Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
วันนี้วันศุกร์
เกือบทุ่มนึงแล้ว
อีกเดี๋ยวพี่ๆ ของสามีฉันจะมาที่บ้านเรา
เพราะมีเรื่องครอบครัวให้ถกเถียงกัน
ใช้คำว่า "ถกเถียง" เห็นจะเหมาะสุดแล้ว
ถ้าพูดถึงฮูเลี่ยนกับพี่ๆ
เอาอีกแบบค่ะ แบบเดียวกับอาทิตย์ที่แล้ว
แล้วก็ชีสด้วย
ฮูเลี่ยนบอกว่าไม่ต้องซื้ออะไรมา
แต่พวกเขาแทบไม่เคยมารวมตัวกัน ก็เอาซะหน่อยเนอะ
พวกเขามีกันสามคน วิกเตอร์เป็นพี่คนโต
นาตาเลียคนกลาง
แล้วก็ฮูเลี่ยนเป็นน้องเล็ก สามีฉันเอง
นาตาเลียเป็นคนยืนกรานให้มารวมตัวกัน
เพราะต้องคุยกันเรื่องพ่อ
พ่อสามีฉันอายุ 89 ปี
เขาเป็นพ่อหม้าย
นาตาเลียพูดถูกสุดๆ ที่บอกว่าเขาอยู่คนเดียวไม่ได้แล้ว
เขาหลงทางบ่อยขึ้นเรื่อยๆ
และพักหลังมานี้ เขาก็เริ่มมีนิสัยแย่ๆ ที่เขาเปิดไอ้จ้อนให้เพื่อนบ้านผู้หญิงดู
มีแค่นี้ค่ะ เท่าไหร่คะ
เรื่องของเรื่องคือ จากที่นาตาเลียบอก พวกเขาต้องรีบตัดสินใจ
ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายลง และมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น
วิกเตอร์บอกแล้วว่าจะมาถึงช้าหน่อย
สงสัยจะงานท่วมหัวอีกตามเคยนั่นแหละ
วิกเตอร์แต่งงานกับมาริซา
มีลูกสี่คน มีหมาสองตัว
พวกเขาเจอกันที่มหาลัยสมัยที่ยังเอ๊าะๆ อยู่
หลังจากเพียรพยายามอยู่นาน ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มคบกัน
แล้ววิกเตอร์ก็ทำมาริซาท้อง
พ่อตาเขาเป็นทนายคนดังคนสำคัญ
หลังจากนั้นไม่นาน วิกเตอร์ก็ได้ทำงานที่บริษัทครอบครัว
แต่จนถึงวันนี้ ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าเขาทำงานอะไรกันแน่
เขาเป็นพวกอยากเด่นอยากดัง พวกขี้คุย
แบบที่ฮูเลี่ยนชอบเรียก
ผู้ชายที่ยอมทำตามเมียสั่งทุกอย่าง
เพียงเพื่อรักษาหน้าตาทางสังคม ที่เขาไม่เคยฝันว่าชีวิตนี้จะมี
นาตาเลีย
นาตาเลียนี่คนละเรื่องกันเลย ไม่เหมือนพี่น้องผู้ชายเลย
เธอเป็นคนจริงจัง เป็นอินโทรเวิร์ต
เป็นคนระเบียบจัด ทุกอย่างต้องเป๊ะไปซะหมด
เธอเป็นอาจารย์ที่น่านับถือ แล้วเหมือนแค่นี้ยังไม่พองั้นแหละ
ในเวลาว่างอันน้อยนิด
เธอเขียนบทความ แถมยังแปลภาษาได้ไม่รู้ตั้งกี่ภาษา
นาตาเลียแต่งงานกับเฮโรนิโม
มีลูกสาวหนึ่งคน
แต่เธอไม่เคยมีความสุขเลย
เฮโรนิโมนอกใจเธอตลอด
เราทุกคนรู้ดี
ดีที่นาตาเลียมีเพื่อนอยู่คนนึงที่สนิทกันมาก
ชอบไปไหนมาไหนด้วยกัน เข้ากันดีมาก
เพื่อนของเธอยังโสด
ไม่ได้จะสื่ออะไรนะ
แต่บางครั้งฉันก็หวังนะ ว่านาตาเลียจะไม่เป็นคนจริงจัง
เป็นคนเคร่งเครียดขนาดนี้ ไม่รู้สิ อยากให้ชิลๆ ดูบ้าง
บาย
พวกเขาแทบไม่เคยมารวมตัวกันเลย
และฉันชอบดูตอนที่พวกเขามาเจอกัน
ทะเลาะกัน ไฝว้กัน
ฉันเป็นลูกคนเดียว
พ่อแม่ฉันเสียแล้ว
เหลือแค่พวกเขานี่แหละเป็นครอบครัว
และครอบครัวสำคัญที่สุดเพราะคู่ครอง…
วันดีคืนดีเขาก็อาจจะทิ้งเราไป
ส่วนเพื่อนมาแล้วก็ไป
แต่ครอบครัว พี่น้อง ยังไงก็ไม่มีวันทิ้งกัน
พวกเขาไม่รู้เลยว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน
(53 อาทิตย์คิดเพื่อพ่อ)
มีคนมาแล้ว
หวัดดี
ฮูเลี่ยนน่ะ เขาเพิ่งมาถึง
เดี๋ยวดูนะ เขาจะแกล้งทำเป็นจำไม่ได้
อะไรไม่ได้นะ
เปล่า พูดคนเดียว
- ไปไหนมาล่ะ กลับช้าจัง - แคสงาน
ว้าว
- ไม่เห็นบอกเลย - ไม่ได้บอก
แคสซีรีส์ทีวีเหรอ
เปล่า โฆษณา
- โฆษณาก็ออกทีวีนี่ใช่ไหม - เห็นเขาว่ากันนะ
โฆษณาอะไรล่ะ
ซุปกัซปาโช
เล่นเป็นมะเขือเทศ
โอเค
ผมจะอาบน้ำก่อน
ก็ดี
แต่อย่าอาบนานล่ะ เดี๋ยวพวกเขาจะมากันแล้ว
เดี๋ยวใครจะมานะ
พี่ๆ คุณไง จำไม่ได้เหรอ
วันนี้เหรอ
แน่ใจเหรอ
ก็คุณบอกวันศุกร์ไม่ใช่เหรอ
วันนี้วันศุกร์
ผมอาจพยายามลืมก็ได้
คงงั้นแหละ
ของว่างเหรอ
ใช่ ของว่าง
- เพราะฉันรู้ว่าคุณจะลืม - จะสื่ออะไร
ไม่ได้จะสื่ออะไรทั้งนั้นแหละ ใจเย็น
โอเค
ไม่ ผมแค่จะบอกว่า
ยิ่งเราเอาของกินให้เยอะ พวกเขาก็จะไม่ไปซะที
แต่ก็ไม่ได้มากันบ่อยๆ นี่
ฉันเป็นพยาบาล ทำงานในโรงพยาบาล
ฮูเลี่ยนเป็นนักแสดง
แต่เขาไม่ค่อยมีโชคเรื่องงาน น่าสงสาร
สมัยหนุ่มๆ เขาเคยได้เล่นซีรีส์ทีวี กับละครเวทีอยู่บ้าง
แต่ดูเหมือนจะไปไม่ถึงดวงดาว
เราเจอกันเมื่อห้าปีก่อนเอง เราตกหลุมรักกันแทบจะทันที
โดยเฉพาะเขา
เราไม่มีลูก เราเช่าอะพาร์ตเมนต์นี้อยู่ด้วยกัน
พี่สาวผมโทรมา ไม่ได้รับสามสาย
ใช่ เธอโทรมาตอนเที่ยง อยากคุยกับคุณ
ฉันบอกให้โทรเข้ามือถือ
โทรมาทำไม
- โทรมาถามว่าได้คุยกับวิกเตอร์รึยัง - เรื่องอะไร
เรื่องหลอดไฟ
หลอดไฟอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน
แต่บอกว่าจะโทรเข้ามือถือคุณ เพราะเป็นเรื่องสำคัญมาก
หลอดไฟไม่มีทางสำคัญขนาดนั้นได้หรอก
เป็นไปไม่ได้เลย
คาโรลินา
ว่าไง
ทำอะไรอยู่
อ้อ ฉันซื้อดอกไม้มาน่ะ
เราไม่มีแจกันใบอื่นแล้ว ก็เลยเอาใบนี้มา
- ที่เก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าน่ะ - ซ่อน
ซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้า สองคำนี้ต่างกันมาก
พี่ชายคุณให้เรามานะ ก็ไหนๆ วันนี้เขาจะมา…
วันนี้เขาจะมา แล้วยังไง
จะอาบน้ำไม่ใช่เหรอ
เราคุยกันแล้วนะ คุณอาจจะจำไม่ได้
ผมอยากเขวี้ยงมันออกนอกระเบียง แต่คุณไม่ยอมให้ผมเขวี้ยง
อ้อ จริงด้วย
- แต่จะให้ฉันเอาดอกไม้ไปไว้ไหนล่ะ - บอกทีว่าไม่ได้จงใจ
เราต้องให้อาหารแมวแล้ว
คาโรลินา
ฉันฟังอยู่
ที่ซื้อดอกไม้มา ก็เพื่อจะได้เอาแจกันออกมาใช่ไหม
ที่ซื้อมาเพราะเห็นว่าสวยดี
เป็นการสร้างบรรยากาศดีๆ ต้อนรับแขกของเราด้วย
นั่นพี่ผม ไม่ใช่แขกของเรา
เราไม่ต้องสร้างภาพให้ใครประทับใจ
ตรงกันข้าม
ถ้าคุณไม่เข้าใจว่าครอบครัวตื้นลึกหนาบางยังไง
คุณก็อย่ายุ่งดีกว่านะ ที่รัก
- ครอบครัวอะไรนะ - ตื้นลึกหนาบางยังไง
- แจกันนี่มันหยามกันชัดๆ - ก็ไม่ได้น่าเกลียดขนาดนั้นนะ
มันเป็นการหยามกัน และคุณก็รู้ดีแก่ใจ
มันน่าเกลียด ไร้รสนิยม เสแสร้ง
เหมือนพี่ชายผม
คุณอาจจะลืมไป
แต่วิกเตอร์เอาให้เราวันคริสต์มาส
แล้วเราก็มารู้ว่าห้างให้เขามาฟรี
ช่วยเปิดกระป๋องหน่อยสิ
แล้วเขาก็คิดว่า
"ในเมื่อฉันต้องเอาของขวัญไปให้น้องชายโง่ๆ
ฉันจะเอาแจกันห่วยๆ ให้ จะได้ดูเป็นคนภูมิฐาน"
กระป๋องอะไร
ปลาแอนโชวี่
ขอโทษนะที่พูดแบบนี้
แต่การที่คุณคิดว่ามันเหมาะสมแล้ว
ที่เอาแจกันใบนั้นออกมาไว้กลางห้องกินข้าว
ให้วิกเตอร์คิดว่า เราชอบแจกันห่วยๆ ของเขามาก
มันยิ่งทำให้ผมโมโหนะ
ใจเย็น เดี๋ยวฉันจะหาอย่างอื่นใส่แทน
เอาอีกแล้วนะ ผมก็เย็นอยู่นี่ไง
ดูไม่เย็นเหรอ
ก็ไม่รู้จะบอกยังไงดีนะ ที่รัก
วันนี้เป็นไง ดีไหม
ถ้านับถึงเมื่อกี้ก็ดี
ผมแค่จะบอกว่า จะทำอะไรเอาใจใคร เราต้องระวังหน่อย
เพราะคุณอาจจะมีเจตนาดี แต่เขาอาจจะมองเป็นอีกแบบ
เราไม่ต้องไปพยายาม ทำอะไรเอาใจเขาเป็นพิเศษหรอก
เขาเป็นพี่ชายผม ไม่ใช่นายกฯ เข้าใจรึเปล่า
เข้าใจแจ่มแจ้งเลย
ลำพังแค่มาหาก็เกินพอแล้ว นี่เรายังต้องมาทำอาหารเลี้ยงอีก
ก็แหงสิที่เขาเจาะจงว่าต้องมาที่นี่
ก็เราไม่คู่ควรได้รับเชิญ ให้ไปบ้านเขาที่ลาโมราเลฮานี่ ไม่
เพราะเดี๋ยวไปทำพรมเปอร์เซียเลอะละยุ่งเลย
ผมชักเริ่มประหม่าขึ้นมาจริงๆ นิดนึงแล้วเนี่ย
นิดนึงเองเหรอ
อาบน้ำซะ
- ให้ผมเอาปลาแอนโชวี่ไปทำยังไงดี - วางบนขนมปังปิ้ง
- คุณบอกให้พวกเขามากี่โมงล่ะ - ผมบอกให้วิกเตอร์มาตอนสองทุ่ม
- แต่นี่ก็สองทุ่มแล้วนะ - นั่นสิ
เขาจะมาสายครึ่งชั่วโมงเหมือนทุกทีนั่นแหละ
คนเจ๋งๆ อย่างเขากับเมีย
มาถึงคนสุดท้ายตลอด ทำเหมือนเป็นบุญคุณกับเรามาก
พี่สาวคุณตรงกันข้ามเลยนะ
ผมถึงบอกให้นาตาเลียมาตอนสามทุ่ม
- รู้ไหมทำไมบอกสามทุ่ม - อยากรู้ใจจะขาดแล้ว
เพราะผมรู้ว่านาตาเลียจะมาถึง ก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง
แบบนี้สองคนนั้นจะได้มาเจอกัน ที่ประตูหน้าตอนสองทุ่มครึ่งพอดีเป๊ะ
เดินขึ้นมาด้วยกัน ไม่มากวนประสาทผม
คนมีพี่น้องมันเหนื่อยนะ ที่รัก
คุณไม่เข้าใจหรอก
ถ้าพี่สาวคุณมาถึงก่อน มันก็เพราะเธออยากช่วย
ไม่ ถ้ามาถึงก่อน ก็ดีแต่จะกวนคนอื่น
แต่แน่นอน
เพราะพี่แกอดไม่ได้ที่จะต้องเข้ามายุ่มย่าม
ห่วงหน้าพะวงหลังอยากให้ทุกอย่างราบรื่นตลอด
อย่างที่นัดรวมตัวกันวันนี้
พ่อใจลอยไปหน่อย ขึ้นรถเมล์ผิดคัน
เราเลยต้องไปรับที่โกลเมนาร์เดโอเรฮา
แล้วไงล่ะ
ถึงกับต้องส่งไปอยู่บ้านพักคนชราเลยเหรอ
แล้วรู้ไหม… อะไรอีก
บอกมาสิ ที่รัก
ถ้าพ่ออยากโชว์ไอ้จ้อนให้เพื่อนบ้านดู ก็ปล่อยแกทำไป
ผมไม่ว่าอะไร
- อืม - พ่อเป็นไม้ใกล้ฝั่งเต็มที
ผู้ชายก็แบบนี้แหละ มันไม่ใช่ความผิดของเรา
ใช่
ไม่แน่ใจว่าเข้าใจทั้งหมดที่พูดมาไหม แต่ไว้คุยเรื่องนี้วันหลังดีกว่านะ
ตอนที่เราไม่มีแขก
นาตาเลีย
อืม
ไม่ ไม่ต้องเอาอะไรมา
ไม่นานใช่ไหม
อยู่ไหนแล้ว
อะไรนะ
อ๋อ เราไม่ได้นัดเจอกันวันนี้เหรอ
วันเสาร์ พรุ่งนี้
ไม่…
ไม่ต้องห่วง
ไม่ ผมคงเข้าใจผิดเอง
อ๋อ อืม ไม่ต้องห่วง
เราจะเอาปลาแอนโชวี่ ใส่กลับลงไปในกระป๋อง แค่นี้เอง
ล้อเล่น
ได้ เจอกันพรุ่งนี้สองทุ่มครึ่ง
ไม่สิ สามทุ่ม
มาตอนสามทุ่ม
บาย
เอาจริง เรื่องแจกันน่ะ ผมเสียดายนะ
อุตส่าห์ได้เปิดตัวแล้วแท้ๆ
นับห้าเริ่ม
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า…
วันนี้วันเสาร์ ใกล้จะหนึ่งทุ่มอีกแล้ว
เมื่อเช้าฮูเลี่ยนตื่นมารมณ์บ่จอยเอาซะเลย
แทบจะขอยกเลิกนัดวันนี้เสียให้ได้
เขาเชื่อว่าเรื่องเข้าใจผิดเมื่อวาน ไม่ใช่ความผิดเขา
แต่เป็นความผิดพี่ๆ เขา
ก็พี่ๆ เขาชอบตัดสินใจ หรือเปลี่ยนใจโดยไม่บอกเขาก่อน
ตามที่ฮูเลี่ยนบอก มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
และมันก็เกี่ยวโยง กับการที่ลูกคนเล็กมักเป็นฝ่ายถูกกระทำ
ดีที่อารมณ์เขาดีขึ้นนิดหน่อยหลังกินมื้อเที่ยง
และเขาก็ทำใจได้แล้วกับเรื่องนัดเจอวันนี้
นาตาเลีย
- พี่มาตรงเวลาตลอดเลย - มาถึงก่อน จะได้ช่วยน่ะ
แหงอยู่แล้ว
- เป็นไงบ้างคะ - สบายดีมาก
เข้ามาค่ะ
ฮูเลี่ยน
นาตาเลีย
ฉันกดกริ่ง แต่เธอไม่เห็นมาเปิดประตูเลย
อ๋อ ผมฝึกสมาธิผ่อนคลายอยู่
ผมทำประจำตอนมีแขกมา
- วิกเตอร์มาถึงยังล่ะ - ยัง แปลกดีนะ
เพราะผมนึกว่าพี่จะมาด้วยกัน
สงสัยจะคำนวณผิดไป
- อะไรนะ - ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อย่าไปฟังเขาเลย
- เดี๋ยวผมมานะ - จะไปไหนล่ะ
ไปซื้ออาหารแมวก่อน
- ไปด้วยสิ - ค่ะ ไปด้วยกันเลย
แน่ใจเหรอ
เราไม่อยากเริ่มทะเลาะกันเลยหรอกมั้ง
เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อน ไม่ได้อาบที่ยิม
ไปเลย
- เมื่อวานโทรหาสามรอบแน่ะ - ใช่
คาโรลบอกผมแล้วเรื่องหลอดไฟที่พี่กังวลมาก
ก็ใช่น่ะสิ
เธอก็รู้ว่าฉันตีโพยตีพายเก่งจะตาย
- พี่โกรธเหรอ - นิดหน่อย
- อะไรกัน โกรธเป็นด้วยเหรอ - อะไรๆ มันเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว
พี่น่าจะบอกผมนะ บอกผมสิ
แค่อยากรู้ว่าเปลี่ยนยัง
- หลอดไฟเหรอ - ใช่ ฮูเลี่ยน หลอดไฟ
ว่าแต่เรากำลังพูดถึงหลอดไฟไหน
- ก็หลอดไฟห้องน้ำพ่อไง - อ๋อ
คุยกับวิกเตอร์แล้วไม่ใช่เหรอ
วิกเตอร์คือใคร
หลอดไฟห้องน้ำพ่อกะพริบ
กะพริบเหรอ
ใช่ พ่อบอกว่ามันปิ๊บๆ
มันอะไรนะ
ปิ๊บๆ พ่อพูดแบบนั้น เดี๋ยวติดเดี๋ยวดับ
น่าสงสารพ่อนะ ขอให้ฉันไปเปลี่ยนเป็นชาติแล้ว
อาทิตย์นี้เปลี่ยนให้หน่อยได้ไหม ฮูเลี่ยน
ได้ เดี๋ยวเปลี่ยนให้
ไม่ต้องห่วง ใจเย็น
ตอนนี้เย็นมากนะ
ดูไม่เย็นเหรอ
ไม่รู้จะพูดยังไงดี
ปิ๊บๆ เนี่ยนะ ถามจริง พูดเป็นเด็กไปได้
อุตส่าห์บอกวิกเตอร์ไปตั้งหลายวันแล้ว
นึกว่าคุยกันแล้วซะอีก
เขาบอกว่าจะโทรหาเธอ แล้วเธอจะไปเปลี่ยน
- อะไรนะ - อะไร
พูดทวนอีกทีได้ไหม
ฉันบอกว่าเขาบอกว่าจะโทรหาเธอ
ประโยคหลังจากนั้นล่ะ
แล้วบอกว่าเธอจะไปเปลี่ยน
ทำไมต้องเป็นผม
ไม่รู้สิ ฮูเลี่ยน เพราะต้องมีคนเปลี่ยนใช่ไหมล่ะ
ใช่ ต้องมีคนเปลี่ยน แต่ทำไมต้องเป็นผม ทำไมเขาไม่เปลี่ยนล่ะ
หรือให้แม่บ้านเปลี่ยนก็ได้นี่
แม่บ้านคนนั้นแก่กว่าพ่ออีกนะ ฮูเลี่ยน
ไปปีนบันได เดี๋ยวก็เวียนหัวเอาหรอก ส่วนวิกเตอร์…
วิกเตอร์ทำไม
ก็รู้ๆ อยู่ เขายุ่งมาก แล้วก็…
อ้อ จริงด้วย
น่าสงสารจัง
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
แล้วเขาบอกพี่ยังไง
คือยังไง
น้ำเสียงที่เขาใช้ตอนที่พี่คุยเรื่องปิ๊บๆ น่ะ
เขาว่าไง
"ฮูเลี่ยนจะเปลี่ยนหลอดไฟ" งี้เหรอ
"เขาไม่ได้ทำอะไรเป็นประโยชน์อยู่แล้ว"
ก็แค่หลอดไฟเอง ฮูเลี่ยน
แหงสิ เขาไม่ลดตัวลงมาเปลี่ยนหลอดไฟพ่อหรอก
พวกผู้ดีเขาไม่ทำอะไรแบบนั้นกัน
ไม่สิ เพราะผมยังติดเงินเขาอยู่
- ยังติดเงินเขาอยู่เหรอ - ไปก่อนนะครับ
ใช่ แล้วไง
ฟังนะ ฮูเลี่ยน เราแค่คุยกัน เรื่องเปลี่ยนหลอดไฟให้พ่อ
วิกเตอร์แค่คิดว่าเธอมีเวลามากกว่าก็แค่นั้น
แหงสิ แล้วพี่คิดว่าทำไมเขาคิดงั้น
เพราะสำหรับเขา ผมเป็นคนใช้ของครอบครัว
เป็นเบ๊ เป็นเด็กวิ่งงาน
ผมไม่ไปเปลี่ยนหรอกนะ
จะทำอะไร
หากุญแจ
ถ้างั้น…
เราจะทำยังไง
ไม่รู้เหมือนกัน
เอาเพิ่มในหัวข้อที่จะคุยกันสิ
คุยเรื่องจุ๊ดจู๋พ่อก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องใครจะเปลี่ยนหลอดไฟ
แล้วอย่างอื่นล่ะ เรียบร้อยดีใช่ไหม
ดีสุดๆ ถ้าไม่ลงรายละเอียด อย่างอื่นดีสุดๆ เลย
- พี่ล่ะ - ขอน้ำแก้วนึงสิ
ต้องกินยา
ไมเกรนสินะ
ใช่
โอ้ ดอกไม้สวยจัง
ใช่ สวยมาก
น่าเสียดายนะที่เราต้องเอามันไปทิ้ง
เว้นแต่จะมีใครอยากได้
เอาให้พร้อมแจกันเลย
ขอบใจ
ไง มีอะไรให้ช่วยบ้าง
เอาปลาแอนโชวี่กลับไปวางบนขนมปังปิ้ง
ได้
เรายังไม่ได้คุยเรื่องนั้นกันเลย
- เรื่องอะไร - ว่าชอบหนังสือไหม
หนังสืออะไร
ก็นิยายไง
นิยายอะไร
ก็นิยายที่…
วิกเตอร์เขียนน่ะ
พี่ชายผมเขียนนิยายด้วยเหรอ
เราต้องซื้อเครื่องซักผ้าใหม่ให้พ่อ เพราะเครื่องเก่า…
- นาตาเลีย - อะไร
อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องสิ
- ดูออกด้วยเหรอ - ก็นิดนึง
ไม่รู้เลยว่าเธอไม่รู้
ไม่เป็นไร
รู้ว่าไม่เป็นไร ทำไมจะเป็นไรด้วยล่ะ
แต่ฉันว่าวิกเตอร์บอกเธอแล้วนะ แต่เธอลืม เพราะเธอ…
ผมทำไม
ก็เธอชอบลืมนั่นนี่อยู่เรื่อย
เดี๋ยวเขาก็เอาให้อ่าน ใจเย็น
ก็เย็นอยู่นี่ไง
ดูไม่เย็นเหรอ
เย็นสุดๆ เลยเนี่ย โคตรพ่อโคตรแม่เย็นเลย
โอ้โห
พี่ชายเขียนนิยายซะด้วย
ว้าว เก่งจังเลยเนอะ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกน่า
ข่าวดีมาก
พี่ชายผมเขียนนิยายตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะเนี่ย
คุยเรื่องพ่อดีกว่านะ เรามาเจอกันเพราะเรื่องพ่อนี่เนอะ
ก็แค่คุยกันตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน ระหว่างรอศิลปิน
- เขาเขียนตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ - ไม่รู้เหมือนกัน
รู้สิ บอกมาซะดีๆ
ไม่รู้สิ ก็สักพักแล้วนะ น่าจะปีนึงแล้วมั้ง
- โห ปีนึงแล้วเหรอ - ประมาณนั้น
พี่คุยกันเรื่องนี้บ่อยไหม
ไม่บ่อย นานๆ ที
ตอนที่ผมไม่อยู่
ใช่ ฮูเลี่ยน ส่วนใหญ่ก็ตอนเธอไม่อยู่
เขาเล่าให้ฉันฟังเพราะเขามาขอคำแนะนำ
โห ขอคำแนะนำจากพี่เหรอ
ก็แค่งานอดิเรกวันอาทิตย์
งานอดิเรกวันอาทิตย์เหรอ หมายความว่าไง
เขาเขียนนิยายทุกวันอาทิตย์ยังไงล่ะ
ทุกวันอาทิตย์เหรอ
ใช่ ฮูเลี่ยน
หน้าแรกเขียนไว้แบบนั้นเลย
เขาใช้เวลาเขียนนิยาย 53 อาทิตย์
มาแล้ว
53 อาทิตย์เหรอ
แม่เจ้า
- เข้าใจทุกอย่างแล้ว - เข้าใจอะไร
ว่าทำไมเขาถึงไม่รับโทรศัพท์เลย
เขียนนิยายคงยากน่ะ ฮูเลี่ยน
- ไม่ต้องมาปกป้องเขาเลย - ไม่ได้ปกป้อง
ปกป้องสิ กำลังจะปกป้องนี่ไง หาเหตุผลมาแก้ตัวให้ตลอด
ก็แค่จะบอกว่า เขียนนิยายสักเล่มคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ฮูเลี่ยน
นั่นไง
แล้วความเห็นนั้นก็สื่อว่า
การเขียนนิยายคงซับซ้อนน่าดู
จนวิกเตอร์ไม่มีเวลารับโทรศัพท์
โดยเฉพาะถ้าคนที่โทรหา เป็นน้องชายโง่ๆ ที่บังเอิญเป็นผม
ไม่เอาสิ ฮูเลี่ยน เธอก็รู้ว่าวิกเตอร์เป็นคนยังไง
เขารับสายเฉพาะตอนที่สะดวก ตอนที่อยากรับ ตอนที่มีอารมณ์อยากคุย
แล้วทำไม
ทำไมอะไร
ทำไมเขาถึงเขียนนิยาย เขาคิดจะทำอะไร
ไม่รู้สิ เขาอาจจะอยาก หาพื้นที่ระบายเรื่องนั้นเรื่องนี้แหละมั้ง
- ระบายเรื่องนั้นเรื่องนี้ ว้าว - เธอรู้น่าว่าฉันหมายถึงอะไร
ผมรู้ว่าพี่หมายถึงอะไร ผมรู้
ขอให้รู้จริงเถอะนะ
น่าสงสารจัง
เมื่อวานฉันคุยกับเพื่อนบ้านคนนั้นเรื่องพ่อ
เรื่องที่พ่อโชว์ของลับให้ดู
รู้ไหมแม่นั่นว่าไง
แล้วพี่คิดยังไงกับนิยายเล็กๆ ของเขา
- ไม่เห็นจะต้องไปล้อเขาเลย - ไม่ได้ล้อ
ล้อสิ ก็เธอพูดว่า "นิยายเล็กๆ"
- เธอประชด - ประชดเหรอ
จริง อันนี้ยอมรับ มันอดไม่ได้นี่
เพราะผมอิจฉาไง
ลึกๆ แล้ว ผมชื่นชมพี่ชายผมมาก
ชื่นชมเนี่ยนะ
มาก
- ขอเข้าห้องน้ำได้ไหมจ๊ะ คาโรล - ได้สิคะ
ขอบใจนะ
วิกเตอร์ยังไม่มาเหรอ
เดี๋ยวก็คงมาแล้ว
- คุยเรื่องอะไรกัน - ไว้เล่าให้ฟัง
แล้วเขียนเกี่ยวกับอะไร
แนวอีโรติกเหรอ
มัน… ยาวอยู่เหมือนกัน
- อูย พี่บอกเขายัง - ยัง
แต่โทรมาถามทุกวันว่าอ่านยัง
เขาน่ารำคาญมาก เซ้าซี้ให้ฉันบอกว่าคิดยังไง
โถ แย่จังเลย
เขาอยากให้ฉันพูดตรงๆ เป็นกลาง
พี่ไม่ควรพูดความจริงนะ
หมายถึงโดยทั่วไปเหรอ
โดยทั่วไปและตลอดไป
พูดความจริงมันเสียมารยาทนะ
พี่ชายผมเขียนนิยาย
นิยายเหรอ ก็ดีเลยนี่
ว่าแต่พี่คงภูมิใจมากสินะ
- ฉันทำอะไรผิดอีกล่ะ - เปล่า แค่นั้นแหละ
เขาฟังพี่ เขาเห็นค่าพี่
สำหรับเขา ความเห็นของพี่ คือการยอมรับรูปแบบหนึ่งเลย
ความเห็นของฉันไม่ได้มีค่า มากไปกว่าความเห็นของใคร อย่าเริ่มเลยนะ
สำหรับวิกเตอร์ ความเห็นของผม อยู่ระดับเดียวกับกระบองเพชรของเขา
พอได้แล้ว ฮูเลี่ยน ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
เดี๋ยวเขาก็เอานิยายมาให้เธอ ถ้าไม่ให้ก็ยิ่งดี
จะได้ไม่ต้องอ่านหรือบอกเขาว่าเธอคิดยังไง
ตอนนี้เธอโกรธแล้ว
มันก็ดีนี่
ใช่
อีกอย่าง วิกเตอร์เห็นค่าเธอในด้านอื่น
- อะไร - เขาเห็นค่าเธอในด้านอื่น
ได้ยินไหม คาโรล
- พี่ชายผมรักผม - ดีจังเนอะ
เขาเอาให้อ่านตอนไหนล่ะ
ไม่รู้สิ สองสามเดือนก่อนมั้ง
อ๋อ สองสามเดือนก่อนเหรอ
ใช่ วันที่เราไปบ้านพ่อตอนวันเกิดพ่อน่ะ
เธอไม่ได้ไป คงเพราะงี้ เขาเลยไม่ได้เอาให้เธออ่าน
ไม่นะ วันนั้นผมไป
- เธอไม่ได้ไป ฮูเลี่ยน - ไปสิ ผมไปช้า แต่ผมไป
- อ้าวเหรอ - ใช่
และดอสโตเยฟสกี้ก็ไม่ได้เอานิยายให้ผม
ไม่ใช่ทุกอย่างจะซับซ้อนแบบที่เธอคิดหรอกนะ
เขาอาจจะไม่มีเหลือแล้วก็ได้
เขาถึงไม่ได้เอาให้
ผลิตจำนวนจำกัดเฉพาะบางคนสินะ
คงงั้นแหละ
แล้วไงต่อ
พอได้แล้ว
ถ้าอีกห้านาทีจะไปละนะ ถ้าวิกเตอร์ยังไม่มา
เข้าเล่มดีไหม
ดีอยู่นะ
บอกมาสิ มันสำคัญนะ
ไม่รู้ มันก็เข้าเล่ม ฮูเลี่ยน
ปกแข็งไหม ทนทานไหม
ไม่ค่อย
ประหยัดเงินสินะ
คนรวยก็ขี้เหนียวงี้แหละนะ
- แมวชื่ออะไรนะ - ฟานนี่
- คุณให้อาหารแมวยัง
ให้แล้ว ที่รัก แล้วพี่ชอบไหม
ไหงทำหน้างั้นล่ะ
หน้าแบบไหน
แบบที่ทำตอนผมถามคำถามนั้นน่ะ
สูบบุหรี่ในนี้ได้ไหม
ไม่ได้ แมวเป็นหอบหืด
ถ้าไม่ชอบนิยายก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย นาติ
ฟังนะ ฉันชอบมาก
จริงเหรอ ชอบมากเหรอ
ชอบอยู่นะ
ชอบมากหรือชอบอยู่ เพราะมันไม่เหมือนกันนะ
มันก็ไม่แย่ ยังดีกว่านี้ได้อีก แต่…
- อูย - อูยอะไร
ที่มี "แต่" ท้ายประโยค
เพราะมันยังขาดๆ เกินๆ อยู่
อย่างเช่น
ตัวละครเยอะเกิน แถมพล็อตซ้อนพล็อตก็เยอะเกิน
ระวังให้ดีเลย ระวังพล็อตซ้อนพล็อตให้ดีเลย
พล็อตซ้อนพล็อต…
แล้วตอนจบก็เหมือนหาทางลงไม่ได้
จบแบบรีบๆ เหรอ
มันก็ดีนะ ไม่ค่อยสนุก แต่…
- หมายถึงมัน… - นี่มันนิยายเรื่องแรกของเขานะ ฮูเลี่ยน
ใช่ นิยายเรื่องแรกของเขา นาติ แต่มัน…
- มัน… - มันอะไร
- มัน… - มันอะไร นาติ
มันห่วยแตก
ฉันรับเอง
ผมภูมิใจในตัวพี่มากนะ
ฉันไม่ได้ดีใจเลยที่ไม่ชอบนิยายพี่ฉัน
แต่เห็นนะว่าเธอดีใจ
ผมนี่มันนิสัยเสียจริงๆ ต้องยอมรับเลย
แต่ก็ช่วยไม่ได้
อีกอย่าง เราไม่ควรไปให้ท้ายความอวดดี
เพราะความอวดดีงั้นสินะ เขาถึงเริ่มเขียนนิยาย
แน่นอน
อย่าเอาที่ฉันพูดก่อนหน้านี้ไปบอกเขานะ
- ฉันคงรู้สึกแย่ - ไม่บอกหรอก
- ผมไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น - อุตส่าห์เขียนทุกวันอาทิตย์ โถ
- ใช่ น่าสงสารเขา น่าสงสารพี่ - ฉันเหรอ ทำไม
เพราะพี่ต้องบอกเขาว่าคิดยังไง
ว่านิยายเล็กๆ ของเขาโคตรจะห่วยแตก ใช่ไหม นาตาเลีย
- ใครโทรมา - วิกเตอร์
อ้อ แล้วเขาต้องการอะไร ให้เราลงไปจอดรถบีเอ็มให้เขาเหรอ
เปล่า เขาบอกว่าจะไม่มา
เขาพักที่มาร์เบยากับครอบครัว เพราะอยากไปล่องเรือพรุ่งนี้ แล้วบอกว่า
ค่อยเจอกันอาทิตย์หน้าก็ได้
หรือวันไหนก็ได้
พี่ไม่เชื่อผม นาตาเลีย
แต่ผมชื่นชมพี่ชายผมจริงๆ นะ
รู้ไหมทำไม
เพราะผมอยากเป็นแบบเขา
แล้วใครจะเปลี่ยนหลอดไฟให้พ่อ
- ไม่ต้องห่วง ฉันทำเอง - ให้ฉันช่วยเถอะ
ขอบคุณค่ะ
หลังจากความพยายามหนที่สองล้มเหลว เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
พวกเขานัดกันช่วงวันจันทร์ถึงศุกร์แทน
นาตาเลียขอร้องให้ฮูเลี่ยนสงบปากสงบคำ ไม่ให้ไปมีเรื่องกับวิกเตอร์
หลังจากที่ "ไม่ให้เกียรติกันวันก่อนจนรู้สึกละอาย"
ฉันยกคำพูดของฮูเลี่ยนมาทั้งดุ้นเลย
- รอนานไหมคะ - ไม่ ไม่นานเลย
ฝนนี่ก็รู้เวลาตกจริงๆ ให้ตาย
แต่มีปัญหาอะไรรึเปล่า
ไม่นี่ ทำไมเหรอ
เปล่า ก็แค่วันนี้พี่มาตรงเวลามากเลย
แน่ใจนะคะว่าไม่อยากถอดรองเท้า
- รองเท้าเปียกหมดแล้ว - นั่นสิ ถอดก็ได้มั้ง
- ค่ะ ทำตัวตามสบาย - อืม
โทษนะ
เกือบจะหยิบร่มมาด้วยแล้ว แต่ดัน…
ว้าว ดูดอกไม้นี่สิ สวยจังเลย
- สวยใช่ไหมล่ะคะ - สวย
เริ่มเหี่ยวนิดนึงแล้ว แต่แจกันใบนี้ทำให้ดูสวย
ว่าไหมคะ
- แจกันน่ะ - ใช่
เอาไวน์มาฝาก
ไม่เห็นต้องเอามาเลย
ต้องสิ ไม่เอามา เดี๋ยวก็โดนว่าอีก
แกรนรีเซอร์วาของบอร์โด
คงยังไม่เคยดื่มอะไรแบบนี้กัน
ก็ต้องไม่เคยอยู่แล้ว
อีกอย่าง บ้านนี้เราดื่มแต่ไวน์ถูกๆ กัน
ใช่ไหม
- สาวๆ เป็นไงบ้างคะ - ดีมาก
หวังว่าจะหาแฟนได้ในเร็ววัน แล้วย้ายออกไปเพราะ…
แล้วเมียพี่ล่ะ
มาริซาสบายดีมาก เหมือนเดิม สวยพริ้ง
จริงๆ อยากมาด้วยนะ
แต่ในเมื่อนาตาเลียยืนกรานว่า คุยกันแค่พี่น้อง ก็เลยนั่นแหละ
นาตาเลียพูดถูก ไม่งั้นมันจะยืดเยื้อไม่จบซะที
แน่ใจนะคะว่าไม่อยากถอดถุงเท้า
ไม่ก็ให้เขาใช้รองเท้าแตะคุณสิ
รองเท้าแตะผมเหรอ
ไม่มีทางซะหรอก
ไม่ต้องหรอก คาโรล
อีกอย่าง เราคุยกันไม่นานใช่ไหม
นี่สิสปิริต วิกเตอร์ นี่สิสปิริต
นี่ ฮูเลี่ยน ถ้านายเห็นด้วยกับฉัน
ว่าไม่จำเป็นต้องให้พ่อไปอยู่บ้านพักคนชรา…
ขอบคุณ สองเสียงของเราก็จะชนะนาตาเลีย
เราจ้างคนมาดูแลพ่อที่บ้านเอาก็ได้ แค่นี้เอง จบปัญหา
เพราะนายเห็นด้วยกับฉันใช่ไหม
ทนายผมบอกว่าอย่าเพิ่งพูดอะไร
จนกว่าจะอยู่กันครบสามคน
- คาโรล - ว่าไงคะ
ฉันรู้สึกแย่มากที่ไม่ได้มาวันเสาร์ แต่เราต้องไปมาร์เบยาจริงๆ
ไม่ต้องห่วงค่ะ นาตาเลียบอกเราแล้ว
วิกเตอร์ เป็นคนรวยนี่คงเหนื่อยมากเลยสิท่า
นายนึกภาพไม่ออกหรอก ฮูเลี่ยน มันเหนื่อยมาก
เหนื่อยมาก
อีกอย่าง ฉันสัญญาพ่อตาแล้วว่าจะพาไปล่องเรือ
กับเพื่อนๆ ของเขาที่มาไกลจากซานตานเดร์
คนสำคัญ คนที่มีเงินเยอะมากน่ะ ฮูเลี่ยน
คนสำคัญที่มีเงินเยอะมาก รู้ๆ อยู่ว่าเป็นไง
ใจเย็น มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรนี่ใช่ไหม
เราก็แค่เตรียมของว่างไว้รอเก้อ
ใช่ แล้วปลาแอนโชวี่ก็ชอบ เข้าๆ ออกๆ กระป๋องกันมากอยู่แล้ว
แอนโชวี่เหรอ ดีเลย จากทะเลกันตาเบรียนรึเปล่า
เปล่า จากซูเปอร์มาร์เก็ต
เดี๋ยวเอารองเท้าแตะมาให้ค่ะ ปล่อยไว้แบบนี้เดี๋ยวไม่สบายเท้า
แล้วสบายดีไหม เป็นยังไงบ้างล่ะ
ดีมาก
พี่ล่ะ
มีข่าวอะไรไหม มีอะไรที่ผมยังไม่รู้ไหม
ไม่มีนะ ทำไมเหรอ
เปล่า ไม่ได้คุยกันนาน อยากรู้เฉยๆ
เราคุยวอตส์แอปป์กันอาทิตย์ก่อนเองนี่
ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีเวลาพอให้มีเรื่องน่าจดจำเลย
ถ้าไม่มีเวลาพอให้มีเรื่องน่าจดจำ ก็ค่อยสบายใจหน่อย
- แน่นอนว่าช่วงนี้งานเยอะ - ว้าว
ปัญหาคือตอนนี้ฉันกลายเป็นคนที่… ใครๆ ก็ขาดไม่ได้ไปซะแล้ว
ระวังนะ เดี๋ยวเขาจะให้เป็นซีอีโอ ได้หมดสนุกกันพอดี
ถูกเผงเลย
แน่นอน
เราต่างกันมากเลยเนอะ
ฉันกับนาย
- คิดงั้นเหรอ - ใช่
ฉันอยากได้มากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนนายกลับมักน้อยลงเรื่อยๆ
ผมมองพี่แบบนี้เพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี
หวังว่าที่ฉันพูดไป คงไม่ได้ทำให้นายเคืองนะ ฮูเลี่ยน
ก็ยังไม่รู้หรอก
นายกับอารมณ์ขันเข้ากันดีจริงๆ
ฉันอิจฉานายเรื่องนี้นะ
นายไม่จริงจังกับอะไรเลย ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง
เรียกว่าสัญชาตญาณการเอาตัวรอด วิกเตอร์
เดี๋ยวมานะ
รองเท้าแตะค่ะ
อ้อ
เดี๋ยวมานะคะ ไปร้านขายยาแป๊บนึง
อย่าเพิ่งทะเลาะกันล่ะ รอฉันก่อน
ไม่หรอก
สองสามวันมานี้ ฉันคิด
"ถ้าเจอฮูเลี่ยนแล้ว ต้องบอกเขาเรื่องนึง"
- แต่ตอนนี้นึกไม่… - งั้นเหรอ
อะไรล่ะ
จะเป็นเรื่องอะไรได้
ไม่รู้สิ เดี๋ยวคงนึกออกเอง
พักหลังมานี้ ผมโทรหาพี่บ่อยนะ แต่เหมือนจะติดต่อไม่ได้เลย
เมื่อไหร่ล่ะ
- วันอาทิตย์ - วันอาทิตย์เหรอ
ช่วงบ่าย
ช่วงบ่ายเหรอ แปลกจัง
อ้าวเหรอ ทำไมล่ะ
เพราะก็อยู่บ้านตลอดนะ
ช่วงบ่ายวันอาทิตย์อยู่บ้านตลอดเลยเหรอ
อยู่บ้านตลอด
ถึงเราจะไปเที่ยวสุดสัปดาห์ เราก็จะกลับมาหลังมื้อเที่ยง
- มันเป็นนิสัยไปแล้ว - งั้นเหรอ
ถ้าไม่รู้ว่าใครโทรมา ฉันก็จะไม่รับ ฮูเลี่ยน
- อ้าว ไม่รับเลยเหรอ - ไม่รับ
เพราะฉันไม่อยาก
เสียสมาธิ
แหงสิ เพราะพี่คง
โฟกัสกับอะไรก็ตามแต่ที่ทำอยู่
ใช่แล้ว
มันดีนะที่มีช่วงที่
อยู่คนเดียว
ได้คิด ได้ทบทวน
หาทางปั้นแต่ง
ทุกอย่างที่อยากถ่ายทอด
แต่ไม่รู้ว่าทำไงนี่สิ
ฮูเลี่ยน นายบรรยายได้ตรงเป๊ะเลย
ใช่ ผมรู้
ไปตากผ้าก่อนนะ ดูเหมือนฝนหยุดตกแล้ว
แป๊บเดียว ทำตัวตามสบาย
ถ้านาตาเลียกดกริ่งก็ไปเปิดประตู
ให้ไปด้วยไหม
ถ้ามันอดไม่ได้ก็มา
งั้นไปด้วย
แล้วโทรหามีอะไร
กะจะขอคำแนะนำ
แต่พี่ไม่รับ ผมเลยโทรหานาตาเลีย
น่าเสียดาย
นาตาเลียได้ทีก็เอาเรื่องพ่อ มากรอกหูจนปวดหัวไปหมด
ยัยนาตาเลียน่ะป่วยแล้ว ฮูเลี่ยน
- ความรู้สึกรันทดที่ยัยนั่นมีต่อชีวิตน่ะ - พูดได้ตรงใจที่สุด
อย่างที่เรียกมาคุยกันด่วนนี่
พ่อใจลอย ขึ้นรถเมล์ผิดคัน
เราต้องไปรับที่ตอร์เรโลโดเนส
แล้วไงล่ะ
วันก่อน นาตาเลียโทรหาฉันสามครั้ง
เจ๊แกต้องการอะไร
หลอดไฟพ่อไง เพราะมันปิ๊บๆ
ใช่ ปิ๊บๆ
ฉันบอกนาตาเลียให้ใจเย็น บอกว่านายจะเปลี่ยนให้
ใช่ เห็นแกพูดถึงอยู่
รีบๆ เปลี่ยนเลยก่อนที่ยัยนั่นจะสติแตก เพราะฉันจะประสาทกินอยู่แล้ว ฮูเลี่ยน
รู้ไหมว่าปัญหาคืออะไร วิกเตอร์ ช่วงนี้ผมยุ่งมาก แล้วก็…
งั้นเหรอ ได้งานใหม่เหรอ
พยายามอยู่ ไปแคสงานมา
ซีรีส์ทีวีเหรอ
เปล่า โฆษณา
โฆษณา ดีเลยนี่ โฆษณาอะไร
ซุปกัซปาโช
เขาอยากได้คนมีประสบการณ์เล่นเป็นมะเขือเทศ
- มะเขือเทศเหรอ - อืม
ฮูเลี่ยน
สายงานนายเนี่ย ฉันเป็นห่วงนายนะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
แปลกดีนะที่นาตาเลียยังไม่มาอีก
ก็แปลก
ว้าว
ตรงนี้สวยดีนะ ฮูเลี่ยน
- สวยเหรอ - ใช่
ไม่เหมือนบ้านฉันเลย บ้านฉัน…
อืมๆ
- แล้วนายก็ดูดีนะ - ผมสบายดี
ถ้าไม่ลงรายละเอียดนะ
งั้นตอนนี้นายก็มีเวลาแล้ว
เวลาเหรอ
ใช่ มีเวลาไปเปลี่ยนหลอดไฟบ้านพ่อ หลอดที่…
ปิ๊บๆ อืม
- รู้ไหมว่าปัญหาอยู่ตรงไหน วิกเตอร์ - ตรงไหนล่ะ
ลำพังแค่เล่นเป็นมะเขือเทศกับพาแมวไปเดินเล่น
ก็แทบจะไม่มีเวลาว่างแล้ว
พี่ไปหน่อยไม่ได้เหรอ เอาเป็นวันอาทิตย์เป็นไง
วันอาทิตย์เหรอ ไม่ได้เลย
ไม่ได้
- รู้อะไรไหม - อะไร
นาตาเลียควรเปลี่ยนหลอดไฟ
- นาตาเลียเหรอ - ทำไมจะไม่ได้
ก็จริงนะ
ทำไมเราต้องเปลี่ยนด้วย เพราะเราเป็นผู้ชายเหรอ
- ผู้หญิงยุคนี้หัวสมัยใหม่นี่เนอะ - เป็นเฟมินิสต์อีก
ผู้หญิงก็เปลี่ยนหลอดไฟได้
- จบข่าวเลย - ไอ้ปิ๊บๆ อะไรนั่น
- นาตาเลียฉลาดมาก - ใช่ไหม
นาตาเลียได้ปริญญาโทหลายใบเลย วิกเตอร์ ก็รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
แล้วนาตาเลียก็ใช้หน้าตาใสซื่อหลอกนาย
เลยรอดตัวไปได้ตลอด
แล้วเจ๊แกก็จะไม่มีวันบอกเรา ว่าจริงๆ คิดยังไง ไม่มีวัน
ขอให้เป็นกลางก็ไม่บอกเหรอ
ก็เป็นไปได้อยู่
จะยากหน่อย คงไม่ง่าย แต่เป็นไปได้
ใจเย็น
ก็เย็นอยู่นี่ไง ดูไม่เย็นเหรอ
แค่สำนวนโวหารเฉยๆ
จะล้างมือหน่อย ห้องน้ำอยู่ไหน
อยู่ที่เดิมน่ะแหละ สุดทางเดิน ไปทางขวา
อ้อ ฮูเลี่ยน
นึกออกแล้วว่าจะบอกอะไรนาย
ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร เรื่องงี่เง่า
ฉันเขียนนิยาย
นิยายเหรอ
พี่เนี่ยนะ
ใช่ พี่ชายนายนี่แหละ
ผมรู้ว่าพี่เป็นพี่ชายผม
นายดูอึ้งไปเลยนะ
ก็ผมทึ่งมากเลย นึกไม่ถึงเลย
รู้ไหม ฮูเลี่ยน ฉันชอบความท้าทาย
เรารู้ ทั้งชีวิตพี่คือการผจญภัย
ฮูเลี่ยน…
ไม่…
ฉันจะดีใจมาก…
เอาจริงดิ
ถ้านาย…
ให้ผมเหรอ แม่เจ้า เป็นเกียรติจริงๆ
ถ้านายได้อ่านด้วยอีกคน
บางครั้งเรื่องแบบนี้ก็ทำผมซึ้งได้เลยนะ
เอามา เดี๋ยวเขียนข้อความเซ็นให้
จำเป็นด้วยเหรอ
มันก็เป็นอะไรที่ควรทำอยู่แล้ว ไม่ได้ลำบากอะไรเลย
ถ้าอย่างนั้น…
- ถ้านึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไร… - ไม่
- ไว้วันหลังก็ได้นะ - ไม่ เริ่มนึกออกแล้ว
"แด่น้องชายของพี่
ที่อาจดูไม่เหมือน…
แต่ลึกๆ แล้วใช่"
ไม่รู้จะพูดยังไงเลย
ผมพูดไม่ออกเลย
พูดไม่ออกเลย
- ฮูเลี่ยน - ว่าไง
- อยากถามอะไรเรื่องนึง - ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
- ไม่ต้องพูดก็ได้ - ต้องสิ
ไม่ๆ ไม่ต้องหรอก
พี่อยากให้ผมบอกว่าคิดยังไงหลังจากที่ได้อ่านแล้ว
ให้ผมออกความเห็นแบบเป็นกลาง และที่สำคัญที่สุด พูดตรงๆ เลย ใช่ไหม
แม่เจ้า ฮูเลี่ยน
ตามนั้นเป๊ะๆ เลย
ผมรู้ว่าพี่จะพูดอะไร
ผมรู้ และผมก็…
ต่อให้ผมจะคิดเป็นอย่างอื่น
ผมก็ต้องพูดตรงๆ กับพี่อยู่แล้ว
ทีแรกก็ลังเลอยู่ว่าจะเอาให้ดีไหม ไม่แน่ใจเลย
อ้าวเหรอ ทำไมล่ะ
เพราะกลัวนายจะรู้สึกกดดันว่าต้องอ่าน
และมันอาจจะน่าเบื่อไปหน่อย
ไม่เลย ตื่นเต้นมากเลยที่จะได้อ่าน
แต่ในเมื่อนายไม่เคยอ่าน มันจะยากกว่าน่ะสิ
หมายถึงยากกว่าคนอื่นเขาเหรอ
ยากกว่าเยอะเลย เพราะนายไม่ชอบอ่าน ฮูเลี่ยน
แหงสิ เพราะพี่คิดว่าผมจะเข้าใจได้ยากกว่า
อย่างใครล่ะ น้องสาวพี่เหรอ
ยากกว่าเยอะเลย
งั้นเหรอ
แน่นอน นาตาเลียมีปริญญาสองใบ
พูดอ่านได้สี่ภาษา
แล้วก็คุ้นเคยกับการคิดเชิงนามธรรม
แต่นาย…
ผมเป็นมะเขือเทศ
มันคนละอาชีพกัน ฮูเลี่ยน
อันนี้ไม่เถียงเลย
นิยายมัน… ซับซ้อน
ใช่ มีพล็อตซ้อนพล็อตเต็มไปหมดแน่เลย
- รู้ได้ไง - ก็พอนึกออก
พล็อตซ้อนพล็อตเยอะมากซะจน…
จนไม่เข้าใจอะไรเลย
อะไรนะ
ไม่ต้องห่วง ผมชอบหัวข้อซับซ้อน
นี่ไม่ใช่เล่มแรกหรอก ผมอ่านนิยายเล็กๆ มาสองสามเรื่องแล้ว
นิยายเล็กๆ เหรอ
นิยาย
แป๊บนะ
คาโรล
ได้
ทำอะไร
เปล่า ไม่ได้ทำอะไร
เป็นเกมที่เราเล่นกันบ่อยมากพักหลังมานี้
เราพาปลาแอนโชวี่ออกมาเดินเล่น แล้วก็ใส่มันกลับเข้าไปในกระป๋อง
คาโรลว่าไง
แค่บอกว่านาตาเลียโทรหา
ขอโทษขอโพยที่ต้องนอนพัก เพราะไมเกรนกำเริบหนัก
เลยมาไม่ได้
จริงเหรอ
โห เสียแผนหมดเลยแบบนี้
เดี๋ยวนี้คนฮิตทำกัน
จัดงานเลี้ยงมื้อค่ำแล้วไม่มีใครมา ไม่รู้เหรอ
งั้นเอาไงดี ฉันควรอยู่กินมื้อค่ำหรือว่า… ยังไงดี
- ไม่ต้องอยู่ก็ได้ จริงไหม - ก็จริง
เอาไว้ตอนอยู่พร้อมหน้ากันสามคนดีกว่า
เห็นด้วยเลย เดี๋ยวจะทะเลาะกันเสียแรงเปล่า
พี่โทรหานาตาเลียได้ไหม
ได้สิ เดี๋ยวโทรเอง
แล้วทำไมฉันต้องโทรหานาตาเลียด้วย
โทรไปบอกให้เปลี่ยนหลอดไฟไง
อ้อ จริงด้วย
- ยัยนั่นควรเปลี่ยนเองนะ - การปฏิวัติมีราคาต้องจ่าย
การปฏิวัติมีราคาต้องจ่าย
- ไว้คุยกัน - โอเค
- ฝากจูบคาโรลให้หน่อยนะ - ได้
ฮูเลี่ยน
แจกันนั่น…
แจกันนั่นน่าเกลียดมาก
ใช้อันที่ฉันให้ดีกว่านะ
ตอนนี้หกโมง 45 วันศุกร์อีกแล้ว
ฉันเพิ่งเลิกงานที่โรงพยาบาล ฮูเลี่ยนก็น่าจะใกล้ถึงบ้านแล้ว
วันนี้เขาอยู่ที่กองถ่ายโฆษณา เขาตื่นเช้ามาก น่าสงสาร
วิกเตอร์กับนาตาเลียมาถึงแล้ว
ฮูเลี่ยนจะต้องดีใจแน่ เพราะในที่สุดสองคนนี้ก็มาถึงพร้อมกัน
แต่ดูเหมือนวิกเตอร์จะลืมโทรศัพท์ไว้ในรถ
ฮูเลี่ยนทิ้งดอกไม้ไปแล้วเมื่อวาน เพราะมันเหี่ยวหมดแล้ว
แล้วก็เอาแจกันกลับไปไว้ในตู้เสื้อผ้า
แต่จากที่เห็น
วันนี้นาตาเลียมาพร้อมกับดอกไม้อีกช่อ
เห็นตอนเดินผ่านร้านดอกไม้น่ะ ก็เลย…
สวยมากเลยค่ะ แต่ไม่เห็นต้องซื้อมาเลย
ต้องสิ ถือเป็นการไถ่โทษที่ไม่ได้มาวันนั้น
แล้วพวกเธอก็ชอบดอกไม้มาก
โอ้ ชอบมากเลยค่ะ โดยเฉพาะฮูเลี่ยน
เขาไม่รับสาย ไม่รับตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
- ใครคะ - พ่อฉัน
เขาใช้เครื่องช่วยฟังไม่ได้ ไม่ได้ยินอะไรสักอย่าง ก็เลยไม่รับสายเลย
ไว้เรากินมื้อเที่ยงกับพ่อพี่กับเด็กๆ สักวันสิ
ฉันชอบมากเวลาพวกพี่มา
ชอบมากเกินไป ระวังจบไม่สวยเอานะ
- ฮูเลี่ยน - เรานึกว่าคุณไม่อยู่
พอดีว่าเลิกเร็ว
นาตาเลีย ไมเกรนเป็นไงบ้าง
ดีขึ้นแล้ว
รู้สึกแย่มากเลยที่วันก่อนไม่ได้มา
เรารู้สึกแย่กว่าอีก
เราไม่รู้จะทำอะไรเลย เลยต้องนินทาพี่
- ดูของขวัญที่นาตาเลียเอามาสิ น่ารักมาก - ฉันรู้ว่าพวกเธอชอบมาก
ชอบสุดๆ เลย
แล้ววิกเตอร์ล่ะ
กลับไปที่รถน่ะ ลืมโทรศัพท์
พวกศิลปินนี่ก็นะ ใจลอยเก่ง
เธอต้องไม่เชื่อแน่ เราบังเอิญเจอกันที่ประตูหน้า
- บังเอิญจัง - บังเอิญจริง
กว่าจะเจอกันได้ ไม่ใช่ง่ายๆ เลย นาตาเลีย
ไปถ่ายงานเป็นไงบ้าง
อ้าว ไปถ่ายงานมาเหรอ
ซีรีส์ทีวีเหรอ
- ไปอาบน้ำก่อนนะ - โฆษณาค่ะ
อ๋อ โฆษณาอะไรล่ะ
- คุณบอกนาตาเลียเองเลยสิ - ไม่จำเป็นหรอก
- ซุปกัซปาโช - อ๋อ
เขาเล่นเป็นมะเขือเทศ
เอ่อ ก็น่าสนใจอยู่นะ
เล่นเป็นมะเขือเทศนี่ก็ไม่ใช่ง่ายๆ นะ
แหมๆ
เห็นวิกเตอร์บอกว่าเอานิยายให้อ่านแล้ววันก่อน
คงดีใจสินะ
เรื่องนั้นไม่แน่ใจ
เธอตื่นเต้นมากเลยนี่ที่จะได้อ่าน
เขาอ่านสองรอบแล้วค่ะ
งั้นเหรอ
เร็วมากเลยนะนั่น
เขาอ่านอยู่บนโซฟาทั้งบ่าย เหมือนลืมหายใจไปเลย
เรากำลังพูดถึงนิยายเล็กๆ ของวิกเตอร์ใช่ไหม
มันไม่ใช่นิยายเล็กๆ แล้ว
อย่าบอกนะว่าชอบ
เขาชอบมาก
- พูดเล่นใช่ไหม - พี่ไม่รู้หรอกว่ามันทำให้ผมโมโหขนาดไหน
- มันลำบากมากเลยนะ นาติ - เป็นไปไม่ได้
เธอชอบนิยายเรื่องนี้ได้ยังไง
ไม่รู้เหมือนกัน
ผมถึงกังวลนี่ไง
มันต้องมีเหตุผลสิ ฮูเลี่ยน
มีก็ดีสิ
อาจเพราะเธอไม่เข้าใจก็ได้
ตอนแรกผมก็คิดงั้น
แล้วพออ่านอีกรอบ ปรากฏว่าชอบกว่ารอบแรกเยอะเลย
ชอบคำเปรียบเปรยมาก
- เขาชอบมาก - คำเปรียบเปรยอะไร
- ไม่อยากให้มันจบเลย จริงไหม - จริง
ฉันไปรับเอง
เขาขอให้เธอพูดตรงๆ ด้วยรึเปล่า
พูดตรงๆ เป็นกลาง
- โทษที - ตลกอะไร
เปล่า แค่อยากได้ยินเธอบอกเขา ว่าเธอชอบนิยายเล็กๆ ของเขามากแค่ไหน
ผมไม่บอกเขาหรอก
ถ้าฉันต้องบอกความจริงเขา เธอก็ต้องบอก ฮูเลี่ยน
อีกอย่าง เขากะไว้แล้วแน่ๆ ว่ากว่าผมจะอ่านจบก็หน้าร้อนกันพอดี
เพราะผมต้องใช้เวลาอ่าน นานกว่าชาวบ้านเยอะเลย
ขอตัวก่อนนะ จะดมแชมพูก่อน
เผื่อจะช่วยให้อารมณ์ดีขึ้น
- วิกเตอร์ - คาโรล
- สบายดีไหมคะ ยินดีต้อนรับ - กลับมาอีกแล้ว
เข้ามาเลยค่ะ
รู้สึกว่าช่วงไม่กี่วันมานี้ มาอะพาร์ตเมนต์นี้
บ่อยกว่าตลอดหลายปีที่พวกเขาอยู่ที่นี่ซะอีก
พวกเขาอยู่ที่นี่มานานยัง
นานแล้ว วิกเตอร์ ตั้งแต่พวกเขาคบกัน
- งั้นเหรอ - ใช่
เหรอ
คาโรล ฮูเลี่ยนยังไม่มาเหรอ
มาแล้วค่ะ อาบน้ำอยู่
วันนี้เขามีถ่ายงาน โฆษณาน่ะค่ะ
อ๋อ โฆษณา เขาบอกแล้วว่าเขาเล่นเป็น…
- อะไรนะ - มะเขือเทศ
คาโรล ถึงเวลาที่เขาต้องวางมือแล้วนะ ว่าไหม
ถ้าทำตามความฝันไม่สำเร็จ ก็ต้องเดินหน้าต่อ
ฉันหางานให้เขาที่สำนักงานได้นะ
เป็นคนขับรถ เราขาดคนตลอด
บอกเขาสิ
ได้สิคะ ไว้จะบอก แต่เอาไว้วันอื่นดีกว่า
ใช่ วันอื่นดีกว่า
แหม มาอยู่พร้อมหน้ากันซะที
คงดีใจ๊ดีใจสินะ น้องสาว
จะสื่ออะไร
เปล่า ไม่ได้สื่ออะไรทั้งนั้น
ไม่ พี่บอกว่า "ดีใจ๊ดีใจ"
ฉันไม่ได้โง่นะ วิกเตอร์
โกรธเหรอ เธอไม่เคยโกรธนี่ นาตาเลีย
เริ่มโกรธตั้งแต่ตอนนี้นี่แหละ ทำตัวให้ชินซะ
- เธอน่าจะเตือนฉันก่อนนะ - อย่าเพิ่งทะเลาะกันนะ รอให้ครบคนก่อน
เปล่า เราไม่ได้ทะเลาะกัน คาโรล ยัง
แค่คุยอัปเดตข่าวคราว ใช่ไหม
พี่พูดว่า "ดีใจ๊ดีใจ" พี่เน้นเสียงตรง "ใจ๊"
- ไม่ได้ตั้งใจ - ตั้งใจสิ
ติดตรงน้ำเสียงกับที่จะสื่อนี่แหละ
คาโรล ฟังดูเหมือนฉันพยายามจะสื่ออะไรรึเปล่า
ฮูเลี่ยนขอให้ฉันสัญญาว่า วันนี้ฉันจะไม่ออกความเห็น
เพราะงานนี้คุยกันแค่พี่น้อง
พูดเหมือนว่ามาที่นี่แล้ว เป็นบุญคุณกับฉันซะเหลือเกิน
ทำอย่างกับความเป็นอยู่ของพ่อ ไม่ใช่เรื่องที่พี่ต้องสนด้วยงั้นแหละ
ไม่ได้ตั้งใจ ใจเย็น
ก็เย็นอยู่นี่ไง
ดูไม่เย็นเหรอ เพราะฉันเย็นสุดๆ เลย
แต่ฉันเหนื่อยที่พวกพี่ทำกับฉันแบบนี้
ที่ทำตัวเหนือกว่าฉันตลอด
ทั้งๆ ที่มีแค่ฉันคนเดียวที่คอยเป็นห่วงทุกอย่าง
งั้นก็ลองไม่ห่วงเยอะดูซะบ้างสิ นาตาเลีย
หมายความว่าไง
หมายความว่าพอเราจริงจังกับอะไรเกินไป เรื่องที่ควรจะขำมันก็ขำไม่ออกแล้ว
แหม ทฤษฎีน่าสนใจเนอะ ไปเอามาจากไหนล่ะ
จากคู่มือนักเขียนมือใหม่ที่ฉันแนะนำเหรอ
โทษนะคะ
รอฮูเลี่ยนก่อนไหมคะ ก่อนจะทะเลาะกัน
- อืม - ก็จริง
- ก็จริง คาโรล โทษที - อ้อ
คาโรล มีของฝากเล็กๆ น้อยๆ มาให้
ปลาแอนโชวี่ แต่แบบอย่างดีหน่อย
ดีจัง ขอบคุณมากค่ะ แต่ไม่เห็นต้องเอามาเลย
ขอน้ำหน่อยได้ไหม ต้องกินยาไมเกรน
- ได้สิคะ เดี๋ยวเอาให้ - ขอบใจนะ
แม่ฉันเคยพูดว่าไมเกรนก็เหมือนลิ้นชักที่ปิดไม่สนิท
ลิ้นชักที่ปิดไม่สนิทเหรอ
มันหมายความว่าไง
คำเปรียบเปรย วิกเตอร์
เป็นนักเขียนนี่ น่าจะรู้นะ
นี่ ไหนๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้แล้ว
เรื่องอะไร
อ่านนิยายจบยังล่ะ
คาโรล
ว่าไงคะ
- มีอะไรให้ช่วยไหม - ไม่ค่ะ ไม่ต้องหรอก
แน่ใจนะ
- นาตาเลีย - อะไร
- มันยังไงกัน - ตอนไหน
เมื่อกี้
พยายามจะเปลี่ยนเรื่องเหรอ
ดูออกด้วยเหรอ
ดูออกสิ นิดนึง
ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร บอกมาได้เลย
ก็คงไม่มีปัญหาอะไร จะมีอะไรได้ล่ะ
แค่อยากให้พูดความจริงมา พูดตรงๆ เลย แล้วก็…
รู้แล้วน่า
แต่เอาไว้คุยเรื่องนี้กันวันหลังดีกว่านะ
- อืม - น้ำค่ะ
ขอบใจนะ
ที่จะบอกคือ
เรามีเรื่องสำคัญ เรื่องอ่อนไหว
ต้องคุยกันวันนี้
- ใช่ไหม คาโรล - ค่ะ
ขอแค่ความเห็นเดียวเอง
ความประทับใจแรกหลังจากที่ได้อ่าน
ความประทับใจแรกนี่แหละตัวดี
ตัวดีเหรอ
ใช่…
แล้วมันก็ไม่ได้สะท้อนความคิดจริงๆ เสมอไป
ขอแค่สี่คำเอง ง่ายๆ แบบพาดหัวข่าว
พาดหัวข่าวอะไรเหรอ
ความประทับใจแรกที่นาตาเลียมีต่อนิยายฉันน่ะ
นาตาเลียอ่านแล้ว
- งั้นเหรอ - อืม
อ่านนิยายแล้วเหรอ นาติ
ไม่เห็นบอกเลย
- แล้วคิดว่าไงล่ะ - ฉัน…
ดีจังเลย อยู่พร้อมหน้ากันแล้ว
- เราดีใจมากนะที่พี่ๆ มากันคืนนี้ - ไม่จริงหรอก อย่าไปฟังคาโรล
พร้อมเมื่อไหร่ก็ไปนั่งโต๊ะได้เลยนะ
ฉันจะไปดูซีรีส์ในห้อง จะได้ถกเถียงกันแบบไม่มีใครกวน
- ขอบคุณ ที่รัก - ขอบใจ คาโรล
ขอบใจ
นาตาเลีย
เราฟังอยู่
ใช้เวลาอ่านกี่วัน อาทิตย์กว่าเหรอ
- ทำไม สำคัญด้วยเหรอ - สำคัญสุดๆ เลย
ยิ่งเร็วไม่ขาดตอนก็ยิ่งดี
- ไม่รู้เหรอ - ไม่
ไม่รู้สิ สองสามอาทิตย์มั้ง
อูย…
อูยอะไร
- ก็อ่านตอนที่มีเวลา ตอนกลางคืน… - แล้วเป็นไง
เอาจริงก็อึ้งหนักมาก
อึ้งหนักมาก
- ใช่ นึกไม่ถึงเลย - นึกไม่ถึงเลย
- แต่มันดีหรือไม่ดีล่ะ - อันนี้มันก็แล้วแต่
แล้วแต่อะไรล่ะ
หลายๆ อย่าง
เอาจริง ฉันไม่เคยคิดเลยว่า พี่จะเขียนอะไรแบบนี้ได้
มันไม่ใช่นิยายง่ายๆ
ไม่แน่ใจว่าเข้าใจที่พูดทั้งหมดรึเปล่า นาตาเลีย
- คำวิจารณ์ก็งี้แหละ วิกเตอร์ - แค่อยากรู้ว่านาตาเลียชอบไหม
เขาแค่อยากรู้ว่าพี่ชอบไหม
พูดจริงๆ นะ วิกเตอร์ ฉันไม่…
อยากให้รู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่ต้องบอกแบบนี้
นี่แหละปัญหาของการพูดความจริง
ถ้าพูดจริงๆ ก็…
ฉันชอบสุดๆ เลย
พูดว่าไงนะ
ว่าชอบสุดๆ เลย
ชอบสุดๆ เลยเหรอ นาตาเลีย
ใช่ ชอบมากเลย
แน่ใจนะ
ดีมากเลยสำหรับนิยายเรื่องแรก
"ดีมากเลยสำหรับนิยายเรื่องแรก" ตีความได้หลายแบบนะ
รู้สึก… โล่งอกจังเลย
บอกตามตรงนะ ไอ้เราก็ลุ้นตัวโก่งเลยว่าจะคิดยังไง น้องสาว
ชอบมากหรือชอบสุดๆ พูดให้เจาะจงกว่านี้
ไปนั่งคุยกันเลยดีกว่าไหม
แปลว่ามันไม่ได้น่าเบื่อใช่ไหม
ไม่เลย
ตรงกันข้ามเลย ยินดีด้วยนะ
- ยินดีด้วยเหรอ - ยินดีด้วยกับฉัน
ขอบใจมากนะ นาตาเลีย
- ความเห็นของนาตาเลียสำคัญกับฉันมาก - แน่นอน ของนาตาเลีย
ใช่ เพราะนาตาเลียเป็นกลุ่มเป้าหมาย
- แป๊บนะ - ได้
มาริซา
ที่รัก ว่าไง
แหมๆ
ตกลงชอบนิยายเล็กๆ สุดๆ เลยงั้นสินะ
ไม่ ไม่ต้องห่วง…
เรามาคุย มาตกลงกันเรื่องพ่อนะ
อ๋อ งั้นเหรอ เป็นกลยุทธ์นี่เอง
ก็ใช่น่ะสิ
ฉันจะได้อะไรล่ะ ถ้าบอกไปว่านิยายของเขาห่วยแตก
ให้เขาโกรธไม่พอใจ ก่อนจะได้เริ่มคุยกันด้วยซ้ำเนี่ยนะ
- ไม่ชอบนิยายเขาเหรอคะ - ไม่ชอบเลย
ไม่ อีกอย่าง…
ตาเธอบอกบ้างว่าเธอก็ชอบเหมือนกัน
เขาจะได้ดีใจมากซะจน ยอมเอาพ่อไปอยู่ด้วยที่บ้านอาทิตย์หน้า
มีห้องเก็บไวน์ มีสระว่ายน้ำ โชว์ไอ้จ้อนให้สาวใช้ดู
เขาเอานิยายเล็กๆ ของเขาให้ผม เพราะเขาตื่นเต้นที่จะได้เซ็นให้ผม
- เขาไม่สนความเห็นผมหรอก - วิกเตอร์เห็นค่าเธอมากกว่าที่เธอคิดนะ
นาตาเลีย
ผมเป็นมะเขือเทศก็จริง แต่ผมไม่ได้โง่
- หาอะไรอยู่เหรอ ที่รัก - แท็บเล็ตน่ะ ไม่รู้ว่าไปลืมไว้ที่ไหน
แมวกินต้นไม้ในห้องนั่งเล่นน่ะ
ฉันไปดูเอง
ขอโทษที่มาขัดจังหวะ
เมื่อกี้เราคุยอะไรกันนะ
- เรื่องนิยายของพี่ - อ้อ ใช่
ฮูเลี่ยนบอกว่าอ่านแล้วเหมือนกัน
- อ่านแล้วเหรอ เร็วจัง - เป็นไง ชอบไหม
ที่สำคัญ บอกมาสิว่าคิดยังไง
ฮูเลี่ยนโกหกไม่ลงหรอก ต่อให้พยายามแค่ไหนก็เถอะ
โกหกไม่ลงจริง
แต่ไว้คุยเรื่องนี้กันวันหลังดีกว่านะ
ฮูเลี่ยน ฉันก็สนความเห็นนายเหมือนกัน
- เห็นไหม บอกแล้ว - งั้นเหรอ
แต่สนเท่าความเห็นนาตาเลียรึเปล่าล่ะ
ไม่ มันไม่เหมือนกัน เทียบกันไม่ได้หรอก
ไม่เหมือนตรงไหน
นี่ ฮูเลี่ยน เรื่องนั้นมันไม่สำคัญหรอกตอนนี้
วิกเตอร์อยากรู้ว่าชอบไหม
ว่าอินกับตัวละครไหม คิดยังไงกับคำเปรียบเปรย
คำเปรียบเปรยอะไร
- ชื่อเรื่อง ชอบไหม - ชอบไหม
"53 อาทิตย์"
อึ้งไปเลย
แล้วมันดีหรือไม่ดีล่ะ
อันนี้มันก็แล้วแต่
รู้อะไรไหม ฮูเลี่ยน
อะไร
ยังไม่ต้องบอกตอนนี้ก็ได้
อ่านดูใหม่อีกรอบก่อน แล้วค่อยบอกว่าคิดยังไง
ที่พูดแบบนั้นเพราะคิดว่าผมอ่านไม่เข้าใจเหรอ
อ่านซ้ำจะดีสุด
โดยเฉพาะคนที่ทำงานในซุปกัซปาโชสินะ
ค่อยๆ อ่านไปจะดีกว่า
นายไม่ชิน แล้วมันก็ไม่ได้อ่านง่ายด้วย
ไม่ต้องรีบ อ่านดูอีกรอบ
อีกรอบเหรอ
อีกรอบอะไร
เขาอ่านไปสองรอบแล้วนะ
อ่านไปสองรอบแล้วเหรอ ฮูเลี่ยน
ติดกันเลย
ติดกันเลยเหรอ
ว้าว ฮูเลี่ยน พูดไม่ออกเลย
นึกไม่ถึงเลย เริ่มแน่นอกแล้วเนี่ย
งั้นถ้าเขาอ่านสองรอบแล้ว
เขาก็บอกพี่ได้เลยนะว่าคิดยังไง
แน่นอน ถ้าอย่างนั้นก็ได้อยู่แล้ว
เป็นไง
ขอแบบพาดหัวข่าว
แบบพาดหัวข่าวเหรอ
บอกไว้ก่อนนะว่ามันพูดยากมากเลย
ผมว่ามัน
ยาว น่าเบื่อหน่อยๆ ตัวละครเยอะเกิน เส้นเรื่องเยอะเกิน
จบแบบรีบๆ ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย
ที่ผมพูดแบบนี้เพราะผมสัญญาว่า จะพูดตรงๆ และเป็นกลาง
ไม่งั้นผมคงโกหกพี่ไปแล้ว แบบที่คนอื่นทำกัน
แต่ในเมื่อพี่ยืนกรานมาซะขนาดนี้แล้ว…
อร่อยมาก
พาดหัวข่าวตรงไหนเนี่ย
วิกเตอร์
โอเคไหม
โอเค ก็แค่เพิ่งเคยได้รับ คำวิจารณ์แย่ๆ เป็นครั้งแรก ก็เลย…
ขอให้คนอื่นพูดตรงๆ มันก็โหดร้ายงี้แหละ วิกเตอร์
พี่น่าจะรู้นะ
ก็แค่ไม่นึกว่านายจะจริงจังขนาดนี้
คงไม่ได้โกรธหรอกใช่ไหมที่พูดตรงขนาดนี้
- อะไรขนาดนี้นะ - อย่าโกรธเพราะเรื่องงานอดิเรกเลย
มันไม่ใช่งานอดิเรก ฮูเลี่ยน
ผมก็บอกนาตาเลียแบบนั้นเลย
ว่าไม่ให้ใช้คำนั้น
คงต้องทำตัวให้ชินกับคำวิจารณ์ทุกรูปแบบซะแล้ว
ถึงมันจะไม่เป็นกลางก็เถอะ
หมายความว่าไงที่ว่าไม่เป็นกลาง
ไม่ได้หมายความว่าไงทั้งนั้นแหละ
มานั่งที่โต๊ะกันเถอะ จะได้เริ่มคุยกันซะที
นายเป็นน้องชายฉัน ไม่มีทางที่นายจะเป็นกลางได้หรอก มันเรื่องปกติ
แต่การที่ผมจะชอบหรือไม่ชอบนิยายเล็กๆ ของพี่
มันเกี่ยวอะไรกับการที่เราเป็นพี่น้องกัน
นิยายเล็กๆ งั้นเหรอ
แค่สำนวนโวหารเฉยๆ
มันเป็นคำดูถูก
วันก่อนนายก็ใช้คำนี้ แต่ฉันแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
ก่อนอื่น เราต้องมาตกลงกันก่อน ว่าจะทำยังไงกับหลอดไฟ
วิกเตอร์เปลี่ยนได้
เขาเขียนเสร็จแล้ว เขามีเวลาว่างเยอะแล้ว
ฟังที่พูดไหมเนี่ย
มันเรื่องปกตินะที่นายจะไม่เป็นกลาง นายก็คงยังอิจฉาฉันอยู่
ผมไปอิจฉาพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่
นายอิจฉาฉันมาทั้งชีวิต
มันเรื่องปกติมากที่คนเป็นน้องเล็กจะมีปมแบบนี้
ว่าแต่อิจฉาอะไรไม่ทราบ
ฉันไง
ที่ฉันได้ดี แต่นายไม่ได้ดีเท่าไหร่
ได้ดีอะไร
ที่เป็นคนขับรถให้พ่อตา เป็นคนใช้ให้เมียน่ะเหรอ
ว้าว
ชักเริ่มคิดแล้วสิว่าที่นายพูดมา มันทำฉันโกรธหน่อยๆ แล้ว
ฉันว่าฉันไปดีกว่า
- ไว้เจอกันวันหลังนะ - ไม่…
วิกเตอร์
วิกเตอร์ ฉันขอนะ
ขอทั้งสองคนเลย ช่วยพยายามกันหน่อยเถอะ
มันไม่ง่ายเลยนะ ที่คืนนี้จะได้มาอยู่พร้อมหน้ากันสามคน
เรามีเรื่องต้องตัดสินใจนะ ขอเถอะนะ
มันต้องขอโทษก่อน
ว่าไงนะ ขอโทษอะไร
เรื่องที่นายพูดจาถากถางฉัน ยังไม่นับอีกหลายๆ เรื่อง
ที่บอกว่า
ฉันเปลี่ยนหลอดไฟได้
เพราะฉันเขียนนิยายเล็กๆ ของฉันเสร็จแล้ว
ใช่ ผมอาจจะเน้นคำว่า "เล็กๆ" เยอะไปหน่อย
นิสัยครอบครัวเราก็งี้ วิกเตอร์ ก็รู้อยู่นี่
แค่คำวิจารณ์แย่ๆ ก็มากพอแล้ว
ไม่เห็นจะต้องล้อกันเลย
อารมณ์ขันของคนที่เหลือรอดมาได้น่ะ วิกเตอร์
เคยชอบมากเลยนี่
ก่อนหน้านี้น่ะชอบ
เออนี่ นายควรรู้ไว้นะ
เราสองคนคิดว่านายควรเป็นคนเปลี่ยนหลอดไฟ
พี่กับใครเหรอ
ฉันกับนาตาเลีย
วิกเตอร์
แหมๆ
ไม่ยอมบอกอะไรกันเลยนะ
ทั้งที่ช่วงนี้ก็เจอกันบ่อยแท้ๆ
แอบไปคุยกันสองคนซะงั้น
คงคุยกันมาครั้งนึงแล้ว
ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว นาตาเลีย หลายครั้งเลย
หลายครั้งเหรอ
แล้วทำไมต้องเป็นผมด้วย
ที่ต้องเปลี่ยนหลอดไฟให้พ่อ ขอถามได้ไหม
เพราะเราจ่ายเงิน แต่นายไม่จ่าย
ตามไม่ทันแล้ว
- จ่ายอะไรไม่ทราบ - หลายอย่าง
เดี๋ยวฉันบอกเอง นาตาเลีย เขาจะได้เข้าใจแจ่มแจ้งเลย
ไม่แจ่มแจ้งหรอก
จะพยายามเข้าใจละกัน แต่ไม่รับปากนะ
เราสองคนคิดว่านายควรเป็นคนเปลี่ยนหลอดไฟ
เพราะเราเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายของพ่อ
ค่าใช้จ่ายอะไร
ไม่ต้องลงรายละเอียดก็ได้
ต้องสิ นาตาเลีย รายละเอียดนี่แหละสำคัญมาก
ค่าใช้จ่ายอะไร
ค่ารักษาพยาบาล
ค่าเครื่องช่วยฟัง ค่าอาหารสูตรพิเศษ ค่าฟันปลอมใหม่ ค่ากายภาพบำบัด
ค่าแม่บ้าน ค่าเครื่องซักผ้า ค่าของต่างๆ ฮูเลี่ยน
- ของใช้ในชีวิตประจำวันน่ะ - ของใช้ในชีวิตประจำวันหลายปีเลย
เขาพูดว่า "หลายปี" เหรอ
อันนั้นก็เว่อร์ไป
นาตาเลีย
หลายปีนี่กี่ปี
ไม่รู้สิ
สี่ห้าปีมั้ง
สี่ห้าปีเหรอ
ฮูเลี่ยน เรื่องของเรื่องคือ นาตาเลียไม่อยากบอกอะไรนาย
เพราะเราไม่อยากให้นายรู้สึก เหมือนนายเป็นไอ้ขี้แพ้ไม่มีจะกินน่ะ
เพราะงี้แหละ
เข้าใจแล้วว่าทำไมพวกพี่ถึงไม่บอกอะไรผมเลย
เรารู้ว่าเธอเงินขาดมือตลอด
เราคิดว่า…
เดี๋ยวนะ ขอทวนก่อนว่าเข้าใจถูกไหม
เพราะผมเป็นไอ้ขี้แพ้ไม่มีจะกิน
และผมก็ช่วยค่าใช้จ่ายของพ่อที่รักของเราไม่ได้
พวกพี่เลยคิดว่าผมทำอย่างอื่นแทนได้
โดยการเป็นช่างซ่อมบำรุงประจำครอบครัว
ถูกไหม
- ถูก - วิกเตอร์
- เธอพูดเองนี่ นาตาเลีย - ใช่ แต่ใช้คำพูดแบบนั้นมันฟังดูแย่มาก
ฟังดูแย่มากจริง นาตาเลีย
อ้อ อยู่นี่เอง
- ยังไม่ได้นั่งที่โต๊ะกันอีกเหรอ - กำลังจะนั่งนี่แหละ ที่รัก
ฮูเลี่ยน…
วันก่อนที่คุณบอกว่านาตาเลียโทรมา
อยากคุยเรื่องสำคัญมากเกี่ยวกับหลอดไฟ
ผมบอกคุณไปว่าไง
หลอดไฟไม่มีทางสำคัญขนาดนั้นได้หรอก
ผมคิดผิด
เห็นไหม เราไม่มีทางรู้หรอก
เราไม่มีทางรู้เลย ที่รัก
- ฮูเลี่ยน - ว่าไง
เราก็เถียงกันไปงั้นแหละ
- แหงอยู่แล้ว - ไม่ เดี๋ยวนะ
วันก่อนเราตกลงกันไม่ใช่เหรอ ว่านาตาเลียควรเป็นคนเปลี่ยนหลอดไฟ
- ฉันเหรอ - ใช่แล้ว พี่
ทำไมต้องเป็นฉัน
วันก่อนตอนที่เราคุยกันเรื่องหลอดไฟ
เรารู้ว่ามันไม่แฟร์
ที่ไม่ได้นับรวมเธอด้วย นาตาเลีย
เราเป็นครอบครัวเฟมินิสต์ฝั่งซ้ายหัวสมัยใหม่
เรามารู้ตัวว่าเราอาจจะเผลอ ตัดเธอออกไปจากสมการแบบไม่รู้ตัว
- สมการอะไร - ปิ๊บๆ
ถ้าเป็นเรื่องงานดีไอวายอะไรแบบนั้น ดูเหมือนผู้หญิงจะไม่อยากยุ่ง
คิดว่าพวกผู้ชายจะจัดการเอง ไม่
ฉันไม่ไปเปลี่ยนหรอกนะ
ว่าไงนะ
ทำไมไม่เปลี่ยนล่ะ นาตาเลีย
หมอบำบัดของฉันจะโกรธฉันน่ะสิ และเขาก็มีสิทธิ์โกรธด้วย
หมอบำบัดของเธอไม่อยากให้เธอ เปลี่ยนหลอดไฟให้พ่อเหรอ
เราคุยกันเรื่องนี้หลายครั้ง เขาไม่ให้ฉันทำ
คุยกับหมอบำบัดเรื่องปิ๊บๆ เหรอ
มันอยู่ในแผนบำบัด ฉันไปเปลี่ยนไม่ได้
ทำไมหมอบำบัดเธอไม่เปลี่ยนล่ะ หลอดไฟน่ะ
หรือไม่พี่ก็เปลี่ยนหมอซะ
แค่บอกให้รู้ไว้ ฉันจะทำตามแผนบำบัดจนจบ
เป็นครั้งแรกในชีวิตฉันเลย
ที่ฉันเจอคนที่เข้าใจฉันทะลุปรุโปร่ง
คนที่ช่วยฉัน
ช่วยอะไร
ช่วยให้ฉันเลิกเป็นผู้หญิงที่ฉันคิดว่าฉันเป็น
และค้นพบตัวตนที่แท้จริงของฉัน
นี่ฉันพูดจริงนะ
ช่วยจริงจังกับฉันสักครั้งในชีวิตจะได้ไหม
นอกจากเป็นพี่สาวน้องสาวแล้ว ฉันก็เป็นคนเหมือนกัน
- อย่าโกรธสิ เริ่มโกรธใหญ่แล้วนะ - เห็นอยู่
สิ่งแรกที่ฉันต้องทำคือเผชิญหน้ากับเธอสองคน
และบอกว่าฉันคิดยังไง ไม่ว่าผลจะเป็นไง
แต่เธอก็พูดตามที่คิดมาตลอดอยู่แล้วนี่
ถ้าผมเป็นพี่ ผมคงไม่มั่นใจขนาดนั้น
งั้นฉันจะไปประจันหน้ากับผัวฉัน แล้วไล่เขาออกจากบ้าน
โทษฐานที่ทำให้ชีวิตฉันเป็นทุกข์
และสุดท้าย ฉันจะเป็นเลสเบี้ยน
แต่เราทำอะไรผิดล่ะ นาตาเลีย
เยอะมาก
ฉันเป็นสาวรับใช้ของบ้านตั้งแต่ที่แม่ตาย
ฉันขอนัดเจอพวกเธอมาคุยเรื่องพ่อ
เพราะฉันคิดว่าพ่ออยู่คนเดียวไม่ได้แล้ว
แต่พวกเธอกลับทำเหมือนฉันเล่นใหญ่เกินเบอร์
คิดว่าใครเป็นคนจัดกางเกงในกับถุงเท้าพ่อ
ใครซื้อข้าวซื้อยาให้พ่อ
ใครตัดเล็บเท้าให้พ่อ
ใครเปลี่ยนถ่านเครื่องช่วยฟัง
นาฬิกาปลุก โทรศัพท์ไร้สายสามเครื่องของพ่อ
แล้วใครต้องออกหน้าขอโทษ ตอนที่พ่อโชว์หำให้เพื่อนบ้านดู
ฉันทำเยอะขนาดนี้แล้ว
ยังจะอยากให้ฉันไปบ้านพ่อ
แล้วซ่อมไอ้ปิ๊บๆ นั่น
แค่เพราะว่าแกสองคน เจียดเวลาชีวิตที่แสนจะมีค่าสักชั่วโมง
ไปแวะดูว่าพ่อยังหายใจไหม
แล้วก็เปลี่ยนไอ้หลอดไฟฉิบหายนั่นไม่ได้เนี่ยนะ
ไปเข้าห้องน้ำก่อน
ฉันไปรับเอง
- ค่าหมอบำบัดคงแพงน่าดู - มาก
ตัดเล็บเท้าให้พ่อด้วยเหรอ
แล้วเราจะทำยังไงกับเรื่องการปฏิวัติ
ดูไม่ดีเลย
หลอดไฟน่าจะยังเป็นความรับผิดชอบของเรา
เราโยนเหรียญกันดีไหม
หรือเรียกช่างไฟมาก็ได้นี่
เพราะยังไงพี่สองคนก็จ่ายอยู่แล้ว
เราจ่ายเพราะเราเป็นห่วงพ่อ ฮูเลี่ยน
ผมอาจจะเข้าใจผิดเอาได้นะ
จะเข้าใจยังไงก็เอาเถอะ
นั่นแมวตัวเดิมเหรอ
เคยถามไปรอบนึงแล้วนะ
คงเพราะนายไม่เคยชวนเรามาบ้าน ฉันเลยลืม
เราไม่เคยชวนพี่มาเพราะครั้งนั้นครั้งเดียวที่พี่มา
เมียพี่ไม่อยากนั่งโซฟา เพราะเป็นโซฟามือสอง
มันทำให้รู้สึกหยึยๆ เลยไม่อยากให้มาทรมานสังขารอีก
น่าสงสารมาริซานะ
รู้สึกดีขึ้นแล้ว เริ่มคุยกันได้ยัง
มาริซาแพ้ง่ายมาก แพ้นั่นแพ้นี่เต็มไปหมด
สงสัยจะแพ้คนจน
นายจะว่าเมียฉันเหรอ
เพราะฉันจะโมโหมาก ฮูเลี่ยน และฉันก็จะต้องเดินออกไปเลย
ถ้าจะไป
เอาแจกันห่วยๆ ของพี่ไปด้วย
เอาไปซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้าแท้ๆ แต่เพราะเมียผมเป็นคนดีสุดๆ
ก็เลยเอามันออกมา คิดว่าพี่คงดีใจที่ได้เห็น
ขอแค่สิบนาที ถ้าเราตั้งใจ เราทำได้
มาคุยเรื่องพ่อกันสิบนาที
แล้วเราก็ไม่ต้องเจอกันอีกเลย
คริสต์มาสด้วยเหรอ
เราจะไปซาฟารีช่วงคริสต์มาส
หรือเจอกันงานศพพ่อเลย
สิบนาที
วิกเตอร์
ถ้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้วละก็…
ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวบอกเขาให้ค่ะ
บายค่ะ
โทษนะคะ
ว่าไง ที่รัก
เพื่อนบ้านโทรมา
เพื่อนบ้านคนไหน
เพื่อนบ้านพ่อคุณ
แปลกจัง แม่นั่นโทรหาฉันตลอดนะ
เธอโทรหาพี่ แต่พี่ไม่รับสาย
สงสัยมือถือแบตหมด โทรมาทำไมล่ะ
เธอได้ยินโทรศัพท์พ่อพี่ดังทั้งวันเลย
ฉันนั่นแหละ ฉันโทรหาพ่อทั้งวัน
พ่อเปลี่ยนถ่านเครื่องช่วยฟังไม่ได้ก็เลยไม่ได้ยิน
อ๋อค่ะ
เธอเลยไปเคาะประตูเพราะได้ยินเพลงเปิดอยู่
แต่พ่อไม่เปิดประตู เธอก็เลยเข้าไปดูข้างใน
แล้วพ่ออยู่ไหน
นอนอยู่บนพื้น
ไปนอนบนพื้นทำไม
เขาหมดสติ
หัวมีเลือดออก
- เห็นไหม - อะไร
พ่ออยู่คนเดียวไม่ได้ ฉันคิดถูกจริงด้วย
นี่ จะบอกว่าเป็นความผิดเราเหรอ
พ่ออยู่โรงพยาบาลไหน
- ไม่ได้อยู่ค่ะ - หมายความว่าไง
ถ้าสมองกระทบกระเทือนก็ต้องไปโรงพยาบาลสิ
ไม่จำเป็นแล้ว
พอรถพยาบาลมาถึง แล้วเข้าไปดูเขา
พวกเขาก็รู้ว่ามาช้าไปหลายชั่วโมง
เขาตายแล้ว
ใคร
พ่อตายแล้วเหรอ
หัวกระแทก
หัวกระแทกอะไร คาโรล
ตอนที่เขาตกลงมา
ตกลงมาเหรอ
พ่อสามีฉันชอบเพลงมาก
โดยเฉพาะเพลงคลาสสิก
เขาเปิดฟังทั้งวันทั้งคืนและบ้านก็มีแต่ทำนองเพลง
สวัสดี
หลายปีผ่านไป แต่ตอนนี้ พอย้อนนึกถึงเพลง
พวกเขาจะอดนึกถึงความทรงจำวัยเด็กไม่ได้
ความทรงจำช่วงเวลาที่ถูกลืมไปนาน ตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน
ตอนที่พ่อปลุกพวกเขาในวันหยุดสุดสัปดาห์ ด้วยการเปิดเพลงดังลั่นบ้าน
พวกเขาจะนึกถึงเช้าวันอาทิตย์ ที่กินมื้อเช้ากันนานไม่รู้จบ
ตอนที่ทะเลาะกัน เล่นเกมด้วยกัน
มันจะทำให้พวกเขาน้ำตาคลอ
เพลงจะคอยย้ำเตือนว่า พวกเขามีสายเลือดเดียวกัน
ว่าตัดกันไม่ขาด
ถึงจะทะเลาะกัน พวกเขาก็ยังมีความผูกพันที่ลึกซึ้งต่อกันมาก
สัญชาตญาณที่เชื่อมโยงกับความลี้ลับของชีวิต
และมันช่วยให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง
แฮปปี้เบิร์ธเดย์…
และคืนนี้ หลังจากที่ไม่ได้ทำแบบนั้นมานาน
และอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของพวกเขา
พวกเขาจะสวมกอด
อยู่เคียงข้างกันแบบนั้น
แม้จะแค่ไม่กี่วินาที
พวกเขาจะแบ่งปันช่วงเวลาที่ลืมไม่ลง และไม่ย้อนกลับมาอีกในชีวิต
- โอเคกันไหม - อืม
คาโรล พ่อตกลงมาจากไหน
พอเถอะ นาตาเลีย พอเถอะ
เราก็รู้กันอยู่แล้ว นาตาเลีย
ตกจากบันไดพับ
แล้วพ่อไปทำอะไรบนบันไดพับ
พ่ออยากเปลี่ยนหลอดไฟห้องน้ำค่ะ
มันปิ๊บ…
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ