VARSOVIA (POLONIA), 13 DE XANEIRO, 22 HORAS ANTES DO MAYDAY
Estimada audiencia, sei que hoxe é mércores,
mais se cadra sexamos capaces de alterar un pouco a realidade.
Se todo o mundo escoita esta canción, chegará antes o venres? Vamos probar.
Que? Monika segue durmida?
Por sorte, si.
Hai un IKEA en Malmö.
Heille mercar un berce.
Cando volves?
Antes do que che gustaría.
Máis che vale coidar da túa nai e da túa irmá.
En vez de andar co fillo dos Macioszek.
Para ser un home, pórtate como tal.
Veña, déixao. Tomade o té.
- Grazas. - De nada.
Queredes ovos fritos ou revoltos?
- Revoltos. - Fritos.
Pois fritos, logo.
Non o sei, xa veremos. O que pase, pasará.
Vamos!
- Vou. - Aga!
Os teus sándwichs!
- Que día é? - Trece.
Menos mal que non é venres.
Tócache un Scania porque están inspeccionando o MAN.
Paréceche ben?
Parece.
Ah… e isto.
Boa viaxe.
Grazas.
FORZAS ARMADAS POLACAS
Bo día.
Xa era hora.
Folga de granxeiros.
Canto hai?
Nós non o imos cargar.
Manda carallo.
Si, unha manchea.
Unha puta manchea.
É mércores, 13 de xaneiro, 08:30 h.
Pola costa e en Warmia e Mazuria,
espéranse refachos moi fortes de vento que acadarán os 120 quilómetros por hora.
Haberá chuvias intensas e torba.
- As temperaturas… - Mira.
…dous e cinco graos, pero o vento fará que parezan inferiores.
Cago en todo.
Sra. Kaczkowska, o seu home navegaba a miúdo a Suecia?
Pois… ten chegado a ir até catro veces ao mes.
Entón coñecía a ruta?
Era a única ruta na que traballaba.
E con que frecuencia viaxaba no ferry Jan Heweliusz?
Non o sei exactamente, mais con bastante frecuencia.
E houbo algo que lle chamase a atención?
Comentoulle algunha inquietude?
Estaba preocupado por algo? Ou viu algo?
Ao meu home non lle gustaba navegar no inverno.
Dábanlle medo as tormentas.
- Cando ía no Heweliusz? - Non exclusivamente.
E no Heweliusz?
Tamén.
E no Karkonosze?
Desculpe.
Perdoe, pero iso non ten ningunha relación co caso.
Só tento demostrar
que ao Sr. Kaczkowski lle asustaba cruzar o mar Báltico en inverno en xeral,
non no Heweliusz en concreto. É así, Sra. Kaczkowska?
Moi ben, será mellor volver á cuestión, si?
Repito: díxolle algo o seu home sobre o Heweliusz?
Comportamentos inusuais do capitán ou da tripulación?
Non condicione os interrogados.
Silencio, por favor, Sr. Budzisz.
Por favor, ¿pode dicirnos
se o seu marido dixo algo sobre o capitán ou a tripulación?
Señoría, non sei onde quere chegar.
Nin a que vén este espectáculo nin que fago eu aquí.
Enganáronme todos.
Ninguén me pediu desculpas polo que pasou.
Fun recoller o meu marido a Świnoujście
porque me dixeron que sobrevivira.
E cando cheguei alí co meu fillo, resultou que fora un erro.
Un erro, entende?
Pódese ter un erro ao marcar un número de teléfono,
non ao determinar quen sobreviviu.
¿Ten idea de como me sentín cando me decatei
de que fora alí para recibir un completo descoñecido?
Señora, entendemos o seu rancor…
Lamentamos profundamente ese descoido.
Con todo, poida que se o Heweliusz estivese en orde e o capitán…
Señoría…
Garántolle que cargo con moita ira e rabia
cara ao capitán e á tripulación,
mais podo ver o que están a facer aquí.
Serei unha simple muller, mais non son estúpida.
Vexo o que están a facer.
Tan importantes, tan influentes, e só protexen os seus propios intereses.
E son eu que a que ten que pagar as débedas do meu home!
Sra. Kaczkowska, cálmese…
Non! Non me interrompan, por favor. Déixenme acabar.
Non sei se a culpa é do capitán ou doutra persoa, pero hai algo certo.
O que fallou foi o Estado ao que vostedes representan aquí!
Todos vostedes fallaron! Non prestaron suficiente atención!
E somos as viúvas e as familias as que sufrimos os custos.
O único que quixera…
é que nos deixasen en paz.
Que todo isto rematase.
Porque sei…
que aquí non imos obter xustiza.
Aquí ninguén quere saber a verdade.
Quedoume claro cando me dixeron o que tiña que testificar.
Quen llo dixo?
Só quero…
Quero saber o que sentiu o meu home…
cando estaba morrendo.
Pensou en min, nos nosos fillos?
Como que lle dixeron o que tiña que testificar?
Tanto ten.
- Perdón. - Que transportaba o seu home?
- Armas e munición? - Silencio!
Esixo silencio.
Silencio, por favor!
Por favor, señoras e señores, garden silencio.
Garden silencio, señoras e señores.
O Tribunal chama a seguinte persoa ao estrado.
Desculpe, teño unha pregunta. Sabía o seu marido o que levaba?
Lisca, hostia!
Tranquilo.
Vostede é experto en toxicoloxía, correcto?
Si.
¿E examinou o contido dos estómagos
dos membros da tripulación falecidos no Heweliusz?
Si, de algúns.
Houbo algo relevante que lle chamase a atención?
Topamos pequenas cantidades de alcol no estómago dunha persoa.
¿Entón poderíase asumir loxicamente
que os membros da tripulación puideron estar bébedos?
Non podo confirmalo cun 100 % de seguridade…
mais tampouco descartalo.
Se non se pode confirmar, non se pode usar para facer esa acusación.
Letrado, non lle dei a palabra.
Mencionou pequenas cantidades de alcol.
A quen pertencían exactamente?
Ao oficial Skrzypczyński.
- Imposible, o meu home odiaba o alcol. - Orde.
- Son mentiras descaradas! - Esixo orde.
- Non hai máis preguntas. - Grazas.
- Desculpen, eu teño unha pregunta. - Adiante, letrado.
¿Fixéronselle probas de alcol
ao cadáver do capitán Ułasiewicz?
Si, claro.
E que?
Non había trazas de alcol presentes.
Non hai máis preguntas.
- Grazas, pode marchar. - Grazas.
Agora gustaríanos chamar como testemuña
o comandante Artur Ferenc.
Rógolles silencio, por favor.
Por favor, diga o seu nome.
O meu nome é Artur Antoni Ferenc, comandante.
Investiguei o afundimento do Heweliusz para os servizos de intelixencia.
Lémbrolle que está baixo xuramento.
Podo facer unha pregunta?
- Adiante. - Grazas.
Por que viñeron investigar os servizos de intelixencia?
Foi pola carga?
Non entendo a pregunta.
Investigamos se fora unha sabotaxe ou un ataque terrorista.
E era?
Axiña o rexeitamos.
Descubrimos outros feitos interesantes.
Que feitos?
Este é o historial médico do capitán Andrzej Ułasiewicz.
Por favor, presente os documentos ante o Tribunal.
Grazas.
O ano pasado, o capitán tivo un accidente grave.
Os papeis da alta hospitalaria
indican que podía non ser apto para manexar vehículos.
Un neurólogo certificou que o meu marido era apto para conducir.
Moi ben, deixaremos constancia en acta.
Mais necesitamos o certificado.
- Ten o certificado? - Teno Kubara.
Comandante, prosiga, por favor.
Grazas.
O capitán non era o único con problemas graves de saúde
que puideron afectar as súas capacidades para navegar e avaliar a situación no mar.
O oficial Waldemar Skrzypczyński
someteuse a cirurxía ocular xusto antes da catástrofe. Velaquí os papeis.
Hai que ser ruíns. Matastes o meu home e agora insultádelo!
Orde, por favor.
Cando pediron axuda e fixeron a chamada de socorro,
o oficial en cuestión deu unha localización errónea do ferry,
o cal puido atrasar a misión de rescate.
- Que quere dicir? - Vía ben. A operación foi ben.
Xa basta, necesito silencio!
Sr. Ferenc, de que fala?
Vostede e os seus colegas non teñen nin idea.
Saben tanto da mariña coma min de sumo.
O capitán dá a posición do barco, non o oficial.
Non é así, capitán Kubara?
Orde, por favor.
Señoras e señores, orde!
De onde saíu o da posición errónea? Non o atopo nos documentos.
Até o rescate se demorou porque non se sabía a posición.
Dime, Piotr…
Por que boicoteas o xuízo?
Non fago tal.
Só opino que isto é desprezable.
Converter a Ułasiewicz nun borracho incapaz de dirixir ferries.
Henryk, é desprezable.
Aínda que fose culpa súa, non podemos denigralo así.
- O veredicto debe ser imparcial. - Abofé que o será.
Andrzej tamén era amigo meu.
Mais deu unha posición errónea.
Eu estaba na ponte e escoiteino.
Como sabes que era errónea? Non fuches.
Estaba mal! Oín as mensaxes.
Indicaron unha posición en terra.
Non me cres?
Polo menos tenta parecer obxectivo.
Por que se ignora totalmente a navieira?
Ou os ben coñecidos defectos do ferry?
Piotr, tamén era o teu barco.
Eras responsable da súa seguranza. Deberías mirarte no espello e preguntarte:
que fixeches ti para evitar esta traxedia?
Viñeches buscar consello?
Non, xa é demasiado tarde.
Tiñas razón. Debín quedar á marxe.
Vanlla xogar a Ułasiewicz e á tripulación…
sen sequera pestanexar.
E eu vou ter que asinalo.
Fan o que queren.
- Ninguén lles bota un ollo. - Ti.
Ti falo.
Eu só son unha feble tapadeira.
Fillo, aínda te decatas agora?
Navegamos por un mar cheo de merda. Non é nada novo.
Antes navegar era unha aventura.
Agora é un negocio.
Iso non vai cambiar.
Kowalik é un cabronazo.
Mais el prospera neste mundo.
Por iso sairá gañando.
E ti vas perder.
Entramos?
Non.
Hoxe o mar está fermoso.
Tes algo para min?
Anda por aí a túa nai?
Xa marchas?
Si, hei volver cando acaben as sesións.
Cando eras neno, eu adoitaba ir nadar no mar
e ti quedabas na beiramar
e berrabas a máis non dar para que volvese.
Lémbralo?
Tiñas medo de que non volvese.
Filliño…
Sabes que o mar non é o máis importante?
Todo pasa.
Non quero que acabes coma el.
Mamá…
Creo que vai tardar un pouco máis.
A este paso vou tolear aquí.
A tía non para de preguntarme como estou.
Aguanta un chisco máis.
Mamá, por que din cousas tan horribles do papá?
Non o sei.
Tenta non pensar niso.
E non leas os xornais, vale? Nin creas o que din na tele.
Non o fago.
- Quérote. - E eu a ti.
Abur.
Non sei se podemos sacar algo máis de aquí.
Síntoo, non o sei. Fago o que podo.
Van culpar de todo a Andrzej?
Tes idea de como se sente Aga?
Tedes que probar que a viraxe contra o vento non foi erro seu.
- Algún motivo tería. - Eu tamén o creo.
Mais se non o descubrimos…
o caso está perdido.
Que hai da carga militar?
Tivo que provocar unha sobrecarga importante.
Quizais poidamos sacar algo concreto de aí?
Os ferries adoitan ir sobrecargados e aínda así chegan a porto.
O Heweliusz envorcou por esa viraxe.
Nesas condicións, non se pode facer.
Queres que vaiamos contigo?
Non, grazas. Xa me apaño.
- Seguro? Porque se o precisas… - Estou seguro.
Acabemos con isto dunha vez.
Así volverei ao mar e gañarei un soldo decente.
En serio?
Grazas, Sr. Janicki.
- Non hai máis preguntas. - Grazas.
Algunha outra pregunta para o Sr. Janicki?
Si, por favor.
Adiante, letrado.
Sr. Janicki,
gustaríame aclarar un par de cousas
porque ten a experiencia que me interesa.
Sabía que o Heweliusz tiña problemas de estabilidade?
Pois si. Creo que todo o mundo o sabía.
E sabe por que non era estable?
Letrado, iso sobrepasa a competencia da testemuña.
Poida que fose porque en 1986, tras o incendio na cuberta superior,
para aforrar cartos, botouse formigón na cuberta,
o cal sobrecargou o ferry en 115 toneladas
a unha altura de tres pisos sobre o nivel do mar.
Letrado Budzisz,
os barcos repáranse e o seu peso cambia.
Igual que a súa estabilidade. Onde quere chegar?
Por que se permitiu que un ferry inestable partise durante unha tormenta?
Xa dixen que cando o Heweliusz partiu o tempo non era tan malo.
A forza do vento era de seis ou sete.
Entón o capitán non fixo nada malo por saír ao mar.
Unha forza de seis ou sete non é moito para un ferry dese tamaño.
Non.
Vouno repetir:
cos coñecementos que tiña nese momento, o capitán non puxo a ninguén en perigo.
Supoño que non.
Supón?
Por que o supón?
Recibiu o parte meteorolóxico da capitanía do porto, non é?
Si.
Vostedes permitiron que o ferry saíse, si?
Si.
¿Sería tan amable de dicirme como é posible
que permitisen que o Heweliusz partise
sabendo que ía un tempo horrible a partir de Rügen?
- Non, nós non sabiamos iso. - Que interesante.
Teño aquí…
unha alerta meteorolóxica alemá.
É do 13 de xaneiro ás 23:00.
Avisa dun furacán que se achega polo mar do Norte.
Si?
Veño testificar. Witold Skirmuntt.
Ahá. Sente. Aínda están interrogando a Janicki.
Non sabiamos nada desa alerta.
Esta alerta enviouse a todos os portos do Báltico.
Mais vostedes ignorárona. Por que?
Poida que fose porque ninguén na capitanía do porto…
permítanme resaltalo: na capitanía de Świnoujście,
sabe alemán.
Tiña que estar en inglés.
Non souberon dun furacán cuxa forza superaba os 180 km por hora!
O furacán non puido ser tan forte.
Señor, aí pon claramente "98 nós".
Iso equivale a 180 km por hora. Tampouco saben matemáticas?
Eses furacáns non existen.
Sorpresa.
Grazas. Non hai máis preguntas.
Moitas grazas, letrado.
Con permiso, xuíz presidente.
Non obstante, Sr. Budzisz, outros ferries, incluído o meu,
chegaron ao seu destino.
Vostede, capitán Kubara, tampouco alertou a Ułasiewicz.
A pesar de que os seus sensores de velocidade do vento
se saían dos parámetros.
- Vostede viña de Rügen, correcto? - Non me veña vostede acusar aquí.
Ía mal tempo, pero non terrible.
O capitán Ułasiewicz fixo unha viraxe innecesaria
talvez para gorirse tras Rügen.
Por iso comezou a navegar co vento na popa, sabe o que é?
Sei, pero por que ía querer gorirse tras Rügen se o tempo non era tan malo?
Vostede ándalle a buscar os cinco pés ao gato!
Nin pés nin cabeza ten a hipótese da culpa do capitán.
O Heweliusz era un cacharro inestable cos propulsores de proa avariados
e o sistema de lastre defectuoso.
É un milagre que non afundise antes.
Aforrouse a costa da seguranza e estes son os resultados.
Letrado, o Heweliusz arranxouse en estaleiros acreditados.
Poñámoslle fin a esta farsa.
- Sr. Janicki, pode marchar. - Unha pregunta máis.
- Silencio, por favor. Silencio! - Teño outra pregunta.
O Tribunal fará unha pausa de 10 minutos.
Logo chamaremos a seguinte testemuña. Moitas grazas.
Vaia puto desastre!
Quen carallo xuntou a Sra. Ułasiewicz co tal Budzisz?
Eu que sei.
Janusz, cálmate.
Un carallo!
Estou calmado coma un tren de monxes tibetanos. Quen foi?
Fun eu.
Vale, xa o sabemos.
Aleluia, hostia.
Dixestes que coidase dela.
Señores, cálmense.
Agora imos falar con ese oficial…
- Skirmuntt. - Ese. Todo irá ben.
- Janusz, vai ir ben. - Iso espero.
E despois imos falar.
Lémbrolle que testifica baixo xuramento.
Sr. Skirmuntt, vostede estaba na ponte xusto antes da traxedia.
Si, durante un tempo.
Pódenos dicir, coas súas palabras, que estaba a acontecer na ponte?
O que cabe esperar.
Loitabamos contra os elementos.
Igual que vós no Karkonosze.
Pódenos dicir que facía na ponte?
Estaba de garda.
- E onde estaba o capitán? - Durmindo.
Silencio, señoras e señores.
Silencio, por favor.
¿Está a dicir
que o capitán non estaba na ponte durante a tormenta?
Obviamente, en canto xurdiron problemas, apareceu.
Foi decisión súa cargar os tanques de babor?
Non, o oficial Skrzypczyński tomou a decisión na súa garda.
Como a presión do vento estaba a escorar o barco a estribor,
tomamos a decisión de equilibrar a escora cargando a babor.
Iso equilibrouna durante un tempo.
Por que só durante un tempo?
Cando viramos cara ao vento, as forzas…
combináronse e o ferry envorcou.
Pero por que fixeron esa viraxe?
Non o sei.
Non estaba na ponte nese momento.
- E onde estaba? - Perdón?
Onde estaba vostede?
Na sala de máquinas.
Fun comprobar as válvulas de lastre.
Sr. Skirmuntt…
gústalle beber?
Isto é absurdo!
Silencio, por favor!
- Silencio! - Isto é ridículo!
Orde, por favor.
Teño información de que no hospital
tiña unha botella de alcol.
Tiña, si. Deuma o empregado da embaixada.
E que? Bebérona xuntos?
Desculpen.
Podemos deixar xa a ridícula idea de que a tripulación estaba bébeda?
Letrado, vostede non decide que pistas se investigan aquí.
Mais opóñome a esas insinuacións.
Sente, por favor.
Sr. Skirmuntt, pódenos contar como chegou a ser oficial?
Ascendéronme.
Nunca foi a unha escola superior de náutica?
Ascendéronme de mariñeiro a oficial ao traballar no mar co capitán Ułasiewicz.
Moi ben, mais o seu ascenso é discrecional.
Non entendo o que quere dicir. A miña experiencia vén da práctica.
O que quero dicir é isto:
¿era vostede a persoa axeitada para estar na ponte
durante unha tormenta deste calibre?
O capitán estaba na ponte.
Xa o saben, atoparon o seu corpo alí.
Se cadra apareceu alí despois de que o ferry envorcase.
Desculpe, capitán Kubara.
¿Non é estraño que un capitán experimentado
cometese un erro de novato
e fixese unha viraxe nun ferry con lastre desigual?
Non o sei. Pode que non fose un erro.
Quizais non foi erro do capitán.
Iso tamén resolvería as dúbidas do capitán Binter,
que opina que Ułasiewicz tiña demasiada experiencia
para cometer tal erro.
Quizais foi vostede quen fixo a viraxe e envorcou o buque.
É un interrogatorio ou un linchamento?
Sr. Celej, sente!
Orde, por favor!
Señoría, a min tamén me gustaría escoitar a resposta do oficial sen condicionantes.
Aquí non se admiten peticións dos oíntes.
Estamos aquí para explicar as causas da catástrofe.
E os feitos son os que son.
E vostede, Sr. Skirmuntt, cóntenos o que aconteceu.
Eu non envorquei o barco!
O capitán fixo a viraxe.
- Tivo que facelo. - Por que?
Non o sei. Eu non estaba na ponte.
Sr. Skirmuntt, se non estaba na ponte nese momento,
como pode saber que o capitán tivo que virar?
Oficial!
Agarde, por favor.
- Oficial… - Capitán, eu non afundín o barco!
Non fun eu!
Non foi culpa miña.
Por que non me conta o que pasou?
Por que dixo que Ułasiewicz tivo que virar?
Witold.
A resposta está nas fitas da Ostsee Radio.
CERTIFICADO DE NACEMENTO
PÓLIZA DE SEGURO A NOME DE WITOLD SKIRMUNTT
Ven, michiña.
Toma.
Deséxame sorte.
FRONTEIRA POLACO-ALEMÁ
Ostsee Radio, aquí Kempen!
Estamos no lugar da catástrofe!
Repite, por favor. Córtase.
Ostsee Radio, aquí Kempen!
Desculpa. Estas son as fitas das 04:00, non si?
Si, das 04:00 ás 05:15 da mañá.
Que barco é Kempen?
Teño que comprobalo.
Grazas.
Ostsee Radio, aquí Kempen.
Estamos no lugar da catástrofe.
Temos a babor o barco polaco Heweliusz. Imos iniciar o rescate.
Dáme as vosas coordenadas.
Ostsee Radio, aquí Kempen.
Estamos no lugar da catástrofe.
Temos a babor o barco polaco Heweliusz. Imos iniciar o rescate.
Dáme as vosas coordenadas.
Estamos a 16 millas ao leste de Kolliker.
Dezaseis millas ao leste de Kolliker.
Kempen!
Aquí Kempen! As condicións son moi malas.
Somos moi pequenos. Marchamos.
Kempen!
Entendín ben? Marchades?
- Si. - Entendido.
Non temos información sobre o Kempen.
Mais comunicástesvos con eles, non?
Si, pero non temos información.
Podo levar unha copia destas fitas?
Leva as orixinais.
Non facemos copias.
Despois mándasmas de volta?
Grazas.
Budzisz, diga.
Son Binter.
Letrado, escóiteme ben.
O Heweliusz ía en rumbo de colisión cun barco alemán.
O capitán tivo que virar.
Que? Non o entendo. Ía chocar? Como é posible?
Non había máis barcos alí.
Ninguén o mencionou. De onde o sacou?
Pódese deducir das gravacións da Ostsee Radio.
- Hai gravacións? - Si.
Do día da catástrofe. Téñoas comigo. Mañá vounas presentar ante o Tribunal.
Letrado, isto cámbiao todo, non o ve?
O barco alemán tiña dereito de paso.
Xusto tras o accidente, o capitán di con claridade
que o Heweliusz está á esquerda.
Pode marchar.
Teño que marchar.
Vémonos mañá.
Non esquece algo?
Grazas.
Recoiro.
- Era Binter? - Era.
Que dixo?
Fixo un descubrimento.
Último día do xuízo. Oiremos os discursos de clausura.
O Tribunal Marítimo analizará as probas e, no prazo dun mes, emitirá un ditame.
Case toda Polonia agarda o ditame de hoxe.
En particular, os residentes locais, as familias dos falecidos e os mariñeiros.
Manterémolos ao tanto do transcurso da sesión.
Cinco minutos.
Hora de saír.
Onde está Binter?
Señoras e señores,
esta mañá recibimos unha noticia terrible.
A noite pasada produciuse un accidente de tráfico mortal
que levou a vida dun dos nosos xuíces leigos.
O capitán Piotr Binter.
Por este motivo, imos pospor até mañá a sesión de hoxe.
Jola, debería quedar até o final.
Xa tiven abondo, quero volver coa miña filla.
Mañá é a alegación final.
Final de que?
- Déixeme levala. - Non, grazas.
Teño algo que facer e vostede tense que preparar.
Adeus.
Ola, rula. Xa estou en Świnoujście,
pero hai un atraso por unha pequena avaría.
Se cadra non podemos partir.
Fixo mal tempo os últimos días…
13 DE XANEIRO, 10 H ANTES DO MAYDAY
…sería por deixar a Baba Iagá no coche.
O ferry abanea moito. Onte unha borrasca petou de lado tan forte
que chocamos contra o peirao coa popa
e agora os mozos andan arranxando os danos.
Non me gusta levar o Heweliusz nestas condicións.
Nin sequera amañaron a propulsión.
Dille a Aga que lle comprei as barriñas Daim que pediu,
pero ten que aplicarse máis co inglés.
E perdoa polo que pasou…
Cando estou esgotado anóxome.
- Se cadra cando volva podemos ir esquiar? - Andrzej!
Andrzej, ven!
Si, xa vou. Agardade!
E grávame os éxitos de Trójka Radio.
Hai unha fita en branco onda a cestiña.
Teño que deixarte…
Quérovos ás dúas. Mándalles bicos a todos. A Hania e Janusz, tamén.
Véxovos en cinco días. Bicos, moreas deles!
Andrzej é de fiar, garántocho. Poño a man no lume por el.
- Non porá reparos? - Non, ho!
Coñezo ben a Andrzej.
Ola, Andrzej.
Ola.
Este é o Sr. Ferenc.
Capitán Ułasiewicz.
Escoita, temos unha petición que vén de arriba.
Podemos atrasar a saída?
- Atrasala aínda máis? - Un chisco.
Vai mal tempo. De noite pode haber un puto vendaval.
Falta un envío diplomático importante.
Ti dás navegado faga o tempo que faga.
- Andrzej… - Que?
Isto é moi importante, entendes?
Pódeste apañar?
Eu quizais. O Heweliusz, non o sei.
Grazas.
Vamos.
Xa che dixen que non habería problema.
Andrzej é de fiar.
Eu só as vou saudar, ocupádevos vós delas.
Vamos.
Vaia benvida oficial.
Non adoitamos levar xente importante.
- Ah, e Marta… - Dáme a man.
- O comisario levaraas aos camarotes. - Ola.
E este mariñeiriño pode pasar pola ponte despois, se quere.
Oh, grazas.
Ten algo de medo. É a primeira vez que sae do país.
Claro. Podémoslle pedir a Ola que coide del.
- Si. - Vas con Ola?
- Vai. - Veñan comigo.
Como vai? Acabastes?
Vale, xa está!
Vaille dicir ao patrón que arranxamos a comporta.
- Pero… - Veña, móvete.
- Ola a todos. - Oh.
Waldek. Como van os ollos?
- Coma novos. - Que ben.
Xa esquecera o feo que pode ser o mundo.
- Pero ao vervos a vós… - Ola, Waldek.
Ola.
Ola, Zajdel.
Capitán, a comporta de popa está arranxada.
Pois comezade a cargar.
Non vos apuredes porque
- esperamos outro camión. - Entendido.
Que camión?
Un para a embaixada.
Dormes pouco logo?
Estanlle saíndo os dentes, así que chora algo.
Move ese camión branco ao dous.
- Se non imos escorar moito á dereita. - Si, Sr. Celej.
Xefe, vén aquí.
Para!
- Que carallo pasa aquí? - Nada. Métase nos seus asuntos.
- Estes son os meus asuntos. - Si? Pois teña.
Manda carallo…
Móveo!
Rapaz, apárcao na popa, no medio.
- Repite. Onde o poño? - Na popa.
Vale, entendido.
Prepárense. Vai ser unha noite movidiña.
Por desgraza, xa o sei. A que hora saímos?
Grazas.
Pronto, espero.
Que hora é?
Capitán, podemos falar?
- Perdoen. - Claro.
Dime.
- Hai un problema. - Cal?
Un camión leva moito máis peso do declarado.
- Canto? - Trinta toneladas.
- Pois bótao fóra. - É que non podemos.
Ah, ese.
Cal é o calado?
Estamos ao límite e quedan tres camións por cargar.
Non os deixes embarcar.
- Non cargamos máis? - Non.
Non cargamos máis.
Repito: non cargamos máis.
Non cargamos máis.
Como que non? Estades de carallada?
Decisión do capitán.
Teño que embarcar, teño entregas urxentes.
Pois colle o seguinte. Éche o que hai.
Anda e que che dean!
- Que dixo? - Non embarcamos.
Non pode ser!
Moi ben, saímos.
Imos con tres horas de atraso.
Ordes de arriba. Que lle queres?
Iremos cos catro motores, a ver se gañamos tempo.
Non creo…
Capitán, na radio alemá dixeron algo
dun furacán preto de Arkona.
Un furacán?
Capitanía, aquí o Heweliusz.
Adiante, Andrzej.
Sabedes algo dun furacán? Os alemáns mencionárono na radio.
Non sabemos nada. O vento é forte, pero non terrible.
Isto non é o Caribe.
Ninguén quedou no porto?
Non. Tedes luz verde para saír ao mar.
Grazas.
Ponte dous, arrincamos catro motores e dúas hélices de proa.
- …a miña muller… - Ahá.
…agora di que viven en Strzelin.
Agarda… Ben.
Sempre cociña que é unha puta marabilla.
Elevamos a rampla. Soltamos todas as amarras.
Rampla elevada.
Babor despexado.
Proa despexada.
Partimos.
Listos para pechar.
Pechamos a comporta.
Puto día trece.
Comporta pechada e bloqueada.
Colle o temón. Mantén o rumbo 055.
Temón collido. Rumbo 055.
Rumbo 055 confirmado.
ENTRADA DO PORTO DE ŚWINOUJŚCIE (POLONIA) 4,5 HORAS ANTES DO MAYDAY
Aquí ten a sopa.
- Grazas. - Que aproveite.
- Xa tomou a sopa? - Si.
- Asado ou polo? - Asado.
Fala o capitán. Fin das manobras. Cambiando a navegación.
Mantemos os catro motores e os xeradores.
Waldek, tes garda até as 02:00. Logo tócalle a Witek.
Mantén o rumbo 355. Se te desvías, corrixe a 350.
De acordo.
Avisádeme se pasa algo.
- Boa noite. - Boa noite.
Accidentes coma o afundimento do ferry Jan Heweliusz
nunca teñen unha única causa.
Polo que nunca hai unha única persoa responsable.
Una traxedia é unha suma de moitos factores.
Teñen que producirse moitas coincidencias desafortunadas
para que haxa unha catástrofe.
14 DE XANEIRO, 13 HORAS ANTES DO MAYDAY
Por que hai tanta escora?
Polo puto vento.
Xefe!
Se non o endereitan, non damos traballado!
Ponte, aquí Celej.
Ponte. Que pasa, Marek?
Tedes que endereitalo. Non damos traballado con esta escora.
Entendido.
Viraremos á dereita, ondas a popa. Vou cambiar os tanques antiescora.
Axiña estará arranxado. Chámame cando acabedes.
- Rumbo 030. - 030.
Xa está, 030.
Zajdel.
Aquí a ponte. Imos encher a babor. Abre a válvula.
Entendido, cambio e corto.
Ola, señores.
- Que tal? - Un pequeno abaneo, só un chisco.
Rumbo 030, vento do suroeste, forza oito.
Escoramos á dereita. Corrixino cos tanques.
Válvulas pechadas. Marek e o resto están engadindo máis cadeas.
A forte deriva desprazounos un pouco á dereita.
Cando Marek remate, retoma o rumbo.
Velocidade 13,5 nós. Chama se pasa algo.
Moi ben. Rumbo despexado?
Despexado, non houbo avisos.
- Boa noite. - Boa noite.
Marek, como ides? Todo amarrado?
Si, todo amarrado. Grazas.
Os camións móvense moito?
Coma Testemuñas de Xehová polo barrio.
Vaia demo de tormenta.
MAR BÁLTICO, 30 MINUTOS ANTES DO MAYDAY
Seguímonos desviando.
- Teremos que orzar máis. Rumbo 335. - 335.
- Listo, 335. - Moi ben.
Jan Heweliusz!
Que foi iso?
Non o sei.
Jan Heweliusz!
Aquí Kempen!
Jan Heweliusz! Aquí Kempen!
Estamos a estribor!
Van chocar connosco!
Merda.
Estamos a estribor!
Que pasa? Por que reducimos?
- Imos chocar. - Como dis?
- Como é posible? - Nin idea. Un arrastreiro alemán.
Non o vistes antes? Que carallo fixestes?
- Reducín porque… - Por que? Reduciches nunha tormenta?
Non serve de nada. Ímolo acometer.
Tomo o mando. Temos que acelerar.
- Todo a babor. - Todo a babor!
Que está pasando?
Todo a babor.
- Temón ao alerón. - Á orde.
Temón ao alerón.
Chama a sala de máquinas, que abran as hélices.
Ponte dous, abrimos as hélices!
Hélices abertas.
Por que escoramos tanto?
Toda a auga está nos tanques de babor.
Por que non avisaches? Móvea a estribor.
Enchemos a estribor, abre a válvula!
Que raio ten isto?
Merda!
Por que non se reduce a escora?
Que pasa cos tanques antiescora?
- Que carallo pasa? - Non o sei!
Pois vai mirar!
A escora está a aumentar.
Cantos graos?
Vinte, e segue subindo.
Atención, tripulación e pasaxeiros. Fala o capitán.
Hai que evacuar o ferry.
Repito: hai que evacuar o ferry.
Con ondas así e a auga salpicando por todas partes, os radares poden fallar.
Non detectan todos os obxectos. Sobre todo, se a embarcación é pequena.
Tal foi o caso do barco alemán que apareceu de súpeto moi preto do ferry.
Entrou en rumbo de colisión co Heweliusz, que partiu con atraso.
O barco alemán tiña dereito de paso, de aí a viraxe para deixalo pasar.
A catástrofe foi provocada por factores externos.
Defectos de construción do barco,
falta de información sobre as condicións no mar Báltico
e mala sorte.
Mais non pola incompetencia do capitán.
O comportamento do capitán foi exemplar.
Cedeu o paso.
Por favor, dígame…
Ten algunha proba que avale esta hipótese?
Por desgraza, non.
Queimouse xunto co coche de Piotr Binter.
Alguén de vostedes ten algunha pregunta máis?
Grazas, letrado.
Despois de revisar os materiais e as probas,
así como as declaracións das testemuñas e das partes interesadas,
o xurado do Tribunal Marítimo de Stargard Szczeciński
considera o seguinte.
O traxicamente falecido capitán do Jan Heweliusz, Andrzej Ułasiewicz,
é o responsable de causar a catástrofe.
Senten, por favor.
O capitán desatendeu as súas obrigas.
Demostrou falta de responsabilidade
ao tomar decisións arriscadas durante unha tormenta.
Pola súa parte, a tripulación
non seguiu os protocolos de saúde e seguranza laboral.
Iso é mentira.
Silencio.
O Jan Heweliusz tiña os seus defectos,
dos cales tamén é responsable a navieira.
Así mesmo, esa noite as condicións climáticas eran moi malas.
Con todo, os descoidos da tripulación
e a incomprensible decisión do capitán de virar de socate
foron os factores decisivos desta traxedia.
Ala, hostia…
Ponte, responde!
Ponte, á espera.
Home á auga a babor!
- Home á auga! - Recibido.
Lanza o salvavidas!
Saíu o veredicto?
Por que non imos de viaxe?
Apetéceche ir esquiar?
Quero estudar navegación.
Aínda tes tempo para pensalo ben.
Bo día.
A TRAXEDIA DO HEWELIUSZ MOTIVOU QUE SE REFORZASE O PRINCIPIO
DE QUE O CAPITÁN DO BARCO TEN A ÚLTIMA PALABRA SOBRE A PARTIDA.
EN 2005, AS VIÚVAS DOS MARIÑEIROS GAÑARON UN XUÍZO CONTRA POLONIA EN ESTRASBURGO.
O TRIBUNAL EUROPEO DE DEREITOS HUMANOS CONSIDEROU QUE 3 TRIBUNAIS MARÍTIMOS
NON LEVARAN O CASO DO AFUNDIMENTO DO HEWELIUSZ CON IMPARCIALIDADE.
A VIÚVA DO CAPITÁN, JOLANTA UŁASIEWICZ, NON QUIXO PARTICIPAR NESE XUÍZO.
ATÉ HOXE, O CASO DO HEWELIUSZ SEGUE SEN EXPLICACIÓN E ESPERTA EMOCIÓNS.
EN 2025, O OBITUARIO OFICIAL INCLUÍU A VÍTIMA 56 DA CATÁSTROFE,
UNHA RAPAZA DE 17 ANOS FILLA DUN CAMIONEIRO AUSTRÍACO.
LISTA DE VÍTIMAS DA CATÁSTROFE DO FERRY JAN HEWELIUSZ
Subtítulos: Noelia Surribas Díaz