Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hanımlar ve beyler.
Kocanıza bakın, sonra bana bakın.
Ona bakın, sonra bana bakın.
Hayır, kocanız ben değil.
Ama bunu düzelteceğiz.
Hayalinizde macera kokan bir erkek mi var? Sorun değil.
Hayat sürprizlerle dolu.
Gece kıyafetlerinizi ütüleyecek, mum ışığında yemek hazırlayacak,
sert ama hassas bir erkek mi arıyorsunuz?
Hepsi mümkün.
Tehlikelere göğüs gerebilecek bir erkek mi istiyorsunuz?
Affedersiniz, yılan varmış.
Sizi dünyanın öbür ucuna götürecek bir erkek.
Dünyanın en uzak, en ücra köşelerine.
Gerçek aşkın, çekiciliğin, romantizmin hayalini kuruyorsanız
içindeki gücü uyandırın.
Artık beklemeyin hanımlar.
Ona bunu verin.
Fransız Âşık.
Aşka "Seni seviyorum" deyin.
Ve kestik!
-Kestik, teşekkürler. -Güzel oldu.
-Toparlanalım. -Oldu.
-Harikaydı. -Tamam, teşekkürler. Bence tamamız.
-Tamam mı? -Mükemmel.
Tebrikler, sağ olun.
-Ürünü çekelim. -Tamam.
-Ürün çekimine geçiyoruz. -Kamerayı toplayalım.
-Hadi, az kaldı. -Malzemeler lütfen!
-Müthişti Abel, müthiş. Müşteri bayıldı. -Bence bok gibiydi.
Olur mu, harikaydın. Seksiydin, muhteşem oldu.
-Niye kabul ettim? -İki yıllık maaşımı iki günde almak için.
-Ben oyuncuyum, deodorant satıcısı değil. -Kokusu güzel, organik.
Leş gibi kokuyorsun.
Lisede Caroline'e asılırken de öyleydi. Hatırladın mı?
-Dalga konusuyum. Bu işleri yaptırma. -Ben en iyisini bilirim canım.
-En iyisi iyi bir film, reklam değil. -Tüm yıldızlar yapıyor.
DiCaprio, Fiat reklamında. George Clooney kahve satıyor.
Dior veya Chanel parfümü olabilirdi. Brad Pitt, Louis Latour gibi.
Yine karşılaştırmaya başlama. Çok saçma. O adamı kim sallar?
Kim mi? César ödüllerine ne diyeceksin?
-Adını bilen yok. -Herkes biliyor Camille.
Saçmalama. Paris dışında kimse tanımaz. Charente veya Corrèze'e git gör.
Latour'un memleketi Corrèze.
İlacımı ver.
-Al. -Sağ ol.
-Ne kadar içiyor? -Çok fazla.
ÖNEMLİ BİRİNDEN ESİNLENİLMİŞTİR
Bak, Zak Dedi Ki dizisindeki adam. Onu çok seviyorum.
-Abel Camara değil mi bu? -Fotoğraf çekelim!
Ne haber Abel? Vay be, resmen dibimden geçti!
Merhaba, ne arzu edersiniz?
Viski.
-Yamazaki. -Hemen getiriyorum.
Yamazaki lütfen.
SEKS, UYUŞTURUCU, İÇKİ… ABEL CAMARA ŞEYTANLARIYLA YÜZLEŞİYOR
Aslında kahve alayım. Ne yapıyorsun?
Pardon, bir şey yapmıyorum. Hemen getireyim.
-Beni mi çekiyorsun? -Hayır, hayır.
Çekiyorsun işte. Kime, hangi dergiye göndereceksin?
Utanman yok mu? Işık iyi mi bari? Bu yeter mi, daha üzgün görüneyim mi?
-Kendinizde değilsiniz. -Konuş.
-Bir şey mi var Abel? -Evet.
Çalışanlar görüntümü çekmeden beş dakika oturamıyorum.
Bana bak. Bir daha asla gelmeyeceğim, anladın mı?
-Ne yaptın? -Bir şey yapmadım, boş yere kızıyor.
Paranoyak olmuş. Yardım alın, derdinizin acısını başkasından çıkarmayın.
-İyiyim ben. -O kim, biliyor musun?
Evet, ne olmuş? Yalakalık yapacak hâlim yok.
Kusura bakma Abel. Yeni başladı, herhâlde bir de regl günü.
-Efendim? -Çok basit.
-Müşteri velinimettir, özellikle de Abel. -Nedenmiş?
-Anlamıyorsun. -Çok iyi anlıyorum. Ayrılıyorum.
-İyi, defol. -Sıçayım.
-Regl günü mü? -Artık bir laf da edemez olduk.
-Sınırı aştın. -Al sana Yamazaki.
Pardon, istemeden oldu.
Pardon, geçebilir miyim? Teşekkürler.
-Hadi yürü, defol! Kovuldun! -Çok üzüldüm. Elveda kadın düşmanları.
İleri gittin, kovmamalıydın.
Dur, dur!
Çok üzgünüm. Benimle gel, bu sorunu halledeceğim.
Boş versene, o piç için çalışmak istemiyorum.
Bari telafi edeyim.
Ödeme ne kadar?
Saçmalama, bırak onu. Beni rezil etme.
O zaman ne yapayım, söyle. Eve bırakayım mı?
Garip olur, seni tanımıyorum.
Bal gibi tanıyorsun. Çekinme, hadi.
Seni eve bırakayım. Memnuniyetle bırakırım.
Hayır dediyse hayır! Yeter, yıllardır bunları çekiyoruz.
-Özür diliyorum, taciz etmiyorum. -Öyle görünmüyor.
-Tekrar özür diliyorum. -26 dakika.
-Bari eve bırakayım, memnuniyet duyarım. -İyi, hadi.
Bak işte.
Bazı şeyler hiç değişmiyor.
-Siz de buyurun. -Başaramayacağız.
Peki, hoşça kalın.
UZAYDA TEK BAŞINA
-Adın ne? -Marion.
Kızlar bayılıyordur. 1960'ların modeli. Çok güzel.
1966.
Ben Abel.
Neden güldün?
Hemen tepki veriyorsun.
Çok paranoyaksın.
İkidir söylüyorsun, alınacağım artık.
Seni ne korkutuyor? Kimden korkuyorsun, insanlardan mı?
İnsanların ihanetinden korkuyorum, aynı şey değil.
-Öyleyse çevren kötü. -Hayır, ben paranoyağım.
Şurasıydı.
Teşekkürler.
Barıştık mı? Arkadaş olabilir miyiz?
Şey, hayır.
Ama sağ ol. Güle güle.
Hayır mı?
-Manon! -Marion.
-Pardon. Son bir şey sorabilir miyim? -Hayır.
İki dakika gelebilir miyim? Toplantıya böyle gidemem.
Hayırdan anlamıyorsun.
-Senin içki attığını hatırlatırım. -Haklısın.
Gel madem.
Sekiz kat çıkarıp öcünü aldın.
Sıçayım! Lütfen, hayır. Hayır, dur.
-Köpekten de mi korkuyorsun? -Hayır ama kapatsan iyi olur.
-Tamam. -Götür şunu. Yaklaşıyor.
-Gel bakalım. -Sağ ol.
-Tamam. Hadi güle güle. -Gel.
Evin güzelmiş.
Dur, burada bekle, tamam mı? Hadi bakalım.
Birazdan geliyorum.
-Buyur, rahatına bak. -Sağ ol. Kül tablası var mı?
-Kahve de ister misin? -Harika olur.
Arada bir içiyorum.
Uyuşturucu kullanmıyorum. Hakkımda söylenenlere inanma.
-Bu ara iyi değilim sadece. -İstediğini yap, beni ilgilendirmez.
Bir filmi tanıtmak için televizyona çıkacağım, stresliyim.
Espri yapmam, gülmem, güldürmem lazım.
-Al. -Ya?
Enerjim yok.
Sevgilimi soracaklar kesin.
Neden?
İki ay önce terk etti, milletin dilinden düşmüyor.
Paparaziler de yakamı bırakmıyor, alacaklı gibi peşimdeler.
-Yaşadığım zorluğu anlatıyorum. -Affedersin.
Aldatıldığımı tüm dünyayla aynı anda Google bildiriminden öğrendim.
-Çok fenaymış. -Evet, öyle.
Ben de iyi değilim, boşanma sürecindeyim.
Moralini düzeltecekse dostum için terk etti.
-Çifte ihanet. -Evet.
-Yeni restoranımıza yaklaştırmıyor bile. -Piç herif.
Yani en zavallı olan benim.
Evet, muhtemel.
-Köpek de hemfikir. -Adı Claudine.
-Ne var? -Ondan Claudine falan olmaz.
-Claudine güzel bir ad. -Evet ama küçük şeyler için.
Claudine'miş! Çatlaksın sen.
Bir dakika.
Hadi soyun.
Onun için demedim. Lekeyi çıkarayım diye geldin ya?
Doğru ya!
Yardım edebilirsin.
Tabii, kendi işini halledemiyorsun , değil mi?
-Hallederim de zorlanıyorum. -Hele kafan güzelken zorlanırsın.
-Bak, zormuş. -Oldu, tamam.
Sıçayım…
-Biliyor musun, gözlerin çok güzel. -Bilmem mi.
Biliyorum.
-Mankenlik kariyerimi bıraktım. -Ciddiyim.
Güzelsin ama o boş kızlar gibi değil.
-Gerçekten… -Çirkin güzeliyim.
Affedersin. Şunu çıkarır mısın?
Bir saniye. Siktir, menajerim arıyor. Geç kaldım, beni gebertecek.
-Sessiz ol. -Tamam.
-Ne haber Cam? -Nerede kaldın? Bekliyoruz.
Tamam, geliyorum. Sorun yok, telaş etme.
Tabii. Konumunu görüyorum, yolda olmadığını biliyorum.
Evet, tamam.
-E, ne yapıyorsun? -Aslında meditasyon yapıyorum.
-Meditasyon mu? Villejuif'te mi? -Şey…
-Yeni bir torbacı mı? -Yok canım. Burası tam meditasyonluk.
-Şimdi geliyorum. -Yeter, hemen gel.
-Tamam, görüşürüz. -Söz ver çünkü…
-Gitsem iyi olacak. -Öyle görünüyor.
-Güle güle. -Hoşça kal.
Bu ne şimdi?
Pardon, istemeden oldu.
İstemiyor muydun?
İstiyordum.
-Marion, aç kapıyı! -Siktir, Antoine!
Antoine kim?
Kocam. Eski kocam. Anladın işte. Hadi kalk.
-Aç! -Polis mi bu?
-Manyağa bak. -Saklan.
-Hayır. Niye? -İşi zorlaştırma.
Evdesin, biliyorum. Aç.
Deli gibi çalıyor.
-Köpeğin yanında dur. Hadi. -Benim, aç!
-Olmaz! Köpek! -Hayır!
-Olmaz, şurada durayım. -Olmaz!
Evdesin, biliyorum.
-Bir şey yapmaz. Bekle. -Lütfen.
Ne bu ya? Saçmalık.
Evet, uyuyor muydun?
-Hayır, niye? -Tipine baksana.
Niye habersiz geldin?
-Berbat kokmuş, ne yapıyorsun? -Hiç.
Oturacağım, tamam mı?
-Kaç haftadır kirayı ödemedin. -Restorandan kazandığın yetmez mi?
Avukat yokken konuşamayız. Claudine nerede?
-İçeride, niye? -Plaja gideceğiz, evde tıkılıp kalmasın.
Sıçayım.
-Kalmasını istiyorum. -Yalnız kalmamak için mi?
Seninleyken yalnızdım zaten.
İlaç falan mı içiyorsun?
Ot içmişsin, ondan leş gibi kokuyor. İyice kendini saldın.
Git başımdan, bıktım artık.
Böyle kimseyi bulamazsın, hiçbir erkek seninle…
-Burada işi ne? -Bizi tanıştırsana tatlım.
-Bu hödük kim? -Bir saniye, siz…
Abel Camara. Siz kimsiniz?
Bu evin sahibiyim. Evimde ne işiniz var? Ne…
-Ne var? -Bir şey leş gibi kokuyor.
-Sana gelmedi mi? -Ne?
Nefesi kokuyor.
-Ya? -Ağzı kokuyor.
Nasıl yani?
Bir yere bu hâlde gelinmez. Geliyorsan prezantabl olacaksın.
Koridorla uyumlusun. 70'lerden kalma, demodesin.
Saçların da dökülüyor. Alnına dikkat et, kocaman.
Perçem kestir. Kabak gibisin, alnın azıcık kapansın.
-Komik mi geldi? -Evet, komik.
-Susacak mısın? -Ne desin? Rahatsız ediyorsun.
-Ya? -Eve git, dişini fırçala, onu rahat bırak.
-Bu ne be? -Güzel. Güle güle kabak kafa.
-Ama… -Görüşürüz!
Manyak, seninle alay ediyor.
-Böyle yapmasa mıydım? -Yok, harikaydı.
-Restorandaki dikbaşlı kadın nerede? -Ona karşı öyle olamıyorum.
Sıçayım, gitmem lazım. Gerçekten gitmeliyim.
Görüşürüz.
Yapma, görüşmeyeceğiz.
Evet, pek mümkün değil.
-Ama eğlenceliydi. -Evet.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Yer yarıldı, içine girdin. Neredeydin? Adı ne? Tanıyor muyum?
Hadi. Röportajı kaydedecektik ama çok geç, canlı yapmamız lazım.
-Olsun. -Üstünü değiştirmelisin.
-Teyze! -Jade!
-Nasılsın canım? -İyi.
-Nine, teyzem geldi! -Teyzesi geldi!
-Nasılsın? -Merhaba canım.
-Selam! -Çok hoşsun.
Hayır, bok gibiyim. Antoine hemen fark etti.
-Al, tajin yaptım. -Harika. Teşekkürler.
Hani onunla görüşmeyecektin? Çok gıcıksın.
Çat diye eve geldi. Baş belası.
Aldatıyor, terk ediyor, bir de gözetliyor.
Taciz bu, davada işe yarar. Güzel, hoşuma gitti.
Aldığıma bak anne.
-Harika. -Kızına mı?
-Kıskandın mı? Randevularda giyebilirsin. -Çıkmıyorum ki.
Çıkacaksın. 23 yaşındaki stajyerlerim Pablo ve Raphaël'e numaranı verdim.
-Olamaz. -Romain'a da. İyidir.
-"İyidir" mi? Ölürüm, daha iyi. -Fotoğrafı var mı?
-Ne haber baba? -İyiyim, sen?
Zak Dedi Ki dizisinin yıldızı. Filmleri gişe rekorları kırıyor.
Bunu mu izliyorsun?
Küllerinden Doğan Ajan ve Rivierada Soygun'dan sonra
şimdi Uzayda Tek Başına'yı tanıtacak.
Yeni bir şaheser.
Benzersiz kariyerini de yaşadığı zorlukları da konuşacağız.
Magazin haberlerine konu olan hareketlerini de.
Bu eşsiz adama bayılıyoruz. Karşınızda Abel Camara.
-Hoş geldiniz. -Çok teşekkürler.
-Epeydir görüşemedik. -Evet.
-Pek yayına çıkmıyorsunuz. -Doğru.
Bunu yapmalıyım. Deyin bakalım Zak, nasılsınız?
İyiyim. Zor bir dönem yaşıyordum ama geride kaldı.
Onu fena götürürüm.
Efendim? Ciddi misin?
-Kim olsa yapar, baksana. -Hayır, ben yapmam. Ne alakası var?
-Amma abartıyorsunuz. -Hayır, kapatma.
-Kapatma. -Nesine bayılıyorsunuz, bilmiyorum.
-Çok saçma. -Karşı konulmaz biri.
-Ya? -Evet.
-Hiç anlamıyorum. -İzin versem sen hangi ünlüyle yatardın?
Bilmem, şey…
Marilyn'i severim.
-Kadın öldü canım. Seni seviyorum şapşal. -Yaşasaydı yani!
Filme bayıldık.
Size bir sürprizimiz var Abel.
-Süper, sürprizleri sever. -Bir bit yeniği var.
Balmain defilesinde bir tanıdığınızla karşılaştık.
Klibi izleyip konuşalım.
-Buraya Léna! -İyi akşamlar, harikasınız.
Abel Camara programımıza çıkacak. Ona mesajınız var mı?
Onu konuşmak istemiyorum.
Ona tüm sevgimle hayatına benim gibi devam etmesini önerebilirim.
-Teşekkürler Léna. -Louis!
-Lütfen Louis! -Lütfen bakın Bay Latour!
-Buraya. Mükemmel. -Buraya bakın!
Haberiniz vardır herhâlde.
Evet.
-Cevap vermek ister misiniz? -Hayır ama…
Bir sır vereyim. Yakında 40'ıma basacağım.
İşte böyle. Sakin sakin canım.
Léna'yla ilişkimiz karmaşıktı. Artık geçmişte kaldı.
Bunda hiçbir sorun yok.
-Neden gülümsüyorsunuz? -Gülümsemiyorum.
-Gülümsüyorsunuz. -Hayır.
-Bir şey saklıyorsunuz. -Sakladığım bir şey yok.
-Her şeyi öğrenmek istiyoruz. -Evet!
-Hadi anlatın. -Tamam, anlatayım.
Ben de biriyle tanıştım.
-Güzel! -İşte bu!
-İyi gidiyor. -Boş durmadığını biliyordum.
-Uyduruyor, farkında değil misin? -Anlatın!
Çok kişiyi kıskandıracak, gizemli bir yabancı.
Ne zaman tanıyacağız?
Henüz değil. Çok konuştum, bu kadarı yeter.
Şurası kesin, âşık oldum. İşte böyle.
-Süperdi, aferin. -Mal herif. Niye öyle dedim?
Şaka mı yapıyorsun? Trend oldun. Herkes kadını merak ediyor.
Niye böyleyim? Kafama tüküreyim.
Fikir harikaydı. Düşüneyim, birini bulurum.
-Numara yapmam, bilesin. -Amerikalılar yapıyor.
-Parasıyla rol yapacak kız lazım, kolay. -Limoges'daki kuzenim var.
-Sabrina mı? -Evet.
-Delirmiş. -Kim olursa olsun.
Biri fırıncı, öğretmen, güzellik uzmanı olur.
-Sabrina güzellik uzmanı. -Kız değil, uydurulan hikâyesi önemli.
Ajansta yeni bir kız var, süper olur. Adeline Blaz.
Blaz mı? Bluz gibi.
-Önüme gelenle yatmam. -Genelde yatarsın.
Yatman gerekmiyor. Etkinliklere katılın, Léna konusu kapansın.
Delirdiniz. Sahte bir sevgili istemiyorum.
Garipsediysen gariban bir kız bul, hem ona hem sana yardım olur.
-Evet. -Öyle bakınca…
-Sabrina için demiyorum. -Bezdim ya.
-İyi, ben hallederim. -Dur.
Aklıma bir fikir geldi.
Ne? Ne yapıyorsun?
Yeter! Ne yapıyorsunuz?
Sakin olun!
Lütfen anne babanız olsun.
-Sürpriz! -Burada ne işin var?
-Müsait değilsin. -Yeğenimin doğum günü.
Üç saat oldu, başım zonkluyor.
-Tüh, kötü zamanlama. -Evet, kusura bakma.
Bir şey rica edecektim ama numaran yok, sadece adresini biliyorum.
Sokayım, yeter artık. Balon patlatmayın!
Delireceğim.
-Yardımcı olabilirim. -10 çılgın çocuğu sakinleştirebilir misin?
Tabii ki.
Hadi!
Bize katıl!
Dönüyoruz!
Bunu yapıyoruz! Hadi!
Benim gibi, tamam mı? Popolar dışarı!
Hadi, sallıyoruz!
Öyle bakmayın, çocuklar çok eğleniyor.
Bekleyin!
-Animatör mü tuttun? -Bu…
-Eller böyle! -Garip. O oyuncuya benziyor.
-Kendisi. Benim arkadaşım. -Arkadaş mı?
Böyle!
Süper dans ediyor.
-Kaç para alıyor? -Hiç, yardım etmek istedi.
Jade'la araları harika. Çok tatlı.
Evet.
-O çok tatlı. -Tekrar!
Tamam. Abel!
Süpersiniz. Devam çocuklar, hadi.
-Ha siktir. -Gerçekten de o.
-Selam. -Merhaba.
-Merhaba, ben Marion'un kardeşi Estelle. -Kardeşim ve kocası Cédric.
-Selam. -Ne haber?
-İyiyim. -Evet.
-Jade kızınız mı? -Evet.
-Harika bir çocuk. -Evet, süperdir. Süper bir kızdır.
Galiba hiç ünlüyle tanışmadılar, o yüzden…
Hayır, ben Tulle'de François Hollande'ı görmüştüm.
-Süper. -Evet.
-Kim takar? -Cumhurbaşkanıydı.
-Kapıya bakar mısın? -Tabii, bekleyin.
Tabii.
Bana bak, sakin olur musun?
-Merhaba. -Merhaba.
-Buyurun. -Abel Camara?
-Evet. -Haber verseydin kuaföre giderdim.
Kuaför mü? Bu hâlinle zaten güzelsin.
Geri geleceğini bilmiyordum.
Geri mi? Abel Camara'yla yatıyorsun da haber mi vermiyorsun?
-Vay be, adam taş gibi! -Yanında duruyorum be.
Saçmalama, kimseyle yatmadım.
Bu aralar morali bozukmuş. Yalnızmış, konuşmaya ihtiyacı varmış.
-Sikişmeye ihtiyacı var. -Hâlâ yanındayım.
Beni rezil ediyorsun. Zaten ilgilenmiyorum.
-Dalga mı geçiyorsun? -Hayır.
Başka önceliklerim var, gündelik ilişkilerle uğraşacak hâlim yok.
Şaklabanın teki.
Hayret.
Seninle gurur duyuyorum.
Tanrım.
Nasıl dayanıyorsun, bilmem. Sabır taşı olsa çatlardı.
İnsanlar iyiyken güzel oluyor. Can sıkıcılarsa numara yapıyorum.
Benim özüm sözüm bir, numara yapamam. Hemen anlaşılır.
Sıçayım.
-Salatalık doğrar mısın? -O işten anlamam.
-Saçmalama. -Denerim ama garantisi yok.
Vay, inanılmaz bir omlet!
Ne yapıyorsun?
Kabak o.
Salatalık burada.
Bana tuzak kurmuşsun. Şunlara bak. Kardeşler, aynılar.
Beni kandırdın. Yan yana koymuşsun.
-Çok komiksin. -Sağ ol.
-Ne var? -Müthiş olmuş.
-Abartma, altı üstü omlet. -Parmaklarımı yiyeceğim.
Restoran açarsam menüye Abel'in omleti diye eklerim.
Niye geldin?
-Ne rica edecektin? -Boş ver, önemi yok.
-O neydi? -Ne neydi?
O bakış. Buna izin vermiyorum.
Neden?
-Rol yapıyorsun. -Hayır.
Ben anlıyorum. Dün, bugün, şimdi… Niye rol yapıyorsun?
Mutluyum.
-Uzun zamandır değildim. -Bırak. Bir şey oluyor.
En güzel kızları elde edebilecek biri niye mutfağımda bana bakışlar atıyor?
Hangisi daha garip?
Seni yine görmek istemem mi, nedenini sorman mı?
Açıkçası ikisi de.
İyi, ikimiz de garibiz o zaman.
Garip adam garip kadını yemeğe davet edebilir mi?
Veya bir şey içmeye?
Üzgünüm ama bence iyi olmaz. Yeterince derdim var.
Öyle mi?
-Dert olduğumu bilmiyordum. -Affedersin.
Öyle demek istemedim. Anladın mı?
Ne yapalım, ilgini çekmiyorsa çekmiyordur.
Olsun, yapacak bir şey yok.
Sıçayım.
Şey, neyse… Kendine iyi bak. Omlet için sağ ol.
-Dur, bana kızdın mı? -Alakası yok. Seni anlıyorum.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Ne? Ciddi misin?
Kabağa numarasını kazımış, fallik mesajı görmüyor musun?
Ümitsiz vakasın.
Tahmin ettiğim kadar kibirli değil.
Hatta çok iyi.
Evet, tabii. Sen de onu evden kovdun.
-Kafayı yemişsin. -Yapma, çıkmamız saçmalık olur.
Neden ki?
Adam yıldız, ben sıradan biriyim. Bu iş olmaz, asla yürümez.
Yürüyebilir.
"Evlenin" diyen yok.
Sonunda güzel bir şey oluyor, tadını çıkar.
-Düşünüyorum da onunla çok eğlendim. -Evet.
Beklenmedik. Neredeyse gerçeküstü.
Gerçeğe dönersek, pislik kocan geldi.
Merhaba.
Selam. İşte tasma, mama.
-Tamam. Konuşmalıyız. -Vaktim yok.
Ehliyet kursum var, ayrıca Estelle burada.
-Onunla konuşamam, avukatın. -Sus o zaman.
Ne cana yakın.
-Kira ödeyemiyorsun ama kursa gidiyorsun. -Annemler ödedi.
-Yeni sevgilin değil mi? -Ne sevgilisi?
Salağa yatma. Fotoğrafın yok ama binayı tanıyorum.
CAMARA ÂŞIK MI?
Bu da ne böyle?
Herif bütün Paris'le yattı. Tiksiniyorum senden.
Dediklerini kaydediyorum Antoine.
-Saçmalama, bir şey olmadı. -Evde çıplak geziyor ama arkadaşın.
Öyle görünsün istedi. Böyle biri, şaka yapıyor.
Saçmalık bu.
Nasıl tanıştınız? Ne zaman? Ben kafayı yemeden cevap ver!
Tehdit demek.
Kendine gel. Biz ayrıldık, istediğimi yaparım.
Haklısın.
Yarına kadar kirayı ödemezsen evi alırım, anladın mı?
-İyi, görüşürüz. -Görüşürüz.
Görüşürüz. Ne tatlı adam.
-Kıskanmak boşanırken aklına geldi. -Gel canım.
Haklıymışım, Abel ile ilişkinizin oluru var. Bak.
Bu senin oturduğun bina, yaşadığın yer.
-"Sonunda aşkı buldu mu?" İnanılmaz. -Saçmalıyorlar.
Muhteşem ulan!
Evet. Hassas, sevgi dolu, sadık, aile kurmayı hayal eden bir adam.
Aradığımız bu. Bayılmışlar. Ona anlatıp sana döneceğim, görüşürüz.
-Ne oluyor? -Fransız Âşık sözleşmeni yeniliyorlar.
-Hayır, onu bırakacaktık. -Evet ama programı izlemişler.
Gizemli sevgilinin haberine bayılmışlar. Çok ısrar ediyorlar.
-Ne yapayım? -Ücreti üç katına çıkarıyorlar.
-Üç katı mı? -Evet.
Bu ne peki?
Birini mi buldun? Rolü yapmayı kabul ediyor mu?
Evet, sorun yok. Tamamız, sadece…
Birkaç ayrıntıyı halledeceğiz ama oluyor, tamamız.
-Kimseyi bulamadın yani. -Buldum.
-Çözümüm var. -Nasıl?
Adeline Blaz. Buradasınız.
-Onu çağıracağım. Nasıl oluyor, göreceğiz. -Hayır, tanışmaya vaktim yok.
Durumu toparla. Toplantım var, vaktim yok.
-Göreceksin, çok şeker. -Şeker meker istemem!
Merhaba, selam.
-Gelebilir miyim? -Tabii, lütfen buyur.
-Geç. -Teşekkürler. Merhaba.
Peki. Adeline, işte bu Abel.
-Memnun oldum. -Ben de.
Adeline'i biliyorsun.
Tiyatro festivalindeki Kalp Üzgün Bir Şovmen'de harikaydı.
Çok teşekkürler.
Süper. Üzgün şovmeni mi oynuyordun?
-Yok, şovmenin kalbiydim. -Anladım.
Çok eğlenceliydi, üstüm biftekle kaplıydı.
Konu o değil. Adeline gelme sebebini biliyor.
-Bir şeyler içip birbirinizi tanıyın. -Çok isterim.
Ama Abel maalesef gelemiyor.
Aslında sorun değil, her şeyi iptal ettim.
-Toplantın falan yok mu? -Yok, müsaitim.
Tamam o zaman.
Hem de indirim saati. Tanışmak için ideal.
-Kesinlikle. -Evet.
Bu iş harika olur. Mesaim belli olur, sanatçı maaşından kurtulurum.
Ne bileyim, istersen beraber de olabiliriz.
Plan öyle değil. Sınırlar bozulmasın.
Tabii. Yazık oldu. Öyleyse işi aramızdaki çekime bırakalım.
Tabii.
-İkizler'sin, değil mi? -Boğa'yım.
-Boğa mı? -Evet.
-Ben Balık'ım.
Toprak ve su burçlarının cinsel uyumu harikadır.
Selam tatlım.
-Burada ne işin var? -Arkadaşlarla buluşacağım. İnanılmaz.
Harika.
Nasıl gidiyor?
-Şey… -Memnun oldum. Ben Rose.
-Memnun oldum. Abel. -Biliyorum.
-Ne haber? Akşama plan var mı? -Daha düşünmedik.
Yapımcı Séclier'nin partisi var.
Biliyorum, harika olacak ama maalesef davetli değilim.
-Ben de. -Ne yazık.
-Ben davetliyim. -Ne? İnanamıyorum.
Hep davet edilirim.
E, beni seçecek misin?
Rolü unut.
-Ne? -İş falan yok.
-Gerçekten mi? -Öyle bir şey yapmam.
İyi madem, artık yatabiliriz.
-İster misin? -Yarın çekimim var.
Olsun, eğleniyoruz şurada. Hadi.
Yeşil yandı, yürüsene!
-Bugün dikkatiniz dağınık. -Affedersiniz.
-Yürüsene be! -Çok geç.
UZAYDA TEK BAŞINA
İnsanın uzaya gidesi geliyor.
Görüşürüz.
SÜRÜCÜ KURSU
SELAM!
GARİP KADINLA BİR ŞEYLER İÇMEYE HÂLÂ VAR MISIN?
12'DE EVİNİN ÖNÜNDE GÖRÜŞMEK ÜZERE
Hanımefendi! Efendim!
Marion! Marion dedim! Buraya gel!
Bana mı diyorsun? Köpek mi çağırıyorsun? Kendini ne sanıyorsun?
-Kadınlara öyle böğürülmez. İn aşağı. -Asabisin. Çok komikmişsin.
-Sana küçük bir hediyem var. Atla. -Nasıl yani?
Sürprizim var. Aslında büyük bir sürpriz, anladın mı?
Anlamadım. Sikinden bahsediyorsan kusacağım.
Ne? Yanlış anladın, sikimle alakası yok. Gerçek bir sürpriz diyorum.
Orada ne işin var Abel?
Saklanıyorum. Hadi, atla.
Ne bu böyle, sapık gibi?
Sapık gibi değil. Paparaziyi atlatmak için ajan modundayım.
Şuraya bak.
-Ben Sami. Memnun oldum. -Ben de.
-Bir ajana göre araban dandikmiş. -Saçmalama, müthiş bir araba.
Peugeot 309 GTI 16V. Modifiye edildi. Lastikler değişti. 205 şanzımanı takıldı.
Hiç anlamıyorsun.
Öyle mi? Öncelikle aracının sağ ön lastiği inmiş.
Şanzımanı değiştirip vitesi kısalttıysan 205'in torku kaldırabileceğini sanmıyorum.
Şanzımanları nereden biliyorsun?
Babam tamirci. Bir iki şey öğretti.
İyi, bana da marşpiyeleri değiştirecek biri lazım.
Süper, sonra tamirciye gideriz. Ama şimdi randevumuz var.
-Nereye? -Sürpriz!
Hadi, gidelim.
CONDÉ MÜZESİ
Bugün burada çekim yapacağız. Fena değil, değil mi?
-Sadece biz mi varız? İnanılmaz. -Bu işin artıları işte.
Abel sayesinde inanılmaz şeyler yaşadık.
Yerçekimsiz ortamda uçma. Élysée Sarayı'nda yemek.
Catherine Deneuve'le tanışma. Ayıya sarılma.
-Demek eski dostsunuz. -Bebeklikten beri. Annelerimiz dosttu.
Nelly, Abel'i tek başına büyütmüş.
Bir iki yıl sonra ben doğunca babam terk etmiş, biz de beraber büyüdük.
Dördümüz Charenton'da bir dairedeydik. Biz ve annelerimiz. Harikaydı.
Abel ünlenmeye başladığında Nelly hastalandı.
Dizi çok tuttu ama kadıncağız göremeden vefat etti.
Abel bizimle kaldı.
Derken film çekimleri, ün, kızlar falan başladı ama hiç kopmadık.
Abel'le gerçekten kardeş sayılırız.
Soru gelince kaptırıp gidiyorsun.
Pardon, heyecanlandım.
Soru sorulmasına alışkın değilim. Hatta çok duygulandım.
Sana ne sorulmuyor?
Nasıl olduğum, şu hayatta ne yaptığım, adım hiç sorulmuyor.
-Sadece Abel'in numarasını soruyorlar. -Merak etme, zaten biliyorum.
Öbürleri gibi değilsin. Kabul etmen güzel oldu.
-Neyi kabul etmem? -Öğle yemeğini.
Bizimle öğle yemeğini. Benimle. Çok sevindim, süper.
Benim için zevk!
Geldiğimiz yer düşünülürse hiç pişman değilim.
-Daha bilmiyor. -Hayır, daha söylemedim.
-Hiç mi? Sormadın mı? -Resmen sormadım ama soracağım.
Sen bilirsin.
Hadi, ben benimkini görmeye gidiyorum.
-Herkesi tanıyor musun? -Hemen hemen.
-Öyleyse rahat edebilirsin, paparazi yok. -Yok, ekip buna alışık.
Ama yine de beni çekiştiriyorlar. Mesela şu an bizi konuşuyorlar.
-Sahi mi? -Yatıp yatmadığımızı konuşuyorlar.
-Yok artık. -Cidden.
-Sahi mi? -Evet.
-Rahatsız olmuyor musun? -Umursamıyorum. Alıştım.
İnsanlar…
Beni yargılıyor, eleştiriyor, alay ediyor, bilmeden konuşuyorlar.
Seviyorlar, ertesi gün nefret ediyorlar. Bu iş böyle.
Sus, beni ağlatacaksın.
Sen de alay ediyorsun, çok ayıp.
Gerideyiz Abel, başlamamız lazım.
-Affedersin, gitmeliyim. -Tamam.
-Sette görüşürüz. -Evet.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Sorun olmaz, değil mi? -Olmaz.
Affedersiniz, rahatsız ediyorum ama tuzu uzatır mısınız?
Tabii.
Çok naziksiniz. Yeni misiniz? Figüran mısınız?
-Yok, ziyarete geldim. -Öyle mi?
İşte, ziyarete gelmiş.
-Öbürleri gibi. -Olamaz.
-Affedersiniz. -Özür dilerim.
Burada duramazsınız.
Pardon, affedersiniz.
-Dikkat! -Pardon.
-Abel'in dublörü nerede? -Hadi, harekete geçelim!
Leydim teşrif etmişler.
Beni korkuttun şapşal.
-Fark ettim. -Bu muhteşemmiş.
-Güzel, değil mi? -Her şey kusursuz. Peruk, tüyler…
Abel, JP ile aksiyonu çektikten sonra sahnene geçeceğiz.
-Tamam. -Aksiyon sahnelerini çekmiyor musun?
-Peki. -Çekiyorum tabii.
Mathilde, nasıl yani? Anlamadım ama çekime geliyorum.
Ama çok tehlikeli. Genelde bunları JP'ye bırakıyorsun.
JP nereden çıktı? Aksiyon sahnelerimi kendim çekerim, hem de gayet güzel.
Ama bu riskli.
-Ne riski? At koşacak işte. -Beş silahlıdan kaçacak.
-Çitten atlayacak. -Ormandan geçecek.
-Uzaklaşacak. -Hızlıca.
Boş yere mi iki ay binicilik dersi aldım?
"Sahneyi çekeceğim" diyorsam çekeceğim. O kadar. Hadi.
İyi, öyle olsun. Ne yapayım. Başlayalım, vaktimiz az.
Peki, aksiyonu Abel çekecek. Tekrarlıyorum, aksiyonu Abel çekecek.
Harika, tamam!
Atım nerede?
Her şey yolunda mı Abel? Endişelenme.
Bu Fırtına. Çok kalitelidir ama bütün hisleri anında algılar.
Korkmadıkça sorun olmaz.
Peki, hiç korkmuyorum zaten. Başlamayı iple çekiyorum.
Değil mi Fırtına?
-Bu normal mi? -Seni sınadı. Sahiden fırtına gibidir.
Ne yapıyor bu salak hayvan? Red Bull mu içti?
-Kamera! -Çekime geçiyoruz, yerlerinize!
Kamera!
-Seni bırakıyorum, tamam mı? -At mutlu değil, sinirlenmeye başladı.
-Sessizlik lütfen! Ses kayıt! -Sahne 115/1, çekim 1.
Motor!
Siktir! Hayır, hazır değilim!
Yavaş ol Fırtına. Sakin sakin. İşte böyle.
Çok güzel.
İyi gidiyor.
Hadi Fırtına!
-Motor. -Atlar gelsin.
Harika.
Gerçekten çok iyi.
Siktir!
-Kestik! -Kestik!
Sıçayım! Aptal hayvan.
Sorun yok. Fırtına ürktü ama ben iyiyim. Bir şey yok, iyiyim!
İyiymiş!
-Tamam, baştan. -Siktir! Hayır! Durun!
Dursunlar!
Pipim!
Siktir!
Ambulans çağırın, Abel kaza geçirdi.
-Acıyor! -Dublör var, niye bunlara kalkışıyoruz?
Başa sar, çok iyiydi.
-At hassas, bir şey hissetmiştir. -Ne?
Yardım edin!
Ambulans, doktor. Hepsini hemen çağırın. Siktir!
ACİL
Kariyerim sona erdi. Çocuğum da olmayabilir.
Hayalarınızı inceledim, hiçbir şeyiniz yok.
-Efendim? -Evet. Bayılmıştınız, görevimi yaptım.
-Kim bunu yapar? -Bir şey olmaz.
Neredeyiz? Devlet hastanesi mi?
En yakın hastaneye geldik. Yeşil Değirmen Hastanesi.
Yeşil Değirmen mi? O ne be, at çiftliği mi?
-Ölmemi mi istiyorsunuz? -Abartma.
-Öldürün, hazırım. -Kes artık.
Bu yabancılara güvenmiyorum. Ya beni alttan çekerlerse?
-Kim bunu yapar? Hadi ama. -Evet, bazen yapıyoruz.
Gördün mü?
-Eğleniyoruz. -Bu kez öyle olmayacak.
Öyle bir şey yok, takılıyorum. Kimse hayalarınızı çekmedi.
Bekleyin, birazdan geliyorum.
-Şaka yaptı. -Siktir, varoşlara geldik.
-Gidelim. -Sakin ol.
En acil hastamız. Film ekibi arayıp haber verdi.
-Attan mı düştünüz? -Daha ziyade at onun üstüne düştü.
Doktor siz misiniz?
Evet, benim. Bana güvenmediğinizin farkındayım ama öyle.
16 yaşında mezun olup ürolojiyi başarıyla bitirdim.
-Ucu ucuna geçtin. -Aynı şey sayılır.
Neyse, ciddiyim, buradan aygır gibi çıkacaksınız.
Komedyen çıktı, harika.
-Hadi bakalım. Çekiniyor musunuz? -Son derece.
Peki. İşte size küçük bir hatıra.
Gördünüz mü? Endişeye gerek yokmuş. Biraz korktuk, o kadar.
-Emin misiniz? -Evet.
-Ciddi bir şey yok mu? -Yok, kasık incinmiş.
Kötü incinmiş o zaman.
Birinci dereceden, yani bir çocuk bile dayanabilir.
Yani sizi görünce "Koca bebeğe bak" diyorum. Yani şey…
Peki. Çok dikkat edin,
üç ay boyunca araba sürmek, spor yapmak, seks yapmak yasak.
-Üç mü? Ne? -Şaka yaptım yahu.
Sizinki de amma gergin.
-Tekerlekli sandalye lazım mı? -Adamın dediğini duydun.
-"Çocuk bile dayanabilir" dedi. -Bir saniye, dur.
-Ne var? -Dur.
Kahramansınız.
Sıçayım. Dur.
Onur duyduk.
-Ne yapıyorsun? -Göreceksin.
-Abel? -Louis!
-Çok şaşırdım. -Ben de öyle.
-Nasılsın? -Harika, sen?
-Gördüğüme sevindim. -Evet, ben de.
-Memnun oldum. -Selam.
Marion, bu Louis Latour.
Çekimim vardı. Aksiyon sahnesinde yaralandım ama iyiyim.
Belli oluyor, seni deli fişek.
-Evet. Senin burada ne işin var? -İki haftadır role hazırlanıyorum.
Renaud Léman'ın yeni filminin seçmeleri var.
Süpermiş!
-Tamamen role giriyorum, harika. -İşi yarım yamalak yapmıyorsun.
Acilde çalışmak kolay değil. Berbat şeyler görüyorum ama seviyorum.
Seçmelere gelsene. Camille söylemedi mi?
Tabii, söyledi ama benim o tarihlerde çekimim var.
-Olamaz çünkü çekim tarihi yok. -Öyle mi?
Léman ilkbaharla sonbahar arasında kararsız.
Hadi ya? Ama ben hep meşgulüm. Yaz, sonbahar, kış…
Müsait değilim, büyük bir projede çalışıyorum.
-Amerikan filmi falan mı? -Sana söyleyemem.
-O zaman dizi. -Söyleyemem.
Gizli, bahsetmem yasak.
-İşime gelir, rakibim azalmış oluyor. -Aynen öyle.
-Tamam, oldu. -Birazdan gelirim.
Hanımefendi, duyuyor musunuz? Konuşun. Cevap verin hanımefendi.
Konuşamıyor. 10 saniye durun.
Solda yüz felci. Felç ihtimali. Derhâl MR çekin!
-Gitmem lazım, durum ciddi. Görüşürüz. -Evet.
Abel, Léna'ya seni gördüğümü söyleyeceğim. Komik bulur.
Evet, çok komik.
Görüşürüz, gördüğüme sevindim.
-Sokayım… -Ne var?
Şu herifle gece gece hastanede karşılaştık.
Nasıl bir bahtsızlık?
Neyse ki moladaymış da seni o muayene etmedi.
Çok canım sıkıldı.
Cam, Léman'ın filmini niye haber vermedin?
Sana pek uymayacağını düşündüm.
Bunu yapmana sinir oluyorum! Sakladığın başka film var mı?
Kesin olmadığı için söylemedim. Ortada ne bütçe ne senaryo var.
Her şey belirsiz. Ayrıca Léna bir rolün peşinde.
Bana ne! Léman'la çalışmak istediğimi biliyorsun.
Belirsizlik varsa Latour niye seçmelere giriyor?
İstediğini yapsın. Sen başka seçmeye girmeyecektin.
Hem bu film garip.
Çekerken yazmak istiyor, ilginç bir deneyim olacakmış.
-Bence buna değmez. -Renaud Léman filmine mi değmez?
-Ama… -Bak.
Gerekirse hastanede çalışırım. Doktor olmak istiyorum.
Öfkeni anlıyorum ama şimdi öyle bir filmin vakti değil.
Doktorluk istiyorsan Gabriel Van Houten senaryosu geldi.
Çok komik, bir dişçi işinden bıkıp rapçi oluyor.
Tuhaf bir özet tabii.
-Ciddi misin? -Taslak harikaydı, diyalog da…
Sinir oldum.
Filmi cidden mi istiyorsun, o adam istediği için mi?
Benim hayalim bu.
Filmleri César'a aday gösteriliyor.
Demek olay bu.
Kimsenin izlemeyeceği bir film için heykelcik kazanmak istiyorsun.
Başkaları önem vermese de benim için önemli.
Başkaları derken benim gibi normal kişiler mi?
Sen beni anladın.
Kusura bakma ama Camille'den emir alman garip değil mi?
Onun işi bu.
Ayrıca haklı, artık seçmeye girmiyorum.
Bu çok aptalca.
-Şunu tüttürelim, gideceğim. -Tamam.
-Bu da ne? -Eşyalarım!
-Antoine beni evden atmış. -Ne?
-İnanmıyorum, kilidi değiştirmiş! -Şerefsizin yaptığına bak.
Bu heriften bıktım. Boktan hayatımdan bıktım.
Kocamı, işimi, evimi kaybettim.
Claudine'i de aldı. Artık dayanamıyorum.
-Merak etme, geçecek. -Hayır, geçmeyecek.
Aylardır öyle diyorum, giderek kötüleşiyor.
-Eziğin tekiyim. -Hayır, öyle deme.
Ben yanındayım. Sana yardım edeceğim.
Sana göz kulak olacağım.
Bir saniye.
-Göz kulak mı olacaksın? -Evet.
İstersen bende kalabilirsin.
Arkadaş olarak.
-Boş odam var. -Öyleyse çok memnun olurum.
Evime hoş geldin.
Keyfine düşkünsün.
Havuz mu var?
-Isıtmalı. -Yok artık.
Şeker alır mısın?
Üst katta yatak odaları var.
Peki, çok hoş. Küçük, sıcak bir ev.
Mutfak!
En iyi kısma geldik.
Bak.
Evet, idare eder.
Bu da benim odam.
-Fena değil, değil mi? -Evet.
Bu da giyinme odası.
Kendini izlemelisin tabii.
Tanrım!
Siktir, her yer su olmuş! Hem de soğuk! Nefret ederim.
Siktir!
Su sızıntısı yüzünden mi bağırıyorsun?
Ne sızıntısı, Titanik bu! Her yer su! İtfaiyeyi mi çağırsak?
Hayır, vanayı bul.
Vana mana bilmiyorum. Camille'e sorayım, bilir.
Saat kaç oldu, uyuyordur. Paspas yok mu?
Yerini bilmiyorum. Camille'e sorayım, bilir.
Al, bununla suyu çektir.
Telefonu açmıyor. Sikerler, böyle bırakalım.
Otele gidelim. Yarın biri yapar. Boş ver.
Sakin ol. İyi olacağım, iyi olacaksın, iyi olacağız!
Evet, haklısın.
Al ulan!
-Su öyle mi çektirilir? Ne yapıyorsun? -Lütfen karışma.
Yeterince sert vurursam soktuğumun musluğunu durdurabilirim!
Sikeyim!
-Bak, oldu. -Harikasın Abel.
Gıcık etti be.
Al.
Paris'i ayağa kaldırmaya gerek yokmuş.
Yeter, bittim.
-Ne oldu? -Seninle her şey çok kolay.
Ondan mı öyle bakıyorsun?
Senden hoşlandığımdan.
Hizmetçi olayı mı tahrik etti?
Hayır, sadece sen.
Çok güzelsin.
Seni öpmek istiyorum.
Hayalim şöyle bir şey almak.
İstediğim yere gidip yiyecek satarım.
Ben alırım, ne kadar?
Hayır, hayatta olmaz.
-Bir daha. -Yeter.
Bir şey sorabilir miyim? İlişkimizi kime anlattın?
-Ben mi? Kimseye anlatmadım. -Neden?
Bilmem, kimseyi ilgilendirmez.
-Ne oldu? -Harikasın.
Doğru mu anladım?
Annemlerle tanışmak istiyor ama onların ondan haberi yok.
Doğru.
-Sabırsızlanıyorum, süper olacak. -Gelirse tabii. Nerede acaba?
-Haber var mı? -Yok ama birazdan gelir.
Onsuz başlayabiliriz.
-Nereden buldun bunu? Bir saat geçti. -Umarım bahanesi vardır.
İşini bitirip gelecekti. İsterseniz iptal ettiğimizi söyleyeyim.
-Hayır! -Geldi galiba.
Nihayet.
Şuna bak, bok gibi park etti. Ne biçim bıraktı.
-Hadi Cedric. -Ciddiyim.
Bir buçuk saat gecikti.
-Ama bu kadarı fazla. -Evet ama elim boş gelmek istemedim.
İyi, gel.
Gelene bak.
-Kim bu? -O. Bak.
-Baba, anne, bu… -Memnun oldum. Ben Abel.
Tanıyorum tabii. Ama şeyi bilmiyordum…
Neyse, bu kesinlikle… İşte öyle bir şey.
-Hoş geldin. -Teşekkürler. Bu size.
-Çok güzel ama kocamanmış. -Umarım büyük bir vazo vardır.
-Selam. -Cedric!
-Evet? -Vazo bulur musun?
-Tabii, küvete koyayım. -Tamamdır.
Bu da kankam Jade için. Nerede?
Çok naziksin. Gelmedi, arkadaşına gitti.
Ben alayım, lolipopa bayılırım.
Peki, saat geçiyor. Yiyelim mi?
Kusura bakmayın. Röportaj vardı, biter bitmez geldim.
Olsun, biz bunları dert etmeyiz.
Kimin umurunda?
Hadi sofraya!
Çok nefisti.
-Çok iyi, değil mi? -Hem de en iyi.
Seyyar lokantası çok tutulacak.
Ehliyetimi alamazsam şuradan şuraya gidemem.
-Bu aralar ne çekiyorsun? -Çekimim yok. Filmim yakında çıkacak.
Bir de Renaud Léman'dan haber bekliyorum.
-Çok güzel. -Harika bir yönetmen.
-Hiç duymadım. -Ben de duymamıştım.
-Başka kimler rol alıyor? -Şey, görünüşe göre…
-Söyleyebilirsin. -Léna Taïs.
-Eski sevgilisi. -Evet.
Zor bir iş.
-Yapma canım. -Sen bana izin verir miydin?
-Hayatta olmaz! -Aynen öyle.
-Rolü alamayabilir, birkaç kişi başvurmuş. -Doğru.
Ben izin veremezdim.
Nathalie'nin her gün o Bernard denen şerefsizle çalışması…
-Ne? Bernard eski sevgilin mi anne? -Konuyla ilgisi yok.
-Aşk sahneleri oluyor, riskli değil mi? -Evet ama gerçek değil ki. İşimiz bu.
-Evet, Léna Taïs taş gibiymiş. -Hayret bir şey.
-Dehşet güzel. -Sus, canımı sıkma. Sus.
Onunla ilgilenmiyorum. Onun ailesiyle yemek yemiyorum.
-Bernard'la yattın mı cidden? -O zamanlar başkaydı. Onu boş verelim.
-Onu boş verelim, Jean-Pierre'i de. -Jean-Pierre de mi var?
-Çok alımlıydım. Peki, kim tiramisu ister? -Karılarının haberi var mı?
-Konuyu değiştirdi, bak. -"Tiramisu yer misiniz?" diyorum.
-Ben de "Bu öz babam mı?" diyorum. -Baksana.
-Merhaba. -Merhaba.
Merhaba.
Burada ne işin var?
-Konuşmamız lazım. -Âşık mı oldun?
Seni tanıyorum. Âşık olduğun belli oluyor.
İnanılmaz, hiç tahmin etmezdim.
-Evet, başta anlaşmazlık yaşadık. -Aşk böyledir işte.
Çıkarsın, dans edersin, öpüşürsün, havuza girersin, birden âşık olursun.
Sana da bu lazımdı.
-Dur, ne? -Bir şey söylemedi, ayrıntı vermedi.
-Adeline'den mi bahsediyorsun? -Tabii, ya kim olacak?
Hayır, onunla alakası yok.
-Ama yatmadınız mı? -Onu boş ver, o değil.
Başka biriyle tanıştım, harika biri.
E?
Bu kez işin şakası yok. Onu seviyorum, o kadar.
-Tanıyor muyum? Oyuncu mu? -Hayır.
-Şarkıcı mı? -Hayır.
-Manken mi? -Hayır, bir şey değil.
Yani bir şey tabii ki. Harika biri.
Çok sevindim.
-Prömiyere davet ettim. -Süper olur. Bir saniye.
Basın görevlisi yarın için bir davetli eklesin.
Dikkat edelim. Ona çok değer veriyorum. Bunu düzgün yapalım.
-Her zaman canım. -Ciddiyim.
Prömiyer müthiş olacak. Abel çok heyecanlı.
Gergin değiliz, değil mi?
Hayır ama yeterince şık mıyım?
Halledeceğiz, Paris'in en iyi stilisti burada.
Mélo, canım. Bu Abel'in davetlisi.
Merhaba.
Ben Davetli ama herkes bana Marion der.
Güzel bir şey bulur musun? Çok fotoğrafçı olacak.
Haberim yoktu. Bedenini bilmiyorum.
Neyse, bir şey bulacağız.
Hayır, asla olmaz.
Buna bakmayalım bile.
-Çok büyük bir fiyonk. -Ne?
-Disko topuna benzemedim mi? -Hayır, muhteşemsin. Kesinlikle hayır.
Abel aşağıda bekliyor.
Görüşürüz.
Muhteşemsin.
-Başka şey yok muydu? -Yoktu.
İyi misin?
-Gelmem gerekiyor mu? -Evet, burada duramazsın.
-İyi de ne yapacağım? -Çok basit. Arabadan ineceksin.
Parmak ucunda yürüyüp fotoğrafçıların önünde takla atacaksın.
Çok kolay ama unutma.
-Sonda tramplen var, en önemlisi. -Şapşal.
Sen in, geliyorum.
-Emin misin? -Evet.
Nasıl istersen.
Geldiğin için teşekkürler.
Seni seviyorum Abel! Teşekkürler! Harikasın Abel! Çok sağ ol!
Sıçayım, İngiltere kraliçesi olmuşum.
-Abel! -Selam, selam! Pekâlâ.
Kırmızı halıya hazır mısın?
Bu kadın kim? Sen kimsin hanımefendi?
Buyurun. Teşekkürler millet.
Hanımlara öncelik.
Buna alışacaksın. Herkes alışıyor.
Hadi içeri gelin, filmi izleyelim!
-Abel! -Sağa lütfen.
Abel! Evet!
-Sağa! -Abel! Buraya!
-Gülümse Abel! Buraya! -Hadi gel.
-Abel, buraya! -Hadi git, korkma. Hadi.
-Bu Marion. -Marion! Marion!
-Gülümseyin! -Daha yakın durun!
-Harika. -Teşekkürler.
Marion!
-Muhteşemdiniz. -Teşekkürler.
-Galiba gözümü kıstım. -Yok, alakası yok.
-Léna, buraya lütfen! -Léna, bakar mısın? Léna!
-Burada işi ne? -Bilmiyorum.
-Yaklaşmaya kalkmasın. -Cüret edemez.
-Abel, seni biriyle tanıştırayım. Gel. -Geliyorum.
-Sen otur, ben seni bulacağım. -Tamam.
-Léna! -Buraya, buraya!
-Buraya Léna! -Léna! Léna! Buraya!
-Vay, çok hoşsun. Kayıp mı oldun? -Öyle de denebilir.
Şu sıra rezerve.
-Sen gelmiyor musun? -Ben oturmam.
Arkada durup şekerleme yerim.
Ayaklarım ağrıyor, ben oturacağım.
-Sonra görüşürüz. -Görüşürüz.
-Pardon, geçebilir miyim? -Bu sıra özel konuklara ayrıldı.
Ben Abel Camara'nın partneriyim.
-Pardon ama bilekliğiniz yok mu? -Var, var.
Bilekliğim var.
Pekâlâ.
-Sağ olun. -Rica ederim.
Çok naziksiniz.
Josephine!
İşte benim yerim.
Buraya birisi gelecek.
İyi akşamlar.
Herkese iyi akşamlar. Geldiğiniz için teşekkürler.
Sağ olun. Bu gurur duyduğum filmi izlemeniz için sabırsızlanıyoruz.
Çok özel konuklarımız teşrif etti, bu özel bir gece.
Çok duygulandım, küçüklük anılarım aklıma geldi.
13 yaşındayken buraya şurada duran dostum Sami'yle gelmiştik.
Bu perdede kendimi görmek hayalimdi.
Geldiğiniz için sağ olun. İyi seyirler. Teşekkürler.
HARİKA GÖRÜNMÜYOR MUYUZ?
SARHOŞ GİBİ GÖZLERİM ÇARPILMIŞ
Affedersiniz.
-Röportaj için bekleniyorsunuz. -Tamam.
-Film iyi değildi. -Yani berbattı.
-Mini burger gördüm, geliyor musun? -O da şampanya gibiyse…
-Benim için zevkti. -Ne zaman istersen söyle. Harikaydı.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
O kadar kalabalık ki tebrik edemedim. Tebrikler, oyunculuğun harika.
Uzun zamandır sözlerine inanmıyorum ama yine de sağ ol.
-Tavsiyeme uymuşsun, biriyle tanışmışsın. -Evet, şansım yaver gitti.
Onunla hayat kolay. Çok mutlu.
-Mutluluk sıkıcı değil mi? -Böyle söyleyeceğini biliyordum.
Léman'ın seçmelerine katılmışsın, çok güzel.
Sırf ben değil, sevgilin de katıldı, değil mi?
-Beraber çalıştığımızı düşünsene. -O yüzden seninle gelmedi.
-Yok, gelemedi. -Tabii, öyledir.
Niye, sen onun prömiyerine gider miydin?
-Tabii. -Ya?
-Evet. Beni tanımıyor musun? -Tanıyorum, evet.
Çok pardon, hemen sileyim.
Önemli değil, bu iğrenç elbise umurumda değil.
-Benim de değil. -Benimki de.
Niye giydim, bilmem. Likralı, deli gibi terletti.
-Memnun oldum. Adeline. -Marion.
-Seni zaten tanıyorum. -Öyle mi?
Kızım, yerinde olmak için neler vermezdim. Ama tebrikler, sen kaptın.
-Lafını hiç sakınmıyorsun. -Açık konuşalım, mükemmel bir erkek.
Ama bence başa baş gidiyorduk. Onu elde etmeme ramak kalmıştı.
-Niye öyle dedin? -Tanıştığımızda hoşlandığını sezmiştim.
-Ya? -Hem de acayip. Enerjiyi hissettim.
İlişki gerçek bile olabilir gibi geldi. Gerçekten bir şey olma ihtimali vardı.
-Evet. -Ama sonuçta seni seçti.
Seçmeler böyle, kaybetmek de var.
Evet, kaybetmek de var.
Ama sana kin gütmüyorum. Anlıyorum, senin tipin daha sıradan.
Oyuncuya bile benzemiyorsun, bu da avantaj.
Menajerim zorlamıştı. Zor durumdayım.
Abel'le beraber görülmek acayip ünlenmemi sağlardı.
Mesela Léna ondan önce hiçti, şimdi her yerde.
Ama tebrikler. Kimse şüphe etmedi, çok inandırıcısınız.
-Uzun zamandır oyuncu musun? -Yeni başladım.
Tamam.
Eğleniyor muyuz kızlar?
-Hepimiz çok eğleniyoruz. -Evet.
Ama ben gidiyorum, bana yetti.
Abel'e "Sahte sevgilin bir şey demeden gitti" de. Hepiniz iğrençsiniz.
-Dur, sandığın gibi değil! -Gerçek sevgilisi mi?
-Adeline Blaz? -Beni tanıyor musun?
Hay sokayım!
Beni tanıdı.
-Efendim? -Büyük bir sorun var.
Harika, sağ ol.
Ben hallederim. Onu bulup çözeceğim.
Ne düşündüğünü biliyorum.
"Niye hep şerefsizlere âşık oluyorum?"
Seni kullandık, aptal yerine koyduk sanıyorsun.
Bu ikiyüzlülerle işin olmadığını düşünüyorsun
ve benimle konuşmak istemiyorsun. Değil mi?
Bir tek şey haricinde sana hak veriyorum. Abel bir şerefsizlik yapmadı.
Öyle mi?
Kızlarla seçme yapmadı mı?
Benimle flört edip bu gece beni herkese sergilemedi mi?
Numara yapmıyordu. Seçmeler de benim fikrimdi.
Seninle tanıştığında ben de bu durumdan faydalandım.
-Sıçayım, taksiler nerede? -Dur, böyle gidemezsin.
-Seni incitmek istemedi, yemin ederim. -Çok geç.
Boş ver, yeni araba alır gibi yeni kız bulur,
kendini düşünmeye devam eder.
Yanılıyorsun. Sana değer vermese burada olmazdın.
O suçsuzken ilişkiden vazgeçersen yazık olur.
Ayrıca harika bir çiftsiniz, millet size bayıldı.
-Ne var? -Hepiniz kafayı yemişsiniz.
Son bir sözüm var, sonra gideceğim.
Ben de bir ünlüye âşık olmuştum. Hatta evlendik.
Uzun sürmedi çünkü ilişkimiz çok karışık geliyordu.
Ünlü biriyle beraber olunca onu herkesle paylaşmak gerekiyor.
Bu beni korkuttu.
Onu terk ettim. Birden her şeyi bırakıp gittim.
Şimdi bakıyorum da en güzel yıllarım onlarmış.
Âşıktım, mutluydum…
Şu an bir saniyesinden bile pişman değilim.
-Yine evlenirdim. -Kızlar!
Korkma. Benimle aynı hataya düşme.
Seni gerçekten seviyor.
Efendim?
-Sizi aradım, neredeydiniz? -Hava alıyoruz.
Evet.
Renaud Léman'ı gördüm.
-E? -Ne dedi, bilin bakalım.
-Rolü mü aldın? -Evet.
-Gerçekten mi? -Evet, gerçekten!
-İnanamıyorum! -Ben de, çok mutluyum!
Rolü aldım!
Senin sayende oldu Marion.
-Bana uğur getirdin. -Senin adına sevindim.
İnanılmaz. Neler söyledi, anlatsana.
Haftaya arayacak ama kesin, yeni filmindeyim.
-Başrol olarak? -Başrol olarak.
-Harika değil mi? -Muhteşem, inanılmaz.
-Teşekkürler. -Dur.
Teşekkürler. Çok mutluyum!
Harika.
Umarım hata değildir.
Değil. Restoranı kaybediyorsun ama özgür kalıyorsun.
Ama ne pahasına?
-Bir kez olsun önüne bak. -Haklısın.
Evet. Ayrıca daha son sözü söylemedim.
-Selam. -Selam.
Selam.
-Ne arzu edersiniz efendim? -Hiçbir şey. Uzun kalmayacak.
Avukatım "Anlaşmayı kabul etti" deyince inanamadım.
-Sırada ne var, Bayan Camara olmak mı? -Kes de imzala.
İstediğini aldın Antoine, uzatma lütfen.
Bu kadar mı, bitti mi?
Ne bekliyorsun, şampanyayla konfeti mi?
Aşk sana yakışıyor.
-İşte bu Marion'a âşıktım. Yazık. -Evet, yazık. Hadi imzala.
Anlamıyorum.
İlişki nasıl yürüyor? Herif zengin, ünlü ama sen bunları takmazsın.
Bana baktığında dünyanın en güzel kadını gibi hissediyorum.
İmzala.
Güzel. Bir tane daha var. İşaretlemiştim aslında.
-Ama… -Tamam, bitti mi?
Teşekkürler.
Seni hep seveceğim.
Tabii, biz de seni. Hadi öptük. Sonra görüşürüz. Bir yemeğe çıkarız.
Hadi güle güle!
Sıçayım ya…
Yok, bir şey yok, bir şey yok.
Ayarladığım gıda denetimi neye uğradığını şaşırtacak.
İki şampanya.
Sıçayım!
Neyin var?
Ne oluyor sana böyle?
Beni kızdırdı.
-Kim? -Léman.
Yardımcı oyunculuk teklif ediyor. Hakaret gibi.
Başrolü Léna'ya vermiş, öyle daha çarpıcı oluyormuş.
Şerefsize bak. Adi herif.
Olsun, sonuçta filmde rol alacaksın.
Prömiyerde yağ çekip duruyordu.
"Harikasın, sana bayılıyorum, César'ı hak ediyorsun…"
Şimdi yan rol veriyor. Beni ne sanıyor?
Bence abartıyorsun.
Bir rolün var, sevinmen lazım.
Seni dinlememeliydim.
Sana bir şey yaptırmadım ki. Yardım etmek istedim.
Yardımın gerekmiyor, tamam mı?
Güya uğur getirmiştim.
Her neyse.
O öküz de teklifini götüne soksun! Beni daha tanımıyor.
Bir saniye. Yan rol yüzünden mi olay çıkarıyorsun?
Bazen salaklaşıyorsun.
Ne?
-Ne dedin? Bana mı diyorsun? -Evet. Kimsenin söylemediğini söyleyeyim.
Salaklık ediyorsun.
Neyse, istediğini yap. Çocuk gibi sinir krizi geçir.
Rolü de Latour kapsın, sonra pişman ol.
Düşündüm.
Léman'ı aradım.
Rolü kabul ettim.
Gıcık seni.
Eski sevgilinle çalışacağına göre sinir krizi sırası bende.
Önemi yok. Eski bir arkadaşla çalışmak gibi olacak.
İki ay boyunca her gün beraber olacağın bir arkadaş.
Bari romantik komedi olmasın.
-Başlayalım lütfen, kamera! -Sahne 57/1, çekim 2.
Motor!
Sahne 21/4, çekim 1.
-Kamera. -Birinci pozisyon.
Sahne 79/1, çekim 2.
Kestik. Baştan.
-Sahne 16/1, çekim 1. -Motor.
-Anlaşıldı. -Figüranlar. Motor.
-Kestik. Klaket. -Baştan lütfen.
AŞKIN GÖZÜ KÖR MÜ?
GÜZEL ESKİ SEVGİLİSİ LÉNA'YA GERİ DÖNECEK Mİ?
"Kim bu berduş kılıklı? Acılı bir serçeye benziyor."
Takma, saçmalıyorlar.
"Abel uyuşturucuyu kesmeli, kiminle yattığını bilmiyor."
Okuma. Kimler yazıyor, biliyoruz.
40 yaşında hâlâ annesiyle yaşayan bir bakir trollük yapıyor.
Değmez, boşuna üzülüyorsun.
Kapat şunu.
Yarın önemli bir sahnem var. Uyumam lazım.
-Benim de yine ehliyet sınavım var. -Uyumak için bir sebep daha.
Claudine'e bakacaksın. Unutmadın, değil mi?
Doğru ya. Merak etme, hallederim.
Yatalım mı? İyi geceler.
Acılı bir serçeye benziyor muyum?
Tabii ki hayır.
-Ne haber? -İyi, sen?
Hemen gelmeye çalıştım.
Doktordaydım, randevuyu ertelemek uzun sürdü.
Neyse, geldim, emrindeyim. Ne oldu?
Bunu gördün mü?
-Tabii, gördüm, evet. -Genelde paparazi çekince haberim oluyor.
-Niye kimse söylemedi? Anlamıyorum. -Bilmiyorum ama bak, yılın satış rekoru.
"Aşkın gözü kör mü?" Hem bana hem Marion'a hakaret ediliyor.
-Doğru, çok iğrenç. -Çok sinirlendim.
-Léna'yla sahnemizden çekiniyorum. -Peki, anladım.
Dur, ver şunu.
Çok baskı altındasın ama hepsi düzelecek. Hadi ama.
Hadi, tadını çıkarmaya bak canım.
Son gününüz, bunu düşün.
-Claudine nerede? -Kim?
Claudine. Hay sokayım böyle güne!
Fransız Âşık. Aşka "Seni seviyorum" deyin.
-Telefonunuzu kapatmanızı söyledim. -Pardon, bu sevgilim…
Yeter, kenara çekin.
-Şunu kapatın. -Tamam.
Fransız Âşık. Aşka "Seni seviyorum" deyin.
-Abel, şimdi sınavdayım. Konuşamam. -Evet.
-Bir şey söylemeliyim. Claudine kayboldu. -Ne?
-Ama inanılır gibi değil. -Bence de!
Ne… Üzgünüm, gitmem lazım. Köpeğimle ilgili bir acil durum var.
Hayır, olmaz!
Bir tanecik ricada bulundum, beceremedin mi?
Özür dilerim. Yakınlardadır, merak etme.
Ama gelip bulman lazım çünkü çekime gidiyorum.
Affedersin ama hemen gitmemiz lazım.
Özür dilerim, kapatmam lazım. Beni bekliyorlar.
-Evin oradayız, karavanları görürsün. -Paris'in öbür ucundayım, bir saat sürer.
Camille arıyor. Yakındadır, korkma.
Sayende hem sınavdan kaldım hem köpeğim kayıp.
Özür dilerim. Haber verirsin. Öptüm.
-"Telefondayken rahatsız etme" dedim. -Anladım.
-Alo? -Alo, Antoine?
O ıhlamur ağacı daha dün gibi aklımda.
Ondan beri eskisi gibi değilim.
Nur içinde yatsın.
-Ne? Kestik! -Evet, kestik!
Ne nur içinde yatması, ağaç bu!
-Doğru. -Replik, "Benimle evlenir misin?"
-Unutma, tek istediğin o. -Evet.
Alışveriş listesi çıkarıyor gibisin.
Hadi, başa dönüyoruz. Kamera!
Birinci pozisyon. Sessiz olalım, teşekkürler.
Her şeyi sorguluyor.
Bir şey mi var?
Yok, iyiyim. Marion'la saçma bir tartışma çıktı da.
-Peki. Öpüşeceğiz diye gerildin sandım. -Ne alakası var?
Saçmalama.
Önceden sevişmiş insanlarız, öpüşmek nedir ki?
Evet.
Motor!
O ıhlamur ağacı daha dün gibi aklımda.
Ondan beri eskisi gibi değilim.
Benimle evlenir misin?
Bu ne be? Kestik! Ne yapıyorsun Abel? Öpeceksin!
-Tabii ama… -Aklın nerede?
Ondan değil, kamera açısı yüzünden şey sandım…
Seni seviyorum ama endişe duyuyorum, tamam mı?
-Anladım, tamam. -Sağ ol.
Yapacağım, tamam. Affedersin. Suyum nerede?
Alo?
Buldun mu?
Teşekkür ederim.
Claudine! Claudine'ciğim. Nerelere gittin bebeğim?
Bir kamyonun altında saklanıyordu. Salak, köpeği kaybetmiş.
-Başka kimi arayacağımı bilemedim. -Sorun değil.
Claudine.
-Bebeğimiz gibi. -Evet.
Peki, mola verdin, su içtin. Tüm günü harcamayalım.
Odaklan, kendini göster.
Öpüşmeden devam edelim.
-Arzu istiyorum. -Evet.
-Arzu. -Tamam.
Peki, lütfen.
-Figüranlar gelsin, teşekkürler. -Çabuk olalım. Herkes hazır olsun.
Pardon, niye beceremediğimi bilmiyorum.
Anılar canlanıyor herhâlde.
-Artık halletmeliyiz, hadi. -Çabuk!
Sadece öp, rol yapma.
-Eskiden öptüğün gibi öp. -Ne?
-Kamera! -Herkes yerinde mi? Kamera!
-Sahne 33/2, çekim 15, ek kayıt. -Kadraj.
Ben istiyorum. Sen istemiyor musun?
Abel, sana güveniyorum. Ve motor!
Kestik.
Yok, devam. Kesmedik.
Mükemmel.
-Kestik! -Kestik!
Oldu ulan, oldu!
Sinema budur! İşte bu! Tam da bunu istiyordum.
Bana inanmıyordun. Toparlanalım, mola verelim.
Yemek molası!
Restoran nasıl?
Şef baş belası. Bir de gıda denetimi yapıldı ama…
Julie nasıl?
Bilmem. Ayrıldık. Haberleşmiyoruz.
Sen nasılsın?
Hâlâ mutlu musun?
Sana yaptığım götlüklerden çok pişmanım.
Seni hak etmiyordum. Bu beni delirtiyordu.
Yapma lütfen.
Bir şey gerekirse, eve geri taşınmak istersen söyle.
Bana güvenebilirsin.
Bitti Antoine.
Aferin kızım.
Veda etmeyi bilmek sevmeye devam etmeyi bilmektir.
Yaş dökmeden ağlamalı, sessizce çığlık atmalıyız.
-Kestik! -Tamam, kestik!
Harika, bu oldu.
Sahne 87/5, çekim 12. Klaket.
Bu son çekimimizdi millet.
Bravo Abel!
Pardon, nedense ağlıyorum.
Özür dileme, normal.
Acayip bir filmdi ama başardık, tebrikler.
Onu buldum!
Söyle bakalım Claudine.
Bana oyun yapmak için dolaşmaya çıktın, öyle mi?
Koca bebek seni!
-Bak, bana kızmıyor, çoktan affetmiş. -Peki madem.
Vedalaşmadan gitmiyorsun umarım.
-Olur mu hiç! -Gel!
-Çok sağ ol, müthiştin. -Asıl sen sağ ol. Sensiz ne yapardım?
Yarın partide görüşürüz.
-Tabii. -Dans edeceğiz.
-Bana hazır değilsin. -Hep hazırım.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Senaryo denetçimiz. Ortamı neşelendiriyor, çok komik.
-Evet, çok güldüm. -Tamam, bir şey yok.
Çekimlerin bitmesine sevindim. Sonunda vakit geçirebileceğiz.
Tabii ki.
Güzel çünkü sürprizim var.
Sürpriz!
SÜRPRİZ!
-Romantik bir tatil planladım. -Tatil mi? Nereye, ne zaman?
Sabah bir haftalığına Vosges Dağları'na gidiyoruz.
Yarın mı?
Beğenmedin mi?
Beğendim, beğendim. Hiç beklemiyordum da.
Bir de yarın filmin bitişini kutluyoruz.
Kusura bakma, o aklıma gelmedi.
Anlamıyorsun. Buna gidemeyiz, partiyi kaçıramam.
Partiyi mi kaçıramazsın?
Olmaz. Ama geziyi erteleyebiliriz.
Aslında erteleyemeyiz.
Erteleriz tabii, ne olacak?
Ne mi olacak? İyi, tamam.
-Boş ver, anladım. -Ne?
Hoş bir şey yapmak istemiştim ama olmadı. Boş ver.
Senin sürprizinle alakası yok, bu parti önemli de ondan.
Gitmek de istiyorum. Filmin yıldızı benim.
Beni bekliyorlar, katılmalıyım.
-Léna mı? -Yapma. Sami.
Tekrar görüştüğümüze sevinmediysen söyle, vakit harcama.
Tabii ki çok sevindim, çok mutluyum.
Yürü git ya.
-Ne var? -Yeter.
Köpeğimi kaybet. Sınavdan kalmama neden ol.
Onca yolu gelip eskine sarılırken bulayım. Sürpriz yaptığımda da surat yap.
-Yorgunum, sırası değil. -Hiçbir zaman sırası değil.
Çekimden önce stresliydin, sonra görüşemedik, şimdi de yorgunsun.
Ve de partiyi kaçıramıyorsun.
Sıçayım. Gerçekten sabrettim. "İşi bu, olur böyle" dedim.
"Sorunlarımı paylaşmayayım, işini yapsın."
Ama artık iş bitti, gerçeğe döndük. Her şeyi karmaşık hâle getiriyorsun.
Ben değil, sen karmaşık hâle getirdin. Normale dönmek için zamana ihtiyacım var.
Bunda anlamayacak ne var?
Baştan beri sürekli senin hayatına, ruh hâline uyum sağlıyorum.
Eskiden ilişkimize inanıyordum ama yürümeyeceğini anladım.
Aşırı bencilsin.
Mutlu değil misin?
Bazen Léna veya bir başkasıyla daha mutlu olacağını düşünüyorum.
Yani bu kıskançlık krizi.
Hayır, bu zorla olacak iş değil.
Benden utandığını ve sıkıldığını hissediyorum.
Şu aşağılık kompleksini hemen bırak. Kendine gel.
Şunu demeye çalışıyorum. Benim sevdiğim şey, beni etkileyen şey…
Seni seviyorum Abel, Abel Camara'yı değil.
Abel ve Abel Camara'nın ne farkı var? Anlamıyorum, aynı kişiyiz.
Fark, şu içindeki soktuğumun kaosu.
Var olmaya, her şeyi kontrol etmeye, herkesten daha çok öne çıkmaya
ihtiyaç duyuyorsun.
Daha iyisini bulma umuduyla her şeyi yakıp yıkıyorsun
ama daha elindekinin tadını çıkaramıyorsun.
Bu kadar mı? Listendekileri sayıp döktün mü?
Demek çekilmezim, bencilim, her şeyi yakıp yıkıyorum.
Seni farklı sanmıştım ama sen de diğerleri gibi beni yargılıyorsun.
Dediklerimden bunu mu anladın?
Çok mükemmel olduğun için yine haklı olduğunu anladım.
Birbirimizden çok farklıyız. Bu iş asla yürümez.
Katılıyorum.
-Selam. -Selam. Teşekkürler.
FRANSIZ ÂŞIK
Ben Marion. Lütfen mesaj bırakın.
Selam Marion, ben Abel. Geri arar mısın?
Yine ben. Lütfen aç.
Hâlini hatırını sormak istedim, umarım iyisindir.
Benden nefret ettiğini biliyorum. Gerçekten üzgünüm.
Lütfen ara.
Sesini duymak istiyorum, seni görmek istiyorum.
Sana ihtiyacım var.
LÜTFEN BENİ ARA SENİ ÖZLEDİM
César Ödülleri'nin adayları bu sabah açıklandı.
Abel Camara, Renaud Léman'ın Aşk Terapisi filmiyle
ilk adaylığını beklenmedik şekilde aldı.
Film ayrıca en iyi set tasarımı, ışık, kurgu, yönetmen ve film ödüllerine aday.
52'nci César Ödülleri törenine iki saatten az kaldı.
Sinemanın en büyük isimleri arkamdaki kırmızı halıdan geçecek.
Örneğin ilk adaylığını alıp bu yılın sürprizi olan Abel Camara.
Acaba birçok ödül alan ve akademinin göz bebeği olan
Renaud Léman'ın filmindeki rolü için ödül alabilecek mi?
Smokinime bak, nasılım ama?
Çok yakışıklısın, hele terliklerinle.
İyi akşamlar. En iyi artı bir César'ını hak ediyorum.
Şüphesiz.
-Konuşman hazır mı? -Kendini kaptırma.
Tabii ki sen kazanacaksın.
-Selam çocuklar! Hazır değil misiniz? -Az kaldı.
-Eşofmanla mı gideceksin? -Üstümü değiştireceğim. Vaktimiz var.
Yok. Saate baktın mı?
-Açmayacak mısın? -Annem arıyor, önemli değil.
Önemli tabii.
Boş ver. Doğum günü ama olsun, bunu kaçıramazdım.
Yani…
Her zaman yanımda olduğun için teşekkürler.
Olacağım tabii.
Çok güzel. İşte. Mükemmel oldu. Şahane yaptım.
Şunu katlayalım. Bir saniye.
İşte tamam. Harika, mükemmel oldun.
Çok yakışıklı oldun, harika.
Teşekkürler. Ne isterim, biliyor musun?
Söyle, ne istersin?
Artık papyonumu kendim bağlamak isterim.
Nasıl yani, yeni bir menajer mi istiyorsun?
Hayır, kesinlikle hayır.
Gece veya hafta sonu aradığımda telefonu açma.
Küçük dertlerim ailecek yemeklerinizi mahvetmesin.
Daha çok tatile git.
Biriyle tanış.
-Ama seninle ilgilenmeyi seviyorum. -Yine de yavaşlayabilirsin.
Nasıl yavaşlayacağım?
Yavaşlarsam dururum.
Durursam da bundan başka şeyim olmadığını fark ederim.
Denemelisin.
-Artık biraz kendini düşün. -Tamam.
Düşünebilir miyim, bilmiyorum.
AÇILIŞ PARTİSİ
Kazanırsan diye bir yazı hazırladım. Teşekkür edilecekler listesi.
Merak etme.
Kazanırsam kimseyi unutmam.
Tamam.
Şu şık hâlimizle bir selfie çekelim.
Evet, hadi!
-Selfie! -Evet!
-Evet!
Abel!
Umarım iyi geçer. Gergin görünüyor.
-Merak etme. -Öyle mi dersin?
-Abel! -Bu tarafa!
Gülümse!
-Abel, lütfen! -Seni seviyoruz Abel!
-Teşekkürler. Afiyet olsun anne, bedava. -Peki.
Pardon.
İşte buradayız dostum. İşte buradasın.
Annen görebilse gurur duyardı. Kadeh kaldıralım mı?
Sağlığına.
Mutlu görünmüyorsun.
-Belli oluyor mu? -Yok ama ben anlarım.
Bilmiyorum, sanki şimdi gerçekleşince o büyüsü kalmadı.
Delirdin mi sen?
Şu zenginlere, varaklı eşyalara bak. İnanılmaz bir yerdeyiz.
Margot Robbie'yi gördüm.
Tuvalete giderken kapıyı tuttum, "Teşekkürler" dedi.
Harika değil mi? Onu belki tavlayabilirim.
Çok keyifsizsin, belli.
Bunu her gün yaşamıyoruz, farkında mısın?
-Evet, tabii. -Öyleyse tadını çıkar. Evet.
Belki bir saate hayatının en büyük anını yaşayacaksın.
-Haklı olabilirsin. -Haklıyım.
Artık gözünü aç, anı kaçırma.
-Gözümü açmalıyım. -Evet.
-Yanlış yerdeyim. Gidiyorum. -Ne? Beni yanlış anladın.
-Sağ ol. -Bekle.
Nereye gidiyorsun? Abel!
Hey!
-İki karidesli pilav kimin? -Benim.
-Afiyet olsun. -Teşekkürler.
-Sıradaki! İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
-Üç hamburgerle patates kızartması. -Biraz bekleteceğim.
-Olsun. -10 dakika.
-Öptük. -Görüşürüz.
-Güle güle canım.
-Bak, Abel! -Evet.
-Merhaba. Selam Jade. -Selam.
-Selam.
Bak.
Burada ne işi var?
İyi akşamlar. Bir omlet lütfen.
-Selam Abel. -Selam.
Kusura bakma ama müsait değilim.
Yedi siparişim var. Malzemem yetecek mi, belli değil.
Sonra konuşsak olur mu?
Soyunuyor.
Tamam öyleyse. Yardım edeyim. Ne yapacağımı söyle.
Ama…
Salatalık doğrayayım mı?
Hayır. Sen etlere bak. Şunu giy.
-Şunu alayım. -Buyur.
Çok teşekkürler. Bu rol için teşekkür ederim.
Abel nerede acaba?
Bilmiyor musunuz?
Ne güzel.
Neredesin Abel? Böyle birden kaybolamazsın.
Telefonu açman lazım. Buraya gel. Bunu kaçıramazsın.
Teşekkürler.
Neden buradasın Abel?
Sana teşekkür etmem lazımdı.
Film de adaylık da senin sayende oldu.
İstediğini aldın.
Öyle denebilir.
Ama en önemli şeyi kaybettim.
Cevap vermediğim için üzgünüm. Seni unutmak için zamana ihtiyacım vardı.
Oldu mu peki?
Beni unuttun mu?
Kolay bir şey değil.
Yine de mutlu gibisin.
Hayalin gerçek olmuş.
-Senin adına sevindim. -Teşekkürler.
Sen nasılsın?
-Altı aydır gözüme uyku girmedi. -Yok artık.
Hayat sensiz berbat.
Seni özlüyorum.
Ödülü kazandın mı?
-Bilmem, umurumda da değil. -Ne?
Törenden çıkıp sana geldim.
-Ne? Tören devam mı ediyor? -Evet.
Olamaz. Delisin sen.
-Olmaz. Bunu yapamazsın Abel. -Ne yapıyorsun?
Bunu benim yüzümden kaçıramazsın. Şu ödülü alalım, hadi.
Adaylarımız, Kibirli filmiyle Stéphane Bourgoin.
Berigot Davası filmiyle Antoine Delaunay. Chloé Suot…
Anlayamıyorum. Ortadan kayboldu, telefonu da kapalı.
-Çok hızlısın. -Çok mu hızlıyım?
-Çok hızlısın, biraz yavaşla. -Böyle yetişebiliriz.
En iyi yönetmen ödülünün sahibi…
-Renaud Léman, Aşk Terapisi. -Renaud yine kazandı.
-Yavaş, öldürecektik! -Yetişmek istiyor musun?
Tebrikler!
Renaud Léman birden fazla César kazanmış oldu.
-Felaket. Doğruyu söyle, nerede? -Bilmiyorum.
-Yeter. -Marion'u görmeye gitmiş olabilir.
-Kırmızıydı. -Hadi ya?
Ondan ehliyetini kaptırmışsın.
Hey, çarptın!
Çok duygulandım, teşekkür edeceklerimi unuttum.
Artık keseyim. Teşekkürler. Yaşasın sinema. İyi geceler.
En iyi erkek oyuncu adaylarımız.
-Sıçtık, başladı mı? -Evet.
Sophie'nin Bahsi filmiyle Josselin Panchout. Yannick…
Şimdi iş sende.
-Gelmiyor musun? -Kıyafetim uygun değil.
Hadi.
Hayır, dur.
-Hadi. Seni izleyeceğim. Yanındayım. -Tamam.
-Burada duramazsınız, devam edin. -Affedersiniz.
En iyi erkek oyuncu ödülünün sahibi…
Heyecan dorukta.
Abel Camara, Aşk Terapisi.
Abel Camara ilk kez aday gösterildiği César'ı kazanıyor.
-Burada! -İnanmıyorum!
Renaud Léman'la ilk filminde
lise aşkını unutamayan bir doktoru canlandırdı.
-Tebrikler. -Teşekkür ederim.
Vay be. İnanılır gibi değil.
Bu koca çocuğa
hayatın 40 yaşında bitmediğini söyleyen herkese teşekkürler.
Her şey yeni başlıyor.
Camille, Sami.
Daima yanımda olduğunuz için sağ olun. Sizi çok seviyorum.
Bu sizin için. Çok teşekkür ederim.
Hayatta ne yaparsanız yapın, cesur olmalısınız.
Denemelisiniz. Hata yapmalısınız. Bu sorun değil.
Başkaları sizi yargılasa, inancınızı kırsa bile.
Bu gece bunun delili.
Kendi arzularımı başkalarının arzularıyla karıştırıyordum.
Sonra biriyle tanıştım.
Gözlerimi açmamı sağladı.
Sayesinde başarının bir rafta duran bir heykelcik olmadığını anladım.
Ondan bahsetmem hoşuna gitmeyebilir ama bu gece elimde değil.
Teşekkürler Marion.
Yine haklı çıktın.
Şimdi gitmem lazım, biri beni bekliyor. Teşekkürler.
-Sağ ol. -Tebrikler.
-Tebrikler dostum! -Dostum!
Git!
Çatlak seni. Bunu yapamazsın, herkes seni bekliyor.
Hiç umurumda değil.
O zaman öp beni.
Ama baş başa değiliz.
Hiç umurumda değil.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ