Kitang-kita ko sa mukha mo, lahat ng gusto mong gawin sa kanya.
Lahat ng dapat sa kanya.
Ang lupit ng karma e, 'no?
Erika.
Gusto mo daw akong makausap.
Oo. Pero makakapaghintay naman 'yon.
Sigurado ka? Pumunta ka pa dito para sabihin sa 'kin.
Tingin mo gawa talaga 'to ni Agatha Wiggs?
Grabe, 'no?
Apat na taon na daw pala siyang ginugulo ni Wiggs.
Sinisisi siya ni Wiggs sa pagkamatay ng anak niya.
Si Nile Jarvis ang tumawag sa pulis?
Sinusulat ni Wiggs 'yong libro niya.
Nagreport siya ng posibleng kidnapping,
kaya tinawagan ng mga pulis ang Bureau.
Tugma din sa mga video file na nakita sa laptop ni Wiggs.
Diyos ko po.
Oo. Napakahaba nga ng ni-record niyang video.
Mga ilang oras pa lang pinatay 'yong binata.
Sagutin mo.
Sasagutin mo muna?
Okay lang ba?
Oo, sige lang.
Nasa baba lang ako.
Hello? Aggie?
Nasa'n ka?
Aggie?
Puta.
Aggie, nasa'n siya?
Aggie?
Aggie!
-Aggie? -Shelley, hay, salamat.
Diyos ko, salamat.
Nasa'n ka? Ano'ng nangyayari?
Tama ako. Si Nile nga 'yon.
Pinatay niya si Teddy,
at nilagay niya 'yong bangkay sa kuwarto ni Cooper
para magmukhang ako 'yong gumawa kasi—
Okay, dahan-dahan lang.
May ebidensiya 'ko,
at binigay ko 'yon sa isang tao na di ko makontak, kaya tawagan mo siya.
Aggie, kung anuman 'yong nangyari,
sabihin mo na sa pulis bago ka pa mapasama.
"Anuman 'yong nangyari"?
Ganito…
Tingin mo nagsisinungaling ako?
Hindi, ang ibig kong sabihin,
sabihin mo sa 'kin kung nasaan ka
para matulungan ka namin.
"Namin"? Sinong "namin"?
May pulis ba d'yan?
Kasama mo sila ngayon, tama?
Hayaan mo 'kong tulungan ka.
Puta.
Aggie!
Puta.
Ihahatid ko si Cooper.
Sa kotse na 'ko magpapa-interview.
-Di mo naiintindihan, e. -Di naiintindihan?
Sinabi ko lang na may interview ako sa Times,
tapos bumanat ka na na parang di ka sinusuportahan.
Kasi ginagawa mo lahat ng gusto mo
nang di inaalam 'yong schedule namin ni Cooper.
E di pumunta ka sa studio mo, magpamasahe ka, bahala ka,
at ihahatid ko na si Cooper, okay?
Ano pa'ng gusto mong sabihin ko?
Ayokong umalis!
Cooper, ayokong makipagtalo ngayon, kaya magsapatos ka na.
-Aggie, please. -Di ba sabi mo ihatid ko siya?
Aggie, nasa'n si Cooper?
-Erika? -Jack. Pasensiya na sa abala.
Favor naman. Emergency lang.
Oo, sige. Ano 'yon?
-Tanda mo si Madison Jarvis? -Oo.
Pakikuha naman 'yong suicide note niya sa evidence archive.
Pwede na 'yong digital version?
Titingnan ko sa database at bibigyan kita ng malinaw na kopya.
Erika?
Nand'yan ka pa?
Tatawagan kita uli.
Okay.
Wag mo nang ituloy 'yan.
Taas ang kamay. Ngayon na!
May kutob akong nagsisinungaling ka.
No'ng sinabi mong walang ginagawa si Abbott, dapat naniwala ako sa kutob ko.
Akala ko nagkaintindihan na tayo.
Iginalang ko 'yong usapan natin.
May iba ka pang gustong sabihin?
Ano'ng ginawa mo kay Brian?
Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Hindi ito 'yong usapan natin.
Hindi dapat nangyari ang ganito.
Pero nangyari.
At damay ka na.
Gaya ko.
Pinili mong protektahan ang pamilya mo. Gano'n din ako.
Gagawin ko ang lahat ng kailangan kong gawin.
Kaya kung may itinatago ka—
Wala.
Pasensiya na kung hindi na 'ko naniniwala.
Kung anuman ang alam mo, o sa tingin mong alam mo,
kalimutan mo na 'yon.
Sabihin mo man lang 'yong nangyari kay Brian.
Kung ako sa 'yo,
ilaan mo na lang 'yang pag-aalala mo sa sarili mong pamilya.
LIHAM PARA SA AKING AMA
NAGLULUKSA SA PAGKAMATAY NG KASINUNGALINGAN
Kumusta ang paborito kong tito?
Binisita ko si Erika Breton.
Di siya magiging problema.
Sigurado ka?
Mahal niya ang mga anak niya.
Alam niyang seryoso tayo.
E di wala nang problema.
Tingnan natin.
Papunta na 'ko sa bahay ng tatay mo.
Ano'ng sasabihin mo?
Hangga't maaari, konti lang.
Kailangang may magsabi na mahe-headline na naman ang anak niya.
-Ibababa ko na. -Nile?
Gago.
May paikot-ikot na mga helicopter.
May police checkpoint din sa Mill River Road?
Alam mo ba 'yong nangyayari?
Maupo ka muna.
Nilalagay nila 'yong grape juice sa malalaking drum,
tapos nilalagyan nila ng tinatawag na yeast,
at iniimbak nang matagal na panahon.
Ano po 'yong yeast?
Ano 'yong yeast?
Yeast…
Hindi ko alam kung ano 'yon.
Pero 'yon ang hinahalo sa grape juice
para maging inumin na gusto ng matatanda kapag masaya sila o malungkot.
Gusto mong tikman?
Tito Rick!
Sana di ako nakakaabala.
Hindi, natutulog na dapat siya.
Sige na. Labas na.
Sige na.
Alam mo, Ricky, ten years ago, 3,000 lang ang isang bote nito.
Ngayon, nasa 15,000 na.
'Yon ay kung makakahanap ka.
Pero…
bagay na bagay 'to sa slice ng humble pie na inihain ko kay Benitez.
Magkasama kaming mag-aanunsiyo sa munisipyo.
Makinig ka, Marty.
Mababalitaan mo rin 'to.
-Si Agatha Wiggs na kapitbahay ni Nile— -Wala na 'kong pakialam sa libro.
Wanted siya sa pagpatay.
-Ano? -Oo.
May nawawalang binata. Nasa balita 'yon mga ilang linggo na.
Akala ng mga tao nagpakalunod siya.
Kanina, nakita ng mga pulis sa bahay ni Wiggs 'yong bangkay niya.
Wala na si Wiggs pagdating nila.
Kaya sa tingin ko di na magiging problema 'yong libro.
Matututo na siguro si Nile kung sino'ng dapat pagkatiwalaan.
Mabilis siyang magtiwala, e.
Oo.
-Nakita 'yong bangkay sa bahay ni Wiggs? -Oo.
Paano?
Ang totoo, itinawag ni Nile sa mga pulis.
Siguro…
may nakita siya.
Nagsisinungaling ka, Ricky.
Hindi.
-Oo. -Ba't naman ako magsisinungaling?
-Ayan, o. -'Yong ano?
Kinukuskos mo ang ilong mo.
-D'yan ka nabibisto. -Pambihira.
Kaya wag mong sabihing di ka nagsisinungaling.
Kumalma ka nga.
Naisip ko lang na gusto mong malaman. Ang gulo ng kuwento.
Tumingin ka sa 'kin!
Ngayon, sabihin mo kung ano'ng nangyayari.
Si Nile ba ang may gawa nito? Inulit niya na naman ba?
-Pag nagsinungaling ka, isinusumpa ko— -Inayos ko na.
Putang ina.
Teka! Makinig ka. Marty.
Ayaw niyang tumigil.
-Wag ngayon. -Ayaw niyang tumigil.
-Uy. Makinig ka. -Hindi siya titigil.
Makinig ka! Wag kang mag-alala, okay?
Alam mo nang mangyayari 'to. Kinutuban ka na.
Di na mahalaga 'yon.
Ang mahalaga, lumapit siya sa 'kin. Inayos na namin.
Maniwala ka, walang koneksiyon si Nile do'n sa binata.
Walang kahit ano.
E, bakit niya ginawa 'yon, Ricky?
Dahil may sakit siya, Marty!
Dahil hindi niya mapigilan ang sarili niya!
-Magtiwala ka sa 'kin. -Hindi.
-Pinrotektahan kita, tayo. -Hindi.
Wala ka nang dapat gawin.
Wala ka nang kailangang sabihin.
Marty, ano'ng nangyayari? Marty? Uy.
Marty? Uy!
Marty?
Akala ko ini-imagine ko lang no'ng una.
Nakainom kami. Magulo 'yong isip ko.
Tapos umakyat ako sa taas para umihi.
At may narinig akong ingay.
Kalabog na galing sa kuwarto ng anak niya. Kaya…
binuksan ko 'yong pinto,
nasa likod ko si Aggie, "Di ka pwede d'yan."
Nakita ko sa mga mata niya.
Hindi kalungkutan.
Takot.
Tapos kinutuban na 'ko.
Di mawala sa isip ko, kaya tumawag ako ng pulis kaninang umaga.
Parang…
ang hirap paniwalaan.
Nagdidilim ang paningin ng tao.
O baka gano'n talaga siya.
Hindi natin alam ang tunay na pagkatao niya.
Bakit ka inimbita ni Aggie sa bahay niya kung nasa taas 'yong lalaki?
Baka gusto niya ng DNA ko. Ewan ko.
Gusto niya 'kong i-set up.
Ginamit niya 'ko at 'yong libro para itago 'yong ginawa niya.
Ako ang tamang-tamang sangkalan. At sanay ako sa role na 'yon.
Ang baliw na kapitbahay.
Ikaw ang mas nakakaalam no'n.
Okay ka lang?
Oo.
Pagod lang ako.
Magpahinga ka na.
-Ang daming nangyari ngayong araw. -Oo.
Seryoso ka ba sa sinabi mo?
Tungkol sa pagkakaroon ng anak?
Oo naman.
Alam kong hindi 'yon kasama sa plano.
Nagbabago ang mga plano.
Sabayan na lang natin.
-Bakit? Ano'ng meron? -Tumatawag si Lila. Hello?
Saang ospital?
Napigilan namin 'yong bleeding, pero kailangang makontrol 'yong pamamaga.
Ano'ng nangyari? Anak ako.
-Sinasabi ko 'yong status ng tatay mo— -Ulitin mo.
Nagka-hemorrhagic stroke ang tatay mo.
Nagka-bleeding sa left hemisphere dahil sa pagputok ng ugat.
Isinailalim siya sa coma para makontrol 'yong pamamaga.
May kaakibat din 'yon na panganib,
pero mas delikado 'yong pressure sa utak niya.
Salamat.
Puta.
Wag, puta!
Teka, wala 'yong pilot ko!
Cooper, tama na.
Sorry. Dadalhin ko kasi sa doktor 'yong anak ko.
Pakiulit 'yong tanong.
Sabi ng tatay mo, di na kayo nag-uusap. Gusto kong malaman kung—
Hindi rin naman kami madalas mag-usap noon.
Oo, pero nagkakausap kayo?
-Tinatawagan ko siya twice a year. -'Yong pilot ko!
Tuwing Pasko at birthday niya.
-Di ako makakalipad. -Di niya tanda 'yong akin.
-Uy, ano ba! Anak— -Kailangan ko 'yong pilot ko!
Kukunin natin mamaya. Sinabi ko na.
-Miss Wiggs, kung busy kayo— -Hindi, okay lang.
-Sorry. Nasa'n na tayo? -Bakit di na kayo nag-uusap ng tatay mo.
Wala na 'yong pilot ko.
Kinasuhan niya kasi ako.
Sabi niya pinagkakakitaan ko 'yong kuwento niya— Buwisit!
Ano 'yon?
Uy. Good morning.
Uy, Jim, kumusta?
Uy, Tommy. Halika't tulungan mo 'kong ilipat 'tong mga tabla.
Sige, teka, susunod na 'ko.
Iniisip kong i-ship na ngayong araw 'tong mga tabla.
Kunin mo 'tong dalawa at ilipat mo sa shed.
Hello?
Erika?
-Oo. -Si Aggie Wiggs 'to.
Ba't di ka na tumawag? Ipinakita mo 'yong journal ni Madison sa boss mo?
Hello?
Naririnig mo ba 'ko?
Sorry.
Sino 'to?
Kakasabi ko lang. Si Agatha Wiggs 'to.
Hinahanap ako ng mga pulis, kaya kailangan ko ng tulong mo.
Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Ano? Ano'ng nangyayari?
Bakit…
Okay.
Pinigilan ka nila, 'no?
Tinatakot ka nila?
Okay.
Okay, makinig ka na lang, please.
Pakibalik na lang sa 'kin 'yong journal
para maipakita ko sa mga pulis pag sumuko ako.
'Yon na lang ang hawak ako.
Sorry, hindi pwede.
Erika, please—
Erika?
Plano niyang sumama bukas pag…
nag-anunsiyo si Benitez.
Kaya ako na lang ang pupunta.
Magugustuhan 'yon ng press.
May gusto ka bang sabihin sa 'kin?
Nag-aagaw-buhay ang tatay mo, press conference pa ang iniisip mo.
-Legacy niya ang iniisip ko. -Nandito siya dahil sa 'yo.
Naiintindihan mo?
Alam niyang nagsisinungaling ako.
Alam niyang pinagtatakpan kita.
Gaya ng lagi kong ginagawa sa bawat minuto ng pesteng buhay mo.
Magdahan-dahan ka, Tito Rick.
Mula nang ipinanganak ka, unti-unti mo nang pinapatay ang ama mo.
Fifty years pa ang inabot bago niya nakita kung ano ka.
Pero ako, matagal ko nang alam.
Paulit-ulit ka niyang tinulungan.
Kahit na pinipigilan ko na siya.
Di ka karapat-dapat sa tulong niya o sa kahit ano pa.
Maupo ka, Rick.
Hi.
Hi. Kumusta ka na?
Okay lang ako.
Bale…
nakatulog naman ako kahit papa'no.
Mabuti. Kumusta 'yong dad mo?
Ano na'ng balita?
Malalaman lang pag nagising na siya.
Baka abutin 'yon ng ilang linggo, o ilang buwan.
Naisip kong kumustahin si Lila bago ako bumalik sa ospital.
Di mo na kailangang pumunta, Nina.
Gusto kitang samahan.
Di ba makikipagkita ka sa isa sa mga artist mo?
May inaasikaso kaming bagong show, pero sabi ni Elise, siya na lang daw muna.
Hindi. Puntahan mo na 'yon.
Puntahan mo na. Walang ibang gagawin dito kundi maghintay.
Inangkin na rin ng tito ko 'yong upuan sa tabi ng kama ni Dad.
Hindi mo talaga 'ko kailangan d'yan?
Magkita na lang tayo sa bahay mamaya.
I love you.
Love you too.
Taas pa siguro?
Oo. Sige, kung gusto mo.
-Yes, ma'am. -Oo. Ayan, okay na.
Nag-aalala ka bang di magandang subject ang Dachau para sa mga collector?
Siguro para sa iba. Pero kaya nga ang lakas ng dating nito, e.
Tumira 'yong lolo't lola ko sa Bavaria no'ng 1933.
Wala pang dalawang kilometro mula sa camp.
Nakikita nila 'yong usok,
naririnig 'yong mga iyakan,
pero hindi daw nila alam kung ano 'yong nangyayari.
May mga bagay na sadyang pinipili nating hindi makita.
Magtitimpla 'ko ng kape. Gusto mo?
Sige, salamat.
911, ano'ng emergency mo?
Si Agatha Wiggs 'to. Hinahanap ako ng mga pulis.
At handa na 'kong sumuko.
-Diyos ko. -Di kita sasaktan.
Mag-usap lang tayo.
Papunta na'ng mga pulis. Tinawagan ko sila.
I-check mo. Kaya lang wala na tayong oras, baka dumating na sila.
Makinig ka.
Hindi ko pinatay si Teddy Fenig. Maniwala ka.
Isinusumpa ko sa alaala ng anak ko.
Hindi nagtatago ang mga inosente.
Alam kong walang maniniwala sa 'kin.
Pero gusto mong maniwala ako.
Kasi tingin ko, sa loob mo,
o siguro kahit konti, may pakiramdam ka na gawa 'to ni Nile.
Pinatay niya si Teddy.
Gaya ng pagpatay niya kay Madison, at sa kung ilan pa.
-Nagpakamatay si Madison. -Hindi.
'Yong suicide note niya, 'yong galing kay Nile,
sinulat niya 'yon two years bago siya nawala.
May pruweba 'ko.
Binigay ko 'yon sa isang FBI agent, irereport niya sana, pero napigilan siya.
Baka ni Nile o ng tatay niya o ng tito niya.
-Hindi. -Pinoprotektahan nila siya.
Gaya ng lagi nilang ginagawa.
At siguro gano'n ka rin. Pero hindi, e.
Dahil nakita ko kung pa'no ka niya tingnan.
Kung pa'no ka niya kausapin.
Hindi ka niya nirerespeto, wala siyang tiwala sa 'yo.
Tingin ko…
tingin ko naniniwala ka do'n sa kasinungalingan,
at do'n siya nagagalit sa 'yo.
Makinig ka.
Alam ko ang pakiramdam
na paniwalain ang sarili mo sa isang kuwento.
Nitong huling apat na taon,
sinasabi ko sa sarili ko na pinatay ni Teddy Fenig ang anak ko
dahil, oo, nakainom nga siya, pero ako…
may kasalanan din ako.
Sinabi ko sa sarili ko 'yong kuwento na kailangan kong marinig
para lang mabuhay ako.
Gaya ng ginagawa mo ngayon.
Pero di ka mapoprotektahan no'n.
Nina, please, alam kong iniisip mo rin na tama ako.
Alam mo kung pa'no ito magtatapos.
Agatha Wiggs!
Arestado ka sa pagpatay. May karapatan kang manahimik.
Anumang sabihin mo ay magagamit laban sa 'yo sa korte.
Kung hindi mo kayang kumuha ng abogado, bibigyan ka.
Hi.
-Hi. -Okay na.
Tapos na.
Ang dami mong pinagdaanan.
-Naku, nanginginig ka. -Oo.
Sabi ng mga pulis, si Aggie mismo 'yong tumawag sa kanila.
Di mo sinabi sa 'kin 'yon.
Ano daw ang gusto niya?
Magpapalit lang muna 'ko ng damit.
Sasabihin mo ba sa 'kin 'yong nangyari?
Inaresto nila si Aggie.
Ibig kong sabihin, bago siya arestuhin.
Oo, bigla na lang siyang sumulpot.
Pumunta 'ko sa opisina ko para kumuha ng kape, tapos…
pagharap ko, nando'n na siya, nakaharang sa pinto.
Grabe.
Tumawag na nga daw siya sa mga pulis.
Gusto raw niya 'kong makausap bago sila dumating.
Para sabihin ang ano?
Na hindi siya ang pumatay.
Ikaw daw.
Bale, tulad ng sinasabi niya sa mga pulis.
Pinatay mo rin daw si Madison.
Ano'ng akala niya, basta mo na lang siyang paniniwalaan?
Nina?
Alam mo, may isang bagay na di ko maintindihan.
No'ng gabing nawala si Maddie,
nag-away kami.
Matindi.
Nakapagbitaw siya
ng masasakit na salita.
Dahil may sakit siya.
Dahil…
-Dahil wala siya sa katinuan. -Alam ko.
Alam ko. Siya 'yong isang Madison.
'Yong isang Madison…
pag sinusumpong siya.
Pero 'yong sulat niya…
kabaligtaran 'yon.
'Yong sulat niya…
kalmado
at mapagmahal.
May quote galing kay Emily Dickinson.
Hindi ko naiintindihan.
'Yong mga sinabi niyang di maganda sa 'kin
bago siya nagpakamatay,
'yong mga huling salita na…
na…
'Yon ang hindi ko maintindihan.
Siguro hanggang ngayon.
Sinulat niya ba 'yon no'ng gabing 'yon?
Sabi ni Aggie, hindi.
Sabi ni Aggie?
Sabi niya matagal na daw 'yong sulat na nakita ko,
noon pang lumaklak ng mga gamot si Maddie.
May nakita daw siyang pruweba.
Anong klaseng pruweba?
Tama ba siya?
Ginawa mo ba?
Ang ano?
Pinatay mo ba si Maddie?
Bakit mo itatanong sa 'kin 'yan…
ngayon?
Dahil hindi ko naitanong.
Dahil karapatan kong malaman.
Ayokong makipagtalo.
-Wag mo 'kong talikuran! -Gusto mo lang makipagtalo.
Napakasimpleng tanong lang no'n. Sagutin mo lang ako.
Alam mo ang sagot. Matagal mo nang alam.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ibig sabihin, Nina, di ka tanga.
Ewan ko, siguro nga tanga ka.
Pinatay mo si Maddie.
Pinatay mo nga siya.
Tingnan mo 'ko!
Sabihin mo. Maging matapang ka man lang na aminin sa 'kin!
Oo, pinatay ko siya!
Ginawa ko 'yong gusto mong gawin ko!
Bakit mo sasabihin sa 'kin 'yong tungkol sa kanila ni Abbott?
Ano pa ba sa tingin mo ang mangyayari?
Hindi 'yon ang ginusto ko.
Hindi mo ginusto 'yon?
Hindi mo ginusto?
Siyempre ginusto mo!
Dahil galit na galit ka kay Maddie!
Makasarili siya at madrama siya.
Inabuso ka niya tapos tinraydor niya tayong dalawa.
Diyos ko naman! Para kang si Aggie.
Dumada nang dumada tungkol kay Fenig.
Kesyo gusto niyang magdusa din si Fenig gaya niya.
-Parang nagpaparinig, e. -Diyos ko.
Tapos kunwari pa siyang nalulungkot sa sinapit ni Fenig.
Pinatay mo si Fenig.
Pambihira.
Nina, hindi lang ako 'yong may ganito sa loob ko. Hindi.
Dahil may mga mata tayo at matatalas na ngipin.
Mga maninila tayo.
Nagtitirahan tayo, nanghahanting, pumapatay, tumatae, at gusto natin 'yon.
Bawat isa sa 'tin.
Kaya kung huhusgahan mo 'ko, kung gusto mong magbulag-bulagan
na kunwari wala kang alam, sige, pero wag mo 'kong titingnan nang ganyan.
Wag kang magpakainosente at magbanal-banalan
na parang hindi mo nakuha lahat ng gusto mo.
Lahat.
Diyos ko.
Pagod na pagod na 'ko.
Buong buhay ko,
ang tanging ginawa ko ay lumaban nang lumaban nang lumaban.
Ikaw ang asawa ko.
Ikaw ang ina ng anak ko.
Ayoko nang itago ang totoong ako.
Ayoko na.
Lalo na sa 'yo.
Hindi na kailangan.
Pakiusap, makinig muna kayo sa 'kin saglit.
Salamat.
Sasagutin kayo ni Konsehal Benitez pagkatapos ng anunsiyo niya,
pero hiniling niya kay Mr. Jarvis na ipaliwanag muna sa inyo.
Siguradong nabalitaan na ninyo na na-stroke ang ama ko.
Salamat sa inyong lahat na nagdarasal para sa kanyang paggaling
at sa pagpunta n'yo dito kahit biglaan.
-Nandito ako para tiyakin na ang pamilya— -Magkano ang binayad mo kay Benitez?
Traydor si Benitez!
Ano ba! Korapsiyon 'to!
Ano ba kayo! Traydor si Benitez!
-Ano ba, korapsiyon 'to! -Tara na.
-Korapsiyon 'to! -Bale…
Ano ba!
Para sa 'kin, 'yan ang magandang halimbawa ng mangyayari
kapag masyado tayong nagmatigas at naging sarado.
Hindi na tayo marunong makipagkasundo.
Oo, totoo na marami sa 'ming nasa private sector ang parte ng problema.
Pero kailangan din nating panagutin ang ating mga halal na opisyal.
Lalo na 'yong mga batikang politiko
na di kayang panindigan ang paniniwala nila.
Pero si Olivia Benitez
ay isang leader na hindi natatakot tumindig at magsalita.
Oo, 'yong una niyang pagtutol sa Jarvis Yards,
hindi magandang pakinggan,
pero nakuha niya ang atensiyon ko,
at 'yon ang nagtulak sa 'kin para gumawa ng makabuluhang bagay.
Kaya ngayon, iaanunsiyo ko ang regalo ko
na undeveloped square block sa Manhattan Land Trust
para pagtayuan ng aabot sa 300 na abot-kayang pabahay.
Ngayon, sasabihin ni Olivia ang tungkol sa timeline
at iba pang mga detalye,
kaya salamat sa pakikinig, at salamat,
Konsehal Benitez,
sa iyong leadership.
Boo!
Totoo.
Magkaiba ang pananaw namin ni Nile Jarvis.
At hindi naging maganda 'yong simula namin,
pero nagawa naming magkasundo.
Sabi ko, di mo na kailangang pumunta.
Gusto kong nandito ako.
Nagawa naming magkasundo.
Gaano karami 'yong narinig mo?
Bawat salita.
Ano? Kumusta naman?
Nile na Nile.
Medyo sumobra lang ako sa pag-ako ng pagkakamali,
pero 'yon ang kailangan para makabalik.
Nakabalik na 'ko.
-Nina, nakabalik na tayo. -Wag.
I-check mo 'yong phone mo, Nile.
Bakit?
Nag-iwan ako ng message sa 'yo.
Pinatay mo si Maddie.
Tingnan mo 'ko!
Sabihin mo. Maging matapang ka man lang na aminin sa 'kin!
Oo, pinatay ko siya!
Ginawa ko 'yong gusto mong gawin ko!
Bakit mo pa ba sasabihin sa 'kin 'yong…
Nitong mga nakaraang araw…
Ano pa ba sa tingin mo ang mangyayari?
Hindi mo na 'ko mahahawakan ulit.
Kahit ang anak ko.
Nile Jarvis, inaaresto ka namin. May karapatan kang manahimik.
Anumang sabihin mo ay magagamit laban sa 'yo sa korte.
Mr. Jarvis, may komento ka ba?
Mr. Jarvis, may gusto kang sabihin?
Noong una, ipinagsisigawan ni Nile na inosente siya.
Iginiit niyang gawa-gawa ang recording at sumumpang lilinisin ang pangalan niya.
Pero gumuho ang kuwento niya
nang maging state witness ang Tito Rick niya
kapalit ng mas mababang hatol.
Sa dami ng inamin ni Rick, sobra-sobra na 'yon para makulong si Nile.
Ngunit siniguro niya muna
na hindi na makikita pa ng kanyang kuya ang pagkawasak ng legacy nito.
Pulis kami! Taas ang kamay!
Sa huli, hindi na dumepensa si Nile sa lahat ng kaso.
Hinatulan siya ng tatlong life sentence at walang tsansang mabigyan ng parole.
Oras na lang ang papatayin niya.
At isang bisita ang tutulong para magawa niya 'yon.
Hi, kapitbahay.
Kumusta ka na?
Siguro mas mabuti kesa sa 'yo.
Ewan ko lang. Lagi akong nagbabasa, nagme-meditate. Okay lang naman.
Kumusta ang Oyster Bay?
Binenta ko na 'yong bahay.
Oo. Panahon na, e.
Mataas mo nabenta?
Mukhang marami ngang aayusin do'n.
Hindi pa tapos 'yong libro.
Pero…
naisip ko na baka marami ka pang gustong sabihin ngayong…
Naisip kong ialok sa 'yo 'yong pangwakas na salita.
Grabe, ang bait mo naman.
Okay lang bang i-record ko?
Hindi 'yan nakabuti sa 'kin no'ng nakaraan.
Pero salamat at nagpaalam ka.
Ethical.
Di gaya ni Nina?
Hindi siya bayani.
Alam mo 'yon?
Pera ko lang talaga ang habol niya.
Lumang tugtugin na.
Survivor siya. Para siyang pusang gala.
Ang totoo,
hindi gano'n kasimple 'yon.
Nakakita siya ng pagkakataon, at sinunggaban niya 'yon.
O baka nakonsensiya siya.
Hindi ka gano'n kamangmang, Aggie.
Gano'n din si Nina,
sa huli.
Ano pa ba ang dapat nating pag-usapan?
Ano'ng gusto mong malaman na di mo pa alam?
Mukhang kilalang-kilala mo na 'ko.
Gusto kong malaman ang nakikita mo
pag humaharap ka sa salamin.
May itatanong ako.
Ano'ng pakiramdam no'ng nakita mo si Teddy?
Nagulat ka ba?
Takot na takot ako.
At?
At sukang-suka.
Binabangungot pa rin ako.
Wala nang iba?
Hay, Aggie.
Tayo ang gumawa no'n.
Nang magkasama.
Tayong dalawa.
Wow, talagang…
talagang iniisip mo na pareho tayo.
Hindi tayo pareho.
Pero nandito ka.
Hindi ka nananawa sa 'kin, 'no?
Bakit kaya?
Wala ka namang pakialam kung ano'ng nakikita ko sa salamin.
Gusto mo lang malaman kung ano'ng pakiramdam, di ba?
Sasabihin mo ba?
Halos tatlong oras kaming nag-usap.
Hanggang sa awatin na kami ng warden.
May mga patakaran.
At plano naming mag-usap ulit.
Pero hindi na 'yon nangyari.
Dahil sa huli,
hindi kontento si Tito Rick na mabuhay si Nile sa bilangguan.
Hindi sapat na makulong lang siya.
Kaya humingi siya ng tulong sa mga dating kaibigan.
At ano ba ang masasabi natin sa pagkamatay niya?
Karma ba 'yon?
Happy ending?
Nakakatukso ang paghihiganti.
Nagbibigay ito ng malinaw na hangganan sa pagitan ng mabuti at masama.
Pero isa itong ilusyon.
Alam ko dahil naramdaman ko na ang hatak nito.
No'ng namatay 'yong anak ko,
inalagaan ko ang kagustuhan kong makapaghiganti.
Lagi ko itong kasama.
Gumawa ako ng kuwento tungkol sa tama at mali.
Tungkol sa pagpaparusa sa maysala.
Naamoy ni Nile ang pagkauhaw ko sa dugo
at tumulong siya para bigyang-buhay ang kuwentong 'yon.
Ninamnam niya ang poot ko
at tulad ng isang anghel ng kadiliman,
tinupad niya ang isang napakasamang hiling
na nag-iwan ng isa pang ina na nagluluksa sa kanyang anak.
Panibagong poot na malayang lalago.
Paghihiganti na nanganganak ng paghihiganti.
Isang sugat…
na hindi naghihilom.
Kasabwat ako sa seryeng ito ng mga pangyayari.
Malayo ako sa pagiging inosente.
Uy.
-Nakarating ka. -Oo.
Aggie, siya si Meg.
Wow! Nakilala na rin kita sa wakas.
-Ako rin. Congratulations. -Salamat.
Sobrang ganda. Alam kong alam mo na 'yon, pero—
Pero hindi siya magsasawang marinig 'yon.
Meg, siya ang editor ko, si Carol.
-Hi. Nice to meet you. -Hi.
Bawat wakas ay isang simula.
Inililipat natin ang pahina,
pero di natin matatakbuhan ang ating kuwento.
At iyon mismo ang karma ng sinasabi ng mga Buddhist.
Para sa kanila, ang karma ay hindi paghihiganti.
O pagpaparusa ng daigdig na mula sa itaas.
Para sa kanila,
ang karma ay parang mga buto na itinatanim natin.
'Yan ba 'yang baby ko na 'yan?
Mga buto na ipinapasa natin.
Oo.
Aanihin natin ang itinanim natin.
Sa buhay na ito o sa susunod.
Ang karma ang ating mana…
ISANG MEMOIR
…at ating pag-aari.
Oo.
Pero paano man natin ito bigyan ng kahulugan,
tama si Nile sa isang bagay.
Malupit ang karma.
ISANG MEMOIR
Wag kang mag-alala.
Walang mangyayari sa 'yo.
Nagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz