Μ' ακούει κανείς;
28 χρόνια μετά...
ΟΧΙ ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ
Άχρηστο πλάσμα.
Καλώς όρισες στον εφιάλτη.
- Προχώρα, Τζίμι. - Δεν θα είσαι εσύ, Σάιτ.
Πού πας; Γαμιέσαι!
Μπορείς, Τζίμι. Μπορείς!
Ο γερο-Νικ θα σε περιποιηθεί καλά.
Δεν πρέπει να έχει ξαναδεί μαχαίρι.
Τρέμει το σκατόπραμα.
Κοιτάξτε το μωράκι.
Για τον γερο-Νικ.
- Έλα, ρε Σάιτ. Βαριέμαι. - Ναι.
- Η ευκαιρία σου. - Διάολε.
- Κουνήσου. - Σκατόπραμα.
Δάχτυλα.
Καταλαβαίνετε ότι είναι μάχη μέχρι θανάτου.
Κανένα έλεος.
Μάλιστα, σερ Τζίμι.
Παρακολουθείς, Πατέρα;
Αφέντη.
Άρχοντα του Σκότους.
Είσαι έτοιμος
να δεις αν το αγόρι έχει τα προσόντα να γίνει δάχτυλο;
Ωραία.
Εντάξει.
Παλέψτε.
Άντε, ντε.
Πάνω του, μικρέ.
Τελείωνε.
Όρμα του.
Το βλέπεις αυτό;
Θα σε διευκολύνω.
- Πρόσεχε, Σάιτ. - Πάμε!
- Έλα, μικρέ. - Κάν' το, γαμώτο!
Ατυχία, φιλαράκι.
Σίγουρα θα πονάει.
Σου έπεσε το μαχαίρι.
Σε παρακαλώ.
Θέλεις να το σηκώσεις;
- Άντε. - Άντε.
Ναι, Σάιτ!
Ναι, παλικάρι μου.
Παλιοαρχίδι.
Τον βασανίζεις.
Μην ανησυχείς, Τζίμι.
Αυτό θα κάνω.
Σε πειράζω, μικρέ.
Έλα, μικρέ. Πάρ' το.
Σήκωσέ το!
Πολύ αργός.
Μπορώ να συνεχίσω για ώρες.
Έλεος, ξέκανέ τον.
- Είναι μισή μερίδα. - Άκου τι θα γίνει.
Μόλις τελειώσω μ' αυτόν,
θα πιάσω εσένα, γουστάρεις;
Σκατά!
Γαμώτο!
Τσογλανάκι.
Θα σε γδάρω με τη λεπίδα σου.
- Τι... - Τι σκατά;
Διάολε.
- Γαμώτο. - Όχι.
Τη γάμησες, Τζίμι.
- Τι εννοείς; - Πέτυχε αρτηρία.
Ακριβώς.
- Όχι. - Σιντριβάνι το αίμα.
Γαμώτο. Σε παρακαλώ. Όχι!
Όχι!
Γαμώτο!
Κάποιος να με βοηθήσει!
- Μη γελάτε! Βοηθήστε με! - Δεν πάει έτσι.
Μα...
Κύριε.
Ο Τζίμι έχει δίκιο. Δεν πάει έτσι.
Σκατά!
Ιησούς Χριστός.
Χριστέ μου! Ω, Θεέ μου.
Χριστέ μου, Θεέ μου!
- Γιατί επικαλείσαι αυτούς τους καριόληδες; - Κύριε, βοηθήστε με.
- Βοηθήστε με, σας παρακαλώ, φοβάμαι. - Τι, κλαψιάρη;
Κύριε, άρχισα να...
Τι άρχισες να έχεις, Τζίμι;
Άρχισες να πεινάς;
Να έχεις σηκωμάρες;
Νύσταξες;
Νύσταξες.
Καημενούλη μου.
Πώς σε λένε, παλικάρι μου;
Σπάικ.
Σπάικ; Όχι.
Όχι, δεν ακούγεται σωστό.
Νομίζω ότι το όνομά σου είναι...
Τζίμι, Τζίμι, Τζίμι
Τζίμι.
- Καλό; - Καλό.
ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
- Δικός μου. - Θέλω φιλάκι.
Ο ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ
Όχι!
Χέρι χέρι περπατούν
Τα μεσάνυχτα τη γέφυρα περνούν
Τα κεφάλια όλων γυρνούν Καθώς τα φώτα
Έντονα λάμπουν
Κερασί κραγιόν πάνω στον φακό
Καθώς εκείνη βουτά
Σε ατέλειωτα γαλάζια κύματα
Που σκάνε στο κορμί της
Ο βουτηχτής ανεβαίνει για να πάρει ανάσα
Το πλήθος αγαπά Την Ντόλι να τραβά από τα μαλλιά
Από τα μαλλιά
Αναρωτιέται πώς έφτασε ως εδώ
Καθώς ξαναβουτά
Κορίτσια στο σελιλόιντ Κορίτσια...
Λοιπόν, ένας μολυσμένος ασθενής.
Αυτό είναι παράξενο.
Πιθανότατα παγκόσμια πρώτη, Σαμψών.
Ναι, έχεις όνομα.
Εγώ το διάλεξα όταν πρωτοείδα
τον καινούριο Άλφα που κατέλαβε το δάσος για να αλωνίζει.
Σε ονόμασα έτσι από το μέγεθος, τη δύναμή σου
και το μαλλί σου.
Είμαι ο δρ Κέλσον.
Αν και τώρα, νιώθω περισσότερο Ανδροκλής
που αφαιρεί αγκάθια από το λιοντάρι.
Που σημαίνει
ότι μου χρωστάς, παρεμπιπτόντως.
Πλάκα κάνω.
Είμαι γιατρός του δημοσίου.
Είναι δωρεάν.
Ενδιαφέρον.
Θα σ' εμπιστευτώ, Σαμψών.
Αυτήν την απόφαση πήρα.
Έχω αυτό που θέλεις ακριβώς εδώ.
Δεν θα το πάρεις αν με σκοτώσεις, αν μου ξεριζώσεις το κεφάλι.
Είναι συναλλαγή, Σαμψών.
Δούναι και λαβείν.
Κάτι μου λέει ότι δεν καταλαβαίνεις λατινικά.
Δόξα τω Θεώ. Καταλαβαίνεις.
Ναι.
Αναρωτιέμαι αν καταλαβαίνεις οτιδήποτε λέω.
Αν όχι τη σημασία των λέξεών μου,
τη σημασία στον τόνο της φωνής μου.
Ότι δεν αποτελώ απειλή για σένα.
Δεν θέλω να σου κάνω κακό.
Ξέρεις τον ήχο του ονόματός σου;
Σαμψών...
Το πιο υπέροχο θα ήταν να σε ακούσω να λες έστω μία λέξη.
Θα ήταν απίστευτο...
αν ανακάλυπτα ότι η μόλυνση είναι στο μυαλό σου
και το θολώνει,
δεν το αντικαθιστά.
Σ' αυτήν την κατάσταση ηρεμίας, έχεις αναμνήσεις;
Ψήγματα αυτού που ήσουν κάποτε.
Ή μήπως εγώ σου προσφέρω γαλήνη κι ανακούφιση;
Δεν είναι κακό αυτό, Σαμψών.
Δεν είναι κακή η γαλήνη κι η ανακούφιση.
Δεν είναι κακό αυτό.
Δεν είναι κακή η γαλήνη, η ανακούφιση.
Όλα είναι στη θέση τους...
Σαμψών.
Ομορφιά μου.
Θα ρίξω μια ματιά εκεί. Εσείς...
Τζόνο.
Αν μας δει,
θα ουρλιάξει.
Τζόνο. Τζόνο, μη...
- Βοήθεια! - Τρέξε.
Ο Τζόνο;
Βοήθεια!
- Εγώ τι θα απογίνω; - Τρέξε!
Περιμένετε!
Μη μ' αφήνετε!
Μη φύγετε!
Έλα, Τομ.
Πάμε, γαμώτο μου!
Εντάξει.
- Τι θα τους πεις; - Ό,τι έγινε.
Χάσαμε τον Τζόνο.
Ο Τζόνο φταίει γι' αυτό. Έλα δω.
Τελείωνε. Ωραία. Εντάξει.
Τζορτζ.
Λυπάμαι, αλλά έχω άσχημα νέα.
- Τζορτζ, είπα... - Έχουμε επισκέψεις.
Τι;
Έχουμε επισκέψεις.
Γεια χαρά.
Θέλω να γνωρίσετε κάποιον.
Ο Τίνκι Γουίνκι δεν πάει πουθενά χωρίς την τσάντα του.
Εκτός από σήμερα.
Αναμενόμενο, βέβαια.
Τίνκι Γουίνκι.
Ο Τίνκι Γουίνκι επέστρεψε.
Κλασικό.
Κι είδε ότι η Λα-Λα κι η Πο δεν έχασαν
- μόνο ένα μήλο... - Κάτσε.
...αλλά ολόκληρη την τσάντα.
Έχεις ακουστά τα Τελετάμις;
Είναι καταπληκτικά.
Είχαν δέκτη στην κοιλιά.
Κι έβλεπαν τον εαυτό τους,
αλλά με άλλον δέκτη στην κοιλιά.
- Στον οποίο πάλι αυτά ήταν. - Ευχαριστώ.
Και πάει λέγοντας, εις το άπειρον.
Τζιμίμα, κάνε τον χορό του Ντίπσι.
Ναι.
Τέλειο.
- Καλό; - Καλό!
Γεια.
Τι θέλετε εδώ;
Απολαμβάνουμε τη φιλοξενία καλών ανθρώπων.
Εμείς, μια ομάδα περιπλανώμενων,
πεινασμένοι, κουρασμένοι...
Μας δέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες και πλατύ χαμόγελο,
- και φάγαμε... - Σας δέχτηκαν;
Μου έκοψες τον ειρμό.
- Ήρθαν ξαφνικά. - Ήταν ανοιχτά.
- Δεν ήταν. - Μας δέχτηκαν και γέμισαν
το στομάχι και την καρδιά μας.
- Είμαστε ανεπιθύμητοι; - Το ξέρεις.
Τώρα το ξέρω. Όχι, χορό Ντίπσι.
Ωχ, όχι.
Ξεκινήσαμε...
στραβά.
Επειδή δεν συστηθήκαμε σωστά.
- Δάχτυλα... - Τζίμι.
Τζίμι.
- Τζίμι. - Τζίμι.
- Τζιμίμα. - Τζίμι.
Τζίμι.
Ρομπέρτο Καλαμάρι.
Δύσκολο ακροατήριο.
Πλάκα κάνω.
Κι εγώ λέγομαι Τζίμι. Όλοι λεγόμαστε Τζίμι.
Θα φύγετε;
Ναι.
Αλλά προφανώς, πρώτα θα σας σκοτώσουμε.
Φύγε!
- Γαμώτο! - Σταθείτε.
- Κάτω τα... - Διάολε!
Ναι.
- Είστε όλοι ηλίθιοι. - Αρχίδι!
Όρθιος!
Ο γερο-Νικ θα τσαντιζόταν
αν έχανε κι αυτήν και το μωρό.
Ναι, σερ Τζίμι.
Θα μείνουμε εδώ απόψε.
Να δώσουμε ελεημοσύνη.
Αύριο, θα πάμε σ' άλλη γη. Θα βρούμε άλλα μέρη.
Θα χάσω την ελεημοσύνη;
- Μπείτε στον γαμοαχυρώνα. - Πάρε πούλο.
Κοίτα το γαμημένο...
Τελειώνετε.
Ο Τίνκι Γουίνκι και τα γαμομήλα.
"Το περίμενες;"
Βέβαια το περίμενα.
Η ίδια ιστορία ένα εκατομμύριο φορές.
Χορεύουμε στην πίστα τώρα, μωρό μου
Είσαι πουλί του παραδείσου
Χαμόγελο σαν παγωτό κεράσι
Υποθέτω ότι είναι νόστιμο πολύ
Με ένα βήμα στα αριστερά
Κι ένα τίναγμα στα δεξιά
Πιάνεις εκείνον τον καθρέφτη στα δυτικά
Τη λένε Ρίο
Και στην άμμο χορεύει
Σαν εκείνο το ποτάμι
Που στη σκονισμένη γη κυλά
Κι όταν εκείνη λάμπει
Σου δείχνει ό,τι μπορεί
Ω, Ρίο, Ρίο
Χόρεψε σε όλο το Ρίο Γκράντε
Για μένα σημαίνεις πολλά
Σαν τα γενέθλια
Ή μια όμορφη θέα
Και σε είδα στην τηλεόραση
Δύο από ένα δισεκατομμύριο αστέρια
Μα είμαι σίγουρος ότι ξέρεις
Ότι είναι μόνο για σένα
Μου κάνεις πλάκα.
Τη λένε Ρίο
Και στην άμμο χορεύει
Σαν εκείνο το ποτάμι Που στη σκονισμένη γη κυλά
Κι ο γερο-Νικ είδε ότι ο ανθρώπινος κόσμος απέτυχε
και υπήρχε μόνο δυσαρμονία.
Κι έτσι, ο γερο-Νικ απελευθέρωσε τους δαίμονές του
στον κόσμο των ανθρώπων.
Ο κόσμος των ανθρώπων υπέκυψε στους δαίμονες,
κι ο δικός του κόσμος έλιωσε σαν το κερί.
Κι ο Θεός έμεινε άπραγος,
μιας και ήταν αόρατος.
Εξάλλου, δεν είχε τη δύναμη να αντισταθεί.
Κι έτσι,
ο κόσμος των ανθρώπων πέρασε στην κυριαρχία του γερο-Νικ,
και το βασίλειό του ήταν η Κόλαση.
Καλό;
Καλό.
Τότε, ο γερο-Νικ μίλησε στον αγαπημένο του γιο
που λεγόταν Τζίμι Κρίσταλ.
Και είπε στον Τζίμι
"Τώρα έγινες σερ λόρδος Τζίμι Κρίσταλ.
Και θα γίνεις το δεξί μου χέρι,
που θα 'ναι δυνατό,
και θα 'χεις εφτά δάχτυλα.
Και κάθε δάχτυλο θα είναι γαμψό,
και θα προσφέρεις ελεημοσύνη στον κόσμο των ανθρώπων.
Και γι' αυτό,
εσύ και μόνο εσύ θα 'σαι ο διάδοχός μου!
Και τα εφτά σου δάχτυλα θα κρατούν
το στέμμα σου".
Καλό;
Καλό.
Εγώ είμαι
ο σερ λόρδος Τζίμι Κρίσταλ,
αγαπημένος γιος του γερο-Νικ.
Αυτά είναι τα δάχτυλά μου.
Διασχίζουμε τη χώρα,
ψάχνοντας ψυχές να παραδώσουμε στον πατέρα μου.
Και σας προσφέρουμε
ελεημοσύνη.
Τζίμηδες.
- Μάλιστα. - Ναι, σερ Τζίμι.
Η σημερινή πράξη ελεημοσύνης θα είναι...
η αφαίρεση της μπλούζας.
Σε παρακαλώ, όχι. Σε παρακαλώ.
- Παππού. - Σε επιλέγω...
Θέλω να σε κάνω να κλάψεις
και να ουρλιάξεις.
Πονάει αυτό;
Τζίμι;
Σε παρακαλώ, δεν μπορώ...
Τακτοποίησέ το, Τζίμι Ινκ.
Δεν θα το αποφύγεις. Αυτό κάνουμε.
Δεν μπορώ...
Σε παρακαλώ.
Δεν μπορώ, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Καλά. Μείνε εδώ πέρα.
Σαμψών...
φίλε μου.
Πρέπει να μιλήσουμε για κάτι.
Το φάρμακο που σου δίνω
είναι ένα κοκτέιλ από διάφορα πράγματα.
Αλλά το κυριότερο και πιο ισχυρό συστατικό
είναι η μορφίνη.
Έτσι όπως την καταναλώνεις,
έχω μόνο για άλλες δύο βδομάδες.
Τα τελευταία 28 χρόνια,
έψαξα κάθε ντουλάπι φαρμάκων σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων.
Δεν θα βρούμε άλλη.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,
η οπιούχα γαλήνη που βρήκες κοντά μου
θα λάβει τέλος.
Μα υπάρχει κάτι που μπορώ να σου προφέρω.
Μια άλλου είδους γαλήνη.
Μια θέση στην Οστεοθήκη.
Κατά μία έννοια,
ένα σπιτικό.
Μαζί μου.
Θέλω να έχεις διαρκή γαλήνη, Σαμψών.
Και νομίζω ότι το θέλεις κι εσύ.
Γι' αυτό γίναμε φίλοι.
Καλοί φίλοι.
Μακάρι να υπήρχε τρόπος
να δώσεις τη συγκατάθεσή σου.
Μόνο την απαραίτητη συναίνεση.
Ύπνο γλυκό, Σαμψών.
Φεγγάρι.
Τι; Είπες...
Σαμψών...
μίλησες.
Φε...
Ξαναπές το.
Πες...
Φεγγάρι.
Χρειάζομαι δυνατά δάχτυλα.
Δυνατά δάχτυλα κάνουν δυνατή γροθιά.
Άκου.
Συγκεντρώσου.
Σου μιλάω.
Διάλεξε δάχτυλο να παλέψεις.
Αν κερδίσεις,
παίρνεις τη θέση του, και σε φωνάζω Τζίμι.
Αν χάσεις, λαμβάνεις ελεημοσύνη.
Αν αρνηθείς, λαμβάνεις ελεημοσύνη.
Γνέψε ή κούνα το κεφάλι σου.
Ωραία.
Ποιο δάχτυλο επιλέγεις να αντιμετωπίσεις;
Αυτήν.
Επιλέγω αυτήν.
Πατέρα,
αφέντη, μπαμπά,
βασιλιά, βασιλεύ των βασιλέων...
Έλα κοντά μας.
Γαμώτο.
Ναι. Σ' ευχαριστούμε.
Σ' ευγνωμονούμε.
Ο γερο-Νικ είναι εδώ, Τζίμι.
Βλέπει μέσα από τα μάτια μου.
Μυρίζεται το αίμα και τον φόβο.
Ψιθυρίζει τώρα.
Νιώθω τα χείλη του στο αυτί μου. Ψιθυρίζει.
Λέει...
"Παλέψτε".
Οπότε, παλέψτε, γαμώτο μου.
Έλα.
Ευκολάκι.
Το κάνω να φαίνεται εύκολο, αρχίδι.
Αποτελείωσέ το.
Ώρα για τελεταμπονανάκια.
Ένα Ντίπσι Λα-Λα!
Άχρηστο τούβλο.
Κοιτάξτε τον, πασχίζει να σηκωθεί, το παλιο...
Ξανά!
Εξαιρετική εκτέλεση, Τζιμίμα.
Ο πόνος του αγοριού, ικανοποίηση του γερο-Νικ.
Ο γερο-Νικ λέει
"Ελεημοσύνη".
Διάλεξε.
Θέλω να του πάρω το παντελόνι.
"Τέλεια", λέει.
Χέζεται πάνω του.
Είδες τα άλλα μουνόπανα;
Άκουσέ με!
Θα σε είχαν μαχαιρώσει στον λαιμό.
Όχι εγώ.
Με επέλεξες επειδή με πέρασες για πιο αδύναμη.
Τι θα σκέφτεσαι
καθώς σου ξεσκίζω το δέρμα από το...
Η γάτα μου έχασε.
Η γάτα μου...
Φρέσκια ψιψίνα.
Διαστημικό σύννεφο!
Σύννεφο...
Τι διάολο;
Εκεί! Εκεί πάνω!
Γαμημένη καριόλα! Σκατά!
- Πιάστε την! - Σκρόφα!
Μαλακισμένη!
Πώς ανέβηκες εκεί;
- Πιάστε την! - Θα σε σκοτώσω!
- Πιάστε την! - Την καριολίτσα!
- Εκεί είναι! - Πού είναι;
Δείξ' τη μου.
Εκεί! Φαίνεται, ηλίθιε!
Τη θέλω ζωντανή!
Ζωντανή!
Φανερώσου, όπου κι αν βρίσκεσαι!
- Θα σε πιάσουμε. - Εμφανίσου!
Ανεβείτε εκεί πάνω!
- Άρπα τη, σκρόφα! - Πού είναι;
Τζίμι!
Πώς τη σβήνουμε;
Κύριε;
Μη! Εμπρός, βγείτε έξω! Πάμε!
Πολλά ουρλιαχτά.
Συμβαίνει με την ελεημοσύνη.
Δεν ακούγονται σαν τα φυσιολογικά.
Σου ακούγονται φυσιολογικά;
Πώς θα έπρεπε να ακούγονται;
Χέζονται από τον φόβο τους.
Μη με συνερίζεσαι. Σκέφτομαι.
Γαμώτο!
Γαμώτο.
Σβήστε τον!
Φωτιά! Έχω πάρει φωτιά! Καίγομαι!
Σας παρακαλώ...
Μικρέ!
Πιάσ' την!
Φέρ' τη σ' εμένα!
Έλα τώρα!
Πάρε με μαζί σου.
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, πάρε με.
Σ' ευχαριστώ.
Πέθανε.
Γαμώτο.
Κύριε.
Είσαι μόνος σου.
- Ναι. - Μπερδεύτηκα.
Σου είπα να μου φέρεις τη γυναίκα.
- Εσύ... - Που διέλυσε το κρανίο της Τζιμίμα
με τον γαμογάντζο.
Γιατί την άφησες να φύγει;
Δεν την άφησα.
Τότε, πού είναι;
Προσπάθησε να το σκάσει.
Αντιστάθηκε, κι αναγκάστηκα να τη σκοτώσω.
Αντιστάθηκε, Τζίμι.
Αντιστάθηκε.
Ο Τζίμι, από δω, δεν είχε επιλογή.
Κινδύνευε να τον εξοντώσει μια...
μια έγκυος.
Πώς τη σκότωσες;
Με βέλος.
Πού είναι το πτώμα;
Ήταν σκοτεινά.
Κάπου μέσα στο δάσος.
Κάπου που εντοπίζεται δύσκολα, υποθέτω.
- Ναι. - Σκέφτηκες να της γδάρεις το πρόσωπο
να μου το φέρεις;
Ή το αγέννητο παιδί της;
Οτιδήποτε θα έδειχνε πρωτοβουλία.
Γιατί κλαις;
Δεν κλαίω.
- Συγγνώμη. - Μη ζητάς συγγνώμη από μένα.
Τον γερο-Νικ απογοήτευσες.
Να τον φωνάξω;
Να δω αν δέχεται τη συγγνώμη σου.
Ή αν απαιτεί κάτι περισσότερο.
Όπως την άχρηστη μούρη σου, για παράδειγμα.
Όχι, σας παρακαλώ.
Φωνάξτε τον, κύριε.
Να προσφέρω εγώ ελεημοσύνη.
Θες να προσφέρεις ελεημοσύνη;
Είναι σαν να σκότωσε αυτός την Τζιμίμα. Αν δεν έλειπε, αυτόν θα είχε διαλέξει.
Δεν του αξίζει να είναι δάχτυλο, κύριε.
Κοιτάξτε τον. Το κάθαρμα τρέμει!
Ναι, συμφωνώ.
Να ρωτήσουμε τον γερο-Νικ.
Ναι. Πρέπει να τον ρωτήσουμε.
- Θα τον φωνάξω τώρα. - Όχι.
Όχι, από κοντά.
Τι εννοείς;
Να ρωτήσουμε τον γερο-Νικ από κοντά.
Τζίμι, ο γερο-Νικ δεν εμφανίζεται με το παραμικρό.
Όχι, βέβαια. Αλλά...
Τι;
Τον είδα.
Τον είδες;
Νωρίτερα σήμερα.
Είδες τον γερο-Νικ.
Με τα ίδια μου τα μάτια.
Είχε κόκκινο δέρμα
κι ήταν γερασμένος.
Και πίσω του είχε μια ψηλή κατασκευή από οστά.
Το παλάτι του, τολμώ να πω.
Και χοροπηδούσε με έναν δαίμονά του.
Έναν Άλφα.
Ένας Άλφα καθόταν στα πόδια του αφέντη του σαν αρνάκι.
Να αποφασίσει ο ίδιος ο γερο-Νικ;
Emoxin.
Ναλοξόνη. Εντάξει.
Ναλοξόνη.
Αντιψυχωτικά φάρμακα
Σκατά.
Μέρα, ξημέρωσε.
Σαμψών!
Σαμψών.
Σκατά.
Αυτός είναι;
Αυτός είναι ο γερο-Νικ;
Είναι όντως ο γερο-Νικ;
Αυτός είναι;
Ναι, αυτός είναι.
- Είναι; - Ναι.
- Είναι ο γερο-Νικ. - Την πίστη μου μέσα.
Την απιστία μου μέσα.
Μπράβο, Τζίμι.
Ξέρατε ότι ο μπαμπάς σας θα ήταν εδώ;
- Εδώ μας φέρνατε εξαρχής; - Ναι, Τζίμι, εδώ.
Βέβαια, δεν ήξερα ότι ήταν εδώ, στο κάστρο του.
Είναι έκπληξη.
Αλλά...
έχει μερικά
διάσπαρτα στο βασίλειό του.
Μερικά στα Χάιλαντς. Πολύ ωραία.
Αυτό πρέπει να είναι καινούριο. Γι' αυτό δεν το γνώριζα.
Δεν φαίνεται καινούριο.
Ναι. Όντως, πρέπει να 'ναι καιρό εδώ.
Εννοώ της τελευταίας πενταετίας, που αρχιτεκτονικά θεωρείται παλιό.
Θα πάμε εκεί;
- Να τον γνωρίσουμε; - Όχι!
Πρώτα θα του μιλήσω εγώ.
Μπορεί να μη θέλει επισκέπτες.
Ένα θα σας πω γι' αυτόν. Δεν θέλετε να τον δείτε στις ακεφιές του.
Μείνετε όπως είστε.
Θα του μιλήσω εγώ.
Επιστρέφω αμέσως.
Γεια.
Λοιπόν...
Είσαι ο γερο-Νικ;
Ο γερο-Νικ;
Ναι.
Όχι.
Δεν είσαι;
Δεν είμαι ο γερο-Νικ.
Δεν ξέρω κανέναν γερο-Νικ.
Όλοι τον ξέρουν.
Ειλικρινά, δεν τον ξέρω.
Με λένε Ίαν.
Ίαν.
Είσαι σίγουρος;
Απολύτως σίγουρος.
Επειδή ο γερο-Νικ είναι γνωστός κολπατζής.
- Παιχνιδιάρης, που λέει ο λόγος. - Στάσου.
Όταν λες γερο-Νικ,
εννοείς τον Σατανά;
Εννοείται.
Γιατί νόμιζες ότι ήμουν εγώ...
Από το χρώμα του δέρματός μου και...
τα οστά.
Μπορείς να ηρεμήσεις.
Δεν είμαι ο Σατανάς.
Είμαι ο δρ Ίαν Κέλσον.
Γιατρός;
Τότε, ποιοι είναι αυτοί;
Οι ασθενείς σου;
Αυτή είναι οστεοθήκη.
Μνημείο για τους νεκρούς.
Κάτι σαν νεκροταφείο.
Κι έχεις πορτοκαλί δέρμα...
Ιώδιο είναι.
Σκοτώνει τον ιό.
- Τον ιό; - Που προκαλεί μόλυνση.
Γιατρός.
Άθεος γιατρός.
Εντάξει.
Δηλαδή, πιστεύεις ότι όλη αυτή η φάση με τα ζόμπι
προκλήθηκε από την επιστήμη, μικρόβια, και τα λοιπά.
Αντί για;
Τον γερο-Νικ,
που εξαπέλυσε τη μήνη του στον κόσμο μας.
Κατάλαβα. Οπότε...
Εγώ είμαι άθεος, κι εσύ είσαι σατανιστής.
Τα βλέπεις;
Το μυστήριο λύθηκε.
Θα 'μαι ειλικρινής, δεν ήξερα τι παίζει εδώ.
Ίδρωσα. Νόμιζα ότι θα συναντούσα τον πατέρα μου.
Δικά σου δημιουργήματα είναι όλα αυτά, Ίαν;
Δικά μου.
Ομολογώ ότι θαυμάζω το έργο σου.
Είναι γαμάτο.
Ευχαριστώ. Αλλά τι έλεγες;
Ότι θα συναντούσες τον πατέρα σου;
Ναι. Πήγε να σπάσει η καρδιά μου.
Επειδή πατέρας σου είναι ο Σατανάς.
Ναι.
Ο γερο-Νικ είναι ο γέρος μου.
Αλλά...
- Μπα, άσε καλύτερα. - Έχω όρεξη για κουβέντα.
Δεν γαμιέται.
Απλώς, βασικά, δεν ξέρω καλά τον πατέρα μου.
Βέβαια, μου μιλάει συχνά,
αλλά ούτε καθόμαστε ποτέ μαζί, ούτε τον βλέπω.
Του μιλάς, μα δεν τον βλέπεις.
- Τον ακούς στο μυαλό σου. - Όλη την ώρα, Ίαν.
Με λένε Τζίμι.
Τζίμι.
Βασικά, σερ λόρδο Τζίμι Κρίσταλ.
Αλλά, όχι, δεν πειράζει.
Λέγε με Τζίμι.
Έλα να καθίσουμε, Ίαν.
Οι δικοί μου κάθονται λίγο πιο πέρα, αλλά μπορούν να περιμένουν.
Δεν βιαζόμαστε.
Να τα πούμε λίγο.
Αυτό είναι χειρότερο.
Στομάχι. Λαιμός.
Παράτα με.
- Ξανά. - Αυτό μπαίνει;
Ξανά, πάμε.
Ναι.
Μπήξ' το.
Αυτό είναι όλο;
- Τι; - Μόνο αυτό; Έλα.
Τζίμι;
Κι αν δεν είναι ο γερο-Νικ αυτός εκεί;
Αν δεν είναι;
Ναι.
Πορτοκαλί δέρμα.
Ναός από οστά.
Κοινόβιο δαιμόνων.
Ποιος να 'ναι;
Ένας γέρος.
Που πρέπει να αποφύγουμε.
Να τον αφήσουμε ήσυχο.
Να τον αφήσουμε ήσυχο;
Όχι.
Δεν πάει έτσι, μικρέ.
Κι αυτός δεν είναι ένας απλός γεράκος.
Είναι ο γερο-Νικ.
Και πόσο...
παράξενο...
κι ένδοξο θα 'ναι να τον γνωρίσουμε.
Δεν ήθελα να ξύσω πληγές.
Όλα καλά.
- Ναι. - Ευκολάκι.
Όχι.
Η απορία είναι...
Ο σερ λόρδος Τζίμι Κρίσταλ είναι γιος του;
Είναι όντως σερ λόρδος;
Τι εννοείς;
Έχεις την αίσθηση ότι ο σερ Τζίμι λέει μπούρδες;
Οστεοθήκες στα Χάιλαντς;
Μαλακίες.
Γιατί δεν τις ανέφερε παλιά;
Και κατάλαβα, όταν έβλεπε με τα κιάλια,
ότι δεν είχε ξαναδεί τέτοιο θέαμα.
Ήμουν οκτώ ετών, όταν ξέσπασε όλο αυτό.
Αλλά στην ηλικία σου,
θα έχεις αναμνήσεις από τότε.
Λιγότερες απ' όσο νομίζεις.
Θυμάμαι λεπτομέρειες.
Γεγονότα κι ανθρώπους.
Αλλά το πώς ήταν να ζεις
με μαγαζιά και ψυγεία
και τηλέφωνα και προσωπικό υπολογιστή,
δεν έχω καμία ανάμνηση απ' αυτά.
Φυσικά, θυμάμαι
ότι νιώθαμε μια βεβαιότητα.
Στον κόσμο επικρατούσε τάξη.
Ένας τρόπος ύπαρξης.
Υπήρχαν δράματα κι αναμπουμπούλες, αναπόφευκτα.
Αλλά τα θεμέλια...
φάνταζαν ακλόνητα.
Κυρίως θυμάμαι την εκκλησία.
Επειδή μέναμε δίπλα της.
- Όταν ήρθαν οι δαίμονες, εκεί κρύφτηκα. - Έμενες δίπλα στην εκκλησία;
Ακριβώς δίπλα.
Στο πρεσβυτέριο;
Ναι.
Κι ο πατέρας σου ήταν ο εφημέριος.
Αν η μαμά κι οι αδερφές μου είχαν κρυφτεί στην εκκλησία,
θα είχαν γλιτώσει,
αλλά έμειναν στο σπίτι
και τις αποκεφάλισαν.
Ο πατέρας σου;
Καθοδηγούσε τους μολυσμένους, Ίαν.
Ήταν αρχηγός της επίθεσης των δαιμόνων.
Φοβερός στρατός, μ' αυτόν μπροστάρη.
Έλεγε ότι η ελεημοσύνη ξεκινά από το σπίτι.
Και δεν τον ξανάδες από τότε.
Ακριβώς.
Ύστερα είδα εσένα και...
Είμαι σε δύσκολη θέση, Ίαν.
Γιατί αυτό;
Οι άλλοι, το παρεάκι μου.
Τους είπα ότι ήσουν ο γερο-Νικ, μα δεν είσαι.
Τώρα περιμένουν να σε γνωρίσουν.
Κατάλαβα.
Κι εσύ είσαι σε δύσκολη θέση.
Γιατί αυτό;
Αν δεν με βοηθήσεις στο πρόβλημά μου,
θα σε μπουκώσω με τα έντερά σου μέχρι να σκάσεις.
Ναι, τότε είμαι.
Σε συμπαθώ. Είσαι καλός συνομιλητής.
Πρώτη φορά που συμπαθώ κάποιον.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, πιστεύεις ότι μπορούμε να κάνουμε μια συμφωνία, Ίαν;
Λένε ότι ο διάβολος είναι των συμφωνιών.
Αύριο, μόλις σουρουπώσει,
ο γερο-Νικ θα μας δεχτεί.
Αλλά πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους κανόνες
μπροστά στον Άρχοντα του Σκότους,
όπως είναι αναμενόμενο.
Δεν θα τον αγγίξετε,
ειδάλλως θα πέσει φωτιά και σας κάψει,
και η ψυχή σας οδηγηθεί στον έβδομο κύκλο.
Καλό;
Καλό.
Δεν θα του απευθύνεστε απευθείας.
Μόνο εγώ μπορώ να του μιλάω. Ο αγαπημένος του γιος και διάδοχος.
Συνεννοηθήκαμε;
Καλό;
Καλό.
Να θυμάσαι τον θάνατο, είπα στο αγόρι.
Εδώ και χρόνια, δεν φοβάμαι το τέλος.
Ζω μόνος μου.
Το έργο μου ολοκληρώθηκε.
Αλλά σήμερα,
ένιωσα φόβο.
Και σκέφτηκα
τι θα απογίνει ο Σαμψών αν εγώ φύγω;
Θα ξανάρθουν αύριο.
Οπότε, θέλω να δοκιμάσω κάτι απόψε.
Σκόπευα να το κάνω σταδιακά,
αλλά οι συνθήκες άλλαξαν, οπότε,
θα βουτήξουμε στο άγνωστο.
Επεξεργάζομαι μια ιδέα σχετικά με τη φύση της μόλυνσης.
Ξέρουμε ότι υπάρχει ένας φυσικός παράγοντας.
Αιμορραγία κι ανεξέλεγκτη κυτταρική αύξηση.
Κι επίσης, ότι υπάρχει
ένα αισθητηριακό στοιχείο,
πόνος και φρικτή ταραχή,
που η μορφίνη κατευνάζει.
Αν όμως εμπλέκεται
και κάποιος ψυχιατρικός παράγοντας;
Όταν οι μολυσμένοι επιτίθενται,
τι βλέπουν;
Με τι νομίζουν ότι τα βάζουν;
Τους είδα να σκοτώνουν παιδιά και μωρά.
Δεν έχεις λόγο να επιτεθείς σε μωρό.
Οπότε αυτοί, εσύ, πρέπει να βλέπετε κάτι που δεν υπάρχει.
Βλέπετε κάτι που δεν υπάρχει.
Ένας γιατρός θα το ονόμαζε ψύχωση.
Κι ο γιατρός θα έλεγε ότι η ψύχωση θεραπεύεται.
Εγώ είμαι γιατρός, Σαμψών.
Θα προσπαθήσω να θεραπεύσω την ψύχωση.
Θα σου ζητήσω να καταπιείς αυτά τα χάπια.
Για πού το 'βαλες;
Όχι, Τζίμι, απλώς...
Όχι. Πήγαινες να το σκάσεις.
Όχι. Όχι, Τζίμι.
Σκάσε.
Αυτός που μαχαίρωσες στο πόδι ήταν ο κολλητός μου!
Κι εσύ τον σκότωσες με τη δειλία και την τύχη σου.
Γι' αυτό τώρα, στη μνήμη του, το πιο σωστό είναι
να γλιστρήσω τη λεπίδα αργά στο...
Πού νόμιζες ότι θα πήγαινες;
- Οπουδήποτε είναι καλύτερα από δω. - Έχω πάει παντού.
Δεν είναι.
Μείνε κοντά μου, μικρέ.
Θα πάμε μακριά.
"Πήγε να δραπετεύσει";
Φοβόταν να συναντήσει τον γερο-Νικ.
Δεν το άντεχε.
Ήταν αμετάπειστος.
Μου επιτέθηκε.
Έπρεπε να τον σκοτώσω.
Δεν έγινε έτσι.
Έτσι έγινε.
Κύριε.
Να δούμε τι θα πει ο γερο-Νικ απόψε.
Σαμψών!
Έκανε δουλειά, φίλε μου;
Ήσουν χαμένος
και τώρα λυτρώθηκες;
Καλησπέρα
και καλώς ορίσατε στο δρομολόγιο για Εδιμβούργο.
Δεν μπορείς να τη σταματήσεις, με το ταλέντο της.
Προσωπικά αντικείμενα...
- Δεν είναι δύσκολο. - ...και σκουπίδια...
Πολιτικά παιχνίδια.
Το Φεγγάρι
Παρακαλούμε να έχετε
τα εισιτήριά σας έτοιμα.
Εισιτήριο, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Εισιτήριο, παρακαλώ.
Εισιτήριο, γλυκέ μου;
Εισιτήριο!
Δεν έχω εισιτήριο.
Εντάξει.
Ας το φτάσουμε στα άκρα.
Μας περιμένει, παιδιά.
Καλό.
Γι' αυτό χαρείτε
Ουρανοί και θάλασσα
Γιατί σ' εσάς ο διάβολος κατέβη Έχοντας θυμό μεγάλο
Ξέροντας πως λίγος καιρός τού απομένει
Όποιος έχει μυαλό
Ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου
Που είναι αριθμός ανθρώπου
Ο αριθμός του
Είναι 666
Έχω μείνει μόνος
Το μυαλό μου κενό
Χρόνο χρειαζόμουν για να σκεφτώ
Την ανάμνηση από το μυαλό μου να διαγράψω
Τι είδα;
Να πιστέψω μπορώ;
Ότι αυτό που είδα το βράδυ εκείνο
Ήταν αληθινό κι όχι μόνο φαντασία
Επειδή στα όνειρά μου
Είναι πάντα εκεί
Το πρόσωπο το διαβολικό Που το μυαλό μου θολώνει
Και σε απόγνωση με φέρνει
Ναι!
Η νύχτα ήταν μαύρη
Κανένας λόγος να συγκρατηθώ
Έπρεπε να βεβαιωθώ
Με παρακολουθούσε κανείς;
Στην καταχνιά
Σκοτεινές φιγούρες κινούνται
Ήταν όλο αυτό αληθινό
Ή ένα είδος κόλασης;
Εξακόσια εξήντα έξι
Ο αριθμός του θηρίου
Θυσία
Γίνεται απόψε
Έρχομαι
Θα επιστρέψω
Θα κατακτήσω το κορμί σας
Θα σας κάψω
Έχω τη φωτιά
Έχω τη δύναμη
Έχω την ισχύ
Τον δαίμονά μου να αφήσω Την πορεία του να πάρει
Εξακόσια εξήντα έξι
Ο αριθμός του θηρίου
Θυσία
Θα γίνει απόψε
Ναι!
Καλό;
Δάχτυλα;
Δάχτυλα...
πλησιάστε.
Πλησιάστε.
Ιδού, εσείς...
είστε τα δάχτυλα του δεξιού μου χεριού.
Το σκοτάδι σας σκεπάζει ακόμα και το φως του ήλιου.
Η περηφάνια κινείται μέσα μου σαν τα σκουλήκια στο σώμα του Χριστού.
Γονατίστε.
Όχι εσύ, γιε μου.
Πρέπει να σταθείς όρθιος.
Σου είμαστε ευγνώμονες που μας δέχτηκες, Πατέρα.
Ο χρόνος μου είναι αιώνιος.
Μα ο χρόνος σας μαζί μου σύντομος.
Δεν θα καταχραστούμε την καλοσύνη σου.
Αλλά πριν φύγουμε,
έχεις συγκεκριμένες οδηγίες για μας;
Έχω.
Παρακαλώ, πες μας.
Σας διατάζω να συνεχίσετε την κολασμένη αποστολή σας.
Να συνεχίσουμε την κολασμένη αποστολή μας.
Να συνεχίσουμε να ξεκοιλιάζουμε τους κλαψιάρηδες του βασιλείου σου.
Να βεβηλώνουμε τα σώματά τους κάνοντας τον πόνο τους θεία κοινωνία,
κάνοντας τα ουρλιαχτά τους να αντηχούν στον ουρανό.
Αυτή είναι η εντολή σου, πατέρα;
Ναι.
Και τι άλλες εντολές έχεις;
Ότι τα δάχτυλα πρέπει πάντα να σε υπακούν, γιε μου.
Να υπακούν εμένα. Τον γιο σου.
Χωρίς απορίες ή αμφιβολίες.
Να υποτάσσονται πάντα κι άμεσα στις επιθυμίες μου,
χωρίς ίχνος δισταγμού ή αυθάδειας.
Χωρίς να μου αντιμιλούν.
Κι η τελευταία σου εντολή, βασιλιά μου;
Πατέρα, ποια είναι;
Πρέπει να αυξήσεις τον αριθμό των δαχτύλων σου.
Να αυξήσω τα δάχτυλα από τη γροθιά
σε δύο γροθιές.
Και μετά πέντε! Και μετά εκατό.
Και μετά χίλιες!
Ώστε καμία κοινότητα στο βασίλειο της Κόλασης
να μην μπορεί να προστατευτεί από την ελεημοσύνη μας!
Πατέρα, σ' ακούμε, και θα υπακούσουμε.
Σηκωθείτε, Τζίμηδες.
Και τώρα θα αποχωρήσουμε.
Περιμένετε.
- Να περιμένουμε; - Περιμένετε.
Σπάικ;
Έχω άλλη μία εντολή.
Άλλη μία; Όχι, Πατέρα.
Δεν νομίζω.
Συνεχίζουμε το έργο μας, δυναμώνουμε, με υπακούν.
Αυτό ήταν όλο.
Όχι. Υπάρχει άλλη μία.
Αλήθεια;
Και ποια ακριβώς είναι η νέα εντολή;
Απαιτώ
Μια θυσία.
Ποιανού;
Θυμάσαι την εκκλησία, μονάκριβε γιε μου.
Ναι.
Τότε θυμάσαι τον Χριστό.
Τον μοναχογιό του Θεού.
Ναι.
Και ξέρεις ότι ο μόνος τρόπος
ο γιος του Θεού
να ανέλθει στους ουρανούς και να καθίσει δίπλα στον πατέρα του...
Στον Χριστό,
αρχικά ζητήθηκε να σταυρωθεί.
Είσαι ο μοναχογιός μου, Τζίμι.
Τζίμι...
Είμαι ο θεός σου.
Απαιτώ το ίδιο.
Απαιτείς να σταυρωθώ;
Ναι.
Και ποιος θα με σταυρώσει;
Αυτοί.
Όχι.
Δαίμονα.
Μου την έφερες κανονικότατα.
Μη βιάζεσαι, Τζίμι Ινκ!
Σε τρώει να κάνεις την κίνησή σου.
Αλλά πριν την κάνεις, μία ερώτηση.
Πιστεύετε πραγματικά ότι αυτό το πουρό είναι ο Σατανάς;
Κι αν είναι,
θα έκανα αυτό;
Κέλσον.
Δεν καταλαβαίνω. Τι σκατά συμβαίνει;
- Ποιος είναι ο διάολος; - Εγώ είμαι, Τζίμι.
Εγώ.
Τώρα, πιάστε αυτό το προδοτικό αρχίδι.
- Μα... - Δεν έχει "μα"!
Κάντε το τώρα! Αλλιώς θα σας τσακίσω!
- Όχι! - Τζίμι, μην το κάνεις.
Όχι!
Καλό;
Κέλσον...
- Συγγνώμη. - Μην ανησυχείς, Σπάικ.
Μην ανησυχείς.
Μια στιγμή, γνωρίζεστε;
Ναι.
Δεν είσαι ο γερο-Νικ.
Όχι.
Τίποτα δεν είναι.
Κανείς δεν είναι.
Μόνο εμείς υπάρχουμε.
Έδωσες φοβερή παράσταση.
Σ' ευχαριστώ.
Δεν θέλω να σ' το χαλάσω, μα δεν νομίζω να ζήσεις μετά απ' αυτό.
Το ξέρω.
Γιατί δεν αδιαφόρησες;
Φεύγαμε.
Τώρα θα ήσουν καλά.
Ξαφνικά, είδα ότι ήσουν εσύ
κάτω από τη μάσκα, Σπάικ.
Κι εγώ...
Νομίζω ότι ήδη υπέφερες αρκετά.
Όποιος κι αν είσαι, θα κάνω κάτι για σένα.
Θα εκτελέσω την τελευταία εντολή.
Σπάικ, είπαμε;
Κέλι.
Έλα. Πάμε να φύγουμε από δω.
Δεν ακούω πια τη φωνή του.
Ίαν.
Γιατί δεν ακούω τη φωνή του;
Θέλω τη μαμά μου.
Θεέ μου.
Εδώ.
Κέλσον.
Σαμψών.
Σ' ευχαριστώ.
Να θυμάσαι τον θάνατο.
Πατέρα!
Πατέρα.
Πατέρα;
Πατέρα...
γιατί με εγκατέλειψες;
Γιατί με εγκατέλειψες;
Πατέρα.
ΣΑΜ
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νικητές
βοήθησαν στην ανοικοδόμηση Γερμανίας κι Ιαπωνίας.
Μέσα σε μία γενιά,
οι οικονομίες τους
ξεπέρασαν τις οικονομίες των νικητών.
Κι αυτό ήταν δίκαιο;
Σαμ, σκέψου.
Καλύτερο από δίκαιο. Το επιθυμητό.
Γιατί να βοηθήσεις τον ηττημένο εχθρό; Επειδή η αναγκαστική χρεοκοπία
του εχθρού μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο
οδήγησε τελικά
στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τσόρτσιλ, 1948.
"Η ιστορία επαναλαμβάνεται αν την ξεχάσεις".
Πες το πάλι;
"Η ιστορία επαναλαμβάνεται".
Ναι. Μπράβο.
Οπότε,
αυτό εξελίχθηκε σε ακρογωνιαίο λίθο
της πολιτικής φιλοσοφίας της μεταπολεμικής Ευρώπης.
Να μην ξεχνάμε ποτέ.
Οι ιδέες να είναι αυτές που χρεοκοπούν.
Φασισμός, εθνικισμός, λαϊκισμός, να εξαλειφθούν εντελώς.
Να μην επιστρέψουν.
Και πώς εφαρμόζεται στο οικονομικό τοπίο της Ρωσίας μετά την πτώση της ΕΣΣΔ;
Σαμ, απλώς λέω ότι
αν πέσει αυτό το θέμα στο αυριανό διαγώνισμα,
θα σκίσεις αν αναφερθείς στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.
Αν πέσει αυτό το θέμα;
Μπαμπά, εσύ επιλέγεις.
Δεν λέω άλλα.
Τι ήταν αυτό;
Τι;
Άκου.
- Θυμάσαι τι να κάνεις; - Ναι.
Εκεί.
- Σκατά. - Τι είναι;
Κάποιον κυνηγούν. Δύο ανθρώπους.
Πάρε.
Θα τους βοηθήσουμε;
Μπαμπά; Θα τους βοηθήσουμε;
Φυσικά.
Εντάξει, πάμε.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Aristea Metzitakou