[ดนตรีอึมครึมสื่อถึงหายนะ]
[ผู้คนร้องเจ็บปวดแว่วๆ]
[ครางเจ็บ]
[ครางกระเสือกกระสน]
[สะอื้น]
[ดนตรีเศร้าสื่อถึงหายนะ]
[บุคทสึ] ไม่พอโว้ย
[บุคทสึตะโกน] ยังไม่พอ!
[ชาย 1 เฮือกขาดใจ]
มือพิฆาตโคคุชู
ข้ายังเล่นไม่หนำใจเลย
มาจัดกันดีกว่า
การต่อสู้มันจบลงแล้ว
[บุคทสึหัวเราะ]
พวกเราเป็นซามูไรนะเว้ย
ต้องสู้จนตาย
[หัวเราะ]
แต่มันจบเร็วเหลือเกินนะ
เล่นเอาปืนไฟปืนใหญ่มายิงกันแบบนี้
[ครางจุก]
[เฮือกขาดใจ]
เห็นมะ!
แค่นี้แม่งก็ตายแล้วเนี่ย
[หัวเราะ] ไม่รู้สึกเลยว่าได้ฆ่าคน
ช่างเป็นอาวุธที่สะอาดเอี่ยมเหลือเกิน
ยุคสมัยของคมดาบมันจบลงแล้ว
มือพิฆาตอย่างพวกเรามันหมดประโยชน์แล้วละ
แต่สันดานของพวกเราก็ไม่ได้เปลี่ยนไป
เราต่างเป็นได้แค่มือพิฆาตไปทั้งชาติ!
วิธีการฆ่าของแก มันยอดเยี่ยมมาก
แสดงให้ข้าเห็นบ้างสิ
[ดนตรีอึมครึมตึงเครียด]
[ออกแรงฟัน]
[บุคทสึหอบ]
[บุคทสึครางจากแรงกระแทก]
ฮึบ!
[ดนตรีรุกเร้า]
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[ดนตรีสงบลง]
[หอบ]
เฮ้ย [ลากเสียงปนหัวเราะ]
เริ่มจะอยากแลกเลือดกับข้าแล้วรึยัง
[บุคทสึหัวเราะโรคจิต]
[คำรามโกรธ]
[ดนตรีรุกเร้าบรรเลงต่อ]
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[ครางเจ็บ]
[ครางจุก]
[หอบ]
[ดนตรีสงบลง]
[บุคทสึไอ]
[หายใจสั่น]
[แค่นเสียง] รีบฆ่าข้าสิ
[บุคทสึหายใจสั่นต่อเนื่อง]
[แค่นเสียง] ถ้าแกไม่ฆ่าข้าตอนนี้
ข้าจะตามไล่เชือดแกไปตลอดชาติ
[ครางเจ็บ]
ทุกอย่างมันจบแล้ว
[ดนตรีเศร้าหดหู่]
[หายใจสั่น]
[ตะโกน] ไว้เจอกันใหม่โว้ย!
มือพิฆาตโคคุชู!
[บุคทสึหัวเราะร่วน]
[บุคทสึหัวเราะร่วนต่อเนื่อง]
[ดนตรีหยุด]
ยุคสมัยของซามูไรจบลงแล้ว จงนอนรอความตายอยู่ในนี้ซะเถอะ
[เปิดประตู ปิดประตู]
[ฝีเท้าเดินไกลออกไป]
[ดนตรีเศร้าหดหู่]
[บุคทสึครางเจ็บปวดแว่วๆ]
แม่งเอ๊ย อยากสู้ชิบหาย…
[สูดหายใจเฮือกยาว]
[ฝีเท้าใกล้เข้ามา]
สารรูปดูไม่ได้เลยนะ คันจิยะ บุคทสึ
[ดนตรีหยุด]
แม้หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน
แต่จู่ๆ ก็โผล่มาในสงครามเซนัน
แล้วฆ่าฟันกระทั่งพวกเดียวกัน
หลังจากนั้นเจ้าใช้ชีวิตยังไงบ้าง
[ดนตรีเศร้าสิ้นหวัง]
หลังจากนั้นใช้ชีวิตยังไงเหรอ
ก็เหมือนตายทั้งเป็น
ตลอดเวลา
ข้าจะมอบโอกาส ให้เจ้าได้มีชีวิตในฐานะซามูไรอีกครั้ง
หา
[ไขกุญแจ]
(หนังสือพิมพ์โฮโคคุ รับสมัครผู้เข้าร่วม)
[ฝีเท้าไกลออกไป]
[เปิดประตู]
[หัวเราะเบาในลำคอ]
[ปิดประตู]
[หัวเราะในลำคอต่อเนื่อง]
[หัวเราะสะใจดังลั่น]
[ชาย 1 ครางเจ็บ]
[ตำรวจ 1] เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้นน่ะ ฮะ!
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ตำรวจ 1 หายใจสั่นกลัว]
[หายใจสั่นกลัวต่อเนื่อง]
[ดนตรีชวนสยอง]
ย้าก!
[ตำรวจ 1 ร้องลนลาน]
[ดนตรีเปิดเรื่องฮึกเหิมยิ่งใหญ่]
(ศึกซามูไรผู้พิชิต)
[นาฬิกาเดินแว่วๆ]
(อยากคุยกับเจ้าเพียงลำพัง ถึงอนาคตของสันติบาล)
(จะรออยู่ที่โตเกียว โอคุโบะ โทชิมิจิ)
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีตึงเครียดสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
[คาวาจิตะโกน] ท่านรัฐมนตรี
[เปิดประตู]
ท่านรัฐมนตรี ขอร้องล่ะขอรับ
เราต้องล้างบางพวกนักดาบในสงครามนี้ให้ได้
ไม่เช่นนั้นพวกมัน จะหันคมเขี้ยวใส่ยุคสมัยใหม่แน่ขอรับ
โปรดอนุมัติให้จัดซื้อปืนเข้ากรมสันติบาลด้วย
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะขอรับ!
ถ้าหากมีคนคิดลอบสังหารท่านรัฐมนตรีโอคุโบะ จะทำยังไงล่ะขอรับ
ยึดดาบจากพวกเขาก็พอ
- ที่เหลือข้าสั่งห้าม - คุณโอคุโบะ!
การกดขี่ที่เกินจำเป็น มีแต่จะสร้างคลื่นปฏิวัติลูกใหม่
คิดถึงเกียวโตในช่วงบาคุมัทสึสิขอรับ
มีสหายของพวกเราต้องตายไปกี่ราย เพราะการลอบฆ่าของพวกนักดาบบ้าง!
หากนักดาบมากฝีมือ วางแผนจะลอบสังหารพวกเรา
ก็ไม่มีทางหยุดยั้งพวกเขาได้!
พวกเราจำเป็นต้องใช้ปืน เพื่อปกป้องอนาคตของญี่ปุ่นนะขอรับ!
เอาอาวุธไปต้านอาวุธ แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา!
คิดว่าอะไรคือสิ่งจำเป็น ที่จะทำให้ญี่ปุ่นแข็งแกร่งขึ้นในฐานะประเทศชาติ
- มันคือประชาชน! - นี่ก็เพื่อปกป้องประชาชนไง!
ลำพังอาวุธมันซื้อใจคนไม่ได้! เรื่องแค่นี้ก็ไม่เข้าใจรึไง!
[รัฐมนตรีสูดหายใจลึก]
คาวาจิ
ถึงพวกนักดาบจะไม่จำเป็นแล้ว
แต่ว่า
เราก็ต้องหาหนทางให้เราอาศัยอยู่ร่วมกันได้
ไม่งั้นประเทศชาติก็ไร้อนาคต
[ดนตรีตึงเครียดสื่อถึงสิ่งชั่วร้ายต่อเนื่อง]
ข้าจะไม่ยอม… ถอดใจเป็นอันขาด
[เปิดประตู]
[ปิดประตูกระแทก]
[พ่นลมหายใจ]
[สูดหายใจลึก]
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
(แผนการโคโดคุ เพื่ออุดมการณ์)
[หายใจสั่นเครียด]
[ฝีเท้าใกล้เข้ามา]
[เลขา] ท่านคาวาจิขอรับ
เข้ามาได้
ขออนุญาตนะขอรับ
มีโทรเลขจากโอคุโบะ ส่งมาถึงท่านคาวาจิขอรับ
[รัฐมนตรี] ถึงคาวาจิ โทชิโยชิ
อยากคุยกับเจ้าเพียงลำพัง ถึงอนาคตของสันติบาล
จะรออยู่ที่โตเกียว
[ดนตรีพื้นบ้านญี่ปุ่น]
[ชาวบ้านคุยกันจอแจ]
[ชาย 1] เร่เข้ามา เร่เข้ามาขอรับ
[ชาย 2] ไม่เจ็บไม่ไข้ พืชผลงอกงาม
(เทศกาลศาลเจ้า)
[ชาย 2] เอ้า เร่เข้ามาเร่เข้ามา
[ชาย 3] เชิญเลยครับ เชิญชมได้เลยขอรับ
[ชาย 4] สดๆ จากโตเกียว เอโดะเก่าเลยนะขอรับ
[ครางตื่นเต้นดีใจ]
[ดนตรีพื้นบ้านญี่ปุ่นต่อเนื่อง]
[นักดนตรีตะโกนให้จังหวะ]
[นักดนตรีตะโกนให้จังหวะต่อเนื่อง]
ฟุตาบะ
เจ้าคะ
จะไปก็ได้นะ
จะดีเหรอเจ้าคะ
เออ
[ครางดีใจ]
ขอบคุณมากเลยนะเจ้าคะ
จะดีเหรอ
อีกสองวันกว่าจะถึงวันนัด
แล้วอีกอย่าง
นี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
เดี๋ยวนี้หัดทำหน้าแบบนั้นเป็นแล้วเหรอ
ทำหน้าแบบไหน
ก็หน้าแบบพ่อคน เวลาที่มองลูกไง
มีความสุขไหมที่ได้มีลูกเมีย
มี
แล้วครอบครัวจริงๆ มันเป็นยังไง
[ดนตรีเศร้าเวิ้งว้าง]
เป็นสิ่งที่ต้องปกป้องเอาไว้ให้ได้ แม้ต้องแลกด้วยทุกอย่าง
มันสอนให้ข้ารู้จักชีวิตแบบอื่น นอกจากอยู่เพื่อฆ่าคน
[อิโรฮะ] ส่วนข้าน่ะ…
ถ้ารู้ว่าต้องอยู่แบบนี้ไปทั้งชีวิต
ข้าขอตายในศึกคัดเลือกผู้สืบทอดยังดีกว่า
ข้าคิดแบบนั้นประจำ
อิโรฮะ
ไม่ใช่นะ ข้าไม่ได้…
ข้าเข้าใจ
เข้าใจดี
[อิโรฮะสูดหายใจลึก]
ข้าไปเดินเล่นละกัน
[ดนตรีพื้นบ้านญี่ปุ่นบรรเลงต่อ]
[ดนตรีแผ่วลงจนหยุด]
[ซันสึเกะ] ภัยอันตรายต่อพี่น้องนี่คืออะไรอะ
[ชิคุระ] จงเล่ามาโดยละเอียดซะ
[เคียวจิน] ซากะ ชูจิโร่กับคินุกาสะ อิโรฮะน่ะ
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้พวกเขาต้องตายแน่
[ชิคุระพ่นหายใจกังวล]
อย่าบอกนะว่า
เก็นโตไซเหรอ
โอ้โห หัวไวมาก ถูกต้องแล้ว
ที่ศาลเจ้าข้างหน้าน่ะ มีงานเทศกาลจัดอยู่
ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ที่นั่นนะ
รวมถึงเก็นโตไซด้วย
นี่เจ้า…
เป็นใครกันแน่
[เคียวจิน] ไม่รู้สิ
แม้แต่ตัวเองก็ชักจะไม่แน่ใจแล้ว
แต่รีบเข้าเถอะ
[ดนตรีลุ้นระทึกสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
[ชินโนะสึเกะ] คุณเคียวจิน
[หายใจสั่น] เมื่อกี้มันหมายความว่าไงหรือขอรับ ใครคือเก็นโตไซ
ชินโนะสึเกะคุง
บางครั้งโลกเรา… ก็มีเรื่องที่ไม่รู้จะเป็นบุญมากกว่านะ
แต่ว่า…
[ดนตรีอึมครึมน่ากลัว]
ไหนๆ แล้ว มาสำราญกันดีกว่า
กับการละเล่นที่ชื่อโคโดคุเนี่ย
[หายใจสั่น]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีพื้นบ้านญี่ปุ่นบรรเลง]
[เก็นโตไซหายใจดังก้องลากยาว]
[กระพรวนดังแว่ว]
[กระพรวนดังใกล้เข้ามา]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงรอบตัวเบาวูบลง]
[สั่นกระพรวน]
- [ดนตรีและเสียงรอบตัวค่อยๆ กลับมา] - [สั่นกระพรวน]
[ครางอึ้ง]
ผู้สืบทอดสำนักเคียวฮาจิลำดับที่แปด
คินุกาสะ อิโรฮะ
พบตัวเจ้าแล้ว
[ดนตรีชวนสยองรุกเร้า]
[หายใจแรง กลัว]
หรือว่า…
[เฮือก]
[อิโรฮะหายใจสั่น กลัว]
[อิโรฮะเฮือก]
[อิโรฮะหายใจสั่น ลนลาน]
[ดนตรีรุกเร้าขึ้นเรื่อยๆ]
[ดนตรีหยุด]
[ชาวบ้านคุยกันจอแจ]
ดีละ งั้นก็มาเริ่มกันเลย!
[ทุกคน] ขอรับ!
[หัวหน้าทีมจุดไฟ] เอาละนะ
[ดนตรีพื้นบ้านญี่ปุ่นบรรเลง]
[ทุกคนร้องตกตะลึงชื่นชม]
[หัวเราะมีความสุข]
[หญิง 1 กรีดร้องโหยหวน]
(เทศกาลศาลเจ้า โดยศิษยานุศิษย์)
[ดนตรีน่ากลัวสื่อถึงเหตุร้าย]
[หายใจสั่น]
[สั่นกระพรวน]
- [ออกแรงฮึบ] - [สั่นกระพรวน]
- [หายใจดังก้องลากยาว] - [สั่นกระพรวน]
[หอบ]
[หายใจดังก้องลากยาว]
[ออกแรงฮึบ]
[เก็นโตไซหายใจลากยาว และสั่นกระพรวนต่อเนื่อง]
[ออกแรงฮึบ]
หาเจอสักที
[ตะโกนลั่น] ไอ้โคคุชู!
- [ดนตรีรุกเร้าอันตราย] - [ชาวบ้านกรีดร้อง]
[ชูจิโร่ออกแรงต้าน]
[บุคทสึ] เรามาตัดสินให้รู้ผลกันดีกว่า!
[ชูจิโร่ออกแรงต้าน]
[ชาย 1] เฮ้ย หนีเร็ว
[ชูจิโร่ตะโกน] หลบไป! หลบไป! ไปให้พ้น!
[ชูจิโร่ออกแรงฟัน]
[ดนตรีสงบลงแต่อึมครึม]
[หอบ]
ว่าแล้วเชียว
ได้สู้กับแกแบบกะเอาตายนี่มันสุดยอด
แกก็แค่ฆ่าคนเพื่อสนองตัณหาเท่านั้น
แกเองก็ไม่ต่างกันเลยนี่หว่า
น่าเบื่อฉิบหาย
- [ตะโกน] ทุกอย่างแม่งโคตรน่าเบื่อ - [ดนตรีรุกเร้า]
[ชาวบ้านร้องตกใจ]
[ร้องเจ็บ]
อะไรที่มันน่าเบื่อ ข้าจะฆ่าให้หมดเลย!
[ฟุตาบะตะโกน] พอได้แล้ว!
[ดนตรีหยุดชะงัก]
หา [อึกอัก หายใจสั่น]
[ฟุตาบะสะอื้น]
มาทำอะไรอะ แม่หนู
[สะอื้นต่อเนื่อง]
ทำไมถึงฆ่าคนที่ไม่มีความผิดด้วยเจ้าคะ!
แบบนี้มันไม่ใช่ซามูไรแล้ว!
ฟุตาบะถอยไปก่อน!
[ดนตรีอึมครึมน่ากลัว]
งั้นซามูไรต้องเป็นแบบไหน
[หายใจแรง]
[บุคทสึตะโกน] ช่วยสอนกันหน่อยเถอะ!
- [ชาวบ้านร้องหวาดกลัว] - แม่หนูน้อย!
[หายใจสั่นกลัว]
อย่านะ บุคทสึ รีบปล่อยนางไปซะ
[สะอื้นกลัว]
ถ้าข้าฆ่าแม่นี่
แกอาจมีใจจะสู้ก็ได้
อย่านะ… อย่าฆ่านาง
[ตะโกน] อย่าเชียวนะ!
- [หัวเราะโรคจิต] - [ฟุตาบะสะอื้น]
[หอบ]
[หายใจสั่น]
[กระพรวนดังแว่ว]
[ฝีเท้าบนพื้นไม้]
[ดนตรีอึมครึมน่ากลัว]
[สั่นกระพรวนต่อเนื่อง]
[หายใจแรง]
[หายใจสั่น]
[เอฟเฟกต์ตกใจ]
[หายใจเฮือก]
[ดนตรีชวนสยอง]
[ออกแรงเปิดประตู]
[ดนตรีหยุด]
[หอบ]
[สั่นกระพรวน]
[ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย]
[เฮือกตกใจ]
เหอ
[ชายแก่ครางจุก]
- [หายใจสั่นกลัว] - [ดนตรีชวนสยอง]
[ร้องลนลาน]
[ครางขาดใจ]
[สั่นกระพรวน]
[พ่นลมหายใจลากยาว]
[สะอื้น]
[กรีดร้อง]
[ชาวบ้านร้องแตกตื่น]
[พลุระเบิด]
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึก]
[ครางพร้อมสู้]
[หัวเราะบ้าคลั่ง]
[ตะโกน] หลบไป! รีบหนีไปซะ!
[ชาวบ้านกรีดร้องหวาดกลัวต่อเนื่อง]
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[หอบ]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[หอบ สะอื้น]
[ชูจิโร่] แขนแบบนั้นเจ้าสู้ไม่ไหวหรอก ยอมถอดใจซะ
ถึงแกจะบอกให้ถอดใจ
แต่ที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะถอดใจกันนี่หว่า
ยอมให้พวกมันยึดดาบไปแล้วชีวิตเป็นไง
ชีวิตแกได้มีความสุขบ้างไหม
[หายใจแรง]
- ข้าก็มีความสุขดี - ถ้างั้นแกจะมาอยู่ตรงนี้ทำไม
ผลสุดท้าย
แกก็ไม่มีทางอื่นที่จะพิสูจน์ตัวเอง นอกจากฆ่าคน
[ดนตรีเศร้า]
แค่จะช่วยคนคนนึง แกก็ยังล้มเหลวถูกไหม
ยุคสมัยของซามูไรมันจบแล้วเหรอ
เรื่องพรรค์นั้นก็ช่างหัวมันสิวะ
ยุคสมัยแบบนั้น
[ตะโกน] แค่สร้างมันขึ้นมาอีกครั้งก็พอ!
[ชาวบ้านร้องหวาดกลัว]
[ฮึดฮัดสู้กัน]
ย้าก!
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึก]
[ชูจิโร่ตะโกน] ถอยไป!
[ออกแรงเลื่อน]
[หอบ]
[ดนตรีหยุด]
[สั่นกระพรวน]
[หอบ]
[สั่นกระพรวน]
[สูดหายใจแล้วหยุดชะงัก]
[สั่นกระพรวน]
[เก็นโตไซหายใจดังก้องลากยาว]
[พ่นลมหายใจลากยาว]
[ดนตรีน่ากลัวสื่อถึงเหตุร้าย]
[ดนตรีหยุดชะงัก]
ฮึ่ย!
[ดนตรีรุกเร้าน่ากลัว]
ฮึ่ย!
[หอบกลัว]
[เก็นโตไซหายใจลากยาว]
[หายใจสั่นกลัว]
[เก็นโตไซหายใจลากยาว]
[เก็นโตไซ] เจอตัวเจ้าแล้ว
- ฮึ่ย! - [อิโรฮะออกแรงหนี]
[หายใจลากยาว]
[พ่นลมหายใจลากยาวชวนสยอง]
- [ชาย 1] เฮ้ย เสียงอะไรอะ - [ชาย 2] อ้าว เสียงอะไรอะ
- [บุคทสึ] ย้าก! - [ชาวบ้านแตกตื่น]
[ชาย 2] เฮ้ยๆ!
- [บุคทสึร้องคำรามบ้าคลั่ง] - [ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
[บุคทสึ] ไอ้โคคุชู!
[ชาย 3] เฮ้ยๆๆ เกิดอะไรขึ้นน่ะ
[ออกแรงสู้กัน]
[ชูจิโร่] พอได้ยัง!
[บุคทสึ] เอาไป!
[บุคทสึ] ย้าก!
[ชูจิโร่ออกแรงต้าน]
[บุคทสึออกแรงฟัน]
[ดนตรีหยุด]
[หอบ]
[เก็นโตไซหายใจลากยาว]
[ฮึบสู้]
[เก็นโตไซครางหลบ]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ฮึดฮัดต่อสู้]
[หอบ]
[ออกแรงเขวี้ยง]
[ออกแรงแทง]
[ดนตรีหยุด]
[ครางเจ็บ]
[หอบ]
[ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
[เก็นโตไซ] กระบวนท่าเมื่อกี้ถือว่าเยี่ยมมาก
[หอบลนลาน]
แต่มันก็จบแค่นี้แหละ
มีอะไรจะสั่งเสียรึเปล่า
[หอบลนลานต่อเนื่อง]
ฝีมือแค่นี้
เอาชนะพวกพี่น้องของข้า ไม่ได้หรอก [หายใจสั่นลนลาน]
เจ้าวางใจเถอะ
อีกไม่นาน… ทุกสิ่งก็จะพินาศสิ้น
[หายใจสั่นกลัว]
[ชายใส่หมวก] ฮึบ!
[ชายใส่หมวกออกแรงฟัน]
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึก]
[ชายใส่หมวกฮึดฮัดสู้]
[ชายใส่หมวกครางเจ็บ]
[เก็นโตไซคำราม]
[ชิคุระครางหลบ]
[หอบ]
[เก็นโตไซหายใจลากยาว]
[ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
[เก็นโตไซ] ผู้สืบทอดสำนักเคียวฮาจิ ลำดับที่สี่…
อาดาชิโนะ ชิคุระ
[ดนตรีรุกเร้า]
[ชิคุระฮึดฮัดสู้]
[เก็นโตไซครางเจ็บเสียงหลง]
[ซันสึเกะ] ย้าก!
[ครางล้มกระแทก]
[ดนตรีสงบ]
เล่นทีเผลอแล้วยังหลบได้อีก
[เฮือกตกใจ]
เช่นเดียวกัน ลำดับที่สาม…
[คำรามในคอ]
กิอง ซันสึเกะ
- [ชิคุระออกแรงฟัน] - [ดนตรีรุกเร้าบรรเลงต่อ]
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[เก็นโตไซคำราม]
[ซันสึเกะออกแรงต้าน]
- [ชิคุระเกร็งต้าน] - [เก็นโตไซคำรามขู่]
[หายใจสั่นกลัว]
[เก็นโตไซคำราม]
[ซันสึเกะและชิคุระออกแรงต้าน]
[ซันสึเกะและชิคุระครางโดนผลัก]
[ซันสึเกะ] ย้าก!
[ครางต้านไม่ไหว]
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[เก็นโตไซคำราม]
[ซันสึเกะ] ย้าก!
ไอ้อสุรกายเอ๊ย!
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[เก็นโตไซหายใจลากยาว]
[ดนตรีสงบลง]
[ชิคุระและซันสึเกะหอบ]
ซันสึเกะ
ประสานกระบวนท่า
[ซันสึเกะ] เออ
[ออกแรงสู้กัน]
[ดนตรีรุกเร้าลุ้นระทึก]
- [ดนตรีสงบลง] - [หอบ]
- [ชิคุระ] ซันสึเกะ… - [ซันสึเกะ] จะแกร่งเกินไปแล้ว…
[หายใจลากยาว]
หนีไปซะ!
[ดนตรีตึงเครียดลุ้นระทึก]
[ซันสึเกะ] อิโรฮะ ไปได้แล้ว!
[เก็นโตไซหายใจลากยาวต่อเนื่อง]
[ดนตรีสื่อถึงความมุ่งมั่น]
[ชิคุระ] ฮึ่ย!
[ครางโดนสะบัด]
[ครางออกแรงสู้]
- [ชิคุระครางฮึบ] - [เก็นโตไซครางเจ็บ]
[ดนตรีสงบลง]
[พ่นลมหายใจหงุดหงิด]
[คำรามเสียงต่ำในคอ]
[พ่นลมหายใจลากยาว]
[คำรามลากยาว]
[ดนตรีอึมครึมน่ากลัว]
[บุคทสึ] ถอยไป! ถอยไป!
อย่าขวาง!
[ออกแรงสู้กัน]
[ชาวบ้านโวยวายแว่วๆ]
- [บุคทสึออกแรงฟัน] - [ชูจิโร่ครางเสียหลัก]
[ทั้งคู่หอบ]
[ดนตรีตึงเครียด]
[หอบต่อเนื่อง]
ย้าก!
- ย้าก! - ย้าก!
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ทั้งคู่] ย้าก!
[บุคทสึครางกระเด็น]
ย้าก!
[ฮึดฮัดสู้กัน]
[ดาบเชือดเนื้อ]
[ชูจิโร่ครางเจ็บ]
[ทั้งคู่เกร็งต้าน]
[ทั้งคู่หอบ]
[ทั้งคู่] ย้าก!
[ฮึดฮัดสู้กัน]
- ย้าก! - [ชูจิโร่ออกแรงต้าน]
[บุคทสึ] ย้าก!
[ชูจิโร่ครางหลบ]
[บุคทสึคำราม]
[บุคทสึ] ย้าก!
[ทั้งคู่หอบ]
[ชาวบ้านคุยกันจอแจ]
[หอบ]
- ย้าก! - ฮึ่ย!
[ชาวบ้านโวยวายโหวกเหวก]
[ทั้งคู่] ย้าก!
[ชูจิโร่คำรามต้าน]
ย้าก!
[ทั้งคู่] ย้าก!
[ดนตรีหยุดชะงัก]
[ชาวบ้านร้องตกใจกลัว]
[สะอื้น]
[สะอื้นต่อเนื่อง]
[เฮือก]
[ดนตรีรุกเร้าอันตราย]
[ชูจิโร่ออกแรงกระโดด]
[ทั้งคู่หอบ]
[บุคทสึ] ย้าก!
[เอฟเฟกต์ดาบฟันเข้าเนื้อดังก้อง]
[ทุกอย่างเงียบ เหลือเพียงเสียงก้องแหลมในหู]
[เสียงรอบตัวกลับมา]
[ครางขาดใจ]
[หอบ]
[เสียงสั่น] มือพิฆาตโคคุชู [เฮือก]
ข้าน่ะ… [หายใจสั่น]
มีความสุขมากเลย [หายใจสั่น]
[หายใจแรง]
[หอบ]
ท่านชูจิโร่!
ท่านชูจิโร่! ท่านชูจิโร่เจ้าคะ!
[สะอื้น]
[ชูจิโร่หอบ]
[ดนตรีเศร้าหดหู่]
[ฟุตาบะสะอื้น]
[หอบต่อเนื่อง]
[ดนตรีหยุด]
[เลขา] ผู้เข้าร่วมที่มาถึงจิริวจุกุเป็นคนแรก
คือหมายเลข 227 คามุย โคจะ
- โอ้ว! ยอดเยี่ยมๆ ยอดเยี่ยมมาก! - ฮึ่ย! ฮึ่ย! หน็อย!
สมแล้วที่มาไกลจากถิ่นเอโสะ
- [ผู้ชมมีหนวดครางหัวเสีย] - แล้วก็หมายเลข 66
คันจิยะ บุคทสึ ตกรอบขอรับ
- ว่าไงนะ - ดูเหมือนจะถูกหมายเลข 108
- ซากะ ชูจิโร่สังหารขอรับ - โห!
- โฮ่ สมกับเป็นมือพิฆาตโคคุชู - โฮะๆ
[ผู้ชมหัวล้าน] น่าเสียดายแทนบุคทสึ เชือดแหลกจริงๆ นะขอรับ
[ชายมีหนวด] เออ!
ก็แค่ผีตายโหงมันหายไปอีกตัวนึงแค่นั้น
สำหรับพวกเราทุกคนแล้ว ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีขอรับ
[ผู้ชมมีหนวด] หึ ก็จริงนะขอรับ
อย่างนี้นี่เอง
ท่านผู้จัด ได้เวลาแล้วละขอรับ
[ดนตรีอึมครึมชั่วร้าย]
ข้ายังมีงานค้างที่ต้องไปทำ ดังนั้น จะขอไปจัดการก่อนชั่วคราวขอรับ
ช่างงานยุ่งสมกับเป็นเจ้ากรมสันติบาล
ท่านผู้จัด
ถึงเวลาแล้วสินะขอรับ
ขอเชิญทุกท่านจงเพลิดเพลิน กับโคโดคุต่อไปด้วยเถอะขอรับ
[ดนตรีชั่วร้ายเข้มข้นขึ้น]
[เปิดประตู]
ข้าแจ้งสถานที่นัดพบผ่านทางโทรเลขแล้วขอรับ
เข้าใจแล้ว ปล่อยให้พวกคนมีเงิน มันสำราญไปก่อน
รับทราบแล้วขอรับ
[ม้าร้อง]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[เคาะประตูสามครั้ง]
เข้ามาได้
ขออนุญาตขอรับ
เมื่อสักครู่ท่านคาวาจิ กลับมาจากปฏิบัติงานแล้วขอรับ
ข้าจะไปทันที ช่วยเตรียมรถม้าไว้ด้วย
ขอรับ
แล้วนี่ยังติดต่อชินเปย์ไม่ได้อีกเหรอ
ขอรับ เราสั่งคนไปตามถึงบ้านพัก แต่ไม่มีวี่แววท่านเลย
แจ้งให้ทางสันติบาลตามเรื่องดีไหมขอรับ
ไม่หรอก ให้เจ้าหน้าที่ในกระทรวง แยกย้ายกันออกไปตามหาเถอะ
ขอรับ
- [ปิดประตู] - [ถอนหายใจ]
[นาฬิกาเดิน]
[สูดหายใจลึก]
[รถม้าแล่นแว่วๆ]
[ม้าร้องแว่วๆ]
[ดนตรีเศร้าสื่อถึงเหตุร้าย]
[ม้าร้อง รถม้ากระแทก]
- [ชาย 1] นี่แกเป็นใครอะ - [ม้าร้อง]
[ชาย 1 ร้องเจ็บ]
ไม่ได้พบกันนานนะขอรับ ท่านรัฐมนตรี
ฮันจิโร่ นี่เจ้า…
ยังไม่ตายงั้นเหรอเนี่ย
เสียใจด้วยนะขอรับ
แต่ท่านคาวาจิไม่ได้มุ่งหน้ามาที่นี่
หมายความว่ายังไง
ตัวท่านคาวาจิ ได้ฝากข้อความมาถึงท่านขอรับ
ลาก่อน
[ครางจุก]
[ครางเจ็บ]
[กระอักเลือด]
[กระอักเลือดต่อเนื่อง]
[หายใจเฮือก]
[รัฐมนตรีดิ้นรนหายใจ]]
[ดนตรีสื่อถึงหายนะร้ายแรง]
[หอบ]
[หอบต่อเนื่อง]
อะไรเนี่ย
มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นมา
[พ่อค้าตะโกนขายของแว่วๆ]
(โอคาซากิจุกุ)
[ชาวบ้านพูดคุยจอแจ]
[ฟุตาบะ] ท่านอิโรฮะ…
หายไปไหนแล้วนะเจ้าคะ
หึ ถ้าเป็นยัยนั่นล่ะก็ ไม่ต้องห่วงไปหรอก
[สั่นกระดิ่ง]
[ชาย 1] ข่าวด่วนจ้า! ข่าวด่วน!
- ข่าวด่วน! ข่าวด่วนจ้า! - [ชาย 2] มีอะไรกันวะ เร็วเข้า
[ชาย 1] ข่าวด่วน!
[ชาย 3] ข่าวอะไร
[ชาย 1] ข่าวด่วน! ข่าวด่วน! เรื่องใหญ่ระดับชาติ!
- ท่านชูจิโร่ นี่มัน… - [ชาย 1] ข่าวด่วน! ข่าวด่วน! ข่าวด่วนจ้า!
รัฐมนตรีโอคุโบะเหรอ
เอ๊ะ ทะ… ทำไมท่านรัฐมนตรีถึงได้…
[ชาย 1 ตะโกนข่าวด่วนต่อเนื่อง]
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ
เอ๊ะ
โคโดคุต้องมีส่วนเอี่ยวแน่
[ชาย 4] ท่านซากะใช่ไหมขอรับ
ถูกคนแล้ว
[ชาย 4] มีข้อความจากท่านมาเอจิมะขอรับ
เนื่องจากเหตุฉุกเฉิน จึงต้องกลับโตเกียว
ขอให้มุ่งหน้าไปยังโตเกียวด้วย
ข้อความมีเท่านี้ขอรับ
[ถอนหายใจ] เข้าใจแล้ว
ขอตัวก่อนนะขอรับ
[ชูจิโร่ถอนหายใจ]
ฟุตาบะ
พวกเราต้องไปถึงโตเกียวให้เร็วที่สุด
[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]
เจ้าค่ะ
[ชาย 5 ตะโกน] เฮ้ย! รถม้าจะผ่านทางมาแล้ว!
[ชาย 6 ตะโกน] รถม้าจะผ่านทาง!
หลีกหน่อย หลีก!
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้าย]
[ดนตรีสื่อถึงสิ่งชั่วร้ายโหมดัง]
[ดนตรีหยุด]
[ครางออกแรงลุก]
อย่าเพิ่งลุกเลย ไม่งั้นแผลเปิดแน่
[อิโรฮะหอบ]
ขอบใจนะ
- นี่ ทั้งสองคน - [ซันสึเกะ] หืม
[หอบ]
เมื่อคืนข้าฝันไป
[หอบ]
ฝันถึงตอนที่พวกเรายังอยู่กันพร้อมหน้า
[หอบ] ข้ากับซันสึเกะ ยังขี้นเสียงเถียงกันเหมือนเคย [หอบ]
พี่ชิคุระก็เก่งสุดๆ
ตอนนั้นทุกคนต่างก็มีรอยยิ้มให้กัน
[พ่นลมหายใจ]
เออ
ก็ถูกของเจ้า
[ซันสึเกะถอนใจ]
ถ้าตอนนั้นเราสู้กันเพื่อชิงตำแหน่งผู้สืบทอด…
ข้าก็คงตายไปนานแล้ว
แต่เป็นเพราะพี่ชูหนีลงเขาไป
[ดนตรีเศร้าหดหู่]
[พ่นลมหายใจ]
ข้าก็เลยอยู่มาจนวันนี้
แต่ตราบใดที่เอาชนะเก็นโตไซไม่ได้
พวกเราก็ก้าวต่อไปข้างหน้าไม่ได้
[ดนตรีสื่อถึงความมุ่งมั่น]
[สูดหายใจ] พวกเราพี่น้องทุกคน
มาโค่นเก็นโตไซด้วยกันเถอะ
เจ้านั่นน่ะ
ถ้าพวกเราพี่น้องไม่ร่วมแรงกันก็ไม่ชนะ
[ซันสึเกะ] ถูกของเจ้า
มีแค่ทางเดียวแล้ว
[ชิคุระ] ใช่
ต้องเริ่มจากรวบรวมพี่น้องของเรา
[ดนตรีมุ่งมั่นต่อเนื่อง]
- [ชายมีหนวด] อะ… โอ้โฮ - [ผู้ชมหัวล้าน] ชิมิสึดานิในเมืองคิโออิ [หัวเราะ]
ไม่คิดเลยว่าจะลงมือจริงๆ
ท่านผู้จัดช่างน่าเกรงขามมากจริงๆ
[ผู้ชมหัวล้าน] ขอรับ [หัวเราะ]
เพียงเท่านี้ก็ไม่มีอะไรมากวนใจพวกเราอีกแล้ว
ใช่ ขอรับ
ยังมีผู้เข้าร่วมที่โดดเด่นอีกมากมายเหลืออยู่
เมื่อผู้อ่อนแอสิ้นไป
ก็จะมีเพียงผู้แข็งแกร่งที่เหลือรอด
[ดนตรีมุ่งมั่นต่อเนื่อง]
- [ซาคากิบาระ] โอ้โฮ - [ทุกคนหัวเราะพอใจ]
อืม
[ผู้ชมหัวล้าน] ยอดเยี่ยมมาก
[ทุกคนหัวเราะพอใจต่อเนื่อง]
เอาละขอรับ ทุกท่าน
ขอเชิญเพลิดเพลินไปกับโคโดคุกันต่อได้เลยขอรับ
[ผู้ชมหัวล้าน] เอ้า
- [ชาย 1] รอก่อนสิ - [ชาย 2] รีบหนีเร็ว
[ชาย 3 และชาย 4] หนีเร็วเข้า
[ชาย 5] ช่วยด้วย! [ครางเจ็บ]
[ชาย 1] มาเล่นกันต่อเถอะน่า
[ทุกคนครางเจ็บ]
[ชาย 1] เฮ้อ ค่อยยังชั่ว
ข้าไม่เจอใคร ก็เลยขาดแผ่นป้ายอยู่พอดี
[ครางฮึบ]
- [ชาย 1] ฮึ่ย! - [ชาย 4 ครางจุก]
[ออกแรงดึง]
ฮึ่ย!
[ดนตรีมุ่งมั่นต่อเนื่อง]
เอาละ เท่านี้คงผ่านแล้ว
โอ๊ะ พี่ชายก็จะเล่นด้วยม้า
เอ๋ มาเล่นกันเหอะ
สนุกออกนะ
[ดนตรีมุ่งมั่นต่อเนื่องโหมดัง]
[โคจะท่องบทสวด]
[ดนตรีเบาลง]
(อนุสรณ์วิญญาณ)
- [ดนตรีฮึกเหิมมุ่งมั่น] - [กระพรวนดัง]
อะไรกัน ไม่ได้เชือดสักคนเลยเหรอ
ข้าอุตส่าห์บอกที่อยู่ให้แล้วแท้ๆ
[หายใจสั่น]
จงฆ่ากันเองจนกว่าจะเหลือเพียงคนสุดท้าย
ฮึ่ย! ฮ่ะ! ฮึ่ย! ฮ่ะ!
[ดนตรีโหมดัง เข้มข้นขึ้น]
(ศึกซามูไรผู้พิชิต)
(องก์ที่หนึ่ง จบ)
[เพลงปิดเรื่อง]
[เพลงจบ]