Anteriormente en The Better Sister
Agora déitome a durmir...
"Déitome a durmir" non é unha historia, é unha oración.
"Agora déitome a durmir."
"Pídolle ao Señor que garde o meu porvir."
- Tranquilízate! - Aparta, hostia!
Se me tocas outra vez, voute matar!
Seguimos buscando o asasino do teu marido.
Volvemos ao principio.
Hai unha ampla lista de xente que o quería morto.
Vas ter traballo.
Borraches todos os arquivos de Gentry Group de Adam?
- Que andabas buscando? - A verdade sobre Adam.
Pode que nunca a saibamos.
Deus santo.
- Tiñamos un trato. - Déixoo.
Adam tamén o deixara.
Un consello, querida.
Non escapes de Bill.
Gústalle a persecución.
Relaciónaste coa irmá?
- Con Nicky? - Si.
Segue coidando da nai, vive en Ohio.
A de Adam.
A detective Cona pasouse pola miña reunión.
- É a súa muller? - É a que o mandou aquí.
Isto non ten sentido.
"O pai afirma que atopou o fillo boca abaixo na auga,
pero non mostra signos de inxestión de auga."
Que quere dicir iso?
Que mentiu.
Por que non dixeches nada?
Por iso vin.
Nicky.
Que queres dicir?
Deus santo.
A MELLOR IRMÁ
Unha atrocidade tras outra.
Que teña bo día.
Ola, Adam.
Que fas aquí?
Está Chloe?
- Chlo? - Non. Tes que marchar.
- Chloe? - Non podes aparecer
- sen aviso... - Chlo?
...e sen consentimento escrito.
- Sábelo. - Enviei unha pomba.
- Non chegou? - Estás borracha?
Xa che gustaría. Oles a alcohol. De onde ves?
Non podo aguantar isto.
- Día duro, princesa? - Levántate.
Non vou marchar ata que fale con Chloe.
- Vou chamar a policía. - Ben, chama.
Contareille todo o que lle fixeches a miña irmá.
Que dis?
O neno tamén o sabe.
Vexo que estás drogada.
Ímoslle preguntar cando chegue e vouno levar comigo.
Non te achegarás a el.
Non me vas apartar deles nunca máis.
Chama a policía, Adam.
- Chámaa. - Pensas que te van crer?
- Cos teus antecedentes? - Eses que inventaches ti?
Iso é o que te dis a ti mesma?
- Es unha adicta. - É verdade.
- E sempre o fuches. - E ti es un puto monstro! Sóltame!
Non.
Hostia. Non!
12 HORAS ANTES
A merda de cadeira falla outra vez. Só vai marcha atrás.
Que lle pasou?
Estaba na tenda de todo a cen
buscando un deses carteis de cunchas para poñer no baño.
- Creo que quedaría ben. - Así é.
Tiñan un desconto.
Había unha escaleira no medio do corredor,
tropecei con ela e caín. Pódelo crer?
Que imbéciles neglixentes.
Estiven cinco horas falando cos de asistencia á discapacidade.
Quen ten tanto tempo?
Seguro que o toman con calma.
En canto me paguen, vou arranxar a vella Leonora Condutora.
Teño os pés inchados, árdeme o nervio ciático.
Solucionas unha cousa e aparece outra.
A min paréceme que tes as garras ben.
Non es enfermeira, sen ofender.
Túa nai era curandeira.
Era ruda, pero sabía que facer.
Ti levarás algo cando haxa que cobrar, polos recados.
Para.
Para ti.
Que me trouxeches?
Vaiche encantar.
Ala, levantouse.
- Usa a miña oficina. - Vale.
Non toques nada.
Ola, que sorpresa.
Por fin, pensaba que estabas pasando de min.
Que fas?
Eu?
Estou dando unha volta.
Ti que fas? Que puxeches para a gala?
Algo elegante?
Algo de plumas? De pel?
Estás ben?
Non, a verdade.
Pasou algo e eu...
Non sabía se dicircho ou non.
Pois claro que podes, Ethan, dime.
Vin algo hai un par de días entre mamá e papá.
Foi...
Foi... malo.
Como de malo?
Eu estaba...
na terraza, facendo unha foto para mandarche e...
eles estaban discutindo.
Entón, el empurrou a mamá.
Forte, moi forte, e deulle coa cabeza contra a parede.
E que fixeches?
Mamá marchou.
Non era a primeira vez que lle pegaba.
Ela está ben agora?
Non o sei. É difícil sabelo con ela.
Xa, non conta nada.
Si, actúa cunha tranquilidade que asusta.
Perdoa. Ao mellor non debín dicilo.
Fixeches ben. Alégrame que mo contases.
Ti estás ben?
Merda. Teño que colgar.
Chámote logo, vale?
Vale.
Chámame logo. Merda.
Todo ben por aí?
Si.
Vin a Chloe nun programa destes o outro día.
Estaba coa muller dos labios.
Agora é unha irmá da caridade.
Que hipócrita.
Estaba feísima.
Pero delgada.
Ten brazos de ximnasta.
Nada de Adam.
Sempre está ela soa nesas festas.
Como nai, pregúntome: "El será feliz?"
Pero abandonáronnos. Están no seu mundo.
E nós aquí.
Trouxeches a nata de montar?
Esquecina.
É para a dieta Atkins. Funciona rápido.
Só que, me sabe a boca a algas cando entro en cetose.
- Pero ben paga a pena. - Teño que marchar. Tráiocha.
NORDESTE DE ESTADOS UNIDOS
Ola, Adam.
DEBBIE, AMOXICILINA
CHAMADA: POLICÍA DE EAST HAMPTON
Foi entón cando me chamaron.
Viñeches protexerme?
El non me deixaba verte.
Non me vas separar da miña irmá nunca máis.
Chloe, era el ou eu.
Íame matar.
E que ías facer?
Debías defenderte. Que outra cousa podías facer?
Vai ir todo ben.
Pode que non vaia ben.
Non creo que a policía vaia parar
- ata que me encerren. - Non. Para.
- Chloe. - Iso non vai pasar.
Non o sabes.
Non permitirei que pase.
Escóitasme?
Non vou permitir que pase.
- E Ethan? - Estás aquí con el.
E vas estar aquí con el.
Vale?
Vale.
Ben.
Mañá...
Mañá ti e mais Ethan
ide a algún lado, dade un paseo.
Pasa tempo con el.
Así podo usar ese tempo para pensar
que carallo imos facer.
Entendido.
Vale.
Aínda tes o coitelo?
Si.
Vale. Déixame gardalo a min.
E a pistola tamén.
Sei que a tes ti.
Está no coche.
Que ías facer con ela?
Non ía deixar que Ethan fose ao cárcere polo que fixen.
Por Deus, Nicky.
Todo ben por aí?
Si.
Vale.
Vas estar ben.
Debbie Macintosh, a nai de Adam, ten unha folla de antecedentes longa.
Iso faina ser sexy.
Esa oportunista usou o número da seguridade social do fillo
para crear varias contas fraudulentas.
Tamén é lista.
Segundo a axencia de alugueiro,
unha muller loira vai alí de vez en cando levarlle comida.
- Nicky axudoulle todos estes anos? - Iso parece.
Teño o avión nunhas horas.
Os teléfonos de Debbie están apagados.
- Sábeo o xefe? - Xa o saberá.
- Que? - Queda moito que investigar.
Volta ao principio. É a única forma.
Por que todos querían a ese home morto?
Non sabemos quen era de verdade.
El non é o asasino.
Fran está extraendo o ADN de Nicky dunha cabicha
que collín ao visitala.
Estamos revisando os expedientes de Ohio e as súas chamadas.
Ti que tes?
O FBI andaba detrás de Adam.
Traballaba con eles e cambiou de opinión.
Pero pode que Gentry siga mandando unha mensaxe
ao resto da empresa.
"Se nos traizoas, iremos á túa casa e matarémoste no salón."
Odio admitir isto.
Gústame.
Xa.
Teño liña directa cos federais.
O axente co que traballaba Adam cre que me engana.
É algo corrupto.
Sábeo o xefe?
Xa o saberá.
Iso era o que agochabas.
Si.
Púxenme nervioso por un momento.
A miña ira podería afectar a túa reputación.
Vou intentar que esteas orgulloso.
- Ola. - Ola.
Moi ben.
Xenial.
Grazas.
- Insecticida, desinfectante, crema, auga. - Si.
Vale, lévoo.
Xenial.
Pasádeo ben.
Pero ten o móbil acendido.
Con son e vibración. As dúas.
Teno acendido.
Entendido.
Listo.
Vou facer algo especial para a cea.
- Xenial. - Si.
Non vaiades lonxe. Cando che diga, tes que estar alí.
- Alí estarei. - Vale.
- Adeus. - Quérovos.
Ola.
Estanse negociando cifras moi optimistas para o libro.
Na nosa mellor imprenta e unha primeira edición enorme.
Xenial.
Probablemente sete cifras.
Máis aínda se o facedes xuntas.
Puideches falalo con Nicky?
Non, non tiven a ocasión de falar diso en concreto. Non.
Busca o tempo, por favor.
E para Bill tamén.
Xa falei con el.
Tes que solucionalo con Bill.
Se non, todo isto non vale de nada.
Iso significa que ti tampoco queres que descubra
que lle pasou a Adam.
Pero estás máis que disposta a vender a historia.
Iso significa que só invitamos aos demais coas nosas condicións.
Os asuntos familiares quedan en familia.
E o meu marido morto non é un asunto familiar?
Iso depende de como definas a familia agora.
E ese fillo de puta non era familia de ninguén.
Fálao con Nicole.
Unha vida nova para ela.
Polo amor de Deus.
- Ola. - Ola.
Que pasa?
Bill despediume.
- Vaia fillo de puta. - Xa.
Fodeume polo outro lado o noso amigo, o axente Olivero.
Un momento.
De que o coñeces?
Leva chantaxeándome dende que morreu Adam.
El...
di que ten probas da miña relación con Gentry.
Obrígame a traballar para eles.
Eu pensaba que eran algo decentes.
Pero resulta que non, son peores.
E non podo conseguir o que queren.
A ver...
Dime, como podo axudarche?
O FBI quere a información de Adam sobre Gentry.
Que tiña Adam?
Probas.
De como podían construír un proxecto tan rápido e barato.
Non sei de que falas.
Chloe.
Podes construír un estadio nun par de meses
se tes man de obra ilimitada e ningún impedimento.
Se un día morre un operario traballando,
hai outros dez para suplilo ao día seguinte.
Aínda que lles mentían,
quitábanlles o pasaporte cando chegaban alí.
Vállame Deus.
Iso é trata de persoas.
É escravitude por débedas.
É homicidio imprudente.
Deus santo.
Isto é terrorífico.
Braddock and Braddock
axudáballe a eses cabróns a construír as infraestruturas.
Moitos non sabiamos a peor parte.
Os que estaban metidos, Bill...
Finalmente, Adam...
Sabíano.
O caso do FBI está cerrado, pero en Gentry son listos.
As peores construcións subcontratáronllas a outros,
como Bill.
A maioría estaban contentos co trato, como Bill.
E Adam era o único que estaba disposto a traballar co FBI?
Non o sei. Tería máis conciencia ca avaricia.
Pero Adam tiña acceso a materiais que eu non.
Pero as carpetas estaban baleiras.
Xa borraran todo do seu ordenador.
Pero el era meticuloso.
Tiña que gardar algo en papel.
El tiña rexistros.
Tiña rexistros de todo.
- Vale. - Era a súa garantía.
Imprimíaos. Gardábaos nun maletín vello.
Non había arquivos aí. Só unha pistola.
A mesma que levaba a noite que o mataron.
Escoita, Chloe.
Olivero vai...
Vai facer que me inhabiliten,
ou algo aínda peor.
Vén á miña casa.
Estou moi asustado, Chlo.
Puxen cámaras de vixilancia dentro de rochas falsas.
Merda.
Pero se en Gentry descobren que Adam e eu traballabamos para o FBI,
por moito que odie axudar a este imbécil,
mentres sigan traballando...
ningún de nós está a salvo.
Vale.
Oficina do FBI de Queens, departamento de denuncias civís.
As chamadas son confidenciais.
Si...
Quería poñer unha denuncia anónima ao axente especial Edward Olivero.
É este o sitio ao que chamar?
Si, escóitoa.
O axente Olivero agrediume física e sexualmente.
Quedamos para compartir información dun caso
e foi inapropiado e...
violento.
Tomámonos estas acusacións seriamente.
Grazas por chamar.
Grazas.
Chama a Michelle.
Ola, Chloe.
Michelle.
Jake veu á miña casa hoxe.
- Vale. - Parecía moi nervioso.
Asustado polo que poida pasarlle.
Quero atopar os documentos
para quitarlle esa xente de enriba.
Que xente?
Jake traballaba co mesmo axente do FBI que Adam.
Informándoo sobre Gentry.
Hostia.
Chloe, nin ti nin Jake sodes os meus clientes.
O que me estás contando non deberías contarmo a min.
Pensei que o considerabas o teu amigo.
Así é.
Así que apártate del.
Un amigo recomendoume este sitio.
Parece ser que cando sobe a auga, desaparece o camiño.
Quen era esa rapaza alta e guapa que estaba no xuízo?
Acertei.
Si.
Estivemos mandándonos mensaxes.
E díxome...
que ao mellor viña en tren hoxe.
- Hoxe? En serio? - Si, chámase Helen.
Helen.
Oxalá tiveses coche para ir buscala.
Non estou seguro de se me apetece.
Foi moito que asimilar de onte.
Non esperamos que finxas que non é así.
Vale.
Levo todo o día con dor de estómago.
Estou cabreado con mamá.
Non me dera conta ata agora.
Elixiuno a el antes cá ti.
Iso é unha putada.
Cariño, creo que ela pensou que iso era o mellor para ti.
Para min ou para ela?
É unha merda.
Vas quedar aquí?
Agora que tes un amigo.
Aínda non o sei.
Sei que tiñas unha vida en Ohio.
Iso non era vida, entendes?
Non había un día no que non quixese estar aquí contigo.
E segue sendo así.
Vale.
Pero...
Non sempre depende de ti.
Si.
Vaia, ola.
Fixeches caso á miña recomendación.
Non sabía que pescabas.
Si.
Encántanme as actividades repetitivas con pouca recompensa.
Ola.
Son Ken.
Ethan.
- É o meu fillo. - Si.
- Encantado. - E eu.
Queres quedar aquí e intentalo?
Estasme pedindo as chaves?
Si.
Claro.
Pásao ben.
Un pracer coñecerte.
Helen.
- Como vas volver á casa? - Sabes que?
Creo que irei para a túa.
- Así me gusta. Queres pescar antes? - É que...
Veña.
Tes que esconder uns documentos.
Pensa...
O despacho.
Ao mellor tiñas un cuarto secreto do que túa muller non sabía.
Escondíchelos na caixa forte.
PATRIMONIO
Ao mellor agochaches os documentos nos edredóns.
Nalgunha das túas moitas camisas de colo.
Vale.
Deixas os documentos, colles a pistola.
Estabas asustado polo que Olivero podería facerche
cando te botases atrás, e polo que Gentry podería facerche se seguías.
Espreme a Gentry ao máximo.
Canto máis pidan, máis lles subimos o prezo.
E pon os cartos na miña conta persoal.
- Vale, vou. - Puto Bill.
Rodriguez está despedido. Non dará máis problemas.
Non, ocúpate dos teus asuntos.
Porque alguén dos teus confirmou
que Adam se reunía cos putos federais.
Agora xa non pode falar, non si?
Está moi alterada. Non pensa con claridade.
Encargareime diso.
Dixen que me encargarei diso.
Hoxe non é o día.
Encóntrase mal, señor Braddock?
Vin para falar dos arquivos de Gentry.
Tes cerebro aí dentro ou só son folículos capilares ata o fondo?
Xa cho dixen, non vas ter nada sen unha citación.
Podemos falar no despacho.
Escoita, a túa imitación cutre de CSI non só está pouco traballada,
tamén é rancia e pouco orixinal.
Hai tempo que pasou de moda.
Intentáchelo.
Volve á tenda de alimentación dos teus pais.
É un restaurante.
Se levas ben os cambios,
es guapo, podes gañar moitos cartos noutros negocios.
Entón vasme invitar a subir?
Volverei coa citación.
Hoxe traballarei dende a casa.
Si, señor.
Ole moi ben aquí.
Si?
A que?
A ti.
A crema bronceadora e a mar.
Esta é túa nai?
A que te salvou en Tijuana?
Que guapa.
Estás ben?
É só que esa detective está por todas partes.
Sorprenderíame que conseguise chegar aquí.
Só estou eu.
Só estamos nós.
Ensíname o dormitorio.
Quería preguntarcho.
Que é isto?
Que pensas que é?
É algo moi persoal?
Un grito de socorro é algo moi persoal?
Meu pai tiña o mesmo.
É unha...
placa do exército.
A súa tiña algo escrito.
O nome e o DNI dun compañeiro que morreu en Vietnam.
Só o souben de nena, nunca falaba do tema.
Sentín que tiña que gravar ese sentimento no corpo para sempre.
Agora teño un oco aí
para calquera decepción ou pesar co que queira enchelo.
Algún día.
Entón...
si que é algo persoal.
Si.
Escoita...
creo que volverei á casa unha temporada.
A Cleveland.
Preguntábamo.
Vas levar a Ethan contigo?
Que o decida el.
Pois...
vai ser fodido.
Que?
Botareite de menos.
Non.
Non, é...
É miña irmá.
E é moi esixente co tempo que tardas en responder.
Ola.
Si.
Vale, xenial.
Si, podo ir agora.
Vale.
Veña, adeus.
Podes levarme a un sitio, por favor?
O meu fillo levou o coche do meu ex para foder coa súa moza.
Que sorpresa, Chloe.
- Ola. - Pasa, pasa.
Grazas.
Boteite de menos.
Eu tamén.
Vin isto e pensei que claramente o necesitabas.
Moi ben.
E isto forma parte da miña desculpa.
Alegrarase de verte.
Ti esquece o asunto e el tamén o fará.
- Grazas. - Está no despacho.
Vale.
Que cousa tan bonita.
Non te esperaba.
Quería desculparme.
Por como actuei o outro día.
Hai moitas cousas que me están afectando.
Isto é parte da miña desculpa.
Os documentos que tiña Adam de Gentry Group,
todo o que está buscando o FBI.
Eu non quero ter nada que ver co FBI.
Por que fas isto?
Non quero vivir así.
Vivo con medo, pensando se serei a seguinte.
Fose o que fose o que soubese Adam, morreu por iso.
Non quero iso na familia.
Non hai ningunha necesidade.
Necesito volver facer o que me gusta.
Pero primeiro teño que reconciliar a miña familia.
Tamén a túa irmá?
Si, vou facer as paces con ela.
É a única forma.
E cando o consiga,
podo reconciliar a miña outra familia, tamén.
Ti...
e mais Catherine.
Garántoche a miña lealdade de agora en diante.
Sempre fuches a miña favorita.
Non llo digas a Catherine.
Brindemos para celebralo.
Tómaa por min. Teño que marchar.
Estou intentando que miñá irmá sexa independente economicamente.
Iso hónrate.
Volverei á cidade nuns días.
Podemos ir cear.
- Si. - Serei a vosa carabina.
Adeus.
Acaba de estar aquí.
Onde estás?
Detective Matt Bowen?
Pediches comida?
Grazas.
Papá, marcho.
Sempre o mesmo.
Teño algo gordo. Envíoche o enderezo. Chámame.
- Ti es McCabe? - Jerry.
Interesante. Iso é para min?
Túa irmá tiña razón.
Non hai gran cousa sobre o caso en Internet.
Si, díxenllo eu.
Non hai nada que o relacione coa detective Guidy.
Merda.
Pero nalgunhas bases de datos de organismos públicos hai informes.
Redactados.
Fixen algo de maxia.
A detective Guidry estaba alí ese día,
buscando un home co mesmo nome e da mesma raza.
Deulle unha malleira ao negro equivocado?
E encubrírona?
Nada disto se admitiría en xuízo.
E os altos cargos deteríano antes de que chegase alí.
Son bos protexéndose os uns aos outros. Mamóns.
Pero os tribunais non son o único importante.
Moitas grazas por conseguirme isto en...
Non quero saber de onde o sacas.
Nada desaparece por completo.
Por desgraza para moitos de nós.
Un pracer traballar contigo.
O teu home cumpriu, así que...
Agora vou onda ela. Onde carallo estás?
Dígocho despois. Vou de camiño á casa.
Como que mo dis despois? Estou acolloada.
Acostumeime a ter a Nancy Drew detrás e non me gusta non saber onde está.
Debbie Macintosh?
Son a detective Guidry. Levo o caso do seu fillo.
Ah, si.
Vinte na tele, fóra do xulgado.
Debeu de ser difícil ver todo iso.
Á xente encántalle.
Parecíalles pouco.
Cunha historia así, que esperas? Parece unha novela de Danielle Steel.
A de Irmás.
Impórtalle se paso? Pode falar un momento?
Tes que empurrarme ti.
Está en punto morto?
O meu fillo era moi esixente.
Sobre como se debía actuar.
Non estabamos de acordo nese aspecto.
Non lle gustaron as miñas decisións.
Aínda que lle dixen que non tería nin seguridade social
de non ser por min.
Levabamos moito sen falar.
Debeu de ser duro facer todo soa.
Co pai no cárcere.
Deixaron libre a ese cabrón uns días antes de que o cáncer o matase.
As miñas fontes dicían que morreu no cárcere.
Xa. Equivócaste de novo.
Chamou a Adam. Nunca lle contestou.
Morreu nos meus brazos.
Volvestes ti e el?
Non, carallo.
Non, nós odiabámonos, pero...
non podía deixalo morrer só, cheirando a cárcere.
Así que fixen o que puiden.
Corteille as uñas
e peiteeille os tres pelos que lle quedaban.
El só quería coñecer o seu neto antes de morrer.
E Adam nunca lle contestou.
Unha persoa peculiar pode prescindir da familia.
A única vez que abracei a Ethan foi cando era bebé.
Antes dos problemas.
Que pasou na piscina? Con Nicky?
Si.
Martirizárona por iso.
É duro superar algo así.
Dime unha nai que sexa perfecta sempre.
Ninguén quere mancar o seu fillo.
Cometemos erros.
Coincidencia de ADN: Nicky.
Seguro que hai nais por aí que perden a cabeza
e afogan os bebés na bañeira.
Pero Nicky non é así.
Compárao coa roupa de Adam.
Aínda ves a Nicky?
Traéme comida os luns e os xoves
porque me custa moverme por aí.
Porque o meu carné segue no limbo.
Xa.
Pero non dende o de Adam, non?
Volveu.
Non cando me dixera. Aínda non me trouxo a nata.
A nata?
De montar.
Para o pudin.
Fas a dieta Atkins?
E deixou o teléfono aquí.
Cando foi isto?
O día antes de que pasase.
Non sei cando o recuperou, porque cando volveu
dixo que a chamarades.
E foi entón cando mo contou.
Que me estás contando?
A policía de Nova York
chamoume o contoume...
que mataron a Adam.
Que o mataron? Como?
Acoitelárono.
O meu neno? Asasinado?
Non, iso é imposible.
Síntoo.
Puta embusteira.
Non creo unha palabra. Fóra da miña casa.
Fóra da miña puta casa!
Vés aquí dicirme esa merda. Fóra!
Pola tarde estaba en toda a prensa.
Chameina e deixeille mensaxes, pero non contestou.
Ao menos ao principio.
A xente busca o xeito de decepcionarte.
Entón, Nicky estivo aquí o día do asasinato.
Ti crías que volvería, pero non,
aínda que deixou o teléfono aquí,
e estivo aquí toda a noite.
Cando volveu contouche que acoitelaran a Adam.
Dirías que foi a media mañá?
Que estás facendo?
Redactar unha declaración
para que a asines e confirmes os feitos.
Eu non che contei nada.
Pensei que o can xa non estaría.
Franzen colleume cariño, así que lle comprei un amigo, Winter.
Así se fai.
Ola, Winter.
Vale.
Quero difundilo por todas partes, da forma máis prexudicial posible.
Vaiche gustar.
É coma un regalo.
CONSELLO CIVIL DE REVISIÓN DE DENUNCIAS
Si, xa o sei.
Vas cabrear a moitos policías.
E iso é novo?
Isto non é Ohio, Nicole.
Seino.
Podes recorrer a ese xornalista, Sid.
Parece que non lle importa publicar de fontes cuestionables.
Efectivamente.
Hoxe. Xa.
Por favor.
E grazas.
Isto tamén é bo para ti, non?
Para a campaña de volta que teñas para Chloe.
Por favor e grazas.
Pensaches a miña proposta?
Chloe contaríache que son cifras moi grandes.
Poderías deixar a tenda de Etsy.
Porque seriades vós as dúas,
escribindo o libro xuntas.
Estaría fascinada se tivese idea do que estás falando.
Orde de rexistro para o despacho da casa de Bill.
E aí tes os reforzos, da comisaría 12.
Se todo vai ben,
dixeron que podías usar a súa comisaría, porta lateral.
Entenden que queiramos que sexa discreto.
Grazas. Debería estar todo.
Como conseguiches isto?
Alguén da oficina contactou comigo despois de estar alí.
Será útil rexistrar tamén o despacho da casa.
Isto era moi importante para ti,
así que poderiamos axudarnos mutuamente nos nosos obxectivos.
Quedo preto por se o precisas.
Non será así.
- Ola? - Charles Braddock?
Detective Bowen.
Teño unha orde para rexistrar o despacho. Vamos.
Que carallo é isto?
Inminente.
Debiches de usar algo persuasor.
Mellor falamos na comisaría.
Na 12 déixannos unha sala.
Que atentos.
Detective Bowen?
GUISO DE COELLO
Nicky?
Onde carallo estabas?
Son coma un coxín para as almorrás, salveinos o cu, xefe.
Nicky deixou o teléfono en Cleveland a noite do asasinato.
Díxolle a Debbie Macintosh, a nai de Adam, que está viva,
que acoitelaran a Adam.
Nós non lle demos esa información.
Declarou por teléfono?
Non, vin vela en persoa, xefe.
Por Deus, Nan.
A declaración é extraoficial por agora,
pero o ADN da base de datos de Ohio,
Nicky estivera arrestada, que sorpresa,
coincide coa cabicha dela que collín.
Apostas a que atopamos ADN seu na roupa de Adam
da noite do asasinato?
Estou esperando a Fran para confirmalo.
Estou de camiño á casa, véxote alí.
- Non. - Que?
Viches o de Internet?
Acabo de cargar o móbil. E chameite deseguida.
"Detective con historial de agresións."
Non.
Merda!
- Non. - As túas merdas de hai anos, Nan.
Están por todas partes.
Merda.
Estás fóra do caso, oficialmente.
Pero, xefe, téñoa.
Non.
Son rumores dunha nai aflixida,
e estabas fóra de xurisdición.
A súa declaración vai dar igual coa coincidencia de ADN.
Parei a laboratorio, Nan.
Que? Non, por favor. Por favor.
O persoal de baixa non pode facer solicitudes.
De baixa? Por favor, xefe.
Non me poñas de baixa, por favor. Non podo.
Ademais, xa collemos a un sospeitoso.
A quen?
Entón marchas?
Ao mellor, non sei. Non quero.
Non quero marchar.
Xa.
Pero ao mellor non teño elección.
Ás veces...
penso se debería estar alí,
no cárcere.
Que?
Penso que ao mellor por iso me sentía...
máis ou menos ben dentro.
Penso que ao mellor o merecía.
Ethan.
Esquece iso.
Non o entendes.
Cando deixei a Kevin, fun á casa.
Queríame cambiar.
Cando entrei, souben que pasara algo.
E entón vino a al.
- Mamá? - Fun buscala de inmediato.
Estaría ben? Ferida?
- Mamá? - Berrei por ela, pero non estaba.
Entón, pensei: "Fíxoo ela.
Acoitelouno ata matalo."
E pensei: "Teño que protexela."
Fun ao despacho e tirei cousas por alí
para que parecese un roubo.
Rompín a ventá e collín unhas cousas.
E cando ía marchar, escoiteino.
Puiden chamar a alguén.
Unha ambulancia. Puiden axudarlle e...
marchei.
Agora, cando penso niso...
alégrome de facelo.
E faríao outra vez para protexela.
Os asasinos sodes todos iguais.
Quería que viñeses.
Se ti marchas, eu vou contigo.
Ola. Estamos na casa.
Xusto a tempo. A cea está lista.
Foi todo ben?
Si.
E a ti?
Estiven ocupada.
Que lle pasa?
Quere marchar, Chlo.
Quere vir comigo a Ohio.
Pero ti non marchas.
Non o sei. Creo que é o mellor.
A que vén isto?
Catherine contoume o trato do libro.
Non cho contara aínda
porque tiñamos moita outra merda enriba.
Impórtanme unha merda os cartos.
Impórtame onde queda a túa lealdade.
Con quen estás e a quen apoias,
porque se non é a min e a Ethan,
estou completamente segura, marchamos agora mesmo pola porta.
Ti e mais Ethan sódelo todo para min.
Vivir aquí todos xuntos é o único que quero, vale?
Non tes nin idea de canto te botei de menos.
Infórmannos de que o famoso avogado, Bill Braddock,
abandonou a súa casa de West Village arrestado.
Ía escoltado por un detective de East Hampton,
onde un dos avogados da empreasa de Braddock, Adam,
sufriu un asasinato o pasado verán.
Ao fillo de Adam abolvérono hai pouco polo asasinato do seu pai,
deixando o caso sen concluír, ao parecer, ata agora.
Máis desta historia despois da publicidade.
Todo ben?
Listo para cear?
Por que non sentamos?
Si.
Isto foi hai só uns momentos,
Bill Braddok detido pola policía de East Hampton.
Chamaches a prensa.
Es atrevido, pero moi parvo.
O señor Braddock é de interese no caso de Adam Macintosh,
pero está involucrado en varias investigacións.
A policía rexistrou a casa de Braddock...
Alégrome de que te equivocases. Idiota.
Bill Braddock, o famoso avogado,
está detido polo asasinato de Adam Macintosh.
Vaia, vaia.
Fillo de puta.
Jake?
Ves a Osa Maior, non?
Si, véxoa.
Iso é o que fixemos hoxe.
Fumamos na praia.
Fixemos lume.
Vimos o Carro das Estrelas.
Esa é a historia.
Non teño ningunha historia sen ti.
Ningunha que pague a pena contar.
Como empezariamos?
"Agora déitome a durmir.
Pídolle ao Señor que garde o meu porvir.
"E se morro antes de espertar..."
"O Señor a miña alma ha de levar."
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa: Natalia L. Prieto