W serialu ukazano nielegalne i/lub niebezpieczne działania nieletnich.
Serial inspirowany jest faktami,
ale zawiera postaci, zdarzenia, miejsca i dialogi wymyślone dla dramatyzacji.
Podobieństwo do zdarzeń, życia prawdziwych osób,
produktów lub organizacji ma na celu tylko dramatyzację.
Każda tragedia wyzwalała jeszcze większą.
Każda śmierć prowadziła do kolejnych.
Moja rodzina sypała się,
jak wiele innych posypało się z powodu wyborów ojca.
Nie widywaliśmy go już wcale
i staliśmy się głównymi celami jego wrogów.
- Będzie dobrze. - Trochę pokory, Juan Pablo.
- Poradzę sobie. - Nie trać czujności.
Bez obaw.
Jest młody, ale potrafi o siebie zadbać.
Życie było ciągłą ucieczką.
Przetrwaliśmy tylko dzięki niańkom.
Trzymaj się.
Ależ panienka Juan Pablo dziś poważna.
Skurwiel się nie cacka.
Juampi! Obudź się, durniu.
Gdzie my jesteśmy?
- Tata! - Synu.
Dobrze cię widzieć.
Widzę, że nie głodujesz.
Tobie też się przytyło.
- Skurwiele! - Ktoś nas sprzedał!
Wiejemy!
Szybko, Jerry!
Czekajcie!
Tina!
Z tyłu!
DZIECKO KARTELU
OSTATNIA LEKCJA
Skurwiele!
- Tina krwawi! - Spokojnie.
- Jedźmy do szpitala. - Nie.
Nie możemy.
Są na nas wkurwieni. Dorwaliby nas.
Trzymaj się! Raz, dwa…
Mogli nie wiedzieć o Pablo!
Pieprzony Rodrigo siedzi. To on nas wsypał.
Jebany kapuś!
Wtedy by nas zgarnęli.
Tu też nie jest bezpiecznie!
Musimy wiać!
Trzeba mu pomóc!
Jesteś naszą rodziną, durniu!
Nie umrzesz w tej dziurze, jasne?
Pieprzona dziura.
Ogarnijcie się! Przestańcie narzekać!
Zrób coś, Dorado!
Posłuchaj mnie.
Spokojnie, zostań ze mną. Nie umrzesz.
Nie dzisiaj. Mów coś do mnie.
Nie umrę.
Oddychaj. Raz, dwa…
Znasz Escobara, tak czy nie?
Nie osobiście.
Nie pracuję dla niego.
Choć byłoby miło. Dobrze traktuje swoich.
To czemu broniłeś Juana Pabla Escobara?
Bo poczciwy ze mnie gość.
Jakiś dupek dręczył dzieciaka.
Nieważne, czyj to syn. Zareagowałem.
Wychowałem się w dzielnicy nazwanej po Escobarze.
- To zbrodnia? - Escobar to morderca.
Nic mi o tym nie wiadomo. Ale wiecie, co wiem?
Że dał ludziom domy i możliwości.
Nie bez powodu go wspierają.
A ta niekończąca się wojna i nagroda za głowy gliniarzy?
To w porządku?
A to w porządku, że rząd nas olewa?
Gdybyśmy dostali cokolwiek, szkoły, szpitale, kluby,
nie musielibyśmy tak zarabiać.
Bo gdy człowiek głoduje, jedynym wyjściem jest przemoc.
Czego ci potrzeba?
Moja córka.
Jeśli potrzebujesz jakiegoś powodu, to przetrwaj to dla niej.
- Nie chcę umierać… - Nie pozwolę ci.
Kto to, do licha?
Ten dupek wyjmie kulę i zatamuje krwawienie.
Nie zrobię tego tutaj. Potrzebuję sprzętu.
Nie zrozumiałeś, dupku?
Oddychasz, póki on oddycha.
Ojciec ograniczył ludzi do minimum.
Zaufanie i lojalność ustąpiły miejsca samotności kryjówek.
- Co powiedział? - Stały się jego domem.
Że chce być jak Pablo Escobar.
Tyle wydałem na naukę angielskiego, a ty wciąż jesteś taki durny.
Muszę siku.
Oglądamy film!
Musiał wciąż zmieniać miejsce pobytu,
- by uniknąć złapania. - Co tu jest napisane?
Daj, potrzebuję tego.
Przez kilka tygodni mieszkaliśmy w jednej z nich.
Tato.
Tina, Rodri i El Dorado są cali?
Tak. Potrafią o siebie zadbać.
Nie martw się.
Czekajmy.
Przyjąłem.
Synku! Dobrze cię widzieć!
Co z pracą?
Juampi wyjechał. Mam wolne.
Zobacz, kto wpadł.
- Cześć, Rodrigo. - Ale wyrosłeś.
Trochę się tu zmieniło.
Co tam?
Dobrze cię widzieć.
Znajdziemy tego parszywego kapusia.
Rodrigo już wyszedł.
Dogadali się albo jest ich przynętą.
Sprawdzimy go.
Jeśli nas wsypał, dostanie za swoje.
Masz przeżyć. Choćbyś mnie nienawidził.
Ale wiedz jedno.
Ty i reszta tych drani jesteście dla mnie rodziną.
Dlatego trzymaj się.
Jeśli złodziej okradający złodzieja otrzymuje przebaczenie…
czy tak samo jest z zabójcą zabójcy?
Jak wygląda tu boska matematyka?
Pomógł mi kilka razy.
A nawet wiele razy.
Ale taką mam pracę.
Nie mogę torturować ludzi i błagać o wybaczenie.
To tak nie wygląda. Taki los zgotował mi Bóg.
Inaczej dałby mi inną pracę.
Wiem, że wyrządziłem wiele zła.
Ale mam to w dupie. Sypiam bez problemu.
Choć wielu chciałby mnie zabić.
Ale nie mój przyjaciel. On ma serce ze złota.
Wiem, że Bóg ma do mnie żal.
Ale z tobą jest inaczej. Zrób coś. Pomódl się!
Jesteś święty. Pogadaj z Nim.
Proszę o wszystko, co najgorsze, dla tego jebanego kapusia,
który nas sprzedał.
Niech trafi go piorun
i rozerwie na tysiąc kawałków.
Postawię Bogu kościół. Dwa razy taki jak ten.
Obiecuję.
Jeśli spełni moją prośbę.
Przekaż to szefowi.
I powiedz siostrzeńcowi, że tęsknimy.
W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego.
Wszystko załatwione.
Wiesz, co robić.
- Wuju. - Rodrigo.
Nie odmówię, jeśli szukasz pomocy.
Ale błagam cię,
nie wplątuj mnie w coś nielegalnego.
Przyszli do mnie ludzie.
Dwóch podłych mężczyzn.
Zostawili to dla ciebie.
Uważaj na siebie.
Co za idiota.
Tyle lat zarabiasz krocie u szefa,
a dalej nie umiesz czytać?
- Pismo jest niewyraźne. - Pomogę ci.
„Czas spotkać się z młodym. Kryjówka w Villi María”.
Villa María?
- Coś się stało? - Wszystko gra.
Nie budzi się.
Kiedy się ocknie?
Wyjąłem kulę, ale stracił dużo krwi.
Potrzebuje leków i transfuzji. Musi trafić do szpitala.
Słuchaj, skurwielu.
Na wojnie nie ma szpitali, a ludzie jakoś przeżywają.
Mam w dupie twoje tłumaczenia.
„Abandon”.
Porzucić. Łatwizna. Dawaj dalej.
„Absence”.
Absence…
Obsesja. Nie?
- Absencja. - Byłem blisko. Dalej.
- „Crack”. - Mistrz…
- Maradona. - Co?
Maradona. Z Argentyny.
Gość to legenda. To wylęgarnia piłkarzy.
A Bilardo to świetny trener.
Dekadę temu wygrał finał z Cali. Potem trenował kadrę.
Dali nam też Garecę.
Argentyńczycy to pieprzeni oportuniści,
ale mają talent.
Kiedy się uspokoi,
wyjedziemy do Buenos Aires.
Bez kobiet i ochrony. Jak zwykli ludzie. Umowa?
Umowa.
Powaliło cię? Mogłem cię zabić.
Rany, szefie.
Przepraszam, ale wolę nie ufać telefonom satelitarnym.
Co z Tiną?
Wszystko gra.
- Mam dla was jedzenie. - Ej, durniu!
- Co się mówi? - Dzięki, Jerry.
Jasne.
Działamy, szefie.
Idiota musiał dogadać się z psami.
- Kiedy przyjedzie do dzieciaka? - Jutro.
- Co za gówno. - Są sardynki.
- Coś jeszcze? - Tuńczyk.
Kolumbia, Meksyk i Wenezuela podpisały umowę o wolnym handlu.
Działalność rozpoczęła pierwsza telefonia komórkowa,
obiecując nową jakość komunikacji.
W sporcie Argentyna przegrała 2:3 z Rumunią
w 1/16 mistrzostw świata. Po dyskwalifikacji Maradony
w Argentynie wybuchły protesty.
To niedaleko. Mogą nas dopaść.
To się uda, mamo. Dzięki, kochanie.
Kupimy bilety na nowe paszporty.
Nie musimy mieć wizy.
Babcia tam kiedyś była.
Mówiła, że stolica jest piękna i bezpieczna.
Jak w Europie.
Wolałabym uciec na inny kontynent.
Posłuchaj.
To naprawdę dobre miejsce.
Ze stabilną gospodarką, bez dyktatury.
Nie mamy wielkiego wyboru.
Nie mamy nic do stracenia. Argentyna?
Argentyna.
Nie sądziłem, że przyjdziesz.
Znasz Tinę.
Gość to twardziel…
ale wygląda jak gówno.
Powinniśmy uciec już dawno temu.
Nie. Jesteśmy tam, gdzie powinniśmy być.
Pomagamy rodzinie.
Odpłacamy szefowi za to, co nam dał.
Zdradzę ci gównianą prawdę.
Nadchodzi taki moment,
kiedy trzeba dbać o siebie.
Posłuchaj…
Wiem, że się boisz.
Przeżyłaś to, co stało się Tinie.
Ale już wychodziliśmy z syfu.
Z tego też wyjdziemy. Obiecuję.
Spójrz na mnie.
No spójrz.
Ufasz mi?
Tak.
A ty mnie?
Zawsze.
Mam pewność, że nie mam ogona,
więc pojadę do Villi Maria.
Martwię się o Juampiego. Z ojcem jest w niebezpieczeństwie.
Zgniłe gówno!
- To tylko ja. - Przestraszyłeś mnie.
- Myślałem, że ktoś tam jest. - Gdzie tata?
Ja pierdolę.
- Dom pusty. Oszukali nas. - Idziemy.
- Toniemy w gównie. - Kurwa. Do dupy.
Zrób coś! Nie może umrzeć!
- Nie mogę nic zrobić. - Nie może umrzeć!
- Nie oddycha. - Nie może umrzeć!
- Ty skurwielu! - On nie żyje.
- Nie oddycha. - Reanimuj go, kurwa!
No dalej, kurwa mać! Ma z powrotem żyć!
- Już nie żyje. - Zajebię cię, skurwielu!
- Umarł. - Jebany lekarz!
Nie zabijaj mnie. To nie moja wina.
Jebany skurwiel. Pozwoliłeś mu umrzeć!
Ty śmieciu!
Tina, braciszku!
Dość. Dość już.
Kiedyś graliśmy tu w piłkę.
Raz piłka wpadła do rzeki.
Poszedłem po nią i znalazłem urwaną rękę.
Więcej tu nie graliśmy.
Pełno tu ciał.
Wtedy nie wiedzieliśmy, skąd się wzięły.
Teraz wiem.
Co z tobą?
Jazda do Juampiego to była zasadzka.
Wiesz, o co chodziło?
Pablo chciał sprawdzić, czy nakapowałem psom.
Teraz sądzą, że to zrobiłem.
- Pabla tam nie było. - Wiedziały o tym trzy osoby.
El Dorado i Lagaña, którzy przekazali mi wiadomość.
I ty.
Mam pewność, że nie mam ogona, więc pojadę do Juampiego.
To byłaś ty.
Od dawna wiedziałeś, że nie chcę tego życia.
Mogli mnie dorwać.
Resztę życia spędziłbym w więzieniu w USA.
A co miałam zrobić?
- Negocjowałam dla nas obojga. - Nasłałaś na mnie psy, suko!
Miałam skończyć martwa?
Cały czas czułem się winny, a okazałaś się taka jak ona.
- Jak kto? - Franca.
Zmusili mnie.
Sprzedała nas, gdy zabili Kissa.
Dlatego zniknęła.
Sprzątnę każdą sukę, która mnie zdradzi.
Zabij mnie, skurwielu.
Spoczywaj w pokoju.
Chociaż nie musisz już żyć w tym piekle.
Za mojego brata
wyrwę ci oczy zębami, skurwielu.
Gdybym był kapusiem,
dawno wysadziliby to miejsce.
Angie sprzedała nas gringo.
- Pieprzysz. - Przyznała się.
Zachowywała się dziwnie.
Myślałem, że chodziło o nas, ale…
chciała odejść.
Zacząć od początku.
Więc sprzedała nas.
Pierdol się.
Mogę?
Co jej zrobiłeś, skurwielu?
Zabiłem ją.
Pablo zajął się moją rodziną, gdy zginął mój ojciec.
Zawsze mogliśmy na niego liczyć.
Juampi to mój brat.
Wolałbym umrzeć, niż go narazić.
Ty skurwielu.
Ostrzegałeś, by się nie zakochiwać.
Kończy się ze złamanym sercem
i głową w worku.
Możecie mnie zabić.
Ale nie zdradziłem Juampiego.
I umrę przy jego boku.
No dalej!
Strzel, skurwielu!
Jebany sukinsyn!
Potwierdzone.
Dranie namierzyli, gdzie jesteśmy.
Kurwa!
Musimy ruszać.
- Pogadam z nim. - Jasne.
Czas, byś wrócił do rodziny.
W kryjówce jest ukryta forsa.
Tylko my o niej wiemy.
Nie mów nikomu. Nawet matce.
To ubezpieczenie na przyszłość.
- A twoja przyszłość? - Moja?
Prędzej się zabiję, niż poddam.
Niech się pomęczą z szukaniem mnie.
Jedźmy razem.
W porządku.
A potem pojedziemy do Buenos Aires.
Tak.
Szefie?
Juan Pablo?
Obudź się.
Przyjechaliśmy po ciebie. Przebierz się, jedziemy do domu.
A reszta? Gdzie tata?
Wyjechał sam.
Uznał, że tak będzie bezpieczniej.
Ruszajmy.
Dzień dobry.
Dobry.
BIURO DS. IMIGRACJI
Dzięki.
Więzi, które utworzyłem z niańkami,
nauczyły mnie wiele o bezbronności.
Byli okrutnymi zabójcami,
ale zawsze mogłem na nich liczyć.
Co dla jednych było zdradą, dla innych było przetrwaniem.
Zdajemy sobie sprawę z ogromu cierpienia zadanego przez handlarzy narkotyków.
Więcej informacji zawiera raport
przygotowany przez komisję specjalną w Kolumbii.
Napisy: Krzysztof Zając