Στην ταφόπλακά μου,
θέλω να γράφει ότι έζησα σε μια γη όπου δεν έβρεχε.
Στην ταφόπλακά μου, θέλω να γράφει ότι οι τύραννοι νίκησαν,
αλλά ήμασταν ακόμα όρθιοι.
Είμαστε 10 μέρες παγιδευμένοι στις παράγκες.
Μας κυνηγούν μετανοούντες.
Οι δυνάμεις μας φθίνουν.
Είμαστε πολύ λίγοι.
Πόσο θα αντέξουμε;
Κανείς δεν ξέρει.
Στην ταφόπλακά μου, θέλω να γράφει ότι για χάρη της ελπίδας,
πήρα σκοτεινά μονοπάτια.
ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
Εκατό χιλιάδες δουκάτα για το παιδί του διαβόλου.
Και άλλα τόσα
για το αμαρτωλό πριγκιπικό ζεύγος.
Κάντε στην άκρη!
Κουνηθείτε!
Άντε, κουνηθείτε!
-Εμπρός! Κουνηθείτε! -Ποιος είναι αυτός;
Αυτή η ξηρασία είναι η τιμωρία του Θεού.
Ο διάβολος έχει μολύνει τη Σεγκούρ.
Και ο Θεός περιμένει από μας να τον νικήσουμε.
Ο Θεός περιμένει να μετανοήσουμε!
Μετάνοια!
-Θέλετε να ευχαριστήσετε τον Θεό; -Ναι!
Δώστε μας τον απόγονο του διαβόλου.
Δώστε μας το αμαρτωλό πριγκιπικό ζεύγος.
Πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό,
τον δημιουργό του ουρανού και της γης;
Υποτάσσεσαι στην οργή Του;
Ναι.
Πιο δυνατά.
-Ναι! -Απαρνείσαι τον Σατανά;
Τα έργα του;
Και τις κούφιες υποσχέσεις του;
Η Εκκλησία σάς λέει ψέματα!
Ο διάβολος δεν υπάρχει.
Δεν υπάρχει σπορά του διαβόλου.
Σας λένε ψέματα! Ο διάβολος δεν υπάρχει!
Αυτή είναι!
Μαζί μου! Μην τη χάσετε αυτήν τη φορά!
Εδώ είναι! Γρήγορα!
Εσύ εκεί!
Από δω!
Εδώ!
-Σου 'πα να μην πας. -Κι εγώ είπα ότι θα πάω.
Υπέφερε;
Είπε ότι η Εκκλησία έλεγε ψέματα.
Ότι δεν υπάρχει διάβολος ή σπορά του.
Αν είναι αλήθεια, γιατί με ήθελε νεκρή η μονόφθαλμη;
Ξέχνα την. Είναι νεκρή, κι αυτή και οι μαλακίες της.
-Κύριε. -Γεια.
-Είπε ότι θα σώσω τον κόσμο. -Ξέχνα την τρελή!
Δεν θα μας σώσει το αίμα παιδιών.
Δεν γίνεται κάτι άλλο.
Οι μετανοούντες νίκησαν.
Είμαστε λίγοι. Πρέπει να φύγουμε.
Όχι απαραίτητα.
Έχουμε τον λαό.
Κανείς δεν πιστεύει τα ψέματα των μετανοούντων.
Όλοι φοβούνται, αλλά για τον πρίγκιπα θα έπαιρναν τα όπλα και θα πολεμούσαν.
Αρκεί μια σπίθα για να εκραγούν οι φτωχογειτονιές.
Ο πρίγκιπας δεν είναι καλά. Και να ήταν, θα γινόταν σφαγή. Θα πεθαίναμε όλοι.
Δεν πολεμάς τους τρελούς με χωρικούς.
Άρα, να φύγουμε σαν γαμημένες κατσαρίδες; Να τους αφήσουμε να λεηλατούν ελεύθεροι;
Είμαι στρατιώτης, όχι κατσαρίδα.
Χρειάζομαι 1.000 σαν εσένα, Τιμπό, αλλά μετά βίας έχω 50.
Θα σχεδιάσουμε τη διαφυγή μας στη Λαμαρτίν.
Άφησες το παιδί του διαβόλου να ξεφύγει.
Οι φτωχογειτονιές είναι αχανείς. Δεν έχω αρκετούς άντρες.
Και ο κόσμος αρνείται να την παραδώσει.
Την κρύβουν.
Αυτοί φταίνε που δεν μπορείς να πιάσεις ένα παιδί;
Σου έδωσα το σπαθί της θείας δικαιοσύνης,
και δεν μπορείς ούτε να κερδίσεις τον σεβασμό
μιας χούφτας χωρικών.
Τι σε χρειάζομαι, αν δεν μπορείς να ενσταλάξεις τον φόβο;
Ντροπιάζεις τον Θεό.
Είμαι ο πιο πιστός Του υπηρέτης.
Και να τη βρούμε, δεν θα κερδίσουμε τον Ιερό Πόλεμο.
Τι ξέρεις εσύ;
Ξέρω ότι ο διάβολος δεν υπάρχει. Ήταν δημιούργημα των προκατόχων σας.
Αν δεν υπάρχει, πώς γίνεται αυτή να 'ναι παιδί του;
Τώρα σκέφτεσαι λογικά. Ωραία.
Με κάνεις περήφανο.
Αλλά δεν σε έβγαλα γι' αυτό από τον βούρκο.
Μην αμφισβητείς τις εντολές μου.
Συγγνώμη, πάτερ.
Μας είναι άχρηστος. Δεν θα σέρνουμε έναν προδότη μέχρι τη Λαμαρτίν.
Ο Λοτάρ θα σκοτώσει τον ύπατο.
Δεν θα τη γλιτώσει.
Ορτάνς, κάνε κάτι.
Θα πληρώσεις για τα εγκλήματά σου. Για τον Τανκρέντ και τους άλλους.
Ορτάνς, αγάπη μου, σε παρακαλώ.
Πες του να κατεβάσει το σπαθί.
Θα με αφήσεις να πεθάνω;
Τι συμφώνησες να μου κάνει ο Αδελφός Μετάνοια;
Δεν θα τον άφηνα να πειράξει την κόρη μου.
Συγγνώμη, δεν σε πιστεύω πια.
Σταθείτε! Ξέρω πώς να σκοτώσουμε τον Αδελφό Μετάνοια και τον αρχιεπίσκοπο.
Ένα μυστικό πέρασμα οδηγεί στα διαμερίσματα του πρίγκιπα.
Θα έλεγες τα πάντα για να σώσεις το τομάρι σου.
Ρωτήστε τον! Το χρησιμοποίησα με τον πρίγκιπα.
Ακόμα κι αν βάλουμε δολοφόνους,
φρουρούνται και οι δύο πολύ καλά.
Εκτός αν βγάλουμε τους άντρες τους έξω.
Πώς;
Εξέγερση στις φτωχογειτονιές.
Θα είμαι η σπίθα σας, Τιμπό.
Αν φανεί η πριγκίπισσα με πανοπλία στις φτωχογειτονιές, έχετε δίκιο.
Θα πολεμήσουν. Ο αρχιεπίσκοπος θα στείλει δυνάμεις,
και οι δολοφόνοι μας θα δράσουν.
Ανοησίες. Θα σκοτωθείς.
Είναι η μόνη μας ευκαιρία να τους ξεφορτωθούμε.
Δεν είσαι η πριγκίπισσά τους ακόμα.
Αν δεν ήμουν, δεν θα με έψαχνε η πολιτοφυλακή.
Σας αναγνωρίζω ως πριγκίπισσα της Σεγκούρ.
Τιμή μου να πεθάνω πλάι σας.
Έχεις τρελαθεί;
-Θες να πολεμήσεις; -Ναι. Γι' αυτούς.
Λίγες μέρες τούς ξέρεις.
-Αν φύγω, θα απελπιστούν. -Ακόμα καλύτερα.
Η ελπίδα κάνει τους ανθρώπους να φέρονται απεγνωσμένα.
Δεν σου ζητώ να μείνεις. Έκανες πολλά για μας.
Τι;
-Γύρνα στη Λαμαρτίν με την Πέρλα. -Θες να πεθάνεις;
Εσένα τι σε νοιάζει;
Από πότε νοιάζεσαι;
Η Πέρλα δεν θα φύγει.
Θα της μιλήσω.
Ευχαριστώ, Υψηλοτάτη.
Ευχαριστώ.
Θα μείνεις κι εσύ;
Με προσέλαβαν για τη δολοφονία.
Πόσα πρόσφεραν;
Τίποτα.
Κι εσύ θα πας μαζί της.
Δεν πρόκειται να νικήσουν.
Είναι αυτοκτονία.
-Μίλα της. -Το ξέρει, Νέρο.
Η αυτοκτονία και η αυτοθυσία διαφέρουν. Θα μάθεις κάποτε.
Πάρε την Πέρλα μακριά.
Και φρόντιζέ την.
Εδώ είναι. Κοντά στο νεκροταφείο.
Πού ακριβώς;
Δεν ξέρω. Θα το θυμηθώ όταν βρεθώ εκεί.
Να το ελέγξουμε.
Να 'μαστε σίγουροι.
Αν υπάρχει το πέρασμα, συνεχίζουμε.
Σκοτώνουμε τους δυο τους με τη Ζινέμπ. Εσείς προσέχετε την πριγκίπισσα.
Και θα πεθάνουμε όλοι ηρωικά.
Ο Νέρο κι η Ζινέμπ θα πάρουν το πέρασμα.
Η Ορτάνς θα προκαλέσει εξέγερση
μ' εμένα, τον Λοτάρ και τους στρατιώτες.
Όχι εσύ, Πέρλα.
Πώς θα με σταματήσεις; Θα με δέσεις;
Δεν αποφασίζεις εσύ. Αν θέλω να πολεμήσω, θα το κάνω.
Σου έχω μια αποστολή.
Έρχεσαι μ' εμένα και τη Ζινέμπ. Θα σκοτώσουμε τους μπάσταρδους.
Μπορείς να τρυπώσεις παντού. Αύριο πάμε μαζί για αναγνωριστική.
Το ονειρευόμουν αυτό.
Δεν το 'χα φανταστεί έτσι.
Μην πραγματοποιείς τα όνειρά σου. Απογοητεύεσαι.
Αυτά περί ηρώων είναι βλακείες.
Απορώ γιατί το κάνετε.
Η καμαριέρα μου είπε ότι έχεις ρίζα.
Δεν είσαι χτυπημένος.
Και να ήσουν, προτιμώ να υποφέρεις.
Το ξέρω.
Χαίρομαι που θα μείνεις.
Τι κάνεις;
Δεν ξέρω.
Δεν είπα "Χώσε τη γλώσσα σου στο στόμα μου".
"Χαίρομαι που μένεις…"
-Είναι κοντά. -Όχι.
Συγγνώμη.
Ήταν χαζό.
Φοβάμαι, Νέρο.
Δεν θα πεθάνεις, Ορτάνς.
Έκανα λάθος. Θα πετύχει.
Τους είδα. Θα σε ακολουθήσουν.
Ίσως επειδή είσαι τρελή και ενοχλητική
και απίστευτα όμορφη.
Σίγουρα έχεις χάρισμα πάντως.
Όταν κοιτάς κάποιον,
θέλει να γίνει καλύτερος.
Τον πατέρα σου
τον εμπιστεύεσαι;
Γενικά, όχι.
Κάτι κρύβει.
Τι;
Το μυστικό πέρασμα είναι πολύ βολικό.
Γιατί μας το λέει τώρα;
Λες να είναι παγίδα;
Δεν ξέρω.
Έχω κακό προαίσθημα.
Θα έρθω μαζί σας αύριο.
Πού πας;
Σειρά μου να φυλάξω.
Κοιμήσου, Πέρλα.
Θα τα καταφέρει;
Αν πω ναι, θα είναι ψέμα.
Εμείς θα τα καταφέρουμε.
Κι η Ορτάνς.
Θα σκοτώσουμε τους μπάσταρδους.
Μας έδωσαν αυτόν τον χάρτη.
Ο Θεός έρχεται να μας βοηθήσει.
Τι θέλουν αυτοί εδώ; Δεν μπορούν να έρθουν μαζί μας.
Καταζητούνται σε όλη την πόλη. Θες να μας πιάσουν;
Θα έρθουν μαζί μας.
Θα κοιτάξω εκεί.
Κουνήσου!
Άκρη!
-Τι έγινε; -Είναι γεμάτο μετανοούντες.
Δεν συνεχίζουμε. Προδοθήκαμε.
Εγώ; Ήμουν δεμένος σ' εκείνη την τρώγλη δέκα μέρες.
Χρειαζόμαστε το κορίτσι. Βρείτε το.
Πάμε να φύγουμε.
-Λοχαγέ. -Ναι;
Αυτό είναι από τον Νέρο. Μου είπε να σας το δώσω όταν φύγει.
-Πρέπει να φύγουμε. -Και ο πρίγκιπας;
-Ο Λοτάρ; Οι άλλοι; -Θα τους ειδοποιήσω.
-Θα έρθω μαζί σου. -Κι εγώ.
-Όχι. -Έρχομαι.
Πήγαινε στη Λαμαρτίν.
Όχι.
-Δεν τους αφήνω. -Ορτάνς.
Θες να σώσεις τη Σεγκούρ; Πήγαινε στη Λαμαρτίν, φτιάξε στρατό.
Τι να σε κάνω νεκρή;
Αυτός το έκανε.
-Τι; -Αυτός σας πρόδωσε.
Είσαι αξιολύπητος.
Το λες επειδή τον αγαπώ;
Δεν σου έφτανε ο Τανκρέντ;
Σκότωσέ τον. Αυτό του αξίζει.
Το σχέδιο ήταν αυτοκτονία. Δεν σε έπεισε, οπότε το σαμπόταρε.
Γιατί είσαι εδώ κι όχι στην κρυψώνα;
Τι σου είπε για να έρθεις μαζί μας;
Δεν το έκανες, έτσι;
Πες ότι δεν το έκανες.
Τους προειδοποίησα.
ΦΥΓΑΔΕΨΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ
-Μας πρόδωσες! -Θα πεθαίνατε. Τι να έκανα;
-Να σκοτώσεις τους τυράννους! -Είναι ατελείωτοι.
Τι πειράζουν δύο ακόμα;
Αυτό είναι το καλύτερό σου;
Έτσι πεθαίνουν οι ήρωες;
Σημασία έχετε εσύ κι η Πέρλα.
Πέρλα;
Πέρλα; Γύρνα στη Λαμαρτίν!
Ορτάνς.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Βοήθησέ με να ανακτήσω τη Λαμαρτίν.
Θα γυρίσουμε με στρατό για τη Σεγκούρ.
Έλα.
Πέρλα!
Μετάνοια!
Πέρλα!
Πέρλα.
Μετάνοια!
Πέρλα!
Μετάνοια!
Αφήστε με!
Έλα εδώ!
-Εκεί! Πιάστε τους! -Βγάλτε τον έξω!
Θα μετανοήσω βλέποντας τη φάτσα σου;
Σήκω πάνω.
Σκότωσέ με.
Η πίστη μου με προστατεύει.
Η πίστη νικάει τα πάντα.
Δώσε στον Θεό.
Ένα δώρο. Από την κόρη μου.
Βρείτε την!
Τρέξτε!
Πού είναι;
Μόνο εσύ θα μας σώσεις.
Πέρλα!
Όχι!
Πέρλα!
Πάτερ.
Ο Θεός μάς άκουσε.
Η ξηρασία τελείωσε. Ο Θεός μάς συγχώρεσε.
Η μετάνοιά μας εισακούστηκε.
Δεν καταλαβαίνεις.
Το παιδί θυσιάστηκε. Το τελετουργικό έγινε.
Δεν το έκανε ο Θεός. Αυτή το έκανε. Αυτή προκάλεσε τη βροχή.
Αυτή δεν έχει καμία σχέση.
-Τα λόγια μου, η μετάνοιά μου μας έσωσαν. -Σιωπή, ανόητε!
Δεν ξέρεις τίποτα!
Πώς τολμάς να απαντάς;
Εγώ σε έπλασα. Δεν είσαι τίποτα στα μάτια του Θεού.
Ένας λεπρός μόνο.
Ένας λεπρός που δίνει στον Θεό κάθε μέρα.
Κι εσείς;
Τι Του δίνετε για να αξίζετε τη συγχώρεσή Του;
Οι μετανοούντες νίκησαν.
Οι δικοί μου είναι νεκροί.
Το ορφανό που ήμουν κάποτε βίωσε την ευλογία μιας οικογένειας.
Στην ταφόπλακά μου, θέλω να γράφει
"Την έλεγαν Πέρλα.
Κόρη ενός δολοφόνου και μιας πόρνης.
Ήταν η τελευταία μάγισσα".
ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
Υποτιτλισμός: Άκης Παπαβασιλείου