ГЛЕДАВТЕ...
Венсан беше во Батаклан и застрелан е двапати.
Јас сум му девојка на Филип.
Ви кажав да не доаѓате додека не зборувате со неговите.
Ако некому му треба разговор...
Минатиот пат спомнавме можност за основање здружение...
Виктор вели дека сакаше да му го скинеш цртежот.
Бројам до три.
Бестрага, мамо!
Не можам да те натерам да престанеш, но не учествувам.
Влеговте во салата пред да почне концертот?
Да.
"Инспирирана е од вистински настани, но серијата е фикција.
Сите настани и личности се измислени."
ЈАНУАРИ 2016.
"Со голема радост ви соопштувам
дека Венсан синоќа се разбуди од кома.
Префрлен е на интензивна.
Му благодарам на неговиот лекарски тим!
Венсан, едвај чекаме да ни се јавиш!"
Тоа е само аванс
додека не ми го обработат барањето.
Инаку, како сте?
Смешно е зашто...
Кога почнав да одам на рок-концерти,
мајка ми се плашеше за мене.
Очигледно треба да ја слушаш мајка ти.
За која сума се работи?
3 000 -Три илјади?
Добра сума.
Извинете што ве давам со правни формалности.
Имаме мал регулативен проблем.
Законот ни дава 14 дена да ги реализираме чековите.
За да можеме да провериме.
Не ми е јасно...
Чекот е од државен фонд.
Тука пишува "Кризен фонд за жртви на тероризам."
Сите нетипични сметки ги даваме на проверка.
Конкретно, сметки на клиенти или клиентки
што веќе користеле лажни чекови.
Г. Жирарден, грешев,
но си го платив долгот.
Разбирам.
Но, критериумите за проверка ги поставува управата.
Покрај тоа,
нема да примите дополнителни средства
додека вашиот случај не го одобри стручњак.
Сето тоа ако...
Вашето барање не биде одбиено.
Имам закажано во 16 ч. кај психолог на фондот
за уште еднаш да ја раскажам мојата приказна.
Не знам што уште можам.
Знаете ли колку жртви имаше во Батаклан?
90, мислам.
91.
Од последниот четврток.
Дијан Казаро, 29 г., го преживеа нападот пред бината,
се сокри во градинарската шупа на родителите
и си ги исече вените.
Мајка и е многу активна во групата "Бори се за Париз".
Секоја вечер разговараме.
Тука е и Арман Морен кој ми раскажува
за неговата трудна жена која му умре пред очи.
Г. Жирарден,
речиси сум бездомник.
Само сакам да сум достапна на Здружението на жртви
на кои им требам.
Можете ли да разберете?
Не можам повеќе од 1 500.
ДОВЕРЛИВА ПРИЈАТЕЛКА
Ало?
Седрик, во влезот сум.
Погледнете горе.
Гледајте горе.
Тука е, на шести кат. - Добро.
Добро.
Можете? -Да. -Жал ми е, лифтот не работи.
Добро би ми дошла помош.
Наваму.
Тоа е станот што го видов на сликите?
Да.
В ред.
Во тој случај, 60 евра е малку скапо.
Се шегувате?
Видов слатко станче во центарот.
Не рековте дека нема лифт.
Ниту дека има лоша изолација.
Ниту дека има влага.
Многу нешта заборавивте да ги кажете.
Да, но јас ја плаќам струјата.
Да.
Ќе ми смрзне задникот со таа стара греалка.
Може за 50?
40.
Што?
Плаќам однапред еден месец.
Три недели.
Зошто?
Не сум сигурен кога ќе ми се вратат родителите.
Добро.
Тогаш за три недели.
"Венсан, мој воин!
Едвај чекам да те запознаам.
Венсан, мило ми е што се врати! Твојата сила не инспирира, Мирјам.
Здраво на сите, Венсан е!
Фала што ми го разубавивте будењето со вашите пораки!
Се трудам повторно да застанам на нозе...
Посебно фала на Крис за поддршката."
Жан Мишел? -Да?
Добро си? -Да.
Го контактираше Фондот за жртви? -Не.
Не сум заинтересиран. - Добро.
Вреди да се размисли. Добиваш отштета...
Не сакам затоа во здружението.
Да, но...
Не ме интересираат пари.
Чуварот што го отвори излезот за итен случај...
Знаете кој е? -Да.
Добро е? -Да.
Се уште е во шок, но добро е.
Кога излегов на главната улица, се свртев.
И го видов.
Како се враќа во салата.
Ќе му го дадете ова?
Ќе гледам да го добие.
Фала.
Како сте вие две?
Добро. -Зборуваме само за мене.
Само поднесете пријава во полиција.
Да го остварам правото на Фондот за жртви?
Така е.
Ќе ви отворат досие и ќе ви дадат аванс.
Веднаш?
Да, веднаш.
Потоа почнува постапка на проценка на вашиот случај
со разговор со психијатар.
Ќе треба повторно да ги кажете доживувањата од Батаклан.
Тој состанок е многу важен.
Обично е само еден.
Се уште ли го имате билетот?
За концертот?
Го добив по е-пошта, па...
Не бараат! -Бараат.
Да.
Сигурно?
Разговарав со нив вчера. Сега мора.
Добро.
"Во срцето на темнината
некои луѓе се во состојба да го искупат целото човештво.
Фала, Жан Мишел."
Ало, Жан Мишел?
Крис е од "Бори се за Париз".
Извини што се јавив. Пречам?
Слушај, нема да должам.
Последните денови имаме проблеми.
За да те примиме во здружението
ни треба доказ.
Тоа може да е, на пример, билет за концертот.
Да. Ќе можеш да ни го пратиш?
Да.
В ред.
Одлично.
Добро, ќе ти ја испратам мојата е-пошта.
Еве!
Баш се татковци на француски панк!
Колку ја давев мајка ми со оваа песна!
Стив Баторс!
Нула е, но генијален!
Типот глумеше дека се обесил на бина!
А еднаш за малку ќе умреше, сериозно.
Да, ја знам оваа!
Но, не е панк.
Да, панк е, но...
Панк за радио.
Панк за маси, да речеме.
Зборува за тип осамен меѓу луѓе,
осамен на танцов подиум.
Всушност, зборува за нашата осаменост, катастрофи,
сите наши...
Добро си?
Нико е долу. Му треба шифрата.
Каков давеж! Има клуч.
Пак сте заедно?
Извини, што кажа?
Ништо. Завршив.
Одам, без гајле.
Не направивме многу.
Се е договорено за утре. Се е в ред.
Не сум подготвена на тие правни работи.
Не грижи се. -Добро.
Здраво. -Добро вечер.
Никола, ова е Крис.
Како си? -Добро, а ти?
Добро.
Ќе се напиеш нешто? - Не, фала.
Ви пречам?
Не, разговарав со Крис за панкот и слично.
Не се согласуваме околу Били Ајдол.
"Танц со мене".
"Со себе". -Не!
Да. -В ред.
Добро, одам.
Добро. Сигурно?
Изморена си, драга.
Се гледаме утре.
Да те префрлам?
Не треба, добро сум.
Не ми е проблем. Се паркирав долу.
Би ми било драго. -В ред.
Може.
Како е твојот пријател?
Подобро откако се разбуди од кома.
Не е супер, но подобро е.
Така ми кажа Емили.
Венсан е борец.
Тоа е добро.
Музичар е? -Да.
Емили ми го кажа името на неговата група. Како беше?
Ра...
"Разиграни стаорци"?
Не! -Што?
"Стаорци во подем"!
Извини.
Готово е? Се распаднаа?
Да, пред некое време.
Главно, ние двајца сме слични.
Обајцата сме споредни жртви. - Така е.
Се обидуваме да им помогнеме.
Ти на твојот пријател, јас на Емили.
Знаеме како е да си жртва.
Тука? -Да.
Тука е, да. -Добро.
Тука живееш? -Не.
Под кирија сум.
После одам во Лос Анџелес.
На одмор? -Не.
Дечко ми Фред
е инженер за тон.
Ете.
Фала.
На Виктор не му е лесно.
Те боли кога твоето дете нагло ќе порасне.
Кажи ми,
што се случило првата вечер кога дојде?
Емили ти кажа?
Не, Виктор ми кажа.
После Емили ми ја раскажа твојата верзија.
Да. Бев...
Баш несмасна.
Глупава.
Навистина му го скина цртежот?
Се разбира не.
Иако ти се спротивстави?
Не! -Секако не.
Го исплаши. Не сака да те види.
Значи,
ако не му се закани, од што се плаши?
Ќе ти кажам искрено.
Не ти верувам.
Ги преиспитувам луѓето.
Посебно со Емили и посебно сега.
Работиш со Емили во вашето здружение за жртви.
Освен тоа,
завршивте.
Сфаќаш?
Јасно? -Сфатив.
Јасно ли е? -Да, јасно.
Фала, Пријатна вечер. - Да, пријатна вечер.
Срање!
Еј! -Здраво.
Ја пробав. Грее на масло. Добра е.
Супер!
Фала.
В ред е, ќе се снајдам.
Сакав да ти кажам...
Не ти кажав зашто...
Мој другар беше со роднина на журка минатиот август.
И тој беше во Батаклан.
Роднина на другар ти?
Не разговарав многу со него на журката.
Само го поздравив.
Имам чувство како да беше вчера.
Но...
За него...
Се е готово.
Речиси сите Парижани познаваат некој кој бил таму.
Тие гадови го претворија Париз во село.
Баш така.
Не сум далеку ако... - Да, добро.
На 4. -Фала ти.
Пријатна вечер. -И тебе.
"Итно! Јавувај се секој ден.
Го изгубив животот што го имав.
Поврзување со 16 декември.
Се спријателија.
Јавувај се еднаш неделно.
Добро вечер на сите!
Ако некому му треба разговор, знаете каде сум!
Една нова порака од Мирјам.
Како помина? Одговори кога ќе можеш. Без стрес.
Физиотерапевтот беше задоволен, а и јас сум!
Крис беше таму.
Ме насмеа со своите глупости,
луда е!
Ако треба да те посетам, и јас ќе бидам луда!
Да почекаме да изгледам пристојно.
А ти?
Како си?
Се досадувам во соба.
Слика?
Каква ти е тоа гитара? Свириш?
Малку."
Еве го величествениот статут на нашето здружение!
Со убав печат од надлежните.
Одлично! Супер!
Ете, ја имаме структурата,
но не завршивме.
Имаме уште прашања. Прво, како да работиме?
За тоа ни требаат средства, а средствата се пари.
"Венсан, здружението е регистрирано!"
Веќе разговаравме за неколку можности.
Можеме да оставиме како што е
со добрата стара група на Фејсбук
и со оние достапни за помош.
Благодарение на Фарид, имаме место
за состанување. Фала уште еднаш, Фарид.
Секогаш, пријатели.
Можеме да направиме своја веб-страница
со правен форум, локации
за постојана психолошка и правна помош,
со еден-двајца вработени.
Го спомнавме тоа.
Не би било лошо да не работиме аматерски.
Се согласувам.
Мислам дека сите сакаме да биде сериозно.
Со кого би соработувале?
За среќа, имаме некого како Емили,
која со Крис ги пречекува и ги насочува новите.
И Мирјам, која веќе има искуство
со водење здруженија и бирократијата.
Работев само двапати на музички фестивал.
Само двапати? Повеќе од мене.
Настапуваше? -Не.
Помагав со досадни работи,
за сметки и плати.
Следните состаноци се на 19. во градското собрание,
на 26-ти во Министерството за правда и на 3-ти во регионалниот совет.
Тоа се три можни учесници.
Сега немаме причина да мислиме дека нема да не поддржат.
Да, но не знаеме до кое ниво.
Емили ни изработи работна верзија на буџетот.
За канцеларија и двајца вработени ни требаат бар 150 000 годишно,
што е вообичаено. Но, се наметнува прашањето
дали ќе зависиме само од јавните средства. -Мислам не.
Се согласувам. Важно е.
Не можеме да зависиме само од државата. -Согласни сме?
Да. -Добро.
Но, за таква слобода ни требаат решенија.
Крис, имаш предлог? -Да.
Мислев на нешто
што за некои може да е чувствително прашање.
Главно, вака.
Можеме да организираме голем концерт.
Договараме процент од пијалаците.
Ако успее, ќе организираме нови. -Да.
Одлична идеја!
Сите на кои им кажав се "за". Дури и оние што велеа
дека веќе не одат на концерти.
Како јас.
Како ќе договориш сала и бенд?
Што замисли?
Како што некои знаат, работев во тие кругови.
Тоа беше одамна, главно во Лондон, но...
Се уште имам контакти
и мислам дека ќе помогнам.
Точно ли е дека си го запознала Иги Поп?
Емили!
Сериозно? Момент!
Слушаме, Крис.
Не, не можам сега.
Да, сега.
Ајде, веќе протече.
Нема ништо посебно.
Бев во Манчестер, пред Интернационал 2.
Неколкумина чекавме.
Потоа во далечина
видов речиси празна сала.
Поминуваа техничари и одеднаш
го видов, на 15 метри од мене.
Погледна кон нас
и ми се стори дека гледа во мене.
Тогаш, од ведро небо,
се сврте накај нас
и почна да трча.
Ми беше страв,
не знаев што му е.
Ја помина заштитната ограда, ги рашири рацете, вака,
и ми се обрати:
"Здраво, мала. Како се викаш?"
Бев во шок.
За малку ќе ми застанеше срцето.
И му одговорив:
"Се викам Крис. Здраво."
А тој мене:
"Посебна си, Крис."
И ме прегрна.
Луда прегратка.
Траеше долги две-три секунди.
Каква прегратка...
И одеднаш ме пушти,
се сврте и исчезна.
Неверојатно!
Оттогаш не се бањам.
Тоа беше во 1996.
Еве ги родителите на Бастиен.
Добро.
Се плашам да не заборавам нешто.
Немај гајле, ќе биде добро.
Фала.
Нема на што.
"Здраво, Венсан. Се викам Никола.
Јас сум и дечко на Емили, таа работи со Крис.
Како си? Како се држиш?"
Фарид?
Може две кафиња, молам? - Веднаш.
"Здраво на сите!
Одлични вести!
Ме примија на физикална терапија,
блиску до моите родители
кај Лимузен."
Фала.
"Бакнеж до сите."
Мамо, добро си?
Да.
Изгледаш изморена.
Малку.
Не грижи се, душо.
Камо јас да имав таков пријател.
Што?
Како Венсан и Крис.
И ставаше "лајк" на сите објави последните 10 години.
Виде дека заминал од Париз?
Да, ја прочитав објавата. Одлично.
Му го пребарував бендот, "Стаорци во подем".
Не го најдов.
Можеш да ја прашаш Крис како се презива Венсан?
Што бараш?
Ништо, би сакал да ги слушам.
"Поврзување на 13 јануари."
Г-ѓа Бланден? -Да?
Влезете.
Добро.
Бев...
Блиску до шанкот,
недалеку од вратата,
кога...
Г-ѓа Бланден?
Извинете.
Таму ја чекавте пријателката?
Да, но не дојде.
Знаете ли зошто?
Дадилката и откажа.
И ја спаси.
Значи, бевте кај шанкот?
Да.
Всушност, сакав да го обиколам шанкот,
но имаше премногу луѓе што се криеја испод.
И...
"Веќе не одговарај"
Не знаев што да правам.
Бев парализирана. Тогаш...
Погледнав во очи...
На еден од...
Се сеќавам на него зашто личеше на мојот прв дечко.
Прекрасно момче.
Очите му беа...
Толку нежни и убави.
И...
Тогаш почнавте да трчате?
Да.
Не знам колку далеку трчав,
но знам дека паднав и...
Лежев на подот.
Не мрдав.
Чув пукање.
Десната нога ми беше заглавена...
Под...
Други луѓе.
Кои не мрдаа.
Ја извлеков со сила.
Одеднаш,
се најдов среде стампедо,
бидејќи еден чувар
го отвори излезот за итни ситуации.
Се сеќавам на движењето на толпата
додека тие го полнеа оружјето.
Се најдов на улица
и трчав,
не знам каде, пукаа насекаде
и сите трчаа како мене, освен чуварот.
Кога се свртев...
Тој...
Видов како се враќа во салата.
Сега знам што е храброст.
Бидејќи среде тој кошмар
тој човек...
Не само што спасил животи...
Спасил и идеја за човечност.
Кога ќе помислам на тој човек,
си кажувам дека...
Немам право да пукнам.
Фала, г-ѓо Бланден.
"Здраво, Венсан, Никола е пак...
Можеш ли да ми се јавиш на број 0639988722?
Сакам да разговарам со тебе."
Здраво!
Добро си? -Да. Влези.
Седни. Ќе се напише нешто? - Немам многу време.
Каков проблем имаш? -Па...
Знаеш за мојот пријател Венсан, музичарот? -Секако.
Порано беше во бенд.
Еден новинар сака да напише книга за глам рокот и неговите гранки.
Глам што? -Глам рок.
Не знаеш што е тоа? Дејвид Боуви,
Кис, Ти Рекс, Квин.
Не баш.
Добро. На кратко...
Значи...
Тој тип го дави мојот пријател кој само што излезе од болница.
Каков гомнар!
Не знае за Батаклан,
зашто Венсан не сака за тоа.
Ако можеш да му се јавиш на тој тип и да го глумиш Венсан.
Колку повеќе Венсан го одбива, типот е поупорен.
Не го остава на мира.
А на мојот пријател му требаат мир и тишина.
Мислев дека нема да ти биде проблем,
а нему ќе му биде полесно.
Многу.
Нели е малку претерано?
Само испрати му порака.
Здраво, Венсан е. Ги примив вашите пораки.
Жалам, не можам сега. Ќе ви се јавам. Пријатно.
Да, јасно е. -Да, веројатно.
Може ли да се обидеш да звучиш збунет?
Како напушен?
Не, збунет, како сега да си излегол од болница.
Седни. Опуштено.
Држи го вака мобилниот.
Да.
Добар ден, Венсан е. Ги примив вашите пораки...
Да, одлично.
Ете, звучиш...
Ќе му се јави?
Венсан? -Да, рече дека ќе му се јави.
Не, мислам не.
Зошто? -Па...
Ако кажам дека можеби ќе ви се јавам...
Ќе знае дека нема.
Знае дека можеби значи никогаш,
но не е агресивно. Венсан не може да се сретне со него.
Да, сосема. -Сфаќаш?
Да. Така ќе направиме.
Што ако се јави?
На непознат број на полноќ? Па...
Ако се јави, веднаш прекини.
Добро. -Може? -Да.
Спремен? -Да.
Ѕвонам. Еве.
Говорна пошта.
Добро вечер, Венсан е.
Жалам, не можам да се видам со вас.
Не сум способен, но можеби ќе ви се јавам.
Пријатно.
Одлично! -Да?
Добро импровизирав.
Беше одлично. Браво.
Одлично. -Супер.
Сега промени си ја пораката за гласовната пошта.
Кажи: "Оставете порака. Ќе ви се јавам."
Неутрално. Може?
Веднаш? -После.
Да завршиме веднаш. -Долу.
Ајде. -Ќе направам.
Ќе заборавиш. -Нема. Долу ќе направам.
Добро.
Еј, чекај...
Можеби ќе ти се јави од друг број.
Ако видиш непознат број, не се јавувај.
До кога ќе трае тоа?
Ангел си, Седрик.
Венсан ќе ти напише песна.
Добро. Супер.
Фала. -Фала ти.
Добра ноќ. -И тебе.
Срање!
По ѓаволите!
Можете ли побрзо, молам?
Емили, Крис е.
Веднаш дотрчав.
Шефот на одделот рече дека инфарктот е дел
од пост-трауматично искуство.
Не знаев.
Тоа е како во себе да имаш отров.
А Никола?
Го вози Виктор кај неговите родители.
Се откажувам од здружението.
Не можам.
Разбирам.
Можеш да одиш наместо мене на состанокот во министерството?
Искрено...
Тоа баш не е мое подрачје.
Би ми било полесно ако одиш ти.
Состанокот не е технички.
Само треба да се притиснат.
Добро.
Се надевам ќе добиеме пари.
Некни рековме
ако вработиме некого,
тоа очигледно ќе бидеш ти.
Ако прифаќаш, јасно.
Да!
Да.
Фала за се, Крис.
Крис!
Зошто бегаш?
Крис!
Што ти е? Од што се плашиш?
Од мене?
Ти реков дека нема што да бараш тука.
Да, но правам што сакам.
Супер ти е приказната за Венсан.
Штом му напишав порака,
се разбудил од кома и заминал од Париз.
А малиот што ми остави гласовна порака...
Ме сметаш за будала?
Не знаев дека си му пишувал. Ти одговорил?
Имам роднини во државните служби.
Да? -Да.
Знам дека имаш досие.
Измама, кражба на идентитет... - Да, се уште сум вештерка.
Замолчи, молчи!
Остави ја Емили на мира.
Престани да ги поттикнуваш нејзините глупави соништа
за примање државна помош за да не мора да работи.
Имаш две опции.
Објасни и на групата во порака
дека ти е многу жал,
но мораш кај дечко ти во САД
или ќе го објавам твоето досие.
Губи се.
Ајде, губи се!
Се е в ред?
Дојдете со мене, ве молам.
Најголемиот проблем ни е да се заштитат исплатите
на најмалку три години,
со оглед на тоа што градот
веќе го изгласа буџетот.
Реално, првата година
министерството ќе мора повеќе да се потруди.
Кога детално го гледам вашиот документ,
на пример, 4-ти ред на втората страница,
предлагате 27 000.
Тука отидовме превисоко.
За таа сума ни треба
одобрување на министерството за финансии.
Што конкретно значи тоа за нас?
Дека ни треба повеќе време.
Можете да ги скратите трошоците на под 20 000
или да го прераспоредите вишокот на трошоците.
Можеме дел да префрлиме на регион.
Да, можно е.
Се работи за голема сума.
Го имаме истиот проблем со понудата за осигурување.
Извинете, мислам дека погрешно почнавме.
Молам? -Извинете,
но ова ми личи на ценкање.
Полека, полека... -Не...
Се обидуваме да го сфатиме вашиот реален буџет.
Се ценкате околу нашите ранети, преживеани, мртви.
Немој. -Зошто?
Не зборувај така. - Зборувам за жртви,
луѓе што страдаат. Се обидуваме да им помогнеме
додека вие зборувате за табели.
Запомнете кој стои зад тие бројки. Жртви.
Мислам дека сите се свесни за тоа.
Предлагам пауза од 5 мин.
Што им кажувате на луѓето кои не смеат да излезат од дома?
Или не можат да спијат?
Да се префрлат на регион? - Крис, те молам.
Не, цела заедница чека помош.
Едноставно е. Можам да им покажам како вие гледате на тоа.
Знам многу новинари. - Одиме, доста.
Зависи од вас. -Очигледно!
Се извинуваме. -Повелете.
Нормална ли си? - Живи ќе не изедат.
Само треба да ги притиснеме. - Што правиш?
Објавувам и твитам. Нема да им го дозволам ова.
Престани, веднаш.
Престани. -Што?
Не можеш да ги осудуваш што преговараат.
Тоа се јавни средства. Мораат да ги проверат бројките.
Знам какви луѓе се тие!
Сакаат да не измамат. -Бладаш.
Кои луѓе?
Оди дома.
Мирјам и јас ќе го решиме ова. - Чекај, Леон.
Оди дома!
"Крис...
Беше премногу директна за мој вкус.
Но, успеа! Ќе ни дадат повеќе од очекуваното.
Се слушаме утре.
Бакнеж, Леон."
Свириш електрична гитара?
Можам да свирам и со нозе.
Тој свиреше со заби, на грб.
Ќе ми дадеш да свирам дома?
Важи, ќе ти покажам.
Добар ден, Виктор!
Гледај. Имам нешто за тебе.
Ти се допаѓа?
Влези во колата, Виктор.
Веднаш доаѓам, сине. -Добро.
Само момент.
Што бараш тука?
Ти кажав дека не сакам да те видам.
Лошо почнавме.
Не, ти си луда.
И се јавив на Емили, после одам кај неа.
Мислам дека и требам.
А најмногу,
мислам дека треба да даде отказ на нејзината глупава работа
и да замине од Париз.
Сериозно, треба да живее на село, во природа,
со животни.
Заради Виктор.
Му треба среќна и достапна мајка.
Значи,
имаш две опции, Никола.
Направи како што кажа
и оствари ја заканата,
но без милост. Удри со сета сила, без каење.
Дури и кога ќе сфатиш дека крена прашина за џабе.
Меѓутоа, за Емили
тоа ќе биде тежок удар.
Не знам што мислиш, но...
Мислам дека...
Треба да пазиш на нејзиното слабо срце.
Ти си монструм.
Имаш и втора опција.
Јас ќе ја заборавам Емили,
а ти заборави ме мене.
Не е лошо?
Зависи од тебе.
Добро си?
Требаше да одам на ручек со Крис кога ќе излезам.
Не може да дојде?
Со нов член е кому му е лошо.
Секогаш е толку вклучена.
Одлична е. На здружението му треба некој како неа.
Дефинитивно.
Не сакам веќе да слушам за Батаклан.
Сакам да избегам од тоа.
Тука сум за тебе.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС