Tanja?
GWIEZDNE MIASTECZKO
Pani pułkownik.
Tego użyto wczoraj przy bramie wyjazdowej.
- Była sama? - Na to wygląda.
Na formularzu jest pieczątka Baranowa, ale zaprzecza, że to zrobił.
Ma rację.
Formularz jest prawdziwy, ale podpis podrobiony.
Pomagają im Amerykanie.
I ktoś z wewnątrz.
Ktoś, kto mógł ukraść formularz.
W wydziale bezpieczeństwa?
Tak. Znajdźmy Mironową, a potem tego, kto jej pomaga.
Gdzie byłaś?
Przepraszam, pani pułkownik.
- Co się stało? - Uciekli. Razem.
Żona jest jego wspólniczką.
Podsłuchiwałaś ich. Mówili coś o wyjeździe z kraju?
Nie.
Wątpię, by była zamieszana.
Mieli poważne problemy małżeńskie.
Nie okazywali sobie uczuć.
Małe problemy dzielą ludzi, duże ich scalają.
Skąd wiemy, że żona uciekła z Mironowem, a nie przed nim?
Bo mamy nagranie żony,
gdy nalega, by strażnik poszedł po Mironowa do centrum treningowego.
A wkrótce potem zniknęli z Gwiezdnego Miasteczka.
Ostrzegła go?
I uciekła, wiedząc o zdradzie męża,
dlatego też jest winna zdrady.
Pani pułkownik.
Dyrekcja ds. Operacji jest do dyspozycji.
Rozszerz obszar poszukiwań, Salamow.
Musimy ich znaleźć, nim przekroczą granicę.
Dajcie mi akta
wszystkich podejrzewanych agentów zagranicznych w Moskwie.
Jeden z nich może im pomagać z ramienia Amerykanów.
A ty
wypisz wszystkie miejsca, dokąd mogła się udać.
Rodzice, przyjaciele, przyjaciele przyjaciół.
Znajdziemy ją, to znajdziemy jego.
Tak jest.
Tu Kozłow. Łączcie z panią pułkownik.
Daj mi to.
Tu pułkownik Raskowa. Mów.
Źródło w Bajkonurze poinformowało nas
o nieautoryzowanym starcie.
Proszę przyjść do kontroli naziemnej.
Niezły widok, co?
Jesteś cichy.
Co się dzieje?
Nic mi nie jest.
Błagam. Czuję, jak wylewa się z ciebie marazm.
A ja czuję twoje stopy. Zamienimy się?
Wszyscy, o których dbaliśmy,
których znaliśmy,
wszyscy są tam na dole.
Patrzcie go. Istny Puszkin.
Cieszę się, że tu jesteś.
Nie chciałbym mieć innego drugiego pilota.
Kto mówi, że jestem drugi?
Tu Gwiezdne Miasteczko.
Słyszycie?
Słyszymy was.
Jak się czują moje orły,
gdy zerwały grawitacyjne więzy ze swoją matką?
„My ptaki wolności.
Już lecieć nam trzeba”.
Szkoda, że to nie może trwać wiecznie.
Główny inżynierze,
Walję naszła fala jakichś dziwnych filozoficznych przemyśleń.
Za to towarzyszkę Chadhę
nachodzi typowa fala świeżaka.
Od rana wymiotuje.
Nic mi nie będzie.
Może za kilka dni.
Jeśli cię to pocieszy,
radzisz sobie lepiej niż Walja podczas pierwszej misji.
Nie ustanowiłeś rekordu największej objętości?
Jestem pewien, że to byłeś ty podczas lotów szkoleniowych.
Towarzyszko Chadho, przykro mi.
Żartuje pan? Nigdy bym z tego nie zrezygnowała.
Przypomnę o tym za kilka miesięcy.
Do rzeczy. Siergieju.
Trajektoria obrana na Wenus.
Nie trzeba niczego korygować. Nasze systemy…
Główny inżynierze. Idzie tu pułkownik Raskowa.
Przerwać transmisję.
To wszystko na teraz. Bez odbioru.
Główny inżynierze.
Towarzyszko pułkowniczko.
Wytłumacz się.
Nie muszę się towarzyszce tłumaczyć.
Będziesz się tłumaczył przed Komitetem,
gdy się dowiedzą, że wysłałeś w kosmos nieautoryzowaną misję.
Chciałem ci o tym powiedzieć, gdy misja okaże się sukcesem,
ale skoro tu jesteś, to powiem, że jesteśmy świadkami historii.
Wenera 7.
Pierwsza załogowa misja na Wenus.
Załogowa?
Ciekawe.
Wysłałeś sześć sond Wenera
i wszystkie stopiły się w atmosferze Wenus przy próbie lądowania.
I wysłałeś ludzi? To misja samobójcza.
Nie lecimy na powierzchnię.
Komitet Centralny wystraszył się
mojego planu lądowania na Księżycu,
póki nie spodobał się Chruszczowowi.
- Nie pomyliłem się wtedy, prawda? - Wtedy.
Teraz wojsko chce bazy na Księżycu,
a nie podróży do śmiertelnej pułapki.
Pomyśl, co lądowanie na Księżycu nam dało.
To będzie miało większy wpływ.
Kto jest w załodze?
Kosmonauci Sasza Poliwanow,
Lakszmi Chadha
i Walja Mironow.
- Walja Mironow. - Tak.
Wynocha! Wszyscy macie wyjść!
- Wszyscy, już! - Chwileczkę.
- Nie mogą opuścić stanowisk! - Dobrze!
Ty i ty możecie zostać.
Pamiętajcie, że ta misja to tajemnica państwowa.
- Co ty wyprawiasz? - Każdy mówiący o niej
- zostanie aresztowany. - Nie opuszczać stanowisk.
Zamknijcie budynek. Nikt nie wchodzi bez zezwolenia.
- Musimy porozmawiać. - To czyste szaleństwo.
Nie wierzę. To niemożliwe. Nie Walja.
Dowody przeciwko niemu są niepodważalne.
- Jest zdrajcą. - Tak jak Jana?
Nie zaczynaj znowu.
Jana Achmatowa przyznała się autoryzowanemu przedstawicielowi…
Daruj sobie. Wiemy, jak uzyskujesz zeznania.
Nie masz prawa mnie przesłuchiwać!
Zlekceważyłeś rozkaz Kremla,
zmarnowałeś miliony rubli,
okłamywałeś mnie miesiącami,
pozwoliłeś wrogiemu agentowi przejąć kontrolę nad nie swoim,
ale należącym do Sowietów statkiem, ty arogancki człeku!
Gdy Komitet Centralny usłyszy o wyczynach,
których dokona ta załoga na cześć Związku Radzieckiego…
Naprawdę uważasz, że Breżniewa będzie obchodziła twoja piękna misja,
gdy dowie się, że na pokładzie jest kret pracujący dla wroga?
Z Walji Mironowa jest taki szpieg jak ze mnie.
Jeden z twoich orłów, Paweł Fetisow,
został znaleziony w piwnicy budynku 18, pobity i związany.
Wciąż jesteś taki pewien?
Nagranie z mieszkania Poliwanowa.
Zapisałam datę.
Towarzyszko Raskowa.
Przepraszam za niezapowiedzianą wizytę.
Proszę usiąść.
Co pana sprowadza do naszego miasteczka w lesie?
Będę się streszczał, co pewnie pani doceni.
Drugi Zarząd jest zaniepokojony brakami postępów w szukaniu Mironowa.
W poszukiwania zaangażowaliśmy wszystkie nasze zasoby.
Wasze zasoby są ograniczone.
Zawsze sobie radziliśmy.
Drugi Zarząd przejmie poszukiwania.
To nie będzie konieczne.
To nie zależy od pani.
Wiecie, gdzie może przebywać
lub macie informacje o agentach zagranicznych?
Jeszcze nie.
Moi ludzie są na dole.
Proszę im przekazać wszystkie posiadane informacje.
Dam sobie z tym radę.
Nie dała pani rady.
Kto gotuje?
O tym przyszłaś porozmawiać?
Nie.
- Przepraszam. - Widziałam go z kobietą.
Kogo?
Walję.
Przepraszam, towarzyszko?
Znam panią.
Oboje dorastaliśmy w Rublowce.
Studiowała pani na uniwersytecie z moją kuzynką, Zinaidą Petrowskają.
Ty jesteś Radjusza?
Przepraszam, nie powinnam się spoufalać, ale…
ciągle o panu opowiadała.
Miło wiedzieć, że nie jestem jedyny z naszej okolicy.
Tak, zgadza się.
Na pewno się jeszcze zobaczymy.
Razem z moim zespołem będziemy szukać Walji i jego żony.
To wspaniałe wieści.
Bez obaw, znajdziemy ich.
W każdym razie, tak trzymaj.
Wybacz. Musiałam się upewnić, że nikt cię nie śledził.
Mówił, jak się skontaktować.
Dlaczego? Został aresztowany?
Tego nie wiem.
Powiedział…
Że mogę ci zaufać. Że mi pomożesz.
Wydostań mnie stąd.
Chodź ze mną.
Idziemy na spacer.
Dwie przyjaciółki, obok siebie.
Przepuśćcie mnie!
Spokojnie.
Co zrobisz? Nie powstrzymasz mnie.
Chcę się widzieć z głównym inżynierem.
- Żądam spotkania. - Jestem.
Towarzyszka Belikowa.
Jestem.
Proszę ze mną.
Proszę mi powiedzieć, gdzie jest Sasza.
I proszę nie mówić, że na szkoleniu na Syberii.
Przykro mi, Anastazjo.
Zakazano mi o tym mówić.
Nie stwarzam zagrożenia.
Jestem żoną.
Dokąd go wysłaliście?
Leci na Wenus.
To w ogóle możliwe?
Teraz tak.
Są bezpieczni?
Oni…
Na razie tak.
Oni…
Mamy…
Mamy pewien problem.
Ale nie dotyczy statku.
- Jaki problem? - Powiem, gdy będę mógł.
Powinien był mi pan powiedzieć.
I wysłać mnie razem z nim.
Może masz rację.
Przykro mi, Anastazjo.
Obiecuję, że zrobię wszystko, by sprowadzić go z powrotem.
Cztery zespoły podzielą miasto.
Na zachód od rzeki,
na wschód od rzeki,
stąd na północ
i stąd na południe.
Przejrzyjcie akta agentów zagranicznych.
Mamy tam obiecujące tropy.
Sprawdzimy nowe nadajniki, nim użyjemy ich w terenie.
Zarząd T twierdzi, że ich zasięg się znacznie zwiększył
w porównaniu do ostatniego badziewia…
Co?
Pułkownik Raskowa prosiła o sporządzenie listy współpracowników Mironowa.
Dobra robota.
Widziałam go z kobietą.
Uważasz, że ma romans?
Miałam wrażenie, że się znają.
On nie ma romansu.
Jak wyglądała?
Wcale nie była ładna.
- Była Rosjanką? - To znaczy?
Mogła być cudzoziemką?
Nie wiem, co uważam.
Wiem, że widziałam go z kobietą w filharmonii.
…widziałam go z kobietą w filharmonii.
- Proszę. - Poznajesz tych ludzi?
Nie przypominam sobie.
- Ktoś z nich wygląda znajomo? - Nie, przykro mi.
- Nie. - Widziała pani te kobiety?
Nie?
Szukam kogoś.
Widziała pani którąś z nich?
- Poznaje ją pani? - Tak. Widziałam ją.
Przychodzi na trzy, cztery koncerty w miesiącu.
Nie wygląda na miłośniczkę.
Często wychodzi podczas antraktu.
Dziękuję.
Nie wierzę, że on…
To uwierz.
Na pewno go zmuszono.
- Jest patriotą. - To nieistotne.
Wie, że zawiśnie za zdradę. Jest zdesperowany.
Kto wie, do czego jest zdolny? Musimy się dowiedzieć, co knuje.
Czy to sabotaż, czy…
Gdy ostatnio martwiłaś się o sabotaż, zginął niewinny człowiek.
Bo Walja Mironow podrzucił nadajnik.
Rozpoczęli dziewięciomiesięczną podróż na inną planetę.
Co możemy zrobić?
- Trzeba go odizolować od pozostałych. - A potem co?
Nie możemy go zamknąć na tak długo.
Nie bez powodu jest dwóch pilotów. Sukces misji zależy od…
Na szali jest dużo więcej niż misja.
Walja Mironow stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.
Musielibyśmy przekonać pozostałych,
by siłą wepchnęli go do modułu.
Nie zgodzą się na to. Sasza jest jego przyjacielem.
Można go jakoś odizolować bez ich współpracy?
Jeśli zwabimy go do modułu,
moglibyśmy zamknąć drzwi,
przepalając bezpieczniki stąd.
Ale ktoś na pokładzie
musiałby przełączyć przekaźnik elektryczny.
Dobrze. To wydaj im taki rozkaz.
Usłyszałby instrukcje. Wiedziałby, co robimy…
Choć oni by nie wiedzieli.
Za dobrze się na tym zna.
Chyba że instrukcje będą w języku, którego nie rozumie.
- Ona… - To szok, towarzyszu Chadha.
Pewnie jest pan dumny.
Dumny?
Pańska żona będzie najsłynniejszą naukowczynią w historii pańskiego kraju.
Pierwsza odwiedzi inną planetę.
Zmusiliście ją do tego?
Oczywiście, że nie.
Dałem jej szansę, a ona z niej skorzystała.
Szansę udowodnienia światu, że jej praca zrewolucjonizuje podróże.
Okłamywała mnie.
To była niefortunna konieczność.
Tak, z powodów bezpieczeństwa.
Teraz, gdy misja wystartowała, możemy panu o tym powiedzieć.
Pod warunkiem, że zachowa pan to dla siebie.
Kiedy wróci?
Za dziewięć miesięcy. Tyle, co szkolenie.
Wiemy, że to długo, zważywszy na trudne okoliczności.
Wciąż jest możliwość bezpośredniej komunikacji,
dlatego chcemy zaoferować panu szansę na rozmowę z żoną.
Tak, chcemy.
Wiedza, że ma pańskie wsparcie może być bardzo budująca
podczas tak długiej misji.
Tak, ja…
Porozmawiam z nią.
- To sporo do przetrawienia. - Dziękuję.
Przepraszam.
Poziom pH wciąż 6,8.
Tlen siedem miligramów na litr,
a wskaźnik przetwarzania 99,97%.
Dobrze. Wyśmienicie.
Walja, możesz mi podać
odczyt CO2 w module kontrolnym?
Właśnie odczytuję.
Trzy milimetry Hg. Optymalne.
Dobrze. Kontrola systemu BIOS zakończona.
Czekam na kolejne kontrole.
Zaraz do tego przejdziemy.
W międzyczasie towarzysz Chadha ma pewne sprawy osobiste.
Sasza, Walja, porozmawiajcie przez chwilę między sobą.
- Świetnie. - Nie chcę z tobą gadać.
Główny inżynierze, o czym chce pan pomówić?
Dobre wieści, towarzyszko Chadha. Chodzi o pani męża.
Skoro misja Wenera już wystartowała,
postanowiliśmy mu o niej powiedzieć.
Jeśli dobrze słyszę, powiedzieliście Manpreetowi?
Zgadza się.
Właśnie tu jest.
Zaraz ci go przekażę.
Chwila, co?
Jest tam Anastazja?
Niestety nie.
Tym razem został poinformowany tylko mąż towarzyszki Chadhy.
Cześć. Możesz z nią porozmawiać. Słyszy cię.
Ale lipa.
Ją rozpieszczają, a Stazja i Tanja nic nie wiedzą.
Cześć.
Lakszmi? Jesteś tam?
Manu?
Wszystko dobrze?
Tak.
Wszystko w porządku.
Oni…
wreszcie mi powiedzieli.
Bardzo chciałam ci powiedzieć,
ale mówili, że tylko w ten sposób zapewnimy misji bezpieczeństwo.
I mnie potrzebowali.
Oczywiście.
Ciężko pracowałaś na tę szansę.
Pozostali dobrze cię traktują?
Wzorowi współlokatorzy.
Nie wiem, czy ci mówili, ale nie czułam się najlepiej.
Nie martw się. To nic takiego.
Wybacz, że przeszkadzam,
ale mamy problem z kontrolą, który przeprowadzaliśmy.
Mógłbyś ją poprosić, by przełączyła przekaźnik w BIOS-ie?
Nie. Ona wie, co robić.
Zna system. Zrób to dla mnie.
Proszę. Muszę patrzeć na panel, gdy…
- Teraz. - Manu?
Manu. Jesteś tam?
Tak.
Jestem, przepraszam.
Chodzi o to, że…
główny inżynier potrzebuje,
byś przełączyła przekaźnik w BIOS-ie.
Tak?
Matu, początkujący inżynier.
Jasne.
Okej.
Misja zakończona sukcesem.
Więc…
jak się masz na Ziemi?
Samotnie.
Muchy dotrzymują ci towarzystwa.
- Kończ. - Okej.
Główny inżynier chce chyba odzyskać swój fotel.
Muszę kończyć.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Dziękuję. - Dziękuję za wyrozumiałość.
Dziękuję. Bardzo nam pomogłeś.
Miło było cię widzieć.
Rzecz jasna, z nikim nie może pan o tym rozmawiać. Zrozumiano?
Tak, oczywiście.
Dobrze.
Zastosować areszt domowy do odwołania.
Każ Mironowowi iść do modułu.
Okej, Wenera.
Ostatnia sprawa, nim się rozłączymy.
Sprawdzenie zasilania.
Ja to zrobię.
Nie. Niech Walja to zrobi.
Dołączył ostatni.
Musi być ze wszystkim na bieżąco.
- Ulubieniec. - Zajmę się tym.
Dobrze. Wiesz, w czym rzecz. Zacznij od sprawdzenia modułu.
Gwiezdne Miasteczko, Wenera. Stoję przy panelu modułu.
Jaki jest status głównych regulatorów napięcia?
Gwiezdne Miasteczko, Wenera. Przyjąłem pytanie.
Dajcie mi chwilę.
Co to było? Sasza…
Hej, ciśnienie spada. Co się dzieje?
Czekaj. Wydostaniemy cię stamtąd.
Zawór się zaciął.
Spróbuj przełączyć go ręcznie.
Sprawdzę, czy otworzę właz z tej strony.
Szlag. Zdalne sterowanie nie działa.
- Walja. Razem. - Okej.
Jeden, dwa, trzy.
Odsuńcie się od włazu. Obaj. Natychmiast.
Mówi pułkownik Raskowa.
- Co się dzieje? - Waljo Mironowie,
pozostaniesz w module do czasu, aż odpowiesz na moje pytania.
Połączcie głównego inżyniera.
Jestem tu.
Musisz posłuchać pułkownik Raskowej.
Nie wierzę. Czemu pan na to pozwala?
Odpowiedz na jej pytania.
Walja Mironow pracuje dla Amerykanów.
- Zdradził nas. - Co?
Jest zagrożeniem dla was i misji.
Oszaleliście?
Misja może być zagrożona.
- Oszaleliście? - To wasz obowiązek…
- Walja? - Nie wiem, o czym mówi,
ale wyłączcie radio i wyciągnijcie mnie stąd.
- To niedorzeczne. - …podłożyć na pokładzie.
Sasza, to bzdury.
Wyciągnij mnie stąd.
- Zaatakował Fetisowa… - Bzdury.
…by zająć jego miejsce w misji.
Podłożył pluskwę dla Amerykanów podczas misji Łuna 17.
On jest odpowiedzialny za śmierć Wetrowa, nie ty, kosmonauto Poliwanow.
Pozwolił ci wziąć winę, by ukryć swoje przewinienia.
Nie. To niemożliwe.
Żona Wetrowa jest wdową.
- Dzieci zostały bez ojca… - Bzdura.
- Sasza, wyłącz radio. - …żona Mironowa uciekła…
- Dawaj. - …gdy wystartowaliście.
Waljo Mironowie, jesteś tchórzem i zdrajcą, ale dziś się to kończy.
- Pieprzona suka. - Nikogo nie skrzywdzisz.
Jeśli masz w sobie choć krztę honoru i przyzwoitości,
jakąś chęć odpokutowania, odpowiesz na moje pytania.
Co robisz dla Amerykanów?
To szaleństwo. Sasza, nie zrobiłem nic złego.
- Musisz mi uwierzyć. - Wierzę.
- Wydostań mnie stąd. - Chwila.
- Podłożyłeś pluskwę… - Wcale nie.
Gdzie ją podłożyłeś w tej misji?
Nic nie podłożyłem.
Dla dobra żony…
- Nie mów o niej… - …co zgodziłeś się…
- zrobić dla wroga? - …ty suko z KGB!
- Wydostań mnie stąd. - Odpowiedz.
- Zamknij się! - Odpowiedz na pytanie.
Zamknij…
Czemu nic nie słyszę?
Musieli wyłączyć mikrofony.
To rozwiążcie problem.
- Naprawcie to. - Tak.
Farba do włosów.
Wybacz, mieli tylko taki kolor.
Mam dobre wieści.
Zatwierdzono twój plan wyjazdu.
Kiedy?
- Za kilka dni. - Kilka dni?
Cierpliwości. Dużo ludzi wciąż cię szuka.
Obserwujesz go? Tamtego mężczyznę.
Jemu następnemu zrujnujesz życie?
To przykre, co was spotkało,
ale nie dało się tego uniknąć.
Jak długo obserwowałaś Walję?
Było odwrotnie. Obserwowałam ciebie.
Co… O czym ty mówisz?
Twoja grupa, Zeta, była moim pierwszym zadaniem.
Obserwowałaś nas?
Najpierw skupialiśmy się na twoim kochanku, Andrieju.
Andrieju?
Od lat śledziliśmy jego działalność przemytniczą.
Pomagaliśmy mu, gdy mogliśmy, a potem ściągnął Tretiaka, Brodskiego.
W końcu ciebie.
Efekt nie był taki, jakiego oczekiwaliśmy.
Moi przełożeni w Waszyngtonie chcieli się wycofać, gdy poznałaś Walję.
Jechał do Gwiezdnego Miasteczka,
gdzie mielibyśmy dostęp do ważnych tajemnic.
To był łut szczęścia, że się zakochał.
Albo to ja, niczym Kupidyn, zaszczepiłam w was miłość.
Była patriotą. Był dobrym człowiekiem.
A ty go zniszczyłaś.
Nie, Tanja. Ty to zrobiłaś.
Powiedzieliśmy mu,
że jego małżonka jest dysydentką.
Że zostanie zesłana do gułagu, jeśli on nam nie pomoże.
Nigdy ci nie powiedział, że zdradza kraj,
bo robił to, by cię chronić.
Wyłączyłem mikrofony. Możemy rozmawiać.
Nie wierzę w to, a ty?
Nie, ale muszę ci coś powiedzieć.
Chyba pomogłam im go zamknąć.
Co?
Przekazali Manu, bym coś zrobiła i to zamknęło właz.
- Przepraszam. Głupio mi. - Nie.
Skąd mogłaś wiedzieć?
To właśnie robią.
Nastawiają ludzi przeciwko sobie.
Musimy trzymać się razem. Wszyscy.
Rozumiesz.
O co chodzi?
Główny inżynier kazał słuchać Raskowej, gdy mówiła o Pawle.
Nie. Walja by nikogo nie skrzywdził.
Sasza…
jesteśmy pewni, że został aresztowany?
To Walja nam o tym powiedział.
Daj mi z nim porozmawiać.
Waljusz.
Wiem, że tego nie zrobiłeś.
Wiem.
Powiedz mi, że mam rację.
Nie słyszą nas.
Wyjęliśmy bezpiecznik mikrofonu.
Powiedz, że mam rację.
Przykro mi, Sasza.
Nie.
Jak mogłeś?
Przepraszam. Nie rozumiesz. Nie miałem wyboru.
Jasne, że miałeś!
Skrzywdziliby Tanję.
Walja, miałeś wybór!
Przepraszam.
Tanja?
Tanja, tu Irina.
Tanja, nie!
- Puść mnie. - Tanja, stój.
- Przestań. - Zostaw mnie.
- Posłuchaj mnie. - Jesteś jedną z nich.
Dlaczego nic nie słychać?
- Co się dzieje? - Minutkę.
Ręcznie odłączyli mikrofony.
Obejście tego potrwa.
- Załatwcie to. - Sekcja 14-6.
Pomagają Mironowowi uciec z modułu?
Nie. Ciśnienie się nie wyrównało. Wciąż tam jest.
Dobrze.
Dość tego. To koniec.
To znaczy?
Rozhermetyzować moduł.
- Czy ja mówię do siebie? - Ludmiło, nie.
- To rozkaz. - Inżynierowie nie są katami.
- Zabraniam! - Nie są już inżynierami.
Powtórzę ostatni raz.
Rozhermetyzować moduł Mironowa.
Bo wszyscy pójdziecie za kratki.
Co to?
- Wydostań mnie. - Co się dzieje?
Wydostań mnie. Sasza, pomóż mi.
Rozhermetyzują pieprzoną kabinę.
Wydostań mnie stąd.
Nie w ten sposób.
Kurwa.
Zawór się przegrzewa. Musimy otworzyć właz.
Sasza, spójrz. Pokazują nam, jak otworzyć właz.
Co?
Wenera, zróbcie to. Już.
Nie.
Aresztować głównego inżyniera.
- Aresztować go. - Ty. Rusz się.
Nie.
Jesteś potworem.
Walja.
Nie. Lakszmi, pośpiesz się. Zabijają go.
Próbuję odciąć zasilanie, by otworzyć właz.
Trzymaj się, Walja.
Nawiązaliśmy łączność z misją Wenera.
Wydostaniemy cię. Lakszmi prawie się udało.
Obwód jest przeciążony.
- Może spowodować zwarcie. - Nie mamy wyboru.
Jeszcze tylko kilka sekund.
Udało się.
Udało się, Sasza.
Sasza.
Kosmonauci Poliwanow i Chadha, przestańcie.
To rozkaz.
Pomagacie wrogowi Związku Radzieckiego.
Jeśli uratujecie Mironowa,
będę musiała rozhermetyzować cały statek.
Rozumiecie?
No chodź.
Hej.
Obudź się. Walja, obudź się.
Walja.
Obudź się. Walja, obudź się.
Rozhermetyzować statek.
Nie. Proszę, to błąd.
Sprowadźmy ich do domu.
Ja…
Nie mogę.
Ty. Ruchy.
Już.
Obudź się.
Hej.
Okej. Hej.
Hej. Oddychaj.
Zrób to.
Lakszmi, zabierz go.
Mam go.
Rozhermetyzowują moduł.
Rozhermetyzowują cały statek.
Sasza. Musimy odłączyć nadajnik dowództwa.
Tylko tak to powstrzymamy.
Sasza, pośpiesz się.
Ciśnienie spada. Próbują nas zabić?
Zablokuj zawory. Mam nadajnik.
- Użyj, co tylko znajdziesz. - Zatkaj odpowietrznik.
Oddychajcie powoli.
Widzę nadajnik, ale tylko kontrola naziemna może go wyłączyć.
Zatykajcie zawory.
- Przerwa. - Walja.
Jest lodowato.
Sasza.
Jeszcze chwilę. Już prawie.
Sasza, pośpiesz się.
Nie działa.
Kurwa.
Spróbuję rozłączyć całość.
Uwaga!
Napisy: Agnieszka Otawska