No dalej.
Włóż go.
Nie! Najpierw paznokcie. Nie chcę go zawstydzić.
Chcę to ogłosić oficjalnie.
Na Instagramie, z frenchem.
Nie możemy się tym pocieszyć?
Sami.
Tak, ale…
Zróbmy to porządnie.
Urządźmy przyjęcie zaręczynowe.
Nie wiem.
To chyba nie sekret?
Co? Nie.
Tylko…
Wszyscy będą pytać o to, co się stało.
Dobra, nieważne.
Włożysz go?
Dobrze.
- Ładny. - Bardzo ładny.
Wiesz co?
Masz rację.
Zasługujemy na przyjęcie.
- Tak. - Tak.
Tak.
TA DZIEWCZYNA
Daniel, kochanie, posłuchaj.
- Co tu robisz? - Czy ja jestem agresywna?
Nie teraz.
Pomyśl. Skrzywdziłam kiedyś kogoś?
Puszczaj!
Nie zaatakowałam jej.
Mamo.
Sama to sobie zrobiła.
Przestań mnie okłamywać.
Wiesz, że nie zrobiłabym tego. Znasz mnie.
Nie.
Wcale cię nie znam.
- O czym ty mówisz? - Jesteśmy zaręczeni!
Dobra?
Zostaw nas w spokoju.
Co?
Cześć.
Długo czekałaś?
Dopiero przyszłam.
Jak było na nocnym dyżurze?
Długo.
Masz ochotę na śniadanie?
Oczywiście.
Tak? Dobrze.
Więc…
podjąłeś decyzję.
Nie wiem, co robić.
Wiedziałeś o zaręczynach?
Nie może jej poślubić.
Musisz z nim pomówić.
Mnie nie posłucha.
Więc przestań.
Daj mu pobłądzić.
Może się zdziwisz. Daj jej szansę.
To dobra dziewczyna.
Ciężko pracuje, jest dobroczynna.
Wspiera dom opieki.
Bzdura! Dobroczynna?
Dlaczego miałaby wspierać dom opieki?
Tam zmarł jej ojciec.
Powiedziała mi.
Nie wierzę, że dałeś się nabrać.
A ja, że nie masz serca.
Dlaczego nie możesz mnie kochać?
Próbowałam.
Tak?
Wykluczyłaś mnie.
Nawet z Rose nie mogłem…
- Nie wciągaj jej w to. - Widzisz? Znów zaczynasz.
Myślisz, że tylko ty straciłaś dziecko?
Ja też straciłem córkę.
Wszystko kręci się wokół ciebie.
Ale wiesz co? Mam dość naprawiania wszystkiego.
Koniec!
Przecież ty…
Nic nie naprawiłeś. Proszę cię, byś porozmawiał z synem.
Wiesz, gdzie byłem w tym tygodniu?
Przekonywałem kolegę, żeby zainwestował w twoją galerię.
Nie masz pojęcia.
Od lat pompuję w to forsę.
- Co? - Proszę o przysługi.
- Błagam przyjaciół… - O czym ty mówisz?
…żeby kupowali to, co się nie sprzeda.
- Przekraczałem granice. - Dlaczego? To moja kariera!
Kariera?
Nie, Lauro.
To nie kariera. To hobby.
Dlaczego myślisz, że Riven się sprzedał?
Galeria padłaby po roku, gdybym nie wkroczył.
Dlaczego we mnie nie wierzysz?
Nie prosiłam cię o to!
Zrobiłem to, bo cię kocham.
Ale pieprz się.
To koniec.
- Howard. - I żeby nie było wątpliwości,
to twój wybór.
Zaczekaj.
Posortuj pocztę! Mama
DOM OPIEKI I FUNDUSZ CHARYTATYWNY
Przepraszam.
Przebywał tu kiedyś mój znajomy.
- Pan Laine. - Tak.
Wciąż jest pacjentem?
Tak, zaprowadzę panią.
Wspaniale.
Cześć, John.
Wybacz, że cię nie odwiedzałam.
Pewnie mnie nie poznajesz.
Dzieci już dorosły.
Gdy widziałeś Sally, była w pieluchach.
Teraz ma swoje własne dzieci.
Nie myślałam, że jest z nim tak źle.
Ucieszy się z towarzystwa.
Poza żoną rzadko ktoś go odwiedza.
Co u niej?
Wciąż w mięsnym.
Pracuje, ile tylko może.
A ich córka?
Cherry, prawda?
John?
John.
W porządku.
- Już. - Przepraszam.
Nie bierz tego do siebie.
Sama wzmianka o niej go denerwuje.
Naprawdę?
Pewnie ciężko widzieć go w takim stanie.
Nikt nie powiedział mi, co się stało.
Pracował na budowie, spadł z sześciu metrów,
złamany kręgosłup i pęknięta czaszka.
Ma szczęście, że żyje.
Jak planowanie przyjęcia zaręczynowego?
Cześć.
Nie jest łatwo.
Cichy ślub byłby chyba najlepszą opcją.
Usiądź.
Zrób tak, żebyś była zadowolona.
Gratulacje.
Ja jestem zachwycony.
Twoje zdrowie.
Dziękuję.
- Dobre. - Tak.
Przykro mi z powodu tej sytuacji.
Wolałbym inaczej.
Rodzina. Nigdy nie jest łatwo.
Musisz tęsknić za tatą.
A ty za córką.
Nie ma mnie kto poprowadzić do ołtarza.
Możesz odmówić.
Myślałem, że nie będę miał tej możliwości.
Z przyjemnością.
Howard.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Oczywiście.
SKLEP MIĘSNY I DELIKATESY
ZAMKNIĘTE
Zamknięte.
Nie znamy się.
Wiem, kim jesteś.
Cherry mówiła mi o tobie.
Chcę o niej porozmawiać.
Dobrze.
Zapraszam.
Czego chcesz?
Potrzebuję twojej rady.
Nie wiem, czy wiesz, ale…
wychodzi za mojego syna.
Słyszałam.
Chcę wiedzieć, w co się pakuje.
Uważasz, że moja córka jest problemem?
Nie chcę, źeby skończył jak jej ojciec.
To był wypadek.
Nie chcę więcej wypadków.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Wiem, że ma paskudny charakter.
Nie wiesz, przez co przeszliśmy.
John nas wydymał.
Zostawił nas w długach bez słowa.
Poszła go ściągnąć do domu.
Popchnęła go, prawda?
Prawie go zabiła.
Zrobiła to, Tracey?
To ona?
Pierdol się!
Popchnęła go?
Nawet jeśli, to nie znaczy, że chciała go zabić.
Nie rozumiem.
Dlaczego ją chronisz?
Bo jestem matką.
Matki już tak mają.
Nie obchodzi mnie, co robi.
Jest moją córką i zawsze będę ją chronić.
A co z moim synem?
Co z nim?
Też jestem matką.
Muszę mu powiedzieć, co zrobiła.
Nikt ci nie uwierzy.
A…
Jeśli dowie się, co chcesz zrobić,
niech Bóg ma was w opiece.
Powiedzieć ci coś o Cherry?
Opowiem ci o mojej córce.
Kiedy coś sobie ubzdura, lepiej się nie wtrącać.
Zanim się zorientujesz, wybuchnie między wami wojna.
Sama widziałaś. Ona…
Wiem, że nie chcesz ze mną rozmawiać, ale to pilne.
Wpadniesz i porozmawiamy?
MAMA WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Trzeba wybrać piosenkę.
Co?
Na przyjęcie zaręczynowe.
Wiesz, jak…
Duszę się, gdy próbuję się pożegnać
Potykam się, gdy próbuję odejść
Próbuję to ukryć…
- No wiesz. - Przygnębiająca.
Nie, to klasyk.
Co ty byś wybrał?
Doprowadza mnie do szału
Jak nikt inny
Wiem, że nie chcesz rozmawiać, ale to pilne.
Wpadniesz i porozmawiamy?
Po prostu się odpierdol.
USUŃ
Proszę, nie mów nic Cherry.
Ona jest niebezpieczna.
Co robisz z moim telefonem?
Przepraszam, szukałam…
idealnej piosenki.
I chyba znalazłam.
Znalazłaś tę jedyną?
Obrót.
- Jeszcze! - Ale wiruje.
Dobra.
- Na pewno to ta? - To moja ulubiona.
Kłamiesz.
Nie. Nie wiedziałeś tego o mnie?
Podpuszczasz mnie.
Robi się późno, pójdę do mamy.
Myślisz, że przyjdzie jutro?
Pogadam z nią.
Martwi się, tyle nowych osób.
Boi się tego.
Niech spierdalają.
Nie zbliżę się do tej rodziny.
To będzie moja rodzina.
Tylko nie proś o pomoc, jak zrobi się ciężko.
Mamo.
Po co przyszłaś?
Muszę mieć powód?
Na twoim miejscu bym uważała.
Uwzięła się na ciebie.
Przyszła do mnie.
- Do sklepu. - Co?
Pytała o twojego ojca.
Kurwa. Dobra.
Co jej powiedziałeś?
Mamo.
Myślisz, że cię zdradziłam?
Kazałam jej spierdalać.
Dwadzieścia cztery, zero, pięć, dziewięćdziesiąt osiem.
NIEDŹWIEDZICA
Cześć, misiu.
O kurwa.
KŁAMCZUCHA
- Cześć, Lauro. - Lilith.
Coś się stało.
Musisz przyjść do galerii.
Rozbiła sobie kieliszek na głowie.
Próbuje pokazać, że ją zaatakowałam.
Zgłosiła to pani?
Jak zgłosiłam przebicie opon, nie potraktowano mnie poważnie.
Ma mnie na celowniku.
Groziła mi w mojej galerii.
Rozumiem.
Chcę zadać kilka pytań o galerię.
- Chwileczkę. - Oczywiście.
Lilith.
Posunęła się za daleko.
Zobacz, co zrobiła.
Włamała się w środku nocy i zniszczyła twoje obrazy.
Pojebało ją.
Ale wiesz co? Nie ujdzie jej to na sucho.
Nie ma, kurwa, mowy.
Co z tobą?
Co masz na myśli?
Tego potrzebujemy.
To dowód, którego szukałyśmy.
Mamy ją.
Nie dam rady. Nie poznaję cię.
- Lilith. - Nie dotykaj mnie.
Wiesz, co straciłaś?
Cholerną empatię.
To pojebane.
Możemy…
- Tak. - Do zobaczenia za chwilę.
Nie zaczekamy na twoją mamę?
Nie przyjdzie.
Co?
Tak.
Przykro mi.
W porządku.
Chcę tylko, żeby było miło.
- Kocham cię. - Ja też.
Czy ty…
- Halo? - Halo.
Halo?
Dziękujemy za przybycie.
Jak wiecie, mieliśmy do przebycia trudną drogę z Danielem,
ale udało się.
Okazuje się, że wystarczy śmiertelny cios w głowę,
by zrozumieć, że jesteś tą jedyną.
Brigitte, zapamiętaj.
Daniel, pójdę za tobą wszędzie.
Byle nie na wspinaczkę po górach.
Myślałem o tym na miesiąc miodowy…
Tworzymy świetny zespół.
To wspaniała kobieta.
Jest pełna pasji, zdeterminowana,
- ale także szalenie dobra i kochająca. - Dziękuję.
To najcudowniejsza osoba, jaką znam.
Jestem szczęśliwy.
Nie znałem tego uczucia, póki cię nie poznałem.
Dziękuję, że przy mnie jesteś.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Wiem, że chcecie przejść do picia.
Nie będę więc przeciągać, wznieśmy toast
za moją nieziemsko piękną narzeczoną, Cherry.
Za Cherry. I za Daniela.
Zdrowie!
Zdrowie.
Cherry, to było piękne.
Miło cię widzieć szczęśliwą.
- Dziękuję, że przyszłaś. - Jasne.
Cześć.
Cherry, gratulacje!
Szukam Daniela.
W taki dzień jak dzisiaj powinnaś odpuścić.
Jest dla mnie wszystkim.
Tworzycie tak słodką parę, że aż mi niedobrze.
- Dziękuję. - Mowa była wspaniała.
- Muszę porozmawiać z Danielem. - Dobra.
- Daniel? - Tak?
Wszystko dobrze?
- Wiedziałeś, że przyjdzie mama? - Nie.
Jest tutaj?
- Cholera, pogadam z nią. - Nie, zostań ze mną.
Co się dzieje?
Cherry, o co chodzi?
Cherry.
Co tu robi policja?
- Cherry Laine? - Tak.
Aresztuję panią
pod zarzutem zniszczeń.
Nie musi pani nic mówić, ale może być problemem,
jeśli nie wspomni o czymś, co zostanie użyte w sądzie.
Wszystko może zostać wykorzystane jako dowód.
Przepraszam.
- Co tu się dzieje, do diabła? - Spokojnie, pójdę z nimi.
Chwileczkę.
Nie zrobiła nic złego.
Zaczekajcie.
To nasze przyjęcie zaręczynowe!
Ty to zrobiłaś, prawda?
Prawda?
Ona jest niebezpieczna.
Nie.
Na monitoringu widać kobietę pani wzrostu i budowy.
Byłam z mamą.
Spytajcie ją, sprawdźcie telefon.
Tak zrobimy.
Według naszych danych
nękała pani Laurę Sanderson.
Mam alibi.
I było na odwrót. To ona mnie nękała.
I nie tylko mnie.
Widzieliście, co o niej piszą? Ona niszczy ludzi.
Ta kobieta, którą bezpodstawnie zwolniła?
Na pewno ma dostęp do galerii.
Nienawidzi Laury.
Chyba ma na imię Harriet.
Harriet Bancroft.
Daniel, wiem, że jesteś zły.
Ale jeśli wysłuchasz, co mam do powiedzenia,
to zrozumiesz.
Rozmawiałam z mamą Cherry.
Proszę, oddzwoń.
Mojżesz!
Mój Boże.
Skarbie.
Wróciłeś.
Proszę, kochany.
Proszę, skarbie.
Zamknę okna, żebyś znów nie uciekł.
KOMISARIAT
Nie pozwalają mi się z tobą zobaczyć. Będę próbował.
Kocham cię.
Co powiedziałaś?
Że byłaś u mnie.
Słyszałam, jak chrapiesz, nie mogłam usnąć.
Dziękuję. Przepraszam…
Przestań.
Wiedziałaś, co robisz.
Mówiłam, żebyś trzymała się od nich z daleka.
Kochamy się.
- Co mam robić? - To nie miłość.
To ambicja.
Nie zna cię nawet.
Co to ma znaczyć?
Mamo.
Ona wie o twoim tacie. Wie wszystko.
Powie mu.
Nie będę kłamać. Niepotrzebnie w to brnęłam.
To nie skończy się dobrze.
- Mamo! - Zawsze…
Cholera jasna.
Mamo.
Dzięki Bogu, to ty.
Wracam właśnie z komisariatu,
gdzie przetrzymują moją narzeczoną.
Wiem, ale posłuchaj mnie.
- Rozmawiałam z jej mamą… - Nie będę tego słuchać.
Wiedz, że to koniec.
Mam dowód.
- Posłuchaj tylko… - Boże, kiedy odpuścisz?
Kazałaś aresztować Cherry!
Wylądowała w areszcie! Czego jeszcze chcesz?
Nie pozwoliłaś mi mieć jedynej rzeczy, której naprawdę chciałem.
Całe życie dawałam ci, co tylko chciałeś.
Nie. To, czego ty chciałaś.
Wykształcenie, podróże, nawet ubrania.
Kierowałaś moim życiem.
Nie mówiłeś, że nie jesteś szczęśliwy.
Bo nie chciałem cię smucić.
Robiłem wszystko, żebyś była szczęśliwa.
„Nie smuć mamy. Nie zniesie tego”.
Każdego dnia musiałem być twoim złotym dzieckiem.
- Miałeś być sobą. - Nie.
Musiałem być mną i Rose.
Dusisz mnie, mamo.
Musiałem stanąć na krawędzi klifu,
żeby poczuć wolność.
Nie uważasz, że to dziwne?
Starałem się być taki, jak chciałaś.
Robiłem wszystko, czego oczekiwałaś.
- Chciałam cię chronić. - Nie, chciałaś mnie kontrolować!
Dobrze, rozumiem.
Musiałeś wybrać jedną z nas.
I wybrałeś ją.
Nie powinienem wybierać.
Wiem.
To niesprawiedliwe.
Pamiętaj, że zawsze będziesz moim synem.
Będę tęsknić.
Bardzo.
Nigdy nie przestanę cię kochać.
Ja…
Muszę wrócić na komisariat.
Dobrze.
Daniel…
Wiem, że nie zachowywałam się dobrze.
Teraz to widzę.
Potrzebujesz pomocy.
Zajmę się tym.
Dobrze.
Zostaniesz ze mną pięć minut?
Pożegnajmy się.
Napijmy się czegoś.
Proszę.
- Dobrze. - Tak?
Daniel?
Skoczę po lód.
Dobrze?
Dziękuję, że zostałeś.
Twoje szczęście jest dla mnie najważniejsze.
Za co się napijemy?
Ty zdecyduj.
Za zakończenia.
„Wszystko, co dobre, dobiega końca”.
Zawsze mi to powtarzałeś w ostatni dzień wakacji.
A ty chciałeś, żeby trwały wiecznie.
Możemy jechać szybciej?
Nie, jest monitoring.
Mamo, pójdę już.
- Na pewno? - Tylko…
- Daniel. - Cholera!
Nic ci nie jest.
- Źle się czuję. - Już dobrze.
Pomogę ci.
Już dobrze. Chodź.
Już dobrze, kochanie.
Nic ci nie będzie.
Co się dzieje?
Musisz tego posłuchać.
Chcesz znać prawdę o Cherry?
Opowiem ci o niej.
Alert bezpieczeństwa. Ktoś w ogrodzie.
Zostań tu.
Zaraz wrócę.
Alert bezpieczeństwa. Ktoś w ogrodzie.
Gdzie jest Daniel?
- Gdzie on jest? - Nie ma go.
Pojechał pół godziny temu. Nie było go w domu?
Co mu powiedziałaś?
Wie o wszystkim.
Zostawia cię. Jedź do domu, sama się przekonasz.
Pakuje rzeczy,
- nie chce być z tobą. - Przestań udawać.
Przykro mi, naprawdę.
Nienawidzisz mnie.
Od momentu, kiedy mnie zobaczyłaś.
To nieprawda.
Czemu nie dasz mi szansy?
Miałaś ich wiele.
Jestem inteligentna, miła, uwielbiam twojego syna.
Czego więcej można chcieć? Ile punktów muszę odhaczyć?
Zazdrościsz mi, że mogę mieć to wszystko
bez funduszu powierniczego i dyplomu?
Chciałam cię polubić.
Więc po co to wszystko?
Żeby nie stracić syna.
Nie musisz. Mogło być dobrze.
Czemu się trzęsiesz? Czego się boisz?
Widziałam, co zrobiłaś tacie.
Przyznałeś się kiedyś do winy?
Zasłużył sobie.
Oto i ona.
Jesteś agresywna, Cherry.
Jak myślisz, co się stanie, gdy odejdę?
Musisz odejść.
Myślisz, że nie wyprowadzi się? Nie pozna nikogo?
Zawsze będziesz go niańczyć?
Wyjdź albo dzwonię na policję.
Nie.
Boże, Daniel!
Daniel, słyszysz mnie?
Cherry?
Chodź, wstawaj.
Oprzyj się na mnie.
Świetnie.
- Co mu zrobiłaś? - Poznał prawdę.
Muszę go przed tobą ochronić.
Pojebało cię.
- Zostaw go! - Nie!
Laura! Nie!
Laura!
Cholera! Wypuść mnie!
Kurwa mać.
Laura, błagam!
Pomogę ci, kochanie.
Wypuść mnie!
Chodź.
Wstajemy.
Chodź.
Mam cię.
Połóż się.
Laura, wypuść mnie! Nie rób tego!
Wszystko będzie dobrze.
Cholera.
Służby ratunkowe, w czym możemy pomóc?
Z policją, proszę.
Chwileczkę.
Laura!
Otwórz drzwi!
Laura!
Do kurwy nędzy!
Cholera.
Cofnij się.
Cofnij się, mówię!
Co robisz? Oszalałaś?
Masz zniknąć z jego życia!
Laura, ty nie jesteś agresywna.
To twoja wina.
Ty mnie do tego doprowadziłaś.
Ostrzegałam cię, Cherry.
Nie słuchałaś!
Nie chcę cię skrzywdzić. Chcę tylko zajrzeć do Daniela.
Nie potrzebuje cię!
Zniszczyłaś moją rodzinę.
Cherry?
Kurwa!
Pomocy!
Ty mała suko.
Przestań!
Mamo, zostaw ją!
Zrobiła ci krzywdę?
Nic ci nie jest?
Cherry, wyjdź z basenu!
Trzymam ją!
Daniel, przestań!
Mamo?
Przyniosę więcej.
- Coś jeszcze? - Nie, dzięki.
ROK PÓŹNIEJ
Ćwiczysz krok, którego cię nauczyłem?
Czego tam szukasz?
Co to? Co tam jest?
Daniel, to dla ciebie.
Idę zobaczyć się z mamą Cherry,
żeby poznać prawdę.
Kocham cię.
Chcesz znać prawdę?
Opowiem ci o niej.
Kiedy coś sobie ubzdura, lepiej się nie wtrącaj.
Sama widziałaś.
Potrafi rozbić na sobie kieliszek, żeby wygrać.
A bywało gorzej.
Nie tylko z jej ojcem, ale i z dziećmi w szkole.
Albo z chłopakiem, który wystawił ją przed balem.
Biedny chłopiec.
Powiedz synowi, żeby nie dał się zwieść dobrym chwilom.
Prędzej czy później zażąda czegoś, czego nie będziesz mogła dać.
A wtedy…
Co?
Pozbędzie się ciebie.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MICHELLE FRANCES
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski