1 00:00:02,000 --> 00:00:07,000 Downloaded from YTS.BZ 2 00:00:08,000 --> 00:00:13,000 Official YIFY movies site: YTS.BZ 3 00:00:37,208 --> 00:00:41,375 ผมควรเริ่มด้วยการบอกว่า เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รู้จักคุณ 4 00:00:42,333 --> 00:00:44,166 ผมอ่านเรื่องเกมของคุณมาหมดแล้ว 5 00:00:46,000 --> 00:00:47,541 น่าประทับใจมาก 6 00:00:48,416 --> 00:00:53,291 น่าเสียดายที่ต้องปล่อยให้คนฉลาดอย่างคุณ 7 00:00:53,375 --> 00:00:54,416 เน่าอยู่ในคุก 8 00:00:54,500 --> 00:00:55,500 หมอบลง 9 00:01:00,000 --> 00:01:05,500 มีน้อยคนนักที่จะมีอำนาจพอ จะปล่อยคุณออกจากที่นี่ได้ 10 00:01:05,583 --> 00:01:09,541 ผมเป็นหนึ่งในกลุ่มคนเหล่านั้น 11 00:01:11,041 --> 00:01:13,916 เราทำให้ดูเหมือนคุณแหกคุกออกไปได้ 12 00:01:15,583 --> 00:01:19,625 หลายปีก่อน มีของมีค่าบางอย่างหายไป 13 00:01:20,791 --> 00:01:22,333 เราอยากได้มันคืน 14 00:01:24,041 --> 00:01:27,166 ถ้าช่วยเรา คุณจะได้เป็นอิสระ 15 00:01:28,625 --> 00:01:31,625 ชื่อทิวส์เบอรี 16 00:01:32,250 --> 00:01:34,000 มีความหมายอะไรกับคุณไหม 17 00:01:35,750 --> 00:01:42,166 (หนึ่งปีต่อมา) 18 00:01:46,791 --> 00:01:49,541 ฉันเคยอ่านเจอว่า ทุกเรื่องราวดีๆ เริ่มต้นด้วยงานแต่งงาน 19 00:01:49,625 --> 00:01:51,000 (อังกฤษ) 20 00:01:53,083 --> 00:01:54,666 เธออยู่ไหน 21 00:01:54,750 --> 00:01:56,458 เรื่องนี้ก็เช่นกัน 22 00:02:02,583 --> 00:02:03,416 (มอลตา) 23 00:02:05,416 --> 00:02:07,416 เธอมาสายมาก 24 00:02:08,875 --> 00:02:10,250 มีคนมาแน่ะ 25 00:02:10,333 --> 00:02:11,250 เอาละ 26 00:02:11,333 --> 00:02:12,666 มาแล้ว 27 00:02:25,083 --> 00:02:29,500 น่าเสียดายที่งานแต่งนี้ ขาดองค์ประกอบสำคัญไปหนึ่งอย่าง 28 00:02:31,750 --> 00:02:32,791 ฉันเอง 29 00:02:34,416 --> 00:02:35,625 ไม่ นี่พูดจริง 30 00:02:35,708 --> 00:02:37,958 เจ้าสาวคนนี้กำลังลังเล 31 00:02:38,041 --> 00:02:40,166 ว่าการต้องกลายเป็นท่านหญิงมันเป็นยังไง 32 00:02:43,583 --> 00:02:46,208 อย่ากินเค้กขิงเชียว ทำให้ท้องไส้เราปั่นป่วนอย่าบอกใคร 33 00:02:46,291 --> 00:02:48,291 (พิธีแต่งงานลอร์ดเอิร์นเนส ออกัสตัส ทิวส์เบอรี กับคุณเอโนลา ยูโดเรีย โฮล์มส์) 34 00:02:49,041 --> 00:02:49,875 แต่งค่ะ 35 00:02:49,958 --> 00:02:52,083 ท่านหญิงเอโนลา ทิวส์เบอรี 36 00:02:52,750 --> 00:02:53,833 ฟังดูไม่เข้าท่าเลย 37 00:02:53,916 --> 00:02:54,750 ไม่แต่งค่ะ 38 00:02:55,416 --> 00:02:58,625 ฉันใช้เวลาหกปีที่ผ่านมา ทำให้ตัวเองรู้สึกว่าคู่ควรกับนามสกุลโฮล์มส์ 39 00:02:59,208 --> 00:03:00,666 ฉันจะยอมทิ้งมันไปเหรอ 40 00:03:00,750 --> 00:03:02,708 และตามที่หญิงฉลาดผู้หนึ่งเคยบอกฉัน… 41 00:03:02,791 --> 00:03:07,625 - ไม่ใช่หญิงฉลาดหรอก แม่ฉันเองแหละ - มีสองทางที่ลูกเลือกได้ เอโนลา 42 00:03:07,708 --> 00:03:11,416 ทางของลูก หรือทางที่คนอื่นเลือกให้ลูก 43 00:03:12,041 --> 00:03:13,458 แต่นี่ทิวส์เบอรีนะ 44 00:03:15,125 --> 00:03:16,583 โอ๊ย หยุดทีได้ไหม 45 00:03:17,750 --> 00:03:19,458 ฉันทิ้งเขาไว้ตรงนั้นไม่ได้ 46 00:03:20,500 --> 00:03:21,541 ฉันจะไม่ทิ้งเขา 47 00:03:23,166 --> 00:03:25,250 คนขับรถม้าเอริคคะ 48 00:03:25,333 --> 00:03:26,708 นึกว่าคุณหนีไปแล้ว 49 00:03:26,791 --> 00:03:27,833 พี่เชอร์ล็อกไปแล้วเหรอ 50 00:03:27,916 --> 00:03:30,416 คุณหนู ทุกคนอยู่ในพิธีแต่งงานของคุณแล้ว ยกเว้นคุณนี่แหละ 51 00:03:30,500 --> 00:03:31,583 พร้อมไปหรือยังครับ 52 00:03:31,666 --> 00:03:32,666 พร้อมค่ะ ไปเลย 53 00:03:35,666 --> 00:03:36,583 ไปให้เร็วที่สุดเลยค่ะ 54 00:03:40,541 --> 00:03:43,458 ตอนนี้คงเหมาะจะเล่าให้คุณฟังว่า งานแต่งของฉันจัดที่มอลตา 55 00:03:44,083 --> 00:03:46,583 เกาะเล็กๆ ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน 56 00:03:47,083 --> 00:03:50,458 ด้วยเหตุผลที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ 57 00:03:52,875 --> 00:03:55,458 - เธอมาแน่ ไม่ต้องห่วง - ครับ แน่นอน 58 00:04:01,125 --> 00:04:02,500 ขออภัยครับคุณผู้หญิง 59 00:04:03,000 --> 00:04:06,750 มีเรื่องกวนใจนิดหน่อย มีคนตามเรามาครับ 60 00:04:09,750 --> 00:04:11,416 เขาดูไม่น่าไว้ใจเลย 61 00:04:11,500 --> 00:04:14,416 โจรปล้นนักเดินทาง พวกพเนจร ขโมย 62 00:04:14,500 --> 00:04:16,791 มอลตามีอยู่มากมาย 63 00:04:22,625 --> 00:04:25,083 หมอบลง หมอบลงครับคุณผู้หญิง 64 00:04:33,166 --> 00:04:34,708 ตรงนี้ไม่เหมาะกับท่านหญิงนะครับ 65 00:04:34,791 --> 00:04:35,958 ก็ฉันยังไม่ใช่ท่านหญิงนี่นา 66 00:04:36,541 --> 00:04:38,375 - เร็วเข้า - นี่ เอาปืนไป 67 00:04:39,166 --> 00:04:41,041 คุณผู้หญิง ทำอะไรน่ะ 68 00:04:42,375 --> 00:04:44,000 ลงมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้ 69 00:04:46,458 --> 00:04:47,625 เอโนลา 70 00:04:47,708 --> 00:04:49,000 ผมเอง 71 00:04:50,083 --> 00:04:51,208 คุณหมอวัตสัน 72 00:04:59,458 --> 00:05:00,666 เอโนลา คุณเป็นอะไรไหม 73 00:05:03,583 --> 00:05:05,708 คุณเอาผ้าปิดหน้าทำไม 74 00:05:05,791 --> 00:05:07,166 อ๋อ นี่มันผ้าเช็ดหน้า 75 00:05:07,250 --> 00:05:09,750 ฝุ่นมันทำให้ปอดผมแย่ 76 00:05:10,750 --> 00:05:12,458 - คุณคิดว่าผม… - จะฆ่าฉันน่ะเหรอ 77 00:05:12,541 --> 00:05:15,166 - เปล่า - อ๋อ คิดแบบนั้นเป๊ะเลย 78 00:05:15,250 --> 00:05:16,750 คุณตามฉันมาทำไม 79 00:05:16,833 --> 00:05:18,125 พี่ชายคุณน่ะ 80 00:05:18,625 --> 00:05:19,458 เขาหายตัวไป 81 00:05:21,125 --> 00:05:24,791 ที่จริง ผมค่อนข้างแน่ใจว่าเชอร์ล็อกถูกลักพาตัว 82 00:05:24,875 --> 00:05:25,875 ว่ายังไงนะ 83 00:05:28,208 --> 00:05:32,041 คุณคงอยากรู้สินะคะ ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เริ่มต้นได้ยังไง 84 00:05:32,125 --> 00:05:35,666 ความจริงก็คือ เรามีชีวิตแบบที่เราต้องการทุกอย่าง 85 00:05:35,750 --> 00:05:40,208 ทิวส์เบอรียังคงเป็นหัวหอก ในการผลักดันการเปลี่ยนแปลงและความก้าวหน้า 86 00:05:40,708 --> 00:05:44,625 ในที่สุดฉันก็ได้เข้าร่วม กลุ่มนักสืบวิกตอเรียผู้ยิ่งใหญ่ 87 00:05:44,708 --> 00:05:45,916 เคียงข้างพี่ชายฉัน 88 00:05:46,541 --> 00:05:50,166 พี่ช่วยคนมีอันจะกิน ส่วนฉันช่วยคนขัดสน 89 00:05:50,750 --> 00:05:52,833 บางครั้งเราก็ทำงานด้วยกัน 90 00:05:53,416 --> 00:05:54,416 ฉันดีใจมากเลย 91 00:05:54,916 --> 00:05:57,666 และตรงนี้ ร่องรอยก็หายไป 92 00:05:57,750 --> 00:06:00,375 อย่าเข้ามาใกล้ครับ เราต้องกันพื้นที่ให้โล่งที่สุด 93 00:06:00,958 --> 00:06:02,291 มีคนขี่ม้า 94 00:06:03,083 --> 00:06:05,083 แล้วผู้ชายคนนั้นก็ขี่ไปทางนี้ 95 00:06:05,166 --> 00:06:07,208 - สันนิษฐานได้ดี - เธอมีข้อสันนิษฐานอื่นเหรอ 96 00:06:07,291 --> 00:06:10,750 ผู้ชายคนนั้นโดนบ่วงคล้องคอ แล้วถูกแขวนคอตรงนี้ 97 00:06:11,250 --> 00:06:13,708 เห็นเศษเชือกที่ห้อยคาอยู่นั่นไหมคะ 98 00:06:13,791 --> 00:06:17,333 ส่วนรอยตรงนี้ ตรงที่เท้ากระตุกพยายามหาที่เกาะ 99 00:06:17,958 --> 00:06:20,291 พี่เชอร์ล็อก นี่ไม่ใช่ที่ที่ชายคนนั้นหายตัวไป 100 00:06:20,875 --> 00:06:22,291 นี่คือที่เกิดเหตุฆาตกรรม 101 00:06:22,875 --> 00:06:23,708 เชอร์ล็อก โฮล์มส์เหรอ 102 00:06:23,791 --> 00:06:25,750 พวกเขาไม่สนุกอย่างที่คุณคิดหรอก 103 00:06:25,833 --> 00:06:27,375 การสืบสวนทำให้ฉันยุ่งตลอดสัปดาห์ 104 00:06:27,458 --> 00:06:30,583 และวันหยุดสุดสัปดาห์ก็… 105 00:06:31,208 --> 00:06:32,875 ทิวส์เบอรี ทำอะไรน่ะ 106 00:06:32,958 --> 00:06:33,958 มีของขวัญให้ 107 00:06:34,458 --> 00:06:35,708 - ดอกไม้เหรอ - ไม่ใช่ 108 00:06:35,791 --> 00:06:36,791 สมุนไพรเหรอ 109 00:06:36,875 --> 00:06:37,958 หลับตาสิ 110 00:06:38,541 --> 00:06:39,541 ได้จ้ะ 111 00:06:40,375 --> 00:06:41,708 - เดี๋ยว… - เจออะไรเหรอ 112 00:06:44,375 --> 00:06:45,250 ฉันเพิ่งเจอมัน 113 00:06:45,333 --> 00:06:47,250 - น่ารักจัง - เหลือเชื่อเลยเนอะ 114 00:06:47,333 --> 00:06:48,166 ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะ 115 00:06:48,250 --> 00:06:50,000 - มันดีงาม - มันขี้อายนะ 116 00:06:51,000 --> 00:06:52,291 สนุกสนาน 117 00:06:53,833 --> 00:06:56,166 ในยามที่ชีวิตไม่ได้สนุกสนานหรือดีงาม 118 00:06:56,250 --> 00:06:58,375 ตอนที่มีแค่เราสองคน 119 00:06:58,458 --> 00:06:59,875 นั่นแหละคือช่วงที่ดีที่สุดเลย 120 00:06:59,958 --> 00:07:02,333 ถอยไป แล้วพอฉันบุกเข้าไป เธอถอยไปชิดตรงนั้น 121 00:07:05,583 --> 00:07:07,333 อย่า ทิวส์เบอรี ทิวส์เบอรี 122 00:07:10,458 --> 00:07:13,500 ในขณะที่ชีวิตฉันดูเหมือนราบรื่น ไม่มีอะไรซับซ้อน 123 00:07:13,583 --> 00:07:17,083 ท่านลอร์ดที่รักของฉัน ก็ดันตัดสินใจหาเรื่องยุ่งยากใส่ตัว 124 00:07:18,291 --> 00:07:19,916 เอโนลา ยูโดเรีย โฮล์มส์ 125 00:07:21,375 --> 00:07:23,291 คุณจะรับผม 126 00:07:23,375 --> 00:07:25,583 เอิร์นเนส ออกัสตัสแห่งตระกูลทิวส์เบอรี 127 00:07:26,625 --> 00:07:27,458 ค่ะ 128 00:07:27,541 --> 00:07:30,166 เขามีชื่อจริง นี่ก็แปลกใจเหมือนกัน 129 00:07:32,041 --> 00:07:33,500 เป็นสามีคุณไหม 130 00:07:39,791 --> 00:07:41,833 อ่านข่าวใหญ่ที่นี่ 131 00:07:41,916 --> 00:07:42,916 (นักสืบกลายเป็นท่านหญิง) 132 00:07:43,208 --> 00:07:46,208 ทันใดนั้นคนทั้งลอนดอนก็หันมาสนใจเรา 133 00:07:46,291 --> 00:07:47,125 สวย 134 00:07:47,208 --> 00:07:48,375 - งดงาม - โอ้โฮ 135 00:07:48,458 --> 00:07:51,458 ยกเว้นอยู่คนเดียว 136 00:07:51,958 --> 00:07:53,125 เชอร์ล็อก โฮล์มส์ 137 00:07:53,208 --> 00:07:57,208 นักสืบผู้โด่งดังที่สุดในโลก กำลังหมกมุ่นอยู่กับบางสิ่ง 138 00:07:57,833 --> 00:07:58,666 สวัสดีพี่เชอร์ล็อก 139 00:07:59,666 --> 00:08:03,791 มันมีแต่แผนที่กับสัญลักษณ์ ฉันไม่เข้าใจอะไรเลย 140 00:08:03,875 --> 00:08:06,708 ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ถึงปิดบังฉัน 141 00:08:09,791 --> 00:08:11,125 (แบซิลเวเธอร์ ฮอลล์) 142 00:08:11,208 --> 00:08:12,458 ดอกไม้ 143 00:08:12,541 --> 00:08:15,750 - เราคุยกันเรื่องดอกเบญจมาศ - ดอกเบญจมาศเหรอ 144 00:08:15,833 --> 00:08:18,333 - ไม่เห็นต้องคุยกันเลย - ใช่ ดอกไม้โปรดของฉัน 145 00:08:18,833 --> 00:08:19,958 ต่อไปล่ะ 146 00:08:20,041 --> 00:08:23,375 แม่เตรียมรายชื่อคนสนิท คนที่เราชอบพอไว้แล้ว 147 00:08:23,458 --> 00:08:26,791 ค่ะ หนูก็มีของหนู 148 00:08:27,416 --> 00:08:28,375 ขอยืมปากกาหน่อย 149 00:08:28,458 --> 00:08:31,000 เพิ่มอีกคนเดียว คงมาไม่ได้แหละ 150 00:08:31,750 --> 00:08:32,666 นี่ค่ะ 151 00:08:34,000 --> 00:08:36,791 (เอโนลา - ทิวส์เบอรี เชอร์ล็อก - วัตสัน) 152 00:08:36,875 --> 00:08:38,083 ไม่เชิญแม่เธอเหรอจ๊ะ 153 00:08:39,250 --> 00:08:41,041 เรายินดีต้อนรับคุณแม่เธอเสมอ 154 00:08:41,125 --> 00:08:45,166 ตั้งแต่มีการออกกฎหมาย เกี่ยวกับวัตถุระเบิดในปี 1883 155 00:08:45,250 --> 00:08:47,208 แม่ของหนูก็กลายเป็น… 156 00:08:49,166 --> 00:08:50,458 นักโทษหลบหนีอันดับต้นๆ 157 00:08:55,125 --> 00:08:57,500 ดังนั้นการเข้าร่วมพิธี ที่ประกาศอย่างเปิดเผยเช่นนี้ 158 00:08:57,583 --> 00:08:59,458 จะทำให้ความปลอดภัยของแม่… 159 00:09:00,541 --> 00:09:01,458 เสี่ยงมาก 160 00:09:02,416 --> 00:09:04,375 มีลุงคนไหน… 161 00:09:04,458 --> 00:09:06,416 - แม่ครับ - ที่จะจูงเธอเข้าพิธีได้ไหม 162 00:09:06,500 --> 00:09:08,458 ฉันคุยกับพี่เชอร์ล็อกแล้ว… 163 00:09:11,916 --> 00:09:13,000 แท่นแท้น 164 00:09:14,416 --> 00:09:16,708 พี่เขายอมทำหน้าที่นี้ 165 00:09:16,791 --> 00:09:17,791 - เหรอ - ใช่ 166 00:09:17,875 --> 00:09:19,250 ยินดีด้วย 167 00:09:19,833 --> 00:09:21,875 เขาคงจะทำแบบเสียไม่ได้ค่ะ 168 00:09:21,958 --> 00:09:25,916 เขาคงไม่ค่อยสง่างาม แววตาคงดูไร้ชีวิตชีวา 169 00:09:26,000 --> 00:09:28,500 แต่ฉันมีเขาอยู่คนเดียว มันต้องออกมาวิเศษแน่ๆ ค่ะ 170 00:09:28,583 --> 00:09:31,416 แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคน ทางฝั่งเอิร์นเนสจะมาร่วมงาน 171 00:09:31,500 --> 00:09:33,375 เขาเป็นที่รัก แต่… 172 00:09:33,458 --> 00:09:37,166 จากประวัติของครอบครัว ฉันคาดว่างานแต่งคงจัดที่มอลตา 173 00:09:37,250 --> 00:09:38,416 มอลตา 174 00:09:40,208 --> 00:09:42,416 - มอลตาเหรอคะ - ความคิดนี้มาจากไหนกัน 175 00:09:43,000 --> 00:09:45,333 แม่ไปจิบน้ำชากับพวกสาวๆ 176 00:09:45,416 --> 00:09:48,375 แน่นอนว่าการแต่งงาน เป็นหัวข้อสนทนาบนโต๊ะ 177 00:09:48,875 --> 00:09:50,500 สำหรับบางคน… 178 00:09:50,583 --> 00:09:52,833 พอคุยกันถึงเรื่องสถานที่จัดงาน 179 00:09:52,916 --> 00:09:56,083 มีคนถามว่าแม่กับปีเตอร์แต่งงานกันที่ไหน 180 00:09:56,166 --> 00:09:58,916 แม่ก็เลยคิดว่ามันยอดเยี่ยมมาก 181 00:09:59,000 --> 00:09:59,875 มอลตา 182 00:09:59,958 --> 00:10:01,833 มีวิธีไหนจะให้เกียรติพ่อของลูกได้ดีกว่านี้ 183 00:10:02,416 --> 00:10:05,083 - ขอโทษนะ - มันเป็นความสุขของสามีแม่ 184 00:10:05,583 --> 00:10:08,250 พ่อน่ะรับราชการทหารที่นั่น เราพบกันที่นั่น 185 00:10:08,333 --> 00:10:09,250 เราแต่งงานกันที่นั่น 186 00:10:09,333 --> 00:10:12,750 เอิร์นเนสก็รักช่วงเวลาฤดูร้อน ในวัยเด็กที่นั่นเหลือเกิน 187 00:10:12,833 --> 00:10:14,041 ครับ 188 00:10:14,125 --> 00:10:17,791 แน่นอนว่าถ้าเธออยากจัดที่อื่น เจ้าสาวก็มีสิทธิ์เลือกได้ 189 00:10:24,000 --> 00:10:26,333 งานแต่งของฉันที่มอลตาเหรอ 190 00:10:26,833 --> 00:10:28,708 ฉันมีคำถามเยอะเลยค่ะ 191 00:10:28,791 --> 00:10:30,791 งานแต่งที่มอลตานี่เราต้องใส่ชุดอะไร 192 00:10:31,583 --> 00:10:33,250 ฉันรู้จักใครในมอลตาไหม 193 00:10:33,333 --> 00:10:35,916 บางทีคุณอาจว่างวันเสาร์นี้ คุณว่างวันเสาร์นี้ไหมคะ 194 00:10:36,000 --> 00:10:38,666 แกล้งทำเป็นย่าทวดของฉันทีนะคะ 195 00:10:38,750 --> 00:10:41,541 ที่สำคัญคือพี่เชอร์ล็อกรู้ก่อนฉันได้ยังไง 196 00:10:41,625 --> 00:10:43,416 แล้วทำไมพี่ถึงกังวลนัก 197 00:10:43,500 --> 00:10:45,250 ตั้งใจฟังนะ เอโนลา 198 00:10:45,333 --> 00:10:47,125 นี่คือสิ่งที่แม่สอนฉันเกี่ยวกับที่นั่น 199 00:10:47,208 --> 00:10:49,541 แม้จะเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน 200 00:10:49,625 --> 00:10:52,125 มอลตาก็ถูกยึดครองโดยชาวฟินิเชียน 201 00:10:52,208 --> 00:10:54,625 ชาวโรมัน และแม้แต่นโปเลียน 202 00:10:54,708 --> 00:10:56,458 เพราะความสำคัญทางยุทธศาสตร์ 203 00:10:56,541 --> 00:10:57,666 ตั้งแต่ปี 1814 204 00:10:57,750 --> 00:11:01,041 เกาะนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิอังกฤษ 205 00:11:01,125 --> 00:11:01,958 อ้าว สวัสดี 206 00:11:02,041 --> 00:11:03,125 อุ๊ย ขอประทานอภัยเพคะ 207 00:11:04,000 --> 00:11:06,541 รู้ตัวอีกที วันจัดงานก็ใกล้จะมาถึงแล้ว 208 00:11:07,041 --> 00:11:08,458 นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เราต้องมาอยู่ 209 00:11:08,541 --> 00:11:11,666 ในห้องที่แน่นขนัดไปด้วยกลุ่มคนชั้นสูง 210 00:11:11,750 --> 00:11:15,708 ครอบครัวเขายินดีที่ไวเคานต์หนุ่ม ยอมตกลงปลงใจเลือกเจ้าสาวเสียที 211 00:11:15,791 --> 00:11:16,833 ส่วนครอบครัวฉัน 212 00:11:16,916 --> 00:11:20,125 เอ่อ ทำตัวมีปัญหากว่านั้นเยอะค่ะ 213 00:11:20,750 --> 00:11:24,750 ไม่มีญาติๆ คนอื่นของคุณ มาร่วมงานแต่งอีกเหรอคะ 214 00:11:24,833 --> 00:11:25,708 ไม่มีครับ 215 00:11:30,000 --> 00:11:31,416 ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี 216 00:11:31,500 --> 00:11:34,583 ในฐานะผู้ว่าฯ อังกฤษ ของจังหวัดที่สวยงามแห่งนี้ 217 00:11:34,666 --> 00:11:37,875 ถือเป็นเกียรติที่ผมจะเชิญผู้พิทักษ์ผู้ยิ่งใหญ่ 218 00:11:37,958 --> 00:11:40,166 พลจัตวาแซมป์สันขึ้นมากล่าวคำอวยพร 219 00:11:40,250 --> 00:11:42,125 พลจัตวา 220 00:11:42,208 --> 00:11:43,958 เดี๋ยวเธอก็จะได้พบเขา เขาเยี่ยมมาก 221 00:11:44,041 --> 00:11:45,208 ขอบคุณทุกคนครับ ขอบคุณ 222 00:11:46,250 --> 00:11:47,958 ในฐานะพ่อทูนหัวของเจ้าบ่าว 223 00:11:48,041 --> 00:11:52,291 ผมรู้สึกเป็นเกียรติ และยินดีที่ได้กล่าวอวยพรในคืนนี้ 224 00:11:52,375 --> 00:11:55,291 เพื่อนของผม ลอร์ดทิวส์เบอรี 225 00:11:55,791 --> 00:11:56,958 ปีเตอร์ 226 00:11:57,041 --> 00:11:58,166 เป็นพ่อผู้ภาคภูมิใจ 227 00:11:58,250 --> 00:12:01,958 และเขาเห็นโอกาส ที่จะทำให้ลูกชายของเขาเป็นลูกผู้ชาย 228 00:12:02,041 --> 00:12:04,208 และสิ่งที่เอิร์นเนสแสดงให้เราเห็น 229 00:12:04,291 --> 00:12:06,666 นับตั้งแต่เขาได้ขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาขุนนาง 230 00:12:06,750 --> 00:12:08,875 ช่างสง่างามเป็นอย่างยิ่ง 231 00:12:09,458 --> 00:12:12,416 นักปฏิวัติหนุ่มผู้พร้อมจะยืนเคียงข้าง 232 00:12:12,500 --> 00:12:14,750 ผู้ด้อยโอกาส 233 00:12:14,833 --> 00:12:18,708 และมองพวกเขาแทบจะเท่าเทียมกัน 234 00:12:19,291 --> 00:12:22,250 ซึ่งอาจจะอธิบายได้ว่า ทำไมเขาถึงเลือกเจ้าสาวคนนี้ 235 00:12:25,916 --> 00:12:27,208 ผมล้อเล่น 236 00:12:27,291 --> 00:12:29,250 ขอโทษที ผมล้อเล่น 237 00:12:29,750 --> 00:12:32,333 ใช่ เธอเป็นหญิงสาวที่น่าทึ่งมาก 238 00:12:32,416 --> 00:12:34,000 เช่นเดียวกับลูกทูนหัวของผม 239 00:12:34,083 --> 00:12:36,958 ชายหนุ่มผู้น่าทึ่ง 240 00:12:37,666 --> 00:12:39,750 คู่นี้จะเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก 241 00:12:42,625 --> 00:12:44,250 ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี 242 00:12:44,333 --> 00:12:46,416 กรุณายืนขึ้นด้วยครับ 243 00:12:48,208 --> 00:12:49,333 ขอตัวนะครับ 244 00:12:49,416 --> 00:12:50,416 เชิญดื่มให้กับ… 245 00:12:50,500 --> 00:12:52,416 ขอโทษ ฉันไม่รู้ว่านั่นเรื่องอะไร 246 00:12:52,500 --> 00:12:53,708 คู่บ่าวสาว 247 00:12:53,791 --> 00:12:55,250 - คู่บ่าวสาว - คู่บ่าวสาว 248 00:13:11,416 --> 00:13:12,500 พี่เชอร์ล็อก 249 00:13:13,416 --> 00:13:14,750 พี่ไปไหนมา 250 00:13:15,458 --> 00:13:17,041 ไม่ใช่เรื่องของเธอ 251 00:13:17,125 --> 00:13:18,791 พี่มามอลตาทำไม 252 00:13:18,875 --> 00:13:21,416 นี่คดีใหม่เหรอ ถ้าใช่ ทำไมไม่ชวนหนู 253 00:13:21,500 --> 00:13:22,958 ผู้ชายที่พี่มองคือใคร 254 00:13:23,041 --> 00:13:24,583 เอโนลา พี่เหนื่อย 255 00:13:24,666 --> 00:13:26,375 หรือพี่แค่ต้องการเบี่ยงเบนความสนใจ 256 00:13:26,458 --> 00:13:29,625 จากความน่าเบื่อที่ต้องดูน้องสาวพี่ ทำอะไรที่พี่ไม่เกี่ยวข้อง 257 00:13:29,708 --> 00:13:32,958 อ้อ ฉันสินะที่หาทางเบี่ยงเบน 258 00:13:33,041 --> 00:13:34,291 พี่กำลังตัดสินหนู 259 00:13:35,208 --> 00:13:36,375 ตัดสินแบบไม่เนียนเลยด้วย 260 00:13:36,458 --> 00:13:38,125 ฉันไม่โทษเธอหรอก 261 00:13:38,208 --> 00:13:41,250 ถ้าฉันอยู่ในสถานการณ์แบบเธอ คงหาทางเบี่ยงเบนความสนใจเหมือนกัน 262 00:13:43,000 --> 00:13:45,375 ทำไมเธอถึงยอมสละอิสรภาพให้คนพวกนี้ 263 00:13:45,458 --> 00:13:48,333 หนูไม่ได้สละอิสรภาพ หนูแค่แต่งงานกับท่านลอร์ด 264 00:13:48,416 --> 00:13:51,791 - หนูรู้ว่าหนูทำอะไรอยู่ - ทำไมเธอถึงอยากทำอะไรที่มันคาดเดาได้ 265 00:13:51,875 --> 00:13:53,500 พี่ไม่เข้าใจการทำอะไรเพราะรักสินะ 266 00:13:53,583 --> 00:13:55,583 การแต่งงานจะให้อะไรกับคนฉลาดอย่างเธอได้ 267 00:13:55,666 --> 00:13:57,333 เธอต้องสละนามสกุล 268 00:13:57,416 --> 00:13:59,708 - สถานะในฐานะนักสืบ - หนูจะทำงานต่อไป 269 00:13:59,791 --> 00:14:02,041 รับตำแหน่งและประเพณีที่เธอไม่เข้าใจ 270 00:14:02,125 --> 00:14:04,875 ไม่ เธอมีดีกว่านั้น 271 00:14:06,458 --> 00:14:07,625 เธอนามสกุลโฮล์มส์นะ 272 00:14:10,791 --> 00:14:12,916 แล้วนามสกุลนั่นมีประโยชน์อะไร 273 00:14:14,083 --> 00:14:15,166 พ่อหนูตายแล้ว 274 00:14:15,250 --> 00:14:17,041 พี่ชายคนโตของหนูน่าเบื่อ 275 00:14:17,125 --> 00:14:19,916 แม่ของหนูก็เป็นดินระเบิด ที่จุดชนวนระเบิดตัวเองไปนานแล้ว 276 00:14:20,000 --> 00:14:22,250 ที่เหลืออยู่ก็มีแค่พี่ 277 00:14:22,958 --> 00:14:25,416 และถ้านี่คือวิธีที่พี่เลือกจะรักหนู 278 00:14:25,916 --> 00:14:28,458 หนูยอมสละนามสกุลนี้ไปตลอดกาลดีกว่า 279 00:14:32,166 --> 00:14:34,000 เธอกำลังใช้อารมณ์ 280 00:14:46,458 --> 00:14:48,750 เข้าใจว่าเธอโกรธ 281 00:14:49,250 --> 00:14:51,416 แต่ฉันก็พูดถูก 282 00:14:52,000 --> 00:14:54,125 เธอทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย 283 00:14:54,208 --> 00:14:56,125 หนูไม่ได้กลัวสังคม 284 00:14:56,208 --> 00:14:58,333 จนไม่ยอมทำตามความต้องการของสังคมบ้าง 285 00:14:58,916 --> 00:15:01,833 ทิวส์เบอรีต้องแต่งงาน หนูก็เลยต้องแต่งงาน… 286 00:15:01,916 --> 00:15:03,500 ทำตามที่เขาบอกงั้นเหรอ 287 00:15:04,208 --> 00:15:05,583 ใช่ 288 00:15:07,541 --> 00:15:10,708 พี่มันก็แค่ไอ้คนเห็นแก่ตัว เชอร์ล็อก โฮล์มส์ 289 00:15:11,583 --> 00:15:14,291 คนเห็นแก่ตัวที่อยากได้ความเงียบสงบบ้าง 290 00:15:15,625 --> 00:15:18,583 นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นพี่ 291 00:15:19,083 --> 00:15:20,416 แต่พี่เชอร์ล็อก โฮล์มส์ 292 00:15:21,208 --> 00:15:22,500 ถูกลักพาตัวเนี่ยนะ 293 00:15:24,875 --> 00:15:26,166 เป็นไปไม่ได้ 294 00:15:28,083 --> 00:15:29,916 ไม่ใช่แค่เป็นไปได้ 295 00:15:30,875 --> 00:15:32,333 แต่เป็นไปได้มากด้วย 296 00:15:34,458 --> 00:15:36,166 - น่าสนใจ - อะไรน่าสนใจ 297 00:15:37,375 --> 00:15:39,500 ห้องถูกรื้อกระจัดกระจาย 298 00:15:40,541 --> 00:15:41,541 อืม 299 00:15:42,208 --> 00:15:43,875 ผมว่ามันก็ดูปกติดีนี่ 300 00:15:43,958 --> 00:15:45,875 เสื้อผ้าพี่ไม่โดนแตะต้องเลย 301 00:15:45,958 --> 00:15:49,083 ใครก็ตามที่ทำแบบนี้รู้ว่าพี่ไม่สนใจเสื้อผ้า 302 00:15:49,166 --> 00:15:52,875 นั่นแปลว่าคนร้ายรู้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับพี่ฉัน 303 00:15:56,666 --> 00:15:57,708 ยังอุ่นอยู่ 304 00:15:58,833 --> 00:16:01,166 พี่ถูกจับไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน 305 00:16:02,708 --> 00:16:05,333 พี่สูบยาสูบยี่ห้อบริสตอล 306 00:16:05,416 --> 00:16:07,500 ไม่ใช่ยี่ห้อที่สูบประจำ 307 00:16:08,291 --> 00:16:09,541 สมุดบันทึกของพี่ 308 00:16:14,291 --> 00:16:15,458 รหัสที่ท้าทาย 309 00:16:19,375 --> 00:16:20,791 ฉันจะถอดรหัสมัน 310 00:16:21,541 --> 00:16:22,958 คุณทำคดีอะไรอยู่ 311 00:16:23,041 --> 00:16:24,666 ที่มอลตาเนี่ยนะ 312 00:16:24,750 --> 00:16:26,833 ไม่มีคดี เรามางานแต่งของคุณไง 313 00:16:26,916 --> 00:16:29,875 แต่เมื่อคืนที่งานเลี้ยง พี่จับตามองคนคนหนึ่ง 314 00:16:30,375 --> 00:16:31,625 คดีเหรอ 315 00:16:32,125 --> 00:16:35,208 - คดีอะไร ทำไมผมไม่รู้เรื่องนี้… - หยุด 316 00:16:46,041 --> 00:16:49,208 คนตระกูลโฮล์มส์ไม่มีวันหายไป โดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้ให้โฮล์มส์ด้วยกัน 317 00:16:49,958 --> 00:16:51,708 นักสืบคนอื่นๆ อาจจะว่าง 318 00:16:52,291 --> 00:16:55,625 พี่ชายฉันต้องทิ้งร่องรอยไว้ที่ไหนสักแห่ง 319 00:16:55,708 --> 00:16:56,833 ถ้าเขาไม่ได้ทิ้งไว้ล่ะ 320 00:16:56,916 --> 00:16:59,041 งั้นคุณก็ไม่รู้จักพี่ชายฉันเลย 321 00:17:01,416 --> 00:17:03,083 ผมก็ห่วงเขาเหมือนกัน 322 00:17:04,291 --> 00:17:05,208 ฉันรู้ 323 00:17:06,500 --> 00:17:07,500 ขอโทษค่ะ 324 00:17:08,541 --> 00:17:11,250 คุณกลัว เราต่างก็กลัว 325 00:17:11,750 --> 00:17:14,958 ฉันรู้หรอกว่าพี่เชอร์ล็อกไม่แน่ใจในตัวฉัน 326 00:17:15,041 --> 00:17:16,708 แต่พี่ต้องทิ้งอะไรไว้ให้ฉันแน่ๆ 327 00:17:20,083 --> 00:17:20,958 มาหาต่อเถอะ 328 00:17:36,583 --> 00:17:43,583 เค-เอช-โอ-เอส-ที 329 00:17:44,916 --> 00:17:45,750 โคสต์เหรอ 330 00:17:47,625 --> 00:17:49,041 ใช่ นั่นไม่ใช่เมืองใน… 331 00:17:49,125 --> 00:17:50,416 ในอัฟกานิสถาน ใช่ 332 00:17:50,916 --> 00:17:52,375 (โคสต์ อัฟกานิสถาน) 333 00:17:52,458 --> 00:17:54,458 - คุณเห็นที่ไหน - บนกระจก 334 00:17:54,958 --> 00:17:55,875 บนกระจกเหรอ 335 00:17:57,500 --> 00:17:59,333 อาจจะเป็นร่องรอยการต่อสู้ก็ได้ 336 00:18:03,708 --> 00:18:05,791 ไม่ใช่ นั่นคือรหัสมอร์ส 337 00:18:07,875 --> 00:18:08,791 บางที 338 00:18:09,458 --> 00:18:11,166 ขณะที่เขาถูกพาตัวไป 339 00:18:11,791 --> 00:18:15,250 เขาถูกลากออกไปและทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้เรา 340 00:18:19,708 --> 00:18:20,791 โคสต์เหรอ 341 00:18:30,333 --> 00:18:31,708 พวกเขากลับมาแล้ว 342 00:18:32,291 --> 00:18:33,791 แขกงานแต่ง 343 00:18:45,250 --> 00:18:46,500 ไม่ เขาต้องเข้าใจ 344 00:18:48,125 --> 00:18:49,500 ไปซะแล้ว 345 00:18:50,083 --> 00:18:51,333 น่าประหลาดใจ 346 00:19:01,541 --> 00:19:02,375 ช่างกล้า 347 00:19:02,458 --> 00:19:03,791 น่าอับอายสิ้นดี 348 00:19:03,875 --> 00:19:07,125 ในมอลตาตอนนี้คนไม่ค่อยชอบหน้าฉันเท่าไหร่ 349 00:19:07,708 --> 00:19:08,833 ก็สมควรอยู่ 350 00:19:09,333 --> 00:19:13,250 แต่เขาจะเข้าใจ พอฉันบอกเขาเรื่องพี่เชอร์ล็อกหายตัวไป 351 00:19:23,208 --> 00:19:26,333 ดึงด้ายทุกเส้นที่หลุดออกมา 352 00:19:31,583 --> 00:19:33,625 ทิวส์เบอรีคงเข้าใจ 353 00:19:33,708 --> 00:19:34,666 ฉันหวังว่าอย่างนั้น 354 00:19:34,750 --> 00:19:36,541 แต่ฉันปล่อยให้เขาหนีไปไม่ได้ 355 00:19:37,708 --> 00:19:39,500 นี่คือเบาะแส แม่ฉันสอนว่า 356 00:19:39,583 --> 00:19:42,166 ตอนไขปริศนา ให้ดึงด้ายออกมาจากกลุ่มด้าย 357 00:19:45,708 --> 00:19:47,291 ฉันจะบ้าอยู่แล้ว 358 00:19:49,041 --> 00:19:50,583 ขอทางหน่อย 359 00:19:50,666 --> 00:19:51,500 เดี๋ยวก่อน 360 00:19:53,583 --> 00:19:54,500 คุณคะ 361 00:19:55,250 --> 00:19:56,541 หลบไป 362 00:19:57,291 --> 00:19:58,541 โอ๊ย ขอโทษจริงๆ ค่ะ 363 00:19:59,125 --> 00:20:00,333 - หลบไป - หยุดเดี๋ยวนี้ 364 00:20:06,375 --> 00:20:07,541 ขอโทษ 365 00:20:08,750 --> 00:20:09,708 หยุดเขาที 366 00:20:12,833 --> 00:20:13,958 ขอโทษค่ะ 367 00:20:16,000 --> 00:20:16,958 หลีกไป 368 00:20:17,041 --> 00:20:18,500 หลบไป 369 00:20:19,958 --> 00:20:20,875 หลบไป 370 00:20:35,166 --> 00:20:36,000 คุณคะ 371 00:20:36,625 --> 00:20:39,291 มองฉันนี่ ฉันจะหาคนมาช่วยนะ บอกชื่อคุณมาเถอะ 372 00:20:40,541 --> 00:20:42,000 พี่ชายฉันอยู่ไหน 373 00:20:42,083 --> 00:20:43,500 โทสะ 374 00:20:44,083 --> 00:20:45,125 โทสะเหรอ 375 00:20:45,625 --> 00:20:46,500 โทสะคืออะไร 376 00:20:46,583 --> 00:20:48,208 โทสะ 377 00:20:51,708 --> 00:20:52,541 โทสะอะไร 378 00:20:53,333 --> 00:20:55,291 คุณคะ ฟื้นสิ 379 00:20:55,375 --> 00:20:57,375 ฟื้นสิ โทสะอะไร 380 00:21:03,166 --> 00:21:05,416 ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย 381 00:21:07,750 --> 00:21:09,583 จงมองหาสิ่งที่มีอยู่ 382 00:21:10,083 --> 00:21:11,958 ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากให้มี 383 00:21:12,666 --> 00:21:14,208 อีกไม่นานเธอก็จะได้เห็นความจริงเอง 384 00:21:23,500 --> 00:21:27,541 พี่ชายฉันหายไป และคนที่เขาตามจับก็ตายแล้ว 385 00:21:28,291 --> 00:21:31,083 ทำไมพี่เชอร์ล็อกถึงสงสัยจ่าคนนั้น 386 00:21:31,791 --> 00:21:32,916 ทำไมเขาถึงถูกฆ่า 387 00:21:33,000 --> 00:21:34,166 โทสะ 388 00:21:34,250 --> 00:21:35,958 และใครเป็นคนฆ่า 389 00:21:36,458 --> 00:21:37,916 ทุกอย่างเชื่อมโยงกัน 390 00:21:38,000 --> 00:21:40,583 แต่ตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่ามันเชื่อมโยงกันยังไง 391 00:21:40,666 --> 00:21:42,833 สิ่งที่ฉันมีจริงๆ คือสองคำนี้ 392 00:21:43,416 --> 00:21:45,208 โคสต์ เรารู้แล้ว 393 00:21:45,708 --> 00:21:47,125 แต่โทสะ (แรธ) ล่ะ 394 00:21:47,916 --> 00:21:49,500 เป็นสถานที่อีกแห่งเหรอ 395 00:21:49,583 --> 00:21:50,791 หรือว่าคน 396 00:21:51,291 --> 00:21:52,958 บางทีพี่เชอร์ล็อกอาจจะรู้ 397 00:21:54,041 --> 00:21:55,208 สมุดบันทึกของพี่ 398 00:21:56,666 --> 00:21:58,375 พี่ต้องเขียนเป็นรหัสอยู่แล้ว 399 00:21:59,375 --> 00:22:01,833 ลืมไปหรือเปล่าว่า ฉันก็โตมากับการไขรหัสเหมือนกัน 400 00:22:04,083 --> 00:22:05,625 สองคำ คำละห้าตัวอักษร 401 00:22:06,833 --> 00:22:12,000 ตัวอักษรตัวที่สี่ของคำแรก ตรงกับตัวอักษรตัวสุดท้ายของคำที่สอง 402 00:22:15,500 --> 00:22:17,291 โคสต์ โทสะ 403 00:22:43,500 --> 00:22:44,916 ตายจริง 404 00:22:45,000 --> 00:22:46,250 ทิวส์เบอรี 405 00:22:47,125 --> 00:22:48,500 ปัดโธ่ เอโนลา 406 00:22:48,583 --> 00:22:49,583 ตายจริง 407 00:22:49,666 --> 00:22:52,416 - ฉันยังไม่ทันเคาะเลย แล้วเธอก็… - เงามันน่ากลัวน่ะ 408 00:22:52,500 --> 00:22:53,583 เลือดออกไหม 409 00:22:53,666 --> 00:22:56,208 - เลือดออกเยอะมาก - ให้ตายสิ 410 00:22:56,291 --> 00:22:57,250 - ขอดูหน่อย - ไม่ แค่… 411 00:22:57,333 --> 00:22:58,166 จมูกหักไหม 412 00:22:58,250 --> 00:23:01,625 - ไม่ แค่… - นายลองขยับจมูก บางที… 413 00:23:09,041 --> 00:23:10,583 จมูกที่น่าสงสาร 414 00:23:12,458 --> 00:23:14,500 - ขอดูจมูกนายหน่อยได้ไหม - โอ้ 415 00:23:15,083 --> 00:23:16,500 นั่นเลือดเธอเหรอ 416 00:23:17,083 --> 00:23:18,250 - ไม่ใช่ - เอโนลา 417 00:23:18,333 --> 00:23:21,041 - ไม่ใช่ นี่เลือดคนอื่น - ดีแล้ว 418 00:23:21,666 --> 00:23:23,875 ถ้าเป็นคนอื่นพูดคงน่ากลัว 419 00:23:23,958 --> 00:23:25,166 แต่เธอพูดแล้วโล่งใจ 420 00:23:30,458 --> 00:23:32,458 - ว่าไง - พี่เชอร์ล็อกหายตัวไป 421 00:23:32,541 --> 00:23:33,458 ฉันได้ข่าวแล้ว 422 00:23:33,958 --> 00:23:35,333 ฉันกลัว 423 00:23:46,250 --> 00:23:48,791 ฉันไม่ได้จินตนาการช่วงเวลานี้ไว้แบบนี้ 424 00:23:51,708 --> 00:23:54,500 จริงๆ แล้ววันนี้ไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้เลย 425 00:23:56,125 --> 00:23:57,833 ฉันกำลังจะไปหานาย 426 00:23:58,333 --> 00:24:00,291 ฉันกำลังรีบไปอย่างไวเลยนะ 427 00:24:00,375 --> 00:24:02,291 แล้วคุณหมอวัตสันก็ตามฉันมา 428 00:24:02,375 --> 00:24:04,750 ฉันคิดว่าเขาเป็นโจรป่า เลยพยายามยิงเขา 429 00:24:04,833 --> 00:24:06,166 ชุดฉันเลยเป็นแบบนี้… 430 00:24:06,250 --> 00:24:07,750 ให้ฉันเป็นนักสืบสักครั้งเถอะ 431 00:24:10,208 --> 00:24:12,125 ทำไมเธอถึงต้องรีบไปด้วย 432 00:24:12,208 --> 00:24:13,041 ก็ไปหานายไง 433 00:24:13,125 --> 00:24:15,041 เธอไปสายอยู่แล้วสินะ 434 00:24:16,583 --> 00:24:17,666 ขนาดงานแต่งของตัวเอง 435 00:24:19,750 --> 00:24:23,166 ความลังเลของเธอมันชัดเจนมาสักพักแล้ว 436 00:24:24,125 --> 00:24:25,541 - ทิวส์เบอรี… - ไม่ อย่า 437 00:24:25,625 --> 00:24:29,833 ฉันขอโทษที่ทำให้นายเสียใจ 438 00:24:33,000 --> 00:24:36,166 หวังว่าเธอคงตามหาพี่ชายเธอเจอนะ 439 00:24:37,500 --> 00:24:38,833 ฉันมั่นใจว่าเธอจะหาเจอ 440 00:24:58,291 --> 00:25:00,291 บางทีแม่ฉันอาจจะพูดถูก 441 00:25:00,375 --> 00:25:01,458 ฉันเกิดมาเพื่ออยู่คนเดียว 442 00:25:02,541 --> 00:25:05,208 ลูกจะอยู่คนเดียวได้สบายมาก เอโนลา 443 00:25:08,708 --> 00:25:11,958 นี่คือที่ที่เขาพาฉันมา ตอนเรามาถึงที่นี่ครั้งแรก 444 00:25:14,250 --> 00:25:16,833 นี่คือที่ที่พ่อกับฉันใช้เวลาช่วงหน้าร้อนด้วยกัน 445 00:25:18,625 --> 00:25:19,458 เห็นถ้ำนั่นไหม 446 00:25:19,541 --> 00:25:20,583 เห็น 447 00:25:20,666 --> 00:25:24,083 ตอนฉันยังเด็ก พ่อบอกว่ามีสมบัติซ่อนอยู่ในนั้น 448 00:25:25,333 --> 00:25:27,750 ทุกฤดูร้อน ฉันจะขอให้พ่อพาฉันไปที่ถ้ำ 449 00:25:27,833 --> 00:25:29,333 แล้วเราก็จะจุดไม้ขีดไฟ 450 00:25:29,416 --> 00:25:34,000 เราจะเดินเข้าไปในความมืดด้วยกัน แกล้งทำเป็นโจรสลัด อะไรแนวๆ นั้น 451 00:25:34,083 --> 00:25:35,416 มาสิ เพื่อนยาก 452 00:25:35,500 --> 00:25:39,250 จำแม่นเลยว่าหัวใจฉันเต้นแรงมาก 453 00:25:39,750 --> 00:25:44,291 คิดจริงๆ ว่าเราอาจเจอหีบสมบัติ หรืออะไรสักอย่าง 454 00:25:44,791 --> 00:25:46,958 แต่ฉันชอบเรื่องเล่าของพ่อนะ 455 00:25:47,458 --> 00:25:48,541 ใช่ 456 00:25:50,041 --> 00:25:53,541 ตอนอยู่ที่นี่ เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตฉัน 457 00:25:59,291 --> 00:26:01,125 ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเขา 458 00:26:04,166 --> 00:26:06,708 ฉันไม่รู้ว่าจะไขคดีนี้ได้ไหม 459 00:26:08,500 --> 00:26:13,416 แต่ถ้าใครก็ตามที่ทำแบบนี้ ยอมฆ่าคนเพื่อปกปิดตัวตน… 460 00:26:17,750 --> 00:26:19,208 พวกเขาจะทำอะไรพี่ชายฉันล่ะ 461 00:26:50,083 --> 00:26:51,125 ไฟไหม้ 462 00:26:52,666 --> 00:26:53,875 ไม่ 463 00:26:57,750 --> 00:27:00,041 ทิวส์เบอรี 464 00:27:00,708 --> 00:27:03,000 - ทิวส์เบอรีอยู่ไหน - เขาเข้าไปข้างใน 465 00:27:03,083 --> 00:27:05,125 - ไม่ - เขาไปตามหาแม่เขา 466 00:27:05,208 --> 00:27:06,583 เราพยายามห้ามแล้ว 467 00:27:09,208 --> 00:27:11,041 เอโนลา หยุดนะ 468 00:27:21,208 --> 00:27:23,416 แม่ แม่อยู่ไหม 469 00:27:23,500 --> 00:27:24,666 ทิวส์เบอรี 470 00:27:24,750 --> 00:27:25,666 ทางนี้ 471 00:27:28,041 --> 00:27:29,458 แม่ 472 00:27:30,041 --> 00:27:31,625 แม่อยู่ไหน 473 00:27:40,083 --> 00:27:41,166 แม่ 474 00:27:42,166 --> 00:27:43,041 แม่ 475 00:27:47,083 --> 00:27:48,291 แม่ 476 00:27:52,375 --> 00:27:54,041 - แม่ - ทิวส์เบอรี 477 00:27:56,750 --> 00:27:58,291 ทิวส์เบอรี 478 00:27:59,458 --> 00:28:00,291 ทิวส์เบอรี 479 00:28:01,333 --> 00:28:02,916 เราต้องไป แม่นายไม่ได้อยู่ที่นี่ 480 00:28:03,000 --> 00:28:04,875 - ไม่มีใครเห็นเธอ - เราต้องไป ได้โปรด 481 00:28:04,958 --> 00:28:07,125 ไม่ไป แม่ 482 00:28:08,416 --> 00:28:11,000 ทิวส์เบอรี นายพังประตูตอนเข้ามาเหรอ 483 00:28:11,083 --> 00:28:12,208 เปล่า ฉันไม่ได้พัง 484 00:28:15,666 --> 00:28:17,000 - ทิวส์เบอรี - แม่ 485 00:28:17,083 --> 00:28:18,416 ทิวส์เบอรี มองฉันนี่ 486 00:28:18,500 --> 00:28:20,083 - แม่นายถูกลักพาตัวไป - อะไรนะ 487 00:28:20,166 --> 00:28:22,666 เราต้องไป เราต้องไปเดี๋ยวนี้ 488 00:28:22,750 --> 00:28:23,791 ได้โปรด 489 00:28:25,500 --> 00:28:26,500 แม่ 490 00:28:27,833 --> 00:28:29,083 หายใจลึกๆ 491 00:28:33,875 --> 00:28:35,083 อีกที 492 00:28:36,583 --> 00:28:37,583 อีกที 493 00:28:41,750 --> 00:28:42,625 เอาละ 494 00:28:43,583 --> 00:28:46,291 เสียงปอดฟังดูปกติ ถึงคุณจะรู้สึกไม่ค่อยปกติก็ตาม 495 00:28:47,916 --> 00:28:50,125 ทำไมถึงมีคนจับแม่เขาไป 496 00:28:56,000 --> 00:28:57,250 คุณหมอวัตสัน 497 00:28:58,416 --> 00:28:59,750 ถ้าเป็นพี่ฉัน พี่จะทำยังไง 498 00:29:01,208 --> 00:29:02,125 - หายใจลึกๆ - โอ๊ย 499 00:29:02,208 --> 00:29:04,541 ผมเป็นหมอ ไม่ใช่นักสืบ 500 00:29:05,291 --> 00:29:07,500 รู้ไหม ตอนที่ผมย้ายเข้าไปอยู่ใหม่ๆ 501 00:29:08,083 --> 00:29:11,250 เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับผมดี คุณคงนึกภาพออก 502 00:29:11,875 --> 00:29:13,375 แต่ผมหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้ 503 00:29:13,458 --> 00:29:15,875 ทุกวันตอนเวลาน้ำชา ผมจะเตรียมถาด 504 00:29:16,666 --> 00:29:20,166 แล้วถามเขาว่าคดีล่าสุดคืบหน้าไปถึงไหน 505 00:29:21,583 --> 00:29:24,750 แล้วทุกวัน เขาก็ไม่รู้จะตอบยังไง 506 00:29:25,250 --> 00:29:28,000 ดูเหมือนเขาจะหวาดระแวง ราวกับว่าถ้วยชาเป็นปืนจ่อหัวเขา 507 00:29:29,958 --> 00:29:34,250 เขาแค่… เขาไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงอยากรู้ 508 00:29:36,083 --> 00:29:38,041 ผมก็พยายามอยู่ทุกวัน 509 00:29:38,791 --> 00:29:42,791 ในที่สุดผมก็คิดว่า "มันทำให้เราไม่สบายใจนะ จอห์น เลิกเถอะ" 510 00:29:43,958 --> 00:29:48,500 แล้ววันหนึ่ง ผมนั่งอยู่ข้างเตาผิง ทำงานของผมให้เสร็จ 511 00:29:48,583 --> 00:29:51,583 แล้วเขาก็โผล่มาพร้อมกับชาถ้วยหนึ่ง 512 00:29:52,958 --> 00:29:54,000 ชารสแย่มาก 513 00:29:57,041 --> 00:29:58,583 ใช่ ใส่นมเยอะเกินไป 514 00:29:58,666 --> 00:30:00,083 เยอะเกินไปมาก 515 00:30:01,750 --> 00:30:05,916 แต่เขานั่งลง และเป็นครั้งแรก ที่เขาเล่าเรื่องคดีให้ผมฟัง 516 00:30:06,000 --> 00:30:08,916 และผมก็พบว่าตัวเองถูกดึงดูดเข้าไป 517 00:30:09,000 --> 00:30:10,166 เขาเล่าอะไรให้คุณฟัง 518 00:30:10,250 --> 00:30:13,750 อันนั้นเป็นเรื่องระหว่างผมกับเขา และไดอารี่ของผม 519 00:30:20,083 --> 00:30:21,250 แต่ 520 00:30:22,916 --> 00:30:24,000 คุณถามผมว่า 521 00:30:25,333 --> 00:30:28,291 ถ้าเชอร์ล็อกอยู่ที่นี่ เขาจะพูดอะไร 522 00:30:31,666 --> 00:30:32,833 เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ 523 00:30:33,958 --> 00:30:34,791 แต่คุณอยู่ 524 00:30:36,625 --> 00:30:38,875 เขาคิดว่าคุณฉลาดเท่าเขา 525 00:30:39,375 --> 00:30:41,791 คุณหมอคะ หวังว่าพี่จะคิดถูก 526 00:30:51,125 --> 00:30:52,375 ลองดูนะ เอโนลา 527 00:30:53,375 --> 00:30:54,500 คุยกับเขา 528 00:31:06,125 --> 00:31:07,208 สวัสดี 529 00:31:12,916 --> 00:31:15,625 เธอคิดว่าเป็นคนกลุ่มเดียว กับที่จับเชอร์ล็อกไปไหม 530 00:31:15,708 --> 00:31:17,166 ฉันมั่นใจว่าใช่ 531 00:31:18,375 --> 00:31:20,458 - ทำไมพวกเขาถึงจับแม่ฉันไป - ไม่รู้สิ 532 00:31:21,041 --> 00:31:22,500 แต่ฉันจะหาคำตอบให้ได้ 533 00:31:22,583 --> 00:31:24,333 ฉันรู้ว่าเธอต้องหาตัวแม่เจอแน่ 534 00:31:24,416 --> 00:31:26,666 แต่แม่ไม่ได้แข็งแกร่ง เหมือนเชอร์ล็อกนะ เอโนลา 535 00:31:26,750 --> 00:31:31,416 ท่านใช้ชีวิตแบบ… ถูกประคบประหงมมาตลอด 536 00:31:46,416 --> 00:31:48,000 นายเห็นแม่นายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ 537 00:31:50,166 --> 00:31:51,416 ฉันออกจากห้องแม่ 538 00:31:52,416 --> 00:31:54,541 ตอนสามทุ่ม ฉันไปบอกราตรีสวัสดิ์ 539 00:31:55,458 --> 00:31:57,750 แม่ปลอบใจฉัน 540 00:31:57,833 --> 00:32:00,791 พอเช้าแล้ว ทุกอย่างจะดีขึ้นเองจ้ะ 541 00:32:05,875 --> 00:32:08,583 ตอนนั้นแม่ใส่ชุดนอนอยู่ เอโนลา 542 00:32:15,208 --> 00:32:17,083 ฉันเสียเวลาไปมากพอแล้ว 543 00:32:18,000 --> 00:32:20,166 ฉันจะไปขอความช่วยเหลือจากพลจัตวา 544 00:32:24,875 --> 00:32:26,291 พี่ชายฉันจะพูดว่าอะไรนะ 545 00:32:27,500 --> 00:32:31,666 สุภาพสตรีไม่มีวันออกจากห้องพัก เพียงลำพังในยามวิกาล 546 00:32:32,500 --> 00:32:34,083 เธอคงเข้านอนแล้ว 547 00:32:38,833 --> 00:32:41,375 ฉันก็ถูกพาตัวออกจากห้องเหมือนกัน 548 00:32:41,458 --> 00:32:43,416 พวกเขาเสี่ยงมากที่กลับไปที่เกิดเหตุ 549 00:32:44,333 --> 00:32:46,000 แล้วยังมีประเด็นเรื่องเพลิงไหม้อีก 550 00:32:46,083 --> 00:32:51,208 นี่เรากำลังเจอกับคนร้ายคนเดียวที่ทั้งลักพาตัว เป็นฆาตกรและวางเพลิงจริงๆ เหรอ 551 00:32:51,708 --> 00:32:53,333 เธอถามผิดประเด็นแล้ว 552 00:32:53,416 --> 00:32:54,541 ย้อนกลับไปดูใหม่สิ 553 00:32:55,125 --> 00:32:57,583 ทำไมโจรลักพาตัวถึงต้องวางเพลิงด้วยล่ะ 554 00:32:57,666 --> 00:32:58,958 นั่นแหละประเด็น 555 00:33:01,541 --> 00:33:03,791 โจรลักพาตัวกำลังหาอะไรบางอย่าง 556 00:33:05,500 --> 00:33:08,250 ไม่ว่าจะหาอะไรอยู่ เขาก็ยังหามันไม่เจอ 557 00:33:11,416 --> 00:33:13,500 และถ้าเราหาสิ่งนั้นไม่เจอ… 558 00:33:22,791 --> 00:33:25,791 ก็เผาทุกอย่างทิ้งซะ ไม่ให้ใครหน้าไหนหามันเจอ 559 00:33:26,291 --> 00:33:27,416 ตั้งสติ เอโนลา 560 00:33:27,500 --> 00:33:30,250 ขอย้ำนะ เธอกำลังแข่งกับเวลาเพื่อช่วยชีวิตฉัน 561 00:33:30,333 --> 00:33:31,666 อาจจะชีวิตเธอด้วย 562 00:33:56,333 --> 00:33:57,333 เหรียญตรา 563 00:34:29,541 --> 00:34:30,375 คุณเป็นใคร 564 00:34:30,458 --> 00:34:33,041 - เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ - คุณเป็นใคร 565 00:34:33,125 --> 00:34:34,208 มาทำอะไรที่นี่ 566 00:34:34,291 --> 00:34:35,500 ผมไม่บอกคุณหรอก 567 00:34:36,000 --> 00:34:37,708 - เชอร์ล็อก โฮล์มส์อยู่ไหน - ผมไม่รู้ 568 00:34:37,791 --> 00:34:39,541 - เชอร์ล็อก โฮล์มส์อยู่ไหน - บอกแล้วว่าไม่รู้ 569 00:34:39,625 --> 00:34:41,625 - คุณพาเขาไปไหน - ผมไม่ได้พาเขาไปไหน 570 00:34:42,375 --> 00:34:44,416 ขอบอกเลยว่าฉันจนตรอกมากพอ 571 00:34:44,500 --> 00:34:47,000 โอ้ ทำแบบนี้มันโง่สิ้นดี 572 00:34:47,083 --> 00:34:49,500 ไม่หรอก คุณไม่ใช่คนโง่ 573 00:34:54,083 --> 00:34:55,500 นั่นมันโง่ชัดๆ 574 00:34:56,875 --> 00:34:58,500 เอ้านี่ 575 00:35:13,375 --> 00:35:14,416 โอ๊ยๆ 576 00:35:16,250 --> 00:35:18,250 - แก… - โธ่ คุณผู้หญิง 577 00:35:20,458 --> 00:35:22,208 ยอมแล้ว ผม… 578 00:35:22,291 --> 00:35:25,208 ผมเชื่อว่าพี่ชายคุณ ถูกศาสตราจารย์อาเดอลีน แรธจับตัวไป 579 00:35:25,291 --> 00:35:26,375 โทสะ 580 00:35:26,458 --> 00:35:27,833 - เธอเป็นใคร - อะไรนะ 581 00:35:27,916 --> 00:35:28,750 เธออยู่ที่ไหน 582 00:35:28,833 --> 00:35:30,541 ฟังนะ ผมตามคุณมาตลอด 583 00:35:30,625 --> 00:35:33,416 เพราะหวังว่าคุณจะหาทางเข้าถึงตัวเธอ ในแบบที่ผมทำไม่ได้ 584 00:35:33,500 --> 00:35:35,458 ผู้หญิงคนนั้นเหมือนภูตผี ผีอำมหิตด้วย 585 00:35:35,541 --> 00:35:37,875 เธอเป็นคนสนิทที่ผู้ว่าฯ รับฟัง 586 00:35:38,458 --> 00:35:42,250 จู่ๆ ปีก่อนเธอก็โผล่มา รู้โน่นนี่ทุกเรื่อง พวกเราไม่ไว้ใจเธอเลย 587 00:35:42,333 --> 00:35:44,583 แล้วผู้หญิงคนนี้ก็จับพี่ฉัน กับท่านหญิงทิวส์เบอรีไปเหรอ 588 00:35:44,666 --> 00:35:46,916 ช่วยลุกขึ้นไปจากตัวผมทีเถอะ 589 00:36:04,333 --> 00:36:05,291 คุณเป็นใคร 590 00:36:08,041 --> 00:36:12,750 ผมชื่อมิเคล มิซซิ จากพรรคต่อต้านการปฏิรูป 591 00:36:13,250 --> 00:36:16,708 และเราเชื่อในมอลตาที่เป็นอิสระ 592 00:36:17,208 --> 00:36:19,500 เราอยากปลดแอกจากราชบัลลังก์ของพวกคุณ 593 00:36:20,000 --> 00:36:21,666 จากการทำลายล้างของพวกคุณ 594 00:36:21,750 --> 00:36:24,750 จากการที่พวกคุณหลอกใช้ทหารของเรา ไปออกรบในสงครามของคุณ 595 00:36:24,833 --> 00:36:27,041 โดยไม่สนใจว่าพวกเขาจะอยู่หรือตาย 596 00:36:27,125 --> 00:36:31,166 และความกระหายของพวกคุณ ที่จะควบคุมประเทศที่ไม่เคยรู้จักมันเลย 597 00:36:32,708 --> 00:36:35,750 ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร เอโนลา โฮล์มส์ 598 00:36:38,375 --> 00:36:39,875 คุณเป็นนักสืบที่เก่งมาก 599 00:36:40,625 --> 00:36:42,000 ผมเชื่อว่าพี่ชายคุณ… 600 00:36:44,958 --> 00:36:47,416 ถ้าตำรวจจับผมได้ พวกเขาจะโยนผมเข้าคุกนานเลย 601 00:36:47,500 --> 00:36:49,291 - ผมต้องไปแล้ว - ไม่ เราต้องคุยกัน 602 00:36:49,375 --> 00:36:50,791 คุณยังต้องพึ่งผมอีกแน่ 603 00:36:50,875 --> 00:36:52,125 - ผมก็ต้องพึ่งคุณ - คุณไปไม่ได้ 604 00:36:52,208 --> 00:36:54,125 - เราจะได้เจอกันอีก - ฉันยังมีคำถามอีก 605 00:36:54,208 --> 00:36:56,625 ผมจะคอยดูคุณอยู่ ลาก่อน เอโนลา 606 00:37:06,125 --> 00:37:10,041 (วัลเลตตา เมืองหลวงของมอลตา) 607 00:37:10,125 --> 00:37:11,916 (ตำรวจ) 608 00:37:12,000 --> 00:37:14,166 เรารู้เรื่องของคุณดี คุณโฮล์มส์ 609 00:37:14,250 --> 00:37:18,458 สารวัตรเลสตราด ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับเรามากทีเดียว 610 00:37:18,541 --> 00:37:21,208 เราบอกเขาว่าคุณน่ะตัวปัญหา เขาบอกว่านั่นน่ะนิสัยคุณ 611 00:37:21,291 --> 00:37:22,500 ตัวปัญหายังไงเหรอคะ 612 00:37:22,583 --> 00:37:25,916 มีพยานเห็นคุณอยู่ข้างๆ ศพในที่เกิดเหตุ 613 00:37:26,000 --> 00:37:27,375 ชายคนนั้นถูกยิงจากด้านบน 614 00:37:27,458 --> 00:37:31,000 ศพที่คุณจงใจไม่แจ้งความเสียด้วย 615 00:37:32,041 --> 00:37:35,125 - แล้วเราก็เจอคุณใน… - จ่าคะ พี่ชายฉันหายตัวไป 616 00:37:35,208 --> 00:37:36,583 ว่าที่แม่สามีของฉันก็หายตัวไป 617 00:37:36,666 --> 00:37:37,583 ฉันเป็นนักสืบ 618 00:37:37,666 --> 00:37:41,041 และฉันกำลังตามหา ผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด 619 00:37:41,125 --> 00:37:42,291 ผู้หญิงคนไหน 620 00:37:42,875 --> 00:37:44,708 ศาสตราจารย์อาเดอลีน แรธ 621 00:37:44,791 --> 00:37:46,791 ทำไมคุณถึงสนใจ… 622 00:37:46,875 --> 00:37:47,875 จ่าอินดรี 623 00:37:47,958 --> 00:37:48,875 ครับ ท่านผู้ว่าฯ 624 00:37:48,958 --> 00:37:51,791 - ดูเหมือนคุณจะทำผิดพลาด - ท่านครับ ผม… 625 00:37:51,875 --> 00:37:54,375 คุณมาที่นี่ภายใต้อำนาจจัดการคดีความของมอลตา 626 00:37:54,458 --> 00:37:56,208 เอโนลา โฮล์มส์เป็นคนอังกฤษ 627 00:37:57,750 --> 00:37:58,666 เธอเหนือกว่าคุณ 628 00:37:58,750 --> 00:37:59,750 ท่านครับ 629 00:37:59,833 --> 00:38:01,416 ฉันไม่ได้คิดว่าฉันเหนือกว่าค่ะ มัน… 630 00:38:01,500 --> 00:38:04,291 ท่านครับ ด้วยความเคารพ เธอมาที่นี่เพื่อสืบสวนคดีอาชญากรรม 631 00:38:04,375 --> 00:38:07,833 - ผมไม่เชื่อว่า… - ผมไม่สนว่าคุณจะเชื่ออะไร จ่า 632 00:38:11,416 --> 00:38:14,375 คุณโฮล์มส์ คุณไปได้แล้ว 633 00:38:22,916 --> 00:38:26,541 ต้องขออภัยอีกครั้งนะ คุณโฮล์มส์ สำหรับความเข้าใจผิดของพวกเรา 634 00:38:26,625 --> 00:38:28,166 ขอบคุณที่ช่วยเหลือนะครับ 635 00:38:28,250 --> 00:38:30,416 - ช่วยได้มากเลยครับ - ด้วยความยินดีครับ 636 00:38:31,083 --> 00:38:31,916 นี่อะไร 637 00:38:32,000 --> 00:38:33,458 เทศกาลฤดูร้อนน่ะ 638 00:38:34,541 --> 00:38:35,625 น่าสนุกจัง 639 00:38:37,000 --> 00:38:38,541 ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน 640 00:38:38,625 --> 00:38:39,875 คนที่นี่โดนปฏิบัติแบบนี้เหรอ 641 00:38:39,958 --> 00:38:42,333 - มันเป็นระบบ - ระบบมันใช้ไม่ได้ 642 00:38:42,416 --> 00:38:45,291 ทำไมเขาถึงอยากให้ฉันเลิกคุยกับจ่าขนาดนั้น 643 00:38:45,375 --> 00:38:48,541 แล้วก็ฉันเจอเหรียญพวกนี้ในห้องแม่นาย 644 00:38:48,625 --> 00:38:49,541 นี่ของใคร 645 00:38:50,708 --> 00:38:54,416 เอโนลา นี่เหรียญตราของพ่อฉัน อาจจะเป็นของขวัญแต่งงานมั้ง 646 00:38:55,541 --> 00:38:56,375 เอโนลา 647 00:38:58,083 --> 00:38:59,291 เธอมองอะไรน่ะ 648 00:39:04,958 --> 00:39:06,000 เอโนลา 649 00:39:08,291 --> 00:39:09,583 โทสะ… 650 00:39:09,666 --> 00:39:11,125 เธอเป็นคนสนิทที่ผู้ว่าฯ รับฟัง 651 00:39:11,208 --> 00:39:12,250 เอโนลา 652 00:39:15,833 --> 00:39:17,666 - ทิวส์เบอรี ฉันต้องไปแล้ว - เอโนลา… 653 00:39:17,750 --> 00:39:18,666 ให้ฉันไปด้วยไหม 654 00:39:19,291 --> 00:39:21,708 กลับไปคุยกับจ่าคนนั้น หาว่าเขารู้อะไรบ้าง 655 00:39:49,041 --> 00:39:50,625 เฮ้ย 656 00:40:22,250 --> 00:40:23,416 เฮ้ย 657 00:40:43,291 --> 00:40:44,125 เดี๋ยว 658 00:40:45,625 --> 00:40:46,500 ไม่ 659 00:40:48,583 --> 00:40:49,625 เดี๋ยว 660 00:40:59,375 --> 00:41:00,416 สวัสดี 661 00:41:03,666 --> 00:41:05,333 คุณไม่ควรตามฉันมา 662 00:41:05,833 --> 00:41:07,750 คุณคือศาสตราจารย์อาเดอลีน แรธหรือเปล่า 663 00:41:07,833 --> 00:41:08,875 ไม่ใช่ 664 00:41:08,958 --> 00:41:11,416 - ฉันแค่อยากรู้ว่าพี่ชายฉันอยู่ไหน - คุณเข้าใจผิดแล้ว 665 00:41:20,583 --> 00:41:21,625 มองฉันนี่ ฉันช่วยคุณได้ 666 00:41:21,708 --> 00:41:22,541 เธอจะฆ่าคุณ 667 00:41:23,958 --> 00:41:26,041 - เธอจะฆ่าคุณ - ใครจะฆ่าฉัน 668 00:41:26,125 --> 00:41:27,708 เธอเป็นใคร 669 00:41:28,875 --> 00:41:31,083 บอกฉันเถอะ ได้โปรด บอกฉันที 670 00:41:32,000 --> 00:41:32,916 ตายอีกแล้ว 671 00:41:34,083 --> 00:41:35,125 ไม่นะ 672 00:42:02,291 --> 00:42:04,041 - เธอเป็นใคร - เธอจะฆ่าคุณ 673 00:42:04,125 --> 00:42:05,708 ได้ยินทุกอย่าง 674 00:42:07,750 --> 00:42:09,416 โดนมองข้ามมาหลายปี 675 00:42:10,000 --> 00:42:11,958 - หลอกทุกคนได้อยู่หมัด - ทั้งหมดคือเกม 676 00:42:13,291 --> 00:42:14,958 - เธอกำลัง… - สนุก 677 00:42:15,041 --> 00:42:17,083 บางทีเราอาจจะได้เต้นรำอีกครั้ง 678 00:42:17,166 --> 00:42:19,083 เราทำให้ดูเหมือนคุณหนีไปได้ ศาสตราจารย์ 679 00:42:21,833 --> 00:42:23,000 มอริอาร์ตี้ 680 00:42:26,208 --> 00:42:29,583 ช่างเป็นเด็กสาวที่ฉลาดจริงๆ เอโนลา โฮล์มส์ 681 00:42:32,375 --> 00:42:33,333 หยุดนะ 682 00:42:41,041 --> 00:42:43,458 พี่ชายฉันอยู่ไหน พี่ตายแล้วเหรอ 683 00:42:43,541 --> 00:42:45,041 พี่ตายแล้วเหรอ 684 00:42:45,125 --> 00:42:46,500 ยัง 685 00:42:46,583 --> 00:42:48,458 ฉันสนุกกับการเก็บเขาไว้ 686 00:42:48,541 --> 00:42:51,083 ถึงเขาจะเลิกหวังไปแล้วว่าเธอจะมาช่วย 687 00:42:56,958 --> 00:42:58,500 เธอมาทำอะไรที่นี่ 688 00:42:58,583 --> 00:43:00,375 มันวิเศษมากเลยใช่ไหมล่ะ 689 00:43:00,458 --> 00:43:03,208 รัฐบาลอังกฤษกำลังสร้าง ระบบท่อระบายน้ำให้มอลตา 690 00:43:03,833 --> 00:43:05,666 เป็นที่ซ่อนที่ยอดเยี่ยมจริงๆ 691 00:43:10,458 --> 00:43:12,583 อ้อ แล้วยังมีเรื่องงานแต่งงานนั่นอีก 692 00:43:12,666 --> 00:43:17,458 ประกาศลงหนังสือพิมพ์หราขนาดนั้น เธอแทบจะเชิญให้ฉันมาเลยละ 693 00:43:20,500 --> 00:43:24,166 สีหน้าเศร้าสร้อยของเขาที่รอเธออยู่ 694 00:43:24,250 --> 00:43:27,041 เธอเปลี่ยนใจไม่อยากแต่งเหรอจ๊ะ เอโนลา 695 00:43:28,000 --> 00:43:30,208 แต่เขาก็อาจจะสมควรเจ็บปวดแล้วละ 696 00:43:37,708 --> 00:43:39,583 คุณมาที่นี่เพื่อทำลายครอบครัวฉัน 697 00:43:39,666 --> 00:43:41,875 หนึ่งในหลายๆ เป้าหมายของฉัน ใช่แล้ว 698 00:43:56,250 --> 00:43:59,833 เธอตามเกมไม่ทันยิ่งกว่าที่ฉันคิดซะอีกนะ นักสืบโฮล์มส์ 699 00:44:02,333 --> 00:44:03,333 ไม่ 700 00:44:04,541 --> 00:44:05,916 ถอยไปให้ห่างจากลูกสาวฉัน 701 00:44:06,000 --> 00:44:08,500 แม่ ปล่อยฉันนะ 702 00:44:08,583 --> 00:44:10,958 ยูโดเรีย โฮล์มส์ 703 00:44:11,041 --> 00:44:13,125 - ช่างน่ายินดีอะไรเช่นนี้ - ไม่หรอก 704 00:44:13,916 --> 00:44:14,958 ฉันต่างหากที่ยินดี 705 00:44:15,041 --> 00:44:17,125 ลูกๆ คุณทำให้ฉันรำคาญ 706 00:44:17,208 --> 00:44:19,291 ฉันก็รำคาญลูกๆ ฉันเหมือนกัน 707 00:44:41,625 --> 00:44:43,208 - ไม่เป็นไรนะ - ค่ะ 708 00:44:46,458 --> 00:44:47,541 เธอไปแล้ว 709 00:44:49,958 --> 00:44:51,166 แม่เอง 710 00:44:52,041 --> 00:44:55,583 นี่มันชุลมุนวุ่นวายไร้สาระจริงๆ 711 00:44:55,666 --> 00:44:57,750 ที่ไร้สาระคือแม่มาอยู่ที่นี่ต่างหาก 712 00:44:58,708 --> 00:45:00,416 ลูกจะเดินหนีแม่เหรอ 713 00:45:00,500 --> 00:45:01,750 ใช่ หนูเดินหนี 714 00:45:01,833 --> 00:45:03,583 เพราะหนูมีงานต้องทำ 715 00:45:03,666 --> 00:45:07,208 พี่ชายหนูหายไป ว่าที่แม่สามีก็หายไป แล้วก็… 716 00:45:09,250 --> 00:45:11,000 แม่หายไปนานเกินไปแล้ว 717 00:45:11,083 --> 00:45:12,000 ก็… 718 00:45:13,291 --> 00:45:14,583 แม่มางานแต่งลูก 719 00:45:17,625 --> 00:45:20,958 ผู้หญิงที่ทางการต้องการตัว จะป่าวประกาศได้ยังไงว่าอยู่ที่ไหน 720 00:45:21,041 --> 00:45:25,041 แม่เลยคิดว่าจะแอบมาดูงานแต่งหนู แล้วหนีกลับลอนดอนเหรอ 721 00:45:27,791 --> 00:45:29,625 ฟังดูไม่โรแมนติกเท่าที่แม่คิดไว้ 722 00:45:29,708 --> 00:45:31,625 แล้วแม่คิดไว้ยังไงเหรอคะ 723 00:45:33,041 --> 00:45:35,791 ก็แม่อยากเห็นลูกเดินเข้าโบสถ์น่ะ 724 00:45:36,416 --> 00:45:37,833 แม่อยาก… 725 00:45:39,500 --> 00:45:40,416 เจอลูก 726 00:45:45,375 --> 00:45:46,625 กอดกันได้หรือยังจ๊ะ 727 00:45:47,958 --> 00:45:48,916 แม่ 728 00:45:55,625 --> 00:45:57,875 ตอนนี้แม่มีเรื่องอื่นต้องจัดการ 729 00:45:58,666 --> 00:46:01,875 นั่นก็คือลูกคนโปรดของแม่ถูกลักพาตัวไป 730 00:46:03,125 --> 00:46:04,416 คนโปรดเหรอ 731 00:46:04,500 --> 00:46:07,916 ก็นี่เชอร์ล็อกนะ เก่งเรื่องต่อสู้ แต่สมองนี่น่าทึ่งจริงๆ 732 00:46:08,666 --> 00:46:10,916 ทีนี้ก็อยู่ที่ลูกแล้วที่ต้องหาพี่ให้เจอ 733 00:46:11,000 --> 00:46:12,791 แม่คิดว่าหนูทำไม่ได้เหรอ 734 00:46:12,875 --> 00:46:15,791 ตรงข้ามเลยจ้ะ แม่คิดว่าลูกพิเศษกว่าใคร 735 00:46:17,625 --> 00:46:19,375 แม่ขอแนะนำหน่อยนะลูก 736 00:46:20,208 --> 00:46:23,208 มอริอาร์ตี้น่ะฉลาดพอกับพี่ชายลูก 737 00:46:23,791 --> 00:46:27,958 ดังนั้นมองหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าลูกก็ถูก 738 00:46:28,041 --> 00:46:31,666 แต่อย่าลืมมองสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างหลังฉากหน้านั้นด้วย 739 00:46:33,125 --> 00:46:36,791 ปริศนาน่ะร้ายกาจพอกับคนที่สร้างมันขึ้นมาเสมอ 740 00:46:37,291 --> 00:46:38,625 จดไว้ด้วย 741 00:46:39,166 --> 00:46:40,041 ผูกให้ที 742 00:46:41,458 --> 00:46:43,041 ชุดลูกเป็นยังไงบ้าง 743 00:46:43,125 --> 00:46:44,333 เยินไม่มีชิ้นดีค่ะ 744 00:46:46,125 --> 00:46:48,583 แล้วทำไมลูกถึงไม่อยู่ที่โบสถ์ล่ะ 745 00:46:50,833 --> 00:46:53,000 ไว้ค่อยถามดีกว่านะคะ 746 00:46:55,333 --> 00:46:58,875 อย่าเพิ่งท้อแท้เลยนะ ลูกแม่ อย่างน้อยลูกก็ได้เรียนรู้สิ่งสำคัญที่สุดแล้ว 747 00:46:59,500 --> 00:47:02,000 เชอร์ล็อกยังมีชีวิตอยู่ 748 00:47:11,291 --> 00:47:12,666 แปลว่าทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่เหรอ 749 00:47:12,750 --> 00:47:13,666 ใช่ 750 00:47:13,750 --> 00:47:16,125 ทั้งหมดนี้คือฝีมือมอริอาร์ตี้งั้นเหรอ 751 00:47:16,791 --> 00:47:18,000 ใช่ 752 00:47:18,083 --> 00:47:19,166 ฝีมือหล่อนมาตลอด 753 00:47:20,500 --> 00:47:22,000 แล้วเธอก็เกือบตายเหรอ 754 00:47:24,000 --> 00:47:26,791 ฉันติดกับยัยนั่นตั้งสองครั้งแน่ะ ทิวส์เบอรี สองครั้งเลยนะ 755 00:47:26,875 --> 00:47:30,041 - ไม่สมเป็นฉันซะเลย - เธอน่ะ… เธอกล้าหาญมาก 756 00:47:40,833 --> 00:47:43,208 - ฉันเดินเองได้ ไม่เป็นไร - ขอเถอะนะ 757 00:47:44,833 --> 00:47:45,833 ขอละ 758 00:47:57,166 --> 00:47:58,166 อะไร… 759 00:48:01,125 --> 00:48:03,000 ทำไมนายถึงดีกับฉันนัก 760 00:48:05,500 --> 00:48:07,333 เพราะฉันเลือกจะดีกับเธอไง 761 00:48:10,833 --> 00:48:13,500 เธอคือคนเดียวที่ฉันเหลืออยู่นะ เอโนลา 762 00:48:14,166 --> 00:48:15,958 และฉันจะไม่มีวันยอมเสียเธอไปเด็ดขาด 763 00:48:30,041 --> 00:48:31,666 นั่นกระท่อมเปลี่ยนชุดว่ายน้ำเหรอ 764 00:48:31,750 --> 00:48:32,708 อะไรนะ 765 00:48:34,125 --> 00:48:35,208 เอโนลา นี่… 766 00:48:35,875 --> 00:48:37,250 ถอดรองเท้าออกสิ เดี๋ยวลื่น 767 00:48:44,458 --> 00:48:47,375 ฉันไม่เคยเข้ามาอยู่ในกระท่อมแบบนี้เลย 768 00:48:48,083 --> 00:48:50,625 ทั้งหมดนี้เพื่อให้ผู้หญิงได้ว่ายน้ำในทะเล 769 00:48:51,583 --> 00:48:53,125 เราไปว่ายน้ำกันดีไหม 770 00:50:01,208 --> 00:50:02,500 ฉันคิดถึงเธอ 771 00:50:02,583 --> 00:50:03,625 เหมือนกัน 772 00:50:33,541 --> 00:50:37,125 ฉันไม่เคยบังคับให้เธอแต่งงานกับฉันใช่ไหม 773 00:50:38,333 --> 00:50:39,166 ไม่เลย 774 00:50:39,250 --> 00:50:42,583 ฉันไม่เคยพูดว่าเธอต้องแต่งงานกับฉันใช่ไหม 775 00:50:50,625 --> 00:50:52,250 ตอนที่ฉันตอบตกลง 776 00:50:53,041 --> 00:50:54,250 ฉันตอบตกลงกับนาย 777 00:50:56,541 --> 00:50:59,791 แล้วมันก็รู้สึกเหมือนทุกคนเข้ามาแทรกแซง 778 00:50:59,875 --> 00:51:02,791 ว่าฉันต้องพูดอะไร ต้องทำตัวยังไง 779 00:51:02,875 --> 00:51:04,166 ฉันควรเชิญใครและ… 780 00:51:04,750 --> 00:51:07,625 - อืม - ฉันเริ่มรู้สึกว่าฉันไม่ดีพอ 781 00:51:11,708 --> 00:51:13,166 แต่ฉันไม่เคยลังเลเพราะนายเลย 782 00:51:14,666 --> 00:51:16,541 ไม่เคยลังเลที่จะใช้ชีวิตร่วมกับนาย 783 00:51:18,208 --> 00:51:19,791 หรือแต่งงานกับนาย 784 00:51:30,416 --> 00:51:31,500 ขอโทษนะ 785 00:51:32,500 --> 00:51:34,666 ฉันรู้ว่าฉันทำให้นายเสียใจมาก 786 00:51:40,625 --> 00:51:41,750 ขอบคุณนะ 787 00:52:13,041 --> 00:52:14,208 ดื่ม 788 00:52:20,750 --> 00:52:22,750 ชักจะชินกับเรื่องนี้แล้วสิ 789 00:52:27,333 --> 00:52:28,416 เอาน้ำให้เธอ 790 00:52:29,125 --> 00:52:32,833 ฉันจะให้เธอดื่มหลังจากจัดการกับนายเสร็จ 791 00:52:34,666 --> 00:52:35,791 ฉันว่า 792 00:52:36,958 --> 00:52:38,000 มาสนุกกัน 793 00:52:39,166 --> 00:52:42,000 ไหนลองบอกมาซิว่าฉันวางแผนอะไรไว้ 794 00:52:44,166 --> 00:52:46,125 ฉันทิ้งเบาะแสไว้เยอะแล้วนะ 795 00:52:46,208 --> 00:52:47,166 ใช่ 796 00:52:49,833 --> 00:52:52,291 คุณมามอลตาเมื่อปีที่แล้ว 797 00:52:53,208 --> 00:52:55,541 ผมคิดว่าคงมาตามคำสั่งของคนมีอำนาจ 798 00:52:55,625 --> 00:52:58,291 ที่เจรจาปล่อยคุณออกจากคุกก่อนกำหนดได้ 799 00:52:58,375 --> 00:53:02,916 ผมเชื่อว่าคุณวางแผนล่อให้น้องสาวผมมาที่นี่ รวมถึงจัดงานแต่งที่นี่ด้วย 800 00:53:03,000 --> 00:53:06,125 ผมไม่รู้ว่าคุณทำได้ยังไง 801 00:53:06,208 --> 00:53:08,625 แต่ประทับใจนะที่คุณทำสำเร็จ 802 00:53:08,708 --> 00:53:11,458 นายน่าจะไปถามเพื่อนร่วมห้องขังนายดูนะ 803 00:53:12,541 --> 00:53:17,625 คุณน่ะช่างปั่นหัวง่ายเหลือเกิน ท่านหญิงทิวส์เบอรี 804 00:53:18,208 --> 00:53:21,458 ที่อยากจัดงานแต่งในที่แปลกตาแบบนี้ 805 00:53:22,166 --> 00:53:24,666 ไหนบอกอีกทีสิคะ คุณกับสามีแต่งงานกันที่ไหนนะคะ 806 00:53:25,583 --> 00:53:26,416 มอลตาค่ะ 807 00:53:35,875 --> 00:53:37,000 วางหมากเหนือชั้น 808 00:53:37,083 --> 00:53:39,041 คำชมจากนายนี่น่าภูมิใจนะ 809 00:53:39,125 --> 00:53:42,583 ตอนที่เรามาถึงเกาะ คุณก็เริ่มต้นแผนการของคุณ 810 00:53:43,166 --> 00:53:45,708 คุณลักพาตัวผมเพื่อบีบให้เอโนลา 811 00:53:46,625 --> 00:53:48,041 ทำงานให้คุณ 812 00:53:48,125 --> 00:53:51,166 งั้นฉันวางกับดักนายเพื่อบีบให้เธอทำงาน 813 00:53:51,250 --> 00:53:52,416 ฉันจะทำไปเพื่ออะไร 814 00:53:52,500 --> 00:53:54,625 เพราะคุณรู้ว่าเธอเป็นห่วง 815 00:53:56,833 --> 00:53:58,166 นั่นไม่ใช่ประเด็น 816 00:54:00,000 --> 00:54:02,291 เอโนลาทำในสิ่งที่สมควรทำ 817 00:54:02,375 --> 00:54:06,166 เธอทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้ ในขณะที่คุณ… 818 00:54:07,083 --> 00:54:09,208 สิ่งที่คุณทำนี่เพื่อคนอื่นงั้นเหรอ เปล่าเลย 819 00:54:09,708 --> 00:54:11,833 คุณไม่เคยทำเพื่อใครหรือร่วมมือกับใครจริงๆ 820 00:54:11,916 --> 00:54:12,875 พวกนั้นเชื่อว่าคุณช่วย 821 00:54:12,958 --> 00:54:14,833 แต่คุณก็แค่กำจัดพวกเขาทิ้ง 822 00:54:15,416 --> 00:54:17,833 ทันทีที่พวกนั้นไร้ประโยชน์ 823 00:54:17,916 --> 00:54:20,625 ทำเพื่อแก้แค้นงั้นเหรอ 824 00:54:20,708 --> 00:54:21,666 เปล่าเลย 825 00:54:22,625 --> 00:54:25,750 ต่ำต้อยเกินไปสำหรับศาสตราจารย์มอริอาร์ตี้ 826 00:54:26,541 --> 00:54:28,541 บอกหรือยังว่าฉันเคยเจอแม่นาย 827 00:54:29,666 --> 00:54:33,208 เธอระเบิดที่ทำการไปรษณีย์ แต่นายกลับดีใจ 828 00:54:33,291 --> 00:54:34,250 ผมไม่ได้ทำแบบนั้น 829 00:54:34,333 --> 00:54:39,791 แต่พอฉันขโมยจากคนที่ทุจริตจริงๆ นายกลับยืนดูฉันถูกลากเข้าคุก 830 00:54:42,958 --> 00:54:44,625 แปลว่าแค้นพวกเราสินะ 831 00:54:44,708 --> 00:54:47,166 ฉันน่ะแค้นพวกมือถือสากปากถือศีล 832 00:54:47,833 --> 00:54:49,916 แต่ฉันเบื่อนายซะเต็มประดา 833 00:54:50,500 --> 00:54:52,875 การสันนิษฐานของนายมันธรรมดาสิ้นดี 834 00:54:53,541 --> 00:54:55,000 นึกว่าจะเก่งกว่านี้ 835 00:54:57,541 --> 00:54:59,208 ผมยอมเล่นตามเกมของคุณแล้ว 836 00:55:01,041 --> 00:55:02,500 คุณสัญญาว่าจะให้น้ำเธอ 837 00:55:04,125 --> 00:55:05,208 แน่นอน 838 00:55:36,583 --> 00:55:38,041 ฉันต้องการจากนายแค่นิดเดียว… 839 00:55:40,125 --> 00:55:41,958 และต้องการจากแม่นี่น้อยกว่าอีก 840 00:55:53,333 --> 00:55:54,708 ไม่เป็นไร 841 00:55:55,916 --> 00:55:58,000 ฉันไม่ได้หิวน้ำขนาดนั้น 842 00:55:58,916 --> 00:56:01,750 ไม่ต้องห่วงครับ ท่านหญิงทิวส์เบอรี 843 00:56:02,916 --> 00:56:04,708 เอโนลาจะทำสำเร็จ 844 00:56:15,333 --> 00:56:17,500 ฝีมือมอริอาร์ตี้มาตลอด 845 00:56:18,000 --> 00:56:18,833 (มอริอาร์ตี้) 846 00:56:18,916 --> 00:56:20,125 ทำไปทำไมล่ะ 847 00:56:20,666 --> 00:56:22,583 คุณมาที่นี่เพื่อทำลายครอบครัวฉัน 848 00:56:22,666 --> 00:56:23,625 (โทสะ) 849 00:56:23,958 --> 00:56:25,291 แก้แค้นพวกเราเหรอ 850 00:56:25,375 --> 00:56:27,583 มันง่ายเกินไปสำหรับเธอแน่ๆ ใช่ไหม 851 00:56:27,666 --> 00:56:31,083 มอริอาร์ตี้น่ะฉลาดพอกับพี่ชายลูก 852 00:56:31,166 --> 00:56:32,833 จงมองหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าลูก 853 00:56:32,916 --> 00:56:36,375 แต่อย่าลืมมองสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างหลังฉากหน้านั้นด้วย 854 00:56:37,125 --> 00:56:39,500 มีอะไรที่ต้องขบคิดให้ลึกซึ้งกว่านี้ 855 00:56:39,583 --> 00:56:40,625 อะไรล่ะ 856 00:56:41,708 --> 00:56:42,666 เอโนลา ตื่นอยู่ไหม 857 00:56:44,583 --> 00:56:46,666 - ฉันคิดอะไรออก - อะไรเหรอ 858 00:56:48,375 --> 00:56:49,708 ผู้หญิงชุดสีม่วงอาจจะ… 859 00:56:49,791 --> 00:56:52,500 แม่เจ้า ครอบครัวที่ลูกจะแต่งเข้าไปนี่ ไม่ไหวเลย 860 00:56:52,583 --> 00:56:54,958 มีผู้หญิงยื่นกระโถนมาให้แม่ คิดว่าแม่เป็นสาวใช้ของหล่อน 861 00:56:55,041 --> 00:56:56,041 แม่คะ 862 00:56:57,583 --> 00:56:58,750 อ้อ ลูกเขย 863 00:56:59,333 --> 00:57:01,208 เอ่อ เกือบเป็น ดีกันแล้วเหรอ 864 00:57:04,583 --> 00:57:07,791 ผมเห็นด้วยครับ ครอบครัวผมค่อนข้างเหลือทน 865 00:57:07,875 --> 00:57:09,125 - เอิร์นเนส - ทิวส์เบอรี 866 00:57:09,208 --> 00:57:10,791 ยูโดเรีย โฮล์มส์ 867 00:57:11,291 --> 00:57:13,041 - เป็นเกียรติครับ - แม่ชอบเขา 868 00:57:14,250 --> 00:57:15,750 อยากได้กระโถนมั้ย 869 00:57:15,833 --> 00:57:17,125 ดีเลยครับ 870 00:57:17,208 --> 00:57:21,208 ว่าไงลูกแม่ มีด้ายเส้นไหนน่าดึงไหม 871 00:57:21,291 --> 00:57:23,916 มอร์ฟีนกับผ้าพันแผลหมดแล้ว ผมเหนื่อยมาก 872 00:57:24,000 --> 00:57:26,458 บอกผมทีว่าเราใกล้จะเจอเชอร์ล็อกแล้ว 873 00:57:26,541 --> 00:57:28,166 คุณคงเป็นคุณหมอวัตสัน 874 00:57:28,250 --> 00:57:30,375 ยูโดเรีย โฮล์มส์ 875 00:57:30,458 --> 00:57:31,458 ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบ 876 00:57:31,541 --> 00:57:34,291 หนุ่มหล่อสองคนในเต็นท์ เรานี่โชคดีจริงๆ 877 00:57:34,375 --> 00:57:36,833 ต้องพูดทุกอย่างที่คิดออกมาเลยเหรอคะ 878 00:57:36,916 --> 00:57:37,750 จ้ะ 879 00:57:38,250 --> 00:57:41,875 คุณหมอวัตสัน ฉันว่าเราใกล้จะเจอเชอร์ล็อกแล้ว 880 00:57:41,958 --> 00:57:44,958 แต่ฉันยังไม่มีเบาะแสชัดเจนเลย ขอคิดดูก่อน 881 00:57:45,041 --> 00:57:48,125 - ปล่อยให้คุณอยู่เงียบๆ คนเดียวดีกว่า - ค่ะ ขอบคุณค่ะ 882 00:57:48,208 --> 00:57:50,416 ตอนเชอร์ล็อกไขคดี เขาชอบความเงียบสงัด 883 00:57:50,500 --> 00:57:52,083 ใช่ แต่เชอร์ล็อกน่ะเป็นคนน่าเบื่อ 884 00:57:52,166 --> 00:57:55,125 แค่ถกกันนิดๆ หน่อยๆ ทำลายสมาธิเอโนลาไม่ได้หรอก 885 00:57:55,208 --> 00:57:56,625 - ฉัน… - ผมคิดอะไรออก 886 00:57:56,708 --> 00:57:58,666 - ผู้ชายสามคน บุญหล่นทับชัดๆ - สวัสดี 887 00:57:58,750 --> 00:58:00,208 ขออภัย พอดีว่าผมอยู่แถวนี้ 888 00:58:00,291 --> 00:58:01,375 ไม่ คุณแอบฟังอยู่ต่างหาก 889 00:58:02,375 --> 00:58:04,583 - รู้ไหมว่าพวกคุณเสียงดังแค่ไหน - นี่ใคร 890 00:58:04,666 --> 00:58:09,250 ผมชื่อมิเคล มิซซิ จากพรรคต่อต้านการปฏิรูป 891 00:58:09,333 --> 00:58:10,708 - เราอยาก… - "ปลดแอกจากราชบัลลังก์" 892 00:58:10,791 --> 00:58:12,083 คุณอยากให้มอลตาเป็นอิสระ 893 00:58:12,166 --> 00:58:14,500 - ที่จริงฉันอยากให้ทุกคนออกไป - ไม่ ฉันออกไปไม่ได้ 894 00:58:15,583 --> 00:58:17,750 ฉันว่ามีบางอย่างที่เธอมองข้ามไป 895 00:58:17,833 --> 00:58:20,625 ผู้หญิงชุดสีม่วงคนนั้น หมวกเธอน่ะ 896 00:58:21,125 --> 00:58:22,833 หมวกเธอเป็นของร้านการ์เร็ตต์แอนด์โค 897 00:58:23,958 --> 00:58:25,000 เพิ่งวางขายปีนี้ 898 00:58:29,583 --> 00:58:30,416 โชคดีของหล่อน 899 00:58:31,208 --> 00:58:34,916 เอ่อ นั่น… โทษที นั่นน่ะหมวกของชนชั้นสูง 900 00:58:35,875 --> 00:58:40,250 มีคนทุ่มเงินก้อนโตให้เธอเนียนเข้าสังคมชั้นสูงได้ 901 00:58:40,333 --> 00:58:44,125 ขอสันนิษฐานว่าผู้หญิงคนนั้น ไม่ใช่ทั้งมือสังหารของมอริอาร์ตี้หรือทหาร 902 00:58:44,208 --> 00:58:46,000 แต่เป็นสายลับของมอริอาร์ตี้ต่างหาก 903 00:58:46,916 --> 00:58:48,083 เสนอแนะได้ดี ทิวส์เบอรี 904 00:58:49,250 --> 00:58:51,708 ถ้าเรารู้ว่าเธอแอบสืบเรื่องใครอยู่ 905 00:58:52,291 --> 00:58:54,458 ถ้าเธอทำงานให้มอริอาร์ตี้จริงๆ 906 00:58:54,541 --> 00:58:57,041 คำถามเรื่องแรงจูงใจของเธออาจตอบได้ง่ายขึ้น 907 00:58:59,458 --> 00:59:00,666 ขอคิดก่อน 908 00:59:01,666 --> 00:59:04,916 เธอคุยกับผู้ชายสองคนก่อนขบวนเทศกาลจะมา 909 00:59:05,000 --> 00:59:06,916 คนหนึ่งคือผู้ว่าฯ 910 00:59:07,416 --> 00:59:11,583 แต่อีกคน เขาใส่หน้ากากจิ้งจอก 911 00:59:11,666 --> 00:59:13,791 และติดเหรียญตรา 912 00:59:14,750 --> 00:59:16,541 พลจัตวา 913 00:59:18,916 --> 00:59:22,083 เขาจะคุยกับสายลับของมอริอาร์ตี้ทำไม 914 00:59:23,125 --> 00:59:25,750 ทิวส์เบอรี เหรียญตราที่ฉันให้นายน่ะอยู่ไหน 915 00:59:33,583 --> 00:59:35,291 เขาติดเหรียญนี้อยู่ 916 00:59:35,791 --> 00:59:38,708 นี่มันเหรียญแบบเดียวกับ ที่ทหารในงานเลี้ยงคนนั้นติดเลย 917 00:59:38,791 --> 00:59:41,000 กรุณายืนขึ้นด้วยครับ 918 00:59:42,416 --> 00:59:44,041 (อัฟกานิสถาน) 919 00:59:45,708 --> 00:59:46,583 อัฟกานิสถาน 920 00:59:47,291 --> 00:59:48,916 มาจากสงครามอังกฤษ-อัฟกัน 921 00:59:49,000 --> 00:59:50,958 มอบให้กับผู้ที่ร่วมรบ 922 00:59:51,041 --> 00:59:53,041 - ในยุทธการที่โคสต์ - โคสต์ 923 00:59:53,750 --> 00:59:55,250 โคสต์ 924 00:59:55,333 --> 00:59:58,125 พ่อฉันเคยร่วมรบกับพ่อทูนหัวฉันในยุทธการโคสต์ 925 00:59:58,208 --> 01:00:00,250 - นายพลจัตวาคนนั้นเหรอ - เราต้องคุยกับเขา 926 01:00:00,333 --> 01:00:01,500 เราจะคุยกับเขาได้ยังไง 927 01:00:04,000 --> 01:00:05,791 (กองบัญชาการทหารอังกฤษ) 928 01:00:06,375 --> 01:00:07,208 ยืนขึ้น 929 01:00:07,291 --> 01:00:09,708 พวกทหารนี่เก่งกันจริงๆ เรื่องพูดอะไรไร้สาระ 930 01:00:10,583 --> 01:00:13,916 ห้องทำงานนายพลจัตวาไปทางนี้ ตามผมมาครับ ทุกท่าน 931 01:00:15,125 --> 01:00:18,166 ไม่ เราต้องทำเหมือนที่มอริอาร์ตี้ทำ 932 01:00:18,833 --> 01:00:21,000 เราต้องเจ้าเล่ห์นิดๆ 933 01:00:21,083 --> 01:00:24,833 ทีนี้ ใครในนี้เก่งเรื่องเจ้าเล่ห์ 934 01:00:34,791 --> 01:00:35,875 มาแล้ว 935 01:00:37,958 --> 01:00:40,333 - มาแล้ว - สมัยสาวๆ มันง่ายกว่านี้ 936 01:00:40,416 --> 01:00:42,166 นี่ค่ะ โอเค ไปกัน 937 01:00:42,250 --> 01:00:45,208 คุณต้องเดินนำหน้า ผมจะเดินตามหลัง ในฐานะคนรับใช้ของคุณ 938 01:00:45,291 --> 01:00:46,125 ไม่เอา ทำไมล่ะ 939 01:00:46,208 --> 01:00:49,708 คงไม่ใช่หน้าที่ผมที่จะมาอธิบาย เรื่องอาณานิคมให้นักล่าอาณานิคมฟัง 940 01:00:49,791 --> 01:00:52,583 น่าเศร้าที่คนที่นี่คงไม่มีใครเข้าใจ 941 01:00:52,666 --> 01:00:55,875 ถ้าผู้ชายจากประเทศเขา เดินเคียงข้างผู้หญิงจากประเทศเรา 942 01:00:55,958 --> 01:00:57,458 แม่คะ แผนคืออะไร 943 01:00:57,541 --> 01:00:59,208 เราจะสวมบทเป็นผู้ดีไฮโซ ไม่ต้องห่วง 944 01:00:59,291 --> 01:01:00,375 จะมาถกกันตอนนี้เนี่ยนะ 945 01:01:00,458 --> 01:01:02,833 ใช่ค่ะ เราถกกันตอนนี้แหละ เพราะนี่มันเรื่องสำคัญ 946 01:01:02,916 --> 01:01:05,083 คุณเอาผังห้องมาด้วยหรือเปล่า 947 01:01:06,166 --> 01:01:08,000 ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง 948 01:01:08,083 --> 01:01:09,875 เกิดอะไรขึ้นครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหม 949 01:01:10,375 --> 01:01:11,208 ขอโทษนะคะ 950 01:01:11,291 --> 01:01:13,291 ค่ะ สวัสดีค่ะ อยากเจอคุณอยู่พอดี 951 01:01:14,166 --> 01:01:16,041 พาเราไปที่ห้องจดหมายเหตุได้ไหมคะ 952 01:01:16,125 --> 01:01:17,833 - ห้องเอกสาร… - ห้องเอกสารค่ะ 953 01:01:17,916 --> 01:01:20,250 ค่ะ ท่านนายพลจัตวาส่งฉันมา 954 01:01:20,833 --> 01:01:21,875 พลจัตวาแซมป์สัน 955 01:01:21,958 --> 01:01:25,958 มาเซอร์ไพรส์สามีฉันน่ะค่ะ พันเอกเรมิงตัน 956 01:01:26,041 --> 01:01:27,166 เรมิงตัน 957 01:01:27,250 --> 01:01:28,791 พันเอกเรมิงตัน 958 01:01:29,333 --> 01:01:31,125 ผมไม่คุ้นชื่อนี้เลยนะครับ 959 01:01:32,125 --> 01:01:33,833 - จริงเหรอคะ - ครับ 960 01:01:35,541 --> 01:01:37,208 คุณแน่ใจนะคะ 961 01:01:37,291 --> 01:01:39,791 ครับมาดาม ผมจำได้แล้ว 962 01:01:39,875 --> 01:01:44,166 ให้ผม… ให้ผมนำทางไปที่ห้องเอกสารใช่ไหมครับ 963 01:01:44,250 --> 01:01:45,083 ดี 964 01:01:45,166 --> 01:01:48,666 อย่าลืมสิว่าแม่เคยเป็นท่านหญิง ก่อนจะหนีออกมานะจ๊ะ 965 01:01:52,041 --> 01:01:54,625 ขอโทษทีนะ ผมยังไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับแม่ของคุณเลย 966 01:01:54,708 --> 01:01:56,458 แต่ผมเข้าใจดีว่าคุณคงกังวลมาก ผม… 967 01:01:56,541 --> 01:01:59,833 - ส่งกำลังพลทั้งหมดออกไปช่วยค้นหาแล้ว - ขอบคุณที่ท่านช่วยนะครับ 968 01:01:59,916 --> 01:02:01,750 จริงๆ แล้วผมมาที่นี่ด้วยเหตุผลอื่นครับ 969 01:02:01,833 --> 01:02:05,541 ผมอยากมาถามเกี่ยวกับเมืองที่ชื่อโคสต์ 970 01:02:06,791 --> 01:02:09,625 โคสต์ ใช่ ผมพอจะจำได้ 971 01:02:10,791 --> 01:02:12,000 ท่านเคยอยู่ที่นั่นกับพ่อผม 972 01:02:12,083 --> 01:02:13,458 ในสงครามอังกฤษ-อัฟกัน 973 01:02:13,541 --> 01:02:16,250 โคสต์ ผมจำที่นั่นได้ดีเลยละ 974 01:02:17,375 --> 01:02:19,583 ขอโทษด้วย ผมนี่เสียมารยาทจริงๆ คุณคือใครครับ 975 01:02:19,666 --> 01:02:21,708 คุณหมอวัตสันครับ 976 01:02:21,791 --> 01:02:23,500 ร้อยเอกวัตสัน เคยประจำการที่อชานตี 977 01:02:25,000 --> 01:02:26,125 ช่วงนั้นยากลำบากทีเดียว 978 01:02:26,708 --> 01:02:27,833 ครับท่าน 979 01:02:31,041 --> 01:02:32,541 ไหวไหมจ๊ะคุณลูก 980 01:02:33,041 --> 01:02:35,208 เราต้องรีบก่อนเขาจะตื่น 981 01:02:40,791 --> 01:02:42,083 เราจะเริ่มจากตรงไหนดี 982 01:02:42,958 --> 01:02:44,708 เราจะอ่านกันจ้ะ 983 01:02:45,208 --> 01:02:46,333 เราอ่าน 984 01:02:48,416 --> 01:02:51,625 อะไรที่เกี่ยวกับโคสต์ หรือสงครามอังกฤษ-อัฟกัน 985 01:02:52,125 --> 01:02:56,875 ลอร์ดทิวส์เบอรีผู้พ่อเล่าให้ผมฟังอย่างละเอียด ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นที่โคสต์ 986 01:02:56,958 --> 01:02:59,000 - งั้นคุณก็รู้จักปีเตอร์สินะ - ครับ 987 01:02:59,083 --> 01:03:03,291 ปีเตอร์บอกผมว่าเขาอยากให้ลูกชาย มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ปัญหา 988 01:03:04,458 --> 01:03:07,250 ผมไม่ชอบทิศทางของบทสนทนาครั้งนี้เลย 989 01:03:07,333 --> 01:03:09,333 เรามาขอความช่วยเหลือจากท่าน 990 01:03:10,041 --> 01:03:13,541 เราพบว่ามีภัยคุกคามต่อชาวมอลตา 991 01:03:13,625 --> 01:03:16,583 และเราจำเป็นต้องรู้ว่าท่านรู้อะไรบ้าง 992 01:03:16,666 --> 01:03:18,916 เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่โคสต์ 993 01:03:19,000 --> 01:03:21,791 เชื่อเถอะ พ่อหนุ่ม มีบางเรื่องที่คุณไม่จำเป็นต้องรู้ 994 01:03:21,875 --> 01:03:25,666 ผมรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นได้บ้างในสมรภูมิ 995 01:03:26,750 --> 01:03:28,625 ขอบเขตที่ผู้คนล้ำเส้นกันได้ 996 01:03:28,708 --> 01:03:32,666 คนเป็นแพทย์ทหาร ถึงจะมียศเป็นร้อยเอก 997 01:03:33,375 --> 01:03:34,833 ก็ไม่มีวันเข้าใจการตัดสินใจ… 998 01:03:34,916 --> 01:03:37,291 หน้าที่ผมคือลากศพออกมาจากสนามรบ 999 01:03:39,833 --> 01:03:41,583 ผมเผชิญหน้ากับห่ากระสุน ผมถูกยิงด้วย 1000 01:03:43,750 --> 01:03:46,000 ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผมเข้าใจผลที่ตามมาแค่ไหน 1001 01:03:59,375 --> 01:04:00,416 โคสต์ 1002 01:04:02,208 --> 01:04:03,291 เจอแล้ว 1003 01:04:09,083 --> 01:04:10,125 ดูสิ 1004 01:04:11,041 --> 01:04:13,083 อ้าว แฟ้มพวกนี้มันเสียหาย 1005 01:04:13,166 --> 01:04:14,791 ใช่ มีหลายหน้าโดนฉีกออกไป 1006 01:04:14,875 --> 01:04:18,375 ไม่ว่าจะเรื่องอะไร มันแทรกซึมลึกกว่าที่เราคิดไว้มาก 1007 01:04:18,458 --> 01:04:21,666 ดูรอยกดนี่สิ 1008 01:04:22,250 --> 01:04:23,916 หนูลอกลายพวกนี้ได้ 1009 01:04:24,000 --> 01:04:26,083 แม่คะ มีดินสอไหม 1010 01:04:26,166 --> 01:04:27,208 ขอบคุณค่ะ 1011 01:04:38,166 --> 01:04:39,000 ไม่! 1012 01:04:42,500 --> 01:04:43,583 เขาไม่เป็นไร 1013 01:04:45,041 --> 01:04:46,375 ได้อะไรไหม 1014 01:04:46,458 --> 01:04:49,958 มีทั้งทหารอังกฤษและทหารมอลตา อยู่ในการรบครั้งนั้น 1015 01:04:51,125 --> 01:04:54,583 "ภารกิจเสร็จสิ้น ยอดผู้เสียชีวิตเกินจะนับไหว" 1016 01:04:55,458 --> 01:04:58,916 "ค่าปฏิกรรมสงคราม ทองคำอัฟกานิสถานหนึ่งตัน" 1017 01:04:59,500 --> 01:05:02,458 "คนท้องถิ่นเรียกมันว่า 'การกวาดล้าง' แต่มันคือการปล้น" 1018 01:05:05,333 --> 01:05:07,333 มอริอาร์ตี้รู้เรื่องทองคำ 1019 01:05:09,041 --> 01:05:10,083 รู้ได้ยังไง 1020 01:05:11,416 --> 01:05:13,916 จ่า เอ็น. สมิธ 1021 01:05:14,000 --> 01:05:15,000 แน่นอน 1022 01:05:16,250 --> 01:05:18,000 เขาเป็นสายให้เธอ 1023 01:05:18,708 --> 01:05:19,833 โอ๊ย นี่มันเลวร้ายจริงๆ 1024 01:05:20,416 --> 01:05:24,500 ก็นะ คำตอบที่เราได้รับ มักไม่ใช่คำตอบที่เราตามหา 1025 01:05:28,250 --> 01:05:29,875 เอาละ ลูกแม่ 1026 01:05:29,958 --> 01:05:33,125 พวกอาชญากรอย่างเราพาลูกมาได้ไกลสุดเท่านี้ 1027 01:05:33,625 --> 01:05:35,083 - ดินสอ - ค่ะ 1028 01:05:35,166 --> 01:05:37,458 ทีนี้ไปได้แล้ว ไปก่อเรื่อง 1029 01:05:41,583 --> 01:05:44,083 - ทิวส์เบอรี - หยุดเดี๋ยวนี้ 1030 01:05:44,166 --> 01:05:45,083 พวกเขาขโมย 1031 01:05:45,583 --> 01:05:48,375 พวกเขาขโมย พวกเขาปล้นสะดม และขโมยของที่โคสต์ 1032 01:05:48,458 --> 01:05:51,208 - เธอพูดเรื่องอะไร - ฉันรู้ว่าเธอเป็นใครและเป็นอะไร… 1033 01:05:51,291 --> 01:05:54,916 พวกเขาฆ่าคนบริสุทธิ์ ขโมยทองคำจากศาสนสถานในอัฟกานิสถาน 1034 01:05:55,000 --> 01:05:57,416 พวกเขาทำตามคำสั่งของรัฐบาลอังกฤษ 1035 01:05:58,000 --> 01:06:00,333 พวกเขาเอาทองคำมาที่มอลตาและซ่อนไว้ 1036 01:06:01,625 --> 01:06:02,750 เรื่องนี้จริงหรือ 1037 01:06:03,541 --> 01:06:04,583 จริง 1038 01:06:09,083 --> 01:06:11,875 ท่านครับ พ่อผมเป็นคนดี ท่านก็รู้ 1039 01:06:12,375 --> 01:06:13,375 บอกผมมาสิ… 1040 01:06:15,750 --> 01:06:17,041 ว่าพ่อเป็นคนดี 1041 01:06:17,125 --> 01:06:20,500 ในสงครามมีข้อปฏิบัติหลายอย่าง ที่อยู่เหนือศีลธรรม 1042 01:06:20,583 --> 01:06:21,958 นี่ท่านพูดเรื่องอะไร 1043 01:06:23,291 --> 01:06:26,541 รัฐบาลอังกฤษกับกองทัพ มีความเห็นขัดแย้งกันอย่างรุนแรง 1044 01:06:26,625 --> 01:06:28,500 เราถูกกดดันให้ลดค่าใช้จ่าย 1045 01:06:28,583 --> 01:06:30,666 แต่ไม่มีทางลดค่าใช้จ่ายได้เลย 1046 01:06:30,750 --> 01:06:31,750 นี่มันสงคราม 1047 01:06:32,750 --> 01:06:37,541 ดังนั้นจึงมีการตัดสินใจที่จะจัดการเรื่องนี้ด้วย… 1048 01:06:37,625 --> 01:06:38,750 การขโมยเหรอ 1049 01:06:39,458 --> 01:06:41,958 - ฆาตกรรม - เรามองว่ามันคือค่าปฏิกรรมสงครามล่วงหน้า 1050 01:06:42,708 --> 01:06:44,958 มันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติหลังจบสงคราม 1051 01:06:46,041 --> 01:06:48,250 เพื่อชดใช้ค่าใช้จ่ายและความสูญเสียของเรา 1052 01:06:48,333 --> 01:06:50,375 แล้วความสูญเสียของพวกเขาล่ะ 1053 01:06:52,125 --> 01:06:55,291 คุณต้องเข้าใจว่าเราสู้เพื่อจักรวรรดิ 1054 01:06:55,375 --> 01:06:56,666 และมี 1055 01:06:57,958 --> 01:06:59,291 การคำนวณผิดพลาดเกิดขึ้น 1056 01:06:59,375 --> 01:07:01,041 คำนวณผิดพลาดเหรอ 1057 01:07:02,000 --> 01:07:05,166 คำนวณผิดพลาดเหรอ เกียรติยศของท่านอยู่ที่ไหนกัน 1058 01:07:08,208 --> 01:07:12,125 ขอโทษครับ แล้วพ่อผมมีบทบาทอะไรในเรื่องนี้ 1059 01:07:12,625 --> 01:07:14,541 พ่อถูกสั่งให้ทำแบบนั้นใช่ไหม 1060 01:07:18,500 --> 01:07:20,125 พ่อคุณรักคุณมากนะ 1061 01:07:20,666 --> 01:07:21,541 รักอย่างที่สุด 1062 01:07:26,500 --> 01:07:27,875 ปฏิบัติการนี้… 1063 01:07:30,666 --> 01:07:31,833 เป็นของพ่อคุณ 1064 01:07:35,958 --> 01:07:37,416 - ขอตัวนะครับ - ทิวส์เบอรี 1065 01:07:37,500 --> 01:07:38,333 ขอโทษที 1066 01:07:39,000 --> 01:07:39,958 ผมไปเอง 1067 01:08:02,333 --> 01:08:04,500 พ่อผมก็เป็นทหารเหมือนกัน 1068 01:08:08,125 --> 01:08:10,958 ผู้จงรักภักดีต่อบริติชราช 1069 01:08:13,083 --> 01:08:14,708 พ่อเทิดทูนราชวงศ์ 1070 01:08:15,875 --> 01:08:18,291 เชื่อว่าอังกฤษมีสิทธิปกครองอินเดีย 1071 01:08:19,791 --> 01:08:22,750 ตอนนั้นผมก็คิดว่าพ่อทำถูก แต่นั่นมันตอนที่ผมยังเด็ก 1072 01:08:22,833 --> 01:08:24,083 พ่อคือฮีโร่ของผม 1073 01:08:24,166 --> 01:08:26,625 แล้วทองคำล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับทอง 1074 01:08:28,875 --> 01:08:31,875 ท่านเข้าใจใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น กับท่านหญิงทิวส์เบอรีและเชอร์ล็อก 1075 01:08:31,958 --> 01:08:33,083 ถ้าท่านไม่พูดอะไร 1076 01:08:33,166 --> 01:08:36,000 ทองถูกขนย้ายมาที่นี่ 1077 01:08:36,583 --> 01:08:37,666 ทำไมล่ะ 1078 01:08:37,750 --> 01:08:40,791 ก็เพื่อจัดฉากว่าพบทองที่มอลตา 1079 01:08:40,875 --> 01:08:42,166 หรือที่จริงถูกนำออกมาจากที่นั่น 1080 01:08:42,833 --> 01:08:45,208 แต่มันไม่เคยส่งกลับไปอังกฤษ ถูกไหมคะ 1081 01:08:47,041 --> 01:08:49,125 ปีเตอร์เกิดละอายใจขึ้นมาน่ะสิ 1082 01:08:50,166 --> 01:08:54,625 กว่าผมจะตระหนักถึงความพินาศที่อังกฤษก่อไว้ ก็ตอนสงครามอชานตี 1083 01:08:55,125 --> 01:08:59,041 การที่เราปฏิบัติต่อผู้คนอย่างโหดเหี้ยม 1084 01:08:59,541 --> 01:09:01,666 จู่ๆ ผมก็เห็นภาพทุกอย่างชัดเจน 1085 01:09:03,083 --> 01:09:05,208 ผมคงเริ่มมองเห็นธาตุแท้ของพ่อชัดเจนด้วย 1086 01:09:05,291 --> 01:09:07,583 พอเรากลับมาถึงมอลตา 1087 01:09:07,666 --> 01:09:09,583 เขารอให้ทหารของเขาขึ้นฝั่งจนหมด 1088 01:09:09,666 --> 01:09:11,666 จากนั้นเขาก็จมเรือลำนั้น 1089 01:09:11,750 --> 01:09:13,750 แล้วอ้างว่าทองคำทั้งหมดจมหายไปพร้อมกับเรือ 1090 01:09:13,833 --> 01:09:16,333 - เขาควรจะคืนทองคำพวกนั้นไป - ไม่หรอก 1091 01:09:16,833 --> 01:09:20,458 ไม่หรอก แม่หนู จักรวรรดิอังกฤษน่ะยอมรับผิดไม่ได้ 1092 01:09:20,541 --> 01:09:21,541 ไหนจะเรื่องอื้อฉาว… 1093 01:09:21,625 --> 01:09:24,333 ความโกรธแค้นในหมู่นายทหารชั้นผู้ใหญ่ มันรุนแรงเสียจนเรา… 1094 01:09:24,416 --> 01:09:26,916 เรากลัวว่าหน้าที่การงานจะพังพินาศ เราก็เลย… 1095 01:09:27,416 --> 01:09:31,458 เราเลยโยนความผิดให้ทหารมอลตา ในหน่วยของเราแทน อ้างว่ามีการก่อกบฏ 1096 01:09:31,958 --> 01:09:35,208 เราปล่อยให้พวกเขากลายเป็นแพะรับบาป เรื่องทองคำที่หายไปนั่นแทน 1097 01:09:36,291 --> 01:09:37,708 เราทุกคนถูกหล่อหลอมขึ้นมา 1098 01:09:38,208 --> 01:09:41,916 แต่ความจริงต่างหากที่สร้างตัวตนเรา 1099 01:09:45,791 --> 01:09:47,416 ยิ่งกว่าวีรบุรุษคนไหนๆ 1100 01:09:49,625 --> 01:09:51,250 ยิ่งกว่าพ่อของเรา 1101 01:09:57,083 --> 01:09:59,833 ผมเคยคิดเสมอว่าพ่อผมเป็นมหาบุรุษ 1102 01:09:59,916 --> 01:10:02,375 ผู้ชายหลายคนมักหลงทาง ไปกับนิยามของความยิ่งใหญ่ 1103 01:10:02,458 --> 01:10:04,166 จนสูญเสียตัวตนไประหว่างทาง 1104 01:10:04,250 --> 01:10:06,250 แต่การที่พ่อทำเรื่องเลวร้ายได้ขนาดนี้… 1105 01:10:06,333 --> 01:10:09,708 ผมคงช่วยให้คุณรู้สึกดีขึ้นไม่ได้หรอกครับ ลอร์ดทิวส์เบอรี 1106 01:10:13,583 --> 01:10:18,333 บอกได้เพียงว่า คุณไม่จำเป็นต้องเดินซ้ำรอยพ่อคุณ 1107 01:10:19,833 --> 01:10:21,375 ทองคำอยู่ที่ไหน 1108 01:10:21,458 --> 01:10:23,041 ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ 1109 01:10:24,125 --> 01:10:27,041 เขาไม่อยากให้ผมแบกรับความรับผิดชอบเรื่องนี้ 1110 01:10:27,916 --> 01:10:29,666 ปีเตอร์บอกว่ามันเป็นทองคำของโจรสลัด 1111 01:10:29,750 --> 01:10:32,833 เขาไม่อยากให้ผมแปดเปื้อนเพราะมัน และผม… 1112 01:10:33,708 --> 01:10:35,166 ทองคำของโจรสลัดเหรอ 1113 01:10:38,500 --> 01:10:39,541 เห็นถ้ำนั่นไหม 1114 01:10:40,041 --> 01:10:43,000 ตอนฉันยังเด็ก พ่อบอกว่ามีสมบัติซ่อนอยู่ในนั้น 1115 01:10:43,833 --> 01:10:44,916 จริงด้วย 1116 01:10:46,750 --> 01:10:47,750 จริงด้วย 1117 01:10:48,458 --> 01:10:50,750 สำหรับมอริอาร์ตี้ มันไม่เคยมีแค่จุดประสงค์เดียว 1118 01:10:50,833 --> 01:10:54,666 ทำไมฉันจะเอา เงินผิดกฎหมายของแกมาบ้างไม่ได้ 1119 01:10:54,750 --> 01:10:56,916 แถมยังได้ลงโทษแกไปด้วยพร้อมๆ กัน 1120 01:10:57,000 --> 01:11:01,416 เธออยากทำร้ายเรา แต่ก็อยากได้สมบัติที่ถูกขโมยด้วย 1121 01:11:01,500 --> 01:11:04,291 ฉันรู้ว่าทองอยู่ไหน แต่เธอไม่รู้ 1122 01:11:04,375 --> 01:11:05,333 ใครนะ 1123 01:11:05,416 --> 01:11:08,916 - ปริศนาน่ะร้ายกาจพอๆ กับคนตั้ง - ปริศนาน่ะร้ายกาจพอๆ กับคนตั้ง 1124 01:11:09,000 --> 01:11:10,625 ฉันพลาดเรื่องนี้ไปได้ยังไง 1125 01:11:10,708 --> 01:11:13,708 ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่ตอนที่เธอพยายามฆ่าฉันแล้ว 1126 01:11:16,375 --> 01:11:18,208 เธอควรจะฆ่าฉัน 1127 01:11:19,833 --> 01:11:22,291 มันจะช่วยปกปิดตัวตนของเธอได้ 1128 01:11:22,375 --> 01:11:24,083 เห็นด้วยว่านั่นน่าจะเป็นประโยชน์ 1129 01:11:25,541 --> 01:11:26,916 เป็นการไล่ล่าที่เปล่าประโยชน์ 1130 01:11:27,000 --> 01:11:29,041 เป็นแผนลวงที่ถูกจัดฉากขึ้นมา 1131 01:11:29,125 --> 01:11:32,083 เธอวางกับดักไว้ แล้วเราก็ติดกับเข้าเต็มๆ 1132 01:11:32,166 --> 01:11:33,125 โทสะ 1133 01:11:33,208 --> 01:11:34,916 เบาะแสต่างๆ ที่พบ 1134 01:11:35,916 --> 01:11:38,291 ทั้งการลักพาตัวพี่เชอร์ล็อกกับเลดี้ทิวส์เบอรี 1135 01:11:40,291 --> 01:11:42,000 ไฟไหม้ที่โรงแรม 1136 01:11:42,500 --> 01:11:45,208 ผมงงไปหมดแล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่กันแน่ 1137 01:11:45,291 --> 01:11:48,083 ฉันไม่แปลกใจเลย ถ้าเธอเป็นคนเขียน 1138 01:11:48,166 --> 01:11:50,916 รอยเปื้อนที่เป็นรหัสมอร์สบนกระจกของพี่น่ะ 1139 01:11:56,250 --> 01:11:59,250 เบาะแสอย่างเดียวที่เราขาดไป คือเรื่องพ่อของทิวส์เบอรี 1140 01:11:59,333 --> 01:12:03,750 และ… เธอรู้เรื่องที่โคสต์ รู้เรื่องเขา 1141 01:12:03,833 --> 01:12:06,125 รู้ว่าทิวส์เบอรีรักฉัน 1142 01:12:06,208 --> 01:12:08,208 และมีแค่ทิวส์เบอรีที่จะพาฉันไปหาเขาได้ 1143 01:12:08,291 --> 01:12:09,166 - ผมเหรอ - คุณนั่นละ 1144 01:12:09,250 --> 01:12:13,000 และคุณก็จะนำฉันไปสู่ทองคำ 1145 01:12:19,416 --> 01:12:21,875 เธอจูงจมูกเรามาทุกย่างก้าว 1146 01:12:22,875 --> 01:12:23,875 ทิวส์เบอรี 1147 01:12:33,333 --> 01:12:36,958 ทิวส์เบอรี ฉัน… ฉันไขคดีได้แล้ว 1148 01:12:37,041 --> 01:12:38,166 ไขได้แล้วเหรอ 1149 01:12:39,125 --> 01:12:40,541 ฉันมีแผนแล้วด้วย 1150 01:12:46,333 --> 01:12:48,500 มอริอาร์ตี้ชักใยของเธอไว้แล้ว 1151 01:12:48,583 --> 01:12:50,583 ตอนนี้ฉันต้องบินเข้าไปติดกับ 1152 01:12:50,666 --> 01:12:52,083 (สมบัติอยู่ที่นี่) 1153 01:12:59,333 --> 01:13:01,291 คุณคิดเหมือนผมไหม 1154 01:13:03,708 --> 01:13:04,833 ค่ะ 1155 01:13:05,416 --> 01:13:09,583 เธอกำลังจับตาดูเราอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เธอยังไม่รู้ว่าทองคำอยู่ที่ไหน 1156 01:13:09,666 --> 01:13:10,666 ฉันจะพาเธอไปที่นั่นเอง 1157 01:13:10,750 --> 01:13:11,791 คุณรู้ว่าต้องทำอะไร 1158 01:13:11,875 --> 01:13:12,958 รออยู่ที่นี่นะ 1159 01:13:13,041 --> 01:13:14,708 ถ้าเธอซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในถ้ำล่ะ 1160 01:13:18,666 --> 01:13:19,708 คุณหมอวัตสัน 1161 01:13:21,166 --> 01:13:22,708 แผนนี้ดีแล้ว 1162 01:13:23,583 --> 01:13:26,000 ถ้าเธออยู่ที่นั่น ฉันจะจัดการเธอเอง 1163 01:13:29,041 --> 01:13:30,208 โชคดีนะ 1164 01:14:35,000 --> 01:14:36,541 ไปให้พ้น 1165 01:16:57,625 --> 01:16:58,958 คุณหมอวัตสัน 1166 01:17:07,250 --> 01:17:08,083 คุณหมอวัตสัน 1167 01:17:13,583 --> 01:17:14,500 ขอโทษนะ 1168 01:17:33,541 --> 01:17:34,708 พี่ชายฉันอยู่ไหน 1169 01:17:34,791 --> 01:17:37,500 ฉันจะปล่อยตัวเขาทันทีที่ฉันได้สิ่งที่ต้องการ 1170 01:17:37,583 --> 01:17:40,458 เราจะเชื่อคุณได้ยังไง ฉันเห็นคนตายด้วยน้ำมือคุณมาสองคนแล้ว 1171 01:17:41,625 --> 01:17:44,166 ทำตัวสูงส่งอยู่เรื่อยเลยนะ 1172 01:17:44,250 --> 01:17:47,291 ต้องปกป้องทองคำที่เปื้อนเลือดพวกนี้ด้วยเหรอ 1173 01:17:49,583 --> 01:17:51,291 มันทำให้เธอมีมลทิน 1174 01:17:51,375 --> 01:17:56,208 เหมือนที่แปดเปื้อนเด็กหนุ่มอ่อนแอนั่น ที่เธอเกือบจะเอานามสกุลโสโครกของเขามาใช้ 1175 01:17:56,291 --> 01:17:59,333 แต่ก็นะ แล้วนามสกุลโฮล์มส์ล่ะ 1176 01:18:00,375 --> 01:18:03,333 สงสัยจังว่ามันสร้างขึ้นมาด้วยอภิสิทธิ์แบบไหน 1177 01:18:05,333 --> 01:18:08,458 น้ำตาลจากจาเมกาเหรอ 1178 01:18:08,958 --> 01:18:11,208 ผ้าไหมหรือผ้าฝ้ายจากอินเดีย 1179 01:18:13,458 --> 01:18:16,375 มีนามสกุลอังกฤษน้อยนักที่ไม่แปดเปื้อน 1180 01:18:16,458 --> 01:18:19,625 ไปด้วยความเจ็บปวดของดินแดนใต้อำนาจ 1181 01:18:40,291 --> 01:18:42,583 ข้างในยังมีอีก 20 กล่อง 1182 01:18:43,666 --> 01:18:46,041 นั่นไง คุณได้ทองไปแล้ว 1183 01:18:46,125 --> 01:18:47,708 ทีนี้พี่ชายฉันอยู่ไหน 1184 01:18:48,708 --> 01:18:51,166 เธอกับความเชื่อใจคนของเธอนี่นะ 1185 01:18:51,666 --> 01:18:56,333 คิดจริงๆ เหรอว่า ฉันจะยอมส่งตัวเขาให้เธอง่ายๆ 1186 01:18:57,333 --> 01:19:02,916 ฉันจะไม่ยอมให้เธอหรือพี่ชายเธอ มาขวางแผนของฉันอีกแล้ว 1187 01:19:04,208 --> 01:19:08,458 ตามไม่ทันอีกแล้วนะ คุณโฮล์มส์ 1188 01:19:10,958 --> 01:19:12,666 คุณแน่ใจอย่างนั้นจริงๆ เหรอ 1189 01:19:14,750 --> 01:19:16,083 คุณถูกล้อมไว้หมดแล้ว 1190 01:19:19,791 --> 01:19:23,250 คุณไม่ใช่คนเดียวที่มีมิตรสหายอยู่ในมอลตา ศาสตราจารย์ 1191 01:19:28,125 --> 01:19:30,083 วางอาวุธลง 1192 01:20:12,333 --> 01:20:14,166 - เอาเลย - เอโนลา 1193 01:20:24,000 --> 01:20:25,208 ไม่ 1194 01:20:25,750 --> 01:20:26,583 ไม่นะ 1195 01:20:27,083 --> 01:20:27,916 - ไม่ - เอโนลา เดี๋ยว 1196 01:20:28,000 --> 01:20:29,291 เอโนลา 1197 01:20:39,416 --> 01:20:40,375 ไป 1198 01:20:50,833 --> 01:20:51,833 ไป 1199 01:21:32,000 --> 01:21:32,916 ช่วยด้วย 1200 01:21:33,416 --> 01:21:34,541 ช่วยด้วย 1201 01:21:35,541 --> 01:21:36,625 เราอยู่ในนี้ 1202 01:21:39,625 --> 01:21:40,666 ฉันรักเธอ 1203 01:21:41,208 --> 01:21:43,125 แต่เธอสู้สุดใจ 1204 01:22:42,208 --> 01:22:43,291 พี่เชอร์ล็อก 1205 01:22:43,875 --> 01:22:46,041 พี่เชอร์ล็อก 1206 01:22:48,000 --> 01:22:50,375 ช่วยเธอก่อน ช่วยเธอ เอโนลา 1207 01:22:50,458 --> 01:22:51,333 ได้ 1208 01:22:55,166 --> 01:22:56,625 โอเค เอาละ 1209 01:23:02,041 --> 01:23:03,333 ถ้ามันเจ็บก็ขอโทษนะคะ 1210 01:23:04,250 --> 01:23:06,125 - ไม่นะ - เดี๋ยวหนูมานะ หายใจลึกๆ ไว้ 1211 01:23:12,250 --> 01:23:13,250 พอเลย 1212 01:23:13,333 --> 01:23:14,625 พอเลย 1213 01:23:14,708 --> 01:23:16,041 ไม่ 1214 01:23:16,125 --> 01:23:18,458 ไม่นะ 1215 01:23:18,958 --> 01:23:23,083 ถ้ายิงแกทิ้ง มันคงจบแบบน่าเบื่อสิ้นดี 1216 01:23:26,875 --> 01:23:28,458 คุณหลอกล่อฉัน 1217 01:23:30,291 --> 01:23:31,791 ประทับใจนะเนี่ย 1218 01:23:32,291 --> 01:23:34,250 โอ๊ย แกทำให้มันง่ายต่างหาก 1219 01:23:34,958 --> 01:23:38,166 แกไม่เหมือนพี่ชายแกสักนิด 1220 01:23:40,416 --> 01:23:42,375 รายนั้นน่ะไม่เคยเผยความรู้สึกเลย 1221 01:23:43,916 --> 01:23:45,416 แต่แกน่ะเหรอ 1222 01:23:51,166 --> 01:23:53,000 แกนี่มัน 1223 01:23:53,833 --> 01:23:55,458 เจ้าอารมณ์เหลือเกิน 1224 01:23:56,583 --> 01:23:58,125 เธอกำลังใช้อารมณ์นะ 1225 01:23:59,083 --> 01:24:00,000 ซึ่งมันเข้าใจได้ 1226 01:24:00,958 --> 01:24:02,291 แต่ไม่มีความจำเป็น 1227 01:24:08,416 --> 01:24:11,208 ฉันว่ามันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ 1228 01:24:14,666 --> 01:24:17,833 และจำเป็นมากๆ 1229 01:24:26,958 --> 01:24:27,916 หลายวัน 1230 01:24:33,208 --> 01:24:34,375 หลายวัน 1231 01:24:36,458 --> 01:24:37,958 พี่เชอร์ล็อก อย่า 1232 01:24:38,041 --> 01:24:39,208 บอกฉันสิ… 1233 01:24:41,708 --> 01:24:42,875 ทำไมฉันถึงไม่ควรยิง 1234 01:24:42,958 --> 01:24:44,166 มันไม่ใช่เรา 1235 01:24:44,250 --> 01:24:46,083 มันไม่ใช่สิ่งที่เราเชื่อมั่น 1236 01:24:46,833 --> 01:24:50,041 ถ้าเราส่งตัวมันให้ตำรวจ เดี๋ยวมันก็หนีออกมาได้อีก 1237 01:24:51,750 --> 01:24:54,333 แล้วมันก็จะตามล่าเราอีกครั้ง 1238 01:24:54,958 --> 01:24:56,458 แล้วไอ้เรื่องบ้าๆ 1239 01:24:58,291 --> 01:25:01,875 ทั้งหมดนี่ก็จะเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า 1240 01:25:03,125 --> 01:25:04,708 ซ้ำแล้ว 1241 01:25:06,291 --> 01:25:07,583 ซ้ำเล่า 1242 01:25:07,666 --> 01:25:08,750 หุบปาก 1243 01:25:08,833 --> 01:25:10,291 หุบปาก 1244 01:25:11,083 --> 01:25:13,166 พี่เชอร์ล็อก มองหนูสิ ได้โปรด 1245 01:25:13,250 --> 01:25:14,541 อย่าทำแบบนี้ 1246 01:25:25,583 --> 01:25:26,708 คิดสิ 1247 01:25:28,458 --> 01:25:30,583 พี่กำลังใช้อารมณ์นะ 1248 01:26:07,291 --> 01:26:10,875 ผมได้รับรายงานมาว่า มอริอาร์ตี้จะถูกส่งตัวกลับไปยังอังกฤษ 1249 01:26:10,958 --> 01:26:12,833 โดยไม่มีโอกาสหนีรอดไปได้ 1250 01:26:12,916 --> 01:26:17,375 ส่วนทองคำเหล่านี้จะถูกขนกลับไป ที่อัฟกานิสถานพร้อมกับคุณหมอวัตสันและผม 1251 01:26:17,458 --> 01:26:19,541 ที่ซึ่งทองจะส่งคืนไปให้บรรดาผู้ที่ถูกแย่งชิงไป 1252 01:26:19,625 --> 01:26:21,875 ต้องขอบคุณลอร์ดทิวส์เบอรี ที่มอบอำนาจรับผิดชอบให้ผม 1253 01:26:21,958 --> 01:26:23,666 ในการดำเนินคดีสืบสวนสอบสวน 1254 01:26:23,750 --> 01:26:26,583 เราตั้งใจจะดำเนินคดีกับทุกคน ที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมในมอลตา 1255 01:26:26,666 --> 01:26:29,916 การกระทำของมอริอาร์ตี้ ได้เปิดโปงความผิดมหันต์ที่ถูกซ่อนไว้ 1256 01:26:30,000 --> 01:26:33,750 อาจถึงเวลาแล้วที่มอลตาจะเป็นอิสระจากอังกฤษ 1257 01:26:33,833 --> 01:26:34,791 ใช่ 1258 01:26:35,291 --> 01:26:37,375 ใช่ คุณอาจจะพูดถูก 1259 01:26:42,416 --> 01:26:45,041 หวังว่าท่านจะเข้าใจว่าทำไมผมถึงต้องทำแบบนี้ 1260 01:26:45,541 --> 01:26:47,250 พ่อคุณคงภูมิใจในตัวคุณมากแน่ๆ 1261 01:26:51,208 --> 01:26:52,208 ถึงเวลาแล้วใช่ไหม 1262 01:27:01,208 --> 01:27:03,791 เพื่อองค์ราชินีและประเทศชาติ 1263 01:27:04,958 --> 01:27:06,708 และทุกสิ่งที่คำนั้นหมายถึง 1264 01:27:07,750 --> 01:27:09,083 (เจ้าหน้าที่อังกฤษโดนจำคุก) 1265 01:27:11,791 --> 01:27:13,166 (แฉการปกปิดความผิดในกองทัพ) 1266 01:27:13,250 --> 01:27:15,166 (ทหารมอลตาพ้นผิด อนาคตสดใสของมอลตา) 1267 01:27:24,875 --> 01:27:25,708 เธอกล้าหาญมาก 1268 01:27:27,666 --> 01:27:30,875 บางครั้งเธอก็มีความอดทนแบบที่ฉันไม่มี 1269 01:27:30,958 --> 01:27:33,958 มอริอาร์ตี้มองเห็นจุดนั้น และพยายามกำจัดมันให้สิ้นซาก 1270 01:27:34,041 --> 01:27:34,875 ขอบคุณ 1271 01:27:34,958 --> 01:27:37,958 แต่ฉันคิดว่าหล่อนทำไม่สำเร็จ 1272 01:27:38,041 --> 01:27:38,875 บอกมา 1273 01:27:38,958 --> 01:27:40,041 บอกมา 1274 01:27:40,541 --> 01:27:41,833 สมุดบันทึกของพี่ 1275 01:27:42,333 --> 01:27:44,833 มันถอดรหัสไม่ง่ายเลยนะ 1276 01:27:46,333 --> 01:27:49,541 คิดว่าฉันพอมีหวังในการถอดรหัสของเธอบ้างไหม 1277 01:27:50,541 --> 01:27:51,958 เราเป็นพี่น้องกันก็จริง 1278 01:27:52,541 --> 01:27:56,041 แต่สมุดบันทึกก็เหมือนความคิดของเรา มันเป็นพื้นที่ส่วนตัว 1279 01:27:56,833 --> 01:27:58,541 ค่ะ ใช่เลย 1280 01:27:58,625 --> 01:28:00,583 และความคิดของเธอนะ เอโนลา 1281 01:28:02,041 --> 01:28:04,041 เป็นสิ่งที่ฉันชื่นชมอย่างมาก 1282 01:28:06,000 --> 01:28:07,000 ขอบคุณ 1283 01:28:11,083 --> 01:28:12,708 ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ 1284 01:28:15,125 --> 01:28:16,125 เพราะฉัน… 1285 01:28:22,958 --> 01:28:24,208 ฉันลืมตัวไป 1286 01:28:28,250 --> 01:28:30,125 แต่พี่ก็จำได้ทันเวลา 1287 01:28:30,625 --> 01:28:32,541 เราคิดว่าเรารู้จักความกลัวดีแล้ว 1288 01:28:33,291 --> 01:28:34,416 แต่แล้วจู่ๆ 1289 01:28:35,458 --> 01:28:37,250 เรากลับตกอยู่ในที่มืดมิด 1290 01:28:39,250 --> 01:28:40,958 กับใครบางคนที่เราปกป้องไม่ได้ 1291 01:28:45,500 --> 01:28:46,500 คุณหมอวัตสันก็อยู่ที่นั่นนะ 1292 01:28:47,333 --> 01:28:48,583 เขาก็สู้เพื่อพี่เหมือนกัน 1293 01:28:48,666 --> 01:28:49,791 ดี 1294 01:28:53,833 --> 01:28:55,041 เขาเป็นคนดี 1295 01:28:55,125 --> 01:28:57,791 ทิวส์เบอรีก็มีดีมากกว่าที่ฉันคิด 1296 01:28:57,875 --> 01:28:59,750 ใช่ เขามีดีพอตัวเลยละ 1297 01:29:00,666 --> 01:29:01,791 แน่นอน แม่ด้วย 1298 01:29:02,541 --> 01:29:04,333 แม่เหรอ ฉันไม่ค่อยแน่ใจนะ 1299 01:29:07,291 --> 01:29:08,500 สิ่งที่ฉันพูด 1300 01:29:09,708 --> 01:29:10,750 ตอนที่เรา 1301 01:29:11,750 --> 01:29:12,583 ทะเลาะกัน 1302 01:29:12,666 --> 01:29:15,333 ไม่เป็นไร ถือว่าลืมๆ ไปเถอะค่ะ 1303 01:29:15,416 --> 01:29:17,208 หนูก็พูดอะไรที่ไม่ได้ตั้งใจเหมือนกัน 1304 01:29:17,291 --> 01:29:18,458 เอโนลา 1305 01:29:20,708 --> 01:29:22,458 เธอคือโฮล์มส์ 1306 01:29:23,375 --> 01:29:25,458 แต่สิ่งที่ฉันลืมพูดไปก็คือ… 1307 01:29:28,541 --> 01:29:29,458 ที่จริงน่ะ… 1308 01:29:33,291 --> 01:29:34,583 เธอเป็นมากกว่านั้นเยอะ 1309 01:29:38,125 --> 01:29:39,458 เธออาจถึงขั้นเป็นคนที่ 1310 01:29:40,291 --> 01:29:41,458 พิเศษกว่าใคร 1311 01:29:53,833 --> 01:29:56,666 ถึงฉันจะไม่รู้เลยว่า เธอโตเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ 1312 01:29:57,708 --> 01:29:59,708 ปรากฏว่าหนูก็โตขึ้นทุกวันละค่ะ 1313 01:30:00,666 --> 01:30:01,666 ใช่ 1314 01:30:03,291 --> 01:30:04,125 เธอโตขึ้นจริงๆ 1315 01:30:27,750 --> 01:30:31,958 ฉันไม่เคยอยากแต่งงานกับ ว่าที่ท่านหญิงแห่งทิวส์เบอรีสักนิด ฉัน… 1316 01:30:32,041 --> 01:30:34,125 แต่ฉันอยากเป็นสามีของเธอ 1317 01:30:38,416 --> 01:30:39,958 ฉันไม่อยากใช้นามสกุลนาย 1318 01:30:40,041 --> 01:30:43,916 ฉันก็ไม่อยากให้ใช้ นามสกุลฉันมันมัวหมองเกินเยียวยา 1319 01:30:44,000 --> 01:30:47,375 เปล่า ฉันหมายถึง… บรรดาศักดิ์ของนายต่างหาก 1320 01:30:47,875 --> 01:30:49,666 ฉันกำลังจะสละบรรดาศักดิ์ 1321 01:30:50,791 --> 01:30:53,166 ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนการลาออก 1322 01:30:53,916 --> 01:30:55,458 ฉันจะไม่เป็นลอร์ดอีกต่อไปแล้ว 1323 01:30:55,541 --> 01:30:56,500 แน่ใจเหรอ 1324 01:30:56,583 --> 01:30:59,083 ฉันจะกลับไปใช้นามสกุลตามสายเลือดของเรา แทบบิตี้ กอร์ 1325 01:31:02,291 --> 01:31:03,458 แทบบิตี้… 1326 01:31:03,541 --> 01:31:05,500 - แทบบิตี้ กอร์เหรอ - ทิวส์เบอรีคือชื่อยศของฉัน 1327 01:31:05,583 --> 01:31:08,625 ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์ 1328 01:31:09,375 --> 01:31:12,333 แต่นามสกุลจริงๆ ของฉันคือแทบบิตี้ กอร์ 1329 01:31:14,958 --> 01:31:16,458 เธอไม่ชอบนามสกุลนี้ใช่ไหมล่ะ 1330 01:31:18,875 --> 01:31:20,916 ฉันชอบทิวส์เบอรีที่สุด 1331 01:31:22,416 --> 01:31:23,750 แต่ฉันก็ไม่เกี่ยงหรอก 1332 01:31:24,541 --> 01:31:26,541 เพราะฉันแค่อยากให้นายเป็นตัวของตัวเอง 1333 01:31:27,333 --> 01:31:28,791 และฉันเป็นตัวของฉันเอง 1334 01:31:28,875 --> 01:31:30,750 เอโนลา โฮล์มส์ 1335 01:31:32,958 --> 01:31:35,291 เอิร์นเนส แทบบิตี้… 1336 01:31:35,375 --> 01:31:36,500 แค่พูดก็เจ็บจี๊ด 1337 01:31:36,583 --> 01:31:37,500 แย่มากใช่ไหมล่ะ 1338 01:31:37,583 --> 01:31:39,333 นายว่ามันใช่นายเหรอ 1339 01:31:47,416 --> 01:31:50,875 ฉันเล่าผิดไปตอนเริ่มเล่าเรื่องนี้ 1340 01:31:51,958 --> 01:31:54,583 ปรากฏว่าฉันเข้าใจผิด 1341 01:31:56,166 --> 01:31:58,958 เรื่องราวดีๆ น่ะ ไม่ได้เริ่มต้นด้วยงานแต่งหรอก 1342 01:32:00,375 --> 01:32:01,333 ไม่เลย 1343 01:32:01,958 --> 01:32:03,583 แต่จบลงด้วยงานแต่งต่างหาก 1344 01:32:09,750 --> 01:32:11,791 - ลูกสวยมาก - ขอบคุณค่ะ 1345 01:32:13,583 --> 01:32:14,875 แม่มีความสุขกับการแต่งงานไหมคะ 1346 01:32:15,666 --> 01:32:17,041 แหม แม่แต่งกับผู้ชายผิดคนน่ะสิ 1347 01:32:18,916 --> 01:32:21,500 แต่แม่ว่าลูกเลือกคู่ครองได้ถูกคนแล้ว 1348 01:32:24,166 --> 01:32:25,166 และตอนนี้ 1349 01:32:26,375 --> 01:32:28,333 เพื่อฉลองให้กับการครองคู่ที่แสนวิเศษ 1350 01:32:28,833 --> 01:32:30,791 เรื่องของขวัญแต่งงานของลูก 1351 01:32:30,875 --> 01:32:31,708 ตายจริง 1352 01:32:31,791 --> 01:32:34,458 แม่คิดถึงเครื่องเพชร คิดถึงหนังสือ 1353 01:32:34,541 --> 01:32:37,375 คิดถึงภาพวาด ดอกไม้ 1354 01:32:38,041 --> 01:32:40,583 แต่สุดท้าย แม่ตัดสินใจเลือก… 1355 01:32:40,666 --> 01:32:41,583 สวัสดีจ้ะ 1356 01:32:42,458 --> 01:32:43,291 ฉันเอง 1357 01:32:46,583 --> 01:32:49,916 อีดิธ คุณมาทำอะไรที่นี่ 1358 01:32:50,000 --> 01:32:54,291 แม่เธอส่งโทรเลขมา บอกว่าฉันต้องหาทางมาที่นี่ให้ได้ 1359 01:32:54,375 --> 01:32:56,583 ถึงเธอจะตัวเล็ก แต่ก็ร้ายกาจ 1360 01:32:57,083 --> 01:32:58,166 ชื่อของลูก… 1361 01:32:59,291 --> 01:33:00,500 เอโนลา 1362 01:33:01,083 --> 01:33:02,000 แม่… 1363 01:33:02,791 --> 01:33:03,750 แม่ดีใจนะ 1364 01:33:04,250 --> 01:33:06,250 ที่ชื่อนี้ไม่ได้จำกัดชีวิตลูก 1365 01:33:06,333 --> 01:33:08,541 ใช่ "ตัวคนเดียว" สะกดถอยหลัง 1366 01:33:08,625 --> 01:33:10,791 ช่างเป็นคำสาปที่มอบให้ลูกสาวคนเดียวของเธอ 1367 01:33:13,458 --> 01:33:16,000 หนูรักชื่อนี้ค่ะแม่ หนูรักชื่อทุกชื่อของหนู 1368 01:33:17,250 --> 01:33:19,416 เอโนลา ยูโดเรีย โฮล์มส์ 1369 01:33:21,041 --> 01:33:22,458 และหนูก็จะยังเป็นโฮล์มส์เสมอ 1370 01:33:22,541 --> 01:33:26,875 โถ น่าเศร้านะลูกรัก ที่พวกเราหนีความแปดเปื้อนของนามสกุลนี้ไม่พ้น 1371 01:33:28,291 --> 01:33:30,166 เจอกันข้างล่างนะจ๊ะ 1372 01:33:38,500 --> 01:33:41,666 ฉันคือไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์ 1373 01:33:41,750 --> 01:33:42,833 นายนี่ซื่อบื้อชะมัด 1374 01:33:42,916 --> 01:33:44,708 เราก็ควรจะอยู่ด้วยกันไว้ไหม 1375 01:33:45,500 --> 01:33:47,833 - คนดูไม่ค่อยต้องการเรากันนะ ว่าไหม - ใช่ 1376 01:33:48,416 --> 01:33:50,166 อย่างน้อยเราก็ยังมีกันและกัน 1377 01:33:51,625 --> 01:33:54,833 มองตาฉัน จังหวะมันอยู่ตรงนั้นเสมอ 1378 01:33:55,583 --> 01:33:56,708 ฉันรู้สึกได้ 1379 01:34:02,333 --> 01:34:05,083 ข้อความที่นายส่งให้ฉันด้วยพัดที่งานเต้นรำ มันหมายความว่ายังไง 1380 01:34:05,166 --> 01:34:06,458 มันแปลว่า "ฉันรักเธอ" 1381 01:34:11,250 --> 01:34:12,791 ฉันมีอะไรจะให้เธอ 1382 01:34:15,166 --> 01:34:17,708 เอโนลา เข้าใจที่ฉันเพิ่งพูดไปไหม 1383 01:34:18,208 --> 01:34:21,333 นายรักฉัน จะว่าไปแล้วฉันก็รักนายเหมือนกัน 1384 01:34:26,125 --> 01:34:27,791 นี่ ยังไม่ถึงเวลา 1385 01:34:29,416 --> 01:34:30,500 เริ่มกันดีกว่า 1386 01:34:31,791 --> 01:34:33,583 - สวัสดีครับ - สวัสดี 1387 01:34:34,083 --> 01:34:38,708 ผมชื่อมิเคล มิซซิ จากพรรคต่อต้านการปฏิรูป 1388 01:34:39,958 --> 01:34:42,625 เราเชื่อในมอลตาที่เป็นอิสระ 1389 01:34:42,708 --> 01:34:44,416 โอเค ค่ะ 1390 01:34:44,916 --> 01:34:45,958 เราต้องการกำจัด… 1391 01:34:46,041 --> 01:34:48,125 - เดี๋ยว ดูพิธีแต่งงานก่อน - ครับ 1392 01:34:54,250 --> 01:34:55,750 โอ้ ลูกแม่ 1393 01:34:56,833 --> 01:34:59,416 แม่เห็นสายตาที่ลูกมองเอโนลา 1394 01:35:00,250 --> 01:35:02,208 และเห็นสายตาที่เธอมองลูก 1395 01:35:03,875 --> 01:35:06,791 ขอให้ลูกๆ มีความสุขที่สุดนะจ๊ะ 1396 01:35:09,416 --> 01:35:10,833 - ขอบคุณค่ะ - ผมรักแม่ 1397 01:35:14,666 --> 01:35:15,625 เอาละ 1398 01:35:16,125 --> 01:35:17,166 เอาละ 1399 01:35:19,083 --> 01:35:21,708 ท่านผู้มีเกียรติที่รัก 1400 01:35:22,875 --> 01:35:23,875 ครอบครัวใหม่ 1401 01:35:25,166 --> 01:35:26,166 ยินดีต้อนรับ 1402 01:35:27,208 --> 01:35:29,166 เรามารวมตัวกันที่นี่ในวันนี้ 1403 01:35:29,250 --> 01:35:34,833 เพื่อร่วมเป็นสักขีพยานในการครองคู่ ของเอิร์นเนสและเอโนลา 1404 01:35:35,333 --> 01:35:37,291 มันจะเป็นพิธีเรียบง่ายหน่อยนะคะ 1405 01:35:37,375 --> 01:35:41,291 เพราะฉันจำพิธีดั้งเดิมไม่ค่อยได้ 1406 01:35:42,458 --> 01:35:44,416 แหวนล่ะ แหวนอยู่ที่ใคร 1407 01:35:45,791 --> 01:35:46,875 อยู่นี่ครับ 1408 01:35:50,416 --> 01:35:51,458 ขอบคุณครับ 1409 01:35:54,000 --> 01:35:55,583 เอาละ พร้อมไหม 1410 01:35:56,666 --> 01:35:57,666 พร้อม 1411 01:35:58,375 --> 01:35:59,208 เอิร์นเนส 1412 01:36:00,958 --> 01:36:04,125 คุณจะดูแลเอาใจใส่เอโนลาหรือไม่ 1413 01:36:04,791 --> 01:36:06,916 คุณจะเป็นคู่ชีวิตให้เธอหรือไม่ 1414 01:36:07,625 --> 01:36:08,958 และคุณจะรักเธอ 1415 01:36:09,916 --> 01:36:10,958 แบบที่เธออยากให้รักหรือไม่ 1416 01:36:11,041 --> 01:36:12,625 ช่วยถามเธอก่อนดีไหมครับ 1417 01:36:12,708 --> 01:36:16,291 เรื่องนี้เธอซับซ้อนกว่าผมเยอะ 1418 01:36:16,375 --> 01:36:17,416 จริงด้วย 1419 01:36:20,333 --> 01:36:22,375 - เอโนลา… - ฉันอยากเป็นภรรยาเขาค่ะ 1420 01:36:24,333 --> 01:36:25,333 เยี่ยม 1421 01:36:26,250 --> 01:36:27,583 เพราะผมก็อยากเป็นสามีเธอ 1422 01:36:33,083 --> 01:36:34,000 ถ้าอย่างนั้น 1423 01:36:34,708 --> 01:36:39,000 ด้วยอำนาจที่ไม่มีใครมอบให้ฉันเลย 1424 01:36:40,708 --> 01:36:44,416 ฉันขอประกาศให้คุณทั้งคู่เป็นภรรยาและสามี 1425 01:36:45,500 --> 01:36:48,833 เชิญจูบสามีได้เลย 1426 01:37:49,083 --> 01:37:50,666 (โทสะของอาเดอลีน 1863) 1427 01:37:50,750 --> 01:37:52,958 อาเดอลีน แรธ 1428 01:37:53,041 --> 01:37:54,375 - แรธ - อาเดอลีน แรธ 1429 01:37:54,458 --> 01:37:55,958 อาเดอลีน แรธ 1430 01:37:56,958 --> 01:38:03,958 (เอโนลา โฮล์มส์ 3) 1431 01:38:05,458 --> 01:38:08,500 (มอลตา) 1432 01:45:26,250 --> 01:45:30,250 คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน