KRZESŁA
Już czas! Na taniec ojca z córką.
Juniper i jej tata.
Gdzie tata?
Źle się czuje. Wypalił dziesięć cygar.
Jeszcze szkocką.
Wystarczy panu.
Kolejną szkocką.
Nie obrazi się pan?
Czytał pan wiersz dla córki.
To Frost?
William Carlos Williams?
Ja to napisałem.
Co?
Miał rodzaj refrenu?
Tak, to piosenka.
To mógłby być hit.
Jak piosenki Sabriny Carpenter.
Są popularne.
Wie pan, kto je pisze? Starsi panowie.
Ja sam śpiewam.
Tak? Był pan kiedyś w LA?
Raz, żeby zobaczyć Miki.
Mieliśmy karnety z pierwszeństwem wstępu.
Wspaniale.
Takie karnety mają tylko ludzie z branży.
- Zna ich pan? - Owszem.
Ja produkuję blachę. Jestem tu znany.
Cholera!
Pisze pan takie piosenki, a produkuje blachę?
Mam pomysł.
Kiedy będzie pan w LA,
znam muzyków studyjnych,
na pewno chcieliby pana poznać.
Proszę się odezwać,
chciałbym usłyszeć, co pan ma w arsenale.
Mów. Nie wiem,
koleś jest chyba za głupi.
Chyba nie zrozumiał, co mówiłem.
Pojęcia nie mam.
Stacy Crystals?
Mogę pomóc?
Zniszczył pan mojego tatę.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Barb.
Nie chcesz korzystać z dnia? Wreszcie masz kasę.
Jestem zmęczona.
Za dużo wypiłam u Alice.
Przestań. Cieszyłaś się.
George też.
Jemu...
- Urwał się film. - Niezły z niego żartowniś.
Ja dziś spróbuję odzyskać pracę.
Zrobię wszystko, żeby ci ulżyć.
- Kochanie. - Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Dziękuję!
Pomyślałam, że nie musisz wracać.
Zastanów się, co chcesz robić.
Co cię uszczęśliwi.
Tak?
Dobry pomysł.
Wybaczcie.
Strasznie długie to nagranie.
Chwila.
Zabierzcie te zabawki i wypierdalajcie!
Tutaj.
I popchnięcie.
Mamy dziś zdecydować,
czy wierzymy, że to odosobniony impuls sprawił,
że Ron zaatakował Jeffa,
czy to raczej stały wzorzec zachowania.
Trudna sprawa.
Uwielbiam Rona.
Ale można było się tego spodziewać.
Ta praca jest dla niego zbyt wymagająca.
Od początku sobie nie radził.
Trudno się na to patrzyło.
Nie uważam, że powinien być zwolniony,
raczej
przesunięty o trzy, cztery stopnie w dół.
Albo pięć.
O czym my mówimy?
Rzucił Jeffem jak szmacianą lalką!
- Nie może tu wrócić. - Zgadzam się z Alice.
Mógł zrobić Jeffowi krzywdę.
Za to Ben skopałby mu tyłek.
Ben nie jest silny, tylko napakowany.
Nie wygrałbyś z Benem.
To mięśnie tylko na pokaz.
Halo?
Sprawdzałam zarzuty wobec Braccona.
- Mam coś... - Natalie, to koniec.
Co?
Musimy z tym skończyć. Nie mogę powiedzieć, dlaczego
Dokończmy to. Jesteśmy tak blisko.
- Wiem wszystko. - Co?
Boże! Mów! Kto to robi?
Może nigdy nie będę mógł ci powiedzieć.
Bo?
Gdybyś znała powód, domyśliłabyś się reszty.
Zaufaj mi.
Trudno mi ci nie mówić,
ale tak musi być.
Powiedz.
Chcę powiedzieć całemu światu, ale nie mogę.
Mnie możesz.
Nie. Chcę powiedzieć wszystkim.
- Pomagam ci. - Wiem, było super.
Cieszę się, że spędziliśmy ten czas razem.
Akcja z szynką? Genialna.
Wpadłam na to dzięki Rzeźnikowi w Wendy's.
Sama też byś coś wymyśliła.
Kocham cię.
Powiedziałaś tacie o Rzeźniku?
Kto wyrzucił mój kapelutek?
Seth, nie.
Chodź tu.
Co jest grane? Powiedz mi.
Nie chcę już grać w kosza.
Cieszę się, że grasz.
Ale jeśli nie chcesz, nie musisz.
- Serio? - Serio.
Nie mam już do tego serca.
Znalazłem coś, co bardziej mnie kręci.
Znalazłeś coś, co kochasz?
To mi wystarczy. Jestem przeszczęśliwy.
Co to takiego?
Animacja poklatkowa.
- Jak film o Rudolfie? - Nie tylko.
Widziałem tylko ten o Mikołaju.
Brak w nim wiary w Mikołaja.
Tak.
Chcę studiować na RISD.
Powinieneś to zrobić.
- Na pewno? - Tak.
Liczyliście, że dostanę stypendium koszykarskie.
Nie zadręczaj się tym.
To nie twoje zadanie.
Mama i ja coś wymyślimy.
Przepraszam, że mnie nie było.
Byłem zajęty.
Byłem nieobecny,
bo to było coś ważnego.
Nie szkodzi.
Ale wiesz,
to było coś bardzo ważnego.
Co?
Nie mogę powiedzieć,
ale byłbyś ze mnie dumny.
Co?
Niestety nikt nie może się dowiedzieć.
Bo wtedy ktoś mi bliski,
kto myśli, że na coś zapracował,
poznałby prawdę.
Dostał coś, bo próbowano mnie powstrzymać.
To wszystko moja zasługa.
Co?
Ale, kurwa, dziwaczysz.
Ktoś musi przejąć obowiązki Rona.
- Mam listę kandydatów. - No nie wiem.
Nie komplikujmy tego.
Wiecie co?
Na razie się wstrzymajmy.
Tylko ja wiem, że coś robią!
Powiem.
Powiem...
- Halo? - Hej, Ron.
Wiem, że dużo się dzieje,
ale moglibyśmy o tym pogadać przy piwie.
Może wymyślimy,
jak mógłbyś tu wrócić?
To miłe, ale potrzebuję czasu,
żeby muszę rozważyć swój następny ruch.
Następny ruch?
Pomyśleć o sobie i mojej rodzinie.
Mocno się tu ośmieszyłeś,
ale jeśli skończysz to centrum,
przejdziesz do historii.
Ludzie będą o tobie pamiętać.
Jeśli masz to gdzieś,
powodzenia.
Pomyślę o tym.
Idź i im powiedz.
Nie zrobisz tego.
Powiem.
Infolinia Columbus Herald.
Halo?
Napisaliby państwo artykuł
w stylu thrillera o oszustwie politycznym
i malwersacji,
ale bez nazwisk i konkretów?
Co robisz? Nie rób tego!
Cholera.
- Halo? - Halo? Czy to Ron Trosper?
- Tak, kto mówi? - Infolinia Columbus Herald.
Skąd pan...?
Jesteśmy zainteresowani pańskim tematem.
Chciałby się pan spotkać?, Może być nieoficjalnie.
Nie! Proszę do mnie nie dzwonić.
- Skąd pan zna moje nazwisko? - Z identyfikacji dzwoniącego.
To niebezpieczne!
Nie może pan zatajać informacji o przestępstwie.
Nic nie wiem!
Chciałbym zadać panu kilka pytań.
Nie jestem panem Trosperem,
tylko dzieckiem. To żart.
Jestem na nocowance z innymi niegrzecznymi chłopcami.
Nie ciągnij.
O tak.
Co jest, kurwa? Nie odbierasz.
Miałem zatrzymać Braccona w barze.
Nie wiedziałem, co robić. Co miałem robić?
- Przepraszam. Coś się stało. - Co?
Przestań drążyć. To koniec.
O czym ty mówisz?
W życiu nie zrobiłem nic dobrego,
a wreszcie robię to.
Dzięki temu
nie będą się śmiać nad moim grobem,
nie będą śpiewać po mojej śmierci.
Co?
Scrooge!
Przeraziło mnie to.
Śpiewali i tańczyli nad jego trumną.
Scrooge nie wiedział, że cieszą się
z jego śmierci.
A potem zobaczył trumnę
i zrozumiał.
Gdybym trafił na pierwsze strony gazet,
bo zniszczyłem dużą firmę,
nie cieszyliby się, że umarłem.
A teraz mogą.
- Przykro mi. - Bzdury.
Nie wierzę, że skończyłeś.
Masz fioła na tym punkcie.
- To koniec. - Dobra.
Więc możesz wrócić do swojej pracy i do rodziny...
Też możesz wrócić do rodziny.
Pierdol się.
Mogę pomóc?
Szukam Lynette. Mieszka tu?
Jest w pracy. Jestem jej ciotką.
Jestem znajomym jej taty.
Mike’a poznałem niedawno.
I chciałem jej powiedzieć, co zrobił.
To coś naprawdę dobrego.
Nic pan o nim nie wie.
Wiem, że robił złe...
Żegnam!
Co się stało?
Nie wiem. Odbiło jej.
Była wściekła.
Co się dzieje?
Natalie pokłóciła się z Tarą.
O nie. Dlaczego?
Bo ci powiedziałam o Rzeźniku.
Poważnie?
Podpisała umowę o poufności. Może mieć kłopoty.
Nikomu nie powiem, że Wendy’s otwiera restauracje z szynką.
Nieważne!
Mówi, że już mi nie ufa.
Jej była ją zdradzała.
Nie chcę już o tym gadać.
Kochanie, pomóż jej.
Próbuję, podniosła sama.
- Dobra. - Natalie.
Chodzi o to, że mi pomagałaś?
- To było dobre. - Daj mi spokój.
Dzidziu, nie! To czekolada!
Kurwa.
Szybciej. Wypoć czekoladę.
Musisz ją wypocić.
Idź szybciej.
Kto to? Chwila.
NUMER NIEZNANY
Nie, Dzidziu!
Dzidziu?
Dzidziu!
Dzień dobry.
Przepraszam, szukam psa.
Zaginęła.
Ktoś ją ukradł z podwórka.
Co? Tak mi przykro.
Kupiłem ją. Dbałem o nią.
- Dobrze, że Dzidzia odnalazła dom. - Dzidzia? Wabi się Myszka Minnie.
Proszę podejść.
Pokażę coś panu.
Śmiało.
W szopie?
Zapraszam.
Śmiało.
Co to?
Proszę spojrzeć.
Nowy kształt. Nikt takich nie robi.
Serio?
Tak.
Piękny.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Boże!
Ma pan wielkiego guza na głowie.
Wszystko w porządku?
Tak myślę.
Dziękuję, że odprowadził pan psa.
Cieszę się, że wróciła.
Ja też.
Może pan napisać na Facebooku Instagramie, że ją uratowałem?
Zrobić zdjęcie, otagować mnie i napisać:
"Uratował mojego psa. Bardzo się martwiłem".
Mogę.
To jest dobre.
- Dziękuję. - Świetnie.
Super.
NUMER NIEZNANY
Halo?
Już tego nie robię! Pogadaj z Alice.
Kim jest Alice?
- Co? - Kim jest Alice?
Nie jesteś od Alice?
- Nie. - Nie jesteś od Alice?
Barb znajdzie pieniądze gdzieś indziej.
Przejdziesz do historii.
Chcę studiować na RISD.
Nie wiemy, czy laktator odniósłby sukces.
Liczyliście na stypendium koszykarskie.
Pomyśl, co cię uszczęśliwi.
@ASHERBARTON76 CIĘ OTAGOWAŁ
MYSZKA MINNIE ODNALEZIONA PRZEZ TEGO BOHATERA
WRÓCIŁA DO DOMU, W KTÓRYM NA NIĄ KRZYCZĄ.
JAK? SPECJALNIE OTWORZYLIŚMY FURTKĘ!
ROK 2025 TO SZAMBO
TEGO SIĘ NIE SPODZIEWAŁEM
CZESNE NA RISD
ŁĄCZNIE: 81000 DOLARÓW
Za szkołę?
PERSONEL FISHER ROBAY
PROJEKT CANTON
NIEDŁUGO OGŁOSIMY NOWEGO SZEFA PROJEKTU.
Ron.
Wychodzisz?
Mogę?
Wiem, skąd ten zły humor.
Mam dobry.
George mi powiedział.
Mówił ci,
że wiem o twojej zagadce.
Powiedział, że wiesz i...
Chciałam przeprosić, że się z tego naśmiewałam.
Co?
Mówiłam też, że jesteś bardzo bystry i mógłbyś robić wszystko.
Ale myślałam sobie: "Po co zgrywa detektywa?".
Byłam sfrustrowana.
Dlatego tak powiedziałam. Nie mówiłam poważnie.
Tak powiedziałaś?
Nie chciałam z ciebie drwić.
- Mam to gdzieś. - Słuchaj.
Cieszę się, że dobrze się bawiłeś.
Mam to w dupie. Wisi mi.
Chciałam, żebyś wiedział.
- Kocham cię. - Pa.
Gdzie Dzidzia?
Ron. Chodź.
Mój kumpel Grego, przyjechał dziś.
Nie będziemy rozmawiać o pracy?
Wrzucimy na luz. Mała sesyjka.
- Co pijesz? - Piwo.
Wezmę ci tequilę. Bez limonki.
Zjadłeś coś tłustego? Bo idziemy na całość.
Wyjątkowy koleś.
Wydaje się spoko.
Koleś dał radę.
Pieprzysz!
- Mówię poważnie. - Cholera.
A ty? Pewnie masz szalone historie.
Nic aż tak szalonego.
Nie? Wyglądasz na świra.
- Wcale nie. - Opowiedz coś!
Wyluzuj. Ron ma wszystko poukładane.
To my jesteśmy posrani.
Ron lubi swoje proste życie.
Nie musi szukać wrażeń.
Właściwie...
Ostatnio zrobiłem coś pojebanego.
- Opowiadaj. - Ron!
Może jesteś posrany.
- Nie powinienem mówić. - Nic ne powiemy.
Nie drażnij się. Rob!
- To posrane. - Czas na Jeffa Levjmana.
- Jeff Levjman? - Idę!
Poczekaj, chcę to usłyszeć.
- Dobra. - To ja.
- Co to za wersja? - Co?
Bo to jakaś zjebana tonacja.
Normalna.
- Chcę zmienić piosenkę. - Pech.
- Chcę wybrać inną! - Wróć do kolejki.
Kogo to obchodzi?
Wszyscy chcą, żeby inni śpiewali to, co chcą.
Chcesz śpiewać coś innego? Wpisz się na listę.
Tak zrobię. Wracam na listę.
Jebany dupek.
Śpiewam lepiej.
Zwłaszcza piosenki, które sam napisałem.
- Daję czadu. - Głośniki do dupy.
Są w porządku.
Sprawdź ten kawałek.
Zobacz, co potrafię.
Jasne. Jest super.
Posłuchaj ich wszystkich.
Umiem śpiewać.
To ty?
I ja je napisałem.
Jeff Levjman, zapraszam ponownie.
Jebany dupek.
Tu Red Ball Market Global.
Proszę czekać na połączenie.
Ta sama piosenka.
Ten sam głos.
Proszę.
Ron?
Może rozgryzie to Ron
który nie jest sztywniakiem.
Nie jestem sztywniakiem, gnoju!
Nie opieraj się o ścianę. To biuro.
Będę się opierał tam, gdzie chcę!
Tam, gdzie chcę!
Kurwa mać!
Boże!
Danny Donovan?
Co Jeff robi z gwiazdą filmową?
Fajnie.
Stacy Crystals?
Gdzie Alice? Pokaż mi Alice.
Stacy Crystals.
- Zostaw wiadomość. - Oddzwoń, gdy tylko będziesz mógł.
Nie skończyliśmy.
Nie będą się śmiać nad twoją trumną.
Będziemy bohaterami!
Ron?
Lynette?
Szukasz taty?
Mike nie jest moim tatą.
Co?
Tata zginął w wypadku. Był dawcą organów,
Mike dostał jego serce.
Gdy było mi przykro,
że taty nie będzie na moim ślubie,
mama zaprosiła Mike’a, żeby odprowadził mnie do ołtarza.
W jakiś sposób tata też był tam obecny.
To był piękna chwila.
Ale Mike się wściekł, że mama nie chciała go uścisnąć.
Uścisnęła go raz, ale było mu mało.
Łapał się za serce i mówił: "Jestem twoim mężem".
Zaczął myśleć, że jest moim tatą,
a moja mama jego żoną.
Wszyscy byli dla niego niemili.
Było mi go żal i chciałam go pocieszyć,
ale on to źle zinterpretował i...
próbował
mnie pocałować.
Powiedział:
"Może serce nie ma znaczenia.
Może moglibyśmy ze sobą chodzić.
Pociągasz mnie bardziej niż mama, bo jesteś młodsza".
Sąd wydał zakaz zbliżania się,
ale to nie pomogło.
To przerażający człowiek.
Proszę nie dopuszczać go do rodziny.
Przykro mi.
To rodzina.
- To mój brat. - Mówiłeś, że jesteśmy rodziną.
Przyjdę do ciebie!
NUMER NIEZNANY
Kto mówi?
Nie spadłeś z krzesła przypadkowo.
Kim jesteś?
Gotów mnie poznać?
Powoli.
Boże. Postrzelono Stacy’ego? Kiedy?
Danny już wie?
Co z nim?
Walę sobie konia w cadillacu!
Zatrzymują mnie, cały jestem w spermie!
Próbuje sam sobie obciągnąć!
Jebana suka, walę konia, złaź ze mnie!
Super!
Tak.
Seth.
Świetna scena.
Masz talent. Obejrzyjmy jeszcze raz.
- To moje liceum. - Nie tylko twoje.
- Co? - Nie tylko ty się tu uczyłeś.
Wszystko się zaczęło, gdy byłeś chłopcem.
- Co to? - Potrzymaj je nad głową.
Urodzinowe majtki Amandy.
Boże!
Zaczęło się w liceum,
gdy próbowałeś bawić innych
wypluwając miśki i łapiąc je z powrotem do ust.
Jeden wylądował w jej dekolcie.
Amanda nigdy nie przestała o tym myśleć.
Doprowadzało ją to do szaleństwa.
Dlatego złamała twoje krzesło.
Umysłem.
Już wcześniej poruszała przedmiotami,
ale to były nieistotne drobiazgi,
niewiele się poruszały.
Ołówek.
Nakrętka, cukierek.
Teraz wiem, że gdy czegoś bardzo chce,
może coś złamać.
Kim jesteś?
To moja dziewczyna, zboku!
To twoja wina!
Napisy: TransPerfect Media