„Cześć. Jestem owieczką. Dotknij mojej miękkiej wełny”.
- Chcesz dotknąć? - Nie jestem dzidzią.
Wiem, że nie jesteś.
Ale, kurwa, piździ.
To jakiś żart, nie? Wleczemy się za małym dzieckiem.
Jesteśmy chodzącymi nianiami elektronicznymi.
Co nie?
Gdybym chciał ochraniać dzieci,
- to bym się zgłosił. - Co?
Obstawa maluchów. Można zgarnąć gruby hajs.
Bo są dzieci z rodzin królewskich.
Są celebrydzieci.
„Celebrabradzieci”? Co?
- Co ty... - Spierdalaj. Dzieci celebrytów.
Jasne?
No.
Pójdziesz po nią?
Nie, twoja kolej. Ty idź, złamasie.
No już. Wyrabiaj kroki.
Spierdalaj.
Ruchy, bo strasznie zimno.
Ciul.
Kutas.
Soczek dla ciebie.
- Dziękuję. - Proszę.
O Boże.
Dobra. O Boże.
Dinah, możesz zejść z łóżka?
Wszystko dobrze.
O Boże.
Pójdziemy na spacerek, dobrze?
Tędy.
Biegnij!
Nie zatrzymuj się. Dobrze. W lewo.
Przepraszam, Dinah.
Nie, zostań ze mną.
Spokojnie.
Nie zbliżaj się do nas!
Wujek Mike!
Wszystko dobrze?
Bardzo tęskniłem.
W nocnym świetle znajdziesz dziś azyl
TAJNE
Ciemnymi uliczkami pójdę jednak sama
I zasnę z uśmiechem na twarzy
Będę oszczędzać Bo tak mi wróżba wykrakała
NA KANWIE KSIĄŻKI MICKA HERRONA
Uczę się ufać intuicji
DROGA DO PRAWDY
Tak?
Halo, kto to?
Detektyw Varma. Z kim rozmawiam?
Dzwonię w imieniu Zoë Boehm.
Świetne wieści.
Ale po co zaraz taki ton?
Zniknęła.
Słucham?
Nie chciałam dać się namierzyć. Dzwonię z budki.
Nawet pan nie wie, jak trudno było znaleźć jakąś bez defibrylatora.
Mam kopertę z bardzo ważnymi informacjami.
Poleciła mi do pana zadzwonić, jeśli nie wróci.
Dobra.
- Dobra. - Wypuśćcie mnie!
Nasza wyspa jest mniej więcej na północnym zachodzie.
Północnym zachodzie tego archipelagu.
Rozumiesz?
Nie mogę...
- Tak. - Czekaj.
Kierujemy się na północny zachód.
Mendy!
Nie mogę...
Nie widzę żadnego...
żadnego archipelagu.
Nie widzę przez to w sumie niczego
poza 15 centymetrami soli.
Wypuśćcie mnie!
Wy cholery!
Nie potrzebujemy go.
Zasłoń uszy.
Byłeś tu już, nie?
Daj mi chwilę.
Cześć.
Mogę go zatrzymać?
- Pewnie. - Dzięki.
Odległość od nadajnika: 1,9 kilometra.
Jakieś tropy?
Poza wielką strzałką, która wskazuje niebezpieczeństwo?
Kurwa...
W porządku?
Tak. Zapomniałam, jak bardzo nienawidzę pływać łódką.
Sorry, łódko. Nie chciałam być niemiła.
O cholera.
Co...
NIE MAM POJĘCIA POMPA
Cicho!
Co się dzieje?
Silnik zgasł.
Widzę, kapitanie Baryłko.
Ale zepsuł się czy robi nam tylko na złość?
PALIWO
Niech to szlag.
Koniec paliwa.
Jestem na 99% pewna...
że zwymiotuję.
Ale patrz na horyzont...
Oż kurwa.
- Potrzeba paliwa. - Wiem.
Gdzie je trzymasz?
Nie powiem ci.
Nie bądź fiutem.
Pieprzone amatorki.
Zoë, poszukasz kanistra z benzyną?
Albo... może go wypuścimy?
Bo chyba wyrzygałam płuco.
Chcę po nie wrócić.
Wypuścimy cię pod warunkiem, że nie będziesz tłumsamczyć
ani traktować nas z góry jak idiotki.
Jasne?
Paliwo.
Dziękuję.
- Silnik jest pod... - Tak, wiem.
Przepraszam, że musiałyśmy cię, no wiesz... na trochę zamknąć.
Pokryjemy koszty i...
Żebyś, kurna, wiedziała.
Potrzebujemy twojej pomocy.
Próbujemy znaleźć tę wyspę.
Na miesiąc miodowy?
Nie. Nie ma jej na nowych mapach.
Bo oficjalnie nie istnieje.
- Ukradliście ją. - My, czyli kto?
Anglicy. Pieprzone Ministerstwo Obrony.
To angielska ziemia i moja noga tam nie postanie.
Nie musi. Tylko nas tam wysadzisz.
Widzisz, tak to się zaczyna.
Nadęta Angolka rozkazuje prostemu Szkotowi
i zaraz zacznie kontrolować nas zmanierowana monarchia,
która od 1707 przyniosła nam tylko nieszczęścia i rozlew krwi!
To, co stało się Szkocji, to nie moja wina, jasne?
Przepraszam...
- Będę z tobą szczera, dobra? - Jasne.
Ktoś na tej wyspie bardzo potrzebuje naszej pomocy.
Nikogo i niczego tam nie ma. Tylko gówno maskonurów.
Nie, wręcz przeciwnie...
Są na tej wyspie ludzie i...
mamy też informacje, że robią bardzo złe rzeczy...
zatwierdzone przez angielski rząd.
- Anglicy? - Tak.
Dalej to robią?
Sukinsny.
Wiedziałem!
Trzeba było mówić.
Czyli płynęłyśmy w zupełnie złą stronę?
Niech będzie, że tłumsamczę, ale tak.
A ten kompas? Od dziesięciu lat jest zrąbany.
Ja pierdolę.
Odległość od nadajnika: 132 metry.
Chodź.
Nev. Nie powinien cię tak zostawiać.
To nieprofesjonalne, prawda?
Musimy uciekać.
To nas szuka?
Wyłączę kamery.
Chodź, skarbie.
BRAK SYGNAŁU
Idziemy.
- Dokąd idziemy? - Ukryć się.
Przyleci po nas helikopter?
Jest łódź, ale zbyt odsłonięta.
Będzie nas szukał?
Zabiorę was do jakiejś kryjówki, dobrze?
Chodźmy.
Lubił cię. Mój zmarły mąż.
Słabo mnie znał.
Tak. Ale on lubił wszystkich. Okropnie irytująca cecha.
Długo razem byliście?
Za długo.
Choć i tak za krótko.
„Kiedy włączą się światła o czwartej
Na koniec kolejnego roku
Podaj swą dłoń, niech ci nie zadrży;
Podążmy razem drogą do prawdy”.
Weź się orientuj.
Nie studiowałaś anglistyki? To wiersz Larkina.
No tak, jasne.
Joe znał go na pamięć i bez przerwy cytował.
Był archetypicznym psem gończym.
Nigdy nie porzucał tropu?
Był duży, pomarszczony i wiecznie obśliniony.
Zakochiwał się w nieznajomych,
machał ogonem i próbował rozwiązywać... ich nierozwiązywalne problemy.
Był dobrym człowiekiem.
Tak. A jednocześnie trochę idiotą.
I dlatego zginął.
Wywęszył ślad, którym nie mógł dojść do końca.
Przypominasz mi go.
Właśnie powiedziałaś, że był idiotą.
- I starym psem. - Z kością.
Tak jak ty z Dinah. Joe zrobiłby dokładnie to samo.
Jeśli chcesz płakać albo krzyczeć...
Nikomu nie powiem.
Chcę tylko zrobić komuś krzywdę.
PROTOKÓŁ Z SEKCJI ZWŁOK N.N.
MINISTRA OBRONY
KONTACT PRZEZ CHESKI GALANIS
Myślisz, że to tutaj?
Niestety nie ma drogowskazu z napisem „Dziwna, utajniona placówka”.
To na pewno tutaj.
O Boże. Jak się tam wspiąć?
Może to łódka Spider-Mana.
Zabiorę was wzdłuż cypla.
Morze jest wzburzone. Podpłynę możliwie najbliżej.
Niech to szlag.
Wiem. Świetna robota.
To zajmie chwilkę.
Jeśli zapakowałeś EpiPen,
może odwiedzić farmę miejską.
Tylko niech nie liże inwentarza.
Dzięki, kotku.
Wiwat dla męża beta bez jaj.
Żartuję. Kocham go. Dzięki niemu mogę to robić.
Tak. Słuchaj...
Cheski dostała trochę dziwny mail wysłany przez stronę rządową.
Możemy się wszyscy zebrać, proszę?
- Dajcie nam chwilkę. - Chodźcie.
Pani minister.
Pewne źródło sugeruje,
że istnieje związek między lekarzem a zagranicznymi operacjami.
Nie?
Źródło twierdzi też, że okoliczności śmierci lekarza były podejrzane.
Tajemnicze źródło.
Podejrzana śmierć. Mętnie to brzmi.
Mogę poznać tożsamość źródła?
Gdybym ci ją podała,
źródło mogło by wyschnąć.
To rzetelny świadek. Z policji.
Lekarz, o którym mówi, to jest, a raczej był, Isaac Wright.
Znasz go?
Myślę, że pani tajemnicze źródło płata figle.
Cheski kocha projekty, więc w tym pogrzebie.
Ale stawiam na zaufanie, więc...
Choć jeśli zostaje naruszone, to są, jak mówię moim dzieciom,
konsekwencje.
Karny jeżyk. Kąt. Więzienie.
Więc jeśli o czymś się dowiesz, to nam powiesz, nie?
Nie mógł wysadzić nas bliżej?
Nie lubisz pływać na dziko?
Zoë, stój.
Patrz.
Miny lądowe.
UWAGA NIEWYBUCHY
Szlag. Maskonurek musi wysadzić nas gdzie indziej i...
Nie! Wracaj!
Pieprzony cwaniak.
Zoë! Stój, to niebezpieczne.
Bzdura!
Zostawili te znaki, żeby odstraszać ludzi.
Kurwa mać!
Czekaj na mnie!
Proszę bardzo.
Idealne miejsce na utajnioną placówkę.
- Wszystko w porządku? - Tak.
To dobrze.
- Chcesz wody? - Nie.
Dinah. Nie oddalaj się, dobrze?
W porządku?
Nie.
Miałam być na wieczorze panieńskim i bawić się w głupie, śmieszne gry.
Jakie gry?
Nie wiem. Na przykład...
Bingo z siusiakami.
Prawda czy wyzwanie.
Bawiłeś się w to kiedyś?
- Ostatnio nie. - Zadaje się pytania. Na przykład...
Najdziwniejsza rzecz, jaką jadłaś.
Łatwizna. Marynowany orzech. Raz wystarczy.
Czego najbardziej żałujesz?
Tego zlecenia.
Co najodważniejszego zrobiłaś?
Nic.
Co ją czeka?
Kiedy będzie już...
po wszystkim tym... co się tu dzieje.
Długie i szczęśliwe życie.
Boże. Mogą być wszędzie.
Gdzie ty jesteś?
Downey!
- Halo? Jest tam kto? - O Jezu.
Ja pierdzielę. Kto to? Co one tu robią?
Znasz je?
Dinah?
Co to?
Sarah!
- Ty ciulu. Czemu mnie... - Właź.
Dinah?
- Cześć, Dinah. - Spokojnie.
Jestem Sarah.
Cześć, Sarah.
Mam...
Mam coś dla ciebie.
Od twojego kolegi Ziggy’ego.
Trochę zamokło.
Znalazłaś ją.
Cześć. Jestem Zoë Boehm. Ty pewnie jesteś Downey.
Poznałam twojego lekarza.
Wiem, co ci zrobili. Przykro mi.
Dobra, to on. RoboFiut.
Psychol z pociągu.
Zostały trzy.
Nie spudłuj.
Hej. W porządku?
- Nie! - Dinah!
Nic ci nie jest.
- Nic mi nie jest. - Już dobrze.
O Boże.
Pójdę po quad.
- Nie, nie wychodź. - Dobra.
Jeśli tu zostaniemy, powystrzela nas jak kaczki.
Jasne? Weźcie Dinah. On nie wie, że tu jesteście.
Nie mamy łodzi.
Kiedy się uspokoi, znajdźcie jego łódź. Musi być gdzieś na południu.
Tak. Ten wielki dmuchany penis.
- Widzieliśmy go. - Przy urwisku? Ale nie ma drogi zejścia.
Odwrócę jego uwagę. Sarah... to na mnie poluje.
Ma rację. Już czas.
Kochanie, pójdziesz z Sarah, dobrze?
- Nie. - Musisz.
Bądź silna i dzielna. Cichutko. Sarah się tobą zaopiekuje.
- Chodź tutaj. - Wszystko dobrze.
- Grzeczna dziewczynka. - Spokojnie.
Już dobrze.
Przybyłaś aż tutaj. Dla niej.
Wiesz, co robić.
Do zobaczenia.
Wujku.
- Musimy iść. - Tak.
Szybko.
Czekajcie.
Marzyłem o tej chwili.
Mam ci strzelić w głowę, tak jak ty mojemu bratu?
Nawet nie wiem, kim jesteś.
Znalazłem kawałki czaszki Axela na eleganckiej farbie.
Ciężko się to czyści. Ciężko.
Czy mam ci strzelić w usta? Żebyś widział. Prosto i brutalnie.
Ale uznałem, że przez rozbryzgi mógłbym zarazić się twoją chujową chorobą.
Więc pomyślałem: „E tam”.
Zróbmy to powolutku.
Po co strzelać?
Nóż w szyję.
O tutaj.
Będziesz się wykrwawiał, a ja przyprowadzę małą, żeby popatrzyła.
Może zabiję ją na twoich oczach.
Żebyś poczuł, jak to jest...
stracić najbliższą ci osobę.
Dokonuj sobie swojej komiksowej zemsty, jak ci się tylko, kurwa, podoba.
Zrób to i tyle.
Dobra.
O Boże.
Co ty robisz?
Musi być tu jakaś lina, hak
albo coś, co mogę spuścić z urwiska...
Sarah, nie znajdziesz tu żadnego spadochronu ani wyciągu.
Chodź, Dinah. Idziemy.
To Downey?
Nie. Szlag.
Zabierz ją do pontonu. Ja wrócę drogą, którą przyszłyśmy.
- Nie. - Tak.
Zaskoczenie. Nie wie, że tu jesteśmy. Pójdzie za mną.
A quadem nie zjedzie na plażę.
Tak, ale Zoë. Co...
A jeśli nie dotrę do łodzi?
Nie ma takiej opcji. Dasz radę.
Wsiądę tam, gdzie wysadził nas maskonurek.
- Będzie super. - To pojebany plan.
Sorry.
Ja nie dam rady skoczyć, a ty zginiesz.
Nie mamy wyboru.
Czekaj. A co z Downeyem?
Sarah...
Dobrze. Zostań przy mnie, tak?
- Teraz musimy być bardzo dzielne, tak? - Spróbuję.
Dobrze. Chodźmy.
- Dobrze? - Tak.
Może jest jakaś ścieżka. Sprawdzę. Poczekaj tutaj.
O Boże.
Cholera.
Dinah, musimy skoczyć.
Dinah, raczej nie dam rady.
Co, boisz się?
Tak.
Może jest inna droga na dół.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
Dobrze. Schowaj się.
- W porządku? - Tak.
Trzymaj się mocno.
Zoë!
Jesteśmy! Chodź!
Kurwa!
Jebani Anglicy.
Zoë.
Dinah, nie patrz.
Schyl się, Dinah. Już!
Napisy: Marzena Falkowska