تقدیم به تمام پارسی‌زبانان
NESTED با افتخار تقدیم میکند
.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub
‫بفرمایید.
‫این یکی رو فعلا اینجا میذارم.
‫اینجا. قشنگ و محکم.
‫فرانک؟
‫ایشون استانیسلاس هستن. این هفته جای دوم کار میکنه.
‫خوبین؟
‫- سلام، خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نقطه های اتصال رو بهت نشون میدم.
‫باشه.
‫این رو بپوش.
‫بفرمایید.
‫اینجا. اوکی.
‫یه ترک کوچولو اینجا هست.
‫- اگه لازم بود جابجا شیم بهم بگین. ‫- باشه.
‫فقط همین ترک اینجا و تموم.
‫تموم شد.
‫آقا. میشه لطفا با من بیاین؟
‫خیلی خب.
‫بفرمایید.
‫- دارم اذیتت میکنم؟ ‫- آره، یه کوچولو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- ببخشید.
‫- بیا، یه کیسه بده. ‫- نه.
‫من حامله ام، مریض نیستم.
‫مریض نیستی، ولی رو حالت تاثیر میذاره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- قسم میخورم. ‫- باشه.
‫لعنتی. باز که اینجوری شد.
‫تو دو هفته دو بار. و آپارتمان های دیگه ساختمون رو دزدی نمیکنن.
‫دفعه پیش، فقط لپ تاپت رو بردن.
‫- دنبال چی میگردن؟ ‫- نمیدونم.
‫نمیدونی؟
‫خب، چیکار کنیم؟
‫- دوباره میرم اداره پلیس. ‫- باشه.
‫دوباره برو اداره پلیس.
‫خوبی؟
‫خوبم، تو خوبی؟
‫- قهوه؟ ‫- آره، عالی میشه. ممنون.
‫- کلید رو پیدا کردن؟ ‫- فکر نکنم.
‫- چیزی ندزدیدن؟ ‫- نه. اینطور به نظر نمیاد.
‫و لئو هنوز نمیدونه؟
‫با ۱۵ روز مونده به زایمان، نمیخوام بهش بگم.
‫فکر نمیکردم تا این حد پیش برن.
‫فکر نکنم هنوز چیزی دیده باشی.
‫- چند تا دیگه هم اونجا هست، رمی. ‫- اینجا رو نگاه کن. یه عکس برات میگیرم.
‫- حتما. ‫- بچه ها، وقت رفتن به خونه است.
‫بریم خونه.
‫گرفتم، پاسکال.
‫وقتی تموم شدین بهم خبر بدین. رمی رو دوباره میفرستم
بریم بالا.
‫خوبی، فرانک؟
‫- همه چی آرومه. ‫- هی!
‫اون بالا چه خبره؟ فرانک افتاد!
‫سلام، به لئو زنگ زدین. پیغام بذارین، بهتون زنگ میزنم.
‫فرانک!
‫لئو!
‫- لئو! ‫- بله؟
‫خوبی؟
‫سعی کردی بهم زنگ بزنی؟
‫آره.
‫میخواستم بدونم اگه... چیزی لازم داری.
‫خوب پیش رفت؟
‫آره.
‫میخوای برات قهوه درست کنم؟
‫نه، ممنون.
‫خیلی خسته ام. میرم بخوابم.
‫دختره رو میبینم،
‫و حتی نمیشناسمش.
‫آره، باشه. ما قراره...
‫فکر میکردم فقط پسرا...
‫من... تو دریا روی قایقم هستم.
‫داری چیکار میکنی؟
‫چرا این کارو با من میکنی؟ فکر میکنی من به این مزخرفات نیاز دارم؟
‫دیگه با من نمیخوابی. شباتو رو پشت بوم میگذرونی.
‫کل دوران بارداریم اینجوری افتضاح بوده.
‫ازت حمایت میکنم، ولی احمق نیستم.
‫چیزی نمیگم، ولی کور نیستم.
‫بگو چه خبره.
‫لئو!
‫بهش دست نزن.
‫بچه ها، دیگه میتونین تمومش کنین!
‫چیزی که دنبالشیم رو بدین وگرنه ادامه میدیم.
‫بهت هشدار میدم، فاز دوم رو دوست نخواهی داشت.
‫باید یکم بیشتر بگردی.
‫و ماسکت رو بردار.
‫نمیفهمم.
‫این بچه رو نمیخوای؟
‫این زندگی آروم کوچیک رو؟
‫به چی اهمیت میدی؟
‫میخوای نقش منتقم رو بازی کنی، ها؟
‫راستشو بخوای.
‫ولی میدونی، فرانک،
‫گفتن حقیقت هیچوقت عذابت رو از بین نمیبره.
‫اشتباهت رو.
‫چه حیف.
‫چه تراژدی.
‫که این مرد، که این همه از خودش رو وقف کارش کرد،
‫در نهایت به همسر حامله اش تو سرش شلیک کرد قبل از اینکه به زندگی خودش پایان بده.
‫و واسه چی؟
‫ها؟
‫بعضیا میگن اون خیلی شکننده بود.
‫که نمیتونست فشار، دروغ‌ها،
‫مرگ پدرش، تکرار شدن الگو رو تحمل کنه.
‫بعضی وقتا باید بدونی کِی باید بیخیال شی، فرانک.
‫لجباز میمیری، ولی به هر حال میمیری.
‫خب، وقتشه بریم فاز دوم.
‫کیف رو برام بیار.
‫(بدون سیگنال)
‫بیا.
‫مراقبش باش.
‫- بهش دست نزن! ‫- نه!
‫بهش دست نزن!
‫چیکار کردی؟
‫نه!
‫لئو!
‫افسران سابق، افسران عزیز،
‫درجه داران، کارآموزان ۲۰۱۴ و خانواده هاشون.
‫ستاد جی آی جی ان - ۱۰ سال قبل
‫این مراسم اهدای نشان، نشون دهنده پایان
‫یه دوره آموزشی طولانی و سخته
‫که توش ارزش‌های اساسی رو یاد گرفتین
‫که واحد تاکتیکی ما رو قوی میکنه
‫تعهد، به چالش کشیدن خودتون،
‫روحیه همبستگی و از خودگذشتگی،
‫وفاداری و خیلی چیزای دیگه.
‫این نشان رو به عنوان یه نقطه شروع ببینین
‫نه یه پایان.
‫اون رو به عنوان نمادی از وظیفه تون برای رسیدن به تعالی هر روز در نظر بگیرین.
‫پیوستن به جی آی جی ان یه تعهد مادام العمر هست.
‫افسران و درجه داران ۲۰۱۴،
‫مربی هاتون الان نشانتون رو بهتون میدن.
‫میتونین اون رو با وقار و افتخار بپوشین.
‫ژاندارم لازارف.
‫یه لحظه حساس!
‫- باب اسفنجی! ‫- گربه لاغر!
‫اون رو با وقار و افتخار بپوشین.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫به نیروهای خودتون ملحق بشین!
‫ببخشید.
‫- تبریک میگم، مرد. ‫- به تو هم تبریک میگم.
‫خیلی سختی کشیدیم، ولی انجامش دادیم.
‫میخوام یه نفر رو بهت معرفی کنم. همینجا وایسا. مانون؟
‫آفرین.
‫- سلام. ‫- مانون، فرانک.
‫فرانک.
‫- سلام. ‫- تبریک میگم.
‫چند سالته؟ اون چند سالشه؟
‫- "من دو سالمه." شوخی میکنم. اون دو سالشه. ‫- دو سال.
‫- سلام. ‫- مامانم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- فرانک، نیکو. ‫- از دیدنتون خوشبختم.
‫- به شما هم تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫- به دخترم افتخار میکنم. ‫- آره، واقعا سخت بود.
‫- ولی آدم رو قوی میکنه. ‫- آره.
‫خب، فکر کنم اون از قبل هم خیلی از این چیزا داشته.
‫- شب بخیر. ممنون. ‫- خداحافظ.
‫اگه چیزی لازم داشتین، این یه رسمه.
‫زن‌های افسرهای سابق به زن‌های افسرهای جدید کمک میکنن.
‫- البته. ‫- مشکلی نیست.
‫- باشه. ‫- خواهش میکنم.
‫- خیلی ممنون. ممنون. ‫- البته.
‫تبریک میگم.
‫- از اینکه شما رو پیش خودمون داریم خوشحالم. ‫- ممنون.
‫شنیدم مهارت‌های صخره نوردی رو از پدرتون به ارث بردین.
‫ما تو واحدمون کمبود چابکی داشتیم.
‫آره، اونا اینو بهم گفتن.
‫و... اینو نگه داشتم. مال پدرتون بود.
‫فکر میکنم اون دوست داشت شما اینو داشته باشین.
‫- اینو اون نوشته؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫- گارد بالا! ‫- لعنتی.
‫- گارد بالا. ‫- آره.
‫یک، دو.
‫حرومزاده خوبه.
‫این نیکوی منه!
‫ژاندارمری!
‫- نیکو؟ ‫- بله، من اینجام.
‫بیاین، به صورت ستونی.
‫خفه شین!
‫هدف در دفتر بالای پله‌ها دیده شد.
‫هدف زده شد.
‫و حذف شد.
‫بیا.
‫ژاک؟
‫اسم من لئونور هست. من یه ژاندارم هستم.
‫میخواستی با یه خانم صحبت کنی. من به حرفات گوش میدم.
‫خیلی خب، ژاک. دستاتو بالا ببر!
‫دستتو بالا ببر!
‫کنار نرده رو زمین دراز بکش.
‫خیلی خب، ژاک!
‫تقریبا تموم شد. رو زمین دراز بکش.
‫مجبورم این کارو بکنم. باشه؟ واسه امنیته.
‫خواهش میکنم!
‫هی، مرد.
‫میخوام به سلامتی لئو به خاطر این مذاکره عالی یه نوش بزنیم.
‫- درسته! ‫- لئو قهرمان!
‫و همچنین میخوام اشاره کنم
‫- که با اینکه ما زیاد نیستیم... ‫- آره.
‫...از اونجایی که ظاهرا ما اون چیزی که لازمه رو نداریم.
‫آره!
‫خوبه که ما دل و جرات،
‫ظرافت و لطافت داریم که به شماها تو مذاکره کمک کنیم.
‫- به سلامتی لئو! ‫- به سلامتی لئو!
‫این احمقه باز داره خشابشو خالی میکنه.
‫اوه، تاوانشو پس میده.
‫آفرین.
‫ممنون.
‫خب چیکار کنیم؟ همدیگه رو ببوسیم؟
‫- بیا، بسه دیگه. ‫- نمیدونم. باید دستتو بگیرم؟
‫- نمیتونم بهت دست بزنم؟ ‫- نه، بهم دست نزن.
‫فرانک برای نیکو.
‫دارن به سمت پارکینگ میرن.
‫- شروع کنین، دوستای من. ‫- گرفتم.
‫- بفرمایید. داری راه میفتی. ‫- خفه شو.
‫دارن میان.
‫تو کیفتونه، مگه نه؟
‫تو جیبات گشتی؟
‫- برو. دوباره بلیطشو گم کرده. ‫- باشه.
‫جیباتو چک کردی؟
‫- تکون نخور! ‫- لعنتی!
‫دستاتو بده!
‫وایسا، لعنتی!
‫- وایسا! ‫- تکون نخور!
‫- ولم کن، لعنتی! خواهش میکنم! ‫- خفه شو.
‫- اگه تکون نخوری دردت نمیاد. ‫- خفه شو.
‫آخ، خیلی محکم منو فشار میده!
‫هی، کارآموزا! بجنبین، وگرنه قبل از آخر هفته اخراجتون میکنم.
‫ما که کل روز رو وقت نداریم!
‫منتظرتون بمونم یا چی؟
‫برعکسش کردی.
‫بیا، بالا برو!
‫بیا.
‫هی، بچه ها، صبحونه نخوردین یا چی؟
‫هی، لائوگا. داری رو اعصابم میری.
‫میبینیم که رو تیر چقدر زبون درازی.
‫- چشم، گروهبان. ‫- با من بیا.
‫بیا، برو جلو.
‫- تا آخرش؟ ‫- آره. اون موقع میبینیم چه حسی داری.
‫- بیا دیگه! ‫- باشه.
‫نشونشون بده چی داری، بن!
‫هی، مرد عنکبوتی.
‫- ما که کل روز رو وقت نداریم. ‫- بیا دیگه!
‫- اون خیلی خوبه، ها؟ ‫- بیا دیگه.
‫- بیا دیگه! ‫- این باعث شد خفه شی.
‫- بیا دیگه! ‫- مگه کارابینش یه کم شل نشده؟
‫هی، بچه پررو. مواظب باد باش!
‫حالا میتونم زبون درازی کنم؟
‫نیکو بد نیست! من اونو با خودمون میخوام.
‫آره، منم نگهش میدارم.
‫- ما هم اونو میخوایم. ‫- باشه. ما رفتیم.
‫باشه، بیا پایین!
‫بریم.
‫باشه، برگردیم سر کار.
‫باشه، دوباره بیا پایین.
‫بیا، وایستا! دستکشا بالا!
‫بیا دیگه!
‫- بیا دیگه! ‫- خوبه.
‫بیا دیگه! گارد بالا!
‫بیا. از خودت محافظت کن. پشتتو نکن! وایستا.
‫چرا تنهایی؟
‫من محافظ بیضه ندارم. سایز خودمو پیدا نمیکنم.
‫میبینم، تو یه کمدینی. وایستا، همونجا بمون.
‫برونو، بیا اون خنده رو از رو صورتش پاک کن. داره رو اعصابم میره.
‫من از این خوشم میاد.
‫- با اون؟ ‫- آره، برو، نشونمون بده.
‫- برو برونو! بیا برونو! ‫- همینه.
‫همینه. بیا برونو! لگد بزن!
‫طاقت بیار، بیا دیگه!
‫- برو برونو! ‫- برو بن!
‫بیا، بگیرش!
‫بیا دیگه!
‫بیا دیگه. برو!
‫بلند شو!
‫بیا دیگه!
‫آفرین.
‫هی.
‫باشه، خوبه.
‫خوبه. کارت خوب بود، بچه.
‫خوش اومدین.
‫اون رو با وقار و افتخار بپوش.
‫- خوبی؟ ‫- تبریک میگم.
‫آره!
‫آره، برو جلو!
‫- کجا میذاریش؟ ‫- اینجا بچسبونمش؟
‫- آره. ‫- بفرمایید.
‫- خوبین؟ جا افتادین؟ ‫- آره، خوش شانس بودیم.
‫فقط چند تا چیز مونده که اونم تموم میشه.
‫- چند تا اتاق خواب داره؟ ‫- سه تا.
‫درسته. دیگه مثل قبل نیست.
‫من روز به روز برای اون زندگی میکنم
‫وقتی آکوردهاش درونم ذوب میشن
‫اون زیباترین داستان عشق منه
‫این یه اولین باره که هیچوقت آسیب نمیزنه
‫من برای اون زندگی میکنم اون منو وادار میکنه
‫از شهری به شهر دیگه سفر کنم
‫لازم نیست در موردش حرف بزنیم، ولی...
‫امروز ناراحت شدم که تو یه همچین روزی تو کاملا تنهایی.
‫منظورم اینه، میدونی وقتی که...
‫وقتی یه بچه عرب کوچولو باشی، اسمت بنجامین باشه،
‫و تو یه دهکده کوچیک تو ژورا بزرگ شی،
‫باور کن، دوست پیدا کردن خیلی آسون نیست.
‫و من هر دو پدر و مادرم رو هفت سال پیش از دست دادم.
‫وقتی منو به فرزندی قبول کردن اونا دیگه خیلی پیر بودن،
‫و مادرم مدت کوتاهی بعد از پدرم فوت کرد.
‫همین دیگه.
‫من رسما گند زدم به فضا.
‫هیچوقت از خودت نپرسیدی که پدر و مادر واقعیت کی بودن؟
‫اونا پدر و مادر واقعی من بودن.
‫من هیچوقت اولویت مادرم نبودم پس چرا اون باید اولویت من باشه؟
‫به همین سادگی.
‫- باشه. ‫- باشه؟ همه چی آرومه؟
‫به سلامتی.
‫من برای اون زندگی میکنم
‫خیلی بده!
‫من برای اون زندگی میکنم
‫اون تو و منیم
‫من برای اون زندگی میکنم
‫آره!
‫تکنیک‌هایی که بهم گفتی،
‫اونا حتما خیلی به... کمک میکنن.
‫- آره، ولی... ‫- منظورم اینه که...
‫که کسایی که باهاشون حرف میزنی رو بفهمی .
‫یه ساعته دارم در مورد این بهت میگم.
‫میخواستم بهت بفهمونم که من فهمیدم.
‫- چی رو فهمیدی؟ ‫- اینکه حتما باید...
‫منظورم اینه، که خیلی جالب بود. اینکه...
‫- بفهمی... ‫- خیلی جالبه.
‫بهت کمک میکنه خیلی سریع تشخیص بدی که با کی طرفی.
‫اوه، واقعا؟
‫خب، تصور میکنم که بعد از دو سال شناخت من...
‫- حتما منو کاملا شناخته باشی. ‫- فقط ده دقیقه طول کشید.
‫جدی میگی؟ انقدر تابلو بود؟
‫خیلی.
‫میخوایم کل شبو در مورد کار حرف بزنیم؟
‫آه... نمیخواستم بگم، چون یه ساعته با داستانای تکنیک مزخرفت منو خسته کردی.
‫من دو ساله دارم امیدوارم با هم باشیم.
‫اوه، لعنتی، چقدر وقت تلف شد!
‫این خیلی احمقانه است.
‫منظورت اینه که با همدیگه باشیم؟
‫اوه، واقعا! لعنتی!
‫خیلی کارا هست که باید جبران کنیم.
‫- اوه، ببخشید. ‫- خاک تو سرت.
‫برو دیگه، گمشو از اینجا!
‫اوه!
‫خاک تو سرت.
‫- چیه... ‫- خب، اون حالش بده.
‫- این احمق نمیتونه الکلشو نگه داره. ‫- وایستا، تو و لئو؟
‫- نه... ‫- امکان نداره!
‫- نگاه کن، حالش بده! ‫- امکان نداره!
‫به نظر میاد داریم میریم...
‫- بن کجاست؟ ‫- اون خیلی رقت انگیزه.
‫بن؟ بن تو ماشینه. همه جا رو بالا آورده.
‫- نمیخوای اونو ببینی. ‫- بالا آورنده.
‫چه شبی بود.
‫خوابای خوب ببینی.
‫اوه، اون اینجاست!
‫اون اینجاست.
‫- خداحافظی کن. ‫- خداحافظ، بچه ها!
‫- خداحافظ! ‫- من با لوران خداحافظی نکردم.
‫- خداحافظ، تیم! ‫- بعدا میبینمتون!
‫دخترت واقعا یه مبارزه.
‫میدونم، مگه نه؟
‫هشت ماهه حامله، تا شش صبح میرقصید.
‫آره، ولی الان دارم حسش میکنم.
‫خب، شب بخیر.
‫شب خوبی بود.
‫عالی بود.
‫خب، شب بخیر.
‫خوب بخوابی.
‫تو خیلی احمقی!
‫- من الان میرم بخوابم. ‫- آره؟
‫من خسته ام، میفهمی؟ من مردم.
‫- هی! ‫- آره.
‫- هی! میخوای با اون قرار بذاری؟ ‫- نه!
‫- بسه دیگه. ‫- میخوای بکنی.
‫- ما اصلا قرار نیست بکنیم. ‫- بیا، بسه دیگه.
‫دیگه وقتشه زایمان کنم. تو خیلی از حد گذروندی.
‫هی! من هیچوقت واقعا با اون زن حرف نزده بودم.
‫- اوه، آره؟ ‫- ولی وقتی وقت میذاری که یه...
‫- بسه دیگه. ‫- ولی نه، جدی میگم.
‫- باشه. ادامه بده. ‫- جدی میگم.
‫وقتی وقت میذاری که یه گفتگوی واقعی باهاش داشته باشی،
‫اون دختره، واقعا فوق العاده است.
‫- فوق العاده؟ ‫- فوق العاده.
‫خیلی شیکه. میدرخشه.
‫اون درخشانه.
‫- خیره کننده. ‫- تو خیلی رو اعصابی.
‫- ادامه بده. ‫- شب بخیر.
‫- یه خواب راحت داشته باشی. مهمه. ‫- آره.
‫- خب، شب بخیر. ‫- خداحافظ.
‫- اوه، این بچه پررو! ‫- لعنتی، تو...
‫کجا داریم میریم؟
‫- لعنتی. تو خیلی رو اعصابی. ‫- ها؟
‫- داریم میریم قدم بزنیم؟ ‫- آره.
‫به یه هوای تازه احتیاج دارم.
یالا، ولم کن. خاک تو سرت!
‫حالا میخوای در مورد چی حرف بزنی؟ مدیریت بحران؟
‫بخش روانشناسی!
‫اون خیلی موذیه!
‫بفرمایید.
‫- پخته؟ ‫- آره.
‫خب یعنی چی ما امروز به ژنرال اهمیت نمیدیم؟
‫من چی؟
‫دیگه احترامی وجود نداره.
‫وای، این خوب به نظر میاد.
‫این پسر منه! درسته، بچه ها.
‫بیا، بکش!
‫بیا، عزیزم!
‫آره!
‫تو خیلی متقلبی.
‫- نمیتونی بذاری اونا ببرن، ها؟ ‫- اون همیشه تقلب میکنه.
‫من گذاشتم اون ببره.
‫- من گذاشتم اون ببره. ‫- اون دوم شد.
‫شروع اشتباهی بود یا چی؟
‫اون یه بازنده بد اخلاقه.
‫ما قهرمانیم.
‫مثل پدر، مثل پسر. شما یه نسل از متقلبید.
‫یه نسل جدید از متقلب.
‫شما همه همدستید.
‫نگران نباش. اینو ببین.
‫به این خوکچه‌های کوچولو نگاه کن!
‫- فرانکی، میدونی باید چیکار کنی. ‫- تو عقلتو از دست دادی؟
‫فکر میکنی من این همه سخت کار کردم فقط برم الان بچه دار شم؟
‫اینم تو صورتت.
‫من واقعا بچه ها رو دوست دارم وقتی مال کس دیگه ای باشن.
‫پدرخوانده بودن بهم میاد. من پدرخوانده‌ی عالی‌ای میشم.
‫- تو بچه خوشگلی میشی. ‫- باشه، بچه ها.
‫با چشمای شهوانی.
‫و موهای چتری کوچولو.
‫یه کم موی چتری کوچولو.
‫کی آبجو میخواد؟
‫- من میخوام. ‫- من خوبم.
‫یه کم آب سیب.
‫اوه، پستونکتو گم کردی.
‫فکر میکنم استدلالت کاملا احمقانه است.
‫نمیتونی همچین چیزایی رو ادعا کنی.
‫میخوای چی بگم؟ پس من کاملا احمقم.
‫میدونی از دست دادن پدرت تو هشت سالگی یعنی چی؟
‫زندگیت قراره اینجوری باشه؟
‫هیچی نمیسازی چون میترسی؟
‫ناراحت کننده است، نه؟
‫میخوای مثل بعضی از بچه های گروه بشی
‫که ساعت ۱۱ شب ورزش میکنن چون کسی رو تو خونه ندارن؟
‫منظورت از "هیچکس" چیه؟ اونم بچه نمیخواد.
‫چرا منو اذیت میکنی؟ فقط چون شماها مثل خرگوشین، دلیل نمیشه ما هم باشیم.
‫مطمئنم تو و لئو پدر و مادرای عالی‌ای میشین.
‫بسه دیگه!
‫- ولی اون راست میگه، مرد. ‫- تو هم میخوای الان شروع کنی؟
‫اگه یه پایه و اساس نداشته باشیم، نمیتونیم کاری که انجام میدیم رو انجام بدیم.
‫امکان نداره.
‫نمیتونی بدون یه خانواده تو خونه، وارد عمل بشی،
‫بدون یه سر آروم.
‫اگه بی تفاوت باشی، اونوقت چی میشی؟
‫یه آدم عصبی میشی یه خطر برای خودت و گروه.
‫فکر میکنی این تو رو ضعیف تر میکنه ولی اینطور نیست.
‫تو هیچ تصوری از قدرتی که بهت میده نداری.
‫اون صبح اونجاست.
‫خب، بچه هات رو تو سختی ول میکنی؟
‫میخوای تو ترس زندگی کنی؟ این بهت کمک میکنه.
‫- نمیخوام اذیتت کنم. فقط... ‫- تو منو اذیت نمیکنی.
‫بدون مانون و بچه ها، من الان جایی که هستم نبودم.
‫حتی با اینکه بعضی وقتا رو اعصابم میره.
‫- اون یه دردسره! ‫- من خرابش کردم.
‫- تو خرابش کردی. عالی بود. ‫- شوخی میکنم.
‫جدی میگم.
‫۹ سال بعد
یالا، نیکو. تعطیلات کجا داری میری؟
‫- نمیگم. یه سفر خانوادگیه. ‫- فقط لوکیشن رو بفرست.
‫- نه! ‫- کجاست، تو تایلند؟
‫بهت نمیگم.
‫میترسه ما سر برسیم.
‫نه، فقط میخوام یه کم آرامش و سکوت داشته باشم.
‫الو؟
‫الو؟ کی برمیگردین خونه؟
‫ما تازه یه جلسه تمرینی رو تموم کردیم. به زودی تو ورسای خواهیم بود.
‫تا پنج دقیقه دیگه اونجا خواهیم بود. همه چی خوبه؟
‫آره، همه چی خوبه.
‫- ولی میخواستم بهت بگم که... ‫- وایستا، یه تماس دیگه دارم.
‫به هر حال به زودی اونجام. باشه؟ به زودی میبینمت.
‫- بله، اریک؟ ‫- بله، فرانک؟
‫من سر کارم، تو هتل.
‫تو یکی از اتاقا صدای تیر اومد.
‫- به پلیس زنگ زدی؟ ‫- تازه اتفاق افتاده، واسه همین به تو زنگ زدم.
‫گوش کن، یه زنگ میزنم ببینم میتونیم دخالت کنیم یا نه، ولی...
‫میدونی چیه؟ ما خیلی دور نیستیم پس میایم اونجا.
‫- هیچکس اون بالا نمیره. ما داریم میایم. ‫- باشه.
‫به زودی میبینمت.
‫چی شده؟
‫تو یکی از اتاقای تریانون صدای تیر اومده.
‫ما داریم تو هتل تریانون توقف میکنیم. تیراندازی شده.
‫- به زودی میبینمت. ‫- خب، بریم.
.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub
‫بله، ژنرال. ما تازه رسیدیم.
‫میتونیم تا پنج دقیقه دیگه عملیاتی بشیم.
‫قطعا. گرفتم.
‫فقط هر چی میتونین حمل کنین رو بیارین. میخوام یه کم اطلاعات جمع کنم.
‫آماده شین، بچه ها.
‫ما دخالت نمیکنیم. منتظر نیروی کمکی هستیم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫برمیگردم.
‫فرانک.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم. ممنون که اومدی.
‫- مدیرت اینجاست؟ ‫- اون تو لابیه.
‫- سلام، من مدیر هتل هستم. ‫- میتونین وضعیت رو خلاصه کنین؟
‫بعضی از مشتریا صدای تیر شنیدن. ما به پلیس زنگ زدیم، ولی فکر میکنم...
‫نیکو، پله ها.
‫و دوستت...
‫- آقا، لطفا! ‫- ...بهت یه زنگ زد.
‫بیا اینجا.
‫قطع کن!
‫فوری! به آمبولانس زنگ بزنید!
‫دو نفر افتادن!
‫تکرار میکنم! دو نفر افتادن! به آمبولانس زنگ بزنید!
‫لعنتی.
‫نفس بکش.
‫نیکو.
‫نیکو!
‫بیا دیگه. نفس بکش، نیکو.
‫نفس بکش.
‫طاقت بیار.
‫نیکو!
‫لعنتی.
‫لعنتی، نیکو.
‫ببخشید که مزاحمتون شدم ولی به اسلحه و جلیقتون احتیاج دارم.
‫ممنون.
‫خب، بریم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫چقدر تو بازداشت بودی؟
‫بیست و چهار ساعت.
‫- بهت گفتم دخالت نکن. ‫- ما نکردیم، سیلوین.
‫من اطلاعات میخواستم. اون مردا تو لابی ظاهر شدن.
‫قرار نبود تو وارد اون لابی بشی.
‫اگه تو رو ندیده بودن، شاید بی سر و صدا میرفتن.
‫وظیفه من اینه که وانمود کنم اونا رو نمیبینم؟
‫نه، وظیفه تو اینه که از دستورات من پیروی کنی.
‫میخواستی سرخود بری. حالا همه‌مون تو دردسر بزرگی افتادیم.
‫تو دو تا مرد داشتی، که مسئولیتشون با تو بود،
‫بدون محافظت، وارد یه موقعیت بالقوه خطرناک شدن. خیلی بی مسئولیتی.
‫نمیتونستم بدونم اونا ظاهر میشن.
‫ما بهت یاد دادیم همه چیز رو پیش بینی کنی!
‫میدونم چقدر تو و نیکو به هم نزدیک بودین.
‫این یه فقدان بزرگ برای همه‌مونه.
‫هیچوقت نمیتونستم تصور کنم مجبور بشم یه همچین کاری انجام بدم.
‫ولی من چاره ای ندارم.
‫مجبورم ازت بخوام که گروه رو ترک کنی.
‫به اعتماد من خیانت کردی.
‫و تو خیلی خوب میدونی که اعتماد پایه و اساس واحد ماست.
‫میخوام بدونی که بن هیچ دخالتی تو این قضیه نداشت.
‫من مسئولیت کامل رو به عهده میگیرم.
‫ما قصد نداریم بنجامین رو اخراج کنیم.
‫منو ببخش.
‫همه اش تقصیر منه.
‫برو گمشو!
‫مامان، کمکم کن!
‫اون داره منو اذیت میکنه!
‫هی میاد تو اتاق من. میخوام تنها باشم!
‫- میخوام تنها باشم! ‫- من بابا رو میخوام!
‫کمک میخوای؟
‫آره.
‫من...
‫من میرم قدم بزنم. باید برم بیرون.
‫لعنت بهش.
‫نیکو، تو پدر فوق العاده ای بودی.
‫یه شوهر بی نظیر.
‫خیلی زود، خیلی ناگهانی رفتی.
‫ولی به عنوان یه قهرمان رفتی.
‫شجاعت، وفاداری و مهربونیت
‫چیزایی هستن که میخواستی به خاطرشون به یاد آورده بشی.
‫نمیخواستی کسی بهت ترحم کنه.
‫پس، به خاطر تو،
‫ما قدرتش رو پیدا میکنیم که ادامه بدیم.
‫به بهترین چیزی که بودی چنگ میندازیم.
‫اگه هر وقت خواستی با من حرف بزنی به مامانت بگو. اون به من زنگ میزنه.
‫- و ما حرف میزنیم، باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫نمیفهمم. مگه همیشه این رویات نبوده؟
‫هیچوقت نگفتی میخوای گروه رو ترک کنی.
‫- هیچ ربطی به تو نداره. ‫- پس چرا؟
‫به خاطر ما.
‫منظورت از "به خاطر ما" چیه؟
‫ما.
‫زندگی ما، با هم.
‫چیزی که میتونیم با هم بسازیم.
‫شاید یه نشونه باشه.
‫نشونه چی؟ من نمیخوام چیزی بسازم.
‫میخوای ما کارای کوچیک و مزخرف داشته باشیم که یه زندگی کوچیک و مزخرف داشته باشیم
‫تو خونه ای که وقتی تقریبا موقع مردنمونه قسطاش تموم میشه؟
‫قرار نبود زندگیمون اینجوری باشه، لئو.
‫این قرار نبود باشه. متاسفم.
‫حدود ساعت ۸ شب بود
‫که واحد ژاندارمری ملی (GIGN) به صحنه رسید
‫و با دو نفر تو لابی روبرو شدن.
‫این تبادل آتش متاسفانه منجر به مرگ دو سارق
‫و مرگ یکی از اعضای ژاندارمری ملی شد که قصد دخالت داشت.
‫خب، آیا اون دو دزد که برای پلیس شناخته شده بودن،
‫در حین سرقت دستگیر شدن؟
‫ما هنوز منتظر...
‫این مزخرفات رو شنیدی؟
‫میخوان به ما بقبولونن اون مردا دزد بودن؟
‫دزدایی که اینجوری تیراندازی و دعوا میکنن؟
‫فکر نمیکنی یه چیزی این وسط درست نیست؟
‫در مورد زانوت چی گفتن؟
‫- گفتن اوضاعش خوب نیست. ‫- یعنی چی؟
‫من نمیمونم.
‫شوخی میکنی.
‫بر اساس ام آر آی فکر میکنن آسیب دائمی باشه.
‫و من نمیتونم روش فشار بیارم.
‫یه کار اداری بهم پیشنهاد دادن،
‫ولی اگه قرار باشه کل روز کارای دفتری انجام بدم، ترجیح میدم برم.
‫- بن، خیلی متاسفم. همه اش تقصیر... ‫- فرانک، بذار یه چیز رو رک و راست کنیم.
‫دیگه هیچوقت در مورد اینکه تو مسئول بودی با من حرف نزن.
‫اگه فکر میکردم اشتباه میکنیم، قبل از اینکه بریم تو بهت میگفتم.
‫ما وظیفه‌مون رو انجام دادیم. تموم شد و رفت.
‫اینجا.
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫من حامله ام.
‫ولی من...
‫فکر میکردم تو نمیخواستی.
‫آره، منم همین فکر رو میکردم.
‫ولی...
‫من این بچه رو میخوام.
‫دو دقیقه منو ببخشید.
‫خب، آره، آسانسور نداره،
‫ولی شما این مزیت رو دارین که تو بالاترین طبقه هستین
‫و نور طبیعی عالی دارین.
‫نظرتون چیه؟
‫فکر میکنم خوبه.
‫گروه مداخله ژاندارمری ملی
‫IRCGN - موسسه علوم قانونی ژاندارمری ملی
‫این نشانشه، و اینم نتایج آزمایشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫به هیچکس نگو این کار رو اینجا انجام دادی. این فقط دردسره.
‫باشه. ممنون.
‫سلیم لکداوی. عضو سابق نیروهای ویژه.
‫اون برای DGSI کار میکنه.
‫اون از این وزارتخونه به اون وزارتخونه میره و کار انجام میده.
‫واضحه که اون دو نفری که تو اتاق کشته شدن توریست نبودن.
‫- لعنتی، این خیلی جدیه. ‫- به نظر میاد آره.
‫اگه نصیحت منو میخوای، ازش دور بمون.
‫آماده ای؟
‫چشماتو محکم ببند، لولو.
‫سورپرایز!
‫- تولدت مبارک. ‫- ممنون.
‫- تولدت مبارک. ‫- تولدت مبارک، عزیزم.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫- همونیه که میخواستی؟ ‫- آره.
‫فرانک و لئو تو این سورپرایز بهم کمک کردن.
‫برو جلو، عزیزم.
‫برو جلو. آره. محکم‌تر.
‫بیا، محکم‌تر.
‫بیا، لولو. بزنش بترکونش.
‫همینه!
‫آفرین!
‫- مال منن! ‫- اونا فقط مال منن!
‫نوبت توئه.
‫پای چپ رو زرد.
‫با من. کی رو زرده؟
‫دست راست رو قرمز.
‫- به نظر خوشحال میاد، درسته؟ ‫- آره، خیلی ذوق زده است.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫دست چپ رو سبز.
‫بستگی به روزش داره.
‫با آنتوان سخت‌تره.
‫لوسین زیاد گریه میکنه، ولی...
‫ولی آنتوان نگرانم میکنه.
‫حرف نمیزنه یا چیزی رو بروز نمیده.
‫میبینم که عصبانیه، ولی نمیخواد با من حرف بزنه.
‫نمیخواست امروز بیاد.
‫چرا؟
‫نمیخواست تو رو ببینه.
‫تو اینجایی؟
‫دنبالت میگشتم.
‫- خوبی؟ ‫- هوم.
‫آنتوان.
‫چند ماهه میخوام یه چیزی بهت بگم.
‫میخواستم باهات حرف بزنم، ولی نمیدونستم چجوری.
‫یا کی...
‫میدونم از من عصبانی هستی.
‫و حق داری عصبانی باشی.
‫منم خیلی از خودم عصبانیم.
‫اگه من تصمیم نگرفته بودم که برم تو اون هتل...
‫شاید هیچکدوم از اینا اتفاق نمیفتاد.
‫ولی میخواستم بدونی که این داره منو از درون میخوره.
‫هر روز بهش فکر میکنم.
‫هر شب.
‫ولی برام مهم نیست.
‫تو برام مهم نیستی.
‫متاسفم. این چیزی نبود که میخواستم بهت بگم.
‫میخوام کنارت باشم.
‫کمک تو یه ذره هم برام مهم نیست.
‫شنیدم چیزایی در مورد مرگ بابا میدونی.
‫این درسته؟
‫شنیدم مامان با یه نفر حرف میزد.
‫میخوای چیزا رو درست کنی؟ اول از همه به همه بگو چی میدونی.
‫سلام.
‫ببخشید، یه کم گم شدم. با اینجا آشنا نیستم.
‫فقط یه جای آروم میخواستم.
‫خب، فکر نکنم اینجا کسی مزاحممون بشه.
‫گوش میدم.
‫میشه نشونم بدین؟
‫- ضبط نمیکنی، درسته؟ ‫- نه، حتی خاموشش میکنم.
‫- ممنون. ‫- انجام شد.
‫گوش میدم.
‫میخواستم یه جلسه اول داشته باشم
‫تا بفهمم اگه چیزای مهمی رو به شما بگم، خودم یا آدمای نزدیکم رو تو خطر میندازم یا نه.
‫اگه بخوام چیزای مهمی رو براتون فاش کنم.
‫اول از همه میخوام بدونم، آیا میتونین تضمین کنین
‫که اسم من هیچوقت فاش نمیشه؟
‫و اینکه آیا شما کنترلی روی تیم تحریریه‌تون دارین یا نه.
‫روزنامه نگارا مجبور نیستن منابعشون رو فاش کنن.
‫- ولی میتونن. ‫- میتونن، ولی ما این کارو نمیکنیم.
‫شما به اتفاقات تریانون اشاره کردین. شما چطور درگیر شدین؟
‫من اونجا بودم. من بخشی از تیم تاکتیکی بودم.
‫بیرون؟
‫نه. داخل.
‫خانم وزیر.
‫ایشون آقای لوفور، از DGSI هستن.
‫- خانم وزیر. ‫- بفرمایید.
‫گوش میدم.
‫من پرونده رو براتون توضیح میدم، خانم وزیر.
‫هفت ماه پیش، سرهنگ جان برنان عضو سابق نیروی دریایی ویژه (Navy SEAL)،
‫عضو سیا، با محافظش به فرانسه اومد
‫تا یه معامله تسلیحاتی بزرگ با استرالیا رو مذاکره کنه.
‫روز جلسه، تحت رهبری DGSI
‫و فرماندهی آقای لوفور، که اینجا حضور دارن،
‫قرار بود دو نفر که برای DGSI کار میکردن
‫یه سری از مدارک رو تحویل بگیرن.
‫ولی، همونطور که میدونین، اوضاع اونجوری که برنامه ریزی شده بود پیش نرفت.
‫و بعدش، مداخله ناگوار ژاندارمری ملی (GIGN) اتفاق افتاد،
‫که ما رو مجبور کرد هویت دو قربانی رو پنهان کنیم.
‫فکر میکردیم ماجرا تموم شده،
‫ولی تازه از یه وضعیت جدید باخبر شدیم
‫که میتونه خیلی خطرناک باشه.
‫ما از یه خبرنگار مخفی شنیدیم
‫که فرانک لازارف، افسر سابق ژاندارمری ملی (GIGN) که یکی از افراد ما رو تو هتل کشت،
‫با یه خبرنگار تماس گرفته تا بهش بگه
‫که مدارکی در مورد هویت افراد ما داره.
‫چه مدارکی؟
‫یه کم خون، روی نشونش.
DNA غیرقابل انکاره.
‫اگه سیا بفهمه چی شده یه فاجعه دیپلماتیک میشه.
‫نمیتونیم بذاریم این ماجرا علنی بشه.
‫کارت رو میدونی.
‫هر جوری که میخوای انجامش بده ولی اون مدرک رو پس بگیر.
‫و وقتی پسش گرفتیم، باید باهاش چیکار کنیم؟
‫داریم میریم سینما؟
‫میخوای بری؟
‫آره.
‫اگه بخوای میریم.
‫بریم.
‫پرونده شناسایی
‫لئو!
‫خوبی؟ خوب خوابیدی؟
‫اون داستانی که قبلا برات تعریف کردم یادت میاد؟ نگاه کن.
‫چهار ساعت وقت داری، نه یه دقیقه بیشتر، که نشون رو برام بیاری.
‫اگه تا ساعت ۲ بعد از ظهر چیزی که میخوام رو نداشته باشم،
‫یه گلوله تو سرش خالی میکنم و با آهک دفنش میکنم.
‫بهش دست نزن! صدامو میشنوی؟
‫- میارمش. باشه. ‫- باشه.
‫یه موبایل بهت میدیم با دستورالعمل اینکه کجا ما رو پیدا کنی.
‫راستی، توصیه میکنم سمت پلیس نری. الان تحت تعقیبی.
‫استانیسلاس بوکرت با سه گلوله تو بدنش مرده پیدا شد.
‫اثر انگشت تو روی اسلحه پیدا شده.
‫همه دیدن که نزدیک ساکره‌کر دنبالش میکردی.
‫و ظاهرا،
‫تو محل کارت رو به یه شکل عجیب و ناگهانی ترک کردی.
‫همه چی واضحه؟
‫ببخشید بچه ها، یه کیف یادم رفت.
‫- کجاست؟ ‫- فکر کنم تو دستشویی.
‫هی، بچه ها!
‫من مظنون رو دیدم. رفته روی پشت بوم!
‫از اون طرف برو.
‫وایستا!
‫هی! تکون نخور!
‫داره میاد سمت شما.
‫تکون نخور!
‫رو زمین!
‫تکون نخور!
‫وایستا!
‫داره میره پایین. بریم!
‫بریم! داریم میریم پایین!
‫پایین تر!
‫دیگه نمیبینمش!
یالا!
‫دیگه اونقدرام گردن کلفت نیستی، نه؟ گاردتو بگیر. جدی باش.
‫- یالا. خوبه. ‫- بن!
‫هی.
‫- مهدی؟ ‫- بله؟
‫- میشه دو دقیقه حواست بهشون باشه؟ ‫- حتما.
‫زود برمیگردم بچه ها.
‫اگه دیگه کلید رو نداشته باشی، برنامه‌ات چیه؟
‫نمیدونم، ولی باید یه کم وقت بخرم.
‫و باید برم لئو رو بیارم.
‫بن، اگه نخوای دخالت کنی، من میفهمم.
‫یه پیام بفرست که داری با چیزی که میخوان میری.
یالا بچه ها. یه کم محکم‌تر.
‫یه موقعیت GPS برام فرستادن.
‫تو جنگل رامبوییه هست. ۹۰ دقیقه وقت داریم.
‫- این خوبه؟ ‫- آره، هر چیزی خوبه.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫موبایلم.
‫نشون.
‫اول میخوام زنم رو ببینم.
‫بریم!
‫خوبی؟
‫زیر صندلی موتور.
‫زیر صندلی موتور رو نگاه کن.
‫همه چی درست میشه.
‫بیا اینو تمومش کنیم.
‫یه پیام کوچیک برای همه مخاطبینت میذاریم،
‫تا اونا کاراتو بفهمن.
‫"من این زندگی رو نمیخوام."
‫"من این بچه رو نمیخوام."
‫"منو ببخشید."
‫"فرانک."
‫سرویس اطلاعات داخلی
‫موقعیت موبایل لازارف وسط جنگل رامبوییه ثبت شد.
‫باشه، بهشون اطلاع میدم.
‫وایستا.
‫چی میخوای، عوضی؟
‫برو چک کن.
‫چی بود؟
‫خوبی؟
‫تموم شد.
‫آهان. باشه.
باشه. آره.
‫بهت زنگ میزنم.
‫چی شد؟
‫اون شلیک سوم چی بود؟ کی شلیک کرد؟
‫برو چک کن!
‫بریم!
‫لعنتی.
‫برو!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫دارن نزدیک میشن. الان بهمون میزنن.
‫لعنتی.
‫مواظب باش!
‫برو پایین.
‫همون پایین بمون.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫داره خشاب عوض میکنه!
‫- لعنتی. لئو. ‫- چی؟
‫اون زخمی شده.
‫- چی شده؟ ‫- کمربند داری؟
‫- آره. ‫- بده به من.
‫بیا.
‫دستت رو بیار بالا.
‫محکم ببندش.
‫محکم.
‫اوه، لعنتی.
‫- نمیخوام از دستش بدم. ‫- از دستش نمیدی.
‫به من گوش کن. ما از دستش نمیدیم. باشه؟
‫لئو، باید بری بیمارستان.
‫اونا منو میخوان. بهم اعتماد کن، زود برمیگردم.
‫اونو ببر مینیو. اونجا میبینمت. آروم برو.
‫- داری چیکار میکنی؟ نه! ‫- آروم برو.
‫من از پسش برمیام. برو!
‫لعنتی.
‫یه نفر زخمی شد. تکرار میکنم، یه نفر زخمی شد.
‫موقعیتتون رو اطلاع بدین. تکرار میکنم، موقعیتتون رو اطلاع بدین.
‫هی، لئو.
‫خوبی؟
‫بالاخره قراره این بچه رو داشته باشی؟
‫من بهت حق انتخاب نمیدم.
‫من تو رو میبرم بیمارستان، پس لیاقت اینو دارم که پدرخوانده باشم.
‫داری چیکار میکنی؟
یالا، لئو. طاقت بیار. تحمل کن. تقریبا رسیدیم.
‫مظنون دیده شد.
‫بخش کروا پاتر. تکرار میکنم، بخش کروا پاتر.
‫داریم نیروی کمکی میفرستیم.
‫شماها کجایین؟
‫گاهی اوقات وقت بذار
‫برای لذت
‫وایستا!
‫طاقت بیار، لئو.
‫صدامو میشنوی؟
‫هی! دارم با تو حرف میزنم.
‫پیش من بمون، باشه؟
‫برو!
‫لئو، خوبی؟
‫دارم با تو حرف میزنم.
‫لئو؟
‫بن!
‫- کجایی؟ ‫- دارم میام.
‫حال لئو چطوره؟
‫بن، لئو خوبه؟
‫زیاد نه. نمیتونم بیدارش نگه دارم.
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫لئو، فرانکم.
‫- صدامو میشنوه؟ ‫- آره، بگو.
‫لئو.
‫طاقت بیار، عشق من.
‫ازت خواهش میکنم، قوی باش.
‫دوستت دارم. ما قراره اون بچه رو داشته باشیم. صدامو میشنوی؟
‫اون بچه ماست. هیچ اتفاقی برای بچه ما نمیفته.
‫صدامو میشنوی؟
‫لئو؟
‫- بن، چی شده؟ ‫- فرانک؟
بیهوش شده.
‫یالا، بن. ازت خواهش میکنم.
‫هر چه قدر که میتونی سریع. عجله کن.
‫دارم تمام تلاشمو میکنم، مرد.
‫بله، الو؟
‫خیلی خب.
‫بهتون خبر میدم.
‫بریم.
‫بن، کجایی؟
‫تو جاده D7 هستم. به زودی میرسم به ورسای.
‫- از وسط قلعه، از تو پارک رد شو. ‫- باشه.
‫مواظب باش!
‫لعنتی! مواظب باش!
‫اون چیه؟
‫لعنتی!
‫بخش زایمان اورژانسی
‫مظنونین دارن به بیمارستان مینیو میرسن.
‫بخش اورژانس بیمارستان مینیو.
‫دو دقیقه دیگه اونجام
‫فرانک!
‫فرانک! وایستا!
‫وایستا! فرانک!
یالا، تموم شد.
‫دستات بالا، فرانک.
‫بلند شو!
یالا، بیا نزدیکتر.
یالا. بیا اینجا، رفیق.
‫فرانک.
‫فرانک، احمق نباش! فرانک!
‫زود برمیگردم.
‫طاقت بیار، لئو.
‫طاقت بیار، من اینجام.
‫همه چی درست میشه.
‫بن! پرستار!
‫- اون زنده‌ست. ‫- طاقت بیار.
‫همه چی درست میشه.
‫لطفا کمک کنین!
‫کسی اینجا نیست؟
‫- آقا، چی شده؟ نمیتونین داد بزنین. ‫- زنم حالش بده.
‫یه گلوله به شونه‌اش خورده. هشت ماهه حامله‌ست.
‫- کیسه آبش پاره شده. خون زیادی از دست داده. ‫- باشه. داریم میبریمش اتاق عمل.
‫آقا، شما همینجا بمونین. ما ازش مراقبت میکنیم.
‫خانم، صدامو میشنوین؟
‫خیلی خب، اتاق عمل دو.
‫فرانک!
‫فرانک، دیگه تموم شد.
یالا.
‫لطفا بیا.
‫با ما بیا.
یالا.
‫بریم.
‫نگاه کن کی اینجاست.
‫سلام.
‫سلام. کیه اون؟
‫باباییه.
‫- سلام. ‫- این باباته.
‫سلام، دخترم.
‫دادگاه پاریس
‫این نشونیه که لکه خون روشه.
‫و تو پاکت، نتایج آزمایش رو دارین.
‫بعد از اون، دیگه بستگی به مقامات بالا داره،
‫ولی شما دیگه مشکلی نخواهید داشت.
‫ممنون.
‫تحولات جدید در پرونده تریانون.
‫بعد از کشف مدارک جدید، به نظر میاد پرونده داره تغییر مسیر میده
‫و حالا یه مسئله دولتی شده.
‫قراره قاضی آزادی فرانک لازارف رو اعلام کنه،
‫کسی که متهم به قتل استانیسلاس بوکرت بود و حالا بی‌گناهیش ثابت شده.
‫زندان پاریس-لا سانته
.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub