W studiu Warner Brothers w Anglii rozgrywa się dziś
wielki finał Magicznych wypieków.
Szesnastu najwybitniejszych cukierników
i mistrzów czekolady tworzyło tu
niezliczone, zapierające dech w piersiach dzieła.
Czegoś takiego jeszcze nie jadłem.
Petarda.
Rozpłakał się.
Każde z nich miało oddać hołd
historii Harry’ego Pottera.
Przeniosło nas.
Sędziowie byli surowi.
Przeszkadzają mi tu liście herbaty.
Cukiernicy przeżyli więcej wzlotów i upadków...
Przecieka!
...niż na zbuntowanym Nimbusie 2000.
Nie chce latać. Napiszę skargę.
W tym odcinku, Jenny i Alex...
Trzymam kciuki.
Molly i Priya...
i zwycięzcy pierwszego sezonu,
Zoe i Jordan...
Chyba podnieśli poprzeczkę.
...zawalczą o nagrodę wartą tysiące Galeonów.
Kto sięgnie po Puchar Magicznych Wypieków?
Nadszedł czas na prawdziwą magię!
HARRY POTTER: MAGICZNE WYPIEKI
Znów tu jesteśmy.
- Szaleństwo. - Jest puchar.
To spełnienie marzeń.
Wygląda tak, jak wcześniej.
Za nami pięć zadań.
Sporo przeszłyśmy.
Dotarłyśmy do finału.
CUKIERNIK I MISTRZYNI CZEKOLADY
Nie mogę w to uwierzyć.
Miałyśmy wzloty
i upadki, ale się udało.
Tylko my weszłyśmy do finału,
nie mając wygranej na koncie?
Tak.
To tylko zwiększa presję.
Pięknie tu.
- Nic się nie zmieniło. - To prawda.
Przypomina mi się pierwszy sezon.
Dostaję gęsiej skórki.
CUKIERNIK I DEKORATOR CIAST
Witajcie, magiczni cukiernicy!
Jesteśmy w miejscu, w którym wszystko się zaczęło.
W Wielkiej Sali.
To jedno z najbardziej
kultowych miejsc we współczesnej kinematografii.
PROWADZĄCY
Dotarliście do finału.
Czas na ostatnie, heroiczne starcie.
Na czym będzie polegać?
W tym roku przypada 20 rocznica filmu
Harry Potter i Czara Ognia.
Pewnie się zastanawiacie, jakim cudem
po dwóch dekadach wyglądamy tak młodo.
Wstrzyknęliśmy sobie Eliksir Wielosokowy.
Czara Ognia przedstawia zmagania
uczestników Turnieju Trójmagicznego.
Wieczna chwała!
To właśnie czeka ucznia,
który zwycięży w Turnieju Trójmagicznym.
Aby tego dokonać, musi przetrwać trzy próby.
Niezwykle niebezpieczne próby.
Ale czad!
Inspiracją dla waszych dzieł
będzie jedna z wielu słynnych scen
z czwartej części Harry’ego Pottera.
Super.
Żeby mieć szansę na puchar,
wasze prace muszą zawierać pyszny element degustacyjny.
Będziecie prezentować dzieła w tej sali.
Macie osiem godzin
na stworzenie waszego najważniejszego deseru.
Ostatni raz w tym sezonie czas na słowa:
"Pieczenie czas zacząć!”.
Chodź, Zoe.
W każdym zadaniu
dawaliśmy z siebie wszystko.
Wygramy.
- Jesteś optymistą. - Musimy zawalczyć.
To nie wróży zbyt dobrze.
To już finał!
Uwielbiam scenę z Balem Bożonarodzeniowym.
Kiedy byłam w ciąży z pierwszą córką,
pojechaliśmy z Simonem na wystawę Harry’ego Pottera.
Zobaczyłam wtedy scenografię z balu.
To cudowne wspomnienie.
W tej scenie było zimowo i błyszcząco.
Wszędzie był lód
i mnóstwo tańczących ludzi.
Ale kluczowym momentem
było zejście Hermiony po schodach.
Tutaj damy schody.
Może Ron będzie na nią czekać?
Dodajmy tancerzy.
Wykonamy obrotowy parkiet
z ręcznie wyrzeźbionymi tancerzami.
Na górze umieścimy Hermionę i Rona.
Całość zwieńczy czekoladowa kopuła.
Otoczymy nasze dzieło
magiczną spiralą.
To ostatnie zadanie.
Musimy iść na całość.
Czeka nas mnóstwo pracy. Chciałbym...
Chciałbym, żeby rodzice, rodzina
i wszyscy Meksykanie
byli ze mnie dumni.
Turniej Trójmagiczny.
Czara Ognia to mój ulubiony film.
Wiem.
Harry zdobywa złote jajo,
a Cedric Diggory każe mu je zabrać
do łazienki prefektów.
Inspirujemy się łazienką prefektów.
Chcemy oddać jak najwięcej magii
i przedstawić jasne przesłanie.
Najważniejszy będzie basen.
Nie może zabraknąć kranów.
Z kolorową wodą.
Do tego piękny witraż
z syreną.
Wykonamy go z cukru.
To kluczowy element
tej łazienki.
Odwzorujemy krany
z kolorową wodą,
basen i witraż
z syreną.
Nie zabraknie też złotego jaja.
Żeby nawiązać do momentu
jego zanurzenia, dodamy ogon syreny i wodorosty.
To najtrudniejszy projekt
w naszej karierze.
Musimy odtworzyć scenę
z Czary Ognia.
Może przybycie uczennic Beauxbatons?
Też biorą udział w Turnieju Trójmagicznym.
Są zjawiskowe i stylowe.
Mają efektowne wejście.
Przylatują wspaniałym powozem.
Musi mieć duże koła.
- Dodamy też konie. - Skrzydlate.
Konie muszą latać.
Będą unosić się wśród chmur
nad Pirenejami.
Cudownie.
No i pobiegła.
Do dzieła.
Układam warstwy ciasta, które stworzą choinkę.
Muszę mieć dużo miejsca na ozdoby świąteczne.
W zakamarkach Alex będzie mógł ukryć
element degustacyjny.
Choinka musi mieć różnorodne faktury.
Na razie wygląda to niechlujnie,
ale w tym szaleństwie jest metoda.
Podgrzeję masę
i zrobię z niej gałązki.
Chcę poszaleć z fakturami,
ale czeka mnie jeszcze sporo rzeźbienia,
więc przechodzę do kolejnego etapu.
Czas ucieka,
a przede mną jeszcze rzeźbienie tancerzy.
To zajmie wieki.
Chcę stworzyć osiem osób.
Kontrowersyjny pomysł.
Jeszcze nigdy nie pracowałam w takim pośpiechu.
W tym zadaniu chcemy zrobić
coś zupełnie nowego.
Tworzyliśmy już postacie,
toaletę i Hagrida z bujną brodą.
Ale tym razem
postawiliśmy na tradycyjne dzieło.
Jeszcze takiego nie prezentowaliśmy,
więc sędziowie mogą pomyśleć,
że gramy zbyt zachowawczo.
Zaczynam pracę nad carlotą.
Kiedy byłem mały,
mama robiła carlotę na święta.
Chcę w ten sposób jej podziękować.
Carlota to meksykański deser.
Robi się go z trzech składników:
cytryny, skondensowanego mleka i herbatników.
Ja przygotuję wariację
tego deseru.
Zamienię mleko na krem chantilly z miodem,
cytrynę na yuzu,
a herbatniki na biszkopt z pistacjami i cytryną.
Umieszczę element degustacyjny na choince.
Ukryję go w bombkach.
Pokrywam całość glazurą
z karmelizowanej białej czekolady,
a następnie ozdabiam bombki jadalnym srebrem.
Są piękne.
Jesteśmy w finale.
Dacie wiarę?
Nie.
Ale się cieszymy.
Znajomy bulgot. Kto to może być?
Już wkrótce poznamy
zwycięzców drugiego sezonu Magicznych wypieków.
Zwycięzcy ręka w górę!
Podniosłam obie.
To mi się podoba.
ŁAZIENKA PREFEKTÓW
Przygotowuję lukier.
Użyję go do witrażu.
W oknie będzie
witraż z pastillagu,
izomaltu i lukru.
Wszystko zrobię sama.
Tylko nie to.
Podczas nanoszenia kolorów
zauważyłam pęknięcie.
Martwię się,
że witraż się rozpadnie.
To może być duży problem.
Spróbuję uratować sytuację
przy pomocy izomaltu.
Oby to pomogło.
Ostrożnie wyciskam czarny lukier według linii,
żeby stworzyć kształt syreny.
To stresujące.
Nie wiem, czemu zdecydowaliśmy się
na tak ryzykowne dzieło.
Igramy z ogniem.
Zaczynam wypełniać luki kolorami.
Witraż w filmie
to prawdziwe dzieło sztuki.
To zajmuje mnóstwo czasu.
Chciałam na to poświęcić tylko 20 minut.
Nie poddamy się.
Nigdy.
Zoe i Jordan,
jesteście w finale.
Znacie już to uczucie.
Jak wam idzie?
Jakbyśmy wspinali się na Mount Everest.
Z każdym zadaniem jest coraz trudniej.
To będzie łazienka prefektów.
Zgadza się.
Byliście prefektami?
- Tak. - Naprawdę?
W starszych klasach.
Nie dziwi mnie to.
A ty, Jordan?
Byłem najlepszy w klasie.
Miałem średnią 5,9,
bo jestem perfekcjonistą.
Mój brat miał 6,0. Do dzisiaj mi to wypomina.
Widać, że lubię rywalizację?
Zawiodłeś rodzinę tą średnią.
Nie mogę sobie tego wybaczyć.
Wyobrażasz sobie
ponowną wygraną?
Za pierwszym razem się wzruszyłem.
Uroniłeś nawet łezkę.
Ponowne zwycięstwo
byłoby niesamowite.
Bez dwóch zdań.
Powrót do programu wymaga wyrzeczeń.
W domu czeka na mnie żona.
Nie chcę, żeby to wszystko poszło na marne.
Teraz tym bardziej musimy
dać z siebie wszystko.
POWÓZ UCZENNIC BEAUXBATONS
Nie ma to jak rozwalanie czekolady.
Przygotujemy powóz
uczennic Beauxbatons.
Będzie błękitny jak ich mundurki.
Nie używam formy,
tylko tworzę go jak architektka.
Czuję się w tym niepewnie.
Zbuduję dach z czterech trójkątów.
Muszę zwracać uwagę na szczegóły
i kolejność składania.
Pierwszy raz buduję coś takiego.
Zaczynam wariować.
Muszę dołożyć
trochę czekolady od środka.
Przytrzymam to.
Stres jest ogromny.
Nie!
Wpadłyśmy w lekką panikę,
ale nic takiego się nie stało.
Czekolada jest ciężka,
ale udało nam się wszystko posklejać.
Trzyma się siłą woli.
Użyj tonu matki.
Ani drgnij. Dzięki, Molly.
Ten program to jazda bez trzymanki.
Nie wygrałyśmy żadnego zadania.
Ale jestem dobrej myśli.
Czasem największym wyzwaniem jest się nie poddać.
Nikt na nas nie stawia.
Czekamy na odpowiedni moment.
Zostały cztery godziny,
rozgadani, roztrzepani cukiernicy!
Kto to powtórzy?
Niezły łamaniec.
Jak ci idzie?
Wyjmuję krany z form.
Wykonam je
z czekolady.
Łazienka prefektów będzie jak prawdziwa.
Krany mają mnóstwo detali.
Musimy dać z siebie wszystko,
bo bronimy naszego tytułu.
Chcemy zaprezentować się
jeszcze lepiej niż wcześniej.
BAL BOŻONARODZENIOWY
Mam ręce pełne roboty.
Odpuszczam sobie hiperrealizm. Nie ma na to czasu.
Mężczyźni będą przedstawieni
w formie czarnych sylwetek.
Mężczyźni są dość prości... z natury.
Za to kobiece suknie
będą charakterystyczne.
Zrobiłam już Cho Chang, pracuję nad Parvati
i Fleur Delacour.
W Czarze Ognia Hermiona schodzi po schodach.
W filmie ma na sobie jasny fiolet,
ale fani wiedzą,
że w książce jej suknia
była błękitna.
Uznałam, że oddam hołd książce.
Nie chcę połamać czekolady.
Kopuła gotowa.
Wygląda świetnie.
Wyszła mi.
Wyjmuję izomalt z formy.
Zrobimy spiralę z izomaltu, czekolady
i czego tylko się da.
Identyczne wieszam na choince.
- Serio? - Tak.
Tylko ze szkła.
W domu czeka na mnie rodzina.
Strasznie za nimi tęsknię.
A na mnie koty.
To urocze.
Moja mama się nimi opiekuje.
Chciałbym, żeby była
ze mnie dumna.
Presja jest coraz większa.
Alex, Jenny.
Jak wam idzie?
Mamy mnóstwo pracy.
Muszę dokończyć tancerzy,
uformować Rona w kultowej szacie,
później będziemy wykańczać spiralę,
dekorować choinkę
i robić ozdoby.
Zdążycie?
To długa lista zadań.
Bardzo długa.
Kręciliśmy tę scenę
tydzień przed przerwą świąteczną,
więc to był dla nas prawdziwy
Bal Bożonarodzeniowy.
Ta scena przypomina mi święta.
Cała rodzina tańczyła salsę
i merengue.
Lepiej, żebyś nie tańczył.
W tym programie taniec
przynosi pecha.
Jak to?
W jednym odcinku tańczyłem z Angel.
Brawo!
Jej drużyna odpadła.
Stefan zatańczył z Afshan.
Jak się ustawić?
Jego drużyna też odpadła.
Faktycznie.
Obyście wytańczyli sobie puchar.
Kto wie?
Zaczynam konstruować konie.
Tworzę szkielet z drutu
i pokrywam go masą z białej czekolady,
która potem zastygnie.
Jestem miłośniczką zwierząt.
Anatomia konia
nie jest mi obca.
Muszę idealnie odwzorować
mięśnie i nogi.
To trudne zadanie.
Jeździłam kiedyś konno.
Pierwszy egzemplarz zajął mi sporo czasu,
ale z drugim pójdzie mi szybciej.
Znam się na koniach.
Wieści godne Czary Ognia!
Zostały wam trzy godziny.
Nie nadążamy, ale to nadrobimy.
Pachnie przepięknie. Koniom aż cieknie ślinka.
Drzwi powozu się otworzą
i odsłonią element degustacyjny.
Zainspiruję się przysmakiem koni, czyli jabłkiem.
Z tym, że w Harrym Potterze konie wolą whisky.
Dlatego przygotuję mus
z dodatkiem whisky, biszkopt orzechowy,
chrupiącą warstwę z orzechów
i flambirowane banany.
Mogę zacząć składać ciasto.
Super.
Kształt jabłka ma zmylić jurorów.
Smaki nie mają nic wspólnego
z tym owocem.
To będzie zaskakujący i pyszny deser.
Wiele przeszłam, żeby tu być. Tęsknię za dziećmi.
Chcę się dobrze zaprezentować,
żeby rodzina i przyjaciele
wiedzieli, że dałam z siebie wszystko.
Chcę zdobyć puchar.
Ja też. Polubiłyśmy rywalizację.
Jak ci idzie praca nad wodą?
To rurki wypełnione cukrem.
Stworzysz z tego wodę.
Wypełniam rurkę gorącym izomaltem,
a następnie wprowadzam do środka trochę powietrza
przy pomocy strzykawki.
Dzięki temu tworzą się bąbelki.
- Ciekawe. - Spójrz.
Świetny efekt.
Jakie wspaniałe bąbelki.
Eksperymentujemy.
To zajmuje mnóstwo czasu
i wymaga ogromnej precyzji.
Skończyłem trzy krany.
To dopiero początek.
Ile kranów chcesz zrobić?
Dziewięć.
- Dziewięć? - Tak.
Wszystko jest bardzo delikatne.
Powinienem zwolnić,
ale wtedy nie starczy mi czasu.
Oby całość się nie rozpadła.
Woda nie chce się trzymać.
Krany odpadają.
Jeszcze w żadnym konkursie
tak się nie stresowałem.
Głęboki wdech.
To jazda bez trzymanki.
Jeśli nie uda mi się
ich przymocować,
nasze dzieło będzie wyglądać na niedokończone.
Bez gotowego dzieła
nie mamy szans na wygraną.
Pełna mobilizacja.
Musimy zdążyć.
Niech z niektórych płynie woda, a z niektórych nie.
Idziemy na kompromis i rezygnujemy
z części planów.
Tak czasami bywa w konkursach.
To nasz kącik do płakania.
Sytuacja wygląda gorzej niż Ron
na Balu Bożonarodzeniowym.
Macie dwie godziny.
Fale będą się rozbijać o nasze dzieło.
Formuję je z masy cukrowej.
Do tworzenia takich dużych konstrukcji
potrzebne jest sporo siły.
Nie chodzę na siłownię,
więc chyba to dzięki pieczeniu
wciąż jestem w dobrej formie.
Czeka nas jeszcze masa pracy. To stresujące.
Zaczynam się martwić.
Nasze dzieło będzie ogromne.
Trzeba było postawić na coś mniejszego.
Oszalałyśmy?
Chociaż o jedną trzecią.
Myślałam, że lubię piec,
ale już sama nie wiem.
Musimy pracować tak szybko,
że jesteśmy wykończone.
Przygotowałam mech,
którym teraz obkładam dzieło.
Do wykończenia fal i chmur używam aerografu.
Nie nadążam.
Chcemy, żeby woda miała ciekawą fakturę,
więc zanurzam papier ryżowy
w niebieskiej wodzie
i przypiekam brzegi,
żeby wyglądały jak grzbiety fal.
Chyba się poddaję.
Jaką jeszcze technikę zastosujemy?
Nie słyszę cię. Możesz podejść?
Padam z nóg.
Zabieram się za element degustacyjny
inspirowany baklawą,
którą piekła moja babcia.
Ale ja stworzę z niej ciasto,
które umieszczę w ogonie syreny.
Mam tu miód i skórkę z cytryny.
Dodam też odrobinę
wody z kwiatów pomarańczy dla podbicia smaku.
Pachnie przepięknie.
To jest ciasto kadayif.
Podsmażam ciasto filo na maśle.
Kadayif kojarzy mi się z babcią
i moimi tureckimi korzeniami.
To dla mnie naturalny wybór.
Chcę oddać smak baklawy babci,
a jednocześnie zaprezentować ją w nowej odsłonie.
Zrobienie z niej ciasta
będzie dla mnie dużym wyzwaniem
ze względu na jej wyjątkową konsystencję.
A mogłam upiec zwykłe ciasto.
Zaczynam kwestionować swoje decyzje.
Czy ja kiedykolwiek ułatwiłam sobie życie?
Nigdy.
Nie odkładajcie różdżek. Została godzina.
Ostatnia godzina.
To będzie Ron Weasley.
Na Balu Bożonarodzeniowym
miał na sobie okropną szatę
rodem z lat siedemdziesiątych.
Jakby należała do jego babci.
Bez urazy dla babć, ale nastolatek
nie powinien się tak ubierać
na swój pierwszy bal.
Zabij mnie, Harry.
Jenny.
Długo ci to jeszcze zajmie?
Powinnam wyrobić się z tancerzami
w dziesięć minut.
Musisz mi pomóc.
Figurki pochłaniają mnóstwo czasu.
Ona chce cię przytulić.
W mojej głowie pojawia się myśl: "Jenny, zmiana planów”.
Jestem zestresowany.
Zegar tyka,
a przed nami jeszcze dużo pracy.
Muszę uformować czekoladową kopułę i bombki.
No i dokończyć choinkę.
Rozwieś dookoła kryształy.
Po równo.
Albo daj ich trochę więcej z przodu.
Przód jest najważniejszy.
Nie przetestujesz ich?
Zajmij się sobą.
Ktoś tu się sprzecza. Kłopoty w raju?
- Pierwsza kłótnia. - Chcę to dokończyć.
O mnie się nie martw.
- Martwię się. - Nie wkurzaj się tak.
Jest zestresowany, dlatego nie rozmawiamy.
Dramat.
Nie jesteśmy na siebie źli.
To tylko reakcja na stres.
To trwało chyba z 30 minut.
To, że się rządzę, doprowadziło nas do finału.
Jenny się rządzi?
Bardzo.
Znajdziemy ci inną miejscówkę.
Przemyślę to.
Zostało wam 30 minut.
Nie poddawaj się.
To ostatnie 30 minut w tej kuchni.
Cukiernicy zaczęli wpadać w panikę.
Zoe i Jordan spędzają
mnóstwo czasu nad dopracowywaniem kranów.
Tylko nie to.
Czy po raz pierwszy
zaprezentują niedokończone dzieło?
Na to wygląda.
Czas ozdobić choinkę.
Jenny dopiero zaczęła pomagać Alexowi
w wykańczaniu głównej części dzieła.
Alex lubi pracować pod presją.
Ale czy to go nie przerośnie?
Trzeba to dopracować.
Molly i Priya.
Powóz wygląda niesamowicie.
Robi wrażenie.
Czy reszta dzieła będzie na takim samym poziomie?
Kończy im się czas.
Wychodzi na to, że wygra drużyna,
która po prostu najszybciej się wyrobi?
- Mam nadzieję, że nie. - Pięknie.
Dzisiaj jest nasz dzień.
Priya zawsze jest optymistką.
Mamy jeszcze kilka minut.
Zrób śnieg z papieru waflowego.
Zmiksuj go w mikserze,
bez dodawania wody.
Dam radę, mimo że strasznie się boję.
Wierzę w ciebie.
Przymocowujemy do spirali mnóstwo dekoracji.
Oby się trzymały.
Nie mają wyjścia.
Bombki i ozdoby z cukru odpadają.
Więcej czekolady.
Przy każdym zadaniu zamieniamy się rolami.
Kiedy jedno panikuje,
drugie zachowuje spokój.
Sam mi to powtarzasz. Dasz radę.
Dam radę.
Robię to dłużej, niż zamierzałam.
Ale nie poddam się.
Jordan, zaczynam składać ogon.
Przymocowuję papier waflowy.
Tyle się tu dzieje,
że nie wiem, co z tego wyjdzie.
Nasze dzieło jest niedokończone.
Dobija mnie to.
Zegar tyka.
Zostało pięć minut.
Kiedy to zleciało?
Chyba będę potrzebować przeszczepu serca.
Nie poddawaj się.
Nie wiem, co powiedzieć.
Mamy jeszcze czas.
Dziesięć.
- Dziewięć. - Osiem.
Siedem.
- Sześć. - Pięć.
- Cztery. - Trzy.
- Dwa. - Jeden.
Arresto Momentum. Koniec czasu.
Beznadzieja. Nie zrobiłem tego, co chciałem.
Okropne uczucie.
- W porządku? - Tak.
- Nie masz po tym traumy? - Mam.
Ostatnie zadanie dobiegło końca.
Piekarniki trafią
na ulicę Śmiertelnego Nokturnu.
Udało się.
Czas udać się na werdykt do Wielkiej Sali.
Powodzenia.
Brawa dla nas!
Najcięższy dzień w moim życiu.
To już koniec!
Słynne drzwi się przed nami otworzyły,
a po drugiej stronie było mnóstwo ludzi.
Czuliśmy się jak celebryci.
Ich obecność zwiększa presję. Puszczają mi nerwy.
Przypomniał mi się pierwszy sezon.
Aż zapiera dech w piersiach.
Ostatnio wygraliśmy.
Cukiernicy! Wracamy do Wielkiej Sali!
Skrzaty domowe miały ręce pełne roboty,
przygotowując Bal Bożonarodzeniowy.
Wyszło przepięknie.
Są tu dzisiaj z nami prawdziwi fani Harry’ego Pottera!
Macie dziesięć minut
na dokończenie pracy.
Do dzieła.
Zegar tyka!
Chciałbym zdobyć puchar,
ale nie wiem, czy mamy szansę.
Mogliśmy zrobić więcej.
To była piękna przygoda.
Pełna ciężkiej pracy
i wspaniałych doświadczeń.
Stworzyłyśmy największe dzieło w programie.
Martwię się.
Daliśmy z siebie wszystko,
żeby odtworzyć tę scenę.
Nie wszystko nam wyszło.
Czy to wystarczy? Nie wiem.
Muszę umieścić witraż
na szczycie.
Jest strasznie delikatny.
Tego się obawiałem.
Witraż Jordana pękł.
Oby nie stracili przez to szansy.
Tego się obawialiśmy.
- Witraż pękł. - To był słaby punkt.
Nasza praca jest inna niż wszystkie.
Jestem przerażona.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Koniec czasu.
Wasze dzieła ocenią
nasi Ministrowie Wypieków,
Carla Hall i Jozef Youssef.
JURORZY
Zaraz skosztujemy waszych dzieł.
Ale ten stół jest zbyt duży dla naszej dwójki.
Powracają dziś do nas
legendy Hogwartu: Devon Murray...
SEAMUS FINNIGAN W HARRYM POTTERZE
...Afshan Azad...
PADMA PATIL W HARRYM POTTERZE
...i Warwick Davis.
GRAŁ TRZY ROLE W HARRYM POTTERZE
Wszystko gotowe.
Pora na prezentację
trzech niesamowitych dzieł inspirowanych Czarą Ognia.
Zaczniemy od Jenny i Alexa.
BAL BOŻONARODZENIOWY
Odwzorowaliśmy Bal Bożonarodzeniowy.
Nie mogliśmy sobie wymarzyć
lepszego miejsca do prezentacji niż ta sala.
Na samym szczycie mamy kopułę.
Po schodach schodzi Hermiona,
na którą czeka Ron.
Niżej przedstawiliśmy
scenę tańca,
a to wszystko umieściliśmy na choince.
Spiralę wykonaliśmy z izomaltu,
czekolady i jadalnego srebra.
Ale niespodzianka!
Od razu widać, co to za miejsce.
Piękne dzieło.
Mistrzostwo świata.
Ale brakuje jednego elementu.
Małej mnie,
siedzącej w kącie.
Kopuła i ozdoby z czekolady
są dopracowane z ogromną starannością.
Ale figurki Jenny wyglądają jak z plasteliny.
Pięknie przedstawiliście scenę balu.
Przesłanie jest jasne jak słońce.
Brawo.
To dzieło wygląda, jakby ktoś rzucił
na Bal Bożonarodzeniowy
zaklęcie ciastkujące.
Zaklęcie ciastkujące? Pomysłowe.
Elementem degustacyjnym
jest ciasto carlota.
Na cześć Carli.
To meksykański deser
w nowej odsłonie: z miodowym kremem,
yuzu, cytrynowym biszkoptem
i kruchym ciastem pistacjowym.
Folia jest jadalna?
To nie folia,
tylko jadalne srebro.
Nie zaserwowaliby ci folii.
Myślałem, że to folia aluminiowa.
Ta prostota jest genialna.
Ciasto, cytryna, krem.
Wszystko tworzy spójną całość
o różnych fakturach.
Eksplozja smaków.
Trafiliście w mój gust.
Zjadłem prawie wszystko. To się nie zdarza.
Przepyszny krem.
Wyraźnie wyczuwam cytrynę.
I ten cudowny zapach pistacji.
Karmelizowana biała czekolada
wyszła idealnie.
Podsumuję to tak.
Molly i Priya, kolej na was.
POWÓZ UCZENNIC BEAUXBATONS
Inspirowałyśmy się spektakularnym momentem
przybycia uczennic z Beauxbatons.
My też postanowiłyśmy iść na całość.
Dzieło wyszło całkiem duże.
Niektórzy mogą uznać, że zbyt duże.
Na przykład ja.
Uchwyciłyśmy scenę,
w której skrzydlate konie ciągną powóz do Hogwartu.
Pireneje wykonałyśmy
z chrupek ryżowych i temperowanej czekolady.
Do tego zrobiłyśmy fale z masy cukrowej.
Przysmażyłyśmy ich brzegi,
żeby wyglądały jak grzbiety fal.
Na szczycie znajduje się czekoladowy powóz,
stworzony przez Priyę bez użycia form.
Ja wyrzeźbiłam
konie z białej czekolady plastycznej.
Ta scena jest spektakularna.
Świetnie ukazałyście przesłanie.
Jakbyście pokazywały
nam klatkę z filmu.
Doskonale tu widać waszą fantazję.
Kolory i formy tworzą spójną całość.
Dobra robota.
Uwielbiam konie.
Sam je hoduję.
Jestem nimi zachwycony.
Widać każde ścięgno,
wiatr w grzywach i ogonach.
Ich sierść lśni perłowym blaskiem.
Jestem pod wrażeniem,
że ręcznie wyrzeźbiłyście powóz i konie.
Wszystko wygląda rewelacyjnie.
Drzwi się otwierają
i ukazują złote jabłko.
Urocze.
Konie uwielbiają jabłka,
ale to nie są zwykłe konie,
a to nie jest zwykłe jabłko.
Te konie spożywają wyłącznie whisky.
W związku z tym przygotowałam
mus z orzechów z dodatkiem whisky,
warstwę flambirowanego banana
oraz orzechowy biszkopt i chrupkę z orzechów laskowych.
Jabłko świetnie się prezentuje.
Te smaki są fantastyczne,
ale coś mi nie pasuje w proporcjach.
Aromat whisky jest bardzo wyczuwalny.
Krem i banan
zdominowały deser.
Przydałoby się
trochę więcej chrupkości.
Nie zgadzam się.
Konsystencja jest rewelacyjna.
Słyszałam tylko ten dźwięk...
Dziękujemy.
Zoe i Jordan, czas na waszą prezentację.
ŁAZIENKA PREFEKTÓW
Wykonaliśmy łazienkę prefektów.
Gdy jajo się zanurza...
Zjeżdża coraz niżej.
...rozlega się śpiew syren.
Niesamowite.
Na szczycie umieściliśmy witraż z syreną.
Mieliśmy z nim mały problem.
Cieszę się, że odpadł tylko kawałek,
bo możecie zobaczyć, jak go wykonaliśmy.
Rury i krany są odlane z czekolady,
za to wodę stworzyłem z izomaltu.
Ogon syreny został wyrzeźbiony z ciasta.
Całość wieńczy basen
z bąbelkami.
Chyba się rozbiorę
i tam wskoczę.
Lepiej nie.
Pod względem wykonania naprawdę poszaleliście.
Mimo że witraż pękł,
wciąż zachwyca.
Syrena z gracją odgarnia włosy.
Wpadliście na świetny pomysł z wodą,
ale gdyby miała inny kolor, efekt byłby bardziej widoczny.
Z niektórych kranów
nie płynie woda.
Miało być ich dziewięć.
W różnych kolorach.
Nie zdążyłem.
Mogłeś powiedzieć, że są zamknięte.
Są zamknięte.
Przesłanie jest jasne. Każdy z nas zna tę scenę.
Jeśli chodzi o wykonanie,
nie wszystko poszło
po waszej myśli.
Czas na degustację.
Ukryłam element degustacyjny w ogonie syreny.
To ciasto inspirowane baklawą.
Połączyłam jej warstwy z pistacjowym ciastem,
kwaskowatym kremem różano-kefirowym
i chrupiącą warstwą z pistacji i ciasta kadayif.
Wspaniale chrupie.
Faktura jest rewelacyjna.
Tak samo jak baklawa i woda różana w kremie.
Bardzo sprytnie wkomponowałaś
baklawę w ciasto.
Brawo.
Trzy zapierające dech w piersiach dzieła.
Jurorzy byli zachwyceni
waszymi pracami.
Jestem z nas dumna.
Nasze podejście było słuszne.
Mam nadzieję, że jurorzy dostrzegą,
że wciąż na wiele nas stać.
Wszystkie dzieła wyglądają świetnie.
Poprzeczka jest wysoko, ale jak moglibyśmy nie wygrać?
- Musimy wygrać. - Słynne ostatnie słowa.
Jestem pozytywnie nastawiona.
Docenili nasze detale.
Może pierwszy raz coś wygramy.
Nie będzie już więcej okazji.
Czas wskazać zwycięzców.
Powinniśmy sobie uświadomić,
jak wyjątkowy był ten wieczór.
Dwadzieścia lat po nakręceniu Czary Ognia,
mogliśmy znów przeżyć tamte chwile
na tym samym planie.
Powrót do Wielkiej Sali
jest dla nas bardzo wzruszający.
Dzięki wam mogliśmy znów poczuć magię.
Jestem pod ogromnym wrażeniem waszej pracy.
Wszystkim wam gratuluję.
Niezależnie od tego, kto dziś zwycięży,
stworzyliście tu razem z nami wspaniałe wspomnienia.
Powinniście być z siebie dumni.
Skosztowałam tu pysznych deserów.
Dziękujemy, że mogliśmy
być częścią tej przygody.
Ten plan widział już wiele:
pogrzeby, święta i uczty.
Dzięki wam i waszym wspaniałym dziełom,
dziś wieczorem to miejsce znów wypełniła magia.
Dziękuję wam za to.
Czas na koronację.
Drużyna, która zdobywa tytuł
Mistrzów Magicznych Wypieków
to...
Jenny i Alex!
Jestem w szoku.
Próbuję się nie rozpłakać.
Rodzice będą
ze mnie dumni.
Moje koty, rodzina i Meksykanie.
Chciałbym przytulić małego Alexa
i powiedzieć mu, że da sobie radę.
Gratulacje!
Spełniłyśmy się w tym programie.
Cieszę się, że poznałam Molly.
Nasza przyjaźń to dla mnie
największa nagroda.
Mówiłam, że tak będzie.
Brawo.
To był wspaniały wieczór. Nie wygraliśmy,
ale mogliśmy znów razem pracować.
Dobrze cię mieć.
Nie chcę się rozczulać,
ale ciebie też.
Panie i panowie,
przed wami Mistrzowie Magicznych Wypieków,
Jenny i Alex!
Marzenia się spełniają.
Zdobyłam przyjaciela.
A ja przyjaciółkę.
Kochany jesteś.
Program wystawił nas na próbę,
ale za nic bym tego nie oddała.
To była magiczna przygoda.
Napisy: Anna Maria Podhorodecka