Raport wywiadu numer SBF22
dotyczący grupy dysydentów Zeta.
Sporządzony 8 listopada 1963 roku.
Grupa zidentyfikowana podczas wymiany kulturalnej Lacy-Zarubin.
Członkowie Zeta działają wbrew interesom sowieckim.
Zatwierdzono wniosek o finansowanie, gdy Andriej Zajtsew
zrekrutował innych niezadowolonych muzyków.
Kontynuowano wsparcie grupy, ponieważ Zajtsew opracował system
przemycania zakazanej muzyki kompozytorów
takich jak Denisow, Schnittke, Gubajdulina z ZSRR,
chowając je w wyściółce obudowy instrumentów.
Sugeruje się dalszą obserwację.
Raport wywiadu numer SBF26.
Sporządzony 15 maja 1964 roku.
Presja działalności dysydenckiej zaczyna zbierać żniwo.
W grupie wybuchł konflikt.
Zajtsew i jego partnerka Tanja Danilowa często się kłócą.
Istnieją obawy, że niezgoda w grupie zagrozi misji,
ale sugeruje się kontynuację finansowania.
Raport wywiadu numer SBF32.
Sporządzony 10 września 1964 roku.
Nowy adorator Danilowej.
Porucznik Walentyn Mironow, pilot Sowieckich Sił Powietrznych.
W świetle dyrektywy Waszyngtonu poszukiwania kontaktów w sowieckim wojsku
pojawiła się nowa szansa.
Mironow nie jest świadomy dysydenckich działań Danilowej.
Wnioskuje się o kontynuację obserwacji.
Raport wywiadu numer SBF40.
Sporządzony 24 grudnia 1964 roku.
Związek Mironowa i Danilowej się rozwija.
Źródło twierdzi, że zrekrutowano go do sowieckiego programu kosmicznego.
Dalsza obserwacja jest priorytetowa.
Raport wywiadu numer SBF45.
Sporządzony 15 stycznia 1965 roku.
Mironow zaręczył się z Danilową.
Ślub odbędzie się w lutym przed szkoleniem dla kosmonautów.
Danilowa zaprzestała aktywności dysydenckiej.
Raport wywiadu numer SBF51.
Sporządzony 28 lutego 1965 roku.
Źródło informuje o przeprowadzce Tanji i Walji Mironow do Gwiezdnego Miasteczka.
Szanse na obserwację będą ograniczone.
Pilna prośba o bezpośredni kontakt z Mironowem.
Wykorzystamy dysydencką przeszłość żony do zapewnienia współpracy.
Piękny dzień, prawda?
Tak.
Gratuluję ślubu.
Skąd pani o tym wie?
Raport wywiadu numer SBF53.
Sporządzony 1 marca 1965 roku.
Nowy kontakt, kosmonauta Walja Mironow.
Kryptonim: „Nikołaj”.
GWIEZDNE MIASTECZKO
Główny inżynierze.
Wynocha, wszyscy!
No proszę.
Co to?
Winowajca.
Potrzebuję…
Świetne wykonanie.
Układ jest taki, jak we wzmacniaczu sygnału.
Można taki znaleźć w procesorze argonowym.
To… Proszę spojrzeć.
To tranzystor GT-104.
Popularny w sowieckich nadajnikach.
Sowiecki?
Tak.
Ale to…
nie jest element pierwotnej technologii.
To…
Dodano go później.
To mikronadajnik.
Dlatego wydawało się, że to zakłócenia, a tylko pobierał moc.
To nie był sabotaż.
Tylko szpiegostwo.
Dziękuję, Siergieju.
Możesz już iść.
Kolejny z moich orłów nie żyje.
- Co sugerujesz? - Nic.
Nie pozwolę,
by z powodu twojej paranoi zginęło więcej osób.
To był nadajnik.
Ponowne uruchomienie systemu było przesadą.
Podjęłam decyzję na podstawie informacji, które mieliśmy.
Nasze operacje muszą być bezpieczne.
Nie „my”. Nie „nasze”.
Moi kosmonauci robili, co mogli.
Moje systemy by działały bez twojej ingerencji.
Nie dotrzymałaś swojej strony.
Nie wiedziałam, że jesteśmy po innych stronach.
Ja się zajmuję inżynierią.
A ty bezpieczeństwem.
Po co tu jesteś, skoro tego nie robisz?
Nie wezmę na siebie winy za twoją porażkę.
Powiedz to Moskwie.
Przepraszam.
Przep…
Halo?
Towarzyszka Chadha?
Z Indii?
Skąd pan wiedział?
Nazwisko jest na pudłach.
Jak się pani czuje w Gwiezdnym Miasteczku?
Niezły początek.
Nikt nie mówił, nad czym będę pracować.
To normalne. Musimy wracać do pracy.
Gdzie reszta sprzętu?
Gdzie znajdę głównego inżyniera?
Mam wrażenie, że zaszła pomyłka.
Powodzenia.
Jest bardzo zajęty.
Lakszmi…
Podsłuchują nas.
Popadasz w paranoję.
Wcale nie.
Rozpakowywałem zakupy i narzekałem na muchy,
a gdy wróciłem z rynku…
Znalazłem to.
Tego tu nie było.
Na pewno mają mikrofony w ścianach.
Myślisz, że są też w łazience? O rety!
W sypialni?
Śmiejesz się?
Ostrzegano nas przed tym.
- Wiedzieliśmy, czego się spodziewać. - Nie.
Słuchanie o sowieckiej obserwacji to co innego od doświadczania jej.
Jesteś szpiegiem?
- Nie. - To w czym problem, Manu?
To ja powinnam się złościć.
Myślałam, że to mój czas.
Szansa, by coś osiągnąć.
Robią niesamowite rzeczy, ale…
Powinieneś zobaczyć, gdzie mnie umieścili.
- Po co mnie ściągnęli? - Wybacz.
Przepraszam, kochanie.
Wybacz.
Mam ją.
Przepraszam.
Pułkownik Raskowa cię wzywa.
Towarzyszko pułkowniku?
Tak?
Przeglądałam notatki dotyczące podejrzanej aktywności.
Nawet jeśli to tylko spekulacje.
Irino Wasiljewna,
chcesz do końca życia dokumentować spekulacje?
Nie.
Tak myślałam.
Znajdź kogoś, kto cię zastąpi.
Potrzebuję namierzyć to urządzenie.
Szybko i po cichu.
Dowiedz się, gdzie je wyprodukowano.
Kto je zamówił.
To nas doprowadzi do kreta.
Dowiedz się, co to jest.
Weź to ze sobą.
Nie potrzebuję tego.
Gdy idziesz na pole walki sama, bierzesz broń.
Otrzymałaś szkolenie?
Tak.
Możesz iść.
Halo?
Co robisz w domu?
Skończyliśmy wcześniej. Chciałem coś zjeść.
Przyszła poczta? Ktoś nas odwiedził?
Nie.
Niby po co?
Dlaczego się tak zachowujesz?
Czyli jak?
Przepraszam.
Myślałem, że w Moskwie było miło.
Zrobiłem coś nie tak?
Powiedz mi.
Nie, jestem zmęczona.
Arsenij.
KOLEJNE PRZEMOWY. WRÓCĘ WIECZOREM. A.
Musisz zrozumieć, Milo Aleksandrowna,
że misje, szkolenia to tajne informacje.
To jest…
list, który do ciebie napisał.
Moje kondolencje.
Towarzysz Mironow go szkolił, a towarzysz Poliwanow…
był z nim, gdy zginął.
Są tu dla ciebie.
Odszedł tak, jak chciał.
Chciał wrócić.
Co się stało?
Nie chcę kłamać.
To nie kłam.
Zrobiłem za mało.
- To powinienem być ja. - Sasza.
Przestań. Już.
Przepraszam.
Nie musi tego słuchać.
Nie zabiłeś go.
Byłem pilotem.
Wysłałem go tam.
Wywołałeś zakłócenia?
Nie.
Tam…
nikt nie jest odpowiedzialny za nic
poza własnym przetrwaniem.
Pamiętam to dobrze.
Chwilę, na którą pracowałam całe życie.
Wybrano mnie, bym służyła ojczyźnie, jak umiem najlepiej.
Jako kosmonautka.
Jako kobieta.
Jako Sowietka.
Zrozumiałam, że nie do mnie należy podbicie kosmosu.
Tylko do nas wszystkich.
Dziękuję, towarzyszko Belikowa, za służbę narodowi.
Dziękuję Komitetowi sowieckich kobiet z Leningradu
za organizację tego wydarzenia.
Sekretarz generalny jest dumny z waszej pracy.
Jakie miałeś obowiązki podczas misji Łuna 17?
Główny inżynier kazał mi analizować ilość paliwa w lądowniku.
Zauważyłeś coś podejrzanego w laboratorium?
Jestem zbyt zajęty, by cokolwiek zauważyć.
Ty zatwierdziłeś silniki, tak?
W świetnym stanie. Bez problemów.
Widziałeś, by ktoś majstrował przy wagonach do Bajkonuru?
Nie.
Wyruszyliśmy o 21.00.
Nikogo nie było na terenie.
Kto miał dostęp do modułu przed startem?
Nikt,
poza inżynierami i załogą.
Może szkoleniowcy.
Dziękuję za współpracę.
Możesz odejść.
Tak, robię fantastyczne postępy.
Powinna pani wrócić do Moskwy
i poinformować nas osobiście, jak doszło do tego naruszenia.
Moje śledztwo idzie do przodu.
Mam to pod kontrolą.
Nie wątpię, ale proszę przyjechać.
Dziękuję, towarzyszu.
Jutro przyjadę.
Złożyłem siedem wniosków,
by Belikowa przyjechała do fabryki za miesiąc, ale cisza.
Wytrwałość jest cnotą.
To dlatego, że wraca na Księżyc?
Nie, nie.
Państwo nie może ryzykować. Jest zbyt cenna.
Zbyt cenna dla pana?
Ostrożnie.
Ile do kolejnego wystąpienia?
Godzina.
Proszę.
Nie.
Był pan z Gagarinem, prawda?
Kiedy wiedział?
Co wiedział?
Że tam nie wróci.
Niedługo po trasie po świecie.
Proszę mi to dać.
Witaj z powrotem.
Jak poszło szkolenie?
- Mogę wejść? - Nie posprzątałem.
Kto śpi w sypialni?
Ona.
Kto gotuje?
O tym przyszłaś porozmawiać?
Nie.
Widziałam go z kobietą.
Kogo?
Walję.
Z jego matką?
Mówię poważnie.
Uważasz, że ma romans?
Nie wiem, co uważam.
Widziałam go z kobietą w filharmonii.
Nie wiem, jak to wyjaśnić.
Miałam wrażenie, że się znają.
On nie ma romansu.
Chciałbym, by miał.
Dobrze by mu zrobił.
Pieprz się.
Jesteś zazdrosna?
Nie, ja…
Nie wiem.
Co to za miejsce?
Podaj mi klucz.
Przepraszam za hałas.
Niewiele sypiam.
Ciebie też zepchnięto na margines?
Coś w tym stylu.
Gdy dostałam przydział do Gwiezdnego Miasteczka,
myślałam, że będę przewodzić podróżom kosmicznym, a jestem…
tutaj.
Zepchnięta na margines?
Nie lekceważ sama siebie.
Twoja praca nad generowaniem powietrza do oddychania
jest przyszłością podróży w kosmos.
Znasz moją pracę?
Oczywiście.
To ostatni element niezbędny do podbicia kosmosu.
Gdyby wykorzystali mój system BIOS do generowania tlenu,
zamiast LiOH i zbiorników z tlenem,
zaoszczędziliby 77 kilogramów.
Bez obrazy dla pomysłodawcy.
Nie gniewam się.
To pan.
Główny inżynier?
Przepraszam za podstęp.
Twoim zadaniem nie jest zabrać nas na Księżyc.
Już tam byliśmy.
- Lecicie na Wenus? - Nie.
My lecimy na Wenus.
Mój sprzęt.
Pomożesz nam tam dolecieć.
- Dzień dobry. - W czym mogę pomóc?
Szukam biura.
Tak. Tam jest wejście.
Czego chcesz?
Poznaje pan to?
Oczywiście.
To nasz nadajnik.
Wie pan, kto go od was kupił?
Trudno powiedzieć. Codziennie je produkujemy.
Utrzymanie takiego tempa jest niełatwe.
Przepisy na pewno nie pomagają.
Już wchodząc, zauważyłam wiele naruszeń.
Mogą za to grozić poważne konsekwencje.
- Staramy się wyrobić normę. - A ja wykonać swoją pracę.
Proszę spojrzeć ponownie.
To nasz standardowy nadajnik.
Widzi to pani?
Został zmodyfikowany…
- tym. - Chciałam o to spytać.
Kupiec musiał to dodać później.
To nie jest część sowiecka.
Skąd pan wie?
To niespotykany stop.
My takiego nie używamy. Sprawdzę.
Proszę spojrzeć.
Gdy dotknę, proszę spojrzeć, ile…
Skąd pani to ma?
Pierwszy raz coś takiego widzę.
To nie jest dostępne w ZSRR.
Zostało przemycone.
Cztery razy wyższa przewodność cieplna niż miedzi.
Po co ktoś to dodał?
Dzięki temu mamy niewiarygodny radiator.
Co znaczy, że może przez niego przepływać dużo energii
i wciąż będzie działał.
Wytrzyma większy pobór mocy niż nasze standardowe nadajniki.
Co było źródłem prądu nadajnika?
Muszę sprawdzić pana dokumentację.
Proszę.
Ludmiła Efimowna.
Kostja.
Szkoda, że okoliczności nie są lepsze.
Dziękuję.
Opanowałam włam i zlokalizowałam urządzenie.
Badam, kto je nam podłożył.
To jest Radimir Siergiejewicz Petrowski.
Nowy porucznik?
Nowy pierwszy zastępca II Zarządu Głównego.
Pierwszy zastępca.
Moja matka u pani pracowała.
Raja Famowa.
Pamięta ją pani?
Szkoda, że wcześnie przeszła na emeryturę.
Założyła rodzinę.
Będziemy rozmawiać o pańskiej matce czy Łunie 17?
Proszę złożyć pełny raport
na temat tego, jak Amerykanom udała się ta infiltracja.
To niepokojące.
Dowiem się, co się stało,
ale nie marnujcie mojego czasu na raporty.
To mnóstwo papierologii, której nikt nie przeczyta.
Zapewniam, że przeczyta.
Ludmiło,
wszyscy doceniają dekady twojej służby.
Ale tak to się teraz odbywa.
Starsza kosmonautka została stracona pod pani nadzorem.
- Jana… - Achmatowa.
Tak. Przyznała, że przekabacili ją Amerykanie.
Wygląda na to, że nie pracowała sama.
To większa operacja, niż podejrzewaliśmy.
Radimir chętnie zapewni pomoc II Zarządu Głównego.
Interesuje się programem kosmicznym.
Studiowałem inżynierię elektroniczną,
nim dołączyłem do służby bezpieczeństwa.
To miłe, ale poradzę sobie.
Musi pani również udokumentować, co doprowadziło do śmierci Wetrowa:
usterka techniczna czy naruszenie bezpieczeństwa.
A potem zdecydujemy, co…
robić dalej.
Powinnam się martwić?
Nie.
Jest pani bohaterką Związku Radzieckiego.
Brzmi jak nekrolog.
Nie.
To uznanie pani służby.
Zajmę się tym.
Zapewniam.
Dobrze.
Na to liczymy.
Chodź ze mną.
Jak idą przygotowania do wysłania sondy bezzałogowej?
Prawie wszystkie moduły przetransportowano,
a N-1 jest właśnie ustawiana na platformie startowej w Bajkonurze.
Wszystko jest na dobrym torze.
A skoro towarzyszka Chadha już tu jest,
jej systemy podtrzymywania życia działają zaskakująco dobrze,
- więc będziemy gotowi do startu. - Dobrze.
Choć przy tym, co się obecnie dzieje, nie wiem, czy…
nie byłoby roztropniej przełożyć start do…
Musi się odbyć teraz.
Albo nie odbędzie się nigdy.
Musimy porozmawiać, kogo przydzielimy do misji.
Już to zrobiłem.
Mówił, czemu tu jesteśmy?
Potrzebujesz czegoś?
Nie.
A ty?
Proszę usiąść.
Dobrze.
Za trzy dni startuje statek
i potrzebuje załogi.
Ponieważ ta misja jest ściśle tajna,
nie mogłem was uprzedzić.
Wie pan, że jestem chętny na wszystko.
Ale pułkownik Raskowa uziemiła mnie i Saszę po Łunie 17.
Jesteście idealni do misji, o której nikt nie może wiedzieć.
- Dokąd lecimy? - Powiem, gdy się zgodzicie.
Nie możecie nikomu przekazać, nawet żonom.
Nie będzie was dziewięć miesięcy.
Macie noc, by to przemyśleć.
Nie ma potrzeby.
- Wchodzę w to. - Dobrze.
Wykorzystacie moje systemy?
Mam ich przeszkolić?
Nie mamy dość czasu, by ich przeszkolić.
Chlorella nie zdążyła przemetabolizować dwutlenku węgla przed twoim przyjazdem.
Nie.
Musisz lecieć z nimi.
Nie jestem kosmonautką.
Już jesteś.
Chwila, ona?
To jakiś żart.
Koniecznie ona.
Przykro mi.
Wiem, że ci ciężko,
ale musisz żyć dalej, by sobie z tym poradzić.
Nie powinienem nawet zbliżać się do statku.
Albo zrobisz to teraz, albo już nigdy.
Może to dobrze.
Rezygnuję.
Tak będzie łatwiej.
Wyciągnąłem cię z Sił Powietrznych, by było łatwiej?
Ostrzegano mnie,
że nie da się ciebie kontrolować.
Do tej misji nie ma mapy. Rysujemy ją.
Potrzebuję dobrego pilota z instynktem, którego się nie da kontrolować.
Nie. Nie mogę…
być odpowiedzialny za więcej istnień.
Nie rozumie pan?
Arsenij Wetrow nie wybaczyłby ci, że wykorzystujesz go jako wymówkę.
Jego misje się skończyły. Jesteśmy mu to winni.
Sobie jesteś to winien.
Wspólne osiągnięcie to sowiecki ideał.
Proszę.
Macie jakieś pytania?
Tylko nie o geometrię.
To nie moja dziedzina.
Nie zdobyłam złota w matematyce.
Tylko srebro.
Ale mimo to
starałam się, jak mogłam…
i o to w tym chodzi.
W tym cały sekret.
Nigdy się nie poddawajcie.
Myśli pani, że polecimy w kosmos?
Prędzej wy niż ja.
Podziękujcie towarzyszce za jej czas.
Jest bardzo zajęta.
Dziękuję, dziewczęta.
Padam z głodu.
- Czy jest coś… - Jeśli mogę.
Wydział się tym zajmie.
- Nie trzeba. - Proszę mi dać chwilę.
Lubi cię.
Nic o mnie nie wie.
To nigdy nikogo nie powstrzymało.
Nie podamy pani jedzenia ze stołówki, więc…
Proszę. Dzięki uprzejmości wydziału fizyki.
Przestań tak na mnie patrzeć.
Cieszę się, że pani tu jest.
Pani osiągnięcia…
Są dla nas inspiracją.
Naprawdę.
Zapewniam, że jestem tylko głodną dziewczyną ze wsi,
która wykonywała rozkazy.
Jest pani kimś więcej.
Jest pani…
Obietnicą czegoś lepszego.
Nie jestem pewna.
Oddałabym wszystko,
by jechać gdzieś, gdzie nikt mnie nie zna.
Jadłabym świeże pomidory
i oglądała gwiazdozbiory, jak wtedy,
gdy nikt nie wiedział, że umiem cokolwiek poza dojeniem krów.
Co też potrafię robić i to dobrze.
Mam domek 20 minut stąd.
Nigdy nie zobaczy pani tylu gwiazd, co tam.
No może nie pani.
Może znajdzie się też krowa.
To byłby zaszczyt.
Jest pan pewien co do krowy?
To może być koza.
Rozumiem.
Jest jeden sposób, by się przekonać.
Tak? Zróbmy to.
- Tak. - Kozy też lubię.
- Chodźmy. - Jedziemy. Okej!
Halo?
Stój! Stój!
Tak!
- Okej! - Następna!
Następna.
Okej.
- Tak, tak. - Cudownie!
Trzy, dwa, jeden.
O rety!
Tak.
Jak daleko poleciała?
Trzydzieści metrów.
Kto to?
Mój mąż.
Witamy!
Dziękuję za telefon.
Chodź!
Cześć!
- Chodź. - Odpal tę.
- Cześć! - Witamy.
Sasza.
- Woda jest niesamowita. - Jedziemy do domu.
Nie! Wejdź do wody.
- Wejdź. - Do auta.
- Sasza! - Odpalimy ją dla ciebie.
- Na twoją część! - Moją!
Odpalimy ją!
Wsiadaj.
Rety, psujesz zabawę.
Maruda.
Tak!
Nie.
Zejdź. Śmierdzisz.
- Muszę wziąć prysznic. - Ja pierwszy.
Pływałam w jeziorze.
A czyj to był pomysł?
Co chcesz powiedzieć?
To chyba jasne.
Całą noc spędziłem w aucie jak przykładny mąż,
a ty bawiłaś się w wodzie z wydziałem fizyki.
Hej! Nie waż się.
Skoro nie pozwolą mi więcej lecieć, czemu nie mogę się zabawić?
Od kiedy jesteś przeciwny zabawie, co?
Gdy nie jesteś zaproszony? Idę pierwsza.
Nie idziesz pierwsza. Hej!
Biedna Anastazja, najsłynniejsza kobieta,
- której wszyscy słuchają. - Nie moich słów
- słuchają! - Spełniają zachcianki.
Co zrobi, jeśli więcej nie poleci?
- Nie, nie. - I kto to mówi.
Ty jedynie…
Towarzyszu Nikulow.
Tak?
Rozpoznaje pan to?
Filozofia wspólnego czynu.
Znaleziono ją podczas rutynowego przeszukania.
Taki samizdat jest zakazany.
Tak, wiem, ale…
połowa inżynierów tutaj czyta Fiodorowa.
Wymieni ich pan z nazwiska?
Aresztować go.
Proszę. To nieporozumienie.
- Cześć. - Wybacz. Miałam dużo pracy.
O Boże. Nie wygłupiaj się.
Wejdź.
Poćwiczyłyśmy z Zoją i zjadłyśmy pyszną kolację.
- Jest tutaj. - Nie wątpię.
Dziękuję za opiekę.
Nie.
Nie, proszę, zostań. Zrobię ci herbatę.
Nie mogę. Za dużo siedzimy ci na głowie.
Zostań.
Czarną, poproszę.
Daj płaszcz.
- Dziękuję. - Tak.
Twojego męża nie ma?
Nie.
Walja jest w Moskwie.
Jakieś szkolenie.
Przynajmniej tak mówi.
A gdzie miałby być?
Też zadaję sobie to pytanie.
Widziałam go z kimś.
Z kobietą.
Gdy byliśmy w filharmonii.
Mówił, że idzie do toalety,
ale widziałam, jak się do niej tulił.
Nie.
Walja by cię nie zdradził.
Uwielbia cię.
Nigdy go nie poznałaś.
Nie.
Ale tak o nim opowiadasz.
Nigdy by tego nie zrobił.
Może raz.
Oddaliliśmy się od siebie ostatnio.
Zwłaszcza od Paryża.
A ty go kiedyś zdradziłaś?
Nie. Nigdy.
Mogę skorzystać z łazienki?
Oczywiście.
Napisy: Agnieszka Otawska