1 00:00:15,974 --> 00:00:17,976 ไง ลูกรัก 2 00:00:18,560 --> 00:00:22,731 นี่ พ่อซื้อมัตฉะมาให้ 3 00:00:23,649 --> 00:00:25,317 - ไม่เอา - ลูกดูสบายดีจริงด้วย 4 00:00:27,194 --> 00:00:30,906 คือตำรวจอยากให้เรารีบไปที่สถานี 5 00:00:30,989 --> 00:00:32,866 ลูกใส่ถุงเท้ารองเท้าหน่อยก็ดีนะ 6 00:00:33,534 --> 00:00:35,786 หรือไม่ใส่ถุงเท้าก็ได้ ไม่เป็นไร 7 00:00:35,869 --> 00:00:38,413 ต่อให้หนูตั้งใจเผาบ้านเขาจริง 8 00:00:38,497 --> 00:00:40,040 ก็ไม่มีลูกขุนคนไหนเอาผิดหนูหรอก 9 00:00:40,123 --> 00:00:42,793 เบรกก่อน พ่อว่าอย่าเผลอพูดแบบนั้น ออกมาดีกว่านะ 10 00:00:42,876 --> 00:00:46,421 ลองฝึกให้การว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ที่เกิดขึ้นได้ยังไงดีกว่า 11 00:00:46,505 --> 00:00:48,966 หนูไม่ต้องฝึกพูดความจริงหรอก 12 00:00:49,049 --> 00:00:52,844 แบบนั้นดีเลย ถ้าลูกไม่พูด เดี๋ยวพ่อหาทางแทรกให้เอง 13 00:00:52,928 --> 00:00:56,139 - แล้วหวีผมหรือยัง - หวีแล้ว 14 00:00:56,223 --> 00:00:57,432 ข้างหลังก็หวีแล้วเหรอ 15 00:00:58,141 --> 00:01:00,269 เอาเป็นว่าสวยแล้วล่ะ พ่อชอบ 16 00:01:03,564 --> 00:01:07,150 พ่อ หนูทำรองเท้าแตะหลุดใต้โต๊ะ ช่วยเตะมาให้หน่อยได้ไหม 17 00:01:07,234 --> 00:01:08,360 - เอ้านี่ - ขอบคุณค่ะ 18 00:01:08,443 --> 00:01:11,738 ใส่รองเท้าไว้เถอะ ทุกคน เอ้านี่ครีมเทียม 19 00:01:11,822 --> 00:01:13,282 - ไม่เป็นไร - ฉันรู้ว่ามันดูเป็นยังไง 20 00:01:13,365 --> 00:01:15,909 โดยเฉพาะเมื่อฉันกับอาร์ช เพิ่งทะเลาะกันใหญ่โต 21 00:01:15,993 --> 00:01:17,995 และฉันก็โมโหมาก 22 00:01:18,078 --> 00:01:21,164 โทษที เดี๋ยวนะ ผมเอาแต่นั่งฟังแต่ลืมจด 23 00:01:21,248 --> 00:01:23,709 ขอจดก่อนนะ แรงจูงใจ ติ๊กหนึ่ง 24 00:01:23,792 --> 00:01:27,420 คุณตำรวจ เธอไม่จำเป็นต้องซ้อม ถ้าเธอพูดความจริง 25 00:01:27,504 --> 00:01:30,382 - จะให้ผมจดคำพูดเมื่อกี้ไหม - จะยังไงก็ตาม 26 00:01:31,425 --> 00:01:34,469 ฉันเอาหนังสือ "สงคราม และสันติภาพ" ของเขาไปเผา 27 00:01:34,553 --> 00:01:37,764 โทษนะ คุณตั้งใจเผาตอลสตอย ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกของผมเหรอ 28 00:01:37,848 --> 00:01:38,932 ใช่แล้ว ถูกต้อง 29 00:01:39,015 --> 00:01:41,977 ฉบับแปลของคลารา เบลล์ เป็นภาษาอังกฤษฉบับเดียว 30 00:01:42,060 --> 00:01:43,520 ที่มีบทส่งท้ายบทที่สองนะ 31 00:01:43,604 --> 00:01:44,813 เผาเรียบไม่เหลือเลยล่ะ 32 00:01:44,896 --> 00:01:47,316 งั้นคุณก็วางเพลิงหนังสือจริง 33 00:01:47,399 --> 00:01:49,526 - "วางเพลิง" ไม่ใช่คำกริยา - ค่อนข้างมั่นใจว่าใช่นะ 34 00:01:49,610 --> 00:01:52,487 - ไม่ ไม่ใช่คำกริยา - เป็นสิ และผมไม่ได้กำลังค้นดู 35 00:01:52,571 --> 00:01:54,239 - ผมแค่อยากเช็ก... - ไม่ใช่คำกริยาครับ 36 00:01:54,323 --> 00:01:55,616 แค่เช็กอย่างอื่น 37 00:01:55,699 --> 00:01:56,700 ฉันเผาหนังสือ 38 00:01:56,783 --> 00:01:59,244 แต่ไฟไหม้บ้านเป็นอุบัติเหตุ สาบานได้ 39 00:01:59,328 --> 00:02:00,370 ใช่เลย 40 00:02:00,454 --> 00:02:03,206 อาร์ชี่ มีอะไรที่นายอยากเสริม 41 00:02:03,290 --> 00:02:05,667 ที่อาจช่วยเมียนายได้ไหม 42 00:02:08,753 --> 00:02:12,591 ถ้าเคที่บอกว่าเป็นอุบัติเหตุ งั้นมันก็เป็นอุบัติเหตุ 43 00:02:14,217 --> 00:02:16,845 - ตามนั้น ปิดคดี - อย่าทำแบบนั้น 44 00:02:16,928 --> 00:02:19,306 อย่ามาสอนผมทำงานตำรวจ 45 00:02:19,389 --> 00:02:21,725 ผมยังไม่เคยสอนคุณ เขียนหนังสือรูสเตอร์เลยจริงไหม 46 00:02:21,808 --> 00:02:24,227 - โอเค - แต่จะบอกให้ว่าถ้าให้ผมสอน 47 00:02:24,311 --> 00:02:25,728 ผมจะให้หมอนั่นเป็นคาราเต้ 48 00:02:25,812 --> 00:02:27,230 - มีภาพ - น่าสนุกใช่ไหมล่ะ 49 00:02:27,314 --> 00:02:29,024 ออกไปร่ายรำออกหมัดต่อสู้ 50 00:02:30,984 --> 00:02:32,152 กุงเกงผม 51 00:02:32,235 --> 00:02:35,322 นี่เป็นกุงเกงตัวเดียว ที่ไม่โดนไฟไหม้นะ 52 00:02:35,405 --> 00:02:37,031 - "กุงเกง" - เอากระดาษทิชชูไหม 53 00:02:37,115 --> 00:02:39,284 - ช่วยเอาให้ทีครับ ให้ตายเถอะ - ได้ 54 00:02:39,910 --> 00:02:41,620 แทบมองไม่เห็นรอยเลย 55 00:02:44,289 --> 00:02:47,751 เมื่อกี้ฉันไม่แน่ใจว่า คุณจะช่วยฉันไหม ขอบคุณนะ 56 00:02:48,543 --> 00:02:49,628 ต้องช่วยอยู่แล้วสิ 57 00:02:51,213 --> 00:02:52,255 ก็ผมยังรักคุณอยู่ 58 00:02:54,216 --> 00:02:55,216 ประเสริฐสุด 59 00:02:55,926 --> 00:02:58,679 แล้วพ่อคุณรู้ไหมว่าซันนี่... 60 00:03:00,347 --> 00:03:01,390 โดนเสกเด็กเข้าท้อง 61 00:03:01,932 --> 00:03:05,018 เป็นการพูดให้ตัวเองไม่มีเอี่ยว ได้แบบโคตรเทพเลย 62 00:03:06,853 --> 00:03:09,648 พ่อไม่รู้ พระเจ้า ไม่รู้ แค่นี้ก็น่าเอาปี๊บคลุมหัวเกินพอแล้ว 63 00:03:09,731 --> 00:03:12,025 ใช่ ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ว่าซันนี่จะเก็บเด็กไว้ไหม 64 00:03:12,109 --> 00:03:14,695 สำหรับเธอ มันไม่มีทางสายกลางอยู่แล้ว 65 00:03:14,778 --> 00:03:17,489 ช่วยส่งข่าวให้ฉันด้วยแล้วกัน ฉันชอบตอนจบค้างๆ ดี 66 00:03:21,118 --> 00:03:22,994 คุณทำแบบนี้กับเราทำไม 67 00:03:24,162 --> 00:03:26,873 บางทีผมอาจอยากอยู่กับ คนที่คิดว่าผมสุดยอดอีกครั้งก็ได้ 68 00:03:26,957 --> 00:03:30,127 - จะอ้วก - พักหลังมานี้ เราคุยกันแต่เรื่อง 69 00:03:30,210 --> 00:03:32,254 ผมต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองยังไง 70 00:03:32,337 --> 00:03:34,548 และโอเค ผมรู้ว่าผมมีข้อบกพร่อง 71 00:03:34,631 --> 00:03:35,632 เรื่องนั้นผมยอมรับ 72 00:03:35,716 --> 00:03:37,843 พูดตามตรง การที่ผมเข้าใจตัวเองลึกซึ้ง 73 00:03:37,926 --> 00:03:41,138 ทำให้ผมยกโทษให้คุณได้ง่ายขึ้นเยอะ 74 00:03:41,221 --> 00:03:44,641 ซึ่งผมก็ยกโทษให้ไปแล้ว แต่คำถามเดียวน่าจะเป็น 75 00:03:45,726 --> 00:03:48,311 คุณจะยกโทษให้ผมได้ไหม 76 00:03:48,895 --> 00:03:51,064 เรา... ขอย้อนกลับไปก่อนนะ 77 00:03:51,148 --> 00:03:52,357 คุณ... 78 00:03:54,067 --> 00:03:55,444 คุณยกโทษให้ฉันเหรอ 79 00:03:57,028 --> 00:03:58,113 ใช่ 80 00:03:58,196 --> 00:04:01,283 ใครบ้างจะไม่ทำตัวเพี้ยนๆ หลังเลิกรากันแบบจบไม่สวย 81 00:04:01,366 --> 00:04:04,745 - เคที่กำลังอยู่ในช่วงนั้นอยู่ - ก็จริง 82 00:04:04,828 --> 00:04:08,665 ผมโดนคู่เดตงานพรอมเท ผมเลยลาออกจากม.ปลายกลางคัน 83 00:04:08,749 --> 00:04:11,168 ใช่ ร่อนเร่เดินทางไปเรื่อย ตามวงลิมป์บิซกิตไปทุกที่ 84 00:04:11,251 --> 00:04:12,419 - จริงเหรอ - ใช่ 85 00:04:12,502 --> 00:04:15,964 ให้ทายว่า ผมโดนเรียกไปขึ้นเวทีกี่ครั้ง 86 00:04:16,047 --> 00:04:17,132 สิบเจ็ดครั้ง 87 00:04:17,757 --> 00:04:18,841 สิบเจ็ดเหรอ 88 00:04:19,634 --> 00:04:22,429 เคยเห็นใครโดนเรียกขึ้นเวที 17 ครั้งบ้าง 89 00:04:23,054 --> 00:04:25,140 นั่นมันเยอะเกินอัตรามากเลยนะ 90 00:04:26,266 --> 00:04:29,644 - ผมโดนเรียกขึ้นเวทีสามครั้ง - เคที่เป็นเด็กดีจริงๆ 91 00:04:30,645 --> 00:04:34,024 คุณมันไอ้โง่บัดซบ บุญหัวคุณแล้วที่ตำรวจไม่ทิ้งปืนไว้ในนี้ 92 00:04:34,524 --> 00:04:37,152 ที่จริงก็ทิ้งไว้นะ รีบเก็บให้ไวเลย 93 00:04:37,235 --> 00:04:38,820 - ระวัง - พระเจ้าช่วย 94 00:04:38,904 --> 00:04:40,322 ปืนอยู่บนพื้น 95 00:04:40,405 --> 00:04:43,450 ใส่เข้าซองไม่ลงล็อกสักที โอ๊ะ ได้แล้ว 96 00:05:08,683 --> 00:05:10,185 ก่อนที่เราจะเริ่ม 97 00:05:10,268 --> 00:05:12,354 "วารสารวิพากษ์ลัดโลว์" เปิดให้ส่งงานเข้าไปแล้วนะ 98 00:05:12,437 --> 00:05:14,523 ส่งบทกวีกับเรื่องสั้นกันเข้ามาได้เลย 99 00:05:14,606 --> 00:05:18,360 บอกได้เลยว่าไม่มีอะไรรู้สึกดีไปกว่า การได้เห็นผลงานตัวเองตีพิมพ์แล้ว 100 00:05:18,443 --> 00:05:22,489 ผลงานตีพิมพ์ชิ้นแรกของครู ยังแปะอยู่ที่ตู้เย็นพ่อครู 101 00:05:22,572 --> 00:05:24,783 ข้างแม่เหล็กทีมจอร์เจียบูลด็อกส์ 102 00:05:24,866 --> 00:05:27,994 และเบอร์ของช่างประปา ที่ตายไปแล้วหกปีอยู่เลย 103 00:05:28,078 --> 00:05:29,830 งานของฉันไม่ไปแปะบนตู้เย็นแน่ 104 00:05:29,913 --> 00:05:32,207 เพราะฉันเขียนเกี่ยวกับชีวิตจริง 105 00:05:32,290 --> 00:05:34,042 และในชีวิตจริงฉันก็เอาหมด 106 00:05:34,626 --> 00:05:36,253 ฉันหมายถึงซั่มสาม 107 00:05:36,336 --> 00:05:38,296 หญิงหญิง รุ่นแม่ รุ่นพ่อ 108 00:05:38,380 --> 00:05:40,048 - อีไล - อะไรเหรอ 109 00:05:40,131 --> 00:05:41,633 - อยากโดนตอกประตูหลังไหม - โอเค 110 00:05:41,716 --> 00:05:43,802 - ฉันเป็นหอบหืด - โอเค เอาเครื่องพ่นยามาด้วย 111 00:05:43,885 --> 00:05:45,428 อีวา เบาหน่อยสาว 112 00:05:45,512 --> 00:05:48,056 โอเค กลับมาพูดเรื่อง เอมิลี ดิกคินสันต่อ 113 00:05:49,224 --> 00:05:52,185 ไง วอลต์ ดับเบิลเอสเพรสโซแก้วใหญ่ของคุณ 114 00:05:52,269 --> 00:05:53,478 โอ้ ขอบคุณ 115 00:05:53,562 --> 00:05:56,982 ฉันว่าบาริสต้าคนโปรดของเรา น่าจะตัดผมหน้าม้าเอง 116 00:05:57,065 --> 00:05:58,692 มีบางอย่างแปลกไปมาก 117 00:05:58,775 --> 00:06:00,485 ตอนนี้ผมไม่มีเวลาใส่ใจ เรื่องเบเวอร์ลี 118 00:06:00,569 --> 00:06:03,572 เราเพิ่งได้ข่าวเรื่อง นโยบายรักษ์โลกใหม่และเขา... 119 00:06:03,655 --> 00:06:06,533 คณะกรรมการกำลังยัดเยียด นโยบายที่ซับซ้อนมากให้กับผม 120 00:06:06,616 --> 00:06:09,286 โอเค อยากไปเดินจิบกาแฟ ด้วยกันไหม จะได้ระบายออกมา 121 00:06:10,745 --> 00:06:12,956 - ไม่รู้สิ อรุณสวัสดิ์ คณบดีริกส์ - ไง 122 00:06:13,039 --> 00:06:15,083 อ้าว ศาสตราจารย์เชพาร์ด ว่าไง คุณเพื่อน 123 00:06:15,166 --> 00:06:18,295 คริสเทิล ส่งแฟ้มนักศึกษา ที่ชื่อเกรซี่ ชอว์มาให้ผมหน่อย 124 00:06:18,378 --> 00:06:20,422 เธอบอกว่าเธอเป็นโรคสมาธิสั้น 125 00:06:20,505 --> 00:06:22,966 แต่ผมว่าเธอแค่ขี้เกียจ และหัวทึบนิดหน่อย 126 00:06:23,049 --> 00:06:25,218 หรือไม่เธอก็เรียนไม่ไหวจริงๆ 127 00:06:25,302 --> 00:06:26,720 มาให้กำลังใจเธอกันเถอะ 128 00:06:27,846 --> 00:06:29,764 คุณเป็นเพื่อนกับหมอนี่ลงได้ยังไง 129 00:06:29,848 --> 00:06:31,725 เราไม่ได้สนิทกัน ผมรักษาระยะห่าง 130 00:06:31,808 --> 00:06:34,352 คืนนี้พวกคุณสองคน จะไปกินข้าวเย็นกันตอนทุ่มครึ่ง 131 00:06:34,436 --> 00:06:35,896 ขอบคุณ คริสเทิล 132 00:06:35,979 --> 00:06:37,939 - โอ้ โทษที - ไง วอลต์ 133 00:06:38,023 --> 00:06:39,774 เราคุยกันแป๊บนึง... อ้าว 134 00:06:39,858 --> 00:06:41,234 ไง เป็นไงบ้างครับ 135 00:06:42,319 --> 00:06:43,820 - สบายดีมากค่ะ - ดีครับ 136 00:06:43,904 --> 00:06:45,280 หลับสบายไหม 137 00:06:45,864 --> 00:06:47,657 - ฉันหลับสบายไหมเหรอ - ใช่ 138 00:06:47,741 --> 00:06:49,951 - ขอตัวก่อนนะ - ได้ 139 00:06:50,034 --> 00:06:52,203 - ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม - ได้ มาสิ มีอะไรให้ช่วยล่ะ 140 00:06:52,287 --> 00:06:53,496 เรื่องเคที่น่ะ 141 00:06:53,580 --> 00:06:55,290 ถามมาเลย แค่อย่าถามว่า ผมหลับสบายไหมก็พอ 142 00:06:55,373 --> 00:06:57,334 ตะกี้ขนหัวลุกเลยนะ มันเรื่องอะไรกัน 143 00:06:57,417 --> 00:06:58,835 ไม่มี ไม่มีอะไรทั้งนั้น 144 00:06:58,919 --> 00:07:01,963 อย่ามา เมื่อกี้มวลตัณหาราคะ มันคลุ้งแบบตะโกนมาก 145 00:07:02,047 --> 00:07:04,299 เผลอนึกว่า อยู่ลาตินอเมริกาด้วยซ้ำไป 146 00:07:04,382 --> 00:07:06,635 แต่ผมรู้ คุณเป็นสุภาพบุรุษ คุณไม่กินแล้วปากโป้งหรอก 147 00:07:06,718 --> 00:07:08,303 เราไม่ได้กินกัน 148 00:07:08,386 --> 00:07:11,473 งั้นคุณอยาก แต่เธอปฏิเสธ 149 00:07:12,849 --> 00:07:16,811 อ๋อ เธออยากแต่คุณปฏิเสธ 150 00:07:16,895 --> 00:07:20,190 - รู้ได้ไงเนี่ย - สีหน้าคุณในเสี้ยววิมันบอกหมดเลย 151 00:07:20,273 --> 00:07:23,652 มาเลย มาเมาท์แซ่บให้ฟังหน่อย เรื่องที่คุณจะถามเอาไว้ทีหลัง 152 00:07:23,735 --> 00:07:27,280 ไม่ ผมมานี่เพื่อจะยืนยันให้แน่ใจว่า เคที่จะไม่ตกงาน 153 00:07:27,364 --> 00:07:28,740 เธอเสี่ยงตกงานสุดๆ 154 00:07:28,823 --> 00:07:30,909 เธอเผาบ้านพักของคณะ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนะ 155 00:07:30,992 --> 00:07:32,452 มันเป็นอุบัติเหตุ 156 00:07:32,534 --> 00:07:34,663 เธอยังทำร้ายร่างกายอาจารย์ ที่โรงพักด้วยนะ 157 00:07:34,746 --> 00:07:36,081 อันนั้นตั้งใจ 158 00:07:36,164 --> 00:07:37,749 บอกเลย ผมชอบเคที่นะ 159 00:07:37,832 --> 00:07:41,211 แต่ผมก็มีหน้าที่ต้องปกป้องสถาบันนี้ 160 00:07:41,294 --> 00:07:43,588 ซึ่งผมกำลังเผชิญมรสุมอยู่ 161 00:07:44,631 --> 00:07:46,758 ข่าวดี มรสุมพัดผ่านไปแล้ว 162 00:07:46,841 --> 00:07:47,884 เคที่ลาออก 163 00:07:48,510 --> 00:07:49,678 เธอไม่ได้ลาออกหรอก 164 00:07:50,470 --> 00:07:52,097 (โปรดถือว่าอีเมลนี้ เป็นการลาออกของฉัน) 165 00:07:52,180 --> 00:07:54,140 ตัวหนังสือโต๊โตนะครับ 166 00:07:55,558 --> 00:07:58,645 ขอผมคุยกับเธอก่อน ก่อนที่คุณจะทำอะไร ขอร้องล่ะ 167 00:07:58,728 --> 00:07:59,813 ในฐานะเพื่อน 168 00:07:59,896 --> 00:08:01,606 เพื่อนเล่าความลับ ให้กันและกันฟัง เกร็ก 169 00:08:02,732 --> 00:08:03,858 ถามจริง 170 00:08:07,153 --> 00:08:08,154 ก็ได้ 171 00:08:09,155 --> 00:08:11,074 ผมว่าดีแลนคิดว่าผมมีเสน่ห์ 172 00:08:12,409 --> 00:08:15,286 - อย่างนี้สิแจ๋ว เกร็ก - ไม่แจ๋วเลยสักนิด 173 00:08:20,125 --> 00:08:21,918 (ภาษาต่างประเทศ) 174 00:08:22,002 --> 00:08:23,712 ตากับกางเกงไปโดนอะไรมา 175 00:08:23,795 --> 00:08:28,508 ตลกมากเลยล่ะ ผมเดินลงจากสโตนฮิลล์แล้วก็หกล้ม 176 00:08:28,591 --> 00:08:29,759 - ตลกมาก - ใช่ 177 00:08:29,843 --> 00:08:31,428 เห็นข้อความคุณแล้ว มีอะไรเหรอ 178 00:08:31,511 --> 00:08:34,097 คือ ฉันบอกคุณใช่ไหมว่าฉันท้อง 179 00:08:35,432 --> 00:08:36,765 ไม่มีใครรับมุกฉันเลย 180 00:08:36,850 --> 00:08:40,437 ฟังนะ ซันนี่ ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า นี่เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ 181 00:08:40,520 --> 00:08:43,023 - และไม่ว่าคุณตัดสินใจจะทำอะไร - ฉันจะเก็บเด็กไว้ 182 00:08:43,982 --> 00:08:45,817 โอ้ เยี่ยมเลย 183 00:08:45,900 --> 00:08:48,820 ฉันรู้ว่ามีเหตุผลเป็นล้าน ที่ฉันไม่ควรเก็บเด็กคนนี้ไว้ 184 00:08:48,903 --> 00:08:51,531 - ฉันควรได้ไปแอ่วเบิร์นนิ่งแมน - คุณต้องชอบเบิร์นนิ่งแมนแน่ 185 00:08:51,614 --> 00:08:55,035 แต่ไม่ว่าฉันจะพยายาม ไม่อยากเก็บเด็กไว้แค่ไหน 186 00:08:55,869 --> 00:08:56,911 ฉันก็ยังอยากอยู่ดี 187 00:08:57,495 --> 00:08:58,955 แน่นอนอยู่แล้ว 188 00:09:00,040 --> 00:09:01,499 โอเคๆ ผมขอโทษ 189 00:09:01,583 --> 00:09:03,752 เรื่องนี้มันหนักหนามาก 190 00:09:03,835 --> 00:09:06,212 ฉันรู้ สำหรับฉันก็ด้วย 191 00:09:06,838 --> 00:09:10,383 แต่ฉันมีสัมภาษณ์ฝึกงาน ในอีกหนึ่งชั่วโมง 192 00:09:10,467 --> 00:09:14,596 ถ้าคุณช่วยแกล้งทำเป็น เห็นด้วยเต็มร้อย ฉันจะขอบคุณมาก 193 00:09:14,679 --> 00:09:17,015 ผมเห็นด้วย ร้อยเปอร์เซ็นต์ 194 00:09:17,098 --> 00:09:19,851 เหรอ รู้สึกเหมือน 80 แต่ก็เอาเถอะ 195 00:09:24,355 --> 00:09:27,150 ทีนี้แม่ฉันก็ต้องไปโรงพยาบาลอีกแล้ว 196 00:09:27,233 --> 00:09:30,779 ต้องทดสอบนั่นนี่เต็มไปหมด ซึ่งแม่เกลียดเข็ม 197 00:09:30,862 --> 00:09:32,822 - มันเครียดมาก... - เดี๋ยวมานะ 198 00:09:32,906 --> 00:09:34,491 มันเหมือนกับ... โอเค ได้ 199 00:09:34,574 --> 00:09:36,367 อ้าว ไงคะ ศาสตราจารย์เบตส์ 200 00:09:36,451 --> 00:09:39,329 กางเกงคุณโดนอะไรมาคะนั่น ไม่ว่าจะอะไร ฉันก็รักเลย 201 00:09:39,412 --> 00:09:41,539 เคยรู้สึกเหมือน ทุกอย่างที่ทุ่มเทเพื่อให้ได้มา 202 00:09:41,623 --> 00:09:43,625 กำลังหลุดมือไปไหม 203 00:09:44,501 --> 00:09:48,171 - ค่ะ - ครูกะว่าจะใช้เวลาหกเดือนจากนี้ 204 00:09:48,254 --> 00:09:49,547 เขียนหนังสือ 205 00:09:49,631 --> 00:09:53,093 ครูไม่ได้หลอกตัวเองหรอก ครูรู้ว่าเรื่องภูมิรัฐศาสตร์จริงจัง 206 00:09:53,176 --> 00:09:55,345 ไม่ใช่สูตรสำเร็จสำหรับ หนังสือขายดีที่คนจะสนใจเท่าไร 207 00:09:55,428 --> 00:09:57,680 แต่ถ้าใครชอบ ก็คงจะรักหนังสือเล่มนี้มากๆ 208 00:09:57,764 --> 00:09:58,765 ฉันน่าจะรักเลยค่ะ 209 00:09:58,848 --> 00:10:00,433 แต่กลายเป็นครูต้องไปคอสต์โก 210 00:10:00,517 --> 00:10:03,812 ด้วยรถโตโยต้า เซียนนา เพื่อไปซื้อไก่ย่างแทน 211 00:10:03,895 --> 00:10:07,065 แม่ฉันก็มีเซียนนาคันนึง เตะเปิดท้ายรถได้ด้วย 212 00:10:10,485 --> 00:10:13,154 ขอโทษนะที่อยู่ๆ มาพ่นใส่เธอแบบนี้ 213 00:10:13,238 --> 00:10:14,656 - จีน่า - จีน่า 214 00:10:15,657 --> 00:10:16,991 คุณพ่นใส่ฉันได้ทุกอย่างเลย 215 00:10:17,534 --> 00:10:18,535 ว่าไงนะ 216 00:10:19,160 --> 00:10:20,537 ไม่ใช่นาย โรแลนด์ โทษที 217 00:10:22,497 --> 00:10:24,290 ฮัลโหล ใช่ 218 00:10:24,374 --> 00:10:28,211 พ่อลงไปที่แผนกต้อนรับ เพราะว่าลืมกุญแจไว้ในห้องอีกแล้ว 219 00:10:28,294 --> 00:10:31,422 - ค่ะ - แล้วพนักงานก็ยื่นทัพพีมาให้พ่อ 220 00:10:31,506 --> 00:10:34,968 ซึ่งมีกุญแจห้อยอยู่ และเปิดประตูได้ทุกบาน 221 00:10:35,051 --> 00:10:36,511 เมืองนี้น่ารักไหมล่ะ 222 00:10:36,594 --> 00:10:39,180 หนูรู้ว่าพ่อพยายามจะทำอะไร อย่าลำบากเลย หนูตัดสินใจแล้ว 223 00:10:39,264 --> 00:10:40,390 พ่อไม่ได้จะทำอะไรทั้งนั้น 224 00:10:40,473 --> 00:10:43,893 นิวอิงแลนด์ ของเขาว่าดี พระเจ้าช่วย อะไรเนี่ย 225 00:10:43,977 --> 00:10:47,564 - ร้านคริสต์มาสที่เปิดตลอดปี - ร้านคริสต์มาสที่เปิดตลอดปี 226 00:10:47,647 --> 00:10:48,982 ยังไม่เจ๊งได้ไงเนี่ย 227 00:10:49,065 --> 00:10:50,358 เพราะช็อกโกแลตร้อนเขาอร่อยสุดๆ 228 00:10:50,441 --> 00:10:54,237 พ่อ หนูอยากไปที่ที่หนู จะเริ่มต้นใหม่ได้โดยไม่มีคนนินทา 229 00:10:54,320 --> 00:10:56,364 - ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย - พ่อ 230 00:10:56,447 --> 00:10:57,699 โอ้ พระเจ้า 231 00:10:57,782 --> 00:11:00,660 ร้านนี้ให้เปปเปอร์มินต์แท่งมาคนด้วย 232 00:11:00,743 --> 00:11:03,037 คิดว่าหนูไม่รู้เรื่อง เปปเปอร์มินต์แท่งนี่เหรอ 233 00:11:03,121 --> 00:11:05,373 หนูอยู่ที่นี่มาสามปีแล้ว หนูชอบจะตาย 234 00:11:05,456 --> 00:11:08,751 งั้นก็อย่ายอมแพ้ แค่เพราะอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ สิ 235 00:11:09,419 --> 00:11:11,796 โอเค อุปสรรคใหญ่หลายเรื่องก็ได้ 236 00:11:11,880 --> 00:11:12,881 ล้อเล่นใช่ไหม 237 00:11:13,548 --> 00:11:15,967 แม่ทิ้งพ่อไปเมื่อห้าปีก่อน และพ่อก็ยอมแพ้ไปเฉยๆ เลย 238 00:11:16,050 --> 00:11:18,178 อย่างน้อยหนูก็ตั้งใจจะเริ่มต้นใหม่ 239 00:11:18,261 --> 00:11:21,681 หนูไม่ได้จะย้ายไปฟลอริดา เพื่อหนีจากชีวิต มันน่าสมเพช 240 00:11:24,058 --> 00:11:26,227 ตายจริง แรงไปมากเลย หนูขอโทษ 241 00:11:26,311 --> 00:11:28,730 - ไม่เป็นไร - ขอโทษนะ หนูพูดแรงไป 242 00:11:33,776 --> 00:11:35,528 แล้วก็พ่อไม่ได้หนีนะ 243 00:11:36,279 --> 00:11:38,990 พ่อยังสะสมเปลือกหอยด้วย 244 00:11:39,073 --> 00:11:41,701 และคิดอยู่ว่าจะเข้าร่วมลัทธิ 245 00:11:42,952 --> 00:11:44,537 ฉันจะตีพิมพ์ "วารสารวิพากษ์ลัดโลว์" เพิ่ม 246 00:11:44,621 --> 00:11:46,623 แทนที่จะเป็นฉบับเดียว ฉันจะตีพิมพ์สองฉบับ 247 00:11:46,706 --> 00:11:49,667 รอบฤดูหนาวกับรอบฤดูใบไม้ผลิ และฉันอยากให้คุณอนุมัติงบประมาณ 248 00:11:49,751 --> 00:11:52,295 ช่างเป็นการขอ ที่ไม่สมเป็นกุลสตรีเลย 249 00:11:52,378 --> 00:11:54,672 ศูนย์นักศึกษาใหม่ ถลุงเงินบริจาคไปเกลี้ยงเลย 250 00:11:54,756 --> 00:11:56,424 ตอนนี้เราเลยต้องรัดเข็มขัดกันหน่อย 251 00:11:56,507 --> 00:12:00,678 แน่นอน แต่การวิพากษ์เป็นหัวใจหลัก ของหลักสูตรศิลปศาสตร์นะ 252 00:12:00,762 --> 00:12:04,390 ภาควิชากวีนิพนธ์เป็นหนึ่งสิ่ง ที่ดึงดูดให้นักศึกษามาเรียนที่นี่ 253 00:12:04,474 --> 00:12:05,850 ผมรู้ว่ามันสำคัญ 254 00:12:05,934 --> 00:12:08,895 เด็กปีหนึ่งทุกคนใส่เสื้อสกรีนชื่อ นักกวีในดวงใจตัวเองกันมาทั้งนั้น 255 00:12:09,562 --> 00:12:10,897 อี.อี. คัมมิงส์ 256 00:12:10,980 --> 00:12:13,441 ไอ้ไดโนเสาร์ห่านี่ 257 00:12:13,524 --> 00:12:16,236 ไปกันเถอะ คริสเทิลบอกว่า คุณมีเวลาเดินจิบกาแฟ 20 นาที 258 00:12:16,319 --> 00:12:18,071 - สิบห้านาที - ขอบคุณ คริสเทิล 259 00:12:18,154 --> 00:12:20,657 ฉันเพิ่งเถียงกับริกส์มา ฉันต้องมาบอกคุณ 260 00:12:20,740 --> 00:12:23,034 เผื่อเขาจะพยายามทำให้ฉันดูแย่ ตอนไปกินมื้อค่ำกับคุณ 261 00:12:23,117 --> 00:12:25,745 ได้ๆ แต่ผมอยากฟังรายละเอียด 262 00:12:25,828 --> 00:12:28,915 เรื่องคาวโลกีย์ที่คุณอ่อยเกร็กต่อด้วย 263 00:12:28,998 --> 00:12:31,501 - อะไรนะ - นับถือนะ จีบเขาเลย เป็นผมก็ทำ 264 00:12:31,584 --> 00:12:33,962 หมอนั่นเป็นแดดดี้สุดแซ่บซะขนาดนั้น 265 00:12:34,879 --> 00:12:36,756 พ่อรู้ว่าพ่อมาอยู่ที่นี่แค่ไม่กี่วัน 266 00:12:36,839 --> 00:12:38,716 แต่พ่อคงคิดถึงที่นี่มาก 267 00:12:39,342 --> 00:12:40,760 หนูไม่เคยแตะไอ้นั่นเลย 268 00:12:41,636 --> 00:12:45,640 พ่อว่าลูกเอาหัวข้อนี้ไปคุยกับ เพื่อนๆ สาวของลูกน่าจะสนุกนะ 269 00:12:45,723 --> 00:12:48,685 - พ่อว่าพ่อไม่อยากได้ยินเรื่องนี้ - ไม่เอาน่า หนูหมายถึงศรลมนั่น 270 00:12:49,310 --> 00:12:50,478 ที่นี่มีธรรมเนียมอยู่ 271 00:12:50,561 --> 00:12:53,106 อาจารย์จะเอามันมาซ่อนไว้ ในมหาวิทยาลัย 272 00:12:53,189 --> 00:12:55,858 และถ้านักศึกษาคนไหนหาเจอ ทุกคนก็ไม่ต้องเข้าเรียน 273 00:12:56,359 --> 00:12:58,111 หนูอยากลองทำสักครั้ง 274 00:12:58,194 --> 00:13:00,571 ลูกรัก งั้นก็อยู่ทำสิ 275 00:13:01,197 --> 00:13:03,032 จริงไหม อยู่เถอะ 276 00:13:08,288 --> 00:13:10,206 ไม่เคยเห็นนางแต่งแบบนั้นเลย 277 00:13:10,957 --> 00:13:12,959 อย่างน้อยตอนนี้ก็รู้แล้ว ว่าเธอพิเศษยังไง 278 00:13:13,042 --> 00:13:15,837 - ถามจริง - ไม่ๆ... 279 00:13:15,920 --> 00:13:17,338 ลูกเป็นคนพูดเองว่า 280 00:13:17,422 --> 00:13:19,966 คงจะทำความเข้าใจได้มากกว่านี้ ถ้ารู้ว่าเธอพิเศษยังไง 281 00:13:20,049 --> 00:13:22,093 ตอนนี้เราก็รู้แล้ว แต่อย่าไขว้เขว 282 00:13:22,176 --> 00:13:23,386 ลูกคือดาวเด่น 283 00:13:23,469 --> 00:13:25,263 พ่อเอาแต่พูดแบบนั้น แต่หนูไม่ใช่ 284 00:13:25,346 --> 00:13:26,597 - ลูกเป็น - หนูเป็นนังขี้แพ้ 285 00:13:26,681 --> 00:13:29,392 ไม่นะ ลูก จะบ้าตาย ลูกรัก ลูกไม่ใช่นังขี้แพ้ 286 00:13:29,475 --> 00:13:31,978 หนูเป็นนังขี้แพ้ และพอกันทีกับที่นี่ 287 00:13:32,061 --> 00:13:34,981 เชิญกลับไปซื้อโกโก้เถอะ หนูรู้ว่าพ่อคิดถึงมันมาตลอดทางเลย 288 00:13:35,064 --> 00:13:37,525 พ่อไม่ได้คิดถึงโกโก้นะ ลูกรัก 289 00:13:41,654 --> 00:13:44,365 วอลต์ เคที่ตกลงไม่ไปแล้ว 290 00:13:44,449 --> 00:13:47,618 - โอ้ ข่าวดีมากเลย เกร็ก - นี่ค่ะ 291 00:13:47,702 --> 00:13:49,954 - ขอบคุณ เบเวอร์ลี - ค่ะ 292 00:13:50,538 --> 00:13:52,415 มีเรื่องอะไรแน่นอน 293 00:13:52,498 --> 00:13:53,790 ดีใจเรื่องเคที่นะ 294 00:13:53,875 --> 00:13:56,461 บางทีตำรวจท้องถิ่นของเรา อาจจะกระตือรือร้นมากไปหน่อย 295 00:13:56,544 --> 00:13:59,255 เดี๋ยวผมจะจับเขามานั่งคุย ในห้องอบซาวน่าเอง 296 00:13:59,339 --> 00:14:03,009 เคที่ต้องเขียนจดหมายขอโทษ ให้คณะกรรมการ แต่... 297 00:14:03,092 --> 00:14:05,345 ทิ้งขยะกันด้วย หนุ่มสาวทั้งหลาย 298 00:14:05,428 --> 00:14:07,680 ให้เธออ้างเหตุผลต่างๆ นานา ของความเป็นผู้หญิงก็ได้ 299 00:14:07,764 --> 00:14:09,932 ฮอร์โมน กินยาผิด 300 00:14:10,016 --> 00:14:11,517 เธอต้องพอใจแน่ 301 00:14:11,601 --> 00:14:15,271 หลังจากพักงานสั้นๆ เธอก็กลับมาสอนต่อได้ 302 00:14:15,355 --> 00:14:17,065 ขอบคุณ ซาบซึ้งมาก 303 00:14:17,148 --> 00:14:18,274 ขอบคุณ วอลต์ 304 00:14:18,358 --> 00:14:21,152 รู้หรือเปล่าว่าเท็ดดี้ รูสเวลต์ เป็นคนกอบกู้อเมริกันฟุตบอล 305 00:14:21,235 --> 00:14:22,278 ไม่ 306 00:14:22,362 --> 00:14:23,696 ในปี 1905 307 00:14:23,780 --> 00:14:25,823 นักฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย เสียชีวิตไป 20 คน 308 00:14:25,907 --> 00:14:28,493 เท็ดดี้เรียกโค้ชทุกคน มาที่ทำเนียบขาว 309 00:14:28,576 --> 00:14:31,496 และช่วยพัฒนากีฬาชนิดนี้ เพื่อกอบกู้งานอดิเรกของอเมริกา 310 00:14:31,579 --> 00:14:33,623 - รู้ไหมว่าผมเล่าให้ฟังทำไม - ไม่ 311 00:14:33,706 --> 00:14:35,249 แต่ผมน่าจะมาเข้าใจมันทีหลัง 312 00:14:35,333 --> 00:14:38,044 ประธานาธิบดีคนดีของเรา ไม่ได้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมหรอก 313 00:14:38,127 --> 00:14:39,921 เขาอยากให้ลูกชายเล่นให้ฮาร์วาร์ด 314 00:14:40,004 --> 00:14:41,672 โดยที่ไม่โดนชนกะโหลกแตก 315 00:14:41,756 --> 00:14:45,426 เขาได้บางอย่างจากเรื่องนั้น 316 00:14:46,761 --> 00:14:51,349 วอลต์ ถ้ามีอะไรที่ผมทำให้คุณได้ บอกมาเลย 317 00:14:51,432 --> 00:14:53,101 รับงานนักเขียนประจำซะ 318 00:14:54,394 --> 00:14:57,063 - ไม่ล่ะ - แค่ถึงปลายเทอมแค่นั้นแหละ 319 00:14:57,146 --> 00:14:59,857 ผมจะได้ไปยืดกับเขาได้ว่า มีนักเขียนขายดี 320 00:14:59,941 --> 00:15:01,567 ที่ผู้ปกครองเด็ก เคยได้ยินชื่อจริงๆ มาทำงานให้ 321 00:15:01,651 --> 00:15:04,237 - ก็ชมกันเกินไปครับ - ช่วยอะไรหน่อยสิ เกร็ก ดูนั่น 322 00:15:04,320 --> 00:15:07,698 ชื่อของภรรยาเก่าคุณ อยู่บนศูนย์นักศึกษาใหม่ของเรา 323 00:15:07,782 --> 00:15:10,243 คุณก็เหมือนเป็น ครอบครัวเรากลายๆ นั่นแหละ 324 00:15:10,326 --> 00:15:11,411 แถสีข้างถลอกไปหน่อยแฮะ 325 00:15:11,494 --> 00:15:15,790 อีกอย่าง ที่จริงผมไม่ได้เสนอทางเลือกให้คุณ 326 00:15:15,873 --> 00:15:17,792 นี่คือข้อตกลง 327 00:15:18,543 --> 00:15:20,545 - จริงเหรอ - จริงสิ 328 00:15:27,260 --> 00:15:31,597 ปกติมือผมไม่อุ่นขนาดนี้นะ แต่เพราะโกโก้ร้อนนี่น่ะ 329 00:15:33,891 --> 00:15:36,352 โทษทีๆ เอาล่ะ นั่งลง 330 00:15:37,603 --> 00:15:39,981 ครูเพิ่งเจอเรื่องตลกสุดๆ มา 331 00:15:42,692 --> 00:15:45,278 สวัสดี คราวที่แล้วเราถึงตอนที่ 332 00:15:45,361 --> 00:15:49,198 เลนินกำลังจะโค่นล้ม ราชวงศ์โรมานอฟ 333 00:15:52,577 --> 00:15:54,912 ขอโทษที พอดีมีเรื่องบ้าบอเกิดขึ้นน่ะ 334 00:15:54,996 --> 00:15:58,082 ครูมีเพื่อนชื่อโรแลนด์ เพื่อนร่วมหอสมัยมหาวิทยาลัย 335 00:15:58,165 --> 00:16:00,251 ครูจบจากเคมบริดจ์ใช่ไหมคะ 336 00:16:00,751 --> 00:16:03,087 ถูกต้อง มีคนตั้งใจฟังด้วย 337 00:16:03,171 --> 00:16:08,301 เขาอยากให้อาร์ชี่น้อยคนนี้ ไปพูดออกบีบีซีพรุ่งนี้ 338 00:16:08,384 --> 00:16:10,470 ดูเหมือนครูจะเป็น 339 00:16:10,553 --> 00:16:13,389 "กระบอกเสียงสำคัญ ในความสัมพันธ์อังกฤษรัสเซีย" 340 00:16:13,473 --> 00:16:15,391 ผมไม่ได้พูดเองนะ ศาลที่เคารพ 341 00:16:15,475 --> 00:16:17,226 ให้ตายสิ แต่ไม่ได้หรอก 342 00:16:17,310 --> 00:16:19,687 - เรามีเรียน ครู... - อะไร... 343 00:16:19,770 --> 00:16:21,731 - ครูทำไม่ได้ - ครูต้องไปนะ 344 00:16:21,814 --> 00:16:23,608 - ควรเหรอ - ไม่เอาน่า ไปเถอะ 345 00:16:23,691 --> 00:16:26,986 - ไปเถอะนะ - เหรอ จริงเหรอ 346 00:16:27,069 --> 00:16:28,571 - ลิฟ - ครูต้องฟาดมากแน่ 347 00:16:28,654 --> 00:16:30,740 แน่นอน เบนจี้ เธอคิดว่าไง 348 00:16:31,532 --> 00:16:33,242 กวนโอ๊ยนะ เบนจี้ ดูเพื่อนบ้าง 349 00:16:33,326 --> 00:16:35,786 - ไปได้ใช่ไหม ดีใช่ไหม ว่าไง - ใช่ 350 00:16:38,080 --> 00:16:41,042 ขอบคุณที่ทำเป็นช่วยโน้มน้าวครูนะ 351 00:16:41,125 --> 00:16:46,088 โอเค กลับไปเรื่องสหายเลนิน ที่ฆ่าสาวๆ โรมานอฟกันเถอะ 352 00:16:49,634 --> 00:16:51,135 (อาหารพร้อมทานอาร์ตส์ พิซซ่าและแซนด์วิช) 353 00:16:59,477 --> 00:17:00,478 เอาล่ะ 354 00:17:01,145 --> 00:17:02,939 เอ้านี่ พรรคพวก 355 00:17:03,022 --> 00:17:04,815 - ขอบใจ - กินให้อร่อย 356 00:17:04,898 --> 00:17:05,900 ขอบใจพวก 357 00:17:08,819 --> 00:17:10,029 (เคที่: หนูกำลังเก็บของ) 358 00:17:12,656 --> 00:17:15,326 - เรียบร้อยดีไหมครับ - ไม่รู้สิ ทอมมี่ 359 00:17:15,952 --> 00:17:18,246 ลูกสาวฉันกำลังเจอเรื่องหนัก 360 00:17:18,329 --> 00:17:20,205 เธอรับมือได้ไม่ค่อยดีเท่าไร 361 00:17:20,289 --> 00:17:21,915 หมายถึงกินเสร็จหรือยังน่ะครับ 362 00:17:21,999 --> 00:17:26,002 อ๋อ เสร็จแล้ว เอาไปให้ เพื่อนๆ เธอตรงนั้นเก็บซากได้เลย 363 00:17:26,546 --> 00:17:27,672 หนุ่มๆ 364 00:17:29,507 --> 00:17:30,633 ซอสมะเขือเทศ 365 00:17:31,259 --> 00:17:33,386 บางทีฉันอาจจะไม่ใช่พ่อที่ดีเท่าไร 366 00:17:33,469 --> 00:17:34,512 ยังไม่จบเหรอ 367 00:17:34,595 --> 00:17:36,055 โอเค ได้ 368 00:17:36,764 --> 00:17:38,933 คุณทำอะไรล่ะ ทอดทิ้งลูกเหรอ 369 00:17:39,016 --> 00:17:40,059 เปล่า 370 00:17:40,142 --> 00:17:42,645 - คุณติดเหล้าเหรอ - อะไรนะ เปล่า 371 00:17:42,728 --> 00:17:44,188 - คุณทำร้ายลูกไรงี้เหรอ - ให้ตาย ไม่ 372 00:17:44,272 --> 00:17:46,065 - ฟาดเธอนิดหน่อย ไม่ตัดสินนะ - เปล่า 373 00:17:46,148 --> 00:17:48,317 อันนั้นควรโดนตัดสินนะ ขอบคุณทุกคน 374 00:17:48,401 --> 00:17:50,945 ไม่เป็นไร พวกนายไม่ต้องช่วย เราโอเค 375 00:17:51,028 --> 00:17:53,656 - เธอก็ด้วย - อ๋อ แน่นอน 376 00:17:55,658 --> 00:17:59,870 - แหมๆ - โอ้ ขอบคุณพระเจ้า คนสติดี 377 00:17:59,954 --> 00:18:02,540 คุณบอกวอลต์เหรอ ว่าฉันพยายามจะมีเซ็กซ์กับคุณ 378 00:18:03,040 --> 00:18:04,584 เปล่า... สวัสดี 379 00:18:05,418 --> 00:18:06,419 ไม่ใช่ 380 00:18:06,919 --> 00:18:10,798 ไม่ได้บอกจากปาก เคยได้ยินเรื่องการแสดงสีหน้าไหม 381 00:18:10,881 --> 00:18:16,929 งั้นคุณก็ไม่ได้พูดว่า "ดีแลนคิดว่าผมมีเสน่ห์" 382 00:18:17,013 --> 00:18:20,266 อะไรนะ ไม่ ผมพูด ผมพูดแบบนั้น 383 00:18:20,349 --> 00:18:23,394 ผมพูดแบบนั้นเป๊ะเลย แต่ไม่ใช่ในเชิงโอ้อวดนะ 384 00:18:23,477 --> 00:18:24,979 ไหนพูดแบบไม่โอ้อวดซิ 385 00:18:26,731 --> 00:18:28,941 ดีแลนคิดว่าผมมีเสน่ห์ 386 00:18:29,025 --> 00:18:31,902 - มนุษย์ที่ไหนพูดด้วยช่องเสียงนั้น - ผมไม่ได้อวด... 387 00:18:31,986 --> 00:18:35,281 ผมแทบจะป่าวประกาศเลยล่ะ ขอโทษนะ 388 00:18:35,990 --> 00:18:38,284 - ผมจะแก้ตัวยังไงได้บ้าง - เลี้ยงข้าวเช้าฉัน 389 00:18:38,367 --> 00:18:40,870 ได้เลย ทอมมี่ๆ มานี่หน่อย 390 00:18:45,958 --> 00:18:47,710 บ้าเอ๊ย 391 00:18:50,046 --> 00:18:51,631 เวรแท้ๆ 392 00:18:51,714 --> 00:18:53,466 คุณจะเอาอะไรมาแลก 393 00:18:53,549 --> 00:18:54,759 (อาร์ชี่: อีกหนึ่งชั่วโมงผมจะออกทีวี) 394 00:18:54,842 --> 00:18:57,428 ผมต้องคอยตอบคำถามแทนคุณ และผมไม่อยากทำแบบนั้นอีกแล้ว 395 00:18:57,511 --> 00:18:59,597 ผมรู้สึกเหมือนบ่นไปก็ไม่มีใครฟัง 396 00:19:01,766 --> 00:19:04,101 รู้ไหม เอลิซาเบธพูดถูก 397 00:19:05,269 --> 00:19:08,481 ทุกครั้งที่เคที่มีปัญหา ผมจะยื่นมือเข้าไปช่วย 398 00:19:08,564 --> 00:19:10,232 ผมมันชอบจุ้น 399 00:19:10,316 --> 00:19:12,526 งั้นคุณก็อยู่เคียงข้างเธอมาตลอด 400 00:19:12,610 --> 00:19:13,736 - โอเค - บ้าจริง 401 00:19:13,819 --> 00:19:15,488 - เธอโอเคไหมเนี่ย - มันมากเกินไป 402 00:19:15,571 --> 00:19:19,784 ตอนนี้เธอเลยไม่รู้จักรับมือ กับความยากลำบาก 403 00:19:19,867 --> 00:19:22,745 เธอกำลังจะไปจากที่นี่ และผมก็ทำอะไรไม่ได้เลย 404 00:19:22,828 --> 00:19:24,538 เกร็ก ฉันอยากเล่าอะไรให้ฟัง 405 00:19:24,622 --> 00:19:26,499 ไม่ใช่เรื่องเท็ดดี้ รูสเวลต์ใช่ไหม 406 00:19:26,582 --> 00:19:29,126 - ไม่ เรื่องฉันเอง - แล้วไป 407 00:19:29,210 --> 00:19:32,254 ตอนฉันยังเด็ก มหาวิทยาลัยจอร์เจียรับฉันเข้าเรียน 408 00:19:32,338 --> 00:19:36,175 - ทีมบูลด็อกส์ - ห่างบ้าน 20 นาที ไม่ต้องคิดเลย 409 00:19:36,258 --> 00:19:40,304 แต่บราวน์ก็รับฉันเข้าเหมือนกัน แต่อยู่ไกลมาก 410 00:19:40,388 --> 00:19:43,641 และฉันกลัวว่าเด็กคนอื่นๆ จะฉลาดกว่าฉัน 411 00:19:43,724 --> 00:19:46,060 ฉันเลยเลือกจอร์เจีย 412 00:19:46,143 --> 00:19:48,688 เช้าวันหนึ่ง พ่อฉันเอาตั๋วสองใบ มาวางบนตักฉัน 413 00:19:48,771 --> 00:19:50,606 ตั๋วบินตรงไปโพรวิเดนซ์ โรดไอแลนด์ 414 00:19:50,690 --> 00:19:54,527 เราทั้งคู่ไม่เคยออกนอกรัฐ และฉันตื่นเต้นมากที่จะได้ไปเที่ยว 415 00:19:54,610 --> 00:19:57,571 - เราเลยออกเดินทาง - เหรอ เราเดินทางตลอดเวลา 416 00:19:57,655 --> 00:19:58,781 ตอนที่เคที่ยังเด็ก 417 00:19:58,864 --> 00:20:00,241 เธอไปมาทุกที่ 418 00:20:00,324 --> 00:20:02,785 เธอชอบปรากมาก เธอเคยออกเสียงว่า "พวาก" 419 00:20:04,036 --> 00:20:06,414 - คุณยังเล่าไม่จบ - พอเราไปถึงโพรวิเดนซ์ 420 00:20:06,497 --> 00:20:08,249 - โอเค - ฉันรู้ทันที 421 00:20:08,332 --> 00:20:11,043 ว่าฉันต้องเข้าบราวน์ ฉันก็เลยไป 422 00:20:11,961 --> 00:20:13,838 ทำอย่างพ่อฉัน 423 00:20:13,921 --> 00:20:15,131 หาทางให้ได้ 424 00:20:15,214 --> 00:20:16,632 "ไม่สำคัญว่าจะด้วยอะไร" 425 00:20:16,716 --> 00:20:18,843 "แค่บางอย่าง ที่ทำให้เธอรู้ว่าคุณใส่ใจ" 426 00:20:29,145 --> 00:20:32,565 ฮึดหน่อยๆ 427 00:20:35,359 --> 00:20:36,527 ทำบ้าอะไรวะเนี่ย 428 00:20:37,111 --> 00:20:39,196 งี่เง่าชะมัด บ้าเอ๊ย 429 00:20:39,280 --> 00:20:40,281 ออกสิ 430 00:20:41,615 --> 00:20:42,658 ไม่ๆ 431 00:20:45,703 --> 00:20:47,037 ได้มาแล้ว 432 00:20:47,913 --> 00:20:49,415 - โอ๊ย - อย่าดิ้นสิ 433 00:20:49,498 --> 00:20:51,041 - เกือบเสร็จแล้ว - พระเจ้า 434 00:20:51,625 --> 00:20:54,795 เคที่เผาเสื้อผ้าผมเกลี้ยง เธออัดเข้าเบ้าตาผมอีก 435 00:20:54,879 --> 00:20:58,716 และผมก็จะกลายเป็นไอ้งั่ง ต่อหน้าชาวบ้าน ไม่ยุติธรรมเลย 436 00:20:58,799 --> 00:21:00,176 นี่ฝีมือเคที่เหรอ 437 00:21:02,303 --> 00:21:03,637 คุณไม่ได้บอกฉัน 438 00:21:03,721 --> 00:21:05,431 ใช่ๆ โอเค 439 00:21:05,514 --> 00:21:07,516 ใช่ ก็ได้ เธอทำ ใช่ 440 00:21:07,600 --> 00:21:10,269 และเรื่องมันก็ยุ่งเหยิงไปหมด 441 00:21:10,352 --> 00:21:13,355 ผมแอบออกจากโรงแรมนี้ทุกเช้า เพื่อเลี่ยงการจ๊ะเอ๋กับพ่อเธอ 442 00:21:13,439 --> 00:21:17,860 ซึ่งแน่นอนว่าเขาพักอยู่ที่นี่ และไล่กินถั่วในบาร์จนเกลี้ยง 443 00:21:18,944 --> 00:21:21,864 - อะไรจะชอบถั่วขนาดนั้น - หลายคนก็ชอบถั่ว ฉันยังชอบ 444 00:21:21,947 --> 00:21:23,783 ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับผมด้วย 445 00:21:23,866 --> 00:21:25,785 แค่ถามลอยๆ หรืออยากได้คำตอบจริงๆ 446 00:21:26,494 --> 00:21:28,788 - ผมรับฟังได้นะ - ฉันว่าเป็นเพราะ 447 00:21:28,871 --> 00:21:32,208 บางคนมองว่าคุณเป็นคนบัดซบ หลงตัวเองที่น่าอัดสักป้าบ 448 00:21:32,291 --> 00:21:34,752 - นี่ไงตัวอย่าง - คนมองผมแบบนั้นเหรอ 449 00:21:34,835 --> 00:21:36,045 บางคนน่ะ 450 00:21:36,128 --> 00:21:38,172 - คุณมองผมแบบนั้นไหม - ไม่ 451 00:21:39,715 --> 00:21:40,716 ไม่ทุกครั้ง 452 00:21:41,634 --> 00:21:44,553 ก็คุณเลือกอยู่โรงแรม แทนที่จะอยู่อพาร์ตเมนต์ฉัน 453 00:21:44,637 --> 00:21:48,224 ซึ่งบางคนอาจมองว่า เป็นเรื่องชวนงง 454 00:21:48,307 --> 00:21:49,433 คุณมีเพื่อนร่วมห้อง 455 00:21:49,517 --> 00:21:52,353 และการย้ายไปอยู่ด้วยกัน ก็เป็นก้าวใหญ่ 456 00:21:53,103 --> 00:21:54,522 เรากำลังจะมีลูกด้วยกันนะ 457 00:21:54,605 --> 00:21:58,234 โอเค ถ้าผมเลวขนาดนั้น ทำไมถึงอยากคบกับผมล่ะ 458 00:21:58,317 --> 00:22:00,820 ตอนแรก หลักๆ ก็เพราะหน้าตา 459 00:22:00,903 --> 00:22:03,531 จากนั้นก็จิตใจและสำเนียงนั่นด้วย 460 00:22:03,614 --> 00:22:06,742 จริงๆ นะ เหมือนได้มีเซ็กซ์กับหมีแพดดิงตัน 461 00:22:07,993 --> 00:22:10,204 - แค่นั้นก็มัดใจฉันแล้ว - หมีนักปราชญ์ 462 00:22:10,287 --> 00:22:12,164 มักจะซ่อน แซนด์วิชแยมส้มไว้ใต้หมวกเสมอ 463 00:22:12,581 --> 00:22:14,667 - คุณพูดอะไร - ก็ตามที่หมีพูดนั่นแหละ 464 00:22:14,750 --> 00:22:18,003 มนุษย์ทุกคนมีหลายด้าน มีทั้งคุณสมบัติที่ดีและไม่ดี 465 00:22:18,087 --> 00:22:20,172 ตามประสาทวิทยา สมองเรามีความยืดหยุ่น 466 00:22:20,256 --> 00:22:23,217 แปลว่าด้วยเจตนาและการทำซ้ำๆ เราจะตัดสินใจว่าเราจะเป็นใคร 467 00:22:23,300 --> 00:22:25,719 ส่วนคุณ ฉันว่าตอนนี้คุณอยู่ที่ทางแยก 468 00:22:25,803 --> 00:22:27,221 แต่ฉันคิดว่าคุณจะก้าวขึ้นมา 469 00:22:27,304 --> 00:22:29,390 และกลายเป็นผู้ชาย ที่ฉันรู้ว่าคุณสามารถเป็นได้ 470 00:22:30,391 --> 00:22:32,977 - แล้วถ้าผมทำไม่ได้ล่ะ - ฉันก็หาคนใหม่ 471 00:22:33,561 --> 00:22:34,812 เรียบร้อย เสร็จแล้ว 472 00:22:34,895 --> 00:22:37,231 มีตรงไหนอีกไหม เอาปากฉ่ำๆ ไหม 473 00:22:37,314 --> 00:22:39,066 - ไม่เป็นไร - ปอดจริง 474 00:22:39,817 --> 00:22:41,068 ฉันกลับไปเรียนต่อแล้ว 475 00:22:50,911 --> 00:22:53,247 - พ่อไปเอามาเหรอ - ใช่ ถูกต้อง 476 00:22:56,208 --> 00:22:59,962 พ่อทำสิ่งเดียวที่หนูไม่เคยทำ เพื่อให้หนูรู้สึกแย่กว่าเดิมเหรอ 477 00:23:00,880 --> 00:23:02,047 โอเค 478 00:23:04,466 --> 00:23:08,178 ฟังนะ พ่อรู้ว่าลูกไม่ชอบให้พ่อ เรียกลูกว่าดาวเด่น แต่ลูกเป็น 479 00:23:08,262 --> 00:23:10,598 - พอเถอะ - ลูกเป็นจริงๆ ทำใจซะ 480 00:23:11,265 --> 00:23:15,269 แต่พักหลังมานี้ ลูกเอาแต่ทำสิ่งที่ค่อนข้างจะขี้แพ้ 481 00:23:15,352 --> 00:23:18,063 พ่อรู้ เพราะพ่อเคยผ่านมาแล้ว 482 00:23:18,147 --> 00:23:20,691 คนกากย่อมมองคนกากด้วยกันออก 483 00:23:21,984 --> 00:23:25,696 เคที่ ลูกพูดถูกเรื่องพ่อ พ่อไม่ได้ลุกขึ้นใหม่ 484 00:23:26,363 --> 00:23:30,242 และพ่อฟื้นตัวไม่เป็น หวังว่าจะไม่ได้ถ่ายทอดมันให้ลูก 485 00:23:31,368 --> 00:23:33,245 ไม่เอาน่า ลูกรักที่นี่ 486 00:23:34,163 --> 00:23:38,167 สิ่งเดียวที่ลูกต้องทำเพื่อที่จะอยู่ต่อ คือต้องกล้าหาญ 487 00:23:40,210 --> 00:23:42,755 และเขียนจดหมายบอกว่า ลูกป่วยทางจิต 488 00:23:42,838 --> 00:23:44,089 โอ๊ยจะบ้า 489 00:23:48,344 --> 00:23:49,678 ช่วยหนูเขียนหน่อย 490 00:23:49,762 --> 00:23:52,473 ศูนย์นักศึกษาเอลิซาเบธ สต็อดดาร์ด เพิ่งเปิดให้บริการ 491 00:23:52,556 --> 00:23:53,891 จะเห็นได้ว่าที่ด้านหลังพวกคุณ 492 00:23:53,974 --> 00:23:57,478 เรายังคงสภาพเปลือกอาคาร ผนังอิฐดั้งเดิมจากปี 1821 ไว้อยู่ 493 00:23:57,561 --> 00:23:59,688 - คริสเทิลบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ - ขอบคุณ 494 00:23:59,772 --> 00:24:01,690 ผมเกลียดตึกบ้านี่ชะมัด 495 00:24:01,774 --> 00:24:04,902 มันคือการเอาตัวอย่างคลาสสิก ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโกธิค 496 00:24:04,985 --> 00:24:06,487 แล้วเอาเรือนกระจกมาวางทับ 497 00:24:06,570 --> 00:24:08,489 - และเพิ่มร้านสแมชเบอร์เกอร์ด้วย - ถูกต้องเลย 498 00:24:08,572 --> 00:24:12,076 ผมเสียสละสิ่งที่สืบทอดกันมา เพื่ออะไร เพิ่มเด็กอ้วนเหรอ 499 00:24:12,159 --> 00:24:14,995 - มั่นใจว่ามีเยอะพอแล้วนะ - อย่า อย่าพูดดัง 500 00:24:15,704 --> 00:24:16,830 - ขอบคุณ - โอเค 501 00:24:16,914 --> 00:24:18,791 จู่ๆ มาพูดทำไม 502 00:24:18,874 --> 00:24:20,793 มื้อค่ำกับคณบดีริกส์เหมือนไปผจญศึก 503 00:24:20,876 --> 00:24:22,628 และผมต้องบอกเขาว่าเราตัดงบเขา 504 00:24:23,462 --> 00:24:26,048 รู้สึกเหมือนนี่เป็นงานหลักผมไปแล้ว 505 00:24:26,131 --> 00:24:29,051 ผู้คนมาขอผม ในสิ่งที่ตัวเองสนใจจริงๆ 506 00:24:29,134 --> 00:24:31,887 ผมต้องปฏิเสธ และพวกเขาก็แค้นฝังหุ่นผม 507 00:24:31,971 --> 00:24:34,264 เพื่อนแท้คุณจะรู้ว่ามันเป็นงาน 508 00:24:34,348 --> 00:24:36,976 - เราไม่แค้นฝังหุ่นคุณหรอก - หวังว่านะ 509 00:24:39,395 --> 00:24:41,981 ผมต้องย้าย "วารสาร วิพากษ์ลัดโลว์" ไปลงออนไลน์ 510 00:24:42,064 --> 00:24:43,816 ตามโครงการรักษ์โลก 511 00:24:43,899 --> 00:24:46,819 เราตีพิมพ์มันทุกปี สุดท้ายก็กลายเป็น ขยะทั่วมหาวิทยาลัยตลอด 512 00:24:46,902 --> 00:24:49,154 - อย่างกับโรงงานกระดาษระเบิด - วอลต์ ไม่ได้นะ 513 00:24:49,238 --> 00:24:51,615 - หลายคนต้องไม่พอใจแน่ - ไม่หรอก 514 00:24:51,699 --> 00:24:54,576 นักศึกษา 36 คน ที่ได้ตีพิมพ์จะไม่พอใจ 515 00:24:54,660 --> 00:24:56,829 ผู้ปกครองคนอื่นๆ อีก 72 คนและ... 516 00:24:57,871 --> 00:24:58,872 และผม 517 00:25:01,000 --> 00:25:03,961 ผมอ่านตั้งแต่หน้าแรก ยันหน้าสุดท้ายทุกปี 518 00:25:07,464 --> 00:25:08,590 เสียใจด้วยจริงๆ 519 00:25:12,177 --> 00:25:14,638 "ทั้งหมดทั้งมวลนั้น ฉันเสียใจอย่างสุดซึ้ง" 520 00:25:14,722 --> 00:25:16,682 "พฤติกรรมของฉันมันวิกลจริต... " 521 00:25:16,765 --> 00:25:19,059 - หนูไม่ชอบวิกลจริต - จริงเหรอ 522 00:25:19,143 --> 00:25:21,061 หนูจะใช้คำว่า "เกินรับไหว" 523 00:25:21,145 --> 00:25:23,188 ได้ จดหมายไม่ต้องเขียนให้ดีก็ได้ 524 00:25:24,231 --> 00:25:25,649 แต่พ่อชอบนี่ 525 00:25:25,733 --> 00:25:27,317 โอเค เรียบร้อย 526 00:25:27,985 --> 00:25:29,028 ดูเจ้านี่สิ 527 00:25:29,611 --> 00:25:31,321 - หนูได้เอาไปซ่อนใช่ไหม - เต็มที่ 528 00:25:31,405 --> 00:25:33,449 เก็บไว้สำหรับ เวลาที่ต้องการกำลังใจแล้วกัน 529 00:25:33,991 --> 00:25:37,244 อย่างเช่นตอนเห็นไอ้กร๊วกนั่น เข็นรถเข็นเด็กครั้งแรก 530 00:25:38,996 --> 00:25:40,414 เดี๋ยว อะไรนะ 531 00:25:49,631 --> 00:25:53,093 สวัสดี สวัสดีครับ ขอโทษจริงๆ ผมลืมกุญแจอีกแล้ว 532 00:25:53,177 --> 00:25:54,428 ไม่มีปัญหา 533 00:25:55,179 --> 00:25:58,724 - เกิดแต่กับคุณนะคะเนี่ย - ผมรู้ ผมโมโหตัวเองมาก 534 00:25:58,807 --> 00:26:00,934 คุณคิดว่ารัฐบาลรัสเซีย 535 00:26:01,018 --> 00:26:03,896 จะตอบโต้การกระทำอันอาจหาญ จากทางการอังกฤษยังไงครับ 536 00:26:03,979 --> 00:26:06,815 เรื่องนี้ไม่มีทางจบอย่าง "ราบรื่น" แน่นอน... 537 00:26:07,649 --> 00:26:09,151 แกทำเธอท้องเหรอ 538 00:26:09,651 --> 00:26:13,655 (ศ.แจงมุมมองทางประวัติศาสตร์ เรื่องการคว่ำบาตรรัสเซีย) 539 00:26:15,574 --> 00:26:18,869 คุณเบตส์ คุณกำลังถ่ายทอดสด ออกบีบีซีอยู่นะครับ 540 00:26:21,789 --> 00:26:24,041 - นั่นเกร็กเหรอ - ใช่ 541 00:26:24,124 --> 00:26:25,167 อัดมันให้เละเลย 542 00:26:27,628 --> 00:26:29,254 คุณพระ 543 00:26:31,548 --> 00:26:33,425 อีไลๆ 544 00:26:34,051 --> 00:26:36,220 ไหวหรือเปล่า เอายาพ่นไหม 545 00:26:48,816 --> 00:26:51,443 ว่าไง ไปเดินจิบกาแฟกันไหม 546 00:26:52,236 --> 00:26:54,071 ไม่ได้ ฉันยุ่งมาก 547 00:27:00,911 --> 00:27:02,204 - ไง - ไง 548 00:27:02,287 --> 00:27:05,916 ขอบคุณที่ช่วยเคลียร์คดี เรื่องไฟไหม้ที่ไม่น่าเกิดนี่ให้นะ 549 00:27:05,999 --> 00:27:08,794 อ๋อ ครับ ไม่มีปัญหาเลย 550 00:27:09,628 --> 00:27:14,091 ตอนลงไปในน้ำเย็นจัดเมื่อกี้ คุณคงไม่บังเอิญเห็นปืนผมใช่ไหม 551 00:27:14,174 --> 00:27:17,344 - ไม่เห็นนะ - ไม่เป็นไร คงลืมไว้บนแผงหน้ารถ 552 00:27:20,013 --> 00:27:24,434 อ้อ ไม่ใช่ ผมลืมไว้ที่สนามยิงปืน ที่ที่ดีที่สุดที่จะทิ้งปืนไว้ 553 00:27:24,518 --> 00:27:25,894 ตามหาเจ้าของได้ยาก 554 00:27:30,274 --> 00:27:32,651 ผมว่าจะพยายาม ทำตัวชวนงงให้น้อยลง 555 00:27:39,283 --> 00:27:40,659 ฉันตลกกว่าที่คนอื่นคิดนะ 556 00:27:41,994 --> 00:27:44,079 ขอบคุณ ขอบคุณ 557 00:27:45,205 --> 00:27:48,083 - ไอ้เวรนี่เอง - สวัสดี โม เป็นไงบ้าง 558 00:27:48,167 --> 00:27:49,793 นี่จะย้ายเข้ามาเหรอ 559 00:27:52,129 --> 00:27:54,798 ขอบคุณที่มาส่งนะ 560 00:27:54,882 --> 00:27:55,883 ค่ะ 561 00:27:56,842 --> 00:27:59,469 หนูไม่ใจสลายหรอกนะที่พ่อจะไป 562 00:27:59,553 --> 00:28:00,846 ไม่เคืองกันนะ 563 00:28:02,055 --> 00:28:05,058 แต่หนูดีใจจริงๆ ที่พ่อมา 564 00:28:05,893 --> 00:28:06,935 พ่อก็เหมือนกัน 565 00:28:08,353 --> 00:28:10,647 - หนูรักพ่อ - พ่อก็รักลูก 566 00:28:13,609 --> 00:28:14,860 บายค่ะ พ่อ 567 00:28:15,569 --> 00:28:16,570 บาย ลูกรัก 568 00:28:18,447 --> 00:28:19,615 เจอกันวันจันทร์ 569 00:28:19,698 --> 00:28:21,366 - เดี๋ยว อะไรนะ - ไปๆ 570 00:28:21,450 --> 00:28:23,202 (โรงแรมเอล์ม ณ แคบอต)