Uspokójcie się!
GODZINA DZIEWIĄTA 15:00 - 16:00
Dobrze. Robby powie wam coś ważnego.
Wiem, nie jest łatwo.
Pomożemy wam sprawniej pracować.
Kto z was ma problemy?
Spiszemy je.
Dr Mohan?
Z farmacji nie idą zamówione leki.
Sprawdź, czy przechodzą zamówienia.
Jeśli nie, trzecia kopia do doktor Nordt.
- Ktoś musi je nosić. - Poszukamy. Langdon?
- Nie ma teczek pacjentów. - Są tutaj, dokładacie wyniki.
To gdzie uzupełniamy?
Do łóżka nosicie formularz, nie teczkę.
Pielęgniarze też.
Princess?
Faks nie działa. Błąd E6.
- Czyli co? - A instrukcja?
Nie ma.
Perlah, weź telefon, wyjdź i poszukaj.
Sama idź na ten upał.
Wysłał ciebie. Baw się dobrze.
Co jeszcze? Ty opuść rękę. Santos?
Idą wyniki z TK, ale nie z RTG.
Pewnie utknęły w przenośnym aparacie
i nie przechodzą.
- Zajmę się tym. - Cierpliwości.
Pomagajcie sobie. Dziękuję.
Wezwijmy pomoc.
- O 15.00 w święto? - Znam ludzi.
32-latka z silnym bólem brzucha.
- Łóżko? - Nie ma.
Wezmę.
- Dzięki. - Uwaga!
Santos, Javadi, ruchy.
Jedynka otwarta.
12 lat, Jude Augustin.
Petarda wybuchła mu w ręce.
Dobry, dostał fentanyl.
- Inne obrażenia? - Nie, ale stracił dwa palce.
- Macie? - W kawałkach.
- Boli. - Na pewno,
ale pomożemy.
- Rodzice? - Nie było.
Gotowi? Raz, dwa, trzy.
Jude, znasz numer do mamy lub taty?
Nie, do siostry.
Dobrze.
- Płuca dobre. - Brzuch też.
- Puls 112. - Wokół przedramienia.
- To dobrze? - Bardzo.
Jeszcze 25 fentanylu i odwijamy.
Co się stało?
- Kumple mieli petardy. - Dostał fentanyl.
Podpaliłem, szybko się paliła.
Rzuciłem, ale...
- Zdejmiemy bandaż. - Nie chcę patrzeć.
Nie musisz. Możesz na mnie.
Rozcinam.
Przepraszam.
Świetnie ci idzie.
To nie wygląda na zwykłą petardę.
- Co najmniej M80. - Gdybyś nie rzucił,
- straciłbyś resztę dłoni. - Palce czwarty i piąty urwane,
kości śródręcza też.
Uszkodzenie tkanek dłoni, grzbietu mniej.
Oparzenia krawędzi ran.
Możesz zgiąć i wyprostować palce?
Dobra robota.
Jest źle?
Straciłeś dwa palce, ale reszta powinna działać.
Spieprzyłem!
Możemy zrobić blokadę?
Najpierw badanie ruchowo-czuciowe.
Teraz cię zbadamy.
Dzięki.
OIOM weźmie ją po badaniu.
OIOM?
Będą ją monitorować.
Cztery milimetry i reaguje.
Mel, cztery milimetry i reaguje.
- Jasne. - Jakbym widziała dłoń.
Zakryj oko.
Ile palców widzisz?
Trzy.
Bardzo dobrze.
Lek podziałał? Poprawia jej się?
Możliwe.
Jeszcze raz.
Co widzisz?
- Na górze to E. - A niżej?
Nic.
To sześć na 60.
Czyli?
Z sześciu metrów widzi to, co zdrowy z 60.
To dobrze?
Tak, jest lepiej
i będzie się poprawiać.
Dziękuję, dr King.
Zrobię przerwę przed zeznaniem.
Powiem Robby’emu, że wychodzę.
- Powodzenia. - Dzięki.
- Mel. - Cześć.
- Do ciebie na krzesłach. - Kto?
- Mówi, że siostra. - Becca?
Tak, to przegrzanie.
Zwykle biorę Aleve, ale dzisiaj było źle.
Już tak bolało? To torbiele?
Chyba.
Mam PCOS.
Boli zawsze po lewej?
Dzisiaj tak.
Zrobimy badanie moczu, test ciążowy
i podam Toradol.
Zredukuje ból.
Nie jestem w ciąży.
Muszę. Taki regulamin.
Dalej piszecie na kartkach?
Dzisiaj.
Lekarka? Czekam już wiele godzin.
Mam pytanie...
- Czego chce? - To do niczego!
Przepraszam, jesteśmy bardzo zajęci. Ktoś państwa przyjmie.
- Becca! - Mel, cześć!
- W porządku? - Boli mnie brzuch.
Byłaś u pielęgniarki?
Świętuje, ale dzwoniłam.
Kazała przyjechać z Geri.
- Dziękuję. - Spoko.
- Zaczekam na ciebie. - Dobrze.
Chodź.
- Tędy. - Tu tak zawsze?
Mniej więcej.
Mnóstwo brzydko pachnących ludzi.
- Wiem. - Pomożesz im?
- Zacznijmy od ciebie. - Dobrze.
Jak ból?
Nie czuję dłoni.
Cefazolina poszła.
Oczyścimy roztworem soli. Słoną wodą.
Dobrze.
Co tam?
Dłoń kontra M80.
Dziwne, że pierwsza.
Dzień jeszcze młody. Stracił czwartą
- kość śródręcza. - Szkoda.
- Jestem Garcia z chirurgii. - Będę miał operację?
Żeby oczyścić skórę
i uzupełnić tam, gdzie brakuje.
Został ci kciuk i najważniejsze palce.
- Co na ból? - Blokada.
Chirurdzy zawsze badają nerwy.
Czucie w pozostałych palcach dobre.
Mięśnie zginaczy i prostowników nienaruszone.
- Musimy mieć zgodę rodziców. - Działamy.
Dr Robby?
Czuję w oddechu alkohol.
Musi zaczekać na salę.
Orto bawi się z Billingsem,
- urazem barku z Westbridge. - Dalej?
Godzinę czekał na anestezjologię.
Ubezpieczenie pokrywa?
Bo Westbridge nie działa.
I dobrze, bo zwłoka zwiększa ryzyko.
Tak to jest, gdy ubezpieczalnie decydują o leczeniu.
- Cześć. - Co tam?
Dalej nie chcesz oglądać fajerwerków?
Myślałam, że wpadniesz.
Mam inne plany.
Spoko.
Spróbuję jutro. Bez zobowiązań, tak?
Jasne.
Dziękuję.
Do usłyszenia.
Rozmawiałem z siostrą dużego pacjenta,
który pojechał z Abbotem.
Mieszka w Arizonie, ale chce z nim pomówić.
Świetnie.
Kiedy to może nastąpić?
Zależy, co u Prezbiterian.
Jeśli to samo, nie wiem.
Pomoc w drodze?
Masz gumkę, człowieku małej wiary?
Dzięki. Ciągle gubię.
Pieprzony dzień!
Miałem spokojnie wyjechać.
Bóg doświadcza najmocniejszych.
Mamy coś? Moja siostra cierpi
i potrzebuje łóżka.
„Becca”, nie „moja siostra”.
Dana, dr Robby, moja... Becca.
- Miło mi. - Dr Robby?
Super!
Siódemka wolna. Chcesz coś?
Nie, dziękuję.
Chodź.
Tutaj. Do środka.
Dobrze. Musisz się przebrać w ubranie szpitalne,
które leży na łóżku.
Potem zrobimy wywiad,
czyli zadamy bardzo dużo pytań.
- A potem cię zbadamy. - Byłam już u lekarza.
Przepraszam.
Bardzo chcę to zrobić, jak trzeba.
Musisz odebrać?
Nie, to przypomnienie
o spotkaniu za 15 minut.
Musisz iść?
Najpierw badanie.
Przebierz się, będę za zasłonką.
Dobrze.
Twoja nagroda.
Ale zielono!
Kanciara!
Myślisz, że nie wiem, że zgadałaś się
z Rose z Westbridge?
Co z nią?
Zacięty papier. Straszne.
- Ile za milczenie? - Połowa.
- 30%. - 40.
Zgoda.
- Może ja? - Nie.
- Rany! - Jest!
- Co napisał? - „Wymień toner”. Piekło.
- Skąd weźmiemy? - Z 1988. Widziałaś takie cudo?
Szczerze - nie.
To jak dostarczymy wyniki?
Gońcami.
Ściągnę z góry kilka osób.
Kiedy zdiagnozowano zespół policystycznych jajników?
- Latem. - Wtedy pojawiły się objawy?
Nie. Mam za sobą lata bólu,
zmian hormonalnych i nieregularnych okresów.
W końcu poszłam do ginekologa, który naprawdę posłuchał.
Postawienie diagnozy potrafi trwać.
To wymówka dla leniwych lekarzy.
Zresztą niektórzy nie słuchają kobiet,
zwłaszcza kolorowych.
Nie jest lekko.
Jak ból?
- Lepiej. - Co dostała?
Toradol domięśniowo.
Miałaś USG przezpochwowe?
Sama nie wiem, ile razy.
Pupa niżej, dzięki temu
można oprzeć nogi.
Właśnie.
Jestem gotowa.
Zimny żel i ucisk.
Dobrze.
Ciąża pozamaciczna mało prawdopodobna, skoro test był ujemny.
- Oby kiedyś wyszedł. - Starasz się?
Nie teraz. We wrześniu biorę ślub.
Gratuluję.
Kilka małych torbieli, co zrozumiałe,
i jedna pięciocentymetrowa.
Ginekolog monitoruje.
Trochę płynu, ukrwienie jajnika...
Czerwony kolor - tętnice, niebieski - żyły.
Wygląda dobrze. Wyjmuję.
Przepraszam.
Wrócimy z wynikami krwi.
Co sądzisz?
Pęknięcie torbieli wywołało ból,
na który pomogły leki.
A plan?
Naproksen i wypis.
Nie sądzisz, że tak robili poprzedni lekarze?
Ból mija, możemy zwolnić łóżko.
Źle wyglądała
i ból był dużo silniejszy niż wcześniej.
- Poobserwujmy. - Dobrze.
To dr Mohan i student Ogilvie.
Boli w boku?
Jak kolejny kamień.
- Miał pan? - „Kolejny”,
czyli następny tego samego rodzaju.
Uczę w Point Park.
Auć. Mój tata w liceum.
I poszedłeś na medycynę? Na pewno jest dumny.
Musi pan spytać jego.
Wracajmy do pana. To znajomy ból?
Znów odezwała się lewa nerka, koło 22.00.
Gorączka, krew w moczu?
Nie. Mocz jest ciemniejszy.
Odwodnienie sprzyja kamieniom.
Proszę się pochylić.
Sprawdzimy tkliwość.
Jeśli zaboli, proszę mówić.
Przepraszam.
- Zlecimy leki i badania. - Dobrze.
Mocz, panel, przenośne USG,
wykluczenie wodonercza i Ketorolac.
Brzmi nieźle.
- Sporo tego. - Taki dzień, doktorze Barker.
Mów mi Nick.
- Co to jest? - Radiologia.
Dr Barker, Nick, odczytuje wyniki na mokro.
- Brawo. - Dzięki.
- Na mokro? - Uczyli was fotografii?
W liceum.
Przed erą cyfrową
rentgeny wywoływano w ciemniach, w wodzie.
Dlatego na mokro.
Super.
Zajął mnóstwo miejsca.
Dylan ma informacje o porzuconym dziecku.
Komisja wystąpiła o zgodę na opiekę.
Wystawią nakaz i znajdą rodzinę.
Kocham fotografię.
- Jezu! - Doktorze Robby, mogę?
O co chodzi?
Boli ją brzuch,
- ale to może być wiele chorób... - Dobrze. Odetchnij.
Szukam dr Mel King.
Tak?
Morgan Stiles, prawniczka szpitala.
Mam cię odprowadzić na przesłuchanie.
Teraz?
Pożyczę ją na chwilę.
Jasne.
- Będzie dobrze. - Nie teraz. A Becca?
Nie powinnaś się nią zajmować.
Leczenie rodziny to zły pomysł.
Tracimy obiektywizm.
Kogo tu mamy? Jesteś wolna?
A czy można być naprawdę wolną?
Nie rezydentka.
Właśnie cię szukamy.
- Pomóc? - Tak.
Siostrę dr King boli brzuch. Bierz.
Przejmij jej pacjentów, dopóki zeznaje.
Jak przy nich nadrobię karty,
skoro system nie działa?
Tak samo jak wszyscy,
po skończonej zmianie.
Zajebiście.
Cześć, Becca.
Zajmie się tobą dr Langdon.
Ma pan bardzo ładne włosy.
Dzięki.
Zgasisz światło, wychodząc?
Pewnie.
Ja wrócę, gdy skończę.
W razie czego dzwoń,
- to od razu... - Spokojnie. Jest w dobrych rękach.
Wiem.
Dobrze.
Mel mówi o tobie mnóstwo miłych rzeczy.
Dobrze.
Powiedz, czemu przyszłaś.
Boli mnie brzuch.
Brzuch? Gdzie?
Dokładnie tutaj.
Dolega ci coś jeszcze czy tylko brzuch?
Kłuje, gdy siusiam.
Czasem kobiety czują też ciągłe parcie na pęcherz.
- A ty? - Tak.
- I co później? - Prawie nic nie leci.
Tak myślałem.
Naprawdę? Skąd wiesz?
Widziałem pacjentów z takimi objawami.
- Czyli to normalne? - Całkowicie.
Ale do leczenia.
Dobrze.
Jak leci?
- Trochę lepiej. - Tak?
Dodać morfiny?
Cały ten czas bolało.
Czemu nie powiedziałaś?
Nie chciałam was martwić.
Nie mogę dłużej udawać.
Jest tak gorąco, że lody się topią.
My...
Mamy dla wszystkich.
Jasne.
Wygląda super.
Co na początek?
Słony karmel, mamy ulubiony.
I mnóstwo serwetek.
Niegrzecznie.
Zamknij buzię.
Jak idzie?
Dobrze. Langdon jest świetny.
Mam jeszcze siedem filmów,
a dr Nick zajęty.
Aparat ma USB.
Nie możemy zgrać filmów na komputer
i obejrzeć?
- Tak. - Zapomniałem.
On pomaga czy odwraca uwagę?
Zrzućmy i zajmijmy się RTG.
Super. Ja mam kolejną partię.
Opiekunka chłopca bez palców
już dotarła.
Dziękuję. Poproś dr Santos.
- Idę. - Kto jest w 22?
Nikt. Ból głowy wyszedł.
- Powiedz to tej babce. - Której?
Dałbym tam krwiomocz, ale sala zajęta.
22? Jesteś pewien?
- Tak. - To moja!
I nie ma na tablicy?
Powinna być. Olive zabrała ją z triażu,
a ja od razu wzięłam.
Musisz się upewniać.
Ale wpisują pielęgniarki!
Musimy pomagać.
Nie ma wolnego. Krwiomocz na korytarz.
A twoja?
Pani Burns, mdłości. Zleciłam badania.
- Kto nadzoruje? - Jeszcze nikt.
Rusz się, znajdź lekarza!
Dzieciaki...
- Dzień dobry, dr Robby, dr Santos. - Chantal.
Zajęliśmy się bratem.
Prawna opiekunka?
Tak. Rodziców nie ma.
- Wyjdzie z tego? - Miał mnóstwo szczęścia.
Stracił czwarty i piąty palec w niedominującej ręce,
ale gdyby nie rzucił petardy, byłoby gorzej.
Stracił palce?
Może używać dłoni?
Trzy najważniejsze palce
są w pełni sprawne.
Oczyścimy i się zagoi.
- Coś ty, kurwa, myślał? - Przepraszam!
Alex mnie zaprosił, a jego brat miał petardy.
Miałeś się do nich nie zbliżać!
I patrz!
Myślisz, że tego chciałem?
- To zacznij słuchać. - Nie jesteś mamą!
- Myślisz, że chcę być? - Wyjdźmy na zewnątrz.
Rozumiem twoje nerwy.
- Z głupoty prawie stracił rękę. - To dobry dzieciak.
Kiedyś.
Znaleźliśmy coś we krwi.
- Co? - Ma 0,8 promila alkoholu.
Upił się?
To jakiś żart?
- Pije regularnie? - Nie.
Nie wiem.
Chłopaki z bloku źle na niego wpływają,
- a on ma 12 lat. - O to chodzi.
Alkohol to automatyczna konsultacja opieki społecznej.
- Zabiorą go? - Ocenią,
czy jest podstawa do interwencji.
- Nie dam nas rozdzielić. Nie! - Musimy...
58 lat, nudności,
wymiotowała po sałatce na grillu.
Nieodwodniona, brzuch bolesny
i lekko rozdęty,
miewa zaparcia. Dałam Zofran.
- Badania krwi i brzucha czekają. - Zerknijmy.
Pani Burns, to dr Whitaker, co słychać?
Pani Burns?
Może pani otworzyć oczy?
Była świadoma.
Ciepła, puls nitkowaty.
- Brzuch bardziej rozdęty. - Oddychanie agonalne.
- Ledwie oddycha. - Twardy.
Perlah, wózek do nagłych i sprzęt!
Łóżko pod intubację.
Mogę zwolnić.
- Co jest? - Hipotensja, ostry brzuch.
- Intubacja. - Znajdę laryngoskop.
Nie ma czasu. Whitaker wejdzie na ślepo.
- Nie próbowałem. - To poćwiczysz. Leki?
Ketamina i rokuronium.
Javadi, mów.
Lekki ból brzucha, pogorszenie.
Migotanie, skurczowe 98!
- Jeszcze 500 ml. - Defibrylacja?
Po intubacji. Sprawdź prześwit.
Javadi, elektrody.
W triażu normalne EKG.
Stres robi swoje.
Obracamy.
- Mamy wyniki? - Nie sądzę.
Co robimy?
Posiew, kwas mlekowy, roztwór Ringera, piptaz.
Luźna, działaj, Whitaker.
Dobra.
Dr Santos, studentka Kwon.
Jak po mgle?
Lepiej niż godzinę temu.
Sprawdzimy parametry.
Temperatura 37,9, puls 96.
Czyli temperatura i puls spadają. Świetnie.
W taki upał w kostiumie?
- Wśród 18 tysięcy przyjaciół. - Na Anthroconie?
Co to?
Konwent furry. Chodzę co roku.
Byłaś?
Nie moja bajka.
Furry mają złą opinię, ale to świetna społeczność.
Kreatywna, otwarta, zabawna.
Poznałam tam swoją dziewczynę.
Super.
Po gehennie z apkami do randek.
W realu też można się poznać.
Nie polecam, zwłaszcza w pracy.
Wpadnij na konwent.
- Musiałaby mieć futerko. - Byłaby dobrym smokiem.
Wszedłem. Pompuję.
Worek.
Na ślepo jest trudno.
Nie zawsze widzisz.
Puls 152, ciśnienie spada, 76/44.
Javadi, kardiowersja.
Synchroniczna, 200!
Dobre wylotowe.
Dźwięk dobry.
Ładuję. Odejść.
- Rytm w normie. - Puls też.
Płyny i czekamy na wyniki.
Ładnie.
Pięknie!
- Co zleciłaś? - Pełną morfologię, badanie tętnic.
- Powinny być. - Nie ma tonera.
- Półka? - Karty brak.
To w zleceniach.
- Też nic. - Gdzie karta Claire Burns?
ZLECENIA
Zlecenie. Nieprzekazane, niewykonane.
Bo pacjentki nie ma na tablicy.
Kogo tam nie widać, nie istnieje.
A RTG?
Zlecenia brak, to poszło.
- Czyli w aparacie. - Ostatnio szli na północną.
Dzięki.
Kenny! Zaczekaj!
Najpierw zlecenie.
Robiłeś w 22?
Nie ja.
Poszukaj pacjentki Burns.
- Cholera. - Klasyka. Skręt esicy.
- Otrzewnowy. - Pilna operacja.
TOALETA
- Krew w moczu. - Nic dziwnego.
Azot i kreatynina w normie. Nerki wydolne,
ale w lewej lekkie wodonercze
zgodne z kolką.
- A reszta? - W normie.
Ból zmalał po piętnastce Ketorolacu.
Podaj drugą.
Musisz podpisać.
Dzięki.
O czym myślisz?
Widziałam stałego pacjenta.
Po sześćdziesiątce, symuluje,
żeby co jakiś czas móc porozmawiać,
bo jest samotny.
Może się w tobie zakochał?
Skojarzył mi się z mamą.
Pewnie też jest samotna.
Tak.
Od rozwodu z nikim się nie umawiałam.
Studia, dziecko, rezydentura.
Teraz czuję się gotowa.
Ja chciałam kogoś poszukać w Jersey,
ale skoro nie wypaliło...
Może za długo czekałam?
Na co?
Słyszysz?
Ta bolesna cisza to moje obumierające jajeczka.
Wysypka z trójki wypisana,
student prawa z dziesiątki na psychiatrii,
udar oka na OIOM-ie,
a rozcięty język z piętnastki trzeźwieje.
Oby szybko, bo nie ma miejsca.
Postaram się kogoś wypisać.
Nie wnerwia cię ten chaos?
Co za bajzel! Spadasz z nieba!
Monica Peters, dr Al-Hashimi.
- Witam. - Dziękuję.
Monica odeszła,
a teraz z dobroci serca pomoże.
Rewolucja cyfrowa odebrała mi pracę, nie odeszłam.
I jak się sprawuje elektroniczny chłam?
- Kiepsko. - Właśnie.
Kto ogarnia karty i zlecenia?
My.
Długo to robicie?
Od dzisiaj. Jesteśmy asystentami.
To zwolnijcie miejsce i idźcie robić swoje.
I żadnych prywatnych telefonów! To czerwona linia.
- Szpitalna! - Oddzwonię.
- Masz gumkę? - Tak.
Makedah z administracji. Mam nową kartę dla dr. Whitakera.
Jasne.
- Przekażę. - Brakuje wam gońców?
- W samą porę. - Szybko biegasz?
- W maratonach. - Super.
Próbki krwi do laboratorium.
- Kursujesz co 15 minut. - Jasne.
Pracuję w obuwniczym w Oakland.
- Na pełny etat plus studia? - Tak. I tak.
Allegheny Community.
Jude spędza czas w letniej szkółce lub na obozie?
Nie stać nas.
Masz rodzinę, która może pomóc w opiece?
Nie.
Chcemy ci pomóc, ale musisz być szczera.
Zabierzecie Jude’a do rodziny zastępczej?
Obiecałam rodzicom, że tak nie będzie.
Zmarli?
Nie.
Co się stało?
Dziewięć miesięcy temu deportowano ich na Haiti.
Poszli na przesłuchanie imigracyjne i zostali zatrzymani.
Studiowałam w Ithaca,
ale musiałam się zająć bratem.
Przykro mi.
Inaczej wysłaliby go na Haiti.
Nigdy tam nie był.
Urodziliśmy się tutaj.
Mama tak się cieszyła, gdy poszłam do college’u!
Tak ciężko pracowała, żeby odłożyć na czesne,
a teraz chce już tylko, żeby mój brat skończył liceum.
Łatwiej być starszą siostrą niż zastępczą mamą.
Dajcie nam chwilę. Potem was znajdę.
Musimy w to mieszać opiekę?
Rano wzywałaś ją do ośmiolatki.
Molestowania nie można zaniechać.
Ale to nie w porządku, żeby rozdzielać ją z bratem.
Wiele rzeczy nie jest w porządku.
Pacjentka narzeka na ból.
Idę.
Co się dzieje?
Znowu kurewsko boli!
Jesse, znajdź Whitakera.
- Kiedy zaczęło? - Dwie minuty temu.
Podaję morfinę, żeby ból spadł.
- Oceń go od 1 do 10. - 12, dużo gorzej!
Lek zacznie działać, a my sprawdzimy,
co się dzieje.
Jej mąż w Nowym Jorku dał zgodę.
- Dobrze. - Operuje dr Shamsi.
Skoro to ból otrzewnowy, czemu nie dzwoniliście?
Przez zwłokę w wynikach.
RTG sprzed godziny i nikt nie widział?
Systemy nie działają.
Raport nie wyszedł.
Wtedy wystarczyłaby minutka z rurką doodbytniczą,
teraz to operacja.
Przepraszam.
Dałaś dupy, nepo baby!
Jak system nie działa, nikomu nie ufasz.
W tym chaosie łatwo coś przeoczyć.
Prawie umarła.
Mogłam ją zabić.
- McKay wzywa cię do 11. - Nie.
Zdążyliśmy. To się nie powtórzy.
Szuka cię Princess.
Mówiła coś o Monice,
ale nie zrozumiałam.
Zaraz jestem.
Dobra robota przy ofierze gwałtu.
Ty byłaś świetna.
Robimy, co możemy,
żeby pomóc ofiarom w kryzysie.
Co jej powiedziałaś na spacerze?
Ja...
Że w przyszłości może zmienić zdanie,
wnieść zarzuty.
Lepiej móc to zrobić niż nie.
Mądre.
Tu tak codziennie?
Pomijając cyberataki?
Tak.
Ale niedługo pierwszy z wielu takich dni się skończy.
Bądź dumna.
Jemy miękkie rzeczy,
puree, zupy, mac and cheese...
Chciałam jej dziś zrobić fasolowy dip.
- Super! - Wiadomo!
Może?
Tak,
jeśli zje łyżką
i nie dodacie niczego chrupiącego, co wejdzie w ranę.
Trzeba ją karmić?
Antybiotyki trzy razy dziennie
i za dwa dni wracamy.
Do zobaczenia, doktorze.
Sprawdzam ukrwienie jajnika.
Coś nie tak?
Skręt.
Co to?
Wyprowadzam.
Możesz usiąść.
Jajnik się skręca, krew nie płynie
i stąd ból.
Wcześniej płynęła.
Czasem jajnik skręca się losowo.
Wtedy ból pojawia się i znika.
Wyleczycie to?
- Operacyjnie. - Co?
Jajnik trzeba obrócić i przyszyć,
żeby nie rotował.
Jeśli szybko trafisz na górę, uratujemy go.
Mogę stracić jajnik?
- Będę mogła mieć dzieci? - To nie powinno przeszkadzać.
Dr McKay słusznie zatrzymała cię,
żeby pomóc, jeśli powróci ból.
Dziękuję.
Powiadomię ginekologię.
ZWOLNIENIA
Witajcie. Jak wycieczka?
Przyjemna. U Prezbiterian jest ślicznie.
Wezmę tam dziennie zmiany.
Dr Abbot jest zabawny.
- Szybko się nudzi. - Wcale nie.
Czemu nie śpi?
Podałem midazolam, ale uznałem,
że będzie musiał udzielić zgody.
- Zgody? - Pomożemy.
- Poproś Garcię. - Dr. Robby?
- Dasz radę? - Wiesz, że tak.
Jasne.
Dobra.
Później porozmawiamy o skręcie esicy.
- Skończyłem z siostrą. - I co?
Jest odpowiedzialna i zaradna.
Nie widzę powodu, by angażować służby.
- Dobrze. - Bo jest w szpitalu.
Odwiedzą ich w mieszkaniu.
Ocenią, czy lokal jest odpowiedni
i czy Chantal ma czas dla brata.
I go zabiorą?
Zrobią to samo, co ja.
Nie chcą rozdzielać rodzeństw.
Co jeszcze?
Poszukam bratu Chantal
letnich programów,
ale może się okazać, że z rodzicami będzie mu lepiej.
Wolą go tu.
- A dobro dziecka? - Kto je ocenia?
Dr Santos, chodźmy.
Witamy z powrotem. Co mamy?
Ropień, perforację,
powietrze pod przeponą.
A po ludzku?
Przez dziurkę w okrężnicy do jamy brzusznej idą bakterie.
Jest ryzyko zapalenia otrzewnej i sepsy.
- Jak źle? - Konieczna jest operacja.
Bez niej na pewno pan umrze.
A z nią?
Ma pan 50% szans.
Mogę umrzeć?
Tak, ale jesteśmy świetni.
Dlatego czekamy na zgodę.
A siostra?
Znaleźliśmy.
Chce porozmawiać.
Nie ma czasu. Zwłoka zwiększa ryzyko.
Najpierw rozmowa z siostrą.
Jakoś damy radę.
Przygotuję salę, a wy się spieszcie.
- Bardzo. - Jasne.
Znowu w drogę, Howard.
Lodowa uczta skończona?
Tak.
Chcesz coś jeszcze?
Maszynę czasu.
Byłoby nieźle.
Sama nie wiem, co bardziej boli,
rak czy wiedza,
że nie zobaczę, jak rosną moi synowie.
To okrutny żart.
Po co mi dawać
synów i męża, których uwielbiam,
żeby potem odebrać?
I to przez pieprzonego raka płuc.
Ja nawet nie palę.
Wierzysz w Boga?
Pochwalam koncepcję.
Pewnie widziałaś sporo śmierci.
Napatrzyłam się.
Jakieś rady?
Nigdy jeszcze nie umierałam.
Jesteśmy na zewnątrz,
bo tylko tu mamy zasięg. Oto i on.
Boże.
Nic ci nie jest?
Bywało lepiej. Wyglądasz pięknie.
Dziękuję.
Ty nie bardzo.
Dziękuję, że oddzwoniłaś.
Pewnie.
Przepraszam, że to trwało tak długo,
ale tata pił i musiałam robić to,
co najlepsze dla mnie i Tommy’ego.
Jak Tommy?
Zaczyna trzecią klasę liceum.
16 lat i już ma dziewczynę.
Po wujku.
W wakacje moglibyście się poznać.
Bardzo bym chciał.
Jest tam doktor?
Dr Abbot.
Da pan znać po operacji?
Tak, teraz go zabieramy.
Rozumiem.
Do usłyszenia, Howard!
Kocham go!
Monica?
- Witaj z powrotem. - Robinavitch.
Dwa do laboratorium, trzy do TK.
Wezmę. Idę na górę.
Na TK.
- Jak w zegarku. - Ciągła praca.
- Na górę? - Tak.
Dobry chłop.
Chirurdzy go wyciągną.
Lubię ją.
Bardziej niż mnie?
Przekonamy się.
Serio?
Ogarnia personel i procedury.
Zostawiasz dzienną w dobrych rękach.
Oby.
Dobra, spadam.
Za kilka godzin zaczynam zmianę.
Możemy się nie spotkać.
- Naprawdę to zrobisz? - Tak.
Nie pamiętam, kiedy miałeś trzy dni wolnego.
Brałem urlopy.
Kiedy ostatnio?
Tu mnie masz.
To mnóstwo czasu na autorefleksję.
Udźwigniesz?
Dobra.
Masz wrócić.
Jak będzie źle, dzwonisz.
Słuchasz?
Kostka nie jest pęknięta.
Cofnij.
Otwór w normie.
Przestrzeń piszczelowo-strzałkowa powiększona
i piszczelowo-strzałkowa nie nachodzi.
Może trochę.
Osiem milimetrów,
trzy milimetry.
Zerwany więzozrost.
- Nie trzeba szyć? - Trzeba.
Zamówię rezonans.
Miałaś już radiologię?
Nie, po prostu jestem dobra.
Ja też jestem dobra.
Dobrze się dziś spisałeś, doktorze.
Wystarczy sam Whitaker.
Zasłużyłeś. Jestem z ciebie dumny.
Wszyscy są.
- Dzięki. - Pracowity dzień.
Tak.
Jesteś pełny empatii.
- Próbuję... - Daj skończyć.
I chcesz pomóc wszystkim.
Ty nie?
- Wybacz. - Twój związek
z tą wdową,
która straciła w pożarze męża...
Amy?
Santos powiedziała?
- Rozumiem, czemu pomagasz. - Na farmie.
Dorastałem na farmie, a Amy...
Pani Miller jest naciskana, żeby sprzedać, dlatego pomagam.
A znajomi i rodzina?
Też.
Wspierają ją?
Starają się, ale ona polega głównie...
Na mnie.
Na pewno jest ci wdzięczna,
ale trzeba stawiać granice.
Jasne.
Zrobisz coś dla mnie?
- Tak. - Zamieszkaj u mnie, dopóki nie wrócę.
Pomógłbyś mi i zaoszczędził na czynszu.
Poważnie?
Żadnych fajek, imprez, zwierzaków i dzieci,
twoich czy innych.
- Nie mam dziecka. - Ona ma.
Poprosiłbym Abbota, ale uprawia jogę na golasa.
Starsi sąsiedzi mogliby nie przeżyć.
Tak.
Byłoby super.
Mieszkanie, nie oglądanie Abbota.
Jeśli nie wrócę, będziesz miał super chatę.
Dobra.
Znajdź mnie, nim wyjdziesz.
Dam ci klucze i kod.
Który żartowniś to zrobił?
Sprawdzajcie dwa razy.
Trzeba pomóc na triażu.
Princess, ruszaj.
Nieść do TK?
Nie, zbieraj.
Wtedy zrobi się zator.
Nie mogę stracić gońca.
Gdzie znalazłaś arkusz?
Tam, gdzie odłożyłam 10 lat temu.
- Myślałam, że nie odbiera. - Ale wysyła.
Przyjmuj elektrolity, mogą być
w wodzie kokosowej.
- Nie przepadam. - To w Gatorade.
Bez alkoholu i kawy,
noś przewiewne stroje.
- Nuda. - W przypadku pogorszenia
lub bólu głowy wróć.
Dobra.
Na pewno?
Możecie zgłośnić?
W miejscowym w aquaparku
runęła zjeżdżalnia.
Jedna osoba zmarła,
- wiele jest rannych. - Cholera.
I wszystkie jadą do nas.
Trwa przewożenie rannych...
Napisy: Wojtek Stybliński