- Znasz go? - Orlando Diaz.
Zwiał z kwasicą ketonową.
- Spadł? - Z 6 metrów.
GODZINA TRZYNASTA 19.00 - 20.00
- Zemdlał? - Znaleźli go,
gdy się nie zgłaszał.
- Źrenice powolne. - Wyszedł wbrew zaleceniom.
Na trzy. Raz, dwa, trzy.
Doktor Ellis go weźmie. Dzienna ma wolne.
- Zostaję. - Ciągłość opieki.
Dr Al-Hashimi i Abbot robią obchód.
- Shen też. - Jasne.
W razie czego wołaj.
Płuca pracują.
Miednica stabilna. Krwiak na nodze,
zdeformowane przedramię.
Pęknięty bębenek i płyn.
Podstawa czaszki.
Cukrzyk spadł z sześciu metrów.
Ciśnienie 204/98, puls 56.
Dr Mohan, co to znaczy?
Próbuję pomagać.
- Odruch Cushinga. - Wzrost ciśnienia w czaszce.
Szybko TK.
Brak wolnych płynów.
- Ma rodzinę? - Żonę i troje dzieci.
- Dajemy coś Robby’emu? - Nie chciał kartek i prezentów.
- A tort? - Też nie chciał.
Do kitu. Zjadłbym.
Ucierpiała w restauracji.
I aresztowali pielęgniarza?
- Powalili i skuli. - W mordę.
Wiesz, jak działać bez kompów?
Spoko. Nawet wolę na żywca. Witaj z powrotem.
Jeśli macie wyniki badań, wsuwacie tutaj.
Jeśli same zlecenia - tutaj.
I piszcie wyraźnie.
- To Nazely, nowa stażystka. - Co mi do tego?
Miło poznać.
Zostajemy sami, Jack.
- A starszy rezydent? - Doktor Henderson.
Świetnie. Nocna zmiana z Crusem.
Agenci ICE przywlekli pacjentkę.
I jak poszło?
Wychodząc, zwinęli Jessego.
- Za co? - Napaść na agenta.
Jaja sobie robisz?
Dr Al-Hashimi,
- to Nazely, stażystka. - Cześć.
Miło mi cię poznać.
Znasz ormiański?
Na tyle, żeby się dogadać.
Dobrze, przyspieszamy.
Powiem najważniejsze.
Jeśli nie wiecie, Jesse próbował pomóc
pacjentce i razem z nią
został zabrany przez agentów ICE.
- Uderzył go? - Złapał, żeby powstrzymać.
- Ledwie go tknął. - Nie tak znowu ledwie.
Sprawą zajmują się prawnicy.
Będziemy was informować co 12 godzin.
Nie powielajcie plotek.
Nowa pielęgniarka, Emma,
- została zaatakowana przez pacjenta. - Żyję.
Pamiętajcie o hula-hop
i przy niepewnych pacjentach dbajcie o drogę ucieczki.
Dzienna zmiana miała ciężki dzień, a komputery wciąż nie działają,
dlatego wprowadzi nas w protokół...
Tak jest!
Dobra!
Dzięki Bogu!
Nie tak szybko. Wszystkie karty
trzeba wprowadzić do systemu
i sprawdzić, czy nie ma błędów.
- Kto to robi? - Dzienna.
Kompletne karty.
- Żartujecie? - To potrwa wieki.
Będziecie skanować. Do roboty.
Na triażu tłum.
Pomogę im ogarnąć sytuację.
- Masz szczęście. - A my?
Przyglądaj się.
To jak zmiana warty przed Pałacem Buckingham.
- Tylko wolno się uśmiechać. - Choć serce boli.
Rentgen biodrowo-piszczelowego i przedramienia po TK.
Mam panel. Cukier 284.
Nie tak źle. Potas też w normie.
Luka anionowa 14.
Rano 24, poprawia się.
- Kwasica ustępuje. - To czemu zemdlał?
Może przez upał?
Spocił się i odwodnił.
Mógł mieć zawał ST albo udar gałęzi tylnej.
Jazda.
- Mogę go poniańczyć. - Dzięki.
Zostanę, jeśli trzeba operować.
- Wróciliśmy! - Najwyższy czas.
Robby,
wiem, dokąd zabrali Jessego.
- Od kogo? - Szwagier jest gliną.
Formalności załatwią w Southside,
a potem przeniosą go do ośrodka w Clearfield.
Dwie godziny drogi.
Powiem prawnikom.
- Jak się pan czuje? - Dycham.
Pan Haas. Obrzęk płuc po braku dializy,
stabilny, przy nim syn.
- Cześć. - Dr Shen. Wrócę.
Dializa do 22:42.
Proszę nas wezwać.
Teraz 21.
Pan Digby.
Po prostu Digby.
Od dr Mohan. Zapalenie tkanki łącznej.
- Czeka na operację. - Wezmę.
Sprzedany. Idziemy dalej.
Najedzony? Wrócimy.
Lillian Stegman, uraz kolana na nartach wodnych.
Robiłam 360 z rampy.
Szacunek.
- Zlecony rentgen. - Wiele godzin temu.
Jestem Crus Henderson. Niedługo panią odeślę.
Byłoby super.
Północne skrzydło.
Stanowisko skanowania gotowe.
Whitaker, Santos, po obchodzie jest wasze.
- Serio? - Na długo?
Aż zrobimy porządek.
Do roboty.
I tak właśnie wygląda obchód.
Fascynujący?
- Tak. - Mam dla ciebie coś lepszego.
Digby, poszukamy ci ubrań,
ale Emma pyta,
czy chcesz się najpierw umyć.
Brałem już prysznic.
I jesteś czysty,
ale my też strzyżemy i golimy.
Nie nalegam, i tak wyglądasz super.
- Chyba niech będzie. - Świetnie.
Napełnij miskę wodą i możesz mydlić.
- Uważaj na siebie. - I nawzajem.
Cześć, Carrie.
Widziałaś, gdzie upadł Orlando?
Zauważyłaś coś niezwykłego?
Na przykład?
Zniszczoną barierkę? Mają tam kamery?
Nie rozglądałam się. Dojście, intubacja, szyna...
Dzięki.
Dwa nazwiska wprowadzone. Niedługo skończymy.
Mała na pediatrii?
Porzucona w toalecie w poczekalni o 7.30.
- Zostawiona legalnie? - Za stara.
- Co najmniej dwa miesiące. - Wezmę.
Szukają opiekunów.
- A jeśli mama wróci? - Wezwij gliny.
Dzienna do skanowania, nocna bierze pacjentów
z wypisanych pokoi.
- A kobieta w jedynce? - Może się targnąć na życie.
Dlaczego?
Prowadzili King i Langdon.
Jej pięciolatek zakradł się do auta
- i w nim zasnął. - Udar cieplny.
Zrozpaczona mama chciała się zabić.
Grady, świszczący oddech, salbutamol nie działa.
- Tlen 87, mama, Naomi. - Dwójka wolna.
Idziemy. Ma astmę?
- Całe życie, ale nie taką. - Ledwie oddycha.
Wysiłkowo.
Respirator!
Nebulizacja 20 mg na godzinę.
Mamy nebulizator. Dałam salbutamol.
Gotowi? Na mój znak. Raz, dwa, trzy.
Bierze inne leki?
Nie. Odstawiliśmy Montelukast i Symbicort.
Dlaczego?
Dwa miesiące temu stracił polisę.
Prawie nic nie przechodzi.
- EpiPen. - Już.
0,3 miligrama.
Płuca się otworzą i lek wejdzie.
Wstrzykuję w udo.
Cześć.
Coś do skanu?
Pilne wyniki z trójki.
- To nie moja pacjentka. - Już twoja.
Skończyłam zmianę.
Zlecone trzy godziny temu na triażu,
czyli teoretyczne dla dziennej.
Zacznij,
ja mam spotkanie i muszę wszystko ustawić.
Wybacz, wszyscy zajęci.
Spoko. Dlaczego zaczynasz od nocy?
- Miałam fart. - Czuję się jak w horrorze.
- Który uniwerek? - Irvine.
Kalifornia?
- W Pittsburghu jest inaczej. - Więcej wilgoci.
Potem zastąpi ją śnieg.
Pani Davis,
jestem doktor McKay, a to doktor...
- Toomarian. - Miło mi.
Wyniki wskazują na zapalenie wątroby.
Dlatego mam mdłości?
Zdecydowanie. Zauważyła pani zmianę koloru skóry?
Używam kremu brązującego, żeby w kostiumie
nie wyglądać jak duch.
Pamięta pani nazwę?
Chemia może szkodzić.
Nie, w pełni naturalny. To DHA z buraków cukrowych.
Skąd zapalenie wątroby?
Jest wiele możliwości.
Bierze pani leki na receptę?
Nic.
- Paracetamol? - Skąd!
Coś dożylnie?
Nigdy.
- Surowe małże, ostrygi? - Jestem weganką.
Wszystko po kolei. Wrócimy.
- Digby i Haas wklepani. - Postęp.
Cały czas czeka w korytarzu?
Możecie go teraz wziąć?
Dzięki.
Przesunęli Duke’a.
Może czekać godziny.
Już 19.15.
Jeszcze kilka luźnych wątków.
Masz ich więcej niż w makramie.
Wisiała u mamy. Taka na całą ścianę.
Powinieneś się odbić i ruszać.
Ty też, ale odesłałaś Lenę.
Ściągniesz zastępstwo
- czy zostaniesz do rana? - Jeśli trzeba.
Czyli tobie wolno,
a reszta to od razu męczennicy?
- Robby! - Przepraszam.
- Co tam? - Brak krwiaków.
Rozlany obrzęk z zatarciem i uciskiem komór.
Rentgen całego tułowia.
Stłuczenie lewego płuca, brzuch dobry.
Czyli zmykam i wołam neurochirurga.
Ale po co, skoro bez operacji?
- Zobaczysz. - CVP i linia arterialna.
Orlando?
Ściśnij moją dłoń.
Otwórz oczy.
Wiadomo, że GCS będzie trzy.
Co na drgawki, Javadi?
- Keppra, 20 na kilo. - Robię.
Musimy zmniejszyć obrzęk. Samira?
- Samira? - Co?
Jak zmniejszyć ciśnienie wewnątrzczaszkowe?
Mannitolem.
Wywoła diurezę i hipotensję.
To solą hipertoniczną.
23% przez dojście.
- Dalej jak bęben. - Pięć minut od epi.
- Jeszcze EpiPen. - Saturacja 87.
Może BiPAP dziesięć na pięć?
Z nebulizacją.
Grady, druga dawka.
I magnez, 50 na kilo.
Lepiej szykujmy intubację.
Przy astmie? Duże ryzyko, że stanie.
Podłączano go pod respirator?
- Nigdy. - Był w szpitalu?
Nie. Symbicort zawsze pomagał.
Zaczekajmy chwilę,
niech leki zadziałają.
Bez gipsu pewnie mógłbym to zrobić sam.
W porządku. Nie przeszkadza mi to.
Od dawna jesteś pielęgniarką?
Pierwszy dzień.
Bardzo dobrze ci idzie.
Dziękuję.
- W porządku? - Tak. Tu jest woda.
- Przepraszam, rozlałam. - Spoko.
Musimy podzielić, zanim zeskanujemy.
Jest jeszcze Joy?
Wyszła o 18.59.
Bystra.
Znajdź Ogilviego. Tak się podlizuje,
że chętnie poskanuje.
Jest na sali operacyjnej
z pękniętym tętniakiem.
Zamiast kamienia. To już cztery godziny.
Po pracy jedziesz do Amy?
Tylko na dzisiaj,
jak już Robby pokaże mi chatę.
Brzmi nieźle.
Nie umiałem odmówić.
Pewnie.
Bez niego będzie tu dziwnie.
Tak.
Myślisz, że Al-Hashimi da radę?
- Krótko? Nie. - Jest mądra.
To za mało.
To tylko trzy miesiące.
Długie miesiące.
Będziesz musiał znaleźć nowy dom.
Niekoniecznie. Mógłbym zaglądać do Robby’ego
raz, dwa razy dziennie.
Po co?
Nie wiem. Czemu nie?
- Hipertoniczny poszedł. - Mleczan też.
Objaw halo?
Płyn mózgowo-rdzeniowy z pęknięcia.
Objaw halo nie jest swoisty dla CSF.
Sól, woda też oddzielają się od krwi.
Cześć, Linda.
Szefowa pracuje w święto?
Ktoś musi.
Trzeba mu zrobić EVD.
Zewnętrzny drenaż komorowy.
CPP równa się MAP minus ICP.
Ciśnienie perfuzji mózgowej
to średnie ciśnienie tętnicze minus śródczaszkowe.
ICP poniżej 22 to szansa na przeżycie i pozytywny wynik.
CPP od 60 do 70 zmniejsza zachorowalność i śmiertelność.
Kto asystuje?
- Dr Mohan? - Nie chcę.
Powinnaś.
Nie.
- Javadi? - Raczej nie.
Javadi?
Córka Raymonda i Eileen?
Pamiętam bociankowe twojej mamy.
Ona rezydentka, ty w macicy.
Nie wiem, jak łączyła macierzyństwo z nauką.
Zapraszam do pomocy.
Dawno skończyłam zmianę.
Dobrze. Maski i gazy.
Ręczniki mam, jeszcze Betadine.
To dla ciebie szansa.
Jestem wykończona.
To szefowa neurochirurgii, legenda.
Może nocna rezydentka?
Chodzi o skręt esicy?
Jeśli tak, zapomnij o błędzie i naprzód.
Nie chcę wrócić
i odkryć, że wybrałaś dermatologię.
Podejmij rękawicę.
- Asystuje Javadi. - Świetnie.
Eileen uczyła się ode mnie EVD,
gdy byłam adiunktką.
Czas leci.
- Jak tam? - Wciąż retrakcje.
- Poprawa? - Brak.
Męczysz się?
- Mamy Aerogen? - W magazynie.
Jak szybko obrócisz?
- Schodami w dwie minuty. - Idź.
Aerogen?
Siatka wibruje 120 tysięcy razy na sekundę.
Dr Al-Hashimi?
Wszystko gra?
Mówiłaś o Aerogenie.
Dr Shen wyjaśni.
Wytwarza mikronowe kropelki,
które przenoszą lek...
- Jak idzie? - Zaczynamy.
Najpierw linia. Mierzysz dwa razy, tniesz raz.
Wchodzimy 11 centymetrów od grzbietu nosa.
Trzy centymetry w bok.
Bez obrazowania?
Prosto do komory bocznej.
I tak od 1890.
Dobrze. Teraz nacięcie.
Pracowałaś z Al-Hashimi u Weteranów?
- Tak. - Długo?
Na drugim roku i rok temu.
Dobrze.
Wiertarka gotowa.
Może pani?
Jest zabezpieczenie, nie przewiercisz.
To nie chirurgia mózgu.
Tak?
Prostopadle.
Dobrze.
Cztery obroty przez blaszkę zewnętrzną,
potem pół obrotu
przez czaszkę.
Trzy,
cztery.
Jeden.
Myślałam, że odwiedził nas Tom Cruise!
Brawo! Jak się czujesz?
- Nieźle. - Wierzę.
Teraz skróćmy włoski.
Nie chcę ich ścinać.
Ale musisz, Roszpunko, żeby obniżyć uszy.
A letnią fryzurę
docenią wszystkie panie.
- Może odrobinę. - Super.
Zetnę na krótko.
- Co? - Żartuję.
W kółko strzygę męża.
Nie pożałujesz. Kiedy byłeś u fryzjera?
Kilka lat temu na ślubie córki.
Gdzie brała?
W St. Sebastian. U Matki Bożej z Góry Karmel.
Wie, gdzie jesteś?
Pewnie. Mieszkamy w Pittsburghu.
Oni w moim domu.
- Córka mieszka w twoim domu? - Tak.
A ty?
Tam, gdzie chcę.
Wsuniesz pięć lub sześć centymetrów
od płaszcza wewnętrznego.
Wyśrodkuj,
prostopadle. Celuj w kącik przyśrodkowy.
Wsuwaj.
Po prostu?
Ependyma stawi niewielki opór.
Linia gotowa.
Nikardypina do MAP 85.
A jeśli wewnątrzczaszkowe spadnie poniżej 20?
- Dr Mohan? - Słucham?
MAP 85, ICP 20.
Ciśnienie perfuzyjne 65.
Czyli największa szansa na przeżycie.
Jedna trzecia umiera, połowa kończy z niepełnosprawnością.
Za dwa tygodnie przekonamy się,
jakie będą prognozy.
- Minęłam błonę. - Wyjmij igłę.
Dobrze, upuśćmy.
Teraz zaciśnij.
Świetnie.
Ciśnienie spadło do 190/88, puls 67.
Jak wam idzie?
Powoli do przodu.
- Widzieliście Abbota? - Na obchodzie.
Dał mi pacjentkę z nocki.
Zgodziłaś się?
48 lat, świeża żółtaczka,
wysokie wskaźniki, nie pije.
Żółtaczka A, B, C, D lub E.
Brak czynników ryzyka i gorączki.
- Paracetamol? - Nigdy, nie bierze leków.
Jadła wątrobę niedźwiedzia?
Toksyczne stężenie witaminy A.
Nie.
Nie je mięsa, ma bzika na punkcie zdrowia.
Łyka tran przeciw odrze?
Weganka, nie je ryb.
Możesz zerknąć?
Poważnie?
Wychwytujesz dziwne rzeczy.
To komplement.
Dobra. Pięć minut przy łóżku i tyle.
I tak spędzę tu godziny.
Dzięki.
Co ja mam niby...?
- Zdecydowanie lepiej. - Głębiej oddycha.
Świsty tylko w wydechu.
- Postęp. - Lepiej się czujesz?
- Zajebiście mnie wystraszyłeś. - Nie klnij.
Ma lekarza?
Już nie.
To skąd bierzecie recepty?
Po sąsiedzku. Kupujemy. Salbutamol jest tani.
- A Symbicort? - Bez polisy 400 dolców na miesiąc.
Za inhalator?
Tokar pod rurkę.
Zagłębiasz na pięć centymetrów i przebijasz.
- Zapobiegam infekcji? - Tak.
Trzymaj równo, przeciągnę.
Teraz możesz zaszyć.
Wygląda jak z Home Depot.
Świąteczna wyprzedaż.
Ciśnienie mierzymy wysokością słupa cieczy.
Kalibrujemy do chrząstki ucha.
Zawór gotowy.
Pierwsze troponiny w normie, drugie wykluczą zawał.
Pozwolisz na chwilę?
Robiłam, co mogłam, żeby Orlando został.
Nie wątpię. Chcę spytać o Al-Hashimi u Weteranów.
Zauważyłaś u niej dziwne zachowanie?
Czyli?
Zawieszała się, dekoncentrowała?
Nie, była skupiona.
Ale rano, kiedy badała porzuconą dziewczynkę,
na kilka sekund odpłynęła.
Może ze zmęczenia?
Brak przekrwienia, guzków, marskości.
Wątroba w porządku.
Nie powinnam być chora.
Ciężko pracuję na zdrowie.
Dieta, ćwiczenia, osiem godzin snu...
Nie pamiętam, kiedy tyle spałam.
Spróbuj sleepmaxxingu.
Koniecznie.
Chłodny pokój, biały szum, opaski na oczy...
Kiwi przed snem, woda z sałaty, zaklejanie ust...
Kogo obserwujesz?
Naturopatów i uzdrowicieli funkcjonalnych.
Kupujesz witaminy?
Nie suplementuję. Żywność to najlepsze lekarstwo.
Jarmuż, jagody, nerkowce, kurkuma...
- Kurkuma? - Długo bierzesz?
Kilka miesięcy, przeciwzapalnie.
Dobra na toksyny i alzheimera.
Ile bierzesz?
Kapsułki po 500 miligramów. Pięć dziennie.
Co?
Tak duże dawki powodują niewydolność wątroby.
Zwykłej przyprawy?
Dobra, Digby, możesz biec.
Chcesz zobaczyć?
Od dawna tak nie wyglądałem.
Rodzina cię nie pozna.
Jak mnie znajdą?
Nie wiedzą, jak wyglądam. Nie rozpoznają mnie!
Znają twój głos. Wiedzą, gdzie jesteś.
I pamiętają, że tak wyglądałeś.
Pamiętają ślub.
Tańczyłeś z córką na ślubie?
Tak.
To zawsze będzie cię pamiętać.
Tak.
Właśnie cię szukałem.
- Co tam? - Jak pacjent z astmą?
- Co z nim? - Wahałaś się,
czy użyć Aerogenu.
Nie byłaś zdecydowana?
- Po prostu myślałam. - O czym?
Najlepszej możliwej terapii. Chyba ją dostał.
- Coś jeszcze? - Ty mi powiedz.
Powinienem coś wiedzieć?
Nie sądzę.
Mówi Robby z SOR-u. Jak Ekins?
Larson i Stevens do skreślenia.
- Już. - Właśnie badany?
Chciałem tylko potwierdzić. Dzięki.
- Coś nowego na górze? - To samo.
Stara śpiewka?
Robimy zbiórkę na kaucję Jessego?
Wysokość ustalają po wizycie u sędziego.
Jest święto, czyli w poniedziałek.
- Przesiedzi cały weekend? - Do bani.
Fakt.
Doktorze Langdon, Grady’emu się pogorszyło.
- A prowadzący? - Mamy Shena.
- Tlen 83. - Czemu?
Chwila.
Męczy się. Ketamina i rok, intubacja.
Wezwę Volkla.
Musimy mu włożyć rurkę
i podłączyć go do maszyny.
- Boże... - Czekaj.
- Prawe płuco stoi. - Odma prężna.
Nie trzeba intubować.
- Czyli? - Zapadnięte płuco.
Nie stało się nic, co mogłoby spowodować odmę.
Rękawiczki, dr King.
To może być pułapka powietrzna.
Wydech nie jest całkowity, część powietrza zostaje
i pęcherzyki pękają.
Jak to naprawić?
Właśnie tak.
Dobrze, że Conley była na miejscu.
Trzeba poszukać łóżka na neurologii.
Nie chcemy takiego pacjenta.
- Cześć, Robby. - Jak poszło?
- Dobrze. - Trochę potrwa,
- zanim przyjdzie wynik. - Spoko.
Vivi i ja musimy zgrać kalendarze
- na najbliższe miesiące. - Serio?
Chcę się uczyć jeździć,
a Duke zaoferował pomoc.
Nikt nie zna motocykli jak on.
Da mi zniżkę.
Dżentelmen. Odwieź go.
Może przyszła sobota?
A później kolacja?
Lorrie Diaz przyszła odwiedzić męża.
- Wchodzi. - Idę.
- Pani Diaz? - Dobry wieczór.
Orlando pojechał już na górę?
- Nie. - Przyniosłam mu burgera.
Z kurczaka, w sałacie.
To lepsze niż jedzenie szpitalne.
Zajmują się nim nasi najlepsi neurochirurdzy.
Obudzi się?
Może za kilka tygodni.
Ale będzie normalny?
W najlepszym razie samowystarczalny
stanie się za rok.
A w najgorszym?
Ciężka niepełnosprawność i całodobowa opieka.
Czemu go puściliście?
Uparł się, że pójdzie do pracy.
Nie mogliście go zmusić?
Był kompetentny. Znał ryzyko.
Uszanowaliśmy decyzję.
Nawet tak głupią?
Próbowałam go zatrzymać
i zaopatrzyć we wszystko, czego potrzebował do domowego leczenia,
ale zniknął, zanim mu przekazałam.
Powiedział, że nie może stracić wypłaty.
Doktorze?
W porządku?
Zastanawiam się,
czy jestem gotowy na powrót.
Pewnie.
Dziesięć miesięcy to sporo.
Prawie zabiłem dzieciaka intubacją.
Nie pomyślałem, żeby sprawdzić odmę.
Nie było wskazań...
Powinienem to wyłapać.
Ja...
Miałam dzisiaj przesłuchanie.
Pytania prawników sprawiły,
że poczułam się jak bardzo zły lekarz.
Za pierwszym razem nie wszystko musi pójść dobrze.
Zauważyłbyś zapadnięte płuco.
Trwałoby to dłużej, ale uratowałbyś go.
Nie wiem, czy Robby się z tobą zgodzi.
Cały dzień po mnie jeździ.
Robby znika na trzy miesiące. Nie chciałabym,
żebyś ty też zniknął.
„Co mnie nie zabija, czyni mnie silniejszym”.
Friedrich Nietzsche.
Tak. On.
Nie Kelly Clarkson.
Sporo papierów.
Austin Green, tętniak Ogilviego.
Przez dwa E?
Tak. Sprawdzasz?
Kiedy Ogilvie wróci z operacji.
- Cholera. - Co?
Facet nie przeżył. 40 minut temu zmarł na stole.
To gdzie Ogilvie?
Rany...
Rok temu w TK wykryto czterocentymetrowy tętniak.
Za mały do operacji.
Miał co sześć miesięcy powtarzać USG,
ale się nie stawił.
Widzielibyśmy to, gdyby komputery działały.
Czemu się nie przyznał?
Zapomniał. Albo Ogilvie nie zadał właściwych pytań.
Dennis, masz chwilę?
Pewnie. Co tam?
Nastolatka z magnesami do biżuterii w przegrodzie nosowej.
Próbowałam wyjąć skrobaczką,
ale boli i krwawi.
Trzeba wyjąć, zanim uszkodzą przegrodę.
Znajdź rezydenta albo prowadzącego.
Próbujemy wyjść.
Są zajęci.
Ja już wzięłam.
Dobra.
Wyniki żółtej pani.
INR aż 2,2.
Wątroba chora, ale żywa.
Niech odstawi kurkumę. Skieruj ją na testy.
- Jasne. W dziesiątce? - Tak.
Sleepmaxxing?
Śledzę trendy w sieci.
Tak rozpracowujesz trudne przypadki?
Myślę, co najgłupszego mogła zrobić dana osoba,
i to zakładam.
Próbowała dbać o zdrowie.
Słuchając głupków.
Wielu lekarzy poleca kurkumę.
Powinno się pytać o dawkę
albo sprawdzać na stronie CDC.
Która stała się składowiskiem toksycznych odpadów.
Babka jest w kiepskim stanie.
Może potrzebować przeszczepu.
Bo to kretynka.
Doceniam takich ludzi.
Bez nich nie mielibyśmy roboty.
Jasne.
Dobranoc.
Doktorze Robby.
- Dobranoc. - Cześć.
Mogłabyś pomóc.
Dana kazała mi iść i odpocząć przed jutrem.
- Miałaś ciężki dzień. - Nie był taki zły.
Czemu nie ma wyników Duke’a?
Bo on nie ma elektronicznej karty.
Mogę podejść po wydruk.
Dziękuję.
Mogę kogoś wziąć. Orlando zaopiekowany.
- Co z nim? - Nieźle. CPP 22.
Ma szansę na przyzwoity rezultat.
Przeżyje?
Nie wiem, czy chodziło mu o przeżycie.
Co?
Powiedział Samirze, że ma 100 tys. długu
- i do śmierci... - Pani Diaz!
- Jak pomóc? - Toaleta?
Perlah pokaże.
Niemądrze tak gadać publicznie
- o pacjencie. - Wiem.
- Ty zacząłeś. - Prawie!
Dobrze.
Jak długo tam siedzą?
Ze dwie godziny.
- Jak to się stało? - Przez kolczyk.
Miał być czerwono-biało-niebieski, jak fajerwerki.
Mówiłam, że to na jedną stronę,
ale nie słuchała.
Jeśli szybko ich nie wyjmiemy,
odetną dopływ krwi i przegroda się zapadnie.
Zdeformuje mi nos?
- Wyjmijcie to! - Chcemy.
Ale to strasznie boli!
Bo kolczyki spaja silny magnes.
Tak.
- Nie. - Nie użyję szczypców.
Odwrócę i zrobię to rączką.
Zaboli.
Może nie. Nie ruszaj się.
Dobrze.
Serio?
Super.
Jeszcze pół godziny i odniesiemy tablicę.
Chętnie.
Doktorze Robinavitch,
wyniki kolegi.
- Kurwa. - Duke?
Powiesz mu?
Po rozmowie z chirurgiem.
Doktorze, chodzi o pacjenta.
Kiepski moment.
- Miałaś wyjść. - I wyszłam.
Doktor Ogilvie siedzi zakrwawiony na podjeździe.
Co robi?
Wpatruje się w przestrzeń.
Mówiłam, ale chyba nie słyszał.
Wezwiesz kardiotorakochirurga?
- Zajrzę do niego. - Proszę.
Cześć, Ogilvie.
Ogilvie.
Wszystko gra?
- 99 na dwóch litrach. - Świsty rzadkie i przy wydechu.
Czyli dużo lepiej.
- Niedługo zadziałają sterydy. - To jeszcze lepiej.
Kiedy wyjdę?
Za dzień lub dwa. Wypiszemy cię z Symbicortem.
Wystarczy na miesiąc.
Do tego czasu odzyska polisę.
Jak stracił?
Wysłali deklarację kontynuacji na stary adres.
Nikt nie przekazał.
Poszłam zrealizować receptę.
Farmaceuta powiedział, że nie ma polisy.
Nie udało się odzyskać?
Próbuję od miesięcy.
Do wniosku muszę dołączyć zeznania podatkowe, wypłaty.
Strzygę włosy. Zarabiam różnie.
Moi klienci ledwo ciągną.
Jest trudno.
Jeśli skończy się wam Symbicort, zanim odzyskacie polisę,
wróćcie, damy drugi.
Jest tu jakiś pacjent?
Bo wszyscy wyglądają na zdrowych.
Shen i ja będziemy nad nim czuwać.
- Dzienna zmiana ma wolne. - Jesteś w dobrych rękach.
Bardzo się bałem.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Ten uraz zmienia sytuację.
Szukam doktora Abbota.
Dawno go nie widziałam.
Przepraszam.
Długotrwała niepełnosprawność ułatwia sprawę.
Ułatwia?
Uprawnia do skorzystania z Medicaid.
Koszty leczenia i opieki
powinny zostać pokryte.
To nie najlepszy moment...
Chciałam panią uspokoić w kwestii finansów.
- Robby. - Noelle.
Jeszcze tutaj?
Dziś trudno wyjść o czasie.
- Czyli to pożegnanie? - Chyba że jedziesz ze mną.
Nie, ale dziękuję,
- nawet jeśli to nie szczera oferta. - Jak to?
Błagam, nie stanę
między facetem a jego wyprawą.
- Wyprawą? - Ujmuję to jak najłagodniej.
Innego ujęcia nie chcę słyszeć.
Pewnie nie.
Mam nadzieję,
że nie uciekasz przede mną.
Jestem dorosła, możesz mi kazać spadać.
To nie ma związku z tobą.
Jasne. Stara śpiewka „To nie ty, to ja”?
W tym przypadku prawdziwa.
Przepraszam.
- Czyli za tydzień? - Znikam na trzy miesiące.
Właśnie mówię.
Pierwszego dnia tutaj
miałem pacjenta.
Miłego gościa, którego bolał brzuch.
W USG znalazłem kamień nerkowy,
EKG i troponina w normie.
Ból ustąpił, a pacjent przeszedł na korytarzu zawał.
Nie uratowałem go.
Ludzie umierają.
Staramy się z całych sił,
ale umierają.
Da się przywyknąć?
Nie.
Próbujesz...
To zaakceptować.
Odnaleźć równowagę.
Nie wiem, czy zniosę kolejny taki dzień.
Specjalizacja z POZ brzmi dużo lepiej.
Albo pediatria.
Może.
Ja zanudziłbym się tam na śmierć.
Kręcą mnie niezdiagnozowane dolegliwości,
szybkie decyzje, procedury ratujące życie.
I lubię pomagać ludziom w najgorszym dniu ich życia.
Wiesz, co myślę?
Co?
Żebyś szedł do domu.
Żebyś przespał się z tym
i dopiero rano zdecydował,
czy chcesz wrócić.
Nie chcę... wracać do innych.
Tak.
Daj ubranie, odniosę.
Zmiana się skończyła.
Idź.
Boże!
- Przepraszam. - Spoko.
Na wózku jest manekin.
Krąży po oddziale.
Widzę, że ktoś mnie zastąpił.
Podsiadłam cię?
- Nie. - Na pewno?
Gdzie byłeś?
- Znalazłem Ogilviego. - I co?
Idzie do domu.
Po prostu?
To długa historia.
- Czasu mam mnóstwo. - Szanuję jego prywatność.
Gdzie tu zabawa?
Przepraszam.
- Niszczarka się zacięła. - Spróbuj cofnąć.
- Świetnie. - Serdecznie poklep.
Kopnij.
Chryste!
Pan Digby już na górze?
- Akurat. - W 21 go nie ma.
- Jest. - To nowy facet.
Krótkie włosy, bez brody? Zajmę się tym.
Dlatego zamówiliśmy angio-TK.
Podręcznikowy tętniak aorty. Osiem centymetrów.
50% umiera w rok.
- Czyli operacja? - Jeśli chce żyć.
To znajomy. Pomówię z nim,
- żebyś go przyjął. - Nie dzisiaj.
- Czemu? - Najpierw kardiolog
i pulmonolog,
echo obciążeniowe i spirometria.
Musi iść jako pacjent.
Nie w świąteczny weekend.
- Niech czeka w domu. - To tykająca bomba.
Żyje z tym od lat.
Na początku tygodnia umówimy go do specjalisty.
Jeśli się uda, za tydzień dostanie termin.
- A jeśli tętniak pęknie? - Niech wzywa pomoc.
Przykro mi, tyle mogę.
Wyślij mi numer, to go umówią.
Kurwa!
Idź na spacer!
- Dwójka do zwolnienia. - Błagam, nie dzwoń.
Komputery działają.
Nie dla nich. Nie mają kart.
Czekaj.
Ten miał mieć rentgen, a nie miał.
Babka od nart też nie miała.
Anulowałem. Wystarczyło mi USG.
- Serio? - Tak.
Młody ma proste złamanie podokostnowe
i dostał szynę.
A pani Stegman uraziła łąkotkę przyśrodkową.
Usztywnienie, kule i orto.
Przydałbyś się w dzień.
Nie uczą nas USG mięśniowo-szkieletowego.
Dlatego mam fakultety Harvardu i Highland.
Starasz się o rezydenturę na radiologii?
Tak, ale jest konkurencja.
- Słyszałam. - Próbuję.
Mam tylko jedną publikację, za to opisującą
diagnozowanie wybicia barku USG.
Jeśli chcesz zobaczyć, chodź.
- Mam trzy przypadki. - Może kiedy indziej.
Spoko.
Nie zatnij.
Dwie karty naraz?
To moja aplikacja na radiologię.
Przykro mi z powodu twojego pacjenta.
Orlando jest w kiepskim stanie.
Mówiłem o tętniaku aorty,
który nadzorowałaś.
Nie przeżył operacji.
Chciałem powiedzieć Robby’emu, ale jest zajęty.
Przepraszam.
Cholera.
I to mnie nosi? Najpierw Samira, potem McKay...
Zachowały się nieakceptowalnie.
To się załatwia na stronie, tak jak dywagacje
o samobójstwach pacjentów. A trzaskanie?
Załatw, co cię tu trzyma, i idź!
Nie mogę.
Jak moje dzieci się tak zachowywały,
- odsyłałam je do pokoju. - Nie jesteś moją matką.
Żałuj. Potrzebujesz matki.
Miałem, odeszła i tyle.
Potrzebuję kogoś, kto będzie tu rządził.
Wybacz, nie wiedziałam.
Nikt nie wie i nikomu nie zależy.
Musisz odpocząć.
- Dlatego idę na urlop. - To idź!
- Za wiele roboty. - Zostaw Duke’a innym.
- Musi to usłyszeć ode mnie. - Dlaczego?
Bo jestem mu to winien.
Jeśli powie to obcy,
zwieje i padnie trupem, zanim wrócę.
To załatw sprawę i idź.
Nie wiem, czy Al-Hashimi da sobie radę.
- Jak to? - Właśnie
próbuję ustalić.
Wiesz, że chce mieć dwóch prowadzących?
- Nie. - To coś,
- co ugadała z Glorią? - Nie wiem.
Nie wiem, czy Langdon wróci do nałogu,
Whitaker zajmie się mieszkaniem,
Javadi rzuci to, w czym jest dobra,
a Samira wypali się przez jakieś bzdury z matką.
- Coś jeszcze? - Tak, ty.
Nie chcę, żebyś biegała
ze strzykawką midazolamu.
Martwię się, bo mi na was zależy.
Doczekamy do twojego powrotu.
- Jak zawsze. - A jeśli nie wrócę?
Napisy: Wojtek Stybliński