Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Proszę za mną.
Cześć.
SZWACZE
WIĘZIENIE O MAKSYMALNYM RYGORZE
WYROK: 25 LAT
Poproszę numer 129.
WIĘŹNIOM NIE WOLNO ZACZYNAĆ ROZMÓW Z PERSONELEM WIĘZIENIA.
Siedzę w więzieniu od ośmiu lat
i zostało mi jeszcze 14 lat za napaść pierwszego stopnia.
To miejsce
jest dżunglą.
Dlatego nie mogę się z nikim patyczkować.
Jestem tu niebezpieczną bestią.
Inaczej zjedliby mnie żywcem.
Tak już jest. To poziom piąty nadzoru.
Dlatego chodzę tu z miną: „Zejdź mi z drogi”.
Ale to tylko maska.
Bo po przekroczeniu tych drzwi zaczynam czuć się inaczej.
Co tam? Dzień dobry.
Naszyj tu tę kolorową nitkę.
MĘŻCZYŹNI W TEJ SZWALNI BIORĄ UDZIAŁ W WIĘZIENNYM PROJEKCIE PIKOWANIA.
ICH MISJĄ JEST SZYCIE KOŁDER NA URODZINY
DLA KAŻDEGO PRZYBRANEGO DZIECKA Z SĄSIEDNICH HRABSTW.
Muszę użyć stołu krojczego.
To będzie moje arcydzieło.
Myślałem o bieli albo szarości. Przód kołdry jest szary.
Chyba właśnie dostałem odpowiedni szary materiał.
Gdy będziesz mógł…
naszyj tu imię. Potem to pójdzie do maszyny do pikowania.
- Jakie chcesz imię? - Takie.
- Chcesz bordowy? - Nie, czerwony.
- Ciemnoczerwony? - Tak.
Dobra.
Aż dotąd.
Hej, jak się masz?
KOORDYNATOR
W Centrum Sprawiedliwości Naprawczej szyje się kołdry dla miejscowych dzieci.
RODZAJ KOŁDRY: QUEEN WIEK: 16 LAT
Chętni poświęcają na to swój czas od 7.30 do 15.30, pięć dni w tygodniu.
Niektórzy z nich mają dożywocie. Nigdy nie wrócą do domu.
To ich sposób na spłatę długu wobec społeczeństwa.
Pięć miesięcy temu przyszła lista dzieci w pieczy zastępczej.
I przypadkiem zobaczyłem dziewczynę, której urodziny…
WYROK: DOŻYWOCIE
…przypadały wtedy, co moje.
I to mi zapadło w pamięć.
Dlatego zacząłem szyć jej kołdrę.
Wiele z tych dzieci usłyszało, że są nic niewarte.
Że nic nie osiągną.
To moja szansa, by dać im coś, co oznacza:
„Hej, my o was pamiętamy”.
Widziałem gotowy produkt.
Nic nie pasuje do tego, co mam.
- Nie było instrukcji. - Nie. Było tylko zdjęcie.
Niesamowite. W twoim stylu. Coś pięknego.
- Lubię takie wzory. - Piękne.
- Tak. - Tak.
Cholera.
Ta kołdra ma być w stylu lat 60. i ery hipisów.
Gdy skończę ten kwadrat,
następne będzie to.
Ups, nie ta strona.
To będzie po tej stronie.
WYROK: DOŻYWOCIE
A to będzie tutaj.
Jest dziewięć tak zwanych bloków.
W każdym z nich jest 81 łatek.
Dwanaście prostokątnych bloków,
a w każdym po 99 łatek.
Do tego są cztery duże bloki.
Każdy z nich ma 99 łatek.
To razem ponad 3500 łatek, tylko na wierzch.
Jest marzec, a ja muszę to zrobić do 1 maja.
Warto mieć nadzieję.
UWAGA
JEŚLI BIERZESZ Z PÓŁKI KWADRATY LUB COKOLWIEK INNEGO,
ZOSTAW PORZĄDEK.
Uczymy ich wycinać kwadraty.
Na samym początku
rysujemy projekt na siatce.
To podstawa, od której trzeba zacząć.
Gdy zaczynam, mam projekt w głowie, ale nie umiem go narysować.
Często, choć Ricky mnie za to zastrzeli,
zaczynam kroić.
A potem…
budzę się w środku nocy.
Wtedy zaczynam rysować kołdrę.
Nie szyję według wzoru.
Nie lubię kopiować.
Zestawiam ze sobą podobne kolory.
Lubię to robić w ten sposób. Więc robię to po swojemu.
Wygląda to tak:
najpierw wycinam pierwszy blok na środek.
Zwykle ma około 127 na 76 centymetrów.
Gdy już mam taki kawałek, muszę dołożyć 76 cm na górze i na dole
do tych 127 cm,
co razem daje 203 cm.
WYROK: 21 LAT
Jeszcze niewiele wiem, bo jestem tu nowy.
I co teraz zrobisz?
Skończę te dwa rzędy,
a to będzie następny rząd, tuż pod tym.
Trudno powiedzieć, gdzie ma być ten element.
Dobrze ci idzie.
Widzisz? Żaden z rogów się nie rozpada.
Zorganizowany chaos – tak najłatwiej opisać ten pokój.
- Kto ma mój nóż? - Przynieś go tutaj.
To mi przypomina małą postać z kreskówki,
która wchodzi z naręczem nożyczek, a wszędzie wokół latają kartki.
Coś tu nie gra.
- Nie podoba mi się to. - Jak to zrobiłeś?
To proces złożony z cięcia, szycia, prasowania,
cięcia, szycia, prasowania, i tak w kółko.
Przejdźmy do następnego kroku. Teraz zrobię podszewkę.
To będzie podszewka kołdry w motyle.
Wezmą materiał do szwalni, a on zrobi, co do niego należy.
Zaraz zobaczycie gotową kołdrę.
Dobra, zobaczmy.
- Wygląda dobrze. - No.
Hej.
Proszę. Zwijaj.
Jesteśmy małą społecznością w dużej społeczności.
- Wygląda super. - Te są większe.
Zagalopowałem się.
Poza tym centrum jesteś wśród innych facetów.
Ale oni nie mają pojęcia, jak się tu czujemy.
Inni tego nie rozumieją, ale my tak.
Są tu ci goście.
Uwielbiam przebywać z każdym z nich.
Nadajemy na tych samych falach i lubimy razem pracować
Każdy lubi coś innego.
Fred lubi kolory.
To idzie…
Jimmy ma gwiazdy.
Przepiękne.
Rod wybiera materiały.
A ja najbardziej lubię to. Motyle.
Mogę ci pokazać coś, co zrobiłem tutaj?
Jasne.
Zrobiłem tę kołdrę w zeszłym tygodniu
dla dziewczynki.
To moja robota.
Jeśli wybrałeś 19 cm, po prostu bierzesz
jedną ósmą z tej strony i jedną ósmą z tej, czyli jedną czwartą…
- Będzie dobrze? - Będzie idealnie.
- Nie wiedziałem. Ale teraz już wiem. - Tak jest.
Ricky jest dobrym nauczycielem.
W tydzień będziesz szyć idealne kołdry.
Będziesz w szoku, że tak umiesz.
Jeśli potrzebujesz pomocy
albo chcesz się czegoś nauczyć, idź do Ricky’ego.
Nigdy niczego nie uszył. Nauczy się to robić.
Całkiem nieźle ci to wyszło.
To skrawki materiału z jego kołdry i innych kołder.
Biorę je, tnę na małe kawałki i zszywam.
To mistrz.
Uczymy się od senseia.
Większość ludzi, którzy tu są, spaprała sobie życie.
Szukają czegoś, co można nazwać
celem.
Włóż to, żeby trochę poluzować. Przekręć.
Teraz możesz powiedzieć: „Gotowe”.
Uwielbiam to, co robię.
Kocham robić coś dla przybranych dzieci. To kocham najbardziej.
Z dziewczynkami kojarzy mi się róż, fiolet, zieleń.
A z chłopakami takie kolory jak czarny, żółty, niebieski.
Zapominam o wszystkim i po prostu szyję.
To moja ucieczka.
To moja droga ucieczki do świata na zewnątrz.
Robię to tutaj, ale mnie tu nie ma.
LIFE PRINCIPLES DAILY BIBLE
Nie każdy może tu pracować.
Tylko ktoś, kto nie naruszył zasad.
Staram się nie myśleć o tym, co zrobili, że tu trafili.
Traktuję ich jak ludzi, bo nimi są.
Robię to głównie ze względu na moją mamę.
Jej mama, moja babcia,
szyła rodzinie ubrania i kołdry ze skrawków materiału.
Właśnie to pamiętam z dzieciństwa.
Byłem młody, gdy mnie zamknęli.
Połóż tam palec. Trzymaj. W rogu. A teraz…
Mam 64 lata.
Zamknęli mnie, gdy miałem 20 lat.
Byłem po prostu dupkiem i strasznie nawaliłem.
Ale nigdy nie miałem problemów w domu, miałem dobrą matkę i ojca.
Miałem dobry dom.
Po prostu czasem wpada się w złe towarzystwo i popełnia się błędy.
Ale to już było.
To pierwszy raz, kiedy Jeremiah robi kołdrę.
WYROK: DOŻYWOCIE
Spójrz na te miejsca,
wszystko wygląda idealnie.
Moja pierwsza kołdra.
Czyli wykonałem swoje zadanie.
Mama byłaby z tego dumna.
Tak.
Ups, nie ta strona.
Pociągnij ją w tamtą stronę.
Jestem za kratkami od 38 lat.
Po jakimś czasie zaczynasz myśleć o swojej rodzinie.
A kiedy o nich myślisz, wtedy prawda wychodzi na jaw.
Te wszystkie rzeczy, które zrobiłem.
Byłem narkomanem.
A ja alkoholikiem.
Mój upadek nadszedł, gdy miałem około 20 lat.
Wtedy dostałem… Dostałem wyrok za morderstwo.
Jestem winny swojego czynu.
Oczywiście.
- Więc… - Trzeba wziąć odpowiedzialność za czyny.
Szkoda, że nie czuliśmy i nie okazywaliśmy tego,
zanim tu trafiliśmy.
Trudno się z tym pogodzić.
Bardzo tego żałuję.
Po 30 latach…
Wiesz, to po prostu…
Tak. Sam nie wiem.
Bo wiesz, moja mama wiele dla mnie znaczy.
To trudne.
Ciężko o tym mówić.
Słuchajcie, przyszła paczka.
Co jest w tym pudełku?
Tak to powiedział: „Hej, przyszła paczka”.
Wszystko, co tu mamy, jest darowane.
Gdyby nie ludzie o wielkich sercach i ich darowizny,
nie moglibyśmy tego robić.
Na tej półce są rzeczy głównie dla dzieci.
Mamy kreskówkowe pączki,
motywy muzyczne, materiał w fortepiany.
Jeszcze więcej jedzenia. Mamy orzeszki. Mamy też bekon. Tak.
To wypełniacz do kołder i kamizelek obciążeniowych dla dzieci z autyzmem.
Chłopaki nie powinni tu wchodzić, bo mamy tu narzędzia.
Mamy nożyczki, ostrza rotacyjne.
Nazywają je kosami.
Jak wszystko, co ma ostry koniec.
Bo nikt nie chce, żeby biegali tu z czymś takim.
Gdy przychodzą rano, podpisują dziennik narzędzi.
Potter to ten, co tam stoi. To jego torba z narzędziami.
Jest mu przydzielona.
Mamy tu listę tego, co jest w tej torbie,
na wypadek, gdyby pod jego nieobecność jego torba zginęła.
Jest za nią odpowiedzialny.
Na szczęście nic nigdy nie zginęło.
Gdy byłem młodszy,
nauczyłem się szyć, ale szyłem tapicerki.
Otworzyłem własny warsztat tapicerski.
Czegoś takiego nigdy nie robiłem. Zawsze używałem skóry i winylu.
Pracując z winylem i skórą, musisz się namęczyć.
A to jest bardziej miękkie.
Ups. Zrobiłem małe kuku.
Ojejku.
Trwało to z półtora tygodnia,
zanim moje ręce przyzwyczaiły się do lżejszego materiału.
Dobra, idę to wyprasować.
Zrobiłem też drugą kołdrę w motyle
i była przepiękna.
Nazwaliśmy ją Firefly, czyli świetlik.
Składała się z różnych kolorów i była taka piękna.
CZARNA I DUMNA
Moja mama uwielbiała motyle.
Po prostu kochała. Dlatego kocham motyle.
Zawsze gdy robię coś w motyle, myślę o niej.
Prosiła mnie zwłaszcza o to,
żebym nie wracał do tego, kim byłem.
Do tamtego gniewu.
Żebym był bardziej cierpliwy
i bardziej wyrozumiały, bardziej współczujący.
Że nawet jeśli ktoś zrobił mi coś złego,
nie muszę mu się odpłacać.
To zabrzmi dziwnie,
ale gdy dzwonię do domu, bliscy słyszą to w moim głosie.
W rozmowach z nimi słyszę:
„Brzmisz inaczej. Dokończyłeś”.
A ja na to: „Tak, dokończyłem”.
Wszystkie w motyle.
Opanował to, widzisz? Teraz bierze się za trójkąty.
WIO!
Boli mnie głowa.
Masz Tylenol?
Potrzebuję całej butelki.
Kręci mi się w głowie od tych kolorów i wzorów…
Nie wiem, co będę dziś robił.
Jestem…
Kiedy…
Jestem stary i muszę się jakoś ogarnąć.
Muszę zrobić jeszcze 17 takich wielkich bloków.
I przez całą noc robiłem szkice.
Gdy coś mnie dręczy, siadam i to robię.
Termin mija za dwa tygodnie, a ja się pocę z nerwów.
Cholera!
Nawaliłem.
Każdy rząd był zszyty w złą stronę.
Muszę rozciąć wszystkie rzędy,
odwrócić je na drugą stronę i zszyć je z powrotem.
Więc muszę rozdzielić te dwa duże kwadraty,
obrócić je i ponownie zszyć.
Tego nie było w dzisiejszym…
Czasem bywa trochę sfrustrowany.
Pomogę ci to wyczyścić.
- Najpierw trzeba je wyprasować. - Zrobię to szybko.
- Dobra. - Chyba że zajmie to dłużej.
Nie powinno.
Kiedy zaczął mi się kończyć czas na kołdrę z lat 60.,
Potter wkroczył do akcji.
Świetnie ci idzie.
Spójrz. Wszystko na swoim miejscu.
Szybko mu to idzie.
Zadziwi cię.
Zrobiłeś pierwsze dwa, połóż je na boku.
- Po dwa naraz? - Właśnie.
- Dobra. - Łapiesz.
Jestem gotów.
Gdybym zobaczył siebie sprzed lat, powiedziałbym,
że powinniśmy bardziej się skupiać na pomaganiu innym.
I…
doszedłem do tego, gdy straciłem syna w 2000 roku.
Mój syn zmarł w wieku 15 lat.
Potrzebował przeszczepu serca i płuc.
A ja byłem tu, w więzieniu, w wieku 40 lat.
Nie miałem nic poza wyrzutami sumienia.
To, co tutaj robimy,
pomaga mi się skupić.
A jak jestem skupiony, nie myślę o takich rzeczach.
- Musisz naostrzyć mi nożyczki. - Starzeją się, zużywają.
Miałem wrażenie, że czegoś im brakuje.
- Nie waż się. - Prawie się nabrał.
O kurde.
- Wyciąłem ci dziurę w ramieniu. - Ricky marzy o BDSM.
Och!
- Tak. - Niech Ricky włoży kamizelkę.
Może to go uspokoi.
Każdy sposób dobry.
- Pasuje ci ona, Ricky. - Dzięki, Rod.
Chwileczkę.
Dobry z ciebie manekin.
Waży trzy kilogramy. Nadaje się dla dzieciaka o wadze do 27 kg.
Pojadą do szkoły dla dzieci z autyzmem.
Oto…
Oto jedna z odpowiedzi na wysyłkę dla jednego z dzieciaków.
„Witajcie. Pracuję z tymi dziećmi
i widzę, jak dostają prezenty.
Najstarszy powiedział, że to najlepsze święta w jego życiu
i bardzo się cieszył.
Najmłodszy, cierpiący na zaawansowany autyzm,
bardzo się ucieszył ze swojej kołdry i zmienił salon we własną bawialnię”.
Opiekunka bardzo wam dziękuje i jest bardzo wdzięczna.
Nigdy nie widziała ich tak szczęśliwych.
To mnie ujęło.
Panie Potter.
Tak.
Pójdziesz ze mną?
Tak. Pójdę za tobą, Fred.
Rozłożyłem to.
Ładne.
I właśnie…
tutaj.
I…
- Niesamowite. - Tak.
To wygląda tak, jakby ten kawałek był na górze, a potem się powtarzał.
- Tak. - Pasuje.
Myślę, że przypadkiem wyjdzie całkiem fajnie.
Tak, chyba tak.
- Zaczynaj, kiedy chcesz. - OK.
- Musimy to przygotować. - Tak.
Dobra.
Ta ci naprawdę wyszła.
OK.
Masz klucz?
Spodobają im się.
Fred odszedł.
Ostatnio Fred dostał naganę.
Musieli go zabrać.
Pracował w swojej celi.
Przyłapali go z żyletką.
Rozcinał ubrania i je naprawiał.
Kiepska sprawa.
Jeśli nie zachowasz trzeźwego umysłu
i nie będziesz uważać, zaliczysz wpadkę, jak on.
Był cholernie dobrym pracownikiem.
Czasem po prostu wpadniesz i zostajesz przeniesiony.
Tutaj każdego można na czymś przyłapać i przenieść gdzieś indziej.
A wtedy nie można tu przychodzić.
Bez Freda będzie tu inaczej.
Nie zapominaj, gdzie jesteśmy. Nie jesteśmy idealni, ale staramy się.
Staramy się być lepsi.
Może potrzebował jeszcze kilku kroków.
Tyle wam powiem.
Hej, Paul. Zostawię kołdrę z lat 60.
Czekaj.
Co jest?
Jest totalnie spieprzona!
Musimy przerwać.
Zdejmijmy ją stąd. Musimy ją zdjąć.
Mamy problem.
Musimy ją zrobić przed końcem tygodnia.
Spójrz na to.
Materiał nie był dobrze rozciągnięty.
A wtedy zostawia małe zagięcia.
Czegoś takiego nie mogę przyjąć.
Bo to coś, co ktoś będzie miał przez długi czas.
Musimy ją rozpruć.
To jest źle zszyte.
Cholera jasna, Fred.
Złap ją i przenieś tutaj.
Jest tyle kwadratów.
Masz taki? Tylko mały kwadrat.
Tego samego materiału.
- Te zielone kawałki? - Nie. Nie zielone.
- Dobra. - Właśnie. Dobra.
Fred to zobaczy?
Jeszcze nie będzie mógł.
Musimy to znowu rozłożyć.
Widzicie? Nie ma.
Wszystko zniknęło. Widzicie, jakie to proste? Łatwizna.
Oto i ona!
Mierzy tyle, co ja.
Pokażmy tył.
Mieliśmy mały problem.
Ale już dobrze.
Ricky zwariuje. Będzie miał złamane serce, gdy odejdę.
- Tak. - Pójdę na niższy poziom.
Mam nadzieję, że za pięć lat będę w domu. Albo mniej.
Jesteśmy tu razem od wielu lat.
Mamy razem odsiadkę prawie od 25 lat.
- Nie będziemy… - Nie stracimy kontaktu.
Ciężko jest, gdy ktoś, kogo lubisz, wychodzi.
Od wielu lat, tak jak ci mówiłem, patrzę, jak ludzie odchodzą,
prawie od 40 lat.
Rozumiesz? To trudne.
Kto wie? Może kiedyś mnie stąd odeślą.
Miejmy nadzieję.
Ale czy zasługujesz…
Zrobiłem to, co zrobiłem. Wszystkim to mówię.
Nie wyobrażam sobie, co czuje rodzina.
Nie mogę.
Ale wiesz, po prostu musisz…
mieć nadzieję, że mi wybaczą, jak ja wybaczyłem sobie.
Głównie…
Większość nie umie sobie wybaczyć. Dlatego nie mogą się zmienić.
Bo ten demon wciąż w nich jest.
Musisz wybaczyć sobie, zanim wybaczysz komuś innemu.
I musisz kochać siebie, zanim kogoś pokochasz.
- Wiesz? - Musisz być w stanie to zrobić.
Bo mogę wstać i zeznać,
że wypuściłem z siebie demona kilka razy w więzieniu.
Nie jestem z tego dumny.
Ale musisz…
Musisz odpuścić. Inaczej to cię zje od środka.
DZIĘKUJĘ
Hej, White.
Tak. Cholera!
O rany.
Dostały je.
Ojej.
„Serdecznie dziękuję panu White’owi
i innym, którzy szyją kołdry”.
O rety!
- Dobre wieści. - Tak.
To bardzo miłe.
Super.
Wezmę zszywacz i powieszę je na tablicy.
Te były cięte już wcześniej.
- Nie są proste… - Wymiary 182, 40.
Nie powinny być…
Przytnę tę, a potem położę na niej drugą.
Głęboka czerń.
OD POCZĄTKU PROGRAMU
PRAWIE 2000 KOŁDER ZOSTAŁO PRZEKAZANYCH ORGANIZACJOM NON-PROFIT,
ORGANIZACJOM CHARYTATYWNYM I DZIECIOM Z RODZIN ZASTĘPCZYCH.
WYRAZY WDZIĘCZNOŚCI DLA WSZYSTKICH UCZESTNIKÓW PROGRAMU
W OŚRODKU WIĘZIENNYM W LICKING, MISSOURI, ZA PODZIELENIE SIĘ SWOIMI HISTORIAMI.
Napisy: Joanna Rychlik