THOMAS EDWARD BRENT NAMATAY ABRIL 22, 1915 - EDAD 18
Buhay siya.
Jimmy. Akala ko ay patay ka na.
Sino ang bumaril sa iyo?
Kung ipahihintulot mo, Lady Eileen. Salamat.
- Nahuli mo ba siya? - Sino?
Ang lalaking nakamaskara.
Nakarinig ako ng ingay kaya bumaba ako
at nakita ko siyang tumatakas sa bintana.
Kasinlakas siya ng baka.
Nasaan si Dr. Matip?
Mukhang hindi siya bumaba.
Lady Eileen, sandali.
Patay na ba siya?
Hindi.
Nakatulog lang siya sa halip na mamatay.
Parehong pampatulog na pumatay kay Gerry.
Ang ibinigay ni Lady Coote kay Emily.
Hindi mo ba nakikita?
Isa pang paglason at tangkang pagpatay.
- Hindi ba malinaw ang nangyayari? - Hindi malinaw, hindi.
Naniniwala akong may mga bagay na taliwas sa kung ano ang nakikita,
at may mga bagay
na eksakto sa kung ano ang nakikita.
Ano ang ibig sabihin noon?
Ang mga gamit ni Dr. Matip.
Ninakaw ang mga iyon.
Mga binibini at ginoo, ang lugar ay ligtas na.
Walang maaaring umalis nang walang pahintulot ko.
Inasikaso na ng doktor si Mr. Thesiger at ngayon naman ay si Dr. Matip.
Battle, hindi maaaring magpatuloy nang ganito.
Tiniyak ko kay Dr. Matip na ito ang pinakaligtas na lugar sa lahat.
Tiyak na pagagalitan ako ng punong ministro.
- Gumawa ka ng paraan. - Nakagawa na ako, Mr. Lomax.
Nahuli ng mga tauhan ko ang kawatan.
- Mga kasama, ipasok siya. - Opo.
- Loraine? - Loraine?
Kumusta, Jimmy? Parang wala ako sa sarili ko.
- Kilala mo siya? - Kilala namin.
Dahil kay Jimmy kaya ako narito.
Ikaw lang ang naging mabuti sa akin mula nang namatay si Gerry.
Ang akala ko kasi'y nanganganib ka. Hindi ko napigilan ang sarili ko.
Loraine, hindi ko alam.
Sandali lang, siya ba ay nakapkapan na?
Oo. Walang nakita sa kanya.
- Ano ang dapat kong ginawa? - Ako ang magpapatotoo.
Matipunong lalaki ang nagtangka sa akin.
Nasaan si Sir Oswald?
Napakagandang tanong niyan, Lady Eileen.
- Naisip ko nga. - Tiyak kong nakita ko siya.
Hindi, hindi pa siya bumababa sa kabila ng kaguluhang ito.
Hindi siya ganyan. Laging siya ang unang nagrereklamo.
Ano ang ginagawa n'yo at gising pa kayo?
Saan ka nanggaling, Oswald?
A, naglakad-lakad ako. Nakita ko ito.
Binaril siya roon.
Oo.
Oo, nakita ko ito sa damuhan.
Oo. Salamat. Kukunin ko iyan.
Mukhang Mauser ito.
Kung maaari, mas mabuti sana
kung iniwan mo ito kung paano mo ito nakita.
Patawad kung ganoon.
Bakit ka nasa damuhan?
Hindi ako makatulog, naglakad-lakad ako. Nakita ko iyan.
- Ganoon ba? - Oo.
Maaaring nahulog ng nagtangka kay Jimmy
habang tumatakas.
Wari ko ay nahuli ako sa kaguluhan dito.
May bisitang babae rin. Sino iyan?
Maaari na kayong bumalik sa inyong mga kuwarto
habang ginagawa namin ng mga tauhan ko ang aming trabaho.
Mr. Lomax, pansamantala kong ilalagay ang bagong dating sa isa sa mga kuwarto.
Patuloy siyang babantayan.
Mahigpit na binabantayan ang bakuran. Walang puwedeng pumasok o lumabas.
Umaasa akong mas marami akong maibabalita sa inyo pagsapit ng umaga.
Ngunit sa ngayon, pumasok na kayo sa inyong mga kuwarto.
Mr. Lomax.
Huwag kang mabahala. Nakabantay pa rin ang mga pulis.
Mukhang hindi ka rin makatulog.
Pareho tayong masyadong,
paumanhin sa aking Pranses, sympa.
- Ganoon ba? - Huwag kang matakot. Hindi ako papasok.
Hindi ko na iisiping lumampas pa. Pero siyempre, puwedeng mangarap.
- May kailangan ka ba? - Nararamdaman mo.
Alam kong mararamdaman mo.
Likas sa iyo iyan, bagama't magaspang at hindi pa sanay.
Bakit ka nasa aking pintuan?
Dapat kong sabihin nang tuwiran.
Iyan ang gusto mo. Iyon ang iyong tunay na pagkatao.
Linawin mo, Lomax, kung hindi'y mag-aalab ang mundo mo.
Ayos ka lang ba?
Sana nga.
Maaari ko bang kunin ang iyong...
Ay, susmaryosep.
Hindi mo naman sinasabi na...
Nauunawaan mo. At ikaw na ikaw iyan.
Mr. Lomax, hinihiling mong pakasalan kita?
Oo.
Ang hinihiling ko lang bilang kapalit
ay munting pagkilala sa aking pag-ibig at pagmamahal sa iyo.
Lady Eileen?
Magandang umaga, Lady Eileen.
Umaasa akong maayos ang lahat?
Hindi lubos, hindi.
Buti't nakatakas ako sa alok na kasal.
Mula kay George Lomax.
Ano ang palagay mo roon?
Ang mas magandang tanong, ano ang palagay mo roon?
Ayaw ko talagang isipin. Hindi ko gusto ni katiting.
Ano ang tinitingnan natin?
Wala tayong tinitingnan na kahit ano.
Nagkakamali ka, Superintendent.
Puwede mo bang ipaliwanag kung bakit abala ka sa damuhang ito?
Inaalala ko ang tungkol sa mga bakas ng paa.
Kay Sir Oswald? O sa nagtangka kay Jimmy?
Hindi, sandali.
Iisa lang ang bakas.
Oo.
May uka.
Diyan nakita ang baril?
Dapat nating isipin na ganoon.
Nahulog ng nagtangka kay Jimmy habang tumatakas.
Pero kung isa lang ang bakas ng paa, imposible iyon.
Ngunit ayon kay Sir Oswald, natagpuan niya ang baril sa damuhan.
Nakikita kong malalim ang iniisip mo.
Isa lang ang mga bakas ng paa,
pero tayo ay napaniwala na dalawa ang tao rito.
Hindi tugma, hindi ba?
Maraming bagay ang hindi.
Malalim ang nagawang uka ng baril.
Nasira ang magandang damo.
Na parang nakapagtataka kung nalaglag iyon ng isang tumatakas.
Ang palagay ko ay...
itinapon iyon.
Mula sa may kalayuan.
Na may kabigatan.
Ano ang palagay mo kay Sir Oswald?
Marami akong naiisip, Lady Eileen,
pero hangga't iniisip pa lang at di pa tiyak,
mas gusto kong huwag munang sabihin.
Sadyang kakaiba iyan.
Sana ay matutunan din ng iba.
Iniutos ko sa mga tauhan ko na tawagin ang lahat sa loob.
Kay laking tulong mo.
Ako? Sa paanong paraan?
Dalawang bala.
Isa, natagpuan sa kuwartong ito,
ang isa naman ay sa labas.
Ngayon...
Miss Wade.
- Ang balang ito... - Miss Wade.
...ay pinaputok mula sa—
Lady Coote, may problema ba?
Oo.
- Nawawala ang isang hikaw mo. - Talaga?
- Ituon natin ang... - Oo nga.
Regalo iyon ng kapatid ko. Babalikan ko sa kuwarto.
May isa ba sa mga pulis mo na sasama sa akin?
Sandali lang ito.
Turner, alis na. Bilisan mo.
Kumusta ang pakiramdam mo, Dr. Matip?
Parang niloko ako.
Pumunta ako rito sa pangakong ligtas ako.
Pinatulog ako. Ninakaw ang aking pinaghirapan.
At may isa ritong higit pa ang alam kaysa sa sinasabi nila.
Na sasabihin ko sana, Dr. Matip.
Imposibleng makalabas ang pormula sa lugar na ito.
Buo ang tiwala ko sa Superintendent.
Nababahala pa rin ako kung sino ang bumaril sa akin kagabi.
- Buweno... - At babalik ba siya?
O nandito ba siya ngayon?
Kasama natin, nagtatago kahit lantad sa paningin.
Ano?
Ano ang ipinahihiwatig mo, Thesiger?
Mga ginoo, mga binibini, pakiusap.
Maayos ang lahat. Gaya ng sinasabi ko, dalawang bala—
Ano ito, Superintendent?
Lady Eileen, nais kong—
O siya, sige.
Katibayan Z.
Ito ay, o dating guwantes.
Natagpuan sa parilya sa pugon. Halos abo na, pero may natira pa.
May gusto bang magsuot nito?
Ako na, kung gusto mo.
Salamat. Napakabuti mo.
Hayan.
Punit-punit ang mga gilid.
Marka ba iyan ng ngipin? Bakit may mga marka ng ngipin?
Nakikita ninyo? Napakalaki.
Napakalaki para sa iyo.
Salamat.
Tama.
Ngayon, kung maaari, bumalik tayo sa usapin ng dalawang bala.
Ang isa ay nasa kuwartong ito, ang isa ay nasa labas.
Pinaputok ang bala mula sa Colt 11 ni Mr. Thesiger.
Leopold.
Salamat. Leop—
Nadaplisan ang gilid ng bintana,
at nakita kong nakabaon ito sa punong yew na iyon.
Samantalang ito...
ay pinaputok mula sa Mauser 32 semiautomatic,
tumama sa braso ni Mr. Thesiger at...
Biyas na nakakapit sa akin.
- Salamat, Mr. Thesiger. - Pasensiya na.
...bumaon ito sa upuang ito.
Pinaputok mula sa baril na natagpuan ni Sir Oswald sa damuhan,
at tanging bakas ng daliri lang niya ang nasa baril.
Maliban kung ang humawak ay nagsuot ng guwantes.
Hindi ko pa rin maunawaan ang mga marka ng ngipin. Bakit...
- Pasensiya na. Ituloy mo. - Salamat.
Maaari bang isa sa mga kalalakihan dito
ang...
magbato nito?
Si Sir Oswald, marahil?
- Ako? - Napakabuti mo.
Pumunta ka rito sa bintana.
Halika.
At ihagis mo sa gitna ng damuhan.
Ihahagis?
Kung maaari. Ihagis mo nang todo habang ako'y lalabas sandali.
Tiyak ba tayo sa pulis na iyan?
Puwede ba siyang mag-utos kay Oswald na maghagis nang ganito?
Inaalam natin ang nangyari, Lady Coote.
Sige.
Ihagis mo na.
Mahusay ang pagkakahagis.
- Hindi ko kailangan ng papuri mo. - Hindi po. Tama.
Hindi pangkaraniwang sitwasyon ito.
Naghahagis ng baril bago pa man makapag-almusal ang tao.
Ayos na ba, Superintendent?
Oo. Salamat, Sir Oswald.
Parehong uka ang iniwan ng baril gaya ng nauna.
Naihagis mo pa nga ito na siyam na metro pa ang layo,
ngunit ikaw nga nama'y matipuno, hindi ba?
Hindi ko alam ang ipinahihiwatig mo.
Wala naman. Nanunuri lang para sa katotohanan.
Mukhang malinaw na sa akin.
Matapos patulugin ng salarin si Matip,
ninakaw niya ang mga dokumento, dumaan sa galamay-amo,
nakaharap si Thesiger,
nagpaputok, bang, natumba si Thesiger,
pagkatapos ay inihagis ang baril,
tumakbo sa terasa patungo sa daanan sa labas.
Kung saan siya mahuhuli ng mga tauhan ko, gaya ni Miss Wade.
Wala pa rin si Miss Wade.
Ako na ang pupunta para sunduin si Miss Wade.
Manatili kayong lahat dito, pakiusap.
- Opisyal. Walang ibang aalis. - Wala po, sir.
Hindi ako ang tinutukoy niya.
Turner.
Naku, hindi.
Diyos ko, matindi ang pinsalang tinamo niya.
Wala si Loraine.
Ano ang nangyayari, Superintendent? May narinig kaming kotse.
Kotse mo iyon, tinangay ni Loraine Wade.
- Ano? - Mga lalaki, sumama kayo.
- Ano? - Ano?
Ibig sabihin, si Loraine ang nagtangka sa iyo?
Alam ko ang pagkakaiba ng lalaki at babae.
- Lady Eileen, imbestigasyon ko ito. - Bilisan mo.
- Hindi. Superintendent, hindi riyan. - Ano?
Pinalipat ko ang kotse mo sa likod. Medyo masakit sa mata.
Ganoon ba?
Sa pangunahing kalsada ako. Mukhang mabilis siya.
Kung dumaan tayo sa istasyon ng tren? Baka lumipat siya.
Parang tunay na utak-kriminal ang pagkakasabi mo, Jimmy.
Salamat, William.
Hinay-hinay. Gusto naming makaligtas sa biyahe.
Huwag mong punahin ang pagmamaneho ko, Jimmy.
Napakahirap na araw na nito,
dahil kay Loraine at sa... kakila-kilabot na alok ng kasal.
- Ano? Sino ang nag-alok ng kasal sa iyo? - Si Lomax. Kakila-kilabot.
- Hindi mo siya puwedeng pakasalan. - Sang-ayon ako riyan.
- Mabubuhay ka ng napakaginhawa. - Ayaw ko ng maginhawang buhay.
Malinaw naman sa iyong pagmamaneho.
Bundle, tigil!
Kita ninyo? Ano ang sinabi ko?
ISTASYON NG MARKET BASING
Doon kayo sa mga pasukan.
- Tabi. Panganib sa bansa. - Sa dalawa kayo! Akin ang tatlo at apat!
Sumakay na lahat! Huling tawag na.
Hindi. Pasensiya na.
Bundle, sa una. Pasakay na sa tren. Halika!
- Bundle. - Hindi. Tabi!
- Pasensiya na. - Tabi!
- Makikiraan! - Huwag!
- Jimmy. - Heto na. Itigil ang tren!
- Bilisan mo. - Salamat. Salamat.
May nakita kayong babaeng may manila envelope?
Mukhang may kasalanan.
- Wala? - Kahit sino? Wala?
Napakaganda niya.
Tingnan ko kaya ang mga bagon habang iniisa-isa ninyo ang mga upuan?
- Walang mangyayari kung magkakasama tayo. - Tama ba 'yan?
Natakasan nga niya ang pulis kanina.
Hindi ako natatakot sa kanya, Jimmy.
Bill, saan mo nakuha iyan?
Kinuha ko noong narinig kong nagkakagulo sa Wyvern.
Ebidensiya iyan.
Kailangan mo ng proteksiyon, Bundle.
Ako lang ba, o medyo nakapagtataka ang ikinikilos ni William?
Bakit gustong-gusto niyang mauna?
Ano ang sinasabi mo?
Paano kung pinatulog ni Bill si Matip at kinuha ang pormula
at ipinasa niya kay Loraine na nagtatago sa paligid,
sinugod ako upang ilihis ang atensiyon habang tumatakas?
Walang tao sa kuwarto pagpasok ko.
Alam ni Bill ang plano nating magbantay, alam niya ang puwesto ko,
at alam niyang walang sagabal sa kanya.
Kasama ko siya noong unang pumunta ako sa Seven Dials,
noong nakulong ako sa kuwarto.
Palagay mo ba'y magkasabwat sila ni Loraine?
Sa palagay ko, dapat tayong mag-ingat.
Pasensiya na.
- Bill? - Bundle?
Dito. Hawak ko siya.
Parang ang bilis naman. Mag-ingat ka, Bundle.
Nasa kanya ang modelo at pormula. Patunay na siya ang gumawa.
Sinasabi ko sa kanyang nagkakamali siya. Magpapaliwanag ako.
Dapat lang talaga.
Bakit mo kinuha ang pormula?
Para kay Gerry.
Pinatay siya dahil dito.
- Ginagawa ko ito para sa kanya. - Hindi ako naniniwala.
May tiwala ka sa mga iyan? Si Gerry, hindi nagtiwala.
Huwag mong banggitin si Gerry.
Akala mo ba magagamit mo siya para makatakas dito?
Pinainom mo ng pampatulog si Matip gamit ang lasong pumatay kay Gerry.
Akala ko ay si Lady Coote, pero ngayon alam ko nang ikaw iyon.
Kasama ka sa pagtitipon sa Chimneys.
Nilason mo si Gerry.
Nagkakamali ka.
Hindi ko pa naiintindihan ang buong kuwento.
- Malabong pagtangkaan mo si Jimmy. - Ako na rito.
Bill, tumahimik ka.
- Patingin ng tiket mo. - Ano?
Pakiulit?
Patingin ng tiket.
O babarilin ka ni Bill. Hindi ba, Bill?
Oo.
Nakapagtataka ka.
May oras para sa inspeksiyon ng tiket.
- Di ko makita— - Sumabay ka.
Planado itong lahat.
May oras siya sa Abbey para planuhin ang pagtakas niya.
Sumakay siya sa mismong tren na ito.
Akala ko'y may katatagpuin ka sa kabilang dulo
pero ang tiket na ito ay hanggang sa susunod na istasyon lang.
Doon mo ba ibibigay ang pormula?
Tulungan mo ako, Jimmy.
Jimmy, ibaba mo ang baril.
Jimmy, huwag.
Loraine.
Ako ang natitirang bahagi ng kuwento.
Ang guwantes sa parilya.
Kaya interesadong-interesado ang Superintendent.
At ang mga marka ng ngipin.
Naiintindihan ko na lahat.
Pakiulit?
Sa kaliwang kamay ka humahawak ng baril.
O, ngayon?
Walang nanloob sa Wyvern Abbey.
Gawa-gawa mo lahat.
Binaril mo ang sarili mong braso
para marinig namin.
Isinuot mo ang guwantes sa kaliwang kamay.
Guwantes na napakalaki sa iyo.
At para walang mga bakas ng daliri,
tinanggal mo gamit ang mga ngipin mo.
At itinapon sa apoy.
Inihagis mo ang baril mula sa aklatan patungo sa damuhan.
Ikaw ang gumawa, hindi si Sir Oswald.
Malapit ko na sanang makuha.
Hindi ako makapaniwalang mas mahusay maghagis si Sir Oswald.
At kung naglagay ng panggatong sa apoy si Lomax,
wala na sanang natira.
Ginawa mo lahat ng iyon para guluhin kami
para mapatulog ni Loraine si Matip at manakaw ang pormula.
Matalas ka pala talaga.
Tapos na ang laro.
Ibaba mo ang baril, Jimmy.
- Bill! - Bundle, diyan ka lang.
Salamat.
Nilason ni Loraine si Gerry.
Binaril mo si Ronny.
Mabuting tao ka, Bundle.
Ngunit masyado kang matalino. At nagiging sagabal ka na.
At kung maibibigay namin ang pormula at higit sa lahat, para mabayaran kami,
wala na dapat karagdagang sagabal.
Jimmy.
May gusto akong sabihin.
- Ano na naman? - Saluhin mo.
Bill. Bill, naririnig mo ba ako? Bill.
A, binaril niya ako.
Tumama ang bala sa kaha ni Matip.
Mahusay na imbensiyon ito.
Iniligtas nito ang buhay ko.
Hahabulin ko si Jimmy. Nasa kanya ang pormula.
- Hindi, ako na lang ang susunod sa kanya. - Pahintuin mo ang tren.
Hindi ito dapat makarating sa tagpuan nila.
Paano ko gagawin iyon?
Taga-Foreign Office ka 'ka mo.
Nasa Inglatera tayo. Saklaw ito ng Home Office.
Pasensiya na.
Ihinto mo ang tren, Bill.
MULTA SA MALING PAGGAMIT £5
Tapos na ang laro, Jimmy.
Lumabas kayong lahat, ngayon din!
Lumabas lahat, ngayon din, kundi ay babarilin ko kayo!
Bilisan ninyo, labas!
- Labas. - Deretso lang.
Lumabas na kayo. Labas!
Babarilin mo ako?
Gaya ng pagbaril mo kay Ronny?
Oo na. Oo.
Ako nga iyon.
Pero wala na akong magawa.
Masyado siyang nagtrabaho.
Nakipag-usap siya sa akin.
Napakasipag ng kaibigan nating si Ronald.
Wala rin naman siyang napala.
Pero sa totoo lang, Bundle, kailangang maintindihan mo.
Wala akong ginawa kay Gerry.
Gusto ko si Gerry.
Si Loraine iyon. Nilagyan niya ng halo ang champagne ni Gerry
habang matamis na nakangiti sa kanya.
Iniwan niya ang bote sa lamesita para magmukhang...
iba kaysa sa tunay na nangyari.
Kaibigan mo si Gerry.
Ang mga orasan na nakapatong sa ibabaw?
Ako iyon.
Kailangang linlangin ang mga tao.
Alam kong nagbibiruan sina Ronny at Bill gamit ang mga orasan,
at nabanggit ni Gerry ang Seven Dials pagkatapos ay pinagsisihan niya.
Kaya parang biyaya ang dating.
Sinabi ni Ronny sa akin na ikaw iyon.
Noong agaw-buhay siya.
Sabihin mo...
Jimmy...
Thesiger...
Seven...
Dials.
Hindi ko alam ang ibig niyang sabihin.
Nakalulungkot na naiintindihan mo na.
Kung kailan malapit na kami.
Kung hahatian kita, wala rin bang mangyayari?
Iyan ba ang dahilan ng lahat ng ito?
Pera?
Ano pa ba? Medyo kinakapos ako ngayon.
Ang totoo, mas malaki ang utang ko kaysa sa mayroon ako, at lalong lumalaki.
Huwag mong bigyang-katuwiran ang ginawa ninyo.
Hindi mo naman ako babarilin.
Walang magluluksa para sa iyo.
Medyo masakit iyon. Ang nanay ko siguro.
Bakit hindi kita dapat barilin?
Para kay Ronny?
At para kay Gerry?
At para sa lahat ng taong niloko mo sa plano mo?
Akala mo ba ako ang nakaisip nito?
Bundle.
Alam nating pareho na wala akong talino o mga koneksiyon.
Ano ang sinasabi mo?
Ibaba mo ang baril at sasabihin ko lahat.
- Huwag kang magsinungaling, Jimmy. - Totoo ito.
Ibaba mo iyan. Kung babarilin mo ako, utusan lang ang pinatay mo.
Ano ang sinasabi mo?
Sabihin mo.
Walang katagpo si Loraine sa susunod na istasyon.
Hindi iyon ang plano.
Hindi sa susunod na istasyon iaabot ang pormula.
Kundi sa tren na ito.
Ang nagplano ng lahat ng ito ay nasa unahan ng tren.
Sinungaling.
Pinakamahal na upuan, pinakamalapit sa makina.
Doon kami magkikita ng utak nito.
Sila ang nag-ayos. May koneksiyon sila rito at sa ibang bansa.
Hindi mo ako puwedeng barilin ngayong sinabi ko na. Di na tama iyan.
Huwag mong sabihin sa akin kung ano ang tama.
Huwag kang pumunta sa unahan, Bundle!
Huwag!
Tabi.
May pinaghahanap na tao roon.
May magbantay sana hanggang sa dumating ang pulis.
Ay, hindi, Miss Wade. Diyan ka lang hanggang sa dumating ang mga pulis.
Halos kasinlaki ito ng selda.
Kaya sanayin mo na ang sarili mo.
Hindi.
Bundle. Hindi ka maniniwala sa nangyari.
- Diyan ka lang, Bill. - Bundle?
Bundle.
- Ano ang ginagawa mo rito? - Ma?
Ano ang ginagawa mo rito?
Mukhang huminto tayo.
May mga baka sa riles?
Panginoon, ilayo mo kami sa abala ng mga baka.
Nakasosorpresa ito. Halika, maupo ka.
Nasa tren ka.
Oo nga.
Hindi ka sumasakay sa tren, Ma.
Galit ka sa mundo.
Galit ka sa mga tao.
Lagi mong sinasabi na dalasan ko ang paglabas ko.
Heto ako. Nasa labas.
Hinarap ko ang dagsa ng mga tao.
Sasabihin ko lang, hindi ko gusto iyon.
Ni katiting.
Ikaw iyon.
Mula't sapul.
Ikaw iyon.
- Hindi ko maintindihan, iha. - Huwag mo akong insultuhin.
Dadalhin nina Jimmy at Loraine
ang pormula sa lugar na ito.
Ipapasa nila sa taong magbebenta nito.
Ang nasa likod ng lahat.
Mukhang ngayon na ang oras
para magkaroon tayo ng isang seryosong usapan.
Hindi ako umaasang mauunawaan mo. Hindi sa simula.
Pinatay mo si Gerry.
Hindi ako iyon. Ang dalaga iyon.
Masyadong pabigla-bigla.
Naniniwala siyang natuklasan ni Gerry ang aming plano.
Gumawa siya ng marahas na aksiyon, mas marahas kaysa sa ipapayo ko.
Ang pagtitipon sa Chimneys, pinlano mo iyon
para mangalap ng impormasyon tungkol sa pormula.
At tapos ay ano?
Kinuha mo sina Jimmy at Loraine
para tulungan kang nakawin iyon?
Mabilis kang mag-isip gaya ng ama mo.
Ma, makatutulong ang pormulang iyon para protektahan ang bansang ito.
At gusto mong ibenta sa iba?
Sa mga maaaring maminsala sa atin?
- Nagtataksil ka sa bansa mo. - Pinagtaksilan na ako ng bansa ko.
Pinagtaksilan tayo.
Ang ama mo, ang kapatid mo, tayong lahat.
Higit pa sa paglilingkod ang nagawa ng pamilyang ito sa bansang ito
nang higit pa sa iyong nalalaman.
Kaya't batid ko nang lubusan kung paano ito kumikilos.
Hinayaan nito ang iyong kapatid, ang aking anak,
na maging kasangkapan ng digmaan.
Ipinadala siya sa kamatayan
ng isang lasing na heneral na wala sa katinuan.
Akala mo ba ay may karangalan sa kanyang pagsasakripisyo?
Ito ang sasabihin ko sa iyo, wala.
Hindi siya pinrotektahan ng bansa niya.
Itinapon siya sa katayan...
na hindi man lang nakaapekto sa takbo ng digmaan.
Dahil wala itong nagawa
para protektahan ang iyong ama.
Dahil sa aking bansa,
nawala ang lahat ng minahal ko.
Hindi ako.
Hindi, hindi ikaw.
Ngunit ang aking...
anak na lalaki.
Ang panganay kong...
anak.
Walang kapantay ang sakit niyon, Bundle.
Nandito pa ako, Ma.
Hindi ba ako sapat?
Ngayon, paano tayo mabubuhay?
Paano tayo, paano ako, mabubuhay?
Sino ang mag-aalaga sa atin ngayong wala na ang ama at kuya mo?
Lahat ng ito.
Lahat ng kamatayang ito...
para lang sa pera?
Dahil wala tayong kahit na ano!
Hindi mo ba nauunawaan, anak?
Ano ang mayroon ako? Chimneys?
Ipinamana sa akin. Walang halaga.
Napakagastos tustusan ang pangangalaga.
At kapag nawala iyon, wala na tayo.
Walang tahanan, walang katayuan.
Magbibigay sana ito ng solusyon
sa isang iglap.
- Hindi na kita nakikilala, Ma. - Hindi.
Hindi ako mabuting magulang.
Hindi ko...
mapanghawakan ang pag-asa na inilagay mo sa akin.
Kaya ng ama mo.
Kung wala siya, wala akong direksiyon.
Itinago ko ang sarili ko sa iyo
at sa mundo
dahil may mabigat na dahilan.
Hay.
Aking...
mahal na Bundle.
Alam mo, inisip ko
na sa tulong ni Thesiger at ng dalaga,
may sapat nang distansiya upang walang makaalam.
Ang inisip ko, wala namang magmamalasakit.
Ngunit hindi ko naisip ang lakas na taglay mo.
Ngayon ko lang nakita ang aking kahangalan.
Minaliit mo ang kakayahan ko.
Gaya ng mataas na pagtingin mo sa akin
buong buhay mo.
Ngayon, mahal kong anak,
maaari ba akong magtanong sa iyo?
Hahayaan mo ba akong makatakas bago dumating ang mga awtoridad?
Hindi mo naman—
magagawang barilin ang sarili mong ina, hindi ba?
Hindi sa puso.
Marahil sa bukong-bukong
para bumagal ka.
Gagawin mo?
Totoo?
Subukan mo ako, Ma.
Magaling, anak.
Magaling.
Susmaryosep. Lady Eileen.
Lady... Caterham.
Oo.
Naiintindihan ko na.
Patawad.
Kilala ba kita?
Cyril?
Alfred.
Ano ang ginagawa mo rito?
Pinapunta ako para sunduin ka, Lady Eileen.
Nino?
Hiniling ng aking mga amo ang iyong presensiya sa Seven Dials.
Pakihatid ang aking taos-pusong paumanhin na hindi ako makadadalo.
Mapilit nila.
Pakiusap, huwag kang gumawa ng gulo o humingi ng tulong.
Sumakay ka sa kotse, pakiusap, Lady Eileen.
Maaapektuhan nito ang anumang rekomendasyon sa trabaho sa hinaharap.
Maupo ka.
Ano ang susunod?
Papatayin ninyo ako gaya ng iba?
Magpakita ka man lang ng mukha mo, Number Seven.
May nais akong ibahagi sa iyo, Lady Eileen.
Aba't nararapat lang.
Akala ko ikaw ang may kagagawan ng mga pagkamatay.
Taliwas sa katotohanan.
Ang Kapisanan ng Seven Dials ay hindi masamang organisasyon.
Superintendent, pakiusap. Lubhang nakapapagod na ang araw na ito.
Ang grupong ito ay isang simpleng samahan
na nagsisikap na panatilihing ligtas ang ating mundo
sa panahon ng kaguluhan.
Lumalaganap ang madidilim na puwersa
sa buong mundo.
Ginagawa namin ang lahat upang pigilan silang maghari,
kaya't naroon ako sa Wyvern
upang protektahan si Dr. Matip at ang kanyang pormula,
sa kabila ng buong pagsisikap ni Mr. Thesiger at Miss Wade.
Bakit mo sinasabi lahat ng ito?
At bakit mo ako dinala rito habang may nakatutok na baril?
Naisip ko na baka hindi ka dumalo upang marinig ang aming alok.
Marinig ang ano?
Gusto naming sumama ka sa amin.
Gusto ninyo akong ano?
Binabantayan at pinag-aaralan kita.
Pinag-aaralan?
Napag-isip-isip namin
na magiging malaking tulong ka sa samahan namin.
Iyan ba ang ginagawa mo simula umpisa?
Ang makuha ako?
Kailangan namin ng matinding tapang, Lady Eileen,
na lubos mong taglay.
Mga ilang taon na,
nawalan kami ng isa sa aming pinakamahalagang kinatawan.
Ang ama mo.
Diyan sa mismong upuan mo ang puwesto niya.
Hindi ko maunawaan.
Kasama ko siya noong namatay siya.
Nasa...
isang misyon siya para sa Seven Dials,
at makikipagkita kay Dr. Matip.
Hindi.
Namatay siya sa pandemiya ng trangkaso sa ibang bansa.
Hindi.
Tinambangan siya ng mga kalaban.
Natuklasan nila kami at ang mga plano namin.
Kasama mo siya?
Hindi agad.
Pinoprotektahan ko ang lahat ng tumutulong sa amin.
Ikinalulungkot kong hindi ako laging matagumpay.
Alam ba iyan ng aking ina?
Hindi ang tungkol sa pagkamatay niya.
Alam niyang sangkot ang ama mo sa lihim na gawain.
Palagay ko, nalaman niya ang tungkol sa pormula
sa mga salusalo nitong mga nakaraang taon
kasama ang mga nakakakilala sa iyong ama.
Makapangyarihan ang tsismis kapag tama ang pagkakaintindi.
Natural.
Lady Eileen,
ang ama mo ang pinakamahusay naming kinatawan,
ngunit naniniwala ako na may potensyal kang mahigitan siya.
Wala pang nagsabi nang ganyan sa akin.
Bukal sa kalooban ang bawat salita ko.
Mahirap ang tinatahak mo ngayon.
Medyo kulang pa iyan, Superintendent.
Gaya ng dati.
Mapanganib ang trabahong ito.
Kakailanganin mong maglakbay sa malalayong lugar,
mag-espiya, at sumuong sa matinding peligro.
Kailangan ka namin, Lady Eileen.
May misyon kami na lubhang delikado at kailangang madaliin
at kailangan mong magsimula agad.
Kaya...
ano ang iyong masasabi?
Sabihin mo sa akin ang lahat.
Nagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan