Mezar taşımda şöyle yazsın, "Yağmursuz topraklarda yaşadı."
Mezar taşımda şöyle yazsın, "Zalimler kazandı ama hâlâ ayaktaydık."
Ségur varoşlarında 10 gündür mahsuruz.
Tövbekârlar peşimizde.
Gücümüz tükeniyor.
Sayımız çok az.
Daha ne kadar dayanabiliriz?
Kimse bilmiyor.
Mezar taşımda şöyle yazsın, "Umut vermek için
en karanlık yollara girdi."
Şeytan'ın yavrusunu getirene 100.000 duka.
Günahkâr prens ve prenses için de bir 100.000 daha.
Yol verin!
Çekilin!
Hadi yürü!
-Hadi! Yürü! -Kim bu?
Bu kuraklık Tanrı'nın bize cezası.
Şeytan, Ségur'e leke sürdü.
Tanrı da onu yenmemizi bekliyor.
Tanrı bizden kefaret bekliyor!
Kefaret!
-Tanrı'yı memnun etmek ister misiniz? -Evet.
Şeytan'ın yavrusunu bize getirin.
Günahkâr prensi ve prensesi bize getirin.
Cennetin ve dünyanın yaratıcısı olan Yüce Tanrı'ya inanır mısın?
Onun gazabına boyun eğer misin?
Evet.
Sesin çıksın.
-Evet! -Şeytan'ı reddeder misin?
Yaptıklarını?
İçi boş vaatlerini?
Kilise size yalan söylüyor!
Şeytan diye bir şey yok.
Şeytan'ın yavrusu da yok.
Size yalan söylüyorlar! Şeytan yok!
Bu o!
Gelin, onu bu kez kaçırmayın! Burada! Acele edin!
Bana bak!
Bu taraftan! Buraya!
-Gitme, demiştim. -Ben de gideceğim dedim.
Acı çekti mi?
Ölmeden önce "Kilise yalancı" diye bağırdı.
"Şeytan da, yavrusu da yok" dedi.
Öyleyse tek gözlü cadı niye benim ölmemi istedi?
Boş ver o kadını. Saçma laflarıyla birlikte ölüp gitti.
-Selam. -Selam.
-Dünyayı kurtaracakmışım. -Boş ver dedim!
Kafayı yemiş. Çocuk kanıyla dünya kurtulmaz.
İmkânlarımız tükendi.
Tövbekârlar kazandı.
Sayımız çok az. Gitmemiz lazım.
Gerek yok.
Halk bizden yana.
Tövbekârları isteyip yalanlarına kanan kimse yok.
Korkuyorlar ama Prens'i görseler silahlarını kuşanıp savaşırlar.
Varoşlar patlamaya hazır. Bir kıvılcım yaksak yeter.
Ama Prens'in durumu kötü.
İyileşse bile kan gövdeyi götürür. Hepimiz ölürüz, başta da o.
Meczuplara karşı bir avuç köylü yetmez.
Böcek gibi kaçalım mı yani? Onları yağma ve işkenceye mi terk edelim?
Askerim ben, böcek değilim.
Senden binlercesi lazım Thibault ama anca 50 kişi var.
Lamartine'e kaçışımızı planlayalım.
Şeytan'ın yavrusunu elinden kaçırdın.
Varoşlar çok büyük.
Yeterli adamım yok.
Halk da kızı vermeye yanaşmıyor. Onu saklıyorlar.
Bir çocuğu yakalayamaman onların suçu mu oldu?
Sana ilahi adaletin kılıcını verdim.
Oysa sen bir avuç köylünün bile saygısını kazanamıyorsun.
Korku bile saçamıyorsan ne işe yararsın ki?
Tanrı'yı utandırıyorsun.
Ben onun en sadık kuluyum.
Ama bu çocuk bulununca Kutsal Savaş kazanılmış olmayacak.
-Ne biliyorsun? -Şeytan'ın var olmadığını biliyorum.
Seleflerinizin uydurması.
Şeytan yoksa kız nasıl onun çocuğu olabilir?
Mantık yürütmeye de başladın. Güzel. Göğsüm kabardı.
Ama seni o bataklıktan bu amaçla çıkarmadım.
O yüzden emirlerimi sorgulamayı bırak.
Bağışlayın peder.
İşimize yaramaz.
Bir haini Lamartine'e kadar taşımayacağız.
Lothar babanızı öldürecek.
Bu iş yanına kalmayacak.
Hortense, bir şey yap.
Tancrède ve diğerlerine yaptıklarının bedelini ödeyeceksin.
Hortense, lütfen canım.
Emir erine söyle de kılıcını indirsin.
Babanı öldürtecek misin?
Kefaret'le planında ben kurtuluyor muydum ki?
Tek çocuğuma zarar vermesine göz yummazdım.
Üzgünüm ama sana inanmıyorum.
Dur! Kefaret Kardeşi'ni ve Başpiskopos'u öldürmenin yolunu biliyorum.
Prens'in odasına çıkan gizli bir geçit var.
Postunu kurtarmak için söylemeyeceğin şey yok.
Ona sorun! Prens'le birlikte oradan geçtik.
Suikastçıları içeri soksak bile Başpiskopos ve Kefaret iyi korunuyor.
Adamlarını hisardan çıkarırsak başka.
Nasıl?
Varoşlarda bir ayaklanmayla.
Kıvılcım ben olacağım Thibault.
Herkes Ségur Prensesi'ni varoşlarda zırhla görürse gerekçeniz olur.
Yanımızda savaşırlar.
Başpiskopos askerlerini yollayınca suikastçılarımız boş kalır.
Saçmalama. Sağ çıkamazsın.
Kefaret ve Başpiskopos'tan böyle kurtulabiliriz.
Evlenmedin ki. Prenses olmadın.
Prenses olmasaydım milisler beni aramazdı.
Ekselansları, benim için siz Ségur Prensesi'siniz.
Yanınızda ölmekten gurur duyarım.
Delirdin mi sen?
-Savaşacak mısın? -Evet, onların iyiliği için.
İki hafta önce tanıştınız.
-Gidersem umutları kalmaz. -Bundan iyi hediye olamaz.
Umut tehlikelidir. Her şeyi göze almana yol açar.
Kalmanı istemiyorum. Bizim için çok şey yaptın.
-Ne? -Kızınla Lamartine'e git.
Canına mı susadın?
Sana ne?
Umursamaya mı başladın?
Perla sensiz gitmez.
Onunla konuşurum.
-Teşekkürler Ekselansları. -Teşekkürler Prenses.
Sen de mi kalıyorsun?
-Suikast için işe alındım. -Ne kadar teklif ettiler?
Sıfır.
Sen de onunlasın tabii.
Kazanma ihtimalleri yok.
İntihar bu.
-Konuş onunla. -O da farkında Néro.
İntihar ve kendini feda etmenin farkını bir gün anlarsın.
Perla'yı iyice uzaklara götür.
Kızına iyi bak.
Şurada. Mezarlığa yakın.
Tam yeri nerede?
-Bilmiyorum. Oraya gidince hatırlarım. -Üstünden bir geçelim.
Emin olalım.
Geçit varsa planı uygularız.
Kefaret ve Başpiskopos işi Zineb'le bende. Sen de Prenses'le kal.
Bu sayede kahramanca ölebiliriz.
Babamla Zineb geçidi kullanacaklar.
Hortense, ben, Lothar ve askerler, hep birlikte isyan çıkaracağız.
Sen hariç Perla.
Beni nasıl durdurabilirsin ki? Elimi mi bağlayacaksın?
Bunun kararı sana düşmez. Savaşmak istersem savaşırım.
Sana bir görev vereceğim.
Zineb ve benimle geliyorsun. O şerefsizleri geberteceğiz.
Bizden farkın her yere girebilmen.
Yarın bizimle keşfe çıkacaksın.
Bu anın hayalini kurmuştum.
Hayalimdeki gibi olmadı.
Asla hayallerinin peşinden gitme. Hep hüsran yaşarsın.
Kahramanlık masalına inanmadım.
Neden bu işe girdiğini anlamıyorum.
Hizmetçim söyledi, bana kök verebilirmişsiniz.
Yaralı değilsin.
Yaralansan da ızdırabını görmek isterim.
Biliyorum.
Kalmana sevindim.
Ne yapıyorsun?
Bilmem.
"Dilini ağzıma sok" anlamına gelmiyor.
-"Kalmana sevindim." Biraz o anlamda. -Hayır, değil.
Pardon.
Aptallık ettim.
Korkuyorum Néro.
Ölmeyeceksin Hortense.
Yanılmışım. Plan işe yarayacak.
Halkı gördüm. Peşinden gelecekler.
Belki de sebebi çatlak ve sinir bozucu olmandır.
Ya da inanılmaz güzelliğindir.
Yetenekli olduğun bir gerçek.
Baktığın kişiyi
daha iyi olmaya itiyorsun.
Baban…
Ona güveniyor musun?
Genelde güvenmem.
Bir şeyler gizliyor.
Ne?
Gizli geçit hikâyesi çok denk geldi.
Bize niye şimdi söylüyor?
-Sence bu bir tuzak mı? -Bilmiyorum.
İçimde kötü bir his var.
Yarın sizinle geleceğim.
-Nereye gidiyorsun? -Nöbet sırası bende.
Uyuman lazım Perla.
Sence iyileşecek mi?
Evet, derdim ama yalan söylemeyeyim.
Ama biz ikimiz kurtulacağız.
Hortense da.
Sonra o iki piçi öldüreceğiz.
Varoşlardan biri bu haritayı verdi.
Tanrı imdadımıza yetişir.
Onlar niye burada? Bizimle gelemezler.
Şehirde aranıyorlar. Yakalanmak mı istiyorsun?
Bizimle geliyorlar.
Şuraya bir bakacağım.
Yürü be!
Çekil önümden!
Ne oldu?
Tövbekâr kaynıyor. Devam edemeyiz. Oyuna geldik.
Ben mi? 10 gündür o barakada tutsaktım.
Kız bize lazım. Bulun onu.
Gidelim buradan.
-Komutanım. -Evet?
Bunu Néro gönderdi. Kendisi gidince size vermemi istedi.
-Şehirden ayrılmalıyız. -Prens ne olacak?
-Lothar'lar? -Uyaracağım. Gidin.
-Seninle geliyorum. -Ben de.
-Hayır. -Geliyorum.
-Lamartine'e dön. Tek yolu bu. -Olmaz.
Onları bırakmam.
Hortense! Başpiskopos kazandı. Ségur'ü kurtaracaksan dön ve ordu kur.
Ölürsen işe yaramazsın.
O yapmış.
-Ne? -Sizi oyuna o getirmiş.
Çok zavallısın.
Onu seviyorum diye mi? Tancrède sana yetmedi mi?
Öldür onu. Hak ettiğini bulsun.
İntihar planı yaptın Hortense. Seni caydıramayınca planı baltaladı.
Niye sığınaktan çıkıp buraya geldin?
Seni hangi sebeple getirmiş olabilir?
Evet?
Yapmadın, değil mi?
Yapmadığını söyle.
Onları uyardım.
HERKESİ BURADAN GÖTÜR
-Bizi sattın! -Ölecektiniz. Ne yapsaydım?
-Zalimleri öldür! -Dünyada zalimden bol ne var?
İkisi ölse veya kalsa ne yazar?
Daha iyi hâlin bu mu?
Kahramanca ölmek bu mu?
Sen ve Perla hariç gerisi boş.
Perla?
Perla? Lamartine'e dönün.
Hortense.
Haklı. Burada yapılacak bir şey kalmadı.
Lamartine'de yine başa geçmeme yardım et. Ségur'ü kurtarmaya orduyla geliriz.
Hadi gel.
Perla!
Kefaret!
Perla!
Kefaret!
Perla!
Kefaret!
Hop!
Bırak beni!
Gelsene!
-Oradalar. Yakalayın! -Prens'i götürün!
Gerçek kefaret şu suratını görmek mi?
Ayağa kalk.
Öldür beni.
İmanım beni korur.
İman her şeyden üstündür.
Tanrı'ya bağışla.
Kızımdan bir hediye.
Bulun onu!
Kaçın!
Nerede o?
Tek kurtarıcımız sensin.
Perla!
Hayır!
Perla!
Peder.
Tanrı sesimizi duydu.
Kuraklık bitti. Tanrı bizi affetti.
-Ettiğimiz tövbelere kulak verdi. -Anlamıyorsun.
Çocuk kurban edildi. Ayin gerçekleşti.
Tanrı değil. O kız yaptı. Yağmuru o yağdırdı.
Çocuğun bununla bir ilgisi yok. Sözlerim, tövbelerim bizi kurtardı.
Sus be sersem!
Hiçbir şey bilmiyorsun!
Bana ne cüretle karşılık verirsin?
Seni ben yarattım. Tanrı'nın gözünde sen bir hiçsin. Hiç!
Basit bir cüzzamlı.
Her gününü Tanrı'ya adayan bir cüzzamlı.
Ya siz?
Tanrı'dan af dilemek için ne verirsiniz?
Tövbekârlar kazandı.
Bizimkiler herhâlde ölmüştür.
Eskiden bir yetimdim. Kısa süreliğine aile sıcaklığını tattım.
Mezar taşımda şöyle yazsın,
"Adı Perla'ydı.
Bir suikastçıyla bir fahişenin kızıydı.
Son cadıydı."
Alt yazı çevirmeni: Melih Tu-men