτς είναι ο μεγαλύτερος μαλάκας στο Λάντλοου".
-Δεν το λέει στ' αλήθεια, έτσι; -Όχι, απλώς ήθελα να το πω.
-Κάθισε μια στιγμή, Τόμι. -Άσε με. Έχω δουλειά.
-Τι λέει, Κόκορα; -Κάθισε. Σε παρακαλώ.
Τι κάνεις; Δεν γίνεται να παρατήσεις το κολέγιο.
-Τι; -Μην το κάνεις, φίλε.
Γιατί όχι; Γράφτηκα μόνο γιατί με ανάγκασε η μάνα μου.
-Δεν σκίζω κιόλας. -Καθόλου.
Γι' αυτό μόνο πας κολέγιο;
-Έτσι νομίζω. -Ο μπαμπάς λέει "Οι βαθμοί είναι το παν".
Ο μπαμπάς μου παντρεύτηκε κάποια δυο χρόνια μεγαλύτερή μου.
Είναι μουνάρα. Με μπερδεύει αυτό.
-Θα την πήδαγες, όμως. -Όπως στις τσόντες.
Σημαντικά όλα αυτά,
αλλά πάμε να τα πούμε εκεί καλύτερα.
Συγχαρητήρια στον πατέρα σου.
-Ευχαριστώ, "Γκργκ". -Έλα.
-Εσύ δεν πήγες στο κολέγιο. -Όχι. Και μετανιώνω γι' αυτό.
Μικρός ήμουν πολύ καταθλιπτικός. Ήμουν μοναχικός.
Και παραμένω.
Σε βλέπω στην πανεπιστημιούπολη περιτριγυρισμένο από ανθρώπους.
Μακάρι να το 'χα κι εγώ αυτό στην ηλικία σου.
Αυτοί οι τύποι πίσω σου είναι εντελώς βλάκες.
Αλλά είναι οι δικοί σου βλάκες.
Μην τους αφήνεις πίσω.
Εδώ μένω. Και πάλι θα σε βλέπω. Θα κάνουμε παρέα, έτσι, παιδιά;
-Φυσικά. -Αδέλφια μια ζωή.
-Με υποχρεώσατε. -Μη φοβάσαι.
Δεν θα είμαι σερβιτόρος μια ζωή.
Μπορώ να κάνω ένα σωρό πράγματα.
Πάντα ήθελα να γίνω αστυνομικός.
-Τα σπάνε. -Συγγνώμη.
Την προσοχή σας παρακαλώ.
Ακολουθώ τα ίχνη μου. Είχα έρθει εδώ χθες.
Έχει δει κανείς σας το όπλο μου;
Ψάξτε κάτω από τραπέζια και καρέκλες.
Πώς πάνε οι αλλαγές;
Δεν πάνε.
-Χρειάζεσαι χρόνο; -Όχι.
Δοκίμασα να γίνω ευάλωτη.
Ήταν χάλια.
Ένιωσα εκτεθειμένη, αλλά όχι με την καλή έννοια.
Είναι τρομακτικό να μπαίνεις στο έργο σου, αλλά αυτό κάνουν οι καλλιτέχνες.
Εγώ όμως δεν είμαι καλλιτέχνιδα.
Διοίκηση επιχειρήσεων σπουδάζω.
Υποσχέθηκα στον μπαμπά να σπουδάσω χρηματοοικονομικά ή κρυπτονομίσματα.
Καλή η ποίηση, αλλά μια όαση είναι μόνο.
Δεν θα γίνει και το βιος μου.
Και τώρα ο Τόμι θα πάει με το περιπολικό να δει αν του αρέσει να γίνει αστυνομικός.
Δεν είναι να τρελαίνεσαι;
Μιλάμε για τον μικρό που μερικές φορές μένει σπίτι σου
κι εύχεσαι στα κρυφά να ήταν γιος σου;
Δεν είναι κρυφό.
Είσαι καλά; Σε βρίσκω κάπως πεσμένη τελευταία.
Δεν έχεις να προπονήσεις;
Νομίζω πως αυτό άρχισε την επομένη του πάρτι στου Γουόλτ.
Που σε είδα με δύο καφέδες.
Στον χώρο μου αυτό το λέμε "στοιχεία".
Νομίζω ξέρω τι συμβαίνει.
Αλήθεια;
Βλέπεις κάποιον.
Και νιώθεις ενοχές λόγω του Άρτσι.
Διάνα έπεσες.
Επαγγελματίας είμαι. Γράφω βιβλία δράσης και μυστηρίου.
Σωστά.
Ποιος είναι; Είναι εδώ;
Ναι.
-Αλήθεια; Πού; -Ναι.
Εκεί είναι. Ο Χάντερ, ο τύπος απ' το μπαρ.
-Τον συμπαθώ αυτόν. -Ναι.
-Δεν τσιγκουνεύεται τα ξηροκάρπια. -Έτσι με έριξε.
-Γιατί δεν κάθεσαι μαζί του; -Άσε, θα κάτσω... μακριά του.
Μη σε απασχολεί πώς θα νιώσει ο Άρτσι.
-Ναι. -Τον εαυτό σου να προσέχεις.
-Εντάξει. -Ρώτα τον αν...
Θα σου έλεγα να τον ρωτήσεις αν έχει ξηροκάρπια.
Θα κάτσω μαζί του για να σταματήσει αυτή η συζήτηση.
-Σ' αγαπώ. -Σ' αγαπώ.
Άντε, πάμε!
Άντε, πιο γρήγορα!
Προθέρμανση κάνουν ακόμη. -Ναι, κι εγώ.
Σκότωσέ τον!
-Γεια. -Γεια.
Ξέσκισέ τον!
Συγκεντρωθείτε, ρε!
Θα ακουμπήσω το κεφάλι μου στον ώμο σου.
-Είμαι με κάποια. -Δεν θα πάθει τίποτα.
Εξαιρετικά. Η μασκότ επέστρεψε.
Εμπρός, Λάντλοου!
-Δεν είναι ο δικός μας. -Σταματήστε τον!
Σωστά, εγώ είμαι ο αστυνομικός. Κράτα την μπύρα μου, επιστρέφω.
Εγώ είμαι ο αστυνομικός! Το 'χω!
-Γεια σου. -Γεια.
Καλημέρα.
-Σαν τα χιόνια. -Ναι.
-Οι Ευχαριστίες στο Ουισκόνσιν; -Ενδιαφέρουσες.
Οι συγγενείς της Σάνι παίζουν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, το Σάιμον.
-Με κάτι φωτάκια. -Το ξέρω. Όπως κι όλοι.
Μάλιστα. Εγώ δεν το ήξερα.
Σε βαθμό που όλοι μου έβαζαν τις φωνές.
Χαίρομαι που το βρίσκεις διασκεδαστικό.
Ευχαριστώ που μου προκάλεσες εθισμό στα κρουασάν.
-Ναι. -Σαν έμπορος ηρωίνης.
Ξέρεις τι λένε. Η πρώτη δόση είναι δωρεάν.
-Σωστά. -Ναι.
Μετά, όμως, σταμάτησες να μου φέρνεις.
-Κέιτι... -Δεν μπορείς να μου υπόσχεσαι χίλιες μέρες
να αποφασίσω και μετά να μου δίνεις μόνο δύο.
Δεν είναι δίκαιο. Και τώρα στενοχωριέμαι μπροστά σου.
Ενώ ήθελα μόνο να πάρω τρία κρουασάν.
-Πλέον θέλω τρία γιατί έχω γίνει ζώο. -Μην κλαις, γλυκιά μου.
Μη με λες "γλυκιά σου". Ούτε να μην κλαίω.
Θα κλαίω όποτε θέλω. Τώρα δεν θέλω.
Αλλά δυσκολεύομαι να σταματήσω.
-Ευχαριστώ. -Εντάξει.
Ελπίζω να φέρεσαι καλύτερα στη Σάνι.
Γεια, παιδιά. Τι κάνετε;
Κάτι αστυνομικίστικα.
Μου έμαθε μια μπάντα, τους Creed.
Να τα πούμε λιγάκι έξω;
Πώς τα πάτε; Πολλές κλήσεις έχετε κόψει.
Δεν θα το 'λεγα.
Τα αμάξια σταματούν και πάλι στο φανάρι, παρότι το κλείσαμε.
Κρίμα. Περίμενε, τι;
Μακάρι να μπορούσα να του δείξω λίγη δράση,
αλλά το μόνο αξιοσημείωτο έγκλημα είναι η κλοπή της στολής της μασκότ.
Περνάω τέλεια. Μου έδειξε πώς να χρησιμοποιώ το ραντάρ.
-Σωστά. -Πιάνω τα 13 χιλιόμετρα την ώρα.
-Έπρεπε να έκανα στίβο. -Σιγά το γρήγορο.
Ξέρω ότι είναι κλισέ, αλλά όντως σου δίνουν δωρεάν ντόνατς.
-Λες να μου δώσουν κι άλλα; -Ένας τρόπος υπάρχει να το μάθεις.
Τόμι!
Αστυφύλακας Τόμι Πώς-τον-λένε.
Η μαμά του θέλει πολύ να τελειώσει το κολέγιο.
Κι εμένα θέλει να επισκέπτομαι εκείνη και τη σύντροφό της. Όχι, ευχαριστώ.
Αν έχει κλίση το παιδί, ποιοι είμαστε εμείς για να του σταθούμε εμπόδιο;
Δεν πάει για παπάς. Άσε τον ήσυχο.
Άσε τον να αποφοιτήσει. Και πήγαινε να δεις τη μάνα σου.
Ο λόγος που δεν πάω δεν είναι ότι τα έχει με γυναίκα.
Αλλά το ότι η σύντροφός της, η Σάρον, είναι ανυπόφορη.
Ο Τόμι είναι ώριμος άντρας. Μπορεί να αποφασίζει για τον εαυτό του.
Όπως κι εγώ, Σάρον.
Εσύ με ανάγκασες.
Όχι. Χρησιμοποιείς την κάρτα απελευθέρωσης;
Για να δεις πόσο σημαντικό είναι για μένα.
Τόσο ώστε να σου δώσω αυτό το ασήμαντο πράγμα.
-Μια ντουζίνα. -Τέλεια.
-Και στη σακούλα; -Το όπλο σου.
Το ξέχασες τις προάλλες.
Σωστά. Το δικό μου είναι.
Λέγαμε με τον κο Ντόνι ότι το επάγγελμα αυτό έχει και τα μειονεκτήματά του.
Όντως, αυτό λέγαμε.
Είναι χάλια να είσαι αστυνομικός, Τόμι.
Μα μόλις μου είπες ότι είναι τέλειο.
Σου είπα ψέματα, Τόμι. Λέω ψέματα στους νεαρούς.
Αυτό κάνουν οι αστυνομικοί.
Πάμε να φύγουμε. Οδήγα εσύ.
-Τόμι, όχι! Δώσ' μου τα κλειδιά. -Τι;
Εγώ θα οδηγήσω. Εσύ κράτα αυτό.
-Κράτα τα ντόνατς. -Κρατάω εγώ το όπλο.
-Εύα, μπορούμε να μιλήσουμε; -Ναι, αμέ.
Φόρα παντελόνι πρώτα.
Ναι. Συγγνώμη.
Ακόμη δεν βλέπω μειονέκτημα στο να είσαι αστυνομικός.
Σύντομη εκπαίδευση, καλά προνόμια, δωρεάν αυτοκίνητο.
Ναι, στην αρχή...
Σε συγκινεί. Η εξουσία.
Συνειδητοποιείς ότι μπορείς να σταματάς τον Βινς Μαρτινέλι,
που σου φερόταν άσχημα στο λύκειο, όποτε θες.
Τον σταματάς δύο, τρεις φορές την εβδομάδα.
Απλά και μόνο για να νιώσεις κάτι.
Ο αστυνόμος σού φωνάζει. Σου τη λέει.
Σου λέει ότι ο άλλος θα βρει δικηγόρο. Και μάλλον έχει δίκιο.
Νομίζεις ότι οι συνάδελφοι θα σε στηρίξουν. Αλλά όχι.
Έχουν κανονίσει εκδρομή στο Φόξγουντς.
Χωρίς εσένα.
Πήγαν όλοι.
Μέχρι και τη Σάρον πήραν. Πώς σκατά γνωρίζονταν;
Νομίζω ότι ο Ντόνι θέλει να πει
πως πρέπει να το καλοσκεφτείς.
Ναι. Στην τελική, μια δουλειά είναι μόνο.
-Δεν είναι και τόσο συναρπαστική. -Ακριβώς.
Περίμενε. Άναψε τα φώτα.
Μην το τρομάξει κανείς σας.
-Θα τον πάρω στο κυνήγι. -Φεύγει!
Αστυνομία!
Πήγαινε, δικός σου είναι! Άντε!
Πού πήγαν τα κλειδιά;
Αστυνομία!
Ακίνητος!
Σταμάτα!
Μην τρέχεις!
Παλιο...
Τόμι!
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Με πείραξε πολύ όταν είπες ότι δεν θέλεις να γίνεις καλλιτέχνιδα.
-Λυπάμαι, ντίβα μου. -Ξέρεις γιατί;
Γιατί είσαι ήδη καλλιτέχνιδα.
Μη φοβάσαι, δεν θα πάρω τον μπαμπά σου να του πω
"Κρίμα να δουλέψει στη Goldman Sachs.
-Καλύτερα ποιήτρια του δρόμου". -Ναι, δεν θα γούσταρε.
Σταμάτα! Στο όνομα του νόμου!
Λες ότι η ποίηση σού δίνει χαρά. Αυτό αρκεί.
Εγώ όποτε ζορίζομαι πάντα στρέφομαι στην τέχνη μου.
Όπως και να 'χει, ήθελα να σου δείξω το προσχέδιο.
Τόμι!
Πήγαινε στη σελίδα 20.
ΤΟ ΞΕΠΑΡΘΕΝΙΑΣΜΑ ΕΥΑ ΤΣΑΝΓΚ
Δεν θα το συμπεριλάβω, αν δεν θες.
Όχι.
Το θέλω.
Ντίβα. Μου αρέσει. Μπορείς να με λες έτσι;
Για πάντα, ντίβα.
Θα φας σφυριά!
Φα' τη!
Ναι! Δεκατρία χιλιόμετρα την ώρα, ρε!
Γουρουνοβύζη; Τι στον διάολο; Τι πήγες κι έκανες;
Πώς τρέχεις τόσο γρήγορα με αυτήν την κεφάλα;
Εγώ ή αυτός;
Δεν αντέχω να με λένε πια έτσι. Πίστευα ότι έτσι θα άλλαζαν τα πράγματα.
Απλώς θα λένε "Ο Γουρουνοβύζης έκλεψε τη στολή της μασκότ".
Γαμώτο.
Δεν σε ξαναλέω Γουρουνοβύζη, εντάξει;
-Κόκορα; -Θα το παλέψω.
-Ωχ, τη γάμησα. -Άσ' το πάνω μου. Φύγε. Τρέχα!
Βρήκα τα κλειδιά μου.
Στη μίζα ήταν. Ο κινητήρας ήταν αναμμένος.
-Βρήκα το κεφάλι. Από κει πήγε. -Ναι.
-Σίγουρα; -Εκεί είναι.
Μισώ να κάνω όπισθεν.
-Καλά πάω; -Ναι, άντε!
-Βλέπετε; -Ναι, πήγαινε.
-Το διαβάζεις; -Φυσικά.
Αφού το ήθελες.
Είτε είναι αγόρι, είτε κορίτσι, δεν θα μας νικήσει.
Το 'χουμε.
-Μου πρόσφεραν θέση στη Biotecha. -Τι;
-Ναι. Με καλό μισθό. -Απίθανο!
Θέλουν να ξεκινήσω στη Νέα Υόρκη, τον Γενάρη.
Μα εγώ δεν είμαι εκεί.
Δεν θα δεχτώ.
-Αρκετά διάβασες. -Γιατί; Μάθαινα για...
Τώρα κατάλαβα γιατί. Πολύ πιο ευχάριστο αυτό.
Τεράστιο λάθος! Δέξου τη δουλειά!
Θα ήμουν ο πιο άχρηστος μπάτσος. Θα τους άφηνα όλους να φύγουν.
Απλώς, βοήθησες στον φίλο σου τον Γου... τον Τζέι Ντι.
Δύσκολα θα χαλάσει αυτή η συνήθεια.
Μπορούμε να τον λέμε Γουρουνοβύζη, απλώς όχι κατάμουτρα.
Εντάξει, παίρνω πίσω τα περί φιλίας.
Συγγνώμη που επιμένω με το κολέγιο.
Δεν μου κάνει. Εντάξει, μπορώ να το κουτσοβγάλω.
Να πιάνω τη βάση.
Ποιο το νόημα, όμως;
Μόνο το γράψιμο μού αρέσει. Και είμαι χάλια και σ' αυτό, οπότε...
-Τι είναι αυτά που λες; -Η εργασία μου.
Γεμάτη κοκκινίλες.
Σαν τη μούρη μου όταν είχα ακμή.
Ενώ του Σπούνερ ήταν πεντακάθαρη. Μόνο ένα μεγάλο τσεκ είχε.
Ναι, η εργασία του...
Μην του το πεις, αλλά ο Σπούνερ δεν θα γίνει συγγραφέας.
Το ξέρω. Θα διευθύνει την πετρελαιοβιομηχανία του πατέρα του.
Θα τα φτιάξει με τη μητριά του.
Τόμι, διόρθωσα τη δική σου γιατί πιστεύω ότι έχεις προοπτικές.
Ψέματα μου λες για να μην τα παρατήσω.
"Η Μπερνίς τον κοίταξε, ξαπλωμένος καθώς ήταν στο χώμα...
με το αίμα του να ξεπροβάλλει απ' τη σκιά του. Γέλασε.
Μόνο ένα τέλειο 'Χα'".
-Η ιστορία μου. -Το ξέρω.
Έχω το ταλέντο να θυμάμαι τις πολύ καλές προτάσεις.
Μακάρι να την είχα γράψει εγώ.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δηλαδή είμαι καλός;
Όχι ακόμη. Αλλά με λίγη δουλειά, μπορείς να γίνεις αρκετά καλός.
Καληνύχτα.
Μακάρι να μην είχα δει το πουλί σου.
Συμφωνώ, Τόμι.
Ευχαριστώ.
Γεια. Είσαι καλά;
Όχι. Μου τελείωσε η μαρμελάδα.
-Δεν τα παράτησες εσύ; -Άλλαξα γνώμη.
Καλή επιλογή.
Αν σε απασχολεί κάτι, ο μπαμπάς σου είναι ο καλύτερος.
Ωραία. Δεν είναι δικός σου μπαμπάς, είπαμε.
Το ξέρω. Μακάρι να ήταν.
Ο μπαμπάς μου δεν δίνει δεκάρα.
Είσαι τόσο τυχερή.
Μπορείς να φύγεις, ξέρεις.
-Ναι. Ωραία. -Ναι.
-Γεια, γλυκιά μου. -Γεια.
Χαίρομαι που ήρθες. Σου πήρα κάτι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θεέ μου!
-Μπαμπά... -Σου πήρα και κράνος.
-Να το φοράς, παρακαλώ. -Φυσικά.
Είναι τέλειο.
Τι λέει;
Πρέπει να σου πω κάτι.
Που λες...
Υποτιτλισμός: Κώστας Κωνσταντίνου