Waarschuwing: deze serie toont kinderen in illegale en/of onveilige activiteiten.
Gebruik uw persoonlijke beoordeling.
Deze aflevering toont beelden van zelfmoord die voor sommige kijkers…
schokkend kunnen zijn. Gebruik uw persoonlijke beoordeling.
Deze serie is gebaseerd op ware gebeurtenissen.
Sommige figuren, incidenten, locaties en dialoog zijn fictief…
of toegevoegd voor dramatisch effect.
Deze dramatische uitvoering is geheel fictief.
Enige overeenkomst in de namen…
levens, verhaal of levensgebeurtenissen van personen, levend of niet…
of in producten of rechtspersonen is alleen voor dramatisch effect…
en is niet bedoeld als representatie of reflectie van echte personen…
producten, gebeurtenissen of entiteiten.
Dus je kuste de prinses en ze veranderde in een pad.
Ik ben even geschokt en teleurgesteld als jij.
Natuurlijk geloof ik je.
Maar je gaf me je woord, idioot.
Als je gevoelens hebt, verlies je.
Ik begrijp de pijn van verraad.
Als het iemand is die je vertrouwde, dan snijdt het in je hart.
Ik weet nog dat jij en je moeder om een baantje vroegen.
Je was niemand.
Maar Jantje mocht jou meteen.
Jullie werden broers.
Ik heb duizend redenen je als mijn eigen zoon te zien.
Ik was verliefd op Angie.
Maar ik deed nooit iets tegen u, baas. En ik bracht Jantje nooit in gevaar.
Zoals u zei, hij is mijn broertje.
Jullie zijn mijn familie. -Rustig, dit is geen rechtszaak.
Ik heb een klus voor je.
Ik kom naar jou. Want jij bent een van de weinigen die ik vertrouw.
Luis Alfonso.
Sir. -Hij is net het vak aan het leren.
Je gaat als team.
Dit zijn jullie nieuwe identiteiten.
Het is een belangrijke klus.
En je krijgt vakantie.
Ik heb bewijs nodig om die klootzakken te betrappen…
op plannen tegen mij.
Je gaat met hetzelfde vliegtuig.
Je draagt een verborgen recorder en je neemt elk woord op.
Bedankt, baas. U kunt op me rekenen.
8. NIET OMKIJKEN
Ik zei het voor we hier kwamen. Zeg dat nooit tegen hem.
Dag jongens, goedemorgen.
Net of hij nooit van huis was. Beschamend.
Dat is beschamend.
Wat is er met je?
Wat is er aan de hand? -Vreemd, niet opvallen in een menigte.
Vreemder dan rondlopen met een leger bodyguards?
Veel vreemder.
Vreemder dan over je leven onderhandelen?
We leven elke dag die ons gegeven is.
Zo groeiden we op. Kijk ons nou.
Anoniem. Dat is het vreemdste.
Hier zijn we de Marroquin Santos familie.
Een familie met normale problemen.
Niet problemen als die we thuis hadden.
Dus beslis maar snel wat voor soort leven je wil.
Dit ziet er heerlijk uit.
Wat is dit?
Chinchulin, het is heel lekker.
Hij is gewend dat zijn moeder alles voor hem doet.
De steak was geweldig, echt.
Het was super. Ik kom er zeker terug.
Natuurlijk. Koop er een paar voor haar.
Popcorn? -Wil je popcorn?
Twee, graag.
Bedankt.
Deze.
Een altaar is voor heiligen.
Sint Michael is ook goed genoeg bevonden.
Juan Pablo Escobar Henao, Franca. -Aangenaam je te ontmoeten.
Andrea schreef terug.
"Lieve Jantje, ik dacht ook veel aan jou.
Maar alleen overdag. Want 's nachts slaap ik.”
Ik vroeg me vaak af hoe mijn vader dacht dat dit zou eindigen.
Als zijn hoofddoel is om zijn gezin te beschermen…
waarom stopte hij dan niet met het geweld toen hij die kans had?
Daar zal ik nooit antwoord op krijgen.
Op die vragen waarmee ik in de diepe kloof van ondraaglijke pijn staar.
Dorado?
Het is zo jammer.
Al dat geld in een huis gestopt. Waarvoor?
Vind je niet? -Kijk ons nou.
We kruipen weg als ratten.
Afgesloten. In een hoek gedreven.
Maar we veren wel weer op. Ooit zijn we weer de koning.
Nog iets. Wat doen we met Jantje?
Dat joch vraagt al zo lang naar Rodri.
Wat er aan de hand is, waar hij is.
We moeten hem de waarheid zeggen.
Net als de baas? Direct?
En zeggen we de waarheid niet?
Het is geen leugen. Pablo gaf Rodri een klus.
Je weet dat het dit keer anders is.
Ja.
Rodri, waar ben je? Wanneer kom je terug?
Ik maak mijn klus af, prins.
Geen zorgen, Ik ben niet ver weg. Het duurt niet lang.
Maar ik wilde persoonlijk afscheid nemen van je.
Ik belde je oma en je mama zei dat jullie op de haciënda waren.
Ik dacht niet dat ik je zou treffen. Ik ben blij dat ik je even sprak.
Ik ben hier met Dorado en Lagaña.
Ophangen. Nu.
Ze brachten motorfietsen en die zijn helemaal gestript.
Help je me ze opbouwen als je terug bent?
Tuurlijk, doen we, kerel.
Niet als je personeel, maar als je broer.
Baasje, ophangen, gevaar.
Veilig reizen, broer. -Ik bel als ik terugkom uit Cali.
Cali? Waarom daar?
Je weet dat je niet langer mocht bellen.
Passagiers naar Mexico City, gate 2.
PRESIDENTSKANDIDAAT NAAR CALI DIT WEEKEND
Bedankt.
Mijn hart klopt in mijn keel. Wat is er met jou, Rodri?
Niets, maat.
Is het je eerste vlucht ofzo?
Ja. Ik lieg niet. Mijn eerste vlucht.
Ik zie het. Je bent doodsbang.
Kop dicht, sukkel.
Ik ben niet bang.
Nou, een beetje wel.
Vlucht 55 naar Cali… -Kom.
gaat nu boarden. -Gaan we?
Tuurlijk, ik help… -Laat me, man.
Jij draagt je eigen tas, en ik ook. Deze is zwaar.
Dan word je niet moe.
Ik ga de pizza's opwarmen. De badkamerleiding lekt nog steeds.
Wat irritant. Ik bel de loodgieter morgen.
Ik maak het na het eten.
Wat? -Ik bel een loodgieter.
Juan Pablo zou geen hand uitsteken, maar Sebastian vast wel.
Nou, hier gaan we weer.
Kom, schat, jij deze en ik maak dit af.
Ja.
Buenos Aires was een tornado van nieuwe ervaringen.
Ik was onbedoeld een expert in schuilen geworden.
Schat.
Vertel de waarheid.
Mis je je oude leven?
De uitdaging om een gewoon leven te leiden gaf angst en onzekerheid.
Kom hier.
Ik realiseerde hoe afgeschermd ik was van de wereld.
Om eerlijk te zijn…
ik mis mijn familie.
Maar verder… nee.
Als je erop terugkijkt, leefden we in een actiefilm.
Ja, dat is wel zo.
Heb je Manuela gezien?
Ze is gelukkig.
Daarvoor mocht ze niet met andere kinderen spelen. Kijk haar nu.
Een gewoon meisje.
Ik ben blij om dit mee te maken.
Om een normaal leven te hebben.
Soms ben ik bang dat je de oude tijden mist.
Mis je die?
Nou…
Natuurlijk is het hier meer een rustig vaarwater.
Maar ik denk het niet.
Iets van dat vorige leven volgde me.
Het gevoel dat iedereen op ons jaagt.
Nee. Schat. Kijk me aan.
We zijn anoniem hier.
Dat is het beste wat ons ooit gebeurde.
Dag Rodri.
Staar niet zo. Dat lijkt verdacht.
We zijn er.
Ik vind jou tof.
Hier is een cadeautje.
Alsjeblieft, man.
Eerste vlucht.
Een voor jou, een voor mij.
Zal ik helpen met uw tas? -Nee hoor, het is goed zo.
Ik doe hem onder de stoel. -Natuurlijk.
Hou hem daar onder de stoel. -Natuurlijk.
En u, zal ik even helpen met uw tas?
Goedemiddag, dit is de gezagvoerder.
Welkom aan boord op de vlucht naar Cali.
We stijgen over een paar minuten op.
VLIEGTUIG VERONGELUKT GEEN OVERLEVENDEN
Geen overlevenden gevonden.
De vlucht ging om 7.13 uur van Bogota naar Cali.
Vijf minuten later begon het vliegtuig snel te dalen.
Het brak in twee stukken. -Was dat een vliegtuig naar Cali?
Shit. Dat vliegtuig ging naar Cali.
Van wat ik hoor… -Ja, dat zeggen ze.
Was Rodri in dat vliegtuig?
Wat is er? -Mam, Rodri zat in dat vliegtuig.
Wat bedoel je, Rodri?
Nee, rotzak, wat voor stomme praat is dit?
Waarom zou Rodri naar Cali gaan? -Dat zei hij.
Er wordt gesproken over terrorisme.
Een van de passagiers zou…
presidentskandidaat Cesare Gaviria zijn.
Maar bronnen bevestigden dat Mr Gaviria niet in het vliegtuig zat.
Er wordt gespeculeerd dat Pablo Escobar erbij betrokken is.
Papa plantte een bom?
Nee, maatje. -Plantte papa die bom?
Mijn vader doodde Rodri? -Nee, Rodri…
Juan Pablo. Juan Pablo, kom terug.
Was het Pablo?
Let op hem.
Wat, godverdomme, klootzak, wat?
Hé, baasje.
Goed je te zien, Jantje, idioot.
Ons hart klopte in onze keel, man.
Rot op. -Wat?
Je bent net zo'n klootzak als mijn pa.
Zeg dat niet, Juan Pablo.
Je vader doet alles voor de familie. Zodat jullie het goed hebben.
Mijn beste vriend om zeep helpen?
Rodri was niet onschuldig.
Hij wist waar hij voor koos. Hij maakte zelf die keuzes.
Rodri deed niets fout. -Jawel.
Hij deed niets. -Ja, wel.
Hij zat achter Angie aan. -Ik geloof je niet.
Al was dat zo, dan mag mijn vader niet beslissen voor een heel vliegtuig.
Ja. We lopen naar de auto.
Waarheen, lamzak?
Pa geeft orders en jullie doen gewoon alles?
Ook als het niet klopt? Lafaards zijn jullie.
Vind je dat?
Je weet de helft niet. Rodri was ook onze maat.
Vrienden vermoorden vrienden niet.
Rustig.
Even rustig, Juan Pablo. Kom. -Ik wil mijn vader spreken.
Nee. Te gevaarlijk.
Boeien. Ik wil pa spreken.
Mij ook niet. Het is nee.
Ik wil nu mijn vader spreken of hij ziet me nooit meer.
Kom nou. Dorado, nu jij.
Zie je die hoek?
Sir.
Goed. We gaan naar de auto.
Of wil je een cel in de VS met ons delen?
Waar gaat dit over?
Opzij voor een doorzoeking.
Hallo? -Juan Pablo Escobar?
Nee, verkeerd nummer.
Hallo? -Niet ophangen, Juan Pablo. Luister.
Laat me met rust. Hou op met bellen.
Niet leuk, alleen omdat we uit Colombia komen.
Bel dit nummer niet meer. -Ik weet dat jij het bent.
Je kwam uit Colombia met je moeder en je zus.
En je vriendin. Onder andere namen, Sebastian.
Wie is dit?
We zijn dat station gepasseerd. We betaalden de prijs.
Laten we afspreken. -Waarom?
Denk er over na. En vertel maar niemand over dit gesprek.
Focus.
Eindelijk.
Ik kwam steeds bij een nieuwe tweesplitsing.
Ik moest kiezen met alles dat ik had op het spel.
In de loop der jaren probeerde ik het lot van ons gezin te veranderen.
De cyclus waarin we gevangen zaten te doorbreken.
Ik bracht wat je vroeg van Napoles. Het is een topstuk.
Het stigma zat in mijn bloed en kwam altijd weer opdagen.
Waar kijk jij naar?
Neem het af. Nee. Wat heb je daar?
Kijk naar dit punt. Ik ga winnen.
Hier. En nog eentje.
Juan Pablo, niet vals spelen.
Ik wil even met mijn zoon praten?
Dit is het. Nu. Gaan.
Zoon, soms moet je wat pijn verdragen om veel pijn te voorkomen.
Wat pijn?
Ja… soms meer dan een beetje.
Maar om mijn familie te beschermen…
kan ik veel lijden verdragen.
Jij leed helemaal niet. Wat weet jij daarvan?
Wij lijden, de mensen om je heen.
Je zegt dat je de familie wil beschermen, maar kijk jou nou.
Je doodde mijn enige vriend. De enige persoon die echt om mij gaf.
Maar die jongen verraadde mij, jou, iedereen.
Verraadde ons? Rodri was mijn vriend, mijn broer.
Hij wilde een goed leven voor me.
Jij bent de enige verrader hier.
Zoon, je moet leren wie een echte vriend is en wie alleen zichzelf redt.
Mensen als wij kunnen niemand vertrouwen.
Ik ben anders dan jij. -Wat? Je bent mijn zoon.
Je lijkt sprekend op mij en je moeder. -Ik wil niet zoals jou zijn, pa.
Ik haat dit leven.
Kiss, Tina, Rodri…
En Angie?
Ik heb geen vrienden meer dankzij jou.
En jij bent er nooit omdat je op de vlucht bent voor justitie.
Waarom riskeer je dit zelfs? Om mij te zien?
En me dingen te vertellen waar ik niet om geef?
Je eigen moeder had in dat vliegtuig kunnen zitten.
Je moeder, pa.
Had je je eigen familie ook vermoord?
Zoon. Oorlog is oorlog.
En wie moet sterven, die sterft.
Rapporten bevestigen de enorme vernietigingskracht…
van deze bom van 1.100 pond.
AUTOBOM VERNIELT DAS HOOFDKANTOOR
Er vielen 72 doden.
Er waren 700 gewonden. De krater is 12 meter breed en 4 meter diep.
De gevel van het gebouw is weg.
Het bracht enorme schade toe aan andere gebouwen.
Het lijkt erop dat de directeur van DAS, het doelwit, aan de dood ontsnapte.
Hallo? -Heb je een antwoord voor me?
Het heeft geen zin te bellen.
We willen alles goed doen.
We willen het verleden achter ons laten.
Je kunt een geest niet ontwijken. Wees niet zo bang. Groet de geest.
Vraag wat hij wil.
Mensen kunnen dingen oplossen als ze praten.
Goed dan.
Maar in daglicht. Een publieke plek.
Ik heb veel over mijn leven nagedacht.
De keuzes die me hier brachten.
Geweld zat in onze dagroutine ingebakken.
Het geweld werd uitgevoerd door mijn vader en zijn bende.
Mannen die ik om me heen kreeg als nannies, als vrienden.
Mensen die plezier, dromen en ook geweld deelde.
Stop.
Klootzak. -Je bent omsingeld. Laat het wapen vallen.
Opgroeien was constant zoeken.
De worsteling in zingeving te midden van de absurde realiteit.
Om nog menselijkheid te vinden in de barbaarse tijden.
Ik wil liever een graf in Colombia…
dan een cel in de VS, rotzak.
Maar ze waren ook strenge docenten.
Ik leerde dat echte kracht niet zit in vuisten of kogels.
VOOR MIJN VROUWEN
Het gaat over volharden, om door te gaan ondanks alles.
Dat dapper niet betekent dat je niet bang bent.
Maar dat je ondanks de angst toch volhoudt en doorgaat.
Waar ga je heen, idioot?
Jij bent vast de rat, klootzak.
Heren, gaat het?
Heeft u iets nodig? -Alles gaat goed.
Meneer, we sluiten de deuren. Meneer?
Ik ging in zekere zin dood die dag.
Ik ben niet wie ik toen was.
Net als jij en je familie moest ik opnieuw beginnen.
Nieuwe identiteit.
Ander verleden.
Maar als ik eerlijk ben…
voelt het of je nooit echt verder kan.
Wat ik deed, dat deed ik.
Die beelden gaan mijn hoofd niet uit.
Waar ik het meest bang voor ben…
is dat ik echt geloof in dit nieuwe leven.
Dat ik denk dat het geweld achter me ligt.
En dan uit het niets komt al die shit weer opdagen.
Dat heb je niet in de hand.
Dit is niet jouw schuld.
Maar je koos ervoor om niet in zijn voetsporen te volgen.
De angst blijft. Het verleden blijft.
Wat je kan doen is de juiste keuzes maken vanaf nu.
Dat is wat telt.
Ik kan de pijn die mijn vader veroorzaakte niet ongedaan maken.
Maar ik heb een missie.
Ik wil een drijvende kracht voor vrede zijn en al zijn slachtoffers erkennen.
Het is aan mij om een ander verhaal te schrijven.
Goedemorgen schat, hoe is het? -Goedemorgen.
Dag maat. Hoe is het? Alles goed?
Goed. Bedankt voor het cadeau.
Vond je het leuk? -Ja.
Daar ben ik blij om, jongen. Klaar voor je ontbijt?
Dag schat. -Hoe is het?
Goed. Alles is goed.
Hebben jullie goed geslapen?
Wij erkennen het diepe leed van alle slachtoffers van de wandaden…
die personen in de drugshandel hebben toegebracht.
Wilt u meer weten? Zoek dan het eindrapport op
van de Colombiaanse 'Commission for Clarification of Truth,
'Coexistence and Non-Repetition'.
Ondertiteld door: Cornelia Dieleman