Biquei a Elle.
Non quero nin verte! Non quero terte preto.
E dille a Elle que a ela tampouco!
Non quero perder a amizade con ela.
Anteriormente en Elle…
É miña nai. Foron detela.
Denunciaron hoxe un roubo en efectivo na escola.
Estaba no seu coche.
Non tes que defenderte se o facemos nós por ti.
É o que había no despacho de Anderson.
SEGURO DE TERREMOTOS
E se as facturas non son reais?
O director Anderson roubaba cartos
porque o chantaxeaban co seu segredo.
Pero quen?
Aspirante a alcalde Dean Wilson,
equivocáronse de alumnado ao que enfastiar.
E-L-L-E, así deletreamos…
- Volveu? - Shannon.
GANADORA!
A riquiña e inocente Elle Woods
non é máis ca unha loura mala pécora e traizoeira!
Creo que todos queren saber máis da marabillosa Elle Woods.
Non sei o que vas ler,
pero escribino hai moito tempo e pensaba que non se publicaría.
Perdón, a loxística é fascinante,
pero que foi o que escribiu?
En resumo, que fomos unha dificultade a superar.
Que non somos tan privilexiados coma ela.
Que estamos tan centrados na xustiza
que nos dá igual vestir coma a merda.
Pero non vos preocupedes, recalca que non é culpa nosa
que non poidamos permitirnos o mesmo ca ela.
"Aprendín a tratar a todo o mundo con cariño e amabilidade,
aínda que non teñan unha rutina facial."
Cando cheguei aquí, non me recibistes cos brazos abertos.
Vós tamén me prexulgabades.
Donna tamén se portou mal contigo?
Porque di que cando a botaron
non che importaba o seu traballo, senón o teu "regreso".
Vaia mentira iso de limpar o nome de Donna.
Só querías ser a heroína
diante do colexio e das cámaras.
Agora sabemos por que túa nai gravaba todo.
Non foi así.
Quería demostrar que podía facer o ben en calquera sitio.
Non sei. Elle tamén foi bastante leal.
En fin, é fiable a rabiar.
"Leal", interesante palabra, porque esta persoa
bicou a Miles a noite que morreu miña nai.
En serio?
Sei que soa mal, pero…
Soa mal porque está mal.
Por favor, crédeme. Quero estar aquí.
Seattle non te quere aquí.
Quero que escollas algo para os dous.
Por que non dis que queres ver
en vez de facerme adiviñalo?
Unha pista: non é Road House,
que xa a vimos… Cen veces?
Encántache.
Non, encántache a ti e eu sopórtoa.
Que non é o mesmo.
Non podo ver a Patrick Swayze esgazando gorxas outra vez.
Ola, cariño. Estamos algo…
Es consciente do que fixeches?
Vale, enténdoo, pero discutiamos os dous.
Non é iso. A quen lle importa papá?
Oe!
Si, tes razón. Non, non é momento de sacar ese tema.
Vou marchar.
Sei que enviaches a miña candidatura de Cosmo
aínda que che dixen que non quería presentarme.
É igual que ganase, perdín o resto!
Ganaches? Cariño. Vaites, iso é mara… terrible.
Por fin estaba progresando aquí e ti estragáchelo.
Só quería darche algunhas opcións.
Pois parece que a opción A é que todos me odian
e a opción B é que todos me odian moito.
E non me estraña. Fíxenlles moito dano.
Esforzáraste moito coa candidatura.
Non quería que te arrepentises da decisión impulsiva de retirarte.
Por iso tomaches ti a decisión impulsiva.
Elle, non che gusta Seattle.
Antes si.
Amañareino.
Esta vez non te metas.
Non preciso axuda.
Bos días, alumnos.
Imos falar das tubaxes.
Non sei que botades os rapaces nos urinarios masculinos, pero…
Non, estou no medio de…
Só dous minutos.
Pero xa volo dixemos,
- son tubos vellos… - Tarxetas.
Vale.
Ben, antes de rematar, unhas palabras moi breves
de Elle Woods.
Dálle ao botón cando esteas.
Grazas, directora en funcións Burke, e creo que todos estamos de acordo
en que é a líder que necesitamos agora mesmo.
Veña, sigue falando.
Para dicilo dunha forma clara que creo que todos entenderedes:
"Que máis podería facer? Pídovos desculpas."
Kurt Cobain.
Sei que debido ao que pasou moitos credes que eu penso que son,
en fin, demasiado boa para este lugar.
Pero é completamente falso.
Aprendín moito de todos vós.
O outro día descubrinme pregando o cello
e non intentei corrixilo.
Fíxeno outra vez.
Non o podedes ver, pero si.
Sei que non podo negar que escribín esas palabras horribles,
pero iso foi antes de namorarme de Seattle,
antes de coñecervos a vós.
Sinto moito facerlle dano a xente á que cheguei a apreciar tanto.
Ola. Casa dos Woods.
Mamá, tiñas razón.
Este si que vive coma un príncipe, dígocho eu.
Ten un bo escudo na chaqueta, pero nada na cabeza.
Se casas con el, teu pai consentirao.
Que che parece isto? Se casas comigo, teu pai desherdarate.
Non o vai crer. Casa con el ou comigo.
Eu son o que te quere. Non o ves?
Non teño futuro nin pedigree,
pero sei como debe ser un príncipe e amante.
Sei como debe ser un príncipe e amante.
Ola, mamá.
Estou arriba!
Xa vou.
Benvida ao palacio de Bruiser.
- Xa o sei. - Pero…
- Sempre quixo ter un dosel. - Seino.
Estou intentando que se afaga á súa segunda residencia.
Que tal na escola?
Moi ben.
Domino o idioma da rexouba ao 99 %. Parece que non marchei.
Os Ánxeles non é rancorosa coma Seattle.
A pesar do asunto do nariz de teu pai,
sinto que a xente non nos odia.
Que pensa papá?
Aledaríase por nós.
Non falastes?
Nós cremos firmemente que "a ausencia fai que medre o amor".
El sabe iso?
Antes de nada,
confirmei a asistencia á festa previa aos Globos de Ouro
na casa de Candy Spelling.
E pensar que case perdemos unha noite tan importante
por persoas que non me aprecian…
Non hai noticias dos de Seattle?
Tiveron todas as vacacións de inverno para responderme.
Teño que superalo e atopar xente que me queira como son.
Estas prácticas non podían virme mellor.
Mañá é un día moi importante para o teu futuro
e podes conseguir o que te propoñas. Recórdao.
O día de hoxe vai cambiar a vosa vida para sempre.
Eu fixen estas prácticas hai dez anos e agora son asistente executiva.
Se chegastes aquí, sodes mozas Cosmo,
pero imos facer unha rolda de si e non.
- Ti. Tela vaqueira. - Si.
- Bodis. - Non.
- Minimalismo. - Si.
Pero creo que está en declive.
As mozas Cosmo teñen que estar actualizadas.
A moda ten unha lingua común e tedes que falala.
E acabo de reparar en que ninguén está anotando.
Estaba dubidando se calar isto ata mañá, pero…
agora que vexo as vosas caras de ilusión, teño que contárvolo.
Sabedes quen é Anna St. George?
É a miña estilista favorita.
Pedinlle aos Premios Nobel que a homenaxeasen
polo seu traballo coa pel sintética.
Pois traballamos moito con ela en Cosmo
e ides ter unha sesión de estilismo con ela.
É dicir, en carne e óso.
Podedes aplaudir.
E quen a impresione máis
axudaralle nos Globos de Ouro,
nos que será a estilista de Heather Locklear.
Veña, beliscádeme.
Os vosos deberes para mañá
serán presentarme complementos
que poidan encaixar con Heather. Estades aquí por un motivo.
Tedes que demostralo.
Cres que estará Patrick Swayze?
Iso espero.
Deus santo. Creo que vou tolear.
Isto di Globos de Ouro?
Non, iso é máis dos People's Choice.
Que tal para os deberes de Cosmo?
Encántame. Quen é o deseñador?
Oín que ten malas condicións laborais.
Como?
Esquecédeo, non sei por que o dixen. Será por Seattle.
Si, Seattle pode comerche a cabeza.
Si, Madison estivo alí uns días
e acabou bicando un activista.
Que?
Quero dicir, pode que pasase ou pode que me equivoque.
Podedes conseguir o bolso en coiro vegano?
Non fan ese bolso en coiro vegano.
Bicaches a Dustin?
Si.
Por que non mo contaches?
Estabamos pelexadas, que xa era malo abondo,
pero tendo en conta que discutiamos polo que ti me ocultabas…
Non sei, quizais quería devolvercha.
Perdón, debín dicircho.
Non quero que nunca máis nos ocultemos cousas.
Pensaba que estabamos ben.
Si, estamos.
Se imos ser sinceras,
podo preguntarche algo?
Claro.
Tendo en conta a túa cara e a túa reacción,
gústache Dustin?
Non, non me gusta.
Se algún dos de Seattle tiña opcións de gustarme, era Miles.
Molestoume que non confiases en min para contarmo.
Debín defender máis a nosa amizade.
Eu puiden ter máis comprensión cando te visitei.
Eu puiden ter máis comprensión pola túa falta dela.
Elle.
Non che gusta?
Vai por aí bicando a miña mellor amiga.
Está claro que non o coñezo tan ben.
Bos días, alumnos.
O anuncio de hoxe vén con malas novas.
Como directora
tiven que tomar a dura decisión de cancelar o baile de inverno.
O consello escolar intenta
recuperarse da crise financeira
á que nos levaron os últimos acontecementos.
Sei que este non é o resultado que esperabades.
Con isto dou por concluído os anuncios desta mañá.
Entón podemos aspirar o helio do arco de globos?
Soubeches dela?
Non.
Chamoume un par de veces, pero eu non estaba lista.
Sempre pensei que nos deixaría polos Ánxeles.
Así foi.
Agora volvemos ao de sempre, non?
Molestoume bastante que marchase sen despedirse.
Si, enfadámonos con ela
e non lle falabamos, pero liscou.
Agora pode ir aos seus queridos Globos de ouro.
- Xa. - Que?
Normalmente só te vexo así de enfadado por liberar o Tíbet.
E que?
Que me pregunto se quizais
estás reaccionando así porque a botas en falta.
E eu pregúntome se quizais poderías calar.
En Seattle o café da mañá non era no patio.
Creo que o café é o único desa frase
- que había en Seattle. - Non tiñades mañás?
Ola.
- Ola. - Acaba de dicirche "ola".
- E ti respondícheslle. - Boa xogada.
En nada bicádesvos. Plan de tres pasos en marcha.
Quizais pase na prefesta dos Globos de Ouro.
Vai vir. A súa tía é a escenógrafa de Cybill.
Así daravos tempo
de practicar poses para o baile de graduación.
Cústame crer que xa nos graduemos.
O baile de inverno non foi antes das vacacións?
Vaia por Deus. O baile de inverno.
Nada importante. Chad e Becca cortaron de novo
e logo volveron.
Non, esquecín avisar a Donna do arco de globos
que pedín para Rainier West, para o noso…
o seu baile de inverno.
Espero que o recolla alguén.
Tíñano que poñer na parede oeste
para ter a entrada máis espectacular.
Seguro que lles vai ben. Non saben colocar un arco de globos?
Tes razón, é só que non me gusta deixar as cousas a medias.
Ola, papá.
Miles, mira quen veu.
Señor Woods, ola.
Os teus papás son moi amables invitándome a vir tanto
agora que Eva e Elle marcharon.
Falei con Elle.
- Si? - Si.
Como está?
Moi ben. Sabes que lle encantan os Ánxeles.
Parece que está moi ben alí.
Si!
Xenial.
Si, e grazas a esas prácticas
vai ir aos Globos de Ouro, que sempre foi o seu soño.
Alédome moito por ela, aínda que non poida aparecer por alí
por iso de ser persona non grata.
Mencionou algo máis ou alguén?
Como que?
Pois non sei. Por exemplo, dixo algo de Seattle?
Mirade isto.
ACCESORIOS DE PELO MEDINA, SEATTLE
E ese cartel?
Elle contoume
unha das súas ideas maxistrais despois do baile de exalumnos.
Ocorréuselle que negocios locais patrocinasen o baile
e que os cartos fosen para o persoal. Todos gañamos.
Pois… non é mala idea.
Oe, podemos falar?
Acabas de coarte, así que non empezas ben.
O que ti digas. Teño información importante para ti.
A ver que consideras importante para min.
Que divertido.
É sobre Elle.
Lembras o baile?
Ao que me invitou?
Pediucho a ti?
Si. Vese que ten bo gusto.
Vale.
Creo que o seu obxectivo non era o baile en si.
Quería recadar fondos para o persoal, que virían moi ben
despois do de Anderson e o supervisor.
Sei que se cancelou o baile,
pero non credes que estaría ben?
Por desgraza, si, é boa idea.
Non me refiro ao baile nin ao de ir en contra da escola
nin ás ideas de Woods, senón ao dos fondos. Está ben.
Deberiamos facelo?
- Podémola chamar. - Non.
Non imos facer a versión de Elle.
Que é o que nos une a todos
- nesta escola? - CarpetMart.
Bob é o Teu Tío podería colaborar.
Sería a nosa versión do Live Aid,
polas secretarias, non pola fame.
Si, estaría ben.
Podemos chamarlle "Non-baile de inverno".
Adiante.
Liz, dánseche ben os fanzines, encárgate dos panfletos.
A min correr a voz, así que farei iso,
e ti podes convencer os negocios locais
para que patrocinen o evento.
Eu podo traer a bebida.
Meus pais teñen alcol.
Xenial.
Farémolo para amolar a Elle.
Eu xa dixen que os de L. A. son vaidosos.
Que conste que o facemos por axudar,
non por amolar a Elle.
Exacto, o que dicía eu.
O importante é que o faremos ao noso xeito.
Non ao de Elle.
Instituto Rainier West.
Donna?
Elle Woods?
Ola. Só chamaba para desculparme.
Non deixei resolto un tema dun arco de globos.
Xa, non creo que haxa problema por iso.
Ninguén está falando diso?
Non que eu oíse.
Vaia, xenial.
Ei, retómase o teu baile, cariño.
Cancelárase?
Si, así é, pero Liz, Dustin, Miles e, créalo ou non,
Kimberly retomárono.
Agora xa non é un baile, é máis ben un concerto en CarpetMart…
En realidade non sei ben como é,
pero consiste en recadar fondos para a escola
e vanlle chamar "Non-baile de inverno".
É estupendo.
Xa coñeces estes rapaces,
fan as cousas ao xeito deles.
Si, está claro que si.
Como vai iso de…? Como era? As prácticas?
Moi ben, en realidade. Sabes que Heather Locklear…?
Perdoa, colgo.
Hai un problemiña de sangue aquí,
pero alédame que sexas feliz. Iso é o que querías.
Si.
- Iso vai con iso? - Exacto.
Sei a fama que ten, pero preparádevos para a dureza de Ana.
Sacou a Karl Lagerfeld dun evento de adopción de gatos
para rifarlle por enganarse de pantalóns.
Non está mal.
Grazas.
Estou impresionada.
Todas seguides as tendencias, así que ides por bo camiño.
De feito, tedes un gusto moi parecido.
Eliximos ben.
Iso é bo ou malo?
Que teñamos o mesmo gusto.
Creo que é bo.
Todas estamos sacando a moza Cosmo que hai en nós.
Bordástelo.
Presentareille as vosas ideas a Anna St. George en estilismo.
Meu Deus.
E especialmente ti, Elle, tes un don para isto.
Como vai a planificación do Non-baile de inverno?
É bastante complicado, pero sairá ben.
Elle chamou á escola.
Estou case segura de que quería saber como ía todo por aquí.
Parecía que botaba de menos a todo o mundo.
Xa, claro.
Podo dicir algo?
Creo que o vas facer igual.
Está claro que meteu a zoca
e non me alegra que che fagan dano,
pero cres que cabe a posibilidade
de que a túa reacción a isto non se deba só a Elle?
Que outra cousa podería ser?
Cariño, tes medo ao abandono
desde pequena.
Está xustificado, polo de teu pai.
Cres que o asunto de Elle contribuíu a iso?
É un falar.
Quizais por unha vez poderías ser un pouco máis indulxente.
Ela salvoume de ter que pasar de tres a dez anos no cárcere.
Janet, podes mover ese colgadoiro? Non, ese non, esoutro.
E o seu refresco baixo en calorías? Ten que estar do tempo.
Téñoo eu.
Grazas.
Temos o primeiro estilismo no manequín de alí
e aquí os complementos dos que falamos.
As de prácticas e eu demos cuns pendentes perfectos.
Podo dicir que é un absolu…?
Son bonitos, verdade?
O único que abraia máis ca o seu ollo para isto
é o meu para o talento.
Era un chiste. A non ser que non queira que o sexa.
É bonito.
Espere.
Só quero dicir que ese estilismo é moi Vogue 1994.
Esta é Elle, a rapaza de prácticas máis testuda,
e quere dicir que Vogue 1994 é algo moi bo.
Si, pero tamén é algo conformista.
Podo?
Vale.
Unha moza Cosmo é audaz.
E, síntoo, pero todas nesta sala temos moito medo.
Levaría imperdibles ata a metade da coxa
cun forro por debaixo.
Para min ser audaz é atopar algo novo.
Bo instinto.
Dicir que Pavement é mellor ca The Smashing Pumpkins
é unha tolemia.
Niso equivócaste.
En serio?
Eu paso.
Queres o último de PJ Harvey?
Por suposto.
Debería estar en rock alternativo, subsección punk blues,
subsección punk blues feminino.
E tamén aí.
Como levas o de Elle?
Estou bastante enfadada, pero vouno levando.
Que xenerosa.
Miña nai díxome
que a miña reacción ao de Elle pode estar influenciada
polo medo ao abandono, debido ao meu pai
e a certa persoa á que biquei no campamento de verán
e que despois se asegurou de que ninguén o soubese. Queres bolsa?
Ninguén non.
Sabíao Shannon.
Non sabía iso.
Xa.
Mira, vin porque teño malas noticias.
Ou boas noticias disfrazadas de malas.
Bob é o Teu Tío separáronse, non poden tocar en CarpetMart.
Pois estamos fodidos.
Claramente eran boas noticias.
Pódesme deixar acabar?
Pensei que quizais podías tocar ti no sitio deles.
Si, en que planeta?
Neste.
A única persoa que me viu tocar foi miña nai
e foi porque chegou cedo á casa e eu estaba ensaiando.
A túa música é moi boa.
Non a escoitaches.
Só tres persoas compraron a miña fita, así que…
- Xenial. Si. Estupendo. - Si, é…
Ti pénsao.
Que se sente ao estar de volta?
Vanessa, hai unha palabra máis contundente
- ca "éxtase"? Esa. - "Bo instinto"?
Seino!
Durante cinco segundos crin que estaba desterrada
do mundo da moda e probablemente do mundo, en xeral.
Pero era coma se algo no meu interior
me estivese dicindo que confiase e fose eu mesma.
Que profundo, Elle.
Non paraba de pensar no que me dixo Liz
na festa da piscina
que non era de piscina…
A que te botou de Seattle?
Si. Máis ou menos. Hai matices nesa historia.
Esa é Heather Locklear?
Ola, Heather.
Deus santo, encántame Melrose Place.
Elle, temos que saudala.
- Máis importante: Sexy Josh ás doce. - Ás 11:45.
- Ás 12:15. - Non.
- Dispersión. - Si.
Ola.
Podemos falar nalgún sitio?
Por suposto. Acabo de lembrar que teño que ir ao baño.
Perdoa.
Podes sentar.
Como…?
Por favor, non chames a atención. Intento agocharme.
De quen se agocha?
De todos.
Eu tamén me agocho.
Non de todos.
Só dun rapaz.
Que pasa con el? Moi baixo? Moi parvo?
Moi previsible.
Impresionáchesme o outro día.
Vaia, iso significa moito para min.
Non tes que facer iso. Todos o fan.
Son sincera, a súa opinión impórtame.
Vas ser a miña asistente mañá nos Globos de Ouro.
A xente adoita soltar un berro agudo ao oílo.
Asegúrolle que berro por dentro.
Imaxinei moitas veces que me pasaba isto
e agora pasou realmente e…
É unha sensación…
Previsible?
Si.
É unha longa historia, pero o semestre pasado estiven
nun lugar moi distinto ao que estaba afeita.
Por primeira vez na miña vida sentinme…
motivada.
Agora estou aquí, facendo algo que me gusta e…
non estou motivada.
Un amigo meu traballaba en Perry Ellis
e cría que a xente da súa firma de moda era demasiado precavida.
Así que un día decidiu ser atrevido.
Foi contra o establecido
e xuntou na pasarela a flanela e as Doc Martens.
Os críticos crucificárono. Que imbécil lle pon un gorro a Kate Moss?
Cagouna por completo e en Perry Ellis despedírono axiña.
Foi o desfile máis cativador que vin nunca.
Se hai desavinzas, estás onde debes.
Teño que pasearme por aí.
Antes de que marche, quen era o seu amigo deseñador?
Marc Jacobs.
Quedo co seu nome.
Farei o mesmo co teu.
Estás de broma? O estudio demandoume.
Arruineime por culpa disto.
Non sei de que falas.
Por Deus, síntoo moito.
Que pasa? Non están pasando canapés abondo?
Non o sei. A do cátering recoñeceu a túa nai e toleou.
Acabou coa miña carreira.
Ai, Deus!
Meu pai desgracioulle o nariz!
Teño tres traballos para pagar as reconstrucións.
El non te arruinou.
A túa insolvencia estaba nas revistas de chismes
antes de que pisases a clínica de Wyatt.
Tomei unhas cantas malas decisións financeiras, vale?
Non é polos cartos.
Retiraron a miña portada da revista de telenovelas, sabes?
Déronlla a Kelly Ripa!
Ti e mais eu deberiamos falar en privado.
En privado! Sinto moito facer moito ruído.
Estoute avergonzando! Pregúntome como te sentes.
- Sei que cometeu un erro. - Un erro?
Isto é máis ca un erro, estamos?
- Arruinoume a vida! - Pinta mal.
- Por favor. - Non vou montar un espectáculo.
Só quero falar con ela. Estou ben!
Es un monstro! Un monstro!
Eu que sei, está…
En fin, creo que os seus problemas de ira acabaron coa súa carreira.
Iso si que é triste, e non o pequeno erro de Wyatt, Jordan.
Podería dicirse que Wyatt dalgún xeito contribuíu á súa carreira.
Non sei se estaría para facer portadas de telenovelas.
Ese nariz pode abrirlle moitas portas. Dáme no nariz que terá éxito!
Vale, xa está. Estás ben?
O relacións públicas de meu pai pode encargarse disto. Ti dáme o sinal.
Doucho.
Quizais debería falar coa miña nai un momento.
Claro.
Ei, escoita, que vas facer?
Non o sei. Creo que lle mandarei unhas flores mañá pola mañá
- e espero que se solucione. - Vale.
Creo que fuximos dos problemas seguido en vez de enfrontarnos a eles.
Ti e papá. Eu e… practicamente todos os de Seattle.
Vale.
E se volvemos? Os Ánxeles é a solución fácil a un problema difícil.
Cariño…
Estoume decatando de que boto de menos enfrontarme a cousas difíciles.
En Seattle hai desavinzas, e creo que iso é o que necesito.
A moda sempre estará aquí para min, pero quédame moito por aprender da vida.
- Recuperaches a túa vida… - Veña.
En serio?
Si. É unha idea estupenda. Vamos.
Eu tamén teño algunhas… desavinzas que solucionar.
Que tal mañá?
- Vale. - Si?
E os Globos de Ouro?
En Seattle hai un Non-baile
e prefiro ir a iso.
Está ben.
Quédame unha cousa por facer.
A quen espiamos?
Pensei que entre estes axentes habería rexouba,
pero falan da aburrida película Profesor Holland.
Como está?
Estará ben.
Segues agochándote de Josh?
Non intencionadamente.
Quería contarche algo.
Volves a Seattle.
- Como o sabes? - Coñézote.
O teu corazón segue alí.
Pero non quero cometer os mesmos erros que a última vez.
A nosa amizade significa moito para min
e quero que manteñamos o contacto e nos vexamos.
Sabes o que? O mellor de ter amigas coma ti
é saber cando deixalas brillar.
Alguén está mellorando en non ladrar todo o voo.
O noso pequeno corremundos.
Vou onda papá, que está fóra. Ven cando queiras.
Ola.
Non sei se quererás volver falar comigo,
pero o único que se me fai máis raro ca falarche
é non falarche.
E ti por aquí…?
Veño.
Ti?
Marcho. Volvo á casa de meu pai.
Só vin para arranxar unhas cousas e,
se son sincera…
Para amargarme a vida?
Un pouco.
Xa, merecíao.
Perdoa por contar na escola o do voso bico.
Creo que un dos motivos polo que estaba tan enfadada con vós
era que estaba enfadada comigo por romper con el
e co mundo por quitarme a miña nai.
Síntoo.
Por todo.
Non quero estar enfadada contigo para sempre.
Nin con el.
Vós tedes que vivir a vosa vida e eu teño que vivir a miña.
Última chamada para o voo 712 a Denver.
Diríxanse á porta…
Son o único que te frea para estar con el?
Quizais.
Pois por min está ben.
Aburiño.
Contenta por estar de volta?
Dixen: "Contenta por estar de volta?"
Non.
Perdoa, non quería falar disto agora,
pero xa que mo preguntas…
Non.
Está ben, sei que Seattle e ti non tivestes un bo comezo,
e creo que quizais é que…
Non é Seattle.
Vale.
Era máis fácil botarlle a culpa a Seattle,
porque é moi fácil culpar a Seattle
en vez de afondar no que realmente me fai infeliz.
E que é?
Deixei que a túa carreira rexese a miña vida
e cometiches este erro
que revolucionou as nosas vidas, e eu permitincho.
Acaso non o fixeches ti?
Non argallaches todo o de Cosmo con Elle?
Non me preguntaches que me parecía.
Si, exacto.
Porque a filosofía da familia Woods é evitar problemas custe o que custe.
Enviei a solicitude de Cosmo de Elle
por non recoñecer que era infeliz.
Estaba fuxindo de ti e dos nosos problemas e teño que afrontalos.
Cara a cara.
Que significa iso?
Ola, papá!
Ola. Sei que actuei coma se nada e me fixen o duro
cando falamos por teléfono, pero estrañeite moito.
Choraches cada vez que falamos.
Eu tamén me alegro moito de verte.
Pero hai un Non-baile ao que teño que chegar…
Entendido.
Chad e Charlie dixéronme que a túa amiga Liz toca hoxe.
- Que dis? - Si.
Por que non mo dixeches?
Porque hai 24 horas estabas vivindo en L. A.
Non podo perder á actuación da próxima…
Cantante famosa á que ela admiraría.
Carole King.
- Acelera, por favor. - Vamos, cariño.
Perdón.
Probando, un, dous.
Ola.
Axúdoche?
Podo soa.
Vale, pois axúdoche igual.
Que tal todo por aí?
Hai moita xente. É unha pasada.
Estás ben?
Si, estou ben.
Estou ben.
Son eu.
Estou bastante nerviosa.
Vale, estou máis nerviosa.
Pretendía o contrario.
- Por que ía pasar iso? - Non sei.
Probando, un, dous.
Probando.
Vale.
Repetimos.
Liz Miller, ao escenario, por favor.
Cala, Todd!
Que pasa? Non é hora punta.
Hai un tributo a Nirvana no Mercer Arena.
Espera.
É unha banda de versións,
non a orixinal, obviamente.
Non tomei unha decisión crucial na miña vida
para que a estraguen impedimentos físicos.
Enténdoo, cariño, pero non podo mover os coches.
BENVIDOS AO NON-BAILE
Ola…
Ola. Chámome… Non sei que digo, xa sabedes…
quen son.
Ánimo, Liz!
Si!
Queres que sexamos amigas?
Se queres, podemos ir por aí.
Ti e mais eu, sen finxir. O noso é real…
Vou correndo.
Espera!
Sei o que vas dicir, vas intentar convencerme,
pero estarei ben. Confía en min, vale?
Esqueciches algo.
Grazas.
- Vai. - Vale.
- Adeus, papá! - Sorte!
Veña!
Vale, enténdote.
Quizais estea tola.
Conseguirao?
Conseguirao. E en tacóns.
Non me odies.
VENDEMOS OURO
DÁLLE ELLE
Fixéchesme descubrilo.
Valo conseguir!
Non me odies.
Pode ser
que me fixeras descubrilo.
Descúbreo ti.
Non me odies.
Pode ser
que me fixeras descubrilo.
Descúbreo ti.
BENVIDOS AO NON-BAILE COA ACTUACIÓN DE LIZ
PARA RECUPERAR O DIÑEIRO ROUBADO POLOS INIMIGOS
Fixérono eles sos.
Folerpas de neve.
PATROCINIO DE FOLERPAS
VENDA SOLIDARIA DE FANZINES
Perdino?
Outra, Liz!
Perdoa. Perdón. Desculpa.
Agora vén algo que todos entendemos: unha canción de Nirvana.
Esa seina.
En realidade é… unha versión dunha versión,
porque tecnicamente Nirvana versionou esta canción, así que…
Vamos, Liz!
Creríasme se che dixese
que es a raíña do meu corazón?
Por favor, non me enganes cando che faga dano.
Non é o que parece.
Escoitas zoar o meu amor?
É moi boa, verdade?
Crin que estarías nos premios.
Isto era máis importante.
Ódiasme, non si?
E a Elle Woods que non abandona?
- Eu non abandonei! - Claro.
Vale, tecnicamente si, pero desculpeime.
Chamei e escribín. Ninguén me contestou.
Porque nos doeu!
A min doeume!
Ti marchaches e listo.
Por que mo pediches?
- O que? - Que fose contigo ao baile.
Por que aceptaches?
En serio queres que o diga en alto?
O amor zoa.
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa: Magdalena Sánchez