Dobra. Na czym stoimy?
Jest wideotłumacz dla dwunastki.
GODZINA SIÓDMA 13.00-14.00
Czekamy na pediatrę dla małej,
szóstka siedzi z insuliną,
a napływ z Westbridge cierpliwie czeka,
aż pozwolimy mu się rozgościć.
Jesteś genialną kobietą.
Godną podwyżki?
Tylko mojej miłości.
Tę już mam.
Zgłosiła się ofiara napaści seksualnej.
Zawiadomiłam PAAR, adwokat w drodze.
Zajmiemy się tym.
Dr McKay, co z dziewiątką?
Wychodzi?
Miała, ale chce zostać,
bo za bardzo ją boli.
Na naszym zatłoczonym,
zalewanym pacjentami z Westbridge oddziale?
W domu będzie jej lepiej.
Piękne podsumowanie.
Dzięki.
Pomożesz Danie z ofiarą gwałtu?
- Właśnie przyszła. - Pewnie.
A my przekonamy dziewiątkę do wyjścia.
Dobra. Idę do ofiary gwałtu.
Jedna z was broni fortu.
- Wezwijmy sądową. - W święto?
Pacjentka czekałaby godziny,
a skoro mam uprawnienia...
Princess cię zastąpi.
Dajecie zły przykład.
Chodź.
- Gotowa? - Pewnie.
Jestem pielęgniarką sądową.
Przeprowadzam obdukcję, zbieram dowody
i, jeśli trzeba, przekazuję policji.
Pomagam, wspieram i w razie czego świadczę.
W sądzie?
Jesteśmy potrzebne, zwłaszcza na SOR-ach.
Powinno nas być więcej.
Mało subtelna zachęta.
Robi się gorąco?
Będzie jeszcze cieplej.
Wiadomo, co z Westbridge?
- Obstawiłam inwazję owadów. - Nie, cisza.
Przydają się paszporty pacjenta.
Gdzie ofiara?
- W dwójce. - Dzięki.
- Informacje. - Mam.
Dzień dobry, pani Miller, jestem Dana.
Jak się pani czuje?
- Bywało lepiej. - Jasne.
Tu nic pani nie grozi.
Jestem Dana, przełożona pielęgniarek SOR-u i pielęgniarka sądowa.
Emma się uczy.
I dr Al-Hashimi.
Zbadam panią i poszukam obrażeń.
Mówcie mi Ilana. Nie mam obrażeń.
To dobrze.
Przygotujemy salę,
a doktor zada kilka pytań.
Ile to potrwa?
Dokładnie nie powiem, ale skończymy jak najszybciej.
Dziękuję.
Bierzesz leki na receptę?
Synthroid, tabletkę dziennie.
- Masz uczulenie na leki? - Nie.
Dana zaprowadzi cię do pokoju.
Wtedy dokończę badanie.
- Znajdź mnie, gdy się przebierze. - Jasne.
W jedynce lub dwójce.
Oferują najwięcej prywatności.
Na pewno jesteś gotowa?
Tak. Tak.
Jeśli będziesz musiała wyjść, powiedz.
Tak.
Dr Ellis!
- Nie... - Tak.
Muszę cię przeprosić. Znajdź inną leżankę.
20 minut drzemki?
Wracam o 13.30.
Mamy pacjentów z Westbridge.
Na triażu chaos. Nie widziałaś?
- Nie pakuję się tam. - Jasne.
Tia.
Lekarze tu śpią?
Z nocnej zmiany,
jeśli muszą przyjść w dzień,
ale dziś nie ma miejsca.
Skołuj jeżdżący taboret.
Esme przygotuje pokój.
Czyli ból głowy i podbrzusza?
Zgadza się.
Co boli bardziej?
W zeszłym tygodniu głowa, ale teraz...
Przerywa.
- Powtórzysz? - Jasne.
W zeszłym tygodniu głowa,
ale teraz podbrzusze...
Dalej, złomie!
Kurwa.
WYBACZ, ZARAZ WRÓCĘ, ZROBIMY TK
Dlaczego?
NA WSZELKI WYPADEK
Zaraz wrócę.
Przepraszam.
Dr Al-Hashimi, rodzice Jacksona.
Daj.
Moja przełożona, dr Al-Hashimi.
Miło mi.
- Demi. - Charles.
Co się, do diabła, dzieje?
Ledwie kontaktuje.
To reakcja na środek uspokajający.
Uśpiliście go?
Był bardzo pobudzony.
Bo dostał paralizatorem.
Po co to robicie?
Bzdura! Wraca do domu.
Wyjdźmy na moment.
Jackson został poddany obowiązkowej obserwacji psychiatrycznej.
Co? To niepotrzebne.
Musi tylko odpocząć.
Uczy się do egzaminu. Przypilnujemy go.
Badania wychodzą dobrze,
ale on słyszy głosy.
To może być poważne.
Pomówi z państwem dr Jefferson.
Szczegółowo wyjaśni sytuację.
- Kim on jest? - Świetnym psychiatrą.
Odpowie na państwa pytania.
Zaprowadź ich do sali dla rodzin.
- Jasne. - Przepraszam.
Tędy.
Dodzwoniłeś się do Grupy Neuronaukowej.
Jeśli to sprawa pilna, rozłącz się i wybierz 911.
Adres i godziny pracy, wybierz jeden.
Prośba o receptę - dwa.
Wiadomość dla lekarza...
Mówi dr Baran Al-Hashimi, pacjentka doktora Fairgravesa.
Muszę z nim pomówić, jeśli ma dyżur.
Jeśli nie, wezmę pierwszy termin.
Jeśli coś mu się zwolni, proszę o telefon. Dziękuję.
Może pani zostać i czekać,
aż zwolni się łóżko na górze,
ale to trwa, czasem dłużej niż kilka dni.
W hałasie nie odpoczniesz.
W domu masz rodzinę, wygody...
Twój wybór.
Chcę wracać, tylko...
- Cześć, mamo! - Mamo!
Lena napisała, to wziąłem chłopców.
Co jest? Wszystko gra?
Robby, ranny policjant.
Idę.
Wrócimy. Pogadajcie.
Siadaj.
Cokolwiek, zanim zaczniemy?
Tutaj to ty decydujesz.
My pomagamy i wspieramy.
Gdy otworzę zestaw, nie będę mogła wyjść,
ale jeśli zechcesz odetchnąć, daj znać.
Emma z tobą wyjdzie.
Adwokat z akcji przeciwko gwałtom
wkrótce do nas dotrze.
- Możemy zacząć? - Jasne.
Włożę przyłbicę, żeby nie zniszczyć dowodów.
Emma już włożyła.
Doktor cię zbada,
gdy się przebierzesz,
a ja zabiorę ubrania. Zgadzasz się?
Rozbierz się na matach
i odkładaj na nie ubrania.
Zapakujemy je oddzielnie.
- Spokojnie, dostaniesz nowe. - Dobrze.
Emma będzie za kurtyną, ja z tobą.
Najpierw buty.
Kiedy skończysz, włóż piżamę.
Rozpina się z tyłu.
A jeśli nie zechce wyjść?
Będzie się z nami męczyć.
Nie wyobrażam sobie tego. Jej dzieci...
Nie myśl o tym.
Spróbuję na górze, popytam o pokój.
Powodzenia.
Co to?
Plan bitwy. Tracimy miejsce.
Policjant zaraz będzie.
Spróbuj naprawić wideotłumacza.
Dzięki.
Musisz wziąć pacjentów z Westbridge.
Pierworodnego też oddać?
Jeśli umie szyć.
Intubowany, rana szyi, kiepski.
Sala do nagłych?
Jedynka.
- Kto to? - Kumpel, Hiro.
Oberwał, coraz trudniej pompować.
Nieudana kradzież z magazynu.
- Raz, dwa, trzy. - Czekajcie tu.
Pomożemy mu.
Myślałem, że wyjechałeś.
Niezłe wdzianko.
Mam też stewardessy.
Ty intubowałeś?
Pod ogniem.
Poważnie?
Na wszelki wypadek chodzę z nimi.
Czad.
Dr Santos, płuca.
Widziałeś struny?
Tak, ale trudno było ominąć.
Saturacja 85.
Co mogło wywołać brak oddechu
u intubowanego?
Wiele rzeczy.
DOPE.
Przemieszczenie, obturacja, odma, awaria sprzętu.
Płuca dobre, brak odmy.
Czyli przemieszczenie. Przecięcie tchawicy.
Wyjmuję.
Worek.
Przy intubacji wyjdzie raną?
Dlatego zmieniamy plan.
Dobra.
- 83. - Brak przepływu.
Maska neonatalna.
- Dla dziecka? - Tak.
Dokończę badanie.
Powiedz, jeśli zaboli.
Z nogami nic nie jest.
W porządku.
RTG i obrazowanie zbędne.
Jasne.
Dwa obszary wybroczyn...
Siniaków.
Na ramionach.
- Zrobię zdjęcia. - Dobrze.
Dana dokończy,
a ja będę na dyżurze.
- Jesteś w dobrych rękach. - Dziękuję.
Dobra.
Czas na twoją wersję.
Powiedz mi, co się stało.
Byłam na świątecznym grillu.
Z przyjaciółmi.
Pomogłam przygotować.
Gdzie boli?
Tutaj, pod pępkiem.
Gorączka, wymioty, biegunka?
Nie. Tylko ból brzucha.
Niech pielęgniarka zadzwoni.
Dobrze. Wieczorem lody?
Zależy od twojego stanu.
Nie jest tak źle. Nie bądź smutna.
Nie jestem smutna, tylko normalna.
Nie na twarzy.
Oglądamy fajerwerki?
Mam słuchawki.
Mamo, przestań.
Nie jestem chamska.
Muszę kończyć.
Zanieś do mojego pokoju.
Po powrocie przejrzę.
Elliot Green, 17 lat, synkopa na treningu.
Zakręciło mi się w głowie.
Taki tydzień. Muszę wracać.
Jasne, twardzielu.
Świadomy, skurczowe 95, puls 122, bez leków i alergii.
Ile trwał trening?
Od 9.00. Cztery godziny.
W takim upale, ze sprzętem?
Bez pracy nie ma kołaczy.
Jestem głodna.
- Kiedy przerwa? - Tu nie ma przerw.
Noście przy sobie batoniki.
Ogilvie, Joy.
Dla was.
- Synkopa podczas futbolu. - Muszę się tylko nawodnić.
Udar słoneczny?
Doszłaby zaburzona psychika.
I brak potu.
Śmiertelność u starszych to 50%.
W takim upale...
- Langdon, weźmiesz? - Jasne.
Panie Diaz, Orlando!
- Dokąd? - Do domu. Zdejmie pani?
Kwasicę usuwamy dwie doby.
Masz we krwi kwas.
Nie mogę dodać do stówy kolejnych tysięcy.
Stówy?
Długu medycznego. Żona nie wie.
Nigdy tego nie spłacę.
Porozmawiajmy z żoną i córką.
Wróciły do pracy.
Szpital dał zniżkę.
To może mniejsze zło? 12 godzin pobytu
zlikwiduje zagrożenie.
Nie. Nie mogę.
Każda minuta to jedzenie, buty, artykuły szkolne.
O 16.00 muszę być w drugiej pracy.
- Musisz dostać płyny! - Piję wodę.
A potas, insulina? Dobrze.
Zaczekaj, a ja przygotuję płyny do domu.
I skierowanie do misji chrześcijańskiej.
Proszę. Do 16.00 masz czas,
a tak znowu zemdlejesz.
Albo gorzej.
Niech będzie.
Świetnie. Dziękuję.
Saturacja 98.
Maska działa.
Santos, ocena.
- Co wstrzykujesz? - Lido z epi.
Zamknie krwotoki.
Haki. Shiley?
Zły kształt.
Wybredny.
Santos, pomóż z rurką rozmiar sześć.
To medyk polowy?
Dr Abbot, prowadzący i medyk SWAT-u.
Hiro musi zacząć oddychać.
Tnij.
- Damy radę. - Nie trzeba.
- Nowa od Glorii? - Dr Al-Hashimi.
Uścisnąłbym dłoń, ale mam rurkę.
Gdybym znalazł tchawicę, byłaby szansa.
Pilnuję saturacji.
Powoli to płynnie i szybko.
Przywitałbyś się.
- Co to? - Postrzał z przecięciem tchawicy.
Bardzo cofnięta, ale sięgnę.
Płuca dobre?
- Saturacja 91. - Badam brzuch.
Tylko...
Mam!
Delikatnie, bo ucieknie.
Spadek do 89.
Wszedłem, balon!
Wydechowa fala dobra.
Płuca pracują.
Przyszyję tchawicę do skóry. Nić 2.0.
- Saturacja w górę. - Nieźle.
Bawiliście się z tchawicą
i nie zauważyliście sińca.
Miał kamizelkę.
Pocisk o dużej prędkości mógł narobić szkód.
Brak płynu nad śledzioną.
Pokaż.
Tutaj.
To krwiak podtorebkowy.
Mocno oberwał.
Pocisk z AR-15 leci 900 metrów na sekundę.
TK szyi na cito,
do tego klatka, brzuch, miednica.
Jak tylko zabezpieczymy rurkę.
- Litr podany. - Błony suche.
Źrenice 4 mm, reagują.
Upadłeś?
Tylko biegaliśmy.
- Ból w klatce, palpitacje? - Nie.
Uwaga, rozpoczynam EKG.
I jak?
Dobrze. Zdrowy, bez urazów.
Różnicowa dla synkopy u młodego?
- Arytmia po narkotykach... - Hipowolemia,
- sepsa... - ...długi QT, WPW,
brugada.
Raczej u Azjatów.
Trzeba uwzględnić.
W Ameryce Północnej choruje jeden na 20 tys. mężczyzn,
w Azji i na Bliskim Wschodzie jeden na 300.
- I? - Opisana w 1992,
wysoka śmiertelność
u młodych pacjentów o zdrowych sercach...
Chwila. Śmiertelność?
Temperatura 39,1.
Studenci omawiają coś, czego nie masz.
Po prostu nie piłem wody!
Przegrzałem się.
Nie mój typ.
Co jeszcze badamy?
CK, żeby wykluczyć rabdomiolizę.
Rozpad mięśni od temperatury.
Przygotujmy chłodny pokój dla Elliota
i kolejnych, którzy tu niewątpliwie trafią.
Ostatnie zdjęcie.
W porządku. Kartę SD
zapakujemy w kopertę jako dowód.
Dobrze.
Potem Emma zgasi światło,
a ja obejrzę cię w świetle niebieskim.
Jeśli coś się zaświeci, pobiorę próbkę mokrym, a potem suchym wacikiem.
- Zgoda? - Tak.
Dobrze.
Zsuń lewą stronę piżamy
i obróć się w moją stronę.
Tak.
Na lewym nadgarstku. Wacik.
- Przykro mi. - Czemu?
- Zimne. - Wiem.
Już prawie.
- Dzięki, Antoine. - Spoko.
Nie wychylaj się tam.
I jak?
Nic w angio, tętnice całe.
- Fart. - A brzuch?
Uraz śledziony, bez płynu.
- Wygoi się. - Plan?
Twarzowo-szczękowa szykuje salę.
Kiedy pojedzie?
Mamy komplet,
ale dla ciebie weźmiemy go od razu.
Dasz radę. Lecisz na operację.
- Wypiszę. - Dzięki.
- SWAT? - W golfa kaleczę.
Byłeś na Bliskim Wschodzie?
Dłużej, niż chciałem.
Pracowałam w Kabulu z Lekarzami Bez Granic
i w 2020 w położniczym.
Poznałam najdzielniejszych z lekarzy.
Daszt-e-Barczi. Tragedia.
Skoczmy kiedyś na piwo, pogadajmy.
Chętnie.
- Jest w porządku. - Chyba.
Ja tego nie sprawdzę.
Tu jest. Vic!
- Tato? - Poznaj dr Amy Joon,
najmądrzejszą lekarkę, jaką znam.
Nie mów matce. Żart.
Serio nie mów.
- Cześć. - Wy do pacjenta?
Do ciebie.
Joon kieruje dermatologią,
a Victoria pierwszego dnia trafiła na strzelaninę z PittFest.
Słyszałam opowieści,
w tym o niezłomnej postawie studentów.
Niezłomna postawa? To...
Raczej próbowałam nie przeszkadzać.
Skromna jak tatuś.
I mama?
Wybaczcie.
Dr Joon.
Idę.
Przysługa dla ratusza,
Mohs przy raku podstawnokomórkowym.
Potem grill dla 30 osób.
Wesołego czwartego lipca.
Nawzajem.
- Dzięki za wizytę. - Spoko.
Napijmy się kawy.
Chętnie. Dziękuję.
Mama chce, żebym trafiła na chirurgię.
A ja mam nie pić i grać w pickleball.
- To samo. Dokładnie. - Cóż,
wolę zerwać ścięgno niż rzucić szkocką.
Narobiłem ci wstydu?
Nie.
Chcę, żebyś mogła wybrać rezydenturę.
Doceniam, tato,
ale dalej nie wiem.
Wymyślisz, jak zawsze.
Jestem dumny.
Dr Javadi o wielu talentach.
Żebyś wiedział.
Wysoko postawiona poprzeczka.
Żebyś wiedział.
Państwo Davis, dr Jefferson, psychiatria.
Mówcie mi Caleb.
Co z naszym synem?
Wszystkie wyniki ma w normie.
Biorąc pod uwagę wiek i te głosy...
Czy w rodzinie były choroby psychiczne?
Nie w mojej.
Brat odebrał sobie życie.
Co?
Wujek Ken?
Nie zapił się na śmierć? Mamo?
Też.
Zdiagnozowano problemy psychiczne?
Nie. Miał depresję, wahania nastrojów,
- ale nie chciał się badać. - Boże.
Czemu o tym nie wiem?
- Proszę cię... - Co?
Czemu nam nie powiedzieliście?
Nie wierzę.
- Jada... - Przepraszam.
Jada!
Co teraz będzie?
Zatrzymamy syna na trzydniową
obserwację i leczenie,
żeby zrozumieć, co się dzieje.
Jada powinna to usłyszeć.
Znajdę ją.
Dobrze. Teraz próbka z ust.
Z ust?
Dwie suche, z policzka
i dziąseł.
Jak się czujesz?
Chciałabym wymazać ten dzień.
Chcesz lek na uspokojenie?
To straszna trauma.
Długo to robisz?
Mieszkałam w pokoju z Florence Nightingale.
Kim?
Właśnie.
Matką pielęgniarstwa.
Możesz już jeść i pić.
Nie trzeba.
- Na pewno? - Kontynuujmy.
Dobrze.
W piątce mamy centrum pomocy przegrzanym.
Chłodzicie ich? Świetny pomysł.
Doktora Langdona.
Uznał, że trafi tu wielu z udarem.
Ma rację. Jak się czujesz?
Podchwytliwe pytanie.
Niecelowo.
Za kilka godzin zeznajesz.
- Tak. - Jak się czujesz?
Próbuję myśleć pozytywnie, ale nie czuję optymizmu.
Ta praca jest ważna dla mnie i siostry,
którą utrzymuję.
Bez obaw.
Powiedz, jak było. Nie zawiniłaś.
Nie stracisz pracy.
Prawnik mówi, że mogę...
Próbuje straszyć.
Nie daj się. Jesteś dobra.
Od lat szkolę rezydentów i jesteś jedną z najlepszych.
Naprawdę?
Trzymajmy się planu.
- Słowo. - Dzięki.
Ona nie myśli jasno.
Będzie super.
Nie tego chce.
Zabieram ją do domu.
Musimy uszanować jej wolę.
Nawet po morfinie?
Zwłaszcza wtedy. Witam.
Paul Hamler, mój szef, dr Robinavitch.
- Dzień dobry. - Moja żona nie myśli jasno.
Czego się domaga?
Chce tu zostać.
Porozmawiajmy z nią.
Brian Jenkins może polować na farmie dziadka.
Proszą się o wypadek.
A ty nie jesteś Brianem.
Jak się czujemy?
Bywało lepiej.
Podobno chcesz przedłużyć pobyt.
Za wcześnie na powrót.
Wszystko gotowe. W domu będzie ci wygodniej.
Zmieniłam zdanie.
To nasz dom.
Nie chcę,
żebyście żyli z moim duchem.
Ja mogę.
Możemy przestać mówić o duchach?
Przepraszam. Wybacz.
Śmigłowiec, pięć minut.
Przepraszam. Za chwilę wrócę.
Przepraszam.
Wypadek na łodzi. Pływak kontra śruba.
- Które części ciała? - Nie wiem.
- Wiek? - Nie znam.
Cokolwiek?
Wypadek na łodzi, pływak kontra...
...śruba, jasne.
Jedynka, dwie minuty.
Koszmarny dzień na powrót.
Jak Jake?
Dobrze. Radzi sobie.
Zaczyna ostatni rok.
Super.
Sporo przeszedł.
Jak wszyscy.
Tak.
Po prostu to powiem.
Przepraszam.
Zawiodłem twoje zaufanie
i pacjentów
i zajebiście mi przykro. Nigdy więcej, słowo.
Cieszę się, że otrzymałeś konieczną pomoc.
Ale nie wiem, czy chcę cię na moim oddziale.
- Czemu intubacja? - Sztywny z bólu.
Saturacja w okolicach 80.
Co się stało?
Był w wodzie, próbował wyplątać linkę,
a kumpel odpalił silnik.
- Pijany? - To czwarty lipca.
Skupcie się na pacjencie.
Sofie, pompuj.
Raz, dwa, trzy, uwaga na klamrę!
- Przydam się? - Nie.
Mamy starszego rezydenta i prowadzącego.
- Mel, zacznijmy od... - E-FAST, jasne.
- Proszę. - Czemu?
Wykluczamy odmę prężną
i ewentualne ciśnienie.
Dokładnie.
- Zero minus? - Najpierw ciśnienie.
108/64, puls 102, saturacja dobra.
Przygotujmy krew, ale nie podawajmy.
Coś jeszcze?
A poziom hemoglobiny?
Tak, jasne.
Teraz paznokcie.
Pobierzemy próbki spod paznokci,
najpierw mokrą, potem suchą.
Krótka przerwa?
Nie.
Dobrze.
Długo jeszcze?
Następnie przejdziemy do próbek z okolic i wnętrza pochwy.
- Adwokat z PAAR. - Jasne.
Robią to dłużej niż ja.
Zapewniają środki, pomoc i wsparcie ofiarom napaści seksualnych.
To cię nie piętnuje.
Nie musisz z nimi rozmawiać, ale polecam.
Są dostępni całą dobę.
Dobrze.
Cześć. Paulette Sanderson z akcji przeciwko gwałtom.
Jestem Dana, a to Ilana.
Przykro mi z powodu okoliczności,
ale pomożemy ci w każdym aspekcie tego,
co będzie dalej.
Przyniosłam ubrania i niezbędne drobiazgi,
mogę też zostać na dalszą część badania.
To nie będzie konieczne.
Dobrze.
Jasne. A mogę zadać kilka pytań?
Pewnie.
VRI nie działa.
Wideotłumacz.
Pewnie, że restartowałam.
Jak chcesz naprawić, skoro nie wiesz co to?
Jasne. Jak chcesz.
Zlecę Harlow TK głowy i brzucha.
Wyjaśnisz jej?
- A VRI? - Martwy.
Uzupełniam, kiedy mogę.
Ja nie po to. Dobrze się spisałaś przy nagłym.
Co to?
Daniel Scott, 32 lata, zasłabł przy myciu auta.
Puls 106, 90/60, temperatura w kosmos.
Mamy pokój chłodzący.
- Co pan czuje? - Pragnienie.
Zaradzimy. Temperatura i panel metaboliczny.
- Sala do nagłych! - Dwójka.
Wezmę lorazepam.
- Choroby? - Według żony zdrowy.
Bez chorób i alergii.
Zmierzmy temperaturę.
Gotowi?
Dwa lorazepamu na powtórny napad.
Wracam do pacjentów.
- Dobrze. - Raz, dwa, trzy!
- Zlecenia? - Drugie dojście z płynami,
panel septyczny, badanie moczu z narkotykami, EKG i CK.
Brak widocznych urazów.
- Źrenice reagują. - Panie Scott? Daniel, odezwij się.
Ponapadowy, reaguje.
Puls 137, 88/60.
Co ty na to, dr Santos?
Udar cieplny, może sepsa lub dragi.
W odbycie 40,3 stopnia.
Zacznijmy od lodu w pachwinach i pachach.
Kąpiel w lodzie?
Za długo. Jest Arctic Sun?
Tak.
Na klatkę, brzuch i nogi. Wrócę.
Ceftazydym podany, hemoglobina 8,2.
Wykrwawiał się od 14.
Coś z tym robimy?
Młody i zdrowy. Przetaczamy przy siedmiu.
Czyżby?
Jeśli za dużo straci, będzie kłopot.
Przeszkadzam?
- Głębokie... - Starcie z łodzią.
Jezu! Jak z Parku Jurajskiego.
Oficjalna diagnoza?
Hemodynamicznie stabilny.
Co jeszcze?
Intubowany na miejscu,
w USG brak odmy, rurka niekonieczna,
brak wolnego płynu w podbrzuszu,
dobra hemostaza, brak krwotoku.
Hemoglobina 8,2.
Trzeba pilnować.
Nie krwawi. Wstrzymałabym się z transfuzją.
Dr Langdon się zgadza.
To na TK.
Jason Stills, 62 lata, zbierał składniki na sałatkę.
Zawroty głowy, nudności, wymioty.
- Jak się pan czuje? - Jakbym umierał.
Spróbujemy temu zapobiec.
Mogę dotknąć brzucha?
Jasne.
- Ból? - Nie.
Puls 124, 39,1 stopni.
Joy, sugestie?
Nawodnienie, elektrolity, pokój chłodzący.
Właśnie. Jeśli tam zaparkujesz.
Do piątki.
A co, parkingowy zwiał?
Jada! Szukałam cię.
Poszłam na spacer.
Chcę porozmawiać.
Doktor Jefferson też.
Powinnaś to usłyszeć.
Żebym nie zwariowała jak brat?
Nie zabiła się jak wujek?
Skąd. To...
Dalej nie wiemy, co spowodowało epizod Jacksona.
Epizod. Jasne.
Wiem, że się boisz
i czujesz się zdradzona przez rodziców,
ale nie mogli wiedzieć o Jacksonie.
W niektórych rodzinach nie mówi się
o zdrowiu psychicznym.
Możesz nam pomóc ustalić,
jak pomóc twojemu bratu.
Panie Diaz, mam niespodziankę.
- Przepraszam. - Spoko.
Widziałeś mojego pacjenta?
Orlando? Panie Diaz?
Pokój był pusty.
- Serio? - Tak.
Co ci się stało?
Kula uszkodziła kamizelkę.
- Oberwałeś? - Pośrednio.
Mądrale uznali, że to dobry dzień na kradzież.
Nie pomyśleli, ile potrwa załadunek,
spanikowali i rozpętało się piekło.
Jezu!
Czemu to robisz?
Terapeuta zalecił mi hobby.
Śmieszne.
To... do kitu.
To nic.
Nic mi nie będzie.
Mówię o pacjencie.
Nie miał polisy
i tonął w długach medycznych.
Nie miał na leki.
Co jest w torbie?
Insulina, paski testowe, elektrolity.
Wszystko, co musi mieć w domu.
Wyślij Uberem.
Szpital zapłaci?
Ja zapłacę.
Co robisz?
To, czego nie możesz.
Założyłeś kartę?
Nie. Bez papierologii.
Musiałbym włączyć szpital i policję.
Dobra.
To nasza tajemnica.
Co z nim? Kolejne napady?
Nie.
Temperatura 39,4.
Wyniki?
Głównie odwodnienie.
Lekka hipernatremia, podwyższony mocznik i kreatynina,
CK 400, nic więcej.
Dobrze, chłodzimy.
Przypilnuję go.
Dr Santos będzie mogła podgonić.
Drugi rok to wyzwanie.
Musisz walczyć.
Plan dla Scotta?
Na OIOM.
I konsultacja neurologa.
Jasne.
Młoda osoba, przeciążenie i udar cieplny
to niska śmiertelność,
ale starszy pacjent, brak wysiłku i udar to źle.
Zlecę powtórne badania.
Dobra robota.
49-letnia kobieta zgłosiła się na SOR...
Z powodu bólu prawego ucha.
Donnie, możesz coś zrobić?
Z czym?
Serio? Nie przeszkadza ci?
Dziecko ryczy.
Muzyka dla moich uszu.
- Jesse pielęgnuje. - Ale...
Kurwa.
Co się dzieje?
Z czym?
Z nią. Może przestać płakać?
Nakarmiona i przewinięta. Płacze, bo chora.
Nic nie zrobisz?
Czeka na paracetamol.
Zaraz wrócę.
Nie zostanę tu!
Co z tobą nie tak?
Dlatego nie poszłam na pediatrię.
Dobrze. Cześć.
Cześć, słonko.
Może czas na drzemkę?
Byłoby zajebiście. Serio.
Już wiem, czemu cię porzucili.
Co w TK?
Nic w klatce i brzuchu.
- Śruba ominęła jelita. - Fart.
- Tak. - Druga hemoglobina osiem.
Czekamy z transfuzją.
Plan?
Mel i Langdon szyją.
Co? To potrwa dni!
Spokojnie, żartuję.
To zajęcie dla moich rezydentów,
nie skaucików z SOR-u.
Tęskniłem, Yoyo.
Ja nie.
Bierzmy się za to.
- A wracając... - Do roboty.
Miła gadka.
Co u ciebie, Princess?
Nieźle. Mam gazy po hot dogu.
Pytałeś o tablicę?
Osadzony Gus trafił na górę.
Szukam miejsca dla Digby’ego.
Whitaker, Donahue
i studenci przyjmują nowych,
których przybywa.
Zacznij ich wysyłać na górę
bez pytania o zgodę.
Halo?
Dobrze.
Tak, idę.
Szefostwo prosi na górę.
Pierwszy dzień i do dyrektora? Kiepsko.
Jestem zaklinaczką dzieci.
Super. Dodamy ci ją do listy pacjentów.
Zapomnij.
Co z niesłyszącą?
VRI nie działa, migacz w drodze.
Zrobię TK i się rozeznam.
Nie, czekaj na tłumacza. To zbędne promieniowanie.
A karty?
- Nadrabiam i sprawdzam. - Dobrze.
Miałaś okazję pogadać z Langdonem?
Nie. Coś mówił?
Jestem ciekaw.
Jak ci się mieszka z Whitakerem?
Straszny dziwak.
Rzadko go widuję. Siedzi u Amy.
Dziewczyna?
Nie wiem, jak to nazwać.
Poparzony farmer, który umarł w dniu strzelaniny,
zostawił żonę, Amy.
Umarł?
Poparzone 90% ciała,
znikome szanse.
Jestem optymistą.
Słońce nie zawsze wstaje, Annie.
Była w ciąży?
Nie, to mała sierotka.
Nie Annie, Amy.
Tak. Ciężarna i młoda.
Whitaker się z nią spotyka?
I z dzieckiem.
Wspierał ich, kiedy mąż umierał.
Wierzył, że facet wyżyje.
Pomógł jej, gdy umarł,
gdy rodziła,
teraz spędza weekendy na farmie.
I pomaga na ulicach, komu się da.
Nie chcę, żeby go wykorzystali.
To tylko pieprzony Huckleberry.
Ale nasz. Pogadam z nim.
Twoja decyzja.
Odbiłaś piłeczkę.
Jesteś szefem. Do końca zmiany.
Cały czas. Tu zawsze.
Jasne, szefie.
Doktorze Robby, mogę?
Jasne. Co tam?
Nie możecie odesłać jej do domu?
Przykro mi.
Umiera,
a wy nic nie zrobicie?
Panie Hamler, to...
Nie. Musi być możliwość.
Proszę.
To może się wydawać błahe,
ale pańska obecność i uszanowanie woli żony
to najlepsze, co może pan dać.
Wsparcie jej i jej wyborów
to w takim czasie największy dar.
Leki uśmierzą ból.
Wtedy może się zdecydować na powrót do domu.
Chwila.
Między nami. Próbowali wideotłumacza. Klapa.
Wreszcie mam z kim gadać!
Cieszę się.
Poznajcie się. Wrócę.
Przepraszam,
czekam na dr Mohan. Jest?
Spróbuję znaleźć.
Czy to zgłosisz, czy nie, pomożemy.
Dzwoń o każdej porze,
choćby za miesiąc czy rok. Ja też się odezwę.
Dziękuję.
Dzięki.
Miałaś cytologię?
Robię co kilka lat.
Dobrze.
Pozycja taka sama, ale zacznę
od zewnętrznych narządów płciowych.
Potem wprowadzę wziernik i pobiorę wymaz.
Gotowa?
Pomogę ci ułożyć nogi.
Dobrze.
Zsuń się.
Trochę niżej.
Jeszcze.
Przepraszam, nie mogę.
Spokojnie, zróbmy przerwę.
Chcę to przerwać.
Chodzi o policję?
Możemy pobrać próbkę i nie zawiadamiać,
i nic nie znajdzie się w karcie.
Nie chcę tego.
Dlaczego?
To przyjaciel.
Zna moich przyjaciół.
To było głupie.
Upił się. Nie chciał!
To nic nie znaczy.
Dobrze.
W porządku, rozumiem.
Naprawdę.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Przejdź się, a kiedy wrócisz,
zrobimy, co zechcesz.
Poszukajmy przekąsek.
- Chryste! - Wybacz.
Dalej walisz o glebę?
Od godziny próbuję się wyrwać do toalety.
To tak jak ja.
Kiepska sprawa.
- Kto to? - Prezes szpitala, Trent Norris,
ważniak.
Niezłe wdzianko.
Zbierz personel, gwiazdo.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie.
Możecie na chwilkę podejść
i posłuchać?
Proszę o uwagę.
Katastrofa w Westbridge to cyberatak.
Zaatakowano też Dobrą Dziedzinę.
Ich pacjentów przekierowano do Świętej Marii,
ale będziemy przyjmować kolejnych pacjentów z ulicy i Westbridge.
Długo?
Nie wiemy. Jeśli wpłynie okup...
- Okup? - Co?
Kolej na nas?
Nasze systemy zablokowały tysiące prób włamania od chwili,
gdy Westbridge zostało zaatakowane.
Dział IT uważa, że wciąż jesteśmy zagrożeni,
dlatego profilaktycznie wyłączymy cały system komputerowy.
Jezu!
Rejestrację pacjentów i karty,
laboratorium i radiologię, e-mail, Internet...
Bez konsultacji ze mną?
Z drugą prowadzącą.
Kiedy gaśnie światło?
Wkrótce. Niedługo.
Zróbcie zdjęcie tablicy!
Szybko!
Działamy analogowo.
Dobrze.
Telefony nie działają.
Boże.
- Masz zdjęcie? - Tak.
Będzie zabawa.
Jeśli doświadczyliście przemocy seksualnej,
pomoc jest dostępna poprzez infolinię
800.656.HOPE lub na hotline.rainn.org
Napisy: Wojtek Stybliński