Jesteś pierwszą kobietą na Księżycu.
To ci zapewni ochronę.
Bycie pierwszym nie ochroniło Gagarina.
Trajektoria zgodna z parametrami misji.
Wydaj rozkaz.
Łuna 16, możecie rozpocząć wejście na orbitę.
Gwiezdne Miasteczko, Łuna 16.
Rozpoczynamy wejście o 8.07 czasu uniwersalnego.
Czas trwania: 122 sekundy.
Gwiezdne Miasteczko.
Docieramy do półmetka.
Przyjąłem, Łuna 16.
Gwiezdne Miasteczko, Łuna 16.
Zakończyliśmy wejście.
Przyjąłem, Łuna 16. Rozpocznijcie oddzielenie.
Rozpoczynamy za trzy, dwa, jeden.
Oddzielenie zakoń…
Nie oddzieliliśmy się.
Nie odłączył się.
Gwiezdne Miasteczko, mamy kolejną wadliwą śrubę.
Ciągną za sobą moduł serwisowy.
- Krytyczna temperatura kadłuba. - Spokojnie.
Nie wysłaliśmy ich tam, by ich stracić.
Kabel się przepali, gdy wejdą w atmosferę.
A jeśli nie, nie tylko ich państwo pochowa.
Nie żartuj.
Państwo nie zapłaci za pogrzeby.
- Przełącz mnie. - Tak jest.
Moje orły, zapewniam,
że kadłub zbudowano z najlepszego tytanu,
jaki wyprodukował Związek Radziecki.
Wytrzyma, aż kabel się przerwie.
Gwiezdne Miasteczko, wysokość skorygowana.
Spada temperatura kadłuba.
Łuna 16, potwierdźcie trajektorię.
Spadamy bardziej stromo.
Gdzie wylądują?
300… Nie…
Zboczą z kursu o 450 km.
Na płaskowyżu syberyjskim koło jeziora Bajkał.
Zespół ratowniczy. Macie te współrzędne?
Zaczerpnijmy powietrza.
Kto wie, kiedy do nas dotrą.
Wyciągnę flarę.
- Walja. - Co jest?
Bierz broń.
Nie ruszaj się.
GWIEZDNE MIASTECZKO
Witaj w domu, towarzyszko.
Przedstawiam wiceprzewodniczącego Tarasowa.
Usiądź.
Rozpoznajesz tę kobietę?
- Nie. - Naprawdę?
To Anastazja Belikowa,
pierwsza kobieta na Księżycu.
W przeciwieństwie do ciebie wie, jak dbać o interesy państwa.
Nazwisko Anastazja Belikowa…
nie należy już do ciebie, towarzyszko.
Nie wiem, co powiedzieć.
Szkoda, że na Księżycu nie wybrałaś milczenia.
Gdy pułkownik Raskowa zasugerowała, byś zajęła miejsce
swojej poprzedniczki, zapewniała, że rozumiesz swoją sytuację.
Rozumiałam. Rozumiem.
A jednak siedzę w ciężarówce gdzieś na Syberii.
Jeśli coś takiego się powtórzy…
Nie powtórzy się.
Przysięgam.
Dobrze.
Skoro wszystko ustalone,
stąd pojedziesz na lotnisko w Ułan Ude i polecisz do Gwiezdnego Miasteczka,
by przygotować się do parady na Placu Czerwonym.
Po krótkiej trasie po kraju
wyślemy cię do Paryża,
by świętować twoje historyczne osiągnięcie ze światową prasą
jako symbol wyższości moralnej narodu radzieckiego.
Ale jest jedna kwestia, którą musimy rozwiązać.
Nie możesz być przykładem sowieckiej kobiecości,
będąc samotną kobietą.
Ale jestem samotną kobietą.
Dlatego pod koniec wyprawy weźmiesz ślub.
Ślub?
To konieczne?
Mówisz, że nie chcesz współpracować?
Nie.
Nie wiem. Ja…
- Mój ojciec. Muszę pomówić… - Zostanie powiadomiony.
Już wszystko zaplanowaliśmy.
To będzie piękne sowieckie wesele.
Gratuluję.
Mogę spytać, za kogo mam wyjść?
- To żart? - Młoda, niebrzydka,
a do tego najsłynniejsza na świecie.
- To nie znaczy, że chcę ślubu. - Każdy kawaler w ZSRR
oddałby wszystko, by być na twoim miejscu.
To któregoś poproście.
To nie tak, że ktoś na ciebie czeka, prawda?
Najwyższa pora, byś się ustatkował.
Komitet chce, by wyszła za kosmonautę.
A czy ci się to podoba, czy nie, tylko ty jesteś kawalerem.
Nie jest w moim typie.
Ona jest dziwna.
Sasza. Jesteś dobrym pilotem,
ale jest powód, czemu nie wyruszyłeś na misję.
Wiem czemu.
Nie możesz o wszystko obwiniać religii,
którą twoi dziadkowie praktykowali 50 lat temu.
- To czemu? - Bo wszystko obracasz w żart.
Musisz udowodnić, że myślisz poważnie o tym programie.
Biorąc ślub z robotem?
Kto tu co obraca w żart?
Uważasz, że chcę się bawić w swatkę, będąc pod tak ogromną presją?
Uważasz, że tak chcę spędzać czas?
Nauczyłem się dawno temu, że by dostać to, czegoś chcesz,
musisz coś poświęcić.
- Jesteś na to gotów? - Tak.
To nie jest dobry moment na przeciwstawianie się rozkazom.
Za mną.
Pułkownik Raskowa?
Zamknij drzwi.
Coś się zmieniło w Berlinie?
To mądre czytać dokumenty, które mam na biurku?
Przepraszam. Nie wiem…
Nie wiem, co sobie myślałam.
Stasi zatrzymali człowieka, którego uważają za amerykańskiego kuriera.
To on miał plany bazy na Księżycu?
Mówię po niemiecku, jeśli to pomoże.
Nie rozumiem cię, Irino Wasiljewna.
Jesteś ambitna, kreatywna,
robisz, co trzeba, by osiągnąć swoje cele.
Ktoś taki byłby bardzo użyteczny dla służby, dla mnie.
Chętnie pomogę, jak tylko będę mogła.
Ale do pewnego stopnia.
Kontynuuj obserwację Walji i Tanji Mironow
podczas podróży do Paryża z towarzyszką Belikową.
I przyglądaj się naszym gołąbeczkom.
Upewnij się, że Belikowa trzyma się protokołu.
Dowiodła, że nie jest godna zaufania.
Musisz być czujna.
Gdy wyjedziemy z Gwiezdnego Miasteczka, będziemy podatni na zagraniczne wpływy.
Rozumiem.
Pan wybaczy, ale chciałam podziękować.
Za co, moje dziecko?
To ty nalewasz herbatę.
Tak, ale pan pokazał światu, kim są sowieckie kobiety.
Ma rację, towarzyszu.
Sowieckie kobiety są wzorem dla świata,
a nasze żony nie przestają o tym mówić.
Sekretarz generalny Breżniew wie, że dzięki pańskiej wizji
ponownie wyprzedziliśmy Amerykanów.
Sprowadziliśmy pana tutaj, bo chce kontynuować ten postęp.
To miód na moje serce.
Przyniosłem kopie moich propozycji wykraczających poza Księżyc,
który będzie jedną fazą naszych operacji, ale musimy myśleć szerzej.
Musimy przeć naprzód,
jeśli naprawdę chcemy zwyciężyć nad Amerykanami.
Wysłanie sowieckiego kosmonauty… Dziękuję…
na najbliżej położone planety,
- na Wenus… - Towarzyszu,
może to było możliwe,
nim Amerykanie ukradli plany Zwiezdy.
Baza na Księżycu stała się najwyższym priorytetem towarzysza Breżniewa.
To…
byłby błąd.
Z całym szacunkiem.
Życzenia towarzysza Breżniewa są jasne.
Nie pozwoli, by Amerykanie pokonali nas w budowaniu bazy naszego projektu.
Czego ode mnie chcecie?
Byś przyśpieszył prace nad Zwiezdą.
Będzie gotowa na obchody Dnia Spadochroniarza?
To za kilka miesięcy.
Potrzebujemy ponad roku,
by ukończyć projekt bazy na Księżycu.
Nie wspominając o tym,
że jeszcze nie wiemy, czy na Księżycu jest woda.
Czego panu trzeba, by załatwić sprawę. Pieniędzy, środków, ludzi.
Wszystko pan dostanie.
- To… - Tylko nie czas.
Pan wybaczy, ale to absurd.
To absurd.
Też chcę pokonać Amerykanów,
ale start tak wcześnie?
Wyślecie tych mężczyzn i te kobiety na śmierć.
Wierzymy w pańskie umiejętności
zrealizowania tego projektu.
Jest pan
naszym najcenniejszym zasobem.
Jakie są najnowsze plany trasy towarzyszki Belikowej?
Główny inżynierze?
Towarzyszko Belikowa.
Ma pan chwilę?
Tak, mam.
Ja…
chciałam zgłosić się do załogi Łuny 17.
Spodobało się pani?
To była najlepsza chwila mojego życia.
Jesteśmy z pani dumni.
Ale na razie musi się pani skupić na obecnej misji.
Jest pani przygotowana do trasy?
Szczerze mówiąc, boję się jej.
Leonow cieszył się uwagą.
Nie jestem Leonowem.
Wiem.
Przypomina mi pani Jurija.
Też mógł przerwać misję Wostok 1,
ale zaryzykował wszystkim dla misji, tak jak pani.
I tak jak on, nauczy się pani kochać uwagę ludzi.
Będzie pan z nami w Paryżu?
Ja…
Nie wolno mi wyjeżdżać ze Związku Radzieckiego.
- Naprawdę? - Ze względu na bezpieczeństwo.
A przynajmniej tak twierdzą.
Udanej podróży, towarzyszko Belikowa.
Daj nam powód do dumy.
Dziękuję.
Dokąd jedziesz?
Moi współpracownicy jadą na wycieczkę.
Więc ja też muszę.
Słyszałem, jak Natalia mówiła przez telefon,
że nie może przy tobie rozmawiać, bo pracujesz w budynku 12.
Jest zazdrosna, bo tam nie pracuje.
Chodź.
Wyłączysz telewizor?
Po przyciągnięciu tłumów
do stolicy naszego kraju
kosmonautka Anastazja Belikowa wyrusza w trasę
po stolicach republik ZSRR.
Wszędzie jest gorąco witana przez robotników ZSRR.
Razem z przyszłym mężem, kosmonautą,
wyjedzie do Paryża,
by świętować swoje osiągnięcie ze światową prasą.
Bonjour.
Cześć!
Pozdrowienia z Moskwy.
Coś niesamowitego.
Jest lepiej, niż się spodziewałem.
Rozchmurz się.
Czekają, by cię zobaczyć. Spójrz.
Anastazja!
Będziemy mieli szczęście, jak uda się skończyć w 15 miesięcy.
Jak mamy to zrobić szybciej?
Nie pokonaliśmy Amerykanów, będąc ostrożnymi. Po co to zmieniać?
N-1 ledwie daje radę wystartować z obecnymi modułami.
Jeśli coś dodamy, to nie wystartujemy.
Wracamy do punktu wyjścia.
Czemu ciągle jesteś takim pesymistą?
Realizm to nie to samo co pesymizm.
- Ja… - A dmuchańce?
My…
Wykorzystajmy nadmuchiwane komory,
by zwiększyć ilość miejsca w lądowniku.
Jak w przypadku śluzy dla Leonowa.
Jeśli ją nadmuchamy po lądowaniu,
wykorzystamy te same protokoły lądowania.
Nasza baza ma być namiotem?
Nie ma czasu na nic innego.
Do misji będą potrzebne trzy osoby.
Dwie na powierzchni i jedna na orbicie.
Trzeba wymyślić, jak je wcisnąć
do statku, który został zbudowany dla dwóch osób,
ale można od tego zacząć i zobaczyć, co będzie dalej.
Intrygujący pomysł.
Ale jest późno.
Może…
chodźmy do domu, prześpijmy się
i spotkamy się rano.
Przebierzesz się na spotkanie z prasą.
Samolot do Moskwy odlatuje rano,
więc dotrzesz do Rostowa na ślub.
Tam są wycinki z moskiewskich gazet.
- Towarzyszu… - Nie ociągaj się.
Musisz zrobić dobre wrażenie.
- Co robisz? - Nic.
Podziwiam tę butelkę perfum.
Nie dotykaj tego.
Czemu? To prezenty. Po co by tu były?
Wyczują to na tobie.
Uznają, że uwiodły cię
luksusy Paryża.
Bo uwiodły mnie luksusy Paryża.
Mogą nas podsłuchiwać.
Pryskam się perfumami!
Nikogo to nie obchodzi.
Zabawmy się dziś.
Pułkownik Raskowa.
Widzisz?
A się martwiłeś.
Myślałem, że pójdziemy razem.
Muszę to skończyć.
Idźcie beze mnie.
- Zejdę z Anastazją. - Nie, kochanie. Zaczekam.
Nie trzeba. Idź.
Dobrze.
Przyjdź szybko.
Mamy urządzenie w windzie?
Nie, pani pułkownik.
Unikasz mnie?
Jestem z mężem.
Ładnie pachniesz.
Przestań.
Ucieknijmy stąd.
Słyszałem o klubie, w którym grają…
Nigdzie z tobą nie pójdę.
Chodzi o Anastazję?
Nie miałem wyboru.
Wiem o tym.
To czemu się złościsz?
To ty jesteś mężatką.
Masz rację.
Może oboje tego potrzebowaliśmy.
Nie myślisz tak.
Towarzyszka Belikowa, jak sobie radzi podczas trasy?
Bardzo dobrze.
Nie wykazywała problematycznych zachowań jak na Księżycu.
Weź płaszcz.
- Dokąd idziemy? - Mówiłaś, że znasz niemiecki.
Będziesz miała okazję się wykazać.
Niemcy?
Kurier musi wyznać, kto dał mu plany bazy.
A ja mam już dość niekompetencji Stasi.
Co z towarzyszką Belikową?
Golicyn przejmie twoje obowiązki.
Ruszaj się, mamy samolot.
Przyjaciele…
Panie i panowie,
razem ze mną podziękujcie
Anastazji Belikowej,
że dołączyła do świętowania jej niewiarygodnego osiągnięcia.
Dziennikarze z całego świata
zebrali się dziś z obywatelami Francji,
by uhonorować
pierwszą kobietę na Księżycu.
Co za cyrk.
Ciekawe, jak Jana by sobie poradziła.
Podbiłaby Francję jednego dnia.
Cześć, skarbie.
Jak tam zaręczyny? Już zakochany?
Nieszczególnie.
- Bycie obok niej… - Tutaj!
…to tortury.
Małżeństwo.
Anastazja!
Przepraszam. Muszę wyjść.
Przepraszam.
- Główny inżynierze. - Dobry wieczór, towarzyszu Nikulow.
Przepraszam.
Mogę wejść?
Proszę!
Przepraszam. Czekasz na kogoś?
Nie.
Wiem, że Fiodorow jest…
Jest…
Zakazany.
W czym mogę pomóc?
Podczas misji Łuna 16,
skąd wiedziałeś, że Anastazja dosięgnie anteny?
Zapamiętałem plany.
Ale zmieniliśmy położenie anteny w końcowej fazie konstrukcji.
Tak,
czytałem raporty inżynierów z Bajkonura.
To tysiące stron dokumentacji. To…
Mam dużo wolnego czasu.
Tak.
Mamy piękny wieczór, Siergieju.
Przejdziemy się?
Czasami żałuję, że poleciałam.
To znaczy?
Gdy jesteś na powierzchni…
nic nie słychać.
Panuje cisza.
Wreszcie mogłam oddychać.
Mój dziadek mawiał…
że gdy Bóg chce cię przekląć, to cię uszczęśliwia.
Chcesz stąd uciec?
Przesadziła z szampanem.
Odprowadzę ją do pokoju.
Dokąd idziemy?
Tędy!
Powiedz, że może iść.
Dziękuję. Możesz iść.
Masz tłumaczyć dokładnie, co mówię
i to, co on odpowiada.
Żadnych dwuznaczności. Rozumiesz?
Tak.
Spytaj, czy walczył w wielkiej wojnie ojczyźnianej.
Walczyłeś w wielkiej wojnie ojczyźnianej?
Byłem na froncie w Kursku.
Był na froncie w Kursku.
Przekaż, że nie widzimy się pierwszy raz.
Mówi, że nie widzicie się pierwszy raz.
Oby tym razem lepiej się to skończyło.
Inżynierze.
Chodź.
Co to jest?
Duchy…
wcześniejszych misji.
Woschod.
Wostok.
Sojuz.
Przywrócimy je do życia.
Jak mówił Fiodorow.
Nieśmiertelność, Siergieju.
Zwycięstwo nad ostatecznym wrogiem.
Breżniew i komitet
obchodzą tylko misje na Księżyc,
kłócą się o garście ziemi.
Jeśli naprawdę…
chcemy sięgnąć dalej we wszechświat,
być bliżej nieskończoności, nieśmiertelności…
nie poprzestaniemy na tym.
Wenus.
Tak.
A Breżniew?
Przekonamy go, gdy przyjdzie na to pora.
Tymczasem musimy pracować w tajemnicy.
Tylko kilka osób może wiedzieć, co robimy.
Jak mielibyśmy…
Takie przedsięwzięcie wymaga ogromnych środków.
Dadzą mi, co zechcę,
o ile będą myśleć, że to na bazę na Księżycu.
Na pewno są starsi inżynierowie, których wolałby pan…
w to zaangażować.
- Nie jestem pierwszym wyborem. - Nie lekceważ siebie.
Kieruje tobą pasja.
Masz otwarty umysł.
Ale nim się zgodzisz,
musisz zrozumieć, że przeciwstawisz się rozkazom Komitetu Centralnego
i przywłaszczysz majątek państwowy.
Konsekwencje mogą być…
poważne, jeśli to odkryją.
Kiedy zaczynamy?
Już.
To chyba tu.
Co mówiłem?
Chodź.
- Sasza! - Nie słyszę cię.
Nie słyszę cię.
Stazja.
Proszę.
- To kiepski pomysł. - Jeden drink.
Odprowadzę cię, jeśli chcesz,
by Arkady mógł utulić cię do snu.
Widziałeś moje perfumy?
Walja?
- Walja? - Myślę sobie…
że powinniśmy świętować sukces Jany.
Zasłużyła na to.
Była wyjątkowa.
Wiedzieliśmy to od początku szkolenia.
To jest…
Jesteś dobrym człowiekiem.
Dlatego cię pokochałam.
Ale nic nie mogłeś zrobić.
Cofnij się. Zrób trochę miejsca.
Anastazja, to dla ciebie.
Hej!
Szukałam okazji, by z tobą porozmawiać.
Nie podeszłabym do ciebie w miejscu publicznym,
ale ciężko się do ciebie zbliżyć i nie być zauważonym.
Jeśli jesteś nieszczęśliwa…
mogę cię wyciągnąć.
Co masz na myśli?
Amerykanie mają dla ciebie miejsce.
Nie.
Nigdy nie zdradzę kraju.
Gdybyś zmieniła zdanie.
- W porządku? - Tak. Nagle poczułam zmęczenie.
Myślę, że czas wracać.
Tak.
Jak nazywa się osoba, która dała ci dokumenty
dla Amerykanów?
Ile razy mam powtarzać?
Przyznaję,
że odebrałem dokumenty z parku Volkspark Friedrichshain.
Gdy dotarłem do Berlina Zachodniego,
wrzuciłem kopertę do kosza przy ulicy Bornholmer.
Cały czas powtarza to samo.
Bez zmian.
Kawy?
Nie? Szkoda.
Berlin to piękne miasto.
Pamiętam, gdy pierwszy raz
jechałam T-34 po Friedrichstrasse.
Pamiętam, gdy pierwszy raz…
Najpierw powoli, bo wszędzie leżały ciała nazistów.
Jechałam T-34 po Friedrichstrasse.
- Najpierw powoli… - Tak?
…bo wszędzie leżały ciała nazistów.
Wrócę za dziesięć minut.
Jeśli nie poda nam nazwiska, strzelę mu w głowę.
Jak nazywa się osoba, która dała ci dokumenty?
Nic nie wiem.
Dowiedziałem się czegoś o tobie.
Beznadziejnie tańczysz.
Wrócili. Mamy ich aresztować?
Nie.
Połącz z towarzyszką Ducorneau.
No więc?
Rozmawiałam z nią. Nie ma się pani czym martwić.
- Jest lojalna. - Dobrze.
Posłuchaj.
Nim wróci, musisz mi powiedzieć, co wiesz.
Widziałam, do czego jest zdolna.
Nie powiem ci tego, czego nie wiem.
Musisz powiedzieć, kto dał ci plany.
To dla twojego dobra.
Jesteś dobrym człowiekiem.
Jesteś lepsza od tych świń ze Stasi.
- Pomóż mi. - A co próbuję zrobić?
Podaj mi nazwisko, to pomogę!
Nie znam go.
Podaj mi nazwisko.
Nie znam go.
Nie.
Podaj mi nazwisko!
Mieszka przy Rykestrasse!
Nic więcej nie wiem!
Przerzucałem rzeczy przez granicę.
Mówiłem mu, że nie pomogę przemycić nic do Gwiezdnego Miasteczka.
Co masz na myśli, mówiąc o przemycie do Gwiezdnego Miasteczka?
…do Gwiezdnego Miasteczka?
To powiedziałeś.
Nie. Wcale nie.
Co chcieli, żebyś przemycił do Gwiezdnego Miasteczka?
Mówię ci, że nic się nie stało!
Nie udało się!
Dobra robota.
Nie mówili mi, co chcą przemycić.
Przysięgam.
Proszę, moja żona…
Proszę, ona o niczym nie wiedziała…
Nie martw się.
Twoja żona cię nie zobaczy
przez bardzo długi czas.
Jeszcze jedno.
Wystarczy.
Słowa przysięgi.
Podoba mi się, co napisali.
„Opartym na miłości, zrozumieniu, szacunku”.
Cześć, tato.
Nastja.
Brakowało nam cię na paradzie na Placu Czerwonym.
Stój prosto, gdy mówisz.
To jest Aleksander Dymitrowicz Poliwanow.
Towarzyszu Belikow, miło pana poznać.
Proszę mi mówić Sasza.
Bierzesz za żonę moją Nastję?
Tak.
Powinniśmy już iść.
Towarzyszu Poliwanow, czas zająć miejsce.
Nie musimy tego robić.
To znaczy?
Brać ślubu.
Tak, ale jeśli nie weźmiemy…
To nie weźmiemy.
Sasza, chodź.
Mój gniazdujący orzeł.
Główny inżynierze.
Cześć.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Denerwuję się.
Czuł się tak samo.
Chciałbym zaproponować wam pobyt w mojej daczy
nad jeziorem Białym na podróż poślubną.
Dziękuję.
Tylko będzie ona krótka.
Musicie wrócić do Gwiezdnego Miasteczka na szkolenie.
Władimirze, jak się masz?
- A ty? - Co u żony?
Zebraliśmy się tu, by zarejestrować małżeństwo
pomiędzy Anastazją Władimirowną Belikową
- a Aleksandrem Dymitrowiczem Poliwanowem. - Kiedy znowu poleci?
Nie poleci.
Ona…
jest zbyt cenna dla kraju.
Towarzyszu Poliwanow, przeczytasz przysięgę?
Nie mam serca jej o tym powiedzieć.
Ja, Aleksander Dymitrowicz Poliwanow…
w obecności mojej rodziny,
przyjaciół i narodu sowieckiego,
biorę ciebie, Anastazjo Władimirowna Belikowa,
za żonę
w tym związku opartym na miłości…
zrozumieniu i szacunku.
Towarzyszko Belikowa, przeczytasz swoją przysięgę?
Ja, Anastazja Władimirowna Belikowa,
w obecności mojej rodziny,
przyjaciół i narodu sowieckiego, biorę ciebie,
Aleksandrze Dymitrowiczu Poliwanowie,
za męża
w tym związku opartym na miłości, szacunku i zrozumieniu.
Jesteśmy zagrożeni.
Ogłoszono pierwszy stopień alarmu bezpieczeństwa.
Chcę wiedzieć, co wszyscy robią, nim to zrobią.
Chcę wiedzieć, co wszyscy mówią, nim to powiedzą.
Chcę wiedzieć, co wszyscy myślą, nim to pomyślą.
Gwiezdne Miasteczko jest teraz na linii frontu.
Więc…
zaczynajmy.
Napisy: Agnieszka Otawska