Sana bakınca yüzünden anladım.
Ona yapmak istediğin, ona müstahak olan her şeyi.
Karma insanı fena yapar.
AGATHA WIGGS OLABİLİR
Erika.
Benimle konuşman gerekiyormuş.
Evet. Ama bekleyebilir.
Emin misin? Ta buralara kadar geldin.
Sence gerçekten Wiggs mi yaptı?
Çok acayip, değil mi?
Anlaşılan Wiggs çocuğu dört yıldır taciz ediyormuş.
Oğlunun ölümü için onu suçluyormuş.
Nile Jarvis mi ihbar etmiş?
Wiggs onun kitabını yazıyormuş. Adam olası bir kaçırma olayını bildirmiş.
Polis de o yüzden Büro'yla iletişime geçmiş.
Wiggs'in bilgisayarında bulduğumuz videolarla da örtüşüyor.
Tanrım.
Evet, saatlerce kayıt yapmış. Zaman damgası da var.
Çocuğu daha birkaç saat önce öldürmüş.
Aç.
Açacak mısın?
-Müsaadenle. -Tamam, sen konuş.
Ben aşağıdayım.
Alo? Aggie?
Neredesin?
Aggie?
Siktir.
Aggie, nerede?
Aggie?
Aggie!
-Aggie? -Shelley. Tanrım, şükürler olsun.
Neredesin? Ne oluyor?
Haklıymışım. Nile yapmış.
Teddy Fenig'i öldürüp cesedini Cooper'ın odasına koymuş.
-Ben öldürmüşüm gibi görünsün diye… -Tamam, yavaşla.
Kanıtım vardı.
Onu verdiğim kişiye şu an ulaşamıyorum. Senin araman lazım.
Aggie, dinle, her ne olduysa işler sarpa sarmadan polise açıklama yap.
Her ne olduysa mı? Ne…
Bak…
Ne yani, yalan mı söylüyorum?
Hayır, demek istediğim, nerede olduğunu söylersen
sana yardım edebiliriz.
Biz mi? Biz kim?
Yanında polis mi var?
Var, değil mi?
Aggie, bırak yardım edeyim.
Siktir.
Aggie!
Siktir.
Ben götürürüm. Röportajı arabada hallederim.
-Mesele o değil. -Mesele mi?
Sadece Times'la röportajım var dedim. "Yardım etmiyorsun" deyip üstüme geldin.
Çünkü Cooper'la benim programımızı sormadan hareket ediyorsun.
Stüdyona gidip masaj yaptır o zaman. Ne iyi gelecekse.
Cooper'ı ben götürürüm.
Daha ne diyeyim?
Gitmek istemiyorum!
Cooper, şu an bununla uğraşamam. Ayakkabını al ve giy.
-Aggie, lütfen. -Ne? Götür dedin…
Aggie, Cooper nerede?
SEKİZİNCİ BÖLÜM
SON SÖZ
-Erika? -Jack. Pardon, rahatsız ettim.
Bir ricam var, biraz acil.
Tabii, ne oldu?
-Madison Jarvis'i hatırlıyor musun? -Evet.
İntihar notu. Onu kanıt arşivinden bulabilir misin?
Dijital nüshası olur mu?
Bir saate veri tabanına girip net bir kopyasını yollarım.
Erika? Orada mısın?
-Tekrar arayacağım. -Tamam.
Kötü bir fikir.
Ellerini başına koy. Hadi!
Bana yalan söylediğini sezdim.
Brian Abbott bir şey yapmıyor dedin. Hislerime güvenmeliydim.
Birbirimizi anladığımızı sanıyordum.
Saygılı davrandım.
Sakladığın başka bir şey var mı?
Brian'a ne yaptınız?
Ne demek istediğini anlayamadım.
Böyle anlaşmamıştık.
-Böyle şeyler olmamalıydı. -Ama oldu.
Artık bu işin içindesin. Benim gibi.
Aileni korumak için bir seçim yaptın. Ben de öyle yapacağım.
Ne yapmam gerekiyorsa yapacağım.
-Sakladığın bir şey varsa… -Yok.
Kusura bakma ama sana inanmakta zorlanıyorum.
Her ne biliyor ya da bildiğini sanıyorsan
hepsini unut.
Bari Brian'a ne olduğunu söyle.
Yerinde olsam
enerjimi kendi ailem için endişelenmeye harcardım.
TERS RUH BABAMA MEKTUP
ON İKİNCİ BÖLÜM BİR YALANIN MATEMİNİ TUTMAK
En sevdiğim amcam nasıl?
Erika Breton'ı ziyaret ettim.
Sorun çıkarmayacak.
-Emin misin? -Çocuklarını çok seviyor.
Ciddi olduğumuzu da biliyor.
-Her şey yolunda o zaman. -Göreceğiz.
Şimdi babanın evine gidiyorum.
Ona ne söyleyeceksin?
Olabildiğince az şey.
Oğlunun yine manşetlere yerleşeceğini öğrenmeli.
-Kapatmam lazım. -Nile?
Şerefsiz.
Mahallede helikopterler dolaşıyor.
Mill River Caddesi'nde de çevirme var.
Olay ne, biliyor musun?
Otursan iyi olur bence.
Üzüm suyunu kocaman varillere dolduruyorlar,
sonra içine maya denen bir şey koyup uzun süre bekletiyorlar.
-Maya ne? -Ne mi?
Maya…
Maya ne, bilmiyorum.
Ama üzüm suyunu
büyüklerin çok mutlu ya da çok üzgünken içmeyi sevdiği bir şeye dönüştürüyor.
Tadına bakacak mısın?
Rick amca!
-Bölmedim umarım. -Hayır, uyku vakti çoktan geçti.
Hadi bakalım, yatağa.
Hadi.
Ricky, 10 yıl önce
bunun şişesini 3.000 dolara aldım, şimdiyse 15.000 oldu.
O da bulabilirsen.
Ama…
Benitez'in çark edişini kutlarken çok iyi gidiyor.
Duyuruyu belediye binasında birlikte yapacağız.
Dinle Marty.
Er geç öğrenecektin zaten.
-Nile'ın komşusu Agatha Wiggs… -Kitap umurumda değil.
Kadın cinayet suçundan aranıyor.
-Dur, ne? -Evet.
Kasabadan bir adam kayboldu. Birkaç hafta önce haberlere çıktı.
Boğularak intihar ettiği düşünülüyordu.
Polis bu gece cesedini Wiggs'in evinde buldu.
Onlar gelmeden kaçmış.
Senin anlayacağın, kitap sorun olmayacak gibi.
Belki Nile da artık güveneceği kişileri daha iyi seçer.
-İnsan sarrafı olmadığı kesin. -Evet.
Ceset kadının evinde bulundu demek.
Nasıl?
Aslında Nile arayıp ihbar etmiş.
Ne bileyim,
bir şey görmüş galiba.
Yalan söylüyorsun Ricky.
Söylemiyorum.
-Söylüyorsun. -Niye söyleyeyim?
-Bak işte. -Ne?
Burnunu ovuşturuyorsun.
-Hep öyle yaparsın. -Hadi ama.
Yalan söylemiyorum deme yani.
Sakin olur musun? Acayip bir olay diye anlattım.
Bana bak!
Şimdi ne olduğunu söyle.
Nile mı yaptı? Yine mi?
-Yine yalan söylersen yemin ederim… -Hallettim, tamam mı?
Şerefsiz herif.
Dur. Beni dinle Marty.
Hiç durmayacak.
-Yapma şimdi. -Tanrım, durmayacak.
-Beni dinle. -Hiç durmayacak.
Dinle bak! Sorun yok, tamam mı?
-Sen tahmin etmiştin ama. Sezmiştin. -Önemi yok.
Önemli olan bana söylemiş olması. Hallettik işte.
Bak, diyorum sana.
Nile'ın bu adamla bağlantısı yok, hem de hiç.
Niye yaptı o zaman Ricky?
Hasta da ondan Marty!
Kendine engel olamıyor!
-Bana güvenmen lazım. -Hayır.
-Seni, ailemizi korudum. -Hayır.
Senin bir şey yapmana gerek yok. Ağzını açıp bir şey söylemene de.
Marty, ne oluyor? Marty?
Marty?
Başta hayal gördüğümü sandım.
Birkaç kadeh içmiştik. Net düşünemiyordum.
İşemek için yukarı kata çıktım.
Bir gürültü duydum.
Oğlunun odasından bir gümbürtü geliyordu.
Kapıyı açacakken arkamdan yaklaşıp "Oraya girme" dedi.
Gözlerinden okunuyordu. Hissettiği üzüntü değildi. Korkuydu.
Benliğimin bir parçası hemen anladı.
O histen kurtulamayınca bu sabah polisi aradım.
Ben…
Bir türlü anlayamıyorum.
Bazen film kopar. Veya belki zaten böyle biriydi.
Kimsenin içyüzünü bilemeyiz, değil mi?
Çocuğu esir tutuyorsa seni niye evine davet etti ki?
Belki DNA'mı istiyordu. Kim bilir?
Bana tuzak kuracaktı.
Suçunu örtbas etmek için beni, kitabı kullanacaktı.
Benden iyi günah keçisi mi olur? Hem bu role aşinayım.
Manyak komşu.
Sen herkesten iyi bilirsin.
İyi misin?
Evet.
Yorgunum sadece.
-En iyisi biraz uzan. Uzun bir gündü. -Evet.
Dediklerinde ciddi miydin?
Bebeği istemen konusunda.
Tabii ciddiydim.
Planımız bu değildi.
Planlar değişir. Akışa bırakmak lazım.
-Ne? Ne oluyor? -Lila arıyor.
Alo?
Hangi hastane?
Aktif kanamayı durdurabildik ama ödemi kontrol altına almalıyız.
Ne oluyor? Ben oğluyum.
-Babanızın durumunu… -Hayır, baştan başlayın.
Babanız hemorajik felç geçirmiş.
Yırtılan damarlar beyninin solunda ciddi kanamaya yol açmış.
Kendisini uyutarak ödemi azaltmaya çalışıyoruz.
Bunun da riskleri var elbette ama beynindeki basınç ölümcül olabilir.
Teşekkürler.
KİŞİLER
Ha siktir.
Hayır. Siktir!
-Dur, pilotum yok! -Cooper, yeter.
Pardon, oğlumu doktora götürüyorum da.
Soru neydi?
Babanızla görüştüğümde küs olduğunuzu söyledi.
-Merak ettim… -Önceden de her gün konuşuyor değildik.
Evet ama iletişimdeydiniz.
-Babamı yılda iki kere arıyordum. -Pilotum!
Noel'de ve doğum gününde.
-Uçamam. -O benimkini hatırlamazdı.
-Yapma! Canım… -Pilotumu istiyorum!
Sonra alırız dedim ya.
-Müsait değilseniz… -Hayır, sorun yok.
-Pardon, ne diyorduk? -Babanızla küslüğünüzü sormuştum.
Pilotum yok işte.
Aslında bana dava açtı.
Güya hikâyesinden kâr etmişim… Yeter ama ya!
Ne?
Günaydın.
Jim, nasılsın?
Tommy, gelip şu paletlere bir el atsana.
Dur, hemen geliyorum.
Paletleri bugün yollasak diyorum.
Bu ikisini al, kulübeye koy.
-Alo? -Erika?
-Evet? -Ben Aggie Wiggs.
Beni niye geri aramadın? Günceyi amirine gösterdin mi?
Alo?
Beni duyuyor musun?
Pardon. Kimsiniz?
Dedim ya, ben Agatha Wiggs.
Polis beni arıyor. Yardımına çok ihtiyacım var.
Anlayamadım maalesef.
Nasıl ya? Ne oluyor?
Neden…
Anladım.
Üstüne geldiler.
Seni tehdit mi ettiler?
Tamam.
Tamam, lütfen beni dinle.
Bari günceyi bana geri ver.
Teslim olunca polise gösteririm.
Elimde bir tek o var.
-Üzgünüm, olmaz. -Erika, lütfen…
Erika?
Yarın Benitez duyurusunu yaparken
orada olmayı planlıyordu.
Onun yerine ben gideceğim.
Basın buna bayılır.
Söyleyeceğin bir şey mi var?
Baban ölümle pençeleşiyor, senin derdinse basın toplantısı.
-Onun mirasını düşünüyorum. -Senin yüzünden burada.
Anlıyor musun?
Yalan söylediğimi anladı.
Seni koruduğumu.
Seni sefil hayatının her anında koruduğum gibi.
Dikkatli ol Rick amca.
Doğduğun günden beri babanı öldürmeye çalışıyorsun.
Senin ne mal olduğunu anlaması 50 yıl sürmüş olabilir
ama ben hep biliyordum.
Hep seni savundu. Her seferinde, defalarca.
Yapma dediğimde bile.
Ona layık bir evlat değilsin. Hem de hiç.
Otur Rick.
Merhaba.
Merhaba. Nasılsın, iyi misin?
İyiyim.
Ben…
Birkaç saat uyudum.
Güzel. Babanın durumu nasıl?
-Gelişme var mı? -Komadan çıkmadan bilemezlermiş.
O da haftalar, hatta aylar sürebilirmiş.
Hastaneye gelmeden önce Lila'yı yoklayayım dedim.
Gelmene gerek yok Nina.
Yanında olmak istiyorum.
Galeride sanatçılarından biriyle buluşmayacak mıydın?
Yeni serginin kurulumunu yapıyoruz ama Elise yerime bakacak.
Hayır, git bence.
Git. Biz de sadece oturup bekliyoruz.
Amcam da babamın başucundaki koltuğa çökmüş durumda…
Bana ihtiyacın yok mu?
Akşam evde görüşürüz. Seni seviyorum.
Ben de seni.
Yükseltsek mi?
Tabii, nasıl istersen.
-Peki efendim. -Ja, böyle iyi.
Koleksiyoncular Dachau konusunu fazla nahoş bulur diye mi korkuyorsun?
Bazıları bulabilir ama o yüzden bu kadar etkileyici.
Ninemle dedem 1933'te Bavyera'da yaşıyorlarmış.
Kampla aralarında iki kilometre bile yokmuş.
Dumanı görebiliyorlarmış, çığlıkları duyabiliyorlarmış.
Ama hiçbir şeyden haberleri olmadığını iddia etmişler.
İnsan neleri görmezden gelebiliyor. Çok acayip.
Kahve yapacaktım. Sana da yapayım mı?
Evet, lütfen.
911, acil durumunuz nedir?
Ben Agatha Wiggs. Polis beni arıyor.
Teslim olmaya hazırım.
-Tanrım. -Kötü bir niyetim yok. Konuşmak istiyorum.
Polis geliyor. Kendim aradım.
İstersen arayıp sor ama çok vaktimiz yok, birazdan gelirler.
Bak, Teddy Fenig'i ben öldürmedim. Yemin ederim.
Oğlumun anısı üzerine yemin ederim.
-Masum insanlar kaçmaz. -Kimsenin bana inanmayacağını biliyordum.
Ama bana inan diyorsun.
Çünkü biliyorum ki derinlerde bir yerde,
ki çok derinde bile olmayabilir, bunu yapanın Nile olduğunu biliyorsun.
Teddy'yi o öldürdü,
Madison'ı ve kim bilir daha kaç kişiyi öldürdüğü gibi.
-Madison intihar etti. -Hayır.
Bıraktığı, Nile'ın polise verdiği notu iki yıl önce yazmış.
Kanıtım vardı.
Bir FBI ajanına verdim ama o bunu bildiremeden biri araya girdi.
Nile, babası ya da amcası.
-Hayır. -Onu koruyorlar.
Hep korudukları gibi.
Belki senin de koruduğunu düşünmeliyim ama öyle düşünmüyorum.
Çünkü sana nasıl baktığını gördüm.
Seninle konuşma tarzını.
Sana bütün sırlarını verecek kadar saygı duymuyor.
Bence…
Bence söylediği yalana inanıyorsun,
o yüzden de sana içerliyor.
Bak,
kendini bir hikâyeye inandırmak nasıldır bilirim.
Ben de dört yıldır kendime "Oğlumu Teddy Fenig öldürdü" diyorum.
Çünkü tamam, içki içmiş olabilir ama ben de suçsuz sayılmam.
Hayatta kalabilmek için kendimi inanmam gereken hikâyeye inandırdım.
Senin şu an yaptığın gibi.
Ama böyle yaparak kendini koruyamazsın.
Nina, lütfen, içten içe doğruyu söylediğimi biliyorsun.
Bu işin sonunu da.
Agatha Wiggs!
Cinayet suçundan tutuklusun. Susma hakkın var.
Söyleyeceğin her şey aleyhine kullanılabilir.
Avukat tutacak paran yoksa avukat ayarlanacak.
Selam.
-Merhaba. -Sorun yok. Bitti artık.
Çok şey yaşadın.
-Tanrım, titriyorsun. -Evet.
Polis dedi ki onları kendisi aramış.
Bana bunu söylememiştin.
Ne istiyormuş?
Üstümü değiştirmem lazım.
Ne olduğunu anlatacak mısın?
Tutuklandı.
Ondan öncesini diyorum.
Evet… Tanrım, birden çıkıp geldi.
Kahve almak için ofisime gitmiştim.
Sonra arkamı bir döndüm, kapının ağzında duruyor.
Tanrım.
Polisi aradığını söyledi.
Onlar gelmeden benimle konuşmak istemiş.
Ne diyecekmiş ki?
"Ben yapmadım" dedi.
Sen yapmışsın.
Polise anlattığı hikâyenin aynısı yani.
"Madison'ı da o öldürdü" dedi.
Ne yani, ona inanacağını mı düşündü?
Nina?
Bana hiç mantıklı gelmeyen bir şey var.
Maddie'nin kaybolduğu akşam
kavga etmiştik.
Şiddetli bir kavga.
Bana çok…
…feci şeyler söylemişti.
Hastaydı. O…
-Kendinde değildi. -Biliyorum.
Biliyorum. Diğer Madison'a dönüşmüştü.
Kontrolden çıktığı zamanlarda büründüğü hâline.
Ama bıraktığı not
tam tersiydi.
Notu…
…huzurlu ve sevgi doluydu.
Emily Dickinson'dan alıntı yapmıştı.
Pek anlayamadım.
Bana öyle şeyler demesi, o kadar zalimce konuşması,
sonra canına kıyması.
Bana ettiği son sözlerin öyle olmasına razı olması…
Bunu hiç anlayamadım.
Belki şu ana kadar.
Notu gerçekten o gece mi yazdı?
Aggie öyle değil dedi.
Aggie mi?
Bulduğum notun eskiden kalma olduğunu söyledi.
Maddie'nin hap aldığı günden.
-"Kanıtım var" dedi. -Kanıt mı? Nasıl bir kanıt?
Doğruyu mu söylüyor?
Yaptın mı?
Ne yaptım mı?
Onu öldürdün mü?
Durup durup bunu bana neden şimdi soruyorsun?
Çünkü hiç sormadım.
Çünkü bilmeye hakkım var.
Bunlarla uğraşamayacağım.
-Gitme! -Hır çıkarmaya çalışıyorsun ama yemezler.
Çok basit bir soru. Cevap ver işte.
Cevabı biliyorsun. Baştan beri de biliyordun.
-O ne demek? -Aptal değilsin demek Nina.
Ya da bilmiyorum, belki aptalsındır.
Onu öldürdün.
Öldürdün onu.
Bana bak!
Söyle işte. Bari yüzüme söyleyecek kadar cesur ol!
Tabii ki onu öldürdüm!
Ne yapmamı istediysen onu yaptım!
Yoksa Abbott olayını bana niye söyleyesin?
Ne olacağını sanmıştın yahu?
-Böyle olsun istemedim. -İstemedin demek.
İstemedin.
Bal gibi de istedin!
Çünkü ondan nefret ediyordun!
Bencil, kendine acıyıp duran bir kaltaktı.
Sana zulmetti, sonra ikimize de kazık attı.
Aman be! Sen de aynı Aggie gibisin.
Fenig için demediğini bırakmıyordu. "O da acı çeksin" falan diyordu.
-Sanki boşa konuşuyor. -Tanrım.
Sonra o herif tam da layığını bulmamış gibi davrandı.
-Fenig'i sen öldürdün. -Aman be…
Nina, içten içe böyle olan tek kişi değilim.
Çünkü gözlerimiz önde, dişlerimiz de sivri.
Yırtıcıyız biz.
Sikişir, avlanır, öldürür, sıçarız. Bunlar bize zevk verir.
Hepimize.
Beni yargılamak, kafanı kuma gömüp "Bilmiyordum" demek istiyorsan tamam
ama bana öyle bakma, ikiyüzlülük edip büyüklük taslama.
Sanki istediğin her şeyi elde etmedin.
Her şeyi.
Tanrım.
Çok yorgunum.
O kadar yorgunum ki.
Çünkü kendimi bildim bileli
tek yaptığım şey mücadele vermek.
Sen benim eşimsin.
Çocuğumun annesisin.
Artık saklanmak istemiyorum.
Gerçekten.
En azından senden.
Saklanmana gerek yok.
Dikkatinizi bana verebilir misiniz?
Teşekkürler.
Meclis Üyesi Benitez duyurusundan sonra soruları yanıtlayacak
ama Bay Jarvis'ten önce size bağlam vermesini rica etti.
Eminim birçoğunuzun
babamın çok ağır bir felç geçirdiğinden haberi vardır.
Dualarınız, iyi dilekleriniz için hepinize teşekkür ederim.
Bu kadar kısa sürede geldiğiniz için de.
-Burada olma sebebim… -O kadına ne kadar para verdin?
Davamızı sattı!
-Yuh artık! Yolsuzluk bu! -Yuh! Davamızı sattı!
-Yolsuzluk bu! -Yuh!
-Yolsuzluk bu! Yuh! -Anlıyorsunuz ya…
Bana göre bu, sabit fikirli olduğumuzda,
kutuplaştığımızda, ortada buluşamadığımızda neler olduğunun
mükemmel bir örneği.
Evet, özel sektör olarak gerçekten sorunun bir parçasıyız.
Ama seçtiğimiz yetkilileri de sorumlu tutmalıyız.
Hele de görüşlerini savunacak cesaretten yoksun olan kariyer siyasetçilerini.
Olivia Benitez bazılarının aksine
ortaya çıkıp konuşmaktan korkmayan bir lider.
Başta Jarvis Yards aleyhinde ettiği sözleri sindirmek pek kolay olmadı tabii.
Ama kendisi dikkatimi çekti.
Nihayetinde beni somut bir şey yapmaya teşvik etti.
Dolayısıyla bugün kullanılmayan bir bina blokunu,
300 adet uygun fiyatlı daire yapılması amacıyla
Manhattan Arazi Vakfı'na hediye ettiğimi duyuruyorum.
Şimdi Olivia size zaman çizelgesini ve ayrıntıları açıklayacak.
Dinlediğiniz için teşekkürler. Size de teşekkürler Meclis Üyesi Benitez.
Liderliğiniz için.
Yuh!
Doğru. Nile Jarvis'le hemfikir olmadığımız birçok konu var.
İlişkimizin de pek iyi başlamadığı kesin ama ortak zeminde buluşabildik.
-Gelmene gerek yok demiştim. -Burada olmak istedim.
Ortak zeminde buluştuk.
-Konuşmamın ne kadarını duydun? -Hepsini.
E, nasıldım?
Bir Nile klasiğiydi.
Kendimi suçlama olayını abartmış olabilirim
ama sahalara dönmek için böyle bir bedel ödemek gerekiyor.
-Nina, sahalara döndük. -Yapma.
Telefonuna bak Nile.
Neden?
Sana bir mesaj bıraktım.
EKLENTİ: 1 SES DOSYASI
YENİ KAYIT.M4A
Öldürdün onu.
Bana bak!
Bari yüzüme söyleyecek kadar cesur ol!
Tabii ki onu öldürdüm!
Ne yapmamı istediysen onu yaptım!
Yoksa Abbott olayını…
Geçtiğimiz günlerde…
Ne olacağını sanmıştın yahu?
Bana bir daha dokunmayacaksın.
Çocuğuma da.
Nile Jarvis, tutuklusun. Susma hakkın var.
Söyleyeceğin her şey aleyhine kullanılabilir.
Bay Jarvis, yorum yapacak mısınız?
Söyleyeceğiniz bir şey var mı?
Başta Nile ısrarla masum olduğunu iddia etti.
"Ses kaydında oynama yapıldı" dedi. Kendini aklayacağına yemin etti.
İÇİMDEKİ CANAVAR
Ama Rick, cezası hafiflesin diye savcılığa kanıt sununca
hikâyesi yerle bir oldu.
Rick'in verdiği bilgiler Nile'ın hapse atılmasına yetti.
Ama Rick ondan önce
abisinin, mirasının mahvolduğunu görmemesini sağladı.
Polis! Eller yukarı!
Sonunda Nile bütün suçlamaları kabul etti.
Şartlı tahliye ihtimali olmaksızın peş peşe üç müebbet hapis cezası aldı.
Artık öldürebileceği tek şey zamandı.
Bunun için ona yardım eden tek bir ziyaretçisi vardı.
Selam komşu.
Görüşmeyeli nasılsın?
Senden iyiyimdir herhâlde.
Bolca kitap okuyup meditasyon yapıyorum. O kadar kötü değil.
Oyster Bay ne âlemde?
Evi sattım aslında.
Vakti gelmişti.
İyi bir fiyata mı?
Gerçi epey tadilat gerektiriyordu.
Kitap tam olarak bitmedi.
Ama söylemek istediğin başka şeyler olabileceğini düşündüm.
Malum…
Son sözü sana bırakmak istedim.
Vay, amma cömertsin.
Kayıt alsam?
Geçen sefer pek faydama olmadı.
Ama sorman çok hoş.
Ahlaklı.
Nina'nın aksine mi?
Kahraman değil o.
Bilirsin işte.
Nihayetinde paramın peşindeydi. Her zamanki hikâye.
Tek bildiği hayatta kalmak. Sokak kedisi gibi.
Yani…
O kadar basit değil bence.
Bir fırsat görüp onu kullandı.
Ya da vicdanı var.
O kadar saf değilsin Aggie.
Anlaşılan
Nina da değilmiş.
Bu saatten sonra konuşacak ne kaldı?
Bilmeyip de merak ettiğin ne var?
Beni bayağı çözmüş gibisin de.
Aynaya baktığında ne gördüğünü
öğrenmek istiyorum.
Sana bir şey soracağım.
Teddy'yi görünce ne hissettin? Şaşırdın mı?
Dehşete düştüm.
Başka?
Midem bulandı.
Hâlâ kâbus görüyorum.
O kadar mı?
Ah be Aggie.
O işi ikimiz yaptık.
İkimiz beraber yaptık.
Gerçekten aynı olduğumuzu düşünüyorsun.
Değiliz.
Ama şu an buradasın.
Bana doyamıyorsun, değil mi?
Neden acaba?
Aynada ne gördüğüm umurunda değil.
Nasıl bir his, onu öğrenmek istiyorsun, değil mi?
Anlatacak mısın peki?
Neredeyse üç saat konuştuk.
Cezaevi müdürü görüşmemizi bölene kadar.
Kural, kuraldır.
Tekrar konuşmayı planlıyorduk.
Ama kısmet değilmiş.
Meğer Rick amcası
Nile'ın cezaevinde yaşlanıp ölmesine razı olamamış.
"Nile'ı hiçbir kafes paklamaz" demiş.
O yüzden eski arkadaşlarından son bir iyilik istemiş.
Ölümüne nasıl bir anlam vermeliyiz peki?
Karmanın adaleti mi?
Mutlu son mu?
"Eden bulur" düşüncesi caziptir.
İyiyle kötü arasında net bir çizgi olduğunu ima eder.
Ama bu bir yanılsamadır. Bunu biliyorum çünkü cazibesini hissettim.
Oğlumu kaybettikten sonra
yasımı bir kenara bırakıp intikam arzusuna sarıldım.
Kutsal bir yoldaştı bu arzu.
Kendime doğruyla yanlış hakkında bir hikâye anlattım.
Suçluların cezalandırılması konusunda.
Nile kana susamışlığımın kokusunu aldı ve o hikâyeyi dünyaya getiren ebe oldu.
Hiddetimi kendine mal edip
karanlık bir melek gibi,
ağza alınamayacak kadar korkunç bir dileği yerine getirerek
bir başka anneyi oğlunun yasını tutmaya mecbur etti.
Ortaya yine dizginsiz bir hiddet çıktı.
İntikam arzusu, intikam arzusunu doğurdu.
Hiçbir zaman…
…kapanmayan bir yara açıldı.
Bu döngüde ben de bir rol oynadım.
Kesinlikle suçsuz değilim.
Selam.
-Geldin demek. -Tabii.
Selam.
Aggie, bu Meg.
Sonunda tanıştığımıza çok sevindim.
-Ben de. Tebrikler. -Teşekkür ederim.
Müthiş bir kitap. Biliyorsun zaten, ama…
Ama duymaktan hiç bıkmayacak.
Meg, editörüm Carol.
-Memnun oldum. -Selam.
Her son bir başlangıçtır.
Sayfayı çeviririz ama hikâyemizden kaçamayız.
Budistler de karma derken bunu kastetmiş aslında.
Onlara göre karma, kozmik bir ödeşme değil.
Yüksek bir gücün suçluyu cezalandırması değil.
Onların felsefesine göre karma daha ziyade ektiğimiz tohumlar gibi.
Bebeğim burada mıymış?
Geleceğe aktardığımız tohumlar.
Evet.
Ektiğimizi biçeriz. Ya bu dünyada ya öbür dünyada.
Karmamız mirasımızdır.
Doğuştan gelen hakkımızdır.
Evet.
Ama onu nasıl tanımlarsak tanımlayalım
Nile bir konuda haklıydı.
Karma insanı fena yapar.
İÇİMDEKİ CANAVAR ANILAR
Bir şey yok.
İyisin.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz Smith